Του Σταμάτη Στεφανάκου

Συνήθως αποφεύγω τους πολύ προκλητικούς , ίσως και ακραίος τίτλους . Αλλά σήμερα είναι μια μέρα που θα παραβιάσω τον κανόνα,γιατί κάποια στιγμή είναι αναγκαίο να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους αποφεύγοντας τα πολλά πολλά…

Μοναδική αφορμή για το άρθρο δεν είναι ένα γεγονός. Είναι η βαθιά σήψη που έχει κυριέψει την ζωή μας.
Σαπίσαμε.

Σας φαίνεται σκληρό ή εξωπραγματικό; Όχι φίλες και φίλοι. Σαπίσαμε με όλη την σημασία της λέξης. Βρωμάει ο τόπος, από τα πτώματα και τα κρεματόρια ιδεών, αρχών ακόμα και ανθρώπων.

Φτιάξαμε και εδώ και διεθνώς ένα τεράστιο και τρομακτικό στρατόπεδο συγκέντρωσης, με αιχμαλώτους όλους μας και επόπτες και δεσμώτες πάλι όλους μας.

Νομίζετε ότι είμαι άδικος ή υπερβολικός; Για να δούμε.

Δολοφονούνται , ιδέες, αρχές, κοινωνικές αρετές, την λογική και την μεθοδολογία, ο σεβασμός στην φύση. Υποταχθήκαμε από τα δάνεια, τις κυβερνητικές αποφάσεις, τα νομοθετήματα και παίζουμε ως πιόνια στο έντεχνο παιχνίδι της προπαγάνδας, του μάρκετινγκ και του καταναλωτισμού.

Μείναμε διεθνώς απαθείς και ηττοπαθείς, συμβιβασμένοι , θεατές και ακροατές , απέναντι σε ένα δημόσιο διάλογο, υπεύθυνων, ειδικών , εκλεγμένων , μέσων μαζικής ενημέρωσης και διαμορφωτών της κοινής γνώμης, παραμένοντας ήρεμοι και ακόλουθοι πρακτικών που βιάζουν την ζωή μας, αποδεχτήκαμε την αλλοίωση και την καταστροφή της δημοκρατίας, την χρηματιστηριοποίηση της φύσης, την καταστρατήγηση των κοινωνικών αναγκών. Έχουν ήδη μετατρέψει ή μετατρέπουν τους ανθρώπους από προσωπικότητες σε αριθμούς και λειτουργούν ως άπληστοι έμποροι τους, σε ένα ανεξέλεγκτο παζάρι που κυριολεκτικά πουλάει και αγοράζει τα πάντα.

Μέσα στο στρατόπεδο η εφαρμογή της καταστολής είναι απλή και ολοκληρώνεται με ταχείς ρυθμούς. Φτώχεια, έλλειψη παιδείας, περιθωριοποίηση της μόρφωσης, την γελοιοποίηση κάθε ιδεολογίας και των πιστεύω, αφαίρεση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, καταδίκη του διαφορετικού, την απομείωση των πολιτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων, διάλυση πολιτιστικών στοιχείων ακόμα ακόμα και εθνοτικών και θρησκευτικών διαφορών.

Ισοπέδωση.

Η παγκοσμιοποίηση δεν ανέχεται παρά μόνο την υποταγή σε αυτήν. Το δίκαιο του κεφαλαίου. Την αυτορρύθμιση της αγοράς. Την ισχύ των χρηματαγορών. Τον κανιβαλισμό των ανθρώπων.Όλα τα άλλα; στον καιάδα.

Δεν είμαστε πλέον στην εποχή του καπιταλισμού. Δεν είμαστε πια ούτε καν στην εποχή του νεο-φιλελευθερισμού. Καλώς ήρθατε στο παγκόσμιο στρατόπεδο του χρέους. Χρωστάτε. Δεν έχει καμία σημασία αν έχετε πάρει δάνειο, έχετε οφειλές στην εφορία ή χρωστάτε στο δημόσιο. Είναι πραγματικά μια παγκόσμια εξαπάτηση και εμείς τα κορόιδα της.

Είστε είτε τραγικά αφελείς είτε άγρια εξαπατημένοι αν νομίζετε ότι ως εργαζόμενος (σε όποιο τομέα) ή ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή μικρομεσαίοι επιχειρηματίες ή ως συνταξιούχοι ή άνεργοι έχετε τα ίδια δικαιώματα ή της ίδιες υποχρεώσεις με τα μέλη της νέας υπερτάξης των κυρίαρχων του χρέους.
Το μειλίχιο τέρας κάθε μέρα γίνεται και πιο εφευρετικό. Κάθε μέρα ανακαλύπτει νέους τρόπους για να σας πείσει ότι είναι ισχυρό, παντοδύναμο και αγαθό πνεύμα. Μας προωθεί τον ατομικισμό αντί του συλλογικού. Την συνωμοσιολογία αντί του ορθού λόγου. Την ευκαιριακή και προσωρινή υλική ευμάρεια ως ανταμοιβή. Την φτηνή δημοσιότητα ως ποιοτική αφήγηση. Την ανοησία ως σοφία. Την ταρίχευση και την στασιμότητα ως πρόοδο. Τον καλυμμένο ή ακάλυπτο αυταρχισμό , φασισμό και ρατσισμό ως ανθρώπινο και δημοκρατικό ιδεώδες. Τον καταναλωτισμό ως αρετή και τον χρήστη κοινωνικών υπηρεσιών επιχειρεί και μεταλλάσσει σε καταναλωτή. Τον επαγγελματία ή λαϊκιστή πολιτικό ως αξιόπιστο. Τον θόρυβο ως πληροφόρηση. Την απασχόληση ως εργασία.

Ένας φαύλος κύκλος. Και εμείς;

Εμείς ως πολίτες είναι αναγκαίο να κάνουμε την υπέρβαση. Να αντιμετωπίσουμε την ύβρη.Να προκαλέσουμε μια άνευ προηγουμένου μεταρρύθμιση. Όχι να είμαστε απλά χειροκροτητές ή άβουλοι και σιωπηλοί συνεργοί.
Δεν υπάρχει χρόνος. Είναι εναντίον μας όσο παραμένουμε ήσυχοι και ήρεμοι. Όσο αποδεχόμαστε αυτό το αίσχος, απλά θεμελιώνεται η παντοδυναμία του. Ο φαύλος κύκλος πρέπει να σπάσει προτού εξελιχθεί σε μαύρη τρύπα και μας καταπιεί όλους μαζί.

Η αντίσταση είναι καθήκον. Η προάσπιση του διαφορετικού είναι η βάση του διαλόγου και της δημοκρατίας. Η εξεύρεση άλλων λύσεων πρωταρχική ανάγκη. Και το τέλος των ανεξέλεγκτων τεχνοκρατών απαίτηση.

Με δυο λόγια: Να γυρίσει στους πολίτες η δύναμη να ελέγχουν τις ζωές τους και όχι σε κάθε ντόπιο ή πολυεθνικό κεφάλαιο.

Χαιρετίσματα από το στρατόπεδο.

ελεύθερος να σκέφτεσαι

Advertisements