Του Δημήτρη Συνάπαλου

Αναταραχή προκάλεσε στα κυβερνητικά κόμματα το βέτο Μακρόν στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία. Το κυβερνών κόμμα αντιδρά σπασμωδικά προσπαθώντας να δικαιολογήσει την διακηρυγμένη θέση του για επονείδιστη συμφωνία που προσβάλλει τα εθνικά συμφέροντα αλλά πρέπει να στηριχτεί καθώς… το κράτος έχει συνέχεια, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε την… αναξιοπιστία των ηγετών της Ε.Ε. και για άλλη μια φορά, δια στόματος Κατρούγκαλου, ταύτισε την Συμφωνία των Πρεσπών με μάχη ενάντια στον εθνικισμό και τον αλυτρωτισμό.

Η αντιφατική στάση του κυβερνητικού επιτελείου, με έντονη παλινδρόμηση ανάμεσα στην καταγγελία της ΣτΠ που παραδίδει Όνομα, Εθνότητα και Γλώσσα και στους όρκους πίστης στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, μπορεί να εξηγηθεί με την απλή ανάγνωση των τοποθετήσεων του πρωθυπουργού: «γιατί είναι δημοκρατικός μοχλός πίεσης για τον απαραίτητο εκσυγχρονισμό των γειτόνων μας και για την επίλυση των διμερών μας θεμάτων». Καλωσορίζουμε τους γείτονές μας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ αρκεί να τηρήσουν τις συμφωνίες. Τις συμφωνίες των ονομασιών προέλευσης, προσέλκυσης επενδύσεων, αγοράς εξοπλισμών και πολιτικών λιτότητας.

Πολλοί φοβούνται πιθανή ανάφλεξη των εθνικισμών στην ευρύτερη περιοχή των βαλκάνιων και βλέπουν ως πυροδότη την άρνηση του Μακρόν στην ευρωπαϊκή πορεία των γειτόνων μας. Επιλέγουν να αγνοούν την ΝΑΤΟική εμπλοκή ως παράγοντα αποσταθεροποίησης και πολεμικής απειλής στην ευρύτερη περιοχή, να αρνούνται την ευλαβική προσήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οικονομική αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων σε όλη την Ευρώπη, δεν εντοπίζουν τη σκιά του φασισμού να καλύπτει τις αστυνομικές δυνάμεις που καταστέλλουν κινήματα από τη Βαρκελώνη, στο Παρίσι, στην Αθήνα.

Η ειρήνη στα Βαλκάνια κινδυνεύει, όχι από την μη εξυπηρέτηση των συμφωνιών που συνάπτουν θεσμοί για τους λαούς, αλλά από το συμφέρον των θεσμών να συνθλίβουν λαούς.

ΠΡΙΝ