Της Χριστίνα Μαυροπούλου

Το πρώτο διάταγμα που υπέγραψε ο νέος πρόεδρος – αφού εξήγγειλε την… απελευθέρωση της χώρας από τον σοσιαλισμό – αφορούσε την ελεύθερη εκμετάλλευση των τροπικών δασών του Αμαζονίου.

Κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν η παρουσία του Νετανιάχου στην τελετή ορκωμοσίας

«Θα εργαστώ ακούραστα ώστε η Βραζιλία να επιτύχει το πεπρωμένο της», ανέφερε  στο διάγγελμά του αμέσως μετά την ορκωμοσία του ως πρόεδρος ο Ζαΐχ «Μεσσίας» Μπολσονάρου. Κάλεσε δε τα μέλη του Κογκρέσου να τον βοηθήσουν για «να απελευθερώσει οριστικά» τη χώρα «από τον ζυγό της διαφθοράς, της εγκληματικότητας, της οικονομικής ανευθυνότητας και της ιδεολογικής δουλείας», τονίζοντας πως η εκλογή του τον περασμένο Οκτώβριο, «απελευθέρωσε τη Βραζιλία από τον σοσιαλισμό και την πολιτική ορθότητα». Ο 63χρονος πρώην λοχαγός και επί πολλά χρόνια μέλος της Γερουσίας, δήλωσε πως «θα υπερασπίζεται και θα εφαρμόζει το Σύνταγμα», θα εργαστεί «για την εδαφική ακεραιότητα και την ανεξαρτησία» και θα σεβαστεί τη δημοκρατία… αλλά πώς; Μην επιτρέποντας στις «καταστροφικές ιδεολογίες» να διχάσουν τους Βραζιλιάνους. «Έχουμε να ανοικοδομήσουμε ένα μεγάλο έθνος», τόνισε, υποσχόμενος ότι θα ζητά συνεχώς από τον Θεό (ποιον άλλο;) να τον καθοδηγεί στη διακυβέρνηση της Βραζιλίας!

Αμέσως μετά, ο Μπολσονάρου υπέγραψε το πρώτο του προεδρικό διάταγμα, με το οποίο παραχωρεί στο υπουργείο Γεωργίας ευρύτατες εξουσίες και την ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων όσον αφορά γαίες. Δηλαδή, τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί της γης που διεκδικούν με πολύχρονους αγώνες οι ιθαγενείς λαοί της Βραζιλίας, η πλειονότητα των οποίων κατοικεί στα «άδυτα» του τροπικού Αμαζονίου, μιας γης πλούσιας σε φυσικό και ορυκτό πλούτο. Μέσα στις επόμενες 24 ώρες είχε υπογράψει και δεύτερο διάταγμα, η ισχύς του οποίου θα εκπνεύσει εάν δεν επικυρωθεί από το Κογκρέσο το επόμενο τρίμηνο. Με αυτό, ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης αποκτά τη δυνατότητα να «επιβλέπει, να συντονίζει, να παρακολουθεί και να συνοδεύει τις δραστηριότητες και τις ενέργειες των διεθνών οργανισμών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων στην επικράτεια» της Βραζιλίας.

Ουσιαστικά, πρόκειται για διττή κίνηση που στοχεύει άμεσα στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της αγροβιομηχανίας – ενός εκ των τριών κύριων πυλώνων ανάδειξης και στήριξής του – και εντός των νομοθετικών Σωμάτων. Πρόκειται για τα τρία Β – οπλοβιομηχανία (“de la bala”-σφαίρα),  αγροβιομηχανία (“del buey”-βόδι) και ευαγγελική πτέρυγα (“de la biblia”-βίβλος) – που μέσω της νομιμοποιημένης διαφθοράς κυριαρχεί εντός των νομοθετικών σωμάτων ενώ έχει «αλώσει» και την δικαστική εξουσία. Οι επόμενες κινήσεις αναμένονται, δεδομένων και των εξαγγελιών, ασχέτως εάν γίνουν όλες (και ποιες) πράξη ή ανασκευαστούν.

Μεταξύ των δεδηλωμένων προθέσεων είναι η εκ νέου διπλωματική στροφή προς τη Δύση, με ανάπτυξη στενότερων δεσμών ιδίως με τις ΗΠΑ και ο σχεδιασμός της μεταφοράς της πρεσβείας της Βραζιλίας στο Ισραήλ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ (η προυσία Νετανιάχου στην ορκωμοσία δεν ήταν τυχαία…). Επίσης, νομιμοποίηση των αμβλώσεων πέραν των σημερινών εξαιρέσεων, απόσυρση από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, αλλά και μεγάλες αντιδραστικές αλλαγές στο χώρο της Παιδείας, όπως κατάργηση του μαθήματος της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, αποκλεισμό των παιδαγωγικών ιδεών του Πάουλο Φρέιρε (Παιδαγωγική του Καταπιεσμένου) από τα σχολεία, κατάργηση των ποσοστώσεων για την εισαγωγή μαύρων φοιτητών σε πανεπιστήμια.

Το μόνο δεδομένο μέχρι στιγμής είναι η στόχευση του Αμαζόνιου. Τα σχέδια περιλαμβάνουν πληθώρα «αναπτυξιακών σχεδίων», όπως κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων στον Αμαζόνιο και έγκριση εξορύξεων στα εδάφη των ιθαγενών. Στο πλευρό του προέδρου είναι ο στρατός, αφού το  ένα τρίτο των υπουργών της κυβέρνησής του είναι πρώην αξιωματικοί – οι περισσότεροι, μάλιστα,υπήρξαν συμφοιτητές του στη στρατιωτική ακαδημία την περίοδο της χούντας του 1964-85.

Αν, θεωρητικά, υπάρχει ακόμη πρόβλημα ορισμού του νέου «παγκοσμιοποιημένου» φαινομένου – νεοφασισμός είναι η επικρατέστερη–  σύντομα θα μάθουμε τι περιμένει τη νέα κυβέρνηση, που επιδιώκει να εγκαθιδρύσει συνδυαστικά ένα ισχυρότερο αυταρχικό κράτος για τους φτωχούς, απόλυτη ασυδοσία των κεφαλαίων, ανεμπόδιστη κερδοφορία και απόλυτη καταστολή. Οι αντιστάσεις θα είναι πολλές, αν και αρχικά αποσπασματικές και μη διοργανωμένες.  Αναμενόμενη η όξυνση των κοινωνικών συγκρούσεων, καθώς οποιοδήποτε πρόσωπο ή οργάνωση θα είναι ο στόχος καταστολής, μέσω και της επέκτασης του αντιτρομοκρατικού νόμου: το MST (Κίνημα Εργατών Γης), το MTST (Κίνημα Αστέγων Εργατών), τα γυναικεία κινήματα, το LGTBI, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα φοιτητικά κινήματα, οι οργανώσεις στις φαβέλες.

ΠΡΙΝ

Advertisements