Αρχική

Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει ότι τετραγώνισε τον κύκλο

Σχολιάστε

Του Σταύρου Μαυρουδέα

Για την ελληνική ολιγαρχία το πρόσφατο Eurogroup είχε αναχθεί περίπου στην «μητέρα όλων των μαχών». Ο λόγος ήταν προφανής. Η ελληνική ολιγαρχία ανησυχεί σφόδρα εάν η οξυνόμενη αντιπαράθεση ΗΠΑ-ΕΕ θα επιδράσει στα συμφέροντα της και στη θέση της μέσα στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Ιδιαίτερα ανησυχεί μήπως επιδεινωθούν δραματικά οι ισορροπίες του Μνημονιακού προγράμματος που έχει συνυπογράψει – από υποδεέστερη θέση φυσικά – με το ΔΝΤ (βλέπε ΗΠΑ) και την ΕΕ.

Το πρόγραμμα αυτό το πληρώνει αιματηρά ο ελληνικός λαός. Αλλά η ελληνική αστική τάξη μέχρι τώρα δεν έχει βάλει το χέρι στην τσέπη, παρόλο ότι έχει υποβαθμισθεί περαιτέρω έναντι των ξένων πατρώνων της καθώς ο ρόλος του ξένου κεφαλαίου στην χώρα έχει αυξηθεί. Η ανησυχία της είναι μήπως χρειασθεί να «πληρώσει» και αυτή καθώς επίσης μήπως ένας πλήρης εκτροχιασμός του Μνημονιακού προγράμματος οδηγήσει σε πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές αναταραχές στη χώρα που θα διασαλεύσουν την κυριαρχία της
ελληνικής ολιγαρχίας.

Βέβαια, πριν το Eurogroup είδαμε ξανά τον κακόγουστο θεατρικό καυγά μεταξύ των «ακραιφνών μνημονιακών» (ΝΔ, Δημ.Συμπαράταξη και παρατρεχάμενοι) και των «τραβάτε με και ας κλαίω μνημονιακών» (ΣΥΡΙΖΑ). Ο σκυλοκαυγάς αυτός δεν αφορά τα μεγάλα προβλήματα του τόπου αλλά έχει να κάνει με τα ιδιαίτερα συμφέροντα των διαφορετικών μερίδων της ελληνικής ολιγαρχίας καθώς και με την πολιτική επιβίωση του πολιτικού υπηρετικού προσωπικού καθεμιάς. Περισσότερα

Ανοιχτά όλα τα Σενάρια για την Αξιολόγηση

Σχολιάστε

Ούτε η κυβέρνηση λέει αλήθεια υποστηρίζοντας ότι δεν θα υπάρξουν νέα  μέτρα, ούτε η αξιωματική αντιπολίτευση  που υποστηρίζει ότι η αξιολόγηση έχει κλείσει και η κυβέρνηση ψάχνει το αμπαλάζ. Περισσότερα

Γκούτσι-Ακρόπολη, όπως Σκόντα-Ξάνθη και άλλες βαριές βιομηχανίες

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παπαιωάννου

Καταρχάς, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Για διαφήμιση ψάχνει ο Γκούτσι, δεν ψάχνει η Ακρόπολη. Μέχρι χτες έτσι ξέραμε. Γιατί από την επιχειρηματολογία μερικών ούλτρα φιλελεύθερων οπαδών της ελεύθερης αγοράς και κάθε ελευθερίας γενικώς, του εμπορεύματος, των επιλογών και του αυτοπροσδιορισμού, το ακούσαμε κι αυτό. Ότι από την πασαρέλα του Οίκου θα διαφημιστεί η Ακρόπολη και δεν θα πεθάνει το αρχαίο πνεύμα αθάνατο.

Λογικό. Ο μεγαλύτερος ανορθολογισμός σήμερα είναι να βρεθεί κάτι έξω από τη σφαίρα του εμπορεύματος, χωρίς μια τιμή εκκίνησης. Η Ακρόπολη, ένα πολύ καλό trademark που με τις κατάλληλες κινήσεις θα δει τις μετοχές της να εκτοξεύονται. Αλλιώς, λίγα τα ψωμιά της. Περισσότερα

Η αμερικανοδουλεία διατηρεί σταθερά τη βάση της

Σχολιάστε

Του Μύρωνα Ξυδάκη

Ιδιαίτερη σημασία έχει στη σημερινή συγκυρία η Σούδα για τον ενιαίο ιστό ναυτικής, αεροπορικής και τηλεπικοινωνιακής υποστήριξης της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ

Πριν από λίγες μέρες, στις 6 Φλεβάρη, το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS George H.W. Bush κατέπλευσε στον Ναύσταθμο της Σούδας για προγραμματισμένη επίσκεψη. Ύστερα από τέσσερις μέρες παραμονής του στον χώρο της NATOϊκής βάσης, απέπλευσε προκειμένου να λάβει μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις που διεξάγονται στο μέτωπο της Συρίας. Η παρουσία του εν λόγω πλοίου, έδωσε τροφή σε αρκετά μέσα ενημέρωσης για διθυραμβικά ρεπορτάζ αναφορικά με τη σημασία που έχει η βάση της Σούδας για τους Αμερικανούς. Πράγματι, τον τελευταίο ένα χρόνο καταγράφεται αυξημένη κινητικότητα στη Σούδα καθώς είναι δεκάδες οι πολεμικές μονάδες όλων των ειδών που έχουν κάνει χρήση των εγκαταστάσεων της βάσης. Περισσότερα

Θάλασσα, πικροθάλασσα… (4)

Σχολιάστε

Ν.Υόρκη, 20/11/1956: Δείπνο προς τιμήν τού Κων. Καραμανλή, ο οποίος κάθεται ανάμεσα στους εφοπλιστές Νικ. Ρεθύμνη και Μαν. Κουλουκουντή. Δίπλα στον τελευταίο, ο υπουργός εξωτερικών Γ. Αβέρωφ-Τοσίτσας.

[Συνέχεια από το προηγούμενο]

I. Τέλη χαρτοσήμου

(46) Απαλλάσσονται από τα τέλη χαρτοσήμου τα γραφεία αλλοδαπών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα και ασχολούνται με τη διαχείριση, ναύλωση, ασφάλιση κ.λπ. πλοίων. Προϋπόθεση: Τα πλοία πρέπει να έχουν χωρητικότητα άνω των 1000 κόρων.

(47) Απαλλάσσονται από τα τέλη χαρτοσήμου η σύνταξη συμβολαίων, κάθε σύμβαση, εκτελωνισμός και άλλες πράξεις που απαιτούνται για την υπαγωγή πλοίου υπό ελληνική σημαία και τη νηολόγησή του, την παροχή δικαιώματος εγγραφής ναυτικής υποθήκης, η τυχόν εισφορά του πλοίου σε ανώνυμη εταιρεία, η σύνταξη δανειακής σύμβασης ασφαλιζόμενης με υποθήκη επί πλοίων κ.λπ. Προϋπόθεση: Παραμονή του πλοίου υπό ελληνική σημαία.

(48) Απαλλάσσονται από τέλη, εισφορές δικαιώματος, κρατήσεις και φόρους υπέρ τρίτων, οι ναυπηγήσεις και οι συντηρήσεις πλοίων, οι επισκευές με ελληνική ή ξένη σημαία πλοίων, πλωτών ναυπηγημάτων, καθώς και η ασφαλιζόμενη με υποθήκη επ’ αυτών σύμβαση δανείου. Προϋπόθεση: Η σχετική δαπάνη να καλύπτεται με συνάλλαγμα μη υποχρεωτικά εκχωρητέο. Περισσότερα

Για την έξοδο από την κρίση

Σχολιάστε

του Μίκη Θεοδωράκη

Η «Σπίθα» αναγεννάται ως ένα Κίνημα Οράματος και Ουτοπίας – Γιατί η Αριστερά πρέπει να προηγείται ιστορικά και να ανοίγει δρόμο στο μέλλον. Ειδεμή δεν έχει λόγο ύπαρξης

α) Μορφές Δράσης

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου της Νατάσας Βούλγαρη για τους «Διαλόγους στο Λυκόφως» που έγινε πριν λίγο καιρό στη Θεσσαλονίκη και αποδείχθηκε απολύτως επιτυχημένη, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς μου.

Κατ’ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω και να συγχαρώ τόσο τη Νατάσα, όσο και όλους αυτούς που συμμετέχουν και συνεισφέρουν στον ιδεολογικό μας αγώνα, που σήμερα αναγκαστικά περιορίζεται στη δημοσίευση άρθρων και βιβλίων. Περισσότερα

Εδώ ο παππάς, εκεί ο παππάς…

Σχολιάστε

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Όλα μοιάζει να κινούνται χωρίς τίποτα να αλλάζει – Ωστόσο, έγινε κάποια ανατροπή στο κέντρο του Συστήματος, που ίσως ήταν ο μόνος τρόπος να ταρακουνηθεί ο Κόσμος

 Όλα μοιάζει να κινούνται χωρίς τίποτα να αλλάζει. Βασιλεύει το παράδοξο «στασιμότητα εν κινήσει». Η μόνη εντυπωσιακή και χειροπιαστή αλλαγή έγινε στις ΗΠΑ με την εκλογή Τραμπ. Δεν γύρισε ο Κόσμος ανάποδα, αλλά βγήκε κάποιος που ολοφάνερα δεν αρέσει στους κατεστημένους και τον πολεμάνε άγρια. Ο Τραμπ δεν αρέσει και στους αριστερούς κάθε είδους, τους «προοδευτικούς», τους θεωρούμενους ακραίους, τους συμβιβασμένους, τους ορθόδοξους, σε κανέναν. Ωστόσο, ο μόνος τρόπος να ταρακουνηθεί ο Κόσμος ήταν κάποια ανατροπή στο κέντρο του Συστήματος. Και αυτό έγινε.

Στην Ευρώπη, στην Ε.Ε., στις χώρες που κρίνουν την πορεία των πραγμάτων, Γερμανία, Γαλλία και εν μέρει Ιταλία, η δυσφορία είναι υπαρκτή, αλλά ανεπαρκής. Στην Ιταλία ο Ρέντσι (Τσίπρας αλα ιταλικά) έφυγε, αλλά έμεινε το αντίγραφό του. Ο μόνος πραγματικά ενοχλητικός, ο Μπερλουσκόνι, με το φλερτ στον Πούτιν και άλλα αιρετικά, αποδείχθηκε πρώιμος, τον απομόνωσαν, γέρασε κιόλας, η δυναμική του εξαντλήθηκε, οι άλλοι πάρ’ τον έναν και χτύπα τον άλλον και πάνω από όλα τους πρώην του ΚΚΙ, χειρότεροι κι από τον ΣΥΡΙΖΑ, αν είναι δυνατόν. Περισσότερα

«Προσωρινή εφαρμογή» της συμφωνίας Ε.Ε.-Καναδά

Σχολιάστε

του Τάσου Γκούβα

Υπερψήφισαν το έκτρωμα της CETA οι περισσότεροι ευρωβουλευτές

Εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περασμένη Τετάρτη (15/2) η καταστροφική CETA, η συμφωνία «ελεύθερου εμπορίου» μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά. Αν και η επικύρωση της πρέπει να γίνει και από τα 28 εθνικά κοινοβούλια, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η συμφωνία CETA θα τεθεί σε «τριετή προσωρινή εφαρμογή». Την έγκριση της συμφωνίας υπερψήφισαν 408 ευρωβουλευτές – μεταξύ των οποίων, φυσικά, και οι σοσιαλδημοκράτες που κατά τα άλλα «αλλάζουν και γυρνούν την πλάτη στο νεοφιλελευθερισμό»… Την καταψήφισαν 254 ευρωβουλευτές, και 33 απείχαν.

Η έγκριση της CETA παρά το μεγάλο κίνημα πολιτών εναντίον της (δεκάδες πρωτοβουλίες ξεπήδησαν τους τελευταίους μήνες σε πολλά κράτη μέλη της Ε.Ε. και πάνω από 3.500.000 πολίτες υπέγραψαν έκκληση προς τους ευρωβουλευτές να την καταψηφίσουν) απέδειξε για άλλη μια φορά ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν λειτουργεί προς το συμφέρον των πολιτών της Ευρώπης, δεν λογοδοτεί σε αυτούς και σίγουρα δεν ακούει τις φωνές τους. Περισσότερα

Η ελληνική γεωργία στο μνημονιακό ναρκοπέδιο

Σχολιάστε

του Δημήτρη Κοδέλα

Στην αποεπένδυση και την απαξίωση βουλιάζει ο πρωτογενής τομέας παρόλο που θα μπορούσε να επανατοποθετηθεί με διαφορετικούς όρους στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στην παραγωγή

Η ελληνική γεωργία βρίσκεται σε κρίση αρκετά πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Οι δείκτες για το γεωργικό εισόδημα, την αγροτική απασχόληση, τις καλλιεργούμενες εκτάσεις βαίνουν μειούμενοι για πολλά χρόνια. Οι αιτίες μπορούν να αναζητηθούν σε ένα στρεβλό αναπτυξιακό και παραγωγικό μοντέλο που υιοθετήθηκε, στην κομματική/πελατειακή διαχείριση του αγροτικού κόσμου και των συνεταιριστικών προσπαθειών, στις επιταγές της ΚΑΠ όπου ταυτόχρονα με τις ενισχύσεις είχαμε μια αποδιάρθρωση κλάδων, διόγκωση των εισαγωγών και του αρνητικού εμπορικού ισοζυγίου.

Τη μνημονιακή περίοδο, ο πρωτογενής τομέας παρόλο που θα μπορούσε να επανατοποθετηθεί με διαφορετικούς όρους στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και να προσελκύσει νέους ανθρώπους στην παραγωγή φαίνεται να βουλιάζει στην αποεπένδυση και την απαξίωση. Όσοι θέλησαν να ασχοληθούν, τις περισσότερες φορές κόλλησαν στην ανυπαρξία υποστήριξης και σχεδιασμού, το ξανασκέφτηκαν όταν είδαν τα βάρη που επωμίζεται ο αγροτικός χώρος να είναι υπέρμετρα και η παραγωγή σε αβεβαιότητα, απογοητεύτηκαν όταν αντιλήφθηκαν την αδύναμη διαπραγματευτική θέση του παραγωγού στην εμπορική αλυσίδα. Περισσότερα

«Ξετσιπωσιά»; Όχι, καλέ, μια απλή δερματίτιδα…

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Πριν από 25 τόσα χρόνια, επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η μαθηματική αποτύπωση της κοροϊδίας ήταν εκείνο το απίθανο 0+0 ίσον… 14%!

Σήμερα, σε συνθήκες… «Αριστεράς», ο πασοκισμός, αυτό το αειθαλές μοντέλο παραποίησης της αλήθειας – είτε κυβερνούν οι μεν, είτε κυβερνούν οι δε – εκφράζεται έτσι: Σας αυξάνουμε τους φόρους (κι άλλο), σας μειώνουμε τις συντάξεις (κι άλλο), αλλά το αποτέλεσμα θα είναι… «δημοσιονομικά ουδέτερο»!

Οι κύριοι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, αυτοί που έκαναν τις «κόκκινες γραμμές» τους ροζ κομφετί κορδελίτσες για το καρναβάλι, έβαλαν την κατ΄αρχήν υπογραφή τους σε ένα ακόμα πακέτο κοινωνικής ανθρωποφαγίας και πάνε να το περάσουν κλίνοντας σε όλες τις πτώσεις την λέξη «αντισταθμίσματα».

Αλήθεια, ποιο είναι το «αντιστάθμισμα» στη βαρβαρότητα; Τι λέει το «αριστερό» εγχειρίδιο του Τσακαλώτου; Τι λέει ο καθρέφτης του κ.Τσίπρα; Ο ίδιος καθρέφτης μέσα από το οποίο μας ζήτησε ο υπουργός του, ο κ.Νίκος Παππάς, να δούμε τα πράγματα;… Περισσότερα

Στα… ντουζένια του και το εσωτερικό χρέος

Σχολιάστε

Αντί για «σεισάχθεια» τα λαϊκά στρώματα βλέπουν να γίνονται «δούλοι»

Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους θεσμούς στο πλαίσιο της 2ης αξιολόγησης. Όπως συνέβη με το 3ο μνημόνιο και την 1η αξιολόγηση υποχωρεί στις απαιτήσεις των δανειστών και ετοιμάζεται να πάρει νέα αντιλαϊκά μέτρα μερικών ακόμα δισεκατομμυρίων.

Διαπραγματεύεται έχοντας διαγράψει από την όλη συζήτηση με τους δανειστές την οικτρή κατάσταση του λαού και της οικονομίας. Σαν να μην συμβαίνει τίποτα συζητούν με τους εντολείς τους, προβάλλοντας που και που κάποια ελαφρά αντίρρηση για να κάνουν την κωλοτούμπα αμέσως μόλις τους πιέσουν οι δανειστές. Η μείωση του αφορολόγητου έχει προαποφασιστεί και αναζητείται η «επικοινωνιακή» φόρμουλα για να το «σερβίρουν». Αντίστοιχα φαίνεται να ισχύουν και για τις συντάξεις και για μια σειρά από νέες «μεταρρυθμίσεις» κατ΄ εντολή των δανειστών. Φυσικά όλα αυτά συζητούνται ενώ η χώρα και ο λαός αποτελούν πλέον «καμένη γη».

Η ασφυξία που βιώνει ο λαός και η οικονομία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια πλέον σε ποικιλόμορφες εκρήξεις. Τα μεγέθη είναι αμείλικτα. Η κυβέρνηση χαριεντίζεται συζητώντας με τους δανειστές για τα μέτρα, εκλιπαρώντας για έστω και οριακή μείωση του εξωτερικού δημόσιου χρέους, αλλά θέλει να αγνοεί ότι το εσωτερικό χρέος πλέον έχει γίνει εξίσου επώδυνο και ταυτόχρονα ακυρώνει οποιαδήποτε ενέργεια ανάταξης της οικονομίας. Περισσότερα

Η «επανάσταση» κατά του Τραμπ και ο επαναπροσδιορισμός της παγκοσμιοποιητικής διαδικασίας

Σχολιάστε

«Ο Έντμουντ Μόργκαν συνοψίζει τον ταξικό χαρακτήρα της Επανάστασης με τον ακόλουθο τρόπο: “Η εμπλοκή των κατώτερων τάξεων στη διαμάχη δεν θα πρέπει να επισκιάζει το γεγονός ότι η διαμάχη ήταν σε γενικές γραμμές μια πάλη για την απόκτηση αξιωμάτων και εξουσίας ανάμεσα σε μέλη μιας ανώτερης τάξης, δηλαδή μιας νέας άρχουσας τάξης εναντίον της καθεστηκυίας […] Ο Καρλ Ντένγκλερ αναφέρει στο βιβλίο του Πέρα από το παρελθόν μας (Out of our past): “Καμμία νέα κοινωνική τάξη δεν κατέλαβε την εξουσία μέσω της Αμερικάνικης Επανάστασης, Αυτοί που σχεδίασαν την Επανάσταση ήταν σε μεγάλο βαθμό μέλη της αποικιακής άρχουσας τάξης”. Ο Τζωρτζ Ουάσιγκτων ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική. Ο Τζον Χάνκοκ ήταν ευκατάστατος έμπορος της Βοστόνης.

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος ήταν εύπορος τυπογράφος και ούτω καθ’ εξής.

Από την άλλη πλευρά η ρητορική της Επανάστασης κατάφερε να κάνει τους τεχνίτες, τους εργάτες, τους ναυτικούς, αλλά και τους μικροκαλλιεργητές, να νιώσουν ότι ανήκουν στον “λαό” χάρη στην συντροφικότητα που προσέφερε η στρατιωτική θητεία και την διανομή εδαφών. Έτσι, δημιουργήθηκε ένα σημαντικό υποστηρικτικό σώμα, μια εθνική πλειοψηφία, κάτι που –έστω και χωρίς να ανήκουν σε αυτό οι αγνοημένοι και καταπιεσμένοι– μπορούσε να αποκαλείται “Αμερική”

Howard Zinn, Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών

Αν πιστέψουμε τους ποικιλώνυμους «επαναστάτες» κατά της εκλογής Τραμπ, δημοσιογράφους και εκδότες (όπως ο γερμανός εκδότης της Die Zeit, που στο ερώτημα αν υπάρχει νόμιμος τρόπος να απομακρυνθεί από το αξίωμά του ο Τραμπ απάντησε: «να δολοφονηθεί στον Λευκό Οίκο»), ντόπιους και ξένους, προοδευτικούς πολιτικούς και πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες και ηθοποιούς, όπως αυτοί του Χόλυγουντ, αντιρατσιστές κάθε είδους και προέλευσης και διαπρύσιους υπερασπιστές των ανθρωπίνων και κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά και ιθύνοντες της CIA, η ηγεσία των ΗΠΑ βρίσκεται στα χέρια ενός «επικίνδυνου τύπου», εξ αιτίας του οποίου η ανθρωπότητα κινδυνεύει να βρεθεί ενώπιον μιας πραγματικής «Αποκάλυψης». Περισσότερα

Η κατάργηση των μετρητών και συνέπειές της

Σχολιάστε

Απέναντι στο Νόρμπερτ Χέρινγκ, τον συγγραφέα του βιβλίου «Η κατάργηση των μετρητών και συνέπειές της», (εδώ το προσωπικό blog του) πρέπει να είμαστε ευγνώμονες γιατί διέλυσε μια ευρέως διαδεδομένη αυταπάτη, που αποτελεί έναν πολύ βολικό μύθο.

Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι όλα τα σύγχρονα μέσα πληρωμών (με κάρτες και μέσω ίντερνετ ή τηλεφώνου) ταιριάζουν σε ένα υπερσύγχρονο ανθρωπολογικό τύπο που απαντάται στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες κι είναι εξοικειωμένος με τις νέες τεχνολογίες. Σε αυτό το πλαίσιο η πίεση εγκατάλειψης των μετρητών υποστηρίζεται από ένα καθαρό υπονοούμενο: ότι οι πληρωμές με χαρτονομίσματα ή κέρματα ανήκουν σε μια προηγούμενη εποχή.

Ο συγγραφέας, που είναι αρθρογράφος και στην μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας, τη Handelsblatt, και πέρυσι μίλησε στο ντοκιμαντέρ This is not a Coup (δες εδώ), δείχνει στο βιβλίο του ότι τα κατ’ εξοχήν εργαστήρια ακύρωσης των μετρητών και ακόμη και αναγκαστικής αντικατάστασής τους με πλαστικό ή ηλεκτρονικό χρήμα είναι η Αφρική και η Ασία. Προς επιβεβαίωση όσα δραματικά συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες στην Ινδία μετά την απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει ως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 τα χαρτονομίσματα των 500 και 1.000 ρουπιών, προκαλώντας βίαιες συγκρούσεις. «Αυτοί που θέλουν να καταργήσουν τα μετρητά ξεκινούν πρώτα από την περιφέρεια», γράφει ο συγγραφέας από την εισαγωγή κιόλας του βιβλίου. Ο τόπος μάλιστα όπου η χρήση του ηλεκτρονικού χρήματος ενδέχεται να καταγράφει παγκόσμιο ρεκόρ είναι η Σομαλιλάνδη, που αποσχίστηκε από τη Σομαλία το 1991 και δεν είναι καν κράτος, καθώς δεν έχει αναγνωριστεί. Περισσότερα

Γιατί –ακόμα- ΣΥΡΙΖΑ;

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Υπάρχουν περισσότεροι από έναν λόγοι που κάποιοι στηρίζει ακόμα τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ. Ένας λόγος είναι ότι οι ψηφοφόροι που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ πέρασαν πολλά στάδια μέχρι να χωνέψουν και να πάρουν την απόφαση να αποσκιρτήσουν από ένα κόμμα με το οποίο συνδέονταν επί δεκαετίες. Το ξαφνικό σοκ του καλοκαιριού του 2015 και η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν στο αντίθετό τους οι θέσεις του νέου ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσαν να τους ξαναστείλουν εύκολα πίσω στο ΠΑΣΟΚ από το οποίο είχαν μόλις αποδεσμευτεί πλήρως απογοητευμένοι. Στη διαδικασία αποχώρησής τους είχαν εξαντληθεί τα περιθώρια συγχώρεσης και επιστροφής. Ούτε στη Νέα Δημοκρατία θα μπορούσαν να πάνε, γιατί είναι καθαρά μνημονιακή και δεν έχει τίποτα το ελκυστικό, ούτε θέσεις ούτε ηγεσία. Το «όχι στη Δεξιά» ήταν ανέκαθεν συστατικό στοιχείο της κουλτούρας πάνω στην οποία χτίστηκε το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα κι ο τσαλακωμένος από το σκάνδαλο Κοσκωτά, την επεισοδιακή σχέση με τη Λιάνη και το σοβαρό κλονισμό της υγείας του, Αντρέας Παπανδρέου νίκησε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το 1993 πάνω σ’ αυτή βάση. Γι’ αυτό και η ηγετική ομάδα του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ, στην κρίσιμη φάση της εκδήλωσης της μετάλλαξής της, επένδυσε ακριβώς σ’ αυτή την κουλτούρα για να συγκρατήσει τους σοκαρισμένους ψηφοφόρους που είχαν αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη δύναμη πριν από λίγους μόλις μήνες. Αφού το αντιμνημονιακό πήγε περίπατο, το «όχι στη Δεξιά» επανήλθε σαν κεντρικό σύνθημα και έπιασε τόπο. Κι ακόμα πιάνει, σε λιγότερους μεν, αλλά πάντως αρκετούς. Και τι να κάνουμε; Να έρθει ο Κούλης; Περισσότερα

Φοβούνται τις εκλογές στην Ολλανδία

Σχολιάστε

του Ερρίκου Φινάλη

Άνω-κάτω το πολιτικό σύστημα, αντιφατικά τα δεδομένα

Ο «μεγάλος συνασπισμός» Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς, που κυβερνά την Ολλανδία από το 2012, τρέμει το αποτέλεσμα των εκλογών που θα γίνουν σε ένα μήνα. Μαζί τους τρέμει και το Διευθυντήριο των Βρυξελλών, το οποίο υπηρέτησαν αποτελεσματικότατα τα τελευταία χρόνια. Η κινδυνολογία για επερχόμενη πρωτιά του ακροδεξιού «Κόμματος για Ελευθερία» (PVV) του ρατσιστή Γκέερτ Βίλντερς είναι βάσιμη. Την ίδια στιγμή, είναι και ομολογία ενοχής του παραδοσιακού πολιτικού κόσμου, που με τις πολιτικές του οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες πρώην ψηφοφόρους του στην Ακροδεξιά. Ακόμη χειρότερα, το λεγόμενο «δημοκρατικό τόξο» σείει τον ακροδεξιό μπαμπούλα χωρίς καμιά αυτοκριτική, μόνο και μόνο για να πείσει τους πολίτες να ξαναψηφίσουν μία από τα ίδια – τα οποία ίδια είναι στην πραγματικότητα μια ακροδεξιά και ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική, πασπαλισμένη όμως και με λίγη δημοκρατική χρυσόσκονη. Τέτοια πολιτική εφαρμόζει ο σημερινός κεντροδεξιοαριστερός(!) κυβερνητικός συνασπισμός, όχι μόνο απέναντι σε αποικίες όπως η Ελλάδα, αλλά και στο εσωτερικό της Ολλανδίας – όπου η λιτότητα και η ανεργία (και ταυτόχρονα τα τρελά κέρδη για μια χούφτα πλούσιους) κρύβονται στατιστικά πίσω από το «μοίρασμα της εργασίας» και άλλες παρόμοιες «μοντέρνες» πολιτικές.

Περισσότερα

Θάλασσα, πικροθάλασσα… (3)

Σχολιάστε

Αμβούργο, 25/7/1953: Η καθέλκυση του Tina Onassis, του τότε μεγαλύτερου δεξαμενοπλοίου στον κόσμο.

[Συνέχεια από το προηγούμενο]

Γ. Φορολογία πλοίων που νηολογήθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν.27/1975

(34) Απαλλάσσονται από τη φορολογία τα πλοία της α΄ κατηγορίας, που είναι μικρότερα των 10 ετών. Προϋπόθεση: Να τίθενται υπό ελληνική σημαία.

(35) Απαλλάσσονται από τη φορολογία πλοία α΄ κατηγορίας, που εκτελούν τακτικά δρομολόγια μεταξύ ελληνικών και ξένων λιμανιών ή μόνο μεταξύ ξένων λιμανιών. Προϋποθέσεις: Να είναι μικρότερα των 30 ετών και να τίθενται υπό ελληνική σημαία.

(36) Απαλλάσσονται από τη φορολογία πλοία α΄ κατηγορίας, που ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα. Προϋπόθεση: Να έχουν ναυπηγηθεί στην Ελλάδα και να τίθενται υπό ελληνική σημαία.

(37) Απαλλάσσονται από τη φορολογία πλοία α΄ κατηγορίας που υφίστανται ανακατασκευές ή αντικατάσταση των μηχανημάτων τους στην Ελλάδα. Υπό προϋποθέσεις.
Περισσότερα

Το δόγμα της αφαίρεσης

Σχολιάστε

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Με τον τρόπο αυτό, γεγονότα φυσικά, κοινωνικά, ιστορικά και ψυχολογικά, εκπίπτουν σε θεωρητικές αρχές υποστηρικτικές των κυρίαρχων ελίτ

Ίσως χρειαζόμαστε μια κάπως διαφορετική αριθμητική για να καταλάβουμε καλύτερα τον χαοτικό κόσμο μας. Για παράδειγμα, ο αριθμός –ας πούμε– τέσσερα, μπορεί να προκύπτει ως το αποτέλεσμα της αφαίρεσης του αριθμού ένα από τον αριθμό πέντε. Σιγά το πρωτότυπο, θα πει κανείς, και σωστά. Αν όμως φανταστούμε το τέσσερα ως ένα αφαιρεμένο πέντε, το τέσσερα δηλαδή ως ολίγον από πέντε, ή αντίστοιχα βέβαια, το πέντε ως αφαιρεμένο δέκα ή το χίλια ως αφαιρεμένο δέκα χιλιάδες κ.ο.κ., τότε πιθανόν διανοίγεται μια κάπως διαφορετική «αριθμητική» οπτική.

Μπορεί να συμβαίνει κάτι ανάλογο στην κοινωνία; Να πρόκειται δηλαδή για μια κοινωνία αφαίρεσης; Και δεν μιλώ απλά για ένα «σύστημα αδιαφορίας και αποξένωσης στην καθημερινή ζωή», όπως το όρισε ο κοινωνιολόγος Φίλιππο Βιόλα, ήδη από το 1980. Δεν πρόκειται δηλαδή «απλά» για μια αφηρημένη κοινωνία, θεμελιωμένη πάνω σε ένα σύστημα αδιαφορίας για την ίδια την ύπαρξή μας. Δεν πρόκειται «απλά» για μια κοινωνία «αφηρημένη, με την έννοια ότι αυτή η κοινωνία κάνει αφαίρεση από την κοινωνική πραγματικότητα και δεν λαμβάνει υπόψη το πώς ζουν πραγματικά τα συγκεκριμένα πρόσωπα». Πρόκειται για μια κοινωνία στην οποία η αφαίρεση είναι συστημικό προαπαιτούμενο. Είναι προϋπόθεση της συστημικής λειτουργίας της. Η αναγκαία συνθήκη του. Γιατί χωρίς την «αφαίρεση», το Σύστημα δεν λειτουργεί. Και αυτό, αν είναι αληθές, είναι ένα ενδιαφέρον στοιχείο, αν μη τι άλλο, για όσους επιθυμούν την ανατροπή του. Περισσότερα

Grexit 3+1 σενάρια

Σχολιάστε

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα (17/2/17) το άρθρο του συγγραφέα Νίκου Ιγγλέση με τίτλο «Grexit 3+1 σενάρια». Το άρθρο στηρίζεται σε μια διαπίστωση: «Το εγχώριο μνημονιακό πολιτικό σύστημα αλλά και οι δανειστές γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα η Ελλάδα θ’ αναγκαστεί να φύγει από την Ευρωζώνη. Προς το παρόν θέλουν ν’ αποφύγουν ένα Grexit πριν από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε Ολλανδία, Γαλλία και Γερμανία και ενώ θα υλοποπoιείται το Brexit. Η συζήτηση έχει ανοίξει στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό και οι διάφορες πλευρές δίνουν στο Grexit τη μορφή και το περιεχόμενο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτή τη στιγμή μπορούμε να καταγράψουμε τέσσερα πιθανά σενάρια:

1ο Σενάριο (παράλληλο νόμισμα)

Μπροστά στην αδυναμία στοιχειώδους λειτουργίας του κράτους και τεράστιου πολιτικού κόστους η μνημονιακή κυβέρνηση αποφασίζει την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος «ΙΟU» (I Owe You = σου χρωστάω) το οποίο θα κυκλοφορεί μαζί με το ευρώ… Περισσότερα

Τι πέτυχε ο Ισημερινός σε δέκα χρόνια με τον Ραφαέλ Κορέα

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Χτύπημα στη φτώχεια και ανάπτυξη της οικονομίας, ακόμη και απέναντι σε δυο από τις σοβαρότερες κρίσεις της ιστορίας του Ισημερινού, καταγράφει έρευνα του αμερικανικού Κέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών (CEPR).

Εξετάζοντας την περίοδο της τελευταίας δεκαετίας, η έρευνα διαπιστώνει ότι ο Ραφαέλ Κορέα, αφήνει την προεδρία έχοντας πετύχει ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 1.5% για μια δεκαετία, από 0.6% που ήταν την προηγούμενη τριακονταετία.

Η φτώχεια μειώθηκε κατά 38% και η απόλυτη φτώχεια κατά 47% ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η μείωση της εισοδηματικής ανισότητας.

Οι δαπάνες για την υγεία διπλασιάστηκαν ενώ συνολικά οι κοινωνικές δαπάνες αυξήθηκαν από το 4.3% του ΑΕΠ το 2006 στο 8.6% το 2016. Περισσότερα

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η …Αντιγόνη

Σχολιάστε

Του Πέτρου Πέτκα

Ι

Η επαφή με τα μεγάλα πνεύματα της αρχαίας Ελλάδας ενέπνευσε συχνά αγώνες για πολιτική ελευθερία, σε σημείο που οι αρχές της τσαρικής Ρωσίας, μη μπορώντας να απαγορεύσουν εντελώς τις κλασικές σπουδές, επιχείρησαν να αντιμετωπίσουν την επαναστατική τους επίδραση περιορίζοντάς τες στο αβλαβές κανάλι της ερμηνείας του κειμένου λίγων επιλεγμένων συγγραφέων, αντί να αφήνουν ελεύθερη την περισσότερο επικίνδυνη διέξοδο της εκπαίδευσης στην αρχαία πολιτική θεωρία.[1]Είχε διαγνώσει, λοιπόν, και ο πρώτος τυχών παράσιτος της τσαρικής Αυλής, ότι οι μεγάλοι τραγικοί ποιητές όπως και οι Σοφιστές αντιπροσώπευαν έναν κίνδυνο για το καθεστώς τους, ότι υπάρχει ένας δεσμός που ενώνει τις πολιτικές και κοινωνικές ιδέες των αρχαίων Ελλήνων με την ελευθερία, ένας δεσμός που δεν θα σπάσει ποτέ. Τα προβλήματα που ετέθησαν τότε, κυρίως, από τους Σοφιστές, δεν έπαψαν ποτέ να είναι επίκαιρα στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης ως τις ημέρες μας. Ακόμη και επαγγελματίες φιλόλογοι συζητούν σήμερα την σύγκρουση ανάμεσα στις σοφιστικές και πλατωνικέςαπόψεις σε τόνους που αρμόζουν όχι τόσο στην ψυχρή έρευνα όσο σε εμπαθή φατριασμό. Ο Μ. Gigante εκτιμά πως «οι θεωρητικές βάσεις της γενικής θεωρίας για τον νόμο στον εικοστό αιώνα αποτελούν ανακεφαλαίωση των σκέψεων της ελληνικής Σοφιστικής του πέμπτου (5ου ) αιώνα π.Χ».[2] Περισσότερα

Καπιταλιστικά και Αντικαπιταλιστικά Κοινά

Σχολιάστε

Του Γιώργου Λιερού

“Χωρίς τα κοινά δεν μπορεί να υπάρξει ούτε αστικό κράτος ούτε αγώνας για την ανατροπή του”.

Έχουμε ορίσει τα κοινά ως “πρακτικές αυτοοργανωμένων κοινωνικών ομάδων οι οποίες έχουν σαν βάση την απο κοινού χρήση (ή αξιώσεις χρήσης) τμημάτων του περιβάλλοντός τους στα οποία αποδίδουν συγκεκριμένες μορφές σεβασμού”. Στα κοινά ανήκουν συνεταιρισμοί, αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια, κοινωνικά κέντρα, οργανώσεις αλληλεγγύης, η κοινωνική οικονομία, κινήσεις πολιτών που διεκδικούν ή υπερασπίζονται τα δημόσια αγαθά, αθλητικοί σύλλογοι, θρησκευτικές οργανώσεις, πολιτιστικοί σύλλογοι, θεωρητικοί όμιλοι, εκδοτικές ομάδες κλπ.

Με δυό λόγια, στα κοινά περιλαμβάνεται όλη η δημόσια και συλλογική ζωή, σε διάκριση από την πολιτική εξουσία και την αγορά. Δεν πρόκειται μόνο -η Έλινορ Όστρομ είναι πολύ σαφής επ’ αυτού- για τους “πόρους κοινής δεξαμενής” και την σχετική μ’ αυτούς οργάνωση της παραγωγής και της διανομής. Τα κοινά είναι όλος ο κοινωνικός ιστός ο οποίος, ξεκινώντας από τα κατώφλια των σπιτιών συνδέει ιδιωτικούς και πολιτειακούς θεσμούς, τους κάνει λειτουργικούς και δένει την κοινωνία σ’ένα όλο, ένα όλο που σπαράσσεται από ασυμφιλίωτες αντιθέσεις. Ο κόσμος των κοινών δεν είναι καθόλου ενιαίος. Περισσότερα

Μάλκολμ Χ: Είμαστε μη βίαιοι με όσους δεν ασκούν βία επάνω μας

Σχολιάστε

Της Κορίνας Πετρίδη

«Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξει μία σύγκρουση ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τους καταπιεστές. Πιστεύω ότι θα υπάρξει μία σύγκρουση μεταξύ εκείνων που θέλουν ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα για όλους και εκείνων που θέλουν να συνεχίσει να υπάρχει το σύστημα εκμετάλλευσης».

Ο Malcolm Little, τέκνο βιασμού από λευκό, γεννήθηκε στη Νεμπράσκα και άλλαξε το όνομα του σε Μάλκολμ Χ αρνούμενος να κρατήσει ένα όνομα σκλάβου.Ο πατέρας του υποστήριζε μία οργάνωση για την επιστροφή των μαύρων στη «γη της επαγγελίας» τους και βρήκε φρικτό θάνατο από μέλη μίας ρατσιστικής οργάνωσης, που τον έδεσαν στις ράγες του τρένου.

Ο Μάλκολμ Χ άρχισε να συμμετέχει από μικρή ηλικία στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των Μαύρων, πρώτα μέσω μιας συντηρητικής οργάνωσης μαύρων μουσουλμάνων εθνικιστών και αργότερα μέσα από την αριστερή πτέρυγα του κινήματος.Την περίοδο που έζησε, περίπου το ένα τέταρτο των μαύρων είχε δεχτεί επίθεση από την αστυνομία, ενώ το 40% είχε δει μαύρους να κακοποιούνται. Περισσότερα

Θάλασσα, πικροθάλασσα… (2)

Σχολιάστε

Αριστοτέλης Ωνάσης – Ουίνστον Τσώρτσιλ (πιθ. 1958)

B. Φορολογία πλοίων που νηολογήθηκαν μετά την ισχύ του Ν.27/1975

(5) Απαλλάσσονται από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος τα κέρδη που προκύπτουν από την εκμετάλλευση πλοίων. Προϋπόθεση: Τα πλοία να βρίσκονται κάτω από ελληνική σημαία ή σημαία ΕΕ και ΕΟΧ (άρθρο 26α του ν. 27/1975). [σ.σ.: Η μόνη περίπτωση όπου ρητά απαλλάσσονται «από οποιονδήποτε φόρο» τα κέρδη ενός ολόκληρου κλάδου συλλήβδην.]

(6) Απαλλάσσεται από κάθε φορολογία η υπεραξία που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από την πώληση κάποιου πλοίου είτε από την είσπραξη ασφαλιστικής αποζημίωσης είτε από άλλη αιτία. Προϋπόθεση: Τα πλοία να βρίσκονται κάτω από ελληνική σημαία. [σ.σ.: Η μόνη άλλη περίπτωση που δεν φορολογείται η υπεραξία από μεταβίβαση υλικού ή άυλου περιουσιακού στοιχείου είναι όταν κάποιος επαγγελματίας μεταβιβάζει σε συγγενή του α’ βαθμού την ατομική του επιχείρηση ή το ποσοστό τής προσωπικής εταιρείας όπου μετέχει και μόνο εφ’ όσον αυτή η μεταβίβαση γίνεται για να βγει στην σύνταξη.]

(7) Απαλλάσσεται από το φόρο εισοδήματος το ποσό των καθαρών κερδών ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας που εκτός από την εκμετάλλευση πλοίων έχει και άλλες εκμεταλλεύσεις. Προϋπόθεση: Τα πλοία να βρίσκονται κάτω από ελληνική σημαία ή σημαία ΕΕ και ΕΟΧ (άρθρο 26α του ν. 27/1975). [σ.σ.: Ενδιαφέρον, έτσι; Μαζί με πενήντα άλλες δουλειές που κάνεις, παίρνεις κι ένα πλοίο και γλιτώνεις τον φόρο από τα κέρδη όλων των δραστηριοτήτων σου. Πείτε μου τώρα κάτι για όσους δουλεύουν με μπλοκάκι, να δω κάτι που θέλω.] Περισσότερα

«Τα δικά μας δικά μας και τα δικά σας πάλι δικά μας»

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Μυριλλα

Η διαφήμιση είναι ολιγόλεπτη και ολιγόλογη: «Δικό σας». Πρόκειται για την πανηγυρική δήλωση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος συνοδευόμενη από το γενικότερο «πανηγυρικό» κλίμα που προσεχτικά στήνεται εδώ και αρκετούς μήνες μέχρι να κορυφωθεί στις 23 Φεβρουαρίου 2017, οπότε το Κέντρο ΠολιτισμούΙδρυμα Σταύρος Νιάρχος θα παραδοθεί στο δημόσιο και θα είναι «δικό σας». Δηλαδή … «δικό μας».

Μετά τα πανηγύρια της 23ης Φεβρουαρίου μάλλον θα αρχίσουν τα … δράματα  τα οποία η ζωή ήδη προοικονομεί.

Η επίσης πανηγυρική πρώτη συνέντευξη Τύπου του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Γ. Κουμεντάκη, προκειμένου να παρουσιαστεί το νέο πρόγραμμα ενόψει της μεταστέγασης της ΕΛΣ στις εγκαταστάσεις του ΚΠΙΣΝ δε θα μπορούσε να «χαλάσει» από οικονομικές πεζότητες. Να όμως που κάτι τέτοιες «λεπτομέρειες» κρύβουν το διάβολο. Περισσότερα

Δημοσιονομική κρίση χρέους, τραπεζικό σύστημα και πολιτικο-οικονομικές ελίτ

Σχολιάστε

Του Καλλίνικου Νικολακόπουλου*

Το 2010 η ελληνική πολιτικοοικονομική ελίτ, για δικούς της προφανείς λόγους, με το πρόσχημα του υψηλού επιτοκίου σε μια δημοπρασία 10ετών ομολόγων και της μη βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους, αποφάσισε να αυτo-αποκλείσει τη χώρα από τις αγορές και να τη θέσει υπό το καθεστώς των μνημονίων. Ο λόγος του χρέους ως προς το ΑΕΠ κυμαίνονταν τότε περίπου στο 120%, ενώ αν διερευνήσει κανείς τις τότε επικρατούσες καμπύλες επιτοκίων στις διάρκειες 1 έως 10 έτη, αποκαλύπτεται ότι Ελληνικό κράτος θα μπορούσε για μέση διάρκεια 5 ετών, λαμβάνοντας υπόψη το αντίστοιχο επίπεδο του πληθωρισμού, να καλύψει τις δανειακές του ανάγκες με πολύ χαμηλό πραγματικό επιτόκιο. Μετά την παρέλευση αρκετού χρονικού διαστήματος, χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, με χαμηλότερα επίπεδα πληθωρισμού, άντλησαν κεφάλαια για δεκαετή διάρκεια, με πολύ υψηλότερα επιτόκια από αυτά που ίσχυαν αν δανειζόταν τότε η Ελλάδα και δεν προσέφευγε στον θανατηφόρο εναγκαλισμό της ‘τρόικας’.

Με το καθεστώς των μνημονίων και των αντιστοίχων θηριωδών προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής και ‘διάσωσης’, την ουσιαστική διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε η διακατεχόμενη από νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες υπερεθνική εκτελεστική ‘τρόικα’. Αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων προγραμμάτων προσαρμογής που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα επί 7 έτη, είναι η κοινωνική και οικονομική κατάρρευση και η διάσωση μόνο της ολιγαρχικής πολιτικοοικονομικής ελίτ και των διοικητικών πυραμίδων του τραπεζικού συστήματος. Περισσότερα

Older Entries