Αρχική

Μετάλλια και βραβεία

Σχολιάστε

Μπομπ Ντύλαν, Μαντλήν Ωλμπράιτ, Σιμόν Πέρες: Ο Μπαράκ Ομπάμα απονέμει το ίδιο μετάλλιο και στους τρεις.

Κάτι με έτρωγε από την στιγμή που έμαθα ότι απονεμήθηκε στον Μπομπ Ντύλαν το Νόμπελ για την λογοτεχνία. Κάτι αναδευόταν στους βυθούς τής μνήμης μου αλλά τι; Εν τάξει, πάνε χρόνια που έχω πάρει τις αποστάσεις μου από τον γερόλυκο του ροκ αφού έχω μείνει στήν εποχή τού Highway 61 Revisited (άντε να πάω μέχρι την εποχή τού Desire), αδιαφορώντας για τις μεταφυσικές και πάσης φύσεως θρησκευτικές αναζητήσεις του, οι οποίες άρχισαν με το Slow Train Coming, συνεχίστηκαν με κάτι χαζά Oh Mercy και World Gone Wrong κι έφτασαν σε ξεφτίδια τύπου Christmas In The Heart (!) και Fallen Angels. Όχι, δεν ήταν η μουσική του αυτό που ξύπναγε την μνήμη μου. Κάτι άλλο ήταν… αλλά τί;

Επί τέλους, το θυμήθηκα χτες, μόλις διάβασα ότι κυκλοφόρησε από το Μεταίχμιο ένα βιβλίο τού Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, με τίτλο «Το φαινόμενο Bob Dylan». Το μόνο που έμενε ήταν να γυρίσω στο γραφείο μου και να ψάξω το αρχείο μου για λεπτομέρειες. Περισσότερα

Μικροαστισμός: Τα ανθρωπάκια με το μεγάλο είδωλο

1 σχόλιο

photo

Για τους μικροαστούς έχουν μιλήσει σχεδόν όλοι όσοι θα μπορούσαν να πουν κάτι. Οι θεωρητικοί του Μ/Λ, οι επαναστάτες, οι μεγάλοι του λόγου, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι ακόμη και Έλληνες πεζογράφοι έχουν ασχοληθεί μ’ αυτούς και το κοινωνικό φαινόμενο που συνθέτουν. Οι μικροαστοί ζουν ανάμεσά μας. Ακριβέστερα και λόγω της συντριπτικής αριθμητικής υπεροχής τους, οι ελάχιστοι «άλλοι» είναι που νιώθουν να πνίγονται από την πολυπληθή παρουσία τους.

Είναι ο ανθρωπάκος της διπλανής πόρτας. Ο συνηθισμένος άνθρωπος. Ο ήσυχος. Ίσως κι εμείς, κάποιες φορές, που τον στηλιτεύουμε. Ο «δε γαμιέται ρε φίλε, όλοι ίδιοι είναι». Ο «κοίτα τη δουλειά σου, τρώγε το ψωμί σου, χώνε το πουλί σου». Ο «εσύ θα βγάλεις το φίδι απ’ την τρύπα;», «τα κάστανα απ’ τη φωτιά;» Το απολιθωμένο ον του καναπέ, η εκνευριστική αγορεύουσα της παρέας, η ανόητη… Υδροχόος της αστρολογίας, ο κάθε πνιγμένος στον ανορθολογισμό και στην ηλιθιότητα της μεταφυσικής, η… ματιασμένη. Η δήθεν προοδευτική σουφραζέτα που επέλεξε το «η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα» κι έχωσε τα παιδιά της στην κολυμπήθρα της ανοησίας. Στο τελευταίο δηλώνει πως θυσιάστηκε για την υγεία των γονιών. Ή ένεκα ρομαντισμού. Ήθελε… νυφικό. Και πως τα παιδιά θα μεγάλωναν… στιγματισμένα. Φοράει και κομποσκοίνι. Όχι πως… πιστεύει, αλλά… έτσι. Περισσότερα

Παρέκκλιση και ασυγχρονισμός του λαϊκισμού

Σχολιάστε

Παρέκκλιση και ασυγχρονισμός του λαϊκισμού

Tου Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου*

Η λανθάνουσα διάθεση ρήξης και η «δημοκρατικότητα» της εξουσίας

Κορυφώνονται, εσχάτως, οι  κοσμοπολίτικες, «εκσυγχρονιστικές» φωνές των μεταμοντέρνων αριστερών και δεξιών, κατά του «λαϊκισμού». Οι πρώτοι, εμπνέονται από κάποιο αφηρημένο «πνευματικό προλεταριάτο» (sic), και οι δεύτεροι από μια αστική ιδεολογία εκσυγχρονισμού, προβιά της εξαρτημένης σχέσης με τα αφεντικά τους. Αποφεύγουν, μετά βδελυγμίας, να μιλήσουν απλά ή τη γλώσσα του λαού  (για τον οποίον  άλλωστε κόπτονται). Προτιμούν, να μιλούν με ενοχικές ευγένειες και εντός επικοινωνιακής θολούρας, καθώς κάποια λόγια δεν ταιριάζουν στην… «κουλτούρα και τον πολιτισμό της Αριστεράς» ή στον ευρωπαϊκό «διαφωτισμό».

Η κοινή συνισταμένη

Ειδικά, οι καθωσπρέπει αριστεροί, προτιμούν τη «δημοκρατικότητα», καθώς ο «λαϊκισμός» παραπέμπει στον Αυριανισμό, τον Τόμπρα, ή στον Τράγκα. Στα εύκολα επιχειρήματα, θυμίζουν μόνο τους λαϊκιστικούς φασισμούς του Μεσοπολέμου ή το λαϊκισμό της Λατινικής Αμερικής, ταυτίζοντάς τον με την δημαγωγία. Ξεχνούν, τον «ανώνυμο λαϊκισμό» (Guy Hermet) του 17ου αιώνα, προεργασία για το κίνημα των Ισοπεδωτών της Αγγλικής Επανάστασης ή τους Ναρόντνικους, τους Ρώσους λαϊκιστές του 19ου αιώνα, στους οποίους η σοσιαλιστική ουμανιστική τάση, θεωρείται για πολλούς, πρόδρομος του πολιτικού ρεύματος που οδήγησε στην Σοβιετική Επανάσταση. Τους διαφεύγει, ότι στις αρχές του 20ου αιώνα, στην Αμερική, το προοδευτικό κίνημα που εισήγαγε θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, είχε τις ρίζες του στον αγροτικό λαϊκισμό. Ενώ, η εθνικοαπελευθερωτική αθυροστομία του Καραϊσκάκη, είναι γι’ αυτούς μάλλον προθάλαμος της Χρυσής Αυγής! Περισσότερα

Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους Φιντέλ;

Σχολιάστε

Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους Φιντέλ;

του Στέλιου Ελληνιάδη

Τι να πεις και τι να γράψεις για ένα τόσο σημαντικό πρόσωπο… Ο ρόλος του στους κοινούς μας αγώνες και η συμβολή του στη διαμόρφωση της ιστορίας έχει τέτοιο βάρος που δεν ζυγίζεται με τα μέτρα και τα σταθμά που διαθέτουμε. Είναι δύσκολο να συλλάβει κανείς το μέγεθος και την αξία του ήρωα μας, όπως είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τις μεγάλες ιδέες, τα φυσικά φαινόμενα, την απεραντοσύνη του σύμπαντος… Παρ’ όλ’ αυτά η ανάγκη να μιλήσουμε για τον Φιντέλ είναι μεγάλη… Θες η προσπάθεια αποδοχής της απώλειας του, θες η απότιση ενός ελάχιστου φόρου τιμής, θες η ανάγκη υπογράμμισης του μηνύματος ότι ο αγώνας του συνεχίζεται… Περισσότερα

Όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο γι αυτήν…

Σχολιάστε

eurogroup-5-dec-2016

Του Δάνη Παπαβασιλείου

Πιστή στο «όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα», η κυβέρνηση προσπαθεί από χθες το βράδυ να παρουσιάσει την απόφαση του Eurogroup ως «σημαντική επιτυχία» και «αποφασιστικό βήμα για τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας». Βεβαίως, η πραγματικότητα είναι άλλη. Όμως, όπως είπαμε, τόσο το χειρότερο γι΄ αυτήν…

Μια απόφαση που περιγράφει με απόλυτη σαφήνεια τα συμφωνημένα (από τους δανειστές και την κυβέρνηση) βήματα για το 4ο μνημόνιο, παρουσιάστηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ως αποφασιστικό βήμα για την έξοδο από την κρίση!

Η κυβέρνηση παρουσιάζει ως επιτυχία τα λεγόμενα «μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους», τα οποία σύμφωνα με τους δικούς της υπολογισμούς θα αποφέρουν μείωση του χρέους, μέχρι το 2060 (!), κατά 45 δισ ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 22% του ΑΕΠ. Περισσότερα

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη που καταγράφει τα μελλούμενα

1 σχόλιο

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη που καταγράφει τα μελλούμενα

Του Παύλου Δερμενάκη

Ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα καθορίζει «ωμά» και δημόσια τους άξονες που θα κινηθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, εξυμνώντας την για την υποταγή της

Ο θυμόσοφος λαός μας λέει μέσα από τις παροιμίες του «Δείξε μου το φίλο σου για να σου πω ποιος είσαι». Η παροιμία αυτή ταιριάζει απόλυτα στα όσα έχουμε δει στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις την περίοδο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ιδιαίτερα μάλιστα κατά το τελευταίο 15νθήμερο με την επίσκεψη Ομπάμα αλλά και τη συνέντευξη του νέου πρέσβη των ΗΠΑ κ. Τζέφρι Πάιατ στην Καθημερινή, την 27/11/2016. Όταν «ο φίλος μας», οι γνωστές ΗΠΑ, μέσω του πρέσβη τους εξυμνούν, μάλιστα σε υπερθετικό βαθμό συγκριτικά με το παρελθόν τη συνεργασία με την Ελλάδα, κάτι δεν πάει καλά. Μας είπε ο κ. Πάιατ ότι παρά τη δεδομένη διαφορετική ιδεολογική αφετηρία της ελληνικής κυβέρνησης η σχέση συνεργασίας με τις ΗΠΑ «είναι η πιο άνετη σχέση που είχαμε εδώ και πολύ καιρό, με μια σαφή εικόνα και στις δυο πλευρές ότι τα συμφέροντά μας εξυπηρετούνται από μια ευρεία συνεργασία».

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε με ακρίβεια ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο όνομα του ευρώ και της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ε.Ε., υποτάσσεται πλήρως στους Ευρωπαίους εκβιαστές και στις κάθε φορά τις απαιτήσεις τους. Για τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, το πως υποτάσσεται και στις δικές τους προσταγές το θέμα άρχισε να ξεκαθαρίζει, με συγκεκριμένα γεγονότα και όχι με απλά συμπεράσματα, το τελευταίο διάστημα. Αρχικά με τη δημοσίευση των στοιχείων από τα WikiLeaks για τις πιέσεις των ΗΠΑ να υπογράψει η κυβέρνηση το 3ο Μνημόνιο και τώρα με την παραπάνω συνέντευξη. Περισσότερα

Βρίσκονται ανάμεσά μας

Σχολιάστε

cebaceb1cf81ceb1ceb3cebaceb9cebfceb6ceb7cf83-1033

Ακολουθεί προκήρυξη σκληροπυρηνικού πολιτικού χώρου, όπου τα μέλη του κυκλοφορούν ανάμεσα μας και θα συμμετέχουν στην απεργία της 8ης Δεκεμβρίου με σκοπό να πλήξουν την κυβέρνηση. Χαρακτηρίζονται ως άτομα ανεξέλεγκτα, μπερδεμένα, εθισμένα στο ψέμα και έτοιμα να προκαλέσουν τεράστιο μπάχαλο. Υπάρχουν πληροφορίες ότι κατάφεραν μεταμφιεσμένα να βρίσκονται γύρω και μέσα στο Μαξίμου, παριστάνοντας άτομα της κυβέρνησης και παραγγέλνοντας delivery πιτόγυρα και σουβλάκια στο όνομα Βούτσης, Κοτζιάς, Παππάς και Αχτσιόγλου και Σία. Περισσότερα

Στιγμιότυπα

Σχολιάστε

Πολύ σωστά, κύριε Χρυσόγονε! Τί είναι οι καναλάρχες για να διώκονται ποινικά; Δικτάτορες;

Πρώτο στιγμιότυπο 

Ο θάνατος του γηραιού πρώην δικτάτορα Φιντέλ Κάστρο οριοθετεί κατά πάσα πιθανότητα το τέλος μιας εποχής (…) Η Κούβα ήταν μετά την επανάσταση του 1959 το μοναδικό παράδειγμα καθεστώτος «υπαρκτού σοσιαλισμού» στην αμερικανική ήπειρο. Εδώ και χρόνια όμως έχει αρχίσει μια πορεία «κινεζοποίησης», δηλ. διατήρησης του αυταρχισμού σε πολιτικό επίπεδο, με ταυτόχρονη σταδιακή στροφή προς τον καπιταλισμό στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο (…) Ο εκλιπών ήταν μια αντιφατική φυσιογνωμία, αφού επαγγέλθηκε την κοινωνική απελευθέρωση και ηγήθηκε της ανατροπής του αυταρχικού καθεστώτος Μπατίστα, αλλά κατέληξε να συμβάλει στην οικοδόμηση ενός νέου τύπου αυταρχισμού.Μια αντιφατική φυσιογνωμία«, Το Βήμα, 4/12/2016)

Μήπως μπορείτε να μαντέψετε τι σόι καπνό φουμάρει ο συντάκτης του παραπάνω κειμένου; Αν σκεφτήκατε κάτι ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία, ΠαΣοΚ ή Ποτάμι, πέσατε έξω. Ο άνθρωπος που αποκαλεί ευθέως δικτάτορα τον Φιντέλ και χρησιμοποιεί τον όρο «υπαρκτός σοσιαλισμός» μέσα σε εισαγωγικά δεν είναι συντηρητικός, δεν είναι δεξιός. Είναι… αριστερός! Είναι ο συνταγματολόγος ευρωβουλευτής τού ΣυΡιζΑ Κώστας Χρυσόγονος! Αριστερά με την βούλα. Περισσότερα

Δυο ξένοι στην ίδια πόλη…

Σχολιάστε

20161205-1

Έχετε ακούσει για πλαστά χαρτονομίσματα. Για «πλοία φαντάσματα». Για μαϊμού «επώνυμες» μάρκες. Για ψεύτικα αισθήματα. Για fake υποσχέσεις. Αλλά για πλαστές πρεσβείες;

Κι όμως. Λέγεται ότι στην πρωτεύουσα της γκάνα Accra λειτουργούσε εδώ και δέκα χρόνια (ούτε μια βδομάδα ούτε ένα μήνα· δέκα ολόκληρα χρόνια!) μια πέτσινη πρεσβεία των ηπα. Κι άλλη μια (άγνωστο για πόσο καιρό) της ολλανδίας. Περισσότερα

Φτώχεια και ανεργία καθορίζουν τον νέο τύπο ανθρώπου στη μνημονιακή Ελλάδα

1 σχόλιο

Φτώχεια και ανεργία καθορίζουν τον νέο τύπο ανθρώπου στη μνημονιακή Ελλάδα

του Νίκου Γεωργιάδη

Ο νεόπτωχος που του επιβλήθηκε να βλέπει μπροστά του το «μη-μέλλον», καταλήγει «αόρατος», απρόβλεπτος, πολιτικά αχαρτογράφητος, να γυρίζει την πλάτη σε όλο το πολιτικό σύστημα, να είναι ο «Κανένας»

Την 23η Απριλίου του 2010 ο ΓΑΠ, με φόντο το Καστελόριζο, εγκαινίαζε με επίσημο τρόπο την εγκαθίδρυση ενός νέου καθεστώτος για την Ελλάδα. Ενός καθεστώτος που έφερνε εκ βάθρων αλλαγές στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, αν και οι αλλαγές και ανακατατάξεις στην κοινωνία είχαν ξεκινήσει μερικά χρόνια νωρίτερα. Ήταν η περίοδός που άνοιγε ένας νέος κύκλος για την παγκόσμια οικονομική κρίση, ενώ στην Ελλάδα σταματούσε η περίοδος της «ανάπτυξης» και της εφόδου στα Βαλκάνια. Τότε ξεκινούσε η αλλαγή της κοινωνικής διάρθρωσης και η μεσαία τάξη θα έδινε σιγά-σιγά τη θέση της στη «γενιά των 700 ευρώ».

Τα 6 χρόνια μνημονίου επιτάχυναν τη διαδικασία που ξεκίνησε 10 χρόνια πριν. Μετά από το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ πολιτικού προσωπικού και κοινωνίας, διαρρήχθηκε και ο ίδιος ο κοινωνικός ιστός, με τη γενιά των 700 ευρώ να αποτελεί μακρινό παρελθόν και να φαντάζει πολύ ευνοημένη μπροστά στις νέες συνθήκες. Σήμερα, τη θέση της έχει πάρει η γενιά που απασχολείται – ο όρος εργασία τείνει να εξαλειφθεί – λίγες μέρες ή και ώρες τη βδομάδα και αμείβεται με 100-200 ευρώ το μήνα. Χαρακτηριστικό της κατάστασης που επικρατεί στις εργασιακές σχέσεις αποτελεί ο δείκτης μόνιμης – ελαστικής εργασίας, με την ελαστική και ημιμόνιμη να έχει ξεπεράσει και επισήμως το 50% για το 2016. Επίσης, η ανεργία έχει εκτιναχθεί και βρίσκεται σταθερά πάνω από το 30%. Για να εκτιμηθεί όμως στο σύνολό της η απορρύθμιση της εργασίας πρέπει να συμπεριλάβουμε και τους εμπόρους, ελεύθερους επαγγελματίες κλπ που αδυνατούν να κλείσουν τα βιβλία τους και να καταγραφούν στα μητρώα του ΟΑΕΔ, αλλά και όσους βρίσκονται απλήρωτοι, σε επίσχεση εργασίας ή πληρώνονται σταθερά έναντι και έχουν να λαμβάνουν. Περισσότερα

ΙΤΑΛΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ…

Σχολιάστε

%ce%b9%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%88%ce%ae%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b1

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ιταλία πλέον είναι και τυπικά γνωστό.

Και όμως ούτε τούτη τη φορά επήλθε το «τέλος του κόσμου». Το «ΟΧΙ» επικράτησε όσον αφορά την συναίνεση, που ζήτησε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι για την κατάργηση της εκλεγμένης άνω βουλής και την αντικατάσταση της με ένα σώμα περιφερειακών εκπροσώπων με μειωμένες αρμοδιότητες, αλλά και την εκ νέου ανάληψη των εξουσιών λήψης αποφάσεων από τις περιφέρειες.

«Το πλέον επίμαχο σημείο της συνταγματικής μεταρρύθμισης που θέλει να περάσει ο Ματέο Ρέντσι είναι η δραστική αφαίρεση εξουσιών από την Ιταλική Γερουσία (Senato), η οποία έως σήμερα έχει ίσες νομοθετικές εξουσίες με το Κοινοβούλιο (Camera dei Deputati)», εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο δημοσιογράφος και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Διεθνούς Τύπου (IPA), Λορέντζο Κόνσολι. «Οι υπέρμαχοι της συνταγματικής μεταρρύθμισης θεωρούν θετική την απλοποίηση της νομοθετικής διαδικασίας. Όμως οι επικριτές της φοβούνται ότι η εξουσία που θα συγκεντρώνει η κεντρική κυβέρνηση θα είναι τόσο μεγάλη, που σε συνδυασμό με το νέο εκλογικό νόμο, θα κάνει τον επόμενο πρωθυπουργό πανίσχυρο και με εγγυημένη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία», ανέφερε ο Ιταλός δημοσιογράφος. Περισσότερα

Οι Sioux νίκησαν (προς το παρόν)…

1 σχόλιο

20161205-2

Η νίκη (ας ελπίζουμε ότι θα είναι μόνιμη) για τους Sioux και τους συμπαραστάτες τους, που υπερασπίζονται εδώ και μήνες απ’ τον καταυλισμό του Standing Rock την γη τους (και την λίμνη Oahe) στη βόρεια Ντακότα, εναντίον της διέλευσης αγωγού πετρελαίου απ’ τον βυθό της, ήρθε, ίσως την τελευταία στιγμή. Με παρέμβαση του απερχόμενου Ομπάμα το «μηχανικό» του αμερικανικού στρατού αρνήθηκε να δώσει την σχετική άδεια διέλευσης του σωλήνα, προτείνοντας στην εταιρεία την αναζήτηση εναλλακτικής διαδρομής.

Το πρόβλημα (και, ίσως, κάποιος δόλος απ’ τον απερχόμενο) είναι αυτό: η τελευταία στιγμή. Οι αυτόχθονες και οι συμπαραστάτες τους φοβούνται ότι η κυβέρνηση του ψόφιου κουναβιού θα αλλάξει την απόφαση. Περισσότερα

Ηθικώς επί χρήμασι νεκροί

Σχολιάστε

Ηθικώς επί χρήμασι νεκροί

του Στάθη στον eniko

Απ’ όταν η Αριστερά που Γονάτισε τα έκανε μαντάρα σε πολιτικό επίπεδο, αποδεικνύεται ότι πολλά από τα στελέχη της δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τα κάνουν μαντάρα και σε ηθικό επίπεδο.

Κι έτσι, έχουν παραλάβει αυτό που οι ίδιοι με περισσή αλαζονεία αναγορεύουν για τον εαυτόν τους ως ηθικό πλεονέκτημα και το έχουν κάνει του αλατιού. Στον ίδιο βαθμό που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εξυπηρετεί τους κρατικοδίαιτους ισχυρούς, στον ίδιο βαθμό βολεύει και τα κομματικά πελατάκια στις κρατικές δομές. Ντροπαλά στην αρχή, αναισχυντοεπαισχύντως πλέον. Περισσότερα

Tέσσερις λόγοι μη εξόφλησης του χρέους προς το ΔΝΤ

Σχολιάστε

go222

Renaud Vivien και Eric Toussaint για το CADTM international

Στις 7 Δεκεμβρίου του 2016, το ΔΝΤ περιμένει από την Ελλάδα την πληρωμή μίας δόσης 299 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτό το χρέος αντιστοιχεί σε ένα μέρος του δανείου «σωτηρίας», που είχε χορηγηθεί από το ΔΝΤ το 2010. Η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να τολμάει να αρνηθεί να πληρώσει αυτό το ποσό στο ΔΝΤ για τέσσερις τουλάχιστον λόγους.

Πρώτον, αυτή η δόση προέρχεται από ένα αθέμιτο χρέος, καθώς μόνο το 5% των δανείων που χορηγήθηκαν το 2010 και το 2012 διατέθηκε για τον κρατικό προϋπολογισμό. Το υπόλοιπο 95% χρησίμευσε στην αποπληρωμή των ξένων – κυρίως ιδιωτικών – τραπεζών και στην ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Αυτά τα ποσοστά δεν είναι πόρισμα κάποιας επαναστατικής οργάνωσης αλλά προκύπτουν από μία έρευνα που διεξήγαγε το νεοφιλελεύθερο γερμανικό think-tank EuropeanSchool of Management and Technology. Βεβαίως, ισχύει πως πρόκειται για μία επιχείρηση διάσωσης – αλλά όχι όπως παρουσιάζεται από την επίσημη αφήγηση. Περισσότερα

Ιταλικό δημοψήφισμα: ρήγμα, όχι κατεδάφιση

Σχολιάστε

lastampa05122016

La Stampa, 5/12/2016: «Η Ιταλία είναι μια σύγχρονη χώρα. Νίκησε το ΟΧΙ, το διαζύγιο παραμένει». Υπότιτλος: «Και τώρα, δουλειά». Αξιοσημείωτο το σχεδόν 80% του ΟΧΙ στο -βιομηχανικό- Τορίνο.

Προχτές, λοιπόν, οι ιταλοί πήγαν σε δημοψήφισμα, στο οποίο οι τρεις στους πέντε ψήφισαν «Όχι» και οι άλλοι δύο ψήφισαν «Ναι». Αυτό το μάθαμε. Εκείνο που, κατά την γνώμη μου, δεν μάθαμε επειδή δεν μας ανέλυσαν σωστά, είναι τι ακριβώς απέρριψαν μ’ αυτό το «Όχι». Πρόκειται πράγματι για άλλο ένα χαστούκι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (γενικώτερα) και στην Ευρωζώνη (ειδικώτερα); Είναι σωστό να γίνεται λόγος για Itexit; Ας δούμε με ψυχραιμία τα πράγματα.

Κατ’ αρχήν, να ξεκαθαρίσουμε ότι το προχτεσινό ιταλικό δημοψήφισμα δεν είχε καμμιά σχέση με το περυσινό δικό μας, αφού το θέμα του ήταν άσχετο με την Ε.Ε., τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως. Οι ιταλοί κλήθηκαν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν μια σειρά δομικών πολιτειακών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες είχαν μεν εγκριθεί από το κοινοβούλιο αλλά με μικρή πλειοψηφία, κάτι που, με βάση την νομοθεσία τής χώρας, απαιτεί την διεξαγωγή δημοψηφίσματος ώστε να πουν απ’ ευθείας την γνώμη τους και οι πολίτες. Τί σόι μεταρρυθμίσεις ήσαν αυτές; Για να καταλάβουμε, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον τρόπο λειτουργίας τού κοινοβουλευτισμού στην γείτονα χώρα. Περισσότερα

Τι στα αλήθεια έγινε στις Βρυξέλλες

Σχολιάστε

του Κώστα Εφήμερου

Το έργο που ανεβαίνει στις Βρυξέλλες είναι χιλιοπαιγμένο και βαρετό. Ο Κομπέρ όμως παραμένει ενθουσιώδης και προσπαθεί να πείσει το κοινό ότι οι διεθνείς πιστωτές «έχασαν για πρώτη φορά», όπως είπε και η δημοσιογράφος της ΕΡΤ. Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα δεν χρειάζεται να είσαι καν οικονομολόγος ή δημοσιογράφος για να καταλάβεις το έργο. Άσε που ξέρουμε και το τέλος

Το ανακοινωθέν του Eurogroup σχολιασμένο

 Το Εurogroup καλωσορίζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην επίτευξη συμφωνίας σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων ανάμεσα στην Ελλάδα και στους θεσμούς στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος του ESM.

[Το ανακοινωθέν ξεκινάει με τον συνηθισμένο τρόπο. Τέτοια πρόοδο που δείχνουμε σε κάθε Eurogroup θα έπρεπε να έχουμε πάρει υποτροφία. Ανησυχητική είναι η απουσία του 2ου κλισέ: «Οι θεσμοί αναγνωρίζουν τις θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός»]. Περισσότερα

Εθνική επιτυχία τα πλεονάσματα 3,5% για 10 χρόνια;

Σχολιάστε

c

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απαράδεκτα αρνητικό, σε σχέση με τις υποχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν το αποτέλεσμα της συνόδου του Γιούρογκρουπ στις 5 Δεκεμβρίου 2016.

Μια ψυχρή αποτίμηση της απόφασης, που δε διακατέχεται από το άγχος της επιβεβαίωσης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ήταν μία επιβλαβής για τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας απόφαση, που παγιώνει και δεν αναιρεί την υπερχρέωση, για πέντε συγκεκριμένους λόγους.

Πρώτος, η κυβέρνηση πίστευε ότι το Γιούρογκρουπ της 5ης Δεκεμβρίου θα επιτάχυνε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Θα εκβίαζε δηλαδή τους θεσμούς για μια συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο, που θα έδινε το πράσινο φως για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Αυτό  δεν έγινε. Η ανακοίνωση (http://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2016/12/05-eurogroup-statement-greece/) επισημαίνει στην αρχή της 7ης παραγράφου ότι «το Γιούρογκρουπ καλεί τους θεσμούς και την Ελλάδα να επαναλάβουν τις διαπραγματεύσεις προκειμένου να φτάσουν σε τεχνική συμφωνία όσο το δυνατό συντομότερα». Κανένα έλεος για τους προσκυνημένους… Περισσότερα

Ο μύθος των ΕΣΠΑ και η σκληρή πραγματικότητα

Σχολιάστε

Θέμα: Ο μύθος των ΕΣΠΑ και η σκληρή πραγματικότητα

του Κώστα Πετρόπουλου

Εργαλείο για την εφαρμογή και όχι για την άμβλυνση των Μνημονιακών πολιτικών αποδεικνύεται το ΕΣΠΑ 2014 – 2020. Τριανταπέντε χρόνια ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων τις αναδεικνύουν ως τροφοδότες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αφήνοντας τα ψίχουλα για τη κοινωνική πλειοψηφία, εξαγοράζοντας τη συναίνεση της κοινωνίας για τις αντιλαϊκές πολιτικές ΕΟΚ/ΕΕ.

 ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Παρατηρώντας κανείς την ευρύτατη διάδοση της …ευρωπαϊκής αστερόεσσας στην ελληνική κοινωνία — αναγκαία ένδειξη στις περιπτώσεις οικονομικής συνδρομής της ΕΕ ­­— θα προέβλεπε ότι σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας διαθέτει βασικές γνώσεις για τη χρηματοδότηση έργων στη χώρα μας από την ΕΕ. Ο λόγος για τα ευρέως γνωστά ως «έργα ή προγράμματα ΕΣΠΑ.» Περισσότερα

Una faccia, una razza

1 σχόλιο

by To Skouliki Tom

Θρίαμβο σημείωσε το λαϊκό κίνημα στην Ιταλία, αφού το ποσοστό του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα άγγιξε το 60%, ενώ μεγάλη εμφάνιση πραγματοποίησε η δημοκρατία στην Αυστρία, όπου το ακροδεξιό κόμμα πήρε μόλις το 47% των ψήφων.

Δηλαδή οι μισοί Αυστριακοί είναι φασίστες αλλά η Δημοκρατία νίκησε! Σ’ ευχαριστώ Παναγιά μου!

Το 60% των Ιταλών ψήφισαν ΟΧΙ στη συνταγματική αναθεώρηση αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει, αφού ουδείς γνώριζε τι ακριβώς περιείχε η αναθεώρηση αυτή και οι Ιταλοί ψήφισαν απλώς το αντίθετο από αυτό που ήθελε η ΕΕ.

Βέβαια, ούτε το ίδιο το Σύνταγμα έχει καμιά σημασία στην Ιταλία, όπως και σε καμία άλλη χώρα-προτεκτοράτο της Γερμανίας, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι καλή φάση να βλέπεις ξινισμένα τα μούτρα του Σόιμπλε. Περισσότερα

Εσύ ξέρεις πόσες χώρες βομβαρδίζουν σήμερα οι ΗΠΑ;

Σχολιάστε

us_b1_lancer_strategic_bomber

Δημοσιογράφοι της αμερικανικής ηλεκτρονικής έκδοσης Fusion ρωτούν περαστικούς αν γνωρίζουν πόσες χώρες βομβαρδίζουν οι ΗΠΑ καθώς ο Ομπάμα εγκαταλείπει την προεδρία

Στη συνέχεια παρουσιάζουν (με σχετική επάρκεια) τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που έχει διατάξει ο νομπελίστας της ειρήνης από την ημέρα που ανέλαβε τα καθήκοντά του μέχρι τις ημέρες μας. Περισσότερα

Έφυγε σαν σήμερα, 6 Δεκέμβρη του ’90, ο πρίγκηπας του ελληνικού ροκ (20/7/1948-6/12/1990)

Σχολιάστε

Screenshot_13

«Η μουσική είναι η μόνη γλώσσα που όλος ο κόσμος καταλαβαίνει. Ο μόνος τρόπος συννενόησης. Είναι μια αδερφοσύνη. Να το θυμάσαι, φίλε μου. Κάποτε δε θα χρειάζεται να μιλάμε». Θα στο αποδείξω αμέσως τώρα.

Ηταν μια βραδυά που μπήκα σ” ένα κέντρο, έτσι για να ακούσω πάλι λίγη μουσική. Επαιζε εκεί ένας φλαουτίστας, που αργότερα έμαθα ότι ήταν ο καλύτερος της Γιουγκοσλαβίας. Δεν έχει καμία σημασία.

Εκείνο το βράδυ η μουσική και ειδικά η έκφραση αυτουνού του ανθρώπου με είχαν μαγνητίσει. Ηταν ένα ξέχειλο παράπονο, μια αισιόδοξη μελαγχολία κι ένας ξέφρενος ενθουσιασμός συνάμα. Χωρίς να πολυσκεφτώ σηκώθηκα και πήγα προς το μέρος του. Περισσότερα

Ο «ΤΡΕΛΟΣ» ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Σχολιάστε

%ce%bf-%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ac%cf%82

Ο νεοεκλεγείς Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη «αυτο»παρουσιαστεί ως «απρόβλεπτος», «μισογύνης», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «εθνικιστής», «πολέμιος της παγκοσμιοποίησης», «κυκλοθυμικός», «άπειρος», έτοιμος κάθε στιγμή να δείξει την περιφρόνησή του στα ΜΜΕ, αλλά και να δηλώσει τον θαυμασμό του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, έτοιμος να επιστρέψει σε προστατευτικά για την αμερικάνικη οικονομία μοντέλα, ή «ικανός να διαταράξει» το status quo της παγκόσμιας τάξης και ασφάλειας και τις «εδραιωμένες θέσεις και πεποιθήσεις»…

Ας δούμε, όμως, ορισμένες εξαγγελίες του. Περισσότερα

Εσύ στο χώμα κι εμείς στη φυλακή

Σχολιάστε

6 december

Οκτώ χρόνια μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να αναρωτιέται ακόμα τι ήταν η εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008. Ας κοιτάξει γύρω του, ας κοιτάξει το σπίτι του, ας κοιτάξει τον καθρέφτη του και θα πάρει την απάντηση.

Από τον Δεκέμβριο του 2008, η χώρα χρεοκόπησε, έγινε και επίσημα προτεκτοράτο και το πολιτικό σύστημα κατέρρευσε.

Από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου με το «Λεφτά υπάρχουν» μέχρι την ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά και την ξεπουλημένη Αριστερά του Τσίπρα, όλοι κατέρρευσαν.

Ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να προσποιείται τον πρωθυπουργό -για πόσο ακόμα;- αλλά τον κρατάνε με χάπια που του προκαλούν παραισθήσεις και παραληρήματα. Περισσότερα

Οι «μένουμε Ευρώπη» τελειώνουν το μειωμένο ΦΠΑ στα νησιά

Σχολιάστε

Οι «μένουμε Ευρώπη» τελειώνουν το μειωμένο ΦΠΑ στα νησιά

του Νίκου Μανάβη

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 καθιερώθηκαν στα νησιά του Αιγαίου μειωμένοι συντελεστές του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) κατά 30% σε σχέση με την ηπειρωτική Ελλάδα. Ήταν ακόμη η εποχή που ο ελληνικός καπιταλισμός είχε την δυνατότητα να κάνει μικροπαραχωρήσεις προς τα μεσοαστικά και λαϊκά στρώματα προκειμένου να δημιουργεί ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες. Το πλεονέκτημα που δημιουργούσε το μειωμένο ΦΠΑ ποτέ δεν το ένοιωσαν οι καταναλωτές στα νησιά του Αιγαίου. Ο λόγος ήταν πως οι έμποροι φρόντιζαν να το κρατούν για τον εαυτό τους. Περισσότερα

Ευτυχώς τα παιδιά δεν ξεχνούν

Σχολιάστε

του Mind the Gap

Οι καλοί σου τρόποι δε σου επέτρεπαν να μιλήσεις με γεμάτο το στόμα. Είχες μπουκώσει από τη μάσα και έμεινες μουγγός όταν σκότωσαν τον Μιχάλη. Κολύμπαγες στα σάλια σου, έγλυφες τα κόκαλα της  «αλλαγής» και ρούφαγες τον καταπραϋντικό χυλό της μεταπολίτευσης. Δεν άκουσες ποτέ τον πυροβολισμό.  Χόρευες καρβελοτσιφτετέλια στα ορθάδικα της «γαλάζιας γενειάς» και ψάρευες κουμπαριές στη Μύκονο. Δε σε ένοιαξε. Εσύ δεν ήσουν αλήτης, δεν ήσουν περιθωριακός. Εσύ ήσουν νέος σοβαρός κομουνιστής, ήσουν περιφρουρητής του κόμματος, ήσουν πρώτος στα μαθήματα – ήσουνα πρώτος στον «αγώνα», ήσουνα πλέον νόμιμος «επαναστάτης». Δεν μύρισες ποτέ το αίμα. Φορούσες τόνους ινδικό πατσουλί και πολυλογάδικη  θεωρία και μόστραρες τη φάτσα σου στα in κουλτουροποτεία του Κολωνακίου. Δεν είδες τίποτα. Τα μάτια σου είχαν θολώσει από τις αντανακλάσεις της βιτρίνας με τα κουστούμια και τον ζεστό κοπανιστό αέρα εισαγωγής. Δεν κατάλαβες τίποτα. Διάβαζες αθλητικές φιλάδες και σφαζόσουνα στα μπιλιάρδα για μια στημένη φάση. Ονειρευόσουνα να διοριστείς μπάτσος, δάσκαλος, εφοριακός ή έστω να κάνεις ένα «κόλπο», μια αρπαχτή, μια κομπίνα με επιδότηση, ή  να ανοίξεις ένα ιατρείο στα βόρεια προάστια, να χωθείς, να αναμιχθείς, να «γίνεις», να «πετύχεις».  Δεν είχες παιδιά και εξ άλλου, αν είχες, θα τα μεγάλωνες αλλιώς εσύ, με αξίες, με ιδανικά, με τρόπους. Δεν έδωσες σημασία, η ζωή σου θα κυλούσε μια χαρά, γιατί να να σκάσεις για ένα 15χρονο ταραξία ; Ας καθότανε στα αυγά του είπες. Όχι πως το σκέφτηκες, αλλά έτσι είπαν όλοι οι άλλοι, έτσι είπες και συ, αυτόματα, όπως έκανες τον σταυρό σου από συνήθεια όταν πέρναγες από εκκλησία. Περισσότερα

Older Entries