Kurdish-Women-Soldiers-2

Του Χρήστου Νάτση

Η στράτευση των γυναικών είναι στην ουσία της μια πρόταση που λαμβάνει σοβαρά υπόψη της την θεμελίωση της δημοκρατικής συμμετοχής στον έλεγχο του κρατικού μονοπωλίου της βίας.

Όπως ένα χαλασμένο ρολόι λέει σωστά την ώρα δυο φορές την ημέρα, έτσι και οι προτάσεις του Πάνου Καμμένου πετυχαίνουν μερικές φορές, άθελά τους ίσως, τον στόχο. H πρόσφατη πρότασή του να επεκταθεί η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και στον γυναικείο πληθυσμό αποτελεί μια προοδευτική, δημοκρατική και βαθιά νεωτερική στιγμή.

Δεν πρόκειται εδώ για μια απλή δικαιωματική εμβάθυνση· δεν πρόκειται επίσης για μια απλή άρση των διακρίσεων φύλου. Η στράτευση των γυναικών είναι στην ουσία της μια πρόταση που λαμβάνει σοβαρά υπόψη της την θεμελίωση της δημοκρατικής συμμετοχής στον έλεγχο του κρατικού μονοπωλίου της βίας.

Έλκοντας την καταγωγή της, τόσο γενεαλογικά όσο και εννοιακά, από τη γιακωβίνικη στιγμή, η καθολική στρατιωτική θητεία παράγει για πρώτη φορά τον πολίτη όχι απλώς ως αφηρημένη νομική οντότητα στην οποία αντιστοιχούν δικαιώματα, αλλά ως την υλική μορφή που υπερασπίζεται αφ” εαυτής την ενότητα της κοινωνικής της συγκρότησης. Το γιακωβίνικο μάθημα, γνωστό και στον Λένιν, όταν μετά την Επανάσταση του 1905 ζητούσε επιτακτικά τον εξοπλισμό του λαού με όπλα, μοιάζει σήμερα, μετά την μαζικοδημοκρατική παγίωση της παράδοσης άνευ όρων του μονοπωλίου της βίας στο κράτος, ως γκροτέσκος αναχρονισμός. Η αυτόματη αποστροφή του εθισμένου στις απολαύσεις της ειρηνικής εσω-επικράτειας υπηκόου για κάθε μορφή επαφής που φέρνει σε αναμέτρηση, αποτελεί την άλλη όψη της κινηματικής παράδοσης και της ευκολίας της ανάθεσης.

Η αντίδραση λοιπόν της Αριστεράς, που στο όνομα ενός αφηρημένου αντιμιλιταρισμού είδε στην πρόταση μόνο τον Καμμένο, τον εθνικιστική, στρατόκαυλο, εθνικολαϊκιστή, στερεί από τη δημοσιότητα την ευκαιρία για την έναρξη μιας σοβαρής συζήτησης για τον στρατό: για τον εκδημοκρατισμό του, την αναδιάρθρωσή του και τη δημιουργία ενός πλαισίου που θα διασφαλίζει μια ευέλικτη και σοβαρή εκπαίδευση όλων των πολιτών στα όπλα, στον αντίποδα μιας ελκυστικής, φαινομενικά, αλλά βαθιά αντιδημοκρατικής παράδοσης του ελέγχου των όπλων από ένα σώμα επαγγελματιών.

unfollow