Home

Συμφωνία ΤΡΡ: ΗΠΑ, τέλος

Leave a comment

Μία από τις πρώτες κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ ήταν η αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία «ελεύθερου εμπορίου» ΤΡΡ μεταξύ χωρών της Ανατολικής Ασίας, της Ωκεανίας, της Δυτικής Λατινικής Αμερικής, των ΗΠΑ και του Καναδά. Οι αντιδράσεις από πολλές χώρες, κυρίως αυτές τις Ασίας και της Ωκεανίας, ήταν άμεσες αλλά αντικρουόμενες. Από τη μια πλευρά η Ιαπωνία είχε επενδύσει πολλά σ’ αυτή τη συμφωνία, καθώς ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε είχε στηρίξει εκεί την οικονομική πολιτική του, προσπαθώντας να αντισταθμίσει την ενδυνάμωση της Κίνας. Για το Τόκιο, η συμφωνία δεν έχει νόημα χωρίς τις ΗΠΑ… More

Μια μελέτη εξηγεί τις επιπτώσεις της TTIP στην Ελλάδα

Leave a comment

Η Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών (TTIP), οι διαπραγματεύσεις για την οποία γίνονται υπό άκρα αδιαφάνεια, είναι μια πολύ σκοτεινή υπόθεση που αναμένεται να απορυθμίσει την οικονομία και τα εργασιακά, απειλεί επίσης το περιβάλλον και εν τέλει την ίδια τη Δημοκρατία. Τι σημαίνει όμως η υιοθέτηση της TTIP για την Ελλάδα; Η πρώτη ελληνική μελέτη για το θέμα δίνει απαντήσεις.

«TTIP: Οι Επιπτώσεις στην Ελληνική Δημοκρατία, στην Οικονομία, στην Κοινωνία», καλείται η πρώτη ελληνική μελέτη που έγινε για το ελληνικό «Δίκτυο Φίλοι της Φύσης / Naturefriends Greece» και έτρεξε από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένων Οικονομικών και Ανάπτυξης του ΑΠΘ και την Κοοπερατίβα Έρευνας & Ανάπτυξης Alternative Trade Network. More

Μιας (κακής) συμφωνίας μύριες έπονται

1 Comment

Μιας (κακής) συμφωνίας μύριες έπονται

του Νίκου Γεωργιάδη

Η Bayer-Monsanto, τα μεταλλαγμένα και η TTIP

Ήδη από το 2008 και τις απαρχές τις οικονομικής κρίσης ξεκίνησε μια έντονη κινητικότητα στο χώρο της αγροτικής βιομηχανίας. Η κινητικότητα αυτή είχε να κάνει αφενός με την εξαγορά μικρών εταιριών από τις μεγάλες πολυεθνικές, αλλά και συζητήσεις ανάμεσα στις δεύτερες για μεταξύ τους συνεργασίες και συγχωνεύσεις. Τον τελευταίο ένα χρόνο η κινητικότητα αυτή εντάθηκε, με αποτέλεσμα να έχουνε προχωρήσει μια σειρά συγχωνεύσεις και εξαγορές και πλέον το τοπίο της αγροτικής βιομηχανίας έχει πλήρως τροποποιηθεί.

Οι αμερικανικές DOW Chemical και Dupont συγχωνεύτηκαν και η ChemChina αφού πρώτα εξαγόρασε την Adama, βρίσκεται πολύ κοντά σε συμφωνία με την ελβετική Syngenta, την οποία μέχρι πριν λίγο καιρό προσπαθούσε να εξαγοράσει η Monsanto. Σε κάθε περίπτωση, η είδηση που προκαλεί μεγάλους τριγμούς στην αγροτική βιομηχανία είναι η εξαγορά της Monsanto από τη γερμανική Bayer με τιμή 128$ ανά μετοχή, δηλαδή 21% ψηλότερα από την τρέχουσα αξία και 44% πάνω από την αξία της 9ης Μαΐου, ημέρα της αρχικής πρότασης εξαγοράς. More

Σύννεφα στις οικονομικές σχέσεις ΕΕ – ΗΠΑ

1 Comment

f04da2db1122193065e90e

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η εκδίκηση είναι κρύο πιάτο κι αν την προσφέρουν Γερμανοί μπορεί να σερβιριστεί ακόμη και παγωμένο… Προς επιβεβαίωση το πρόστιμο ύψους 13 δις. ευρώ που κρέμεται πάνω από τον κολοσσό της Apple. Είναι ένα ποσό προφανώς άσχετο με το διασυρμό που υπέστη η αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen πριν λίγους μήνες, όταν οι αμερικάνικες αρχές αποκάλυψαν στα οχήματά της λογισμικό που αλλοιώνει τα αποτελέσματα των ελέγχων εκπομπών ρύπου μειώνοντας τις πραγματικές τιμές, αλλά είναι παραπάνω από βέβαιο ότι το πλήγμα στον κατασκευαστή των δημοφιλών κινητών τηλεφώνων iphone αποτέλεσε την απάντηση του Βερολίνου στον εντεινόμενο οικονομικό ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ. More

Η απειλή της CETA

Leave a comment

“H TTIP και η CETA προστατεύουν τους επενδυτές! Τι προστατεύει εμάς;”

Πιθανώς να διαβάσατε κάπου ότι αύριο το πρωί θα πραγματοποιηθεί στο ευρωκοινοβούλιο μια εκδήλωση, η οποία διοργανώνεται από τις τρεις πολιτικές ομάδες που αποτελούν την Προοδευτική Συμμαχία (αριστερά, σοσιαλιστές και πράσινοι) και έχει ως θέμα “CETA και ΤΤΙΡ: δυο όψεις του ίδιου νομίσματος”. Για την ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership), δηλαδή την Συνεργασία για το Διατλαντικό Εμπόριο και τις Επενδύσεις, η οποία συζητείται ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ε.Ε., έχουμε μιλήσει κατ’ επανάληψη σε τούτο το ιστολόγιο (“Η εταιρική εισβολή” – 11/12/2013, “Οι απειλές της ΤΤΙΡ” – 15/10/2015 κλπ). Ας δούμε σήμερα, λοιπόν, τι πράγμα είναι αυτή η CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement), δηλαδή η Ολοκληρωμένη Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία, η οποία συζητιέται ανάμεσα σε Καναδά και Ε.Ε. αλλά παρακολουθείται με ξεχωριστό ενδιαφέρον και από τις ΗΠΑ.

Αν γνωρίζετε ήδη λεπτομέρειες για την TTIP, μπορώ να σας πω επιγραμματικά (και με ελάχιστο ποσοστό αυθαιρεσίας) πως ό,τι μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. λέγεται ΤΤΙΡ, μεταξύ Καναδά και Ε.Ε. λέγεται CETA. Πρόκειται για δυο συμφωνίες με πανομοιότυπο περιεχόμενο και -σχεδόν- ταυτόσημους σκοπούς. Άλλωστε, παρουσιάστηκαν και οι δυο από τις αμερικανικές χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως συμφωνίες που θα ωφελούσαν τα μέγιστα τις εκατέρωθεν εξαγωγές και επενδύσεις. More

Εμπορικές ελευθερίες 1- 2 -3 …

Leave a comment

ttip-colour-word

1. Όταν κοτζάμ αντιπρόεδρος της γερμανίας λέει ότι η περιβόητη TTIP (transatlantic trade – investement partnership) είναι κλινικά νεκρή και, απλά, κανείς δεν βγαίνει να το πει, δεν μπλοφάρει. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών κρατάνε χρόνια. Και κατά τον Sigmar Gabriel δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία ούτε σε ένα απ’ τα 27 κεφάλαιά της. Εκείνο που εννοεί είναι «ούτε και πρόκειται».

Έχουμε καταθέσει γραπτά τη γνώμη μας εδώ και πολύ καιρό ότι αυτή η συμφωνία δεν πρόκειται να γίνει: είναι υπερβολικά λεόντια υπέρ των αμερικανικών συμφερόντων. Ο παγκόσμιος «εμπορικός» πόλεμος, εν τω μεταξύ, οξύνεται . More

Ποιoς μας εκπροσωπεί στις διαπραγματεύσεις της TTIP; (spoiler: κανένας)

Leave a comment

Του Κώστα Εφήμερου

Την ίδια ώρα που η αρμόδια αρχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις διαπραγματεύσεις της TTIP υποστηρίζει ότι στην διαδικασία συμμετέχουν εκτός από πολυεθνικές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία που αποδεικνύουν την σοβαρή διαστρέβλωση της διαδικασίας. Μόνο το 3% των συναντήσεων για την TTIP έγιναν με σωματεία και οργανώσεις ενώ στο υπόλοιπο 97% συμπεριλαμβάνονται ισχυρότατα lobby, πολυεθνικές επιχειρήσεις και οργανώσεις εμπορικών συμφερόντων.

Σήμερα το ThePressProject φέρνει στη δημοσιότητα μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη διαπραγμάτευση μετά από αναλύσεις των επίσημων εγγράφων σε αντιπαράθεση με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μέσω αιτημάτων FOIA (Freedom of Information Act) . Τα στοιχεία όμως που έχουμε είναι παλιά και αυτό γιατί η επιτροπή χρειάστηκε 14 μήνες προκειμένου να ανταποκριθεί στα αιτήματα που έγιναν παρόλο που σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό νόμο θα έπρεπε να έχουν απαντήσει εντός 15 ημερών. Όταν τα στοιχεία αυτά έφτασαν τελικά στους δημοσιογράφους που συμμετείχαν στην αποστολή αυτά ήταν σε αρκετές περιπτώσεις βαρύτατα λογοκριμένα, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις τα έγγραφα ήταν λογοκριμένα σε βαθμό να απομένουν μόνο μερικές λέξεις και οι ημερομηνίες. Η ομάδα επεξεργασίας των δεδομένων όμως είχε ένα επιπλέον εργαλείο: Συνέκρινε τα έγγραφα αυτά με διαρροές του Wikileaks και κατάφερε να «αποκωδικοποιήσει» ένα μέρος αυτών αφού έτσι έγινε δυνατός και ο αποχαρακτηρισμός και άλλων εγγράφων με την χρήση των βασικών αρχών της αποκρυπτογράφησης. More

Τα κοινά αγαθά: η νέα εποχή των περιφράξεων

Leave a comment

commons

του Χάρη Ναξάκη*

Οι ινδιάνοι Καγιαπό που ζουν στα παρθένα δάση της κοιλάδας της βροχής του Αμαζονίου, χρόνια τώρα αντιστέκονται στην αρπαγή της γης τους από τους μεγαλοκτηνοτρόφους, τις βιομηχανίες καουτσούκ, τις εταιρίες ξύλου και τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις. Τα τελευταία χρόνια παρ’όλες τις προσπάθειες για την εξαγορά της σιωπής τους, από την κατασκευάστρια κοινοπραξία Eletrobras , παλεύουν ενάντια σε ένα καταστροφικό φράγμα που θα αφανίσει τη γη τους. Η ιδιωτικοποίηση της παρθένας φύσης του μεγαλύτερου πνεύμονα του πλανήτη, του Αμαζονίου, αποτελεί έναν από τους κρίκους της γιγαντιαίας επιχείρησης για την ιδιωτικοποίηση του κόσμου και της απίσχνασης  των κοινών και δημόσιων αγαθών, της κοινής μας κληρονομιάς. More

Μπλόκο των λαών στη Διατλαντική Συμφωνία, TTIP

Leave a comment

TTIP_graffiti_in_Malmö

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες δε γνώρισε το Βερολίνο μια τόσο μεγάλη συγκέντρωση σαν κι αυτή που διέσχισε τους δρόμους του το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, ξαφνιάζοντας ακόμη και την ίδια την κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ. Το αίτημα των διαδηλωτών ήταν ένα και μοναδικό: να μην εφαρμοστεί η Διατλαντική Συμφωνία, όπως λέγεται, ή η ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership), Διατλαντική Συνεργασία Εμπορίου και Επενδύσεων. Σύμφωνα με τους διοργανωτές στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν από περιβαλλοντικές οργανώσεις μέχρι τα κόμματα της αντιπολίτευσης ο αριθμός των διαδηλωτών έφτασε τους 250.000, ενώ κατά την εκτίμηση της αστυνομίας ανήλθαν σε 150.000! Κορυφαία στιγμή της διαδήλωσης ήταν η ανάρτηση πανώ έξω από το κτίριο της αμερικάνικης πρεσβείας στη γερμανική πρωτεύουσα που έγραφε «η δημοκρατία δεν είναι για εμπόριο». More

Οι απειλές της ΤΤΙΡ

Leave a comment

Σίγουρα κάτι έχετε ακούσει για την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων, δηλαδή την διαβόητη TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership). Η ΤΤΙΡ, όπως υποδηλώνει το όνομά της, είναι μια συμφωνία που σχεδιάζεται εδώ και χρόνια μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ, η οποία έχει ως στόχο την στήριξη και ανάπτυξη τόσο του ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη όσο και την απρόσκοπτη υλοποίηση επενδύσεων. Προσωρινά, βέβαια, οι διαπραγματεύσεις γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω, γεγονός που υποχρέωσε το ευρωκοινοβούλιο να διατυπώσει την ανησυχία του για την τόση μυστικότητα και την τόση αδιαφάνεια, αν και τελικά εξέδωσε ψήφισμα στις 28/5/2015 με το οποίο στηρίζει την συμφωνία. Παρεμπιπτόντως, μόλις πριν λίγες μέρες υπεγράφη ένα αντίστοιχο σύμφωνο για την απέναντι πλευρά του πλανήτη, δηλαδή για τις χώρες του Ειρηνικού Ωκεανού, η Διειρηνική Εταιρική Σχέση (Trans-Pacific Partnership). More

Holocaust 2015 AD

Leave a comment

Τα βαγόνια των αλόγων ξεκινούσαν απ” τη Θεσσαλονίκη, τη Βουδαπέστη, την Πράγα, το Παρίσι.

Μέσα εκεί στοιβαγμένοι ανά 70, άντρες και γυναίκες, παιδιά και γέροι. Υπήρχε ένα βαρέλι για τ” αποπατήματα τους. Ούτε νερό ούτε φαΐ ούτε χώρος να ξαπλώσουν. Όσοι δεν άντεχαν πέθαιναν όρθιοι.

Οι ραβίνοι προσεύχονταν στον Γιαχβέ και θύμιζαν στους συνταξιδιώτες τους την ιστορία του Ιώβ, που ποτέ δε διαμαρτυρήθηκε για όσα ο Θεός του έστειλε. Όμως τα παιδιά έκλαιγαν κι οι γυναίκες τα έσφιγγαν στην αγκαλιά τους κι έκλαιγαν κι οι άντρες έσφιγγαν τα δόντια κι έκλαιγαν. More

Η TTIP θα σκοτώσει ό,τι δημοκρατικό έχει απομείνει στην Ε.Ε.

Leave a comment

Συμφωνία TTIP

Της Κωνσταντίνας Κούνεβα

Είμαστε όλοι πολύ απορροφημένοι από όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα με τις διαπραγματεύσεις για το νέο Μνημόνιο.

Λογικά, αφού τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα φανταζόμασταν ως Αριστερά. Κι αυτό μας γεμίζει θλίψη και αγωνία.

Αλλά, ταυτόχρονα, δεν μας επιτρέπεται να καταθέσουμε τα όπλα, να σταματήσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας ως εκπρόσωποι των εργαζόμενων και των πιο αδύναμων, στη Βουλή ή στην Ευρωβουλή.

Αντίθετα, είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε ολάνοιχτα τα μάτια σε όσα συμβαίνουν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. More

Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να πάρει θέση για την TTIP;

Leave a comment

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Αναπάντητες έμειναν επίμονες ερωτήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ από το Γιώργο Σταθάκη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Συζητείται το θέμα της Διατλαντικής Συμφωνίας και με τους δανειστές;

Ποιος μπορεί να είναι ο λόγος που η κυβέρνηση, αρνείται να πάρει ξεκάθαρη θέση για την «κυοφορούμενη» Συμφωνία για το Διατλαντικό Εμπόριο και τις Επενδύσεις (ΤΤΙΡ); Γιατί μια κυβέρνηση που ομνύει στην Αριστερά, δεν εκφράζει έστω την έντονη αποδοκιμασία της για μία διαπραγμάτευση που είναι  φανερό, πώς μόνον αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει για τους λαούς της Ευρώπης και των ΗΠΑ; Το ερώτημα προκύπτει αβίαστα από την ενημέρωση που πραγματοποίησε  στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής, ο αρμόδιος υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης, την Τετάρτη (29/5) σχετικά με το σημείο που βρίσκονται οι επαφές ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ε.Ε. Μια διαπραγμάτευση που καλύπτεται με τέτοια μυστικότητα ώστε (όπως καταγγέλθηκε και δεν διαψεύστηκε από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γ.Δημαρά) «τα κείμενα δε, δεν τα έχουν ούτε οι κυβερνήσεις. Ο Υπουργός πήγε στην Αμερικάνικη Πρεσβεία για να τα διαβάσει»! More

Παρακαλώ επαναλάβετε: I-S-D-S

Leave a comment

της Ευρυδίκης Μπερσή

Το απόγευμα της Παρασκευής, στην κατάμεστη αίθουσα του βιοτεχνικού επιμελητηρίου, ακούστηκε για πρώτη φορά η θέση της ελληνικής κυβέρνησης για ένα θέμα που έχει βάλει φωτιές σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική

Στο θέμα της νέας γενιάς εμπορικών συμφωνιών TTIP (μεταξύ Ε.Ε. -ΗΠΑ) και CETA (μεταξύ Ε.Ε – Καναδά). Τα συμπεράσματα από την ομιλία του Υπουργού Οικονομίας Γιώργου Σταθάκη είναι δύο: Πρώτον η αριστερή ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται λιγότερο επιφυλακτική απέναντι στις εξαιρετικά αμφιλεγόμενες συμφωνίες ακόμη και από σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, όπως πχ της Αυστρίας. Η αυστριακή κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι οι συμφωνίες TTIP και CETA δεν πρόκειται να επικυρωθούν από τη βουλή της χώρας εαν περιέχουν τις ρήτρες “προστασίας επενδυτών” ISDS, που υποσκάπτουν ευθέως το δικαίωμα των κυβερνήσεων να νομοθετούν. Ο Ελληνας υπουργός χαρακτήρισε απαράδεκτη την συμφωνία TTIP (“θεωρώ δεδομένο ότι με τη μορφή που έχει τώρα, αν ολοκληρωθεί, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτή από την ελληνική κυβέρνση”) αλλά φάνηκε να αποδέχεται την CETA, υποστηρίζοντας ότι οι διαπραγματεύσεις έκλεισαν πριν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνηση (σωστό) και ότι οι ρήτρες ISDS στη συμφωνία με τον Καναδά είναι κατά κάποιο τρόπο πιο ήπιες από αυτές της συμφωνίας με τις ΗΠΑ (πώς αλήθεια;). More

Ώστε η λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών προς όφελος των καταναλωτών δεν επηρεάζεται από την TTIP; Για δείτε τι έγινε στην Αργεντινή!

Leave a comment

water_privatisation_polyp.co_.uk_

Άρθρο του Nick Dearden, Διευθυντή της οργάνωσης Global Justice Now

Κι αυτή την εβδομάδα είδαμε ακόμη μια νίκη των μεγάλων επιχειρήσεων κατά των κυβερνήσεων: η παντοδύναμη Suez κινήθηκε επιτυχώς δικαστικά κατά της Αργεντινής: Το διατητικό (!sic) ψευδοδικαστήριο της Παγκόσμιας Τράπεζας ουδόλως έλαβε υπ’ όψη ότι η Αργεντινή διέρχεται μιαν οικονομική κρίση που καθιστά θανατηφόρα για τους πολίτες την προς 60% αύξηση της τιμής του νερού ούτε ότι η Suez δεν είχε τηρήσει τις υποχρεώσεις της. Το μόνο που μέτρησε ήταν το δικαίωμα του «επενδυτή» ν’ αποκομίσει κέρδη!

Σύμφωνα με την απόφαση του «Δικαστηρίου» της Παγκόσμιας Τράπεζας η Αργεντινή οφείλει στην Suez $ 405 εκ. Λεπτομέρεια: Η Παγκόσμια Τράπεζα είναι ένας των μετόχων της εταιρίας που έστησε η Suez όταν, το 1993, η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Αργεντινής (ωθούμενη προς τούτο και από την Παγκόσμια Τράπεζα) ιδιωτικοποίησε τις υπηρεσίες ύδρευσης του Buenos Aires. Έτσι υπεγράφη μια σύμβαση τριακοντατετούς διάρκειας δυνάμει της οποίας η κοινοπραξία με επί κεφαλής την Suez υπεσχέθη τόσο να εξασφαλίσει την πρόσβαση όλων σε υπηρεσίες ύδρευσης όσο και να βελτιώσει την ποιότητα του νερού όπως ορίζεται στα διεθνή πρότυπα, διατηρώντας τις τιμές λογικές. More

Στη Μόσχα, αδερφές μου, στη Μόσχα;

Leave a comment

Russia-graffiti-650x250

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Με αφορμή τη συνάντηση Πούτιν-Τσίπρα, σχεδόν όλοι θυμήθηκαν την εμβληματική φράση που κλείνει τις Τρεις αδερφές του Τσέχοφ. Κανείς δεν έδειξε να θυμάται την τραγική ειρωνεία της φράσης. Η Μάσα, η Όλγα και η Ιρίνα ζουν με το όνειρο της «απόδρασης» από την επαρχιακή ρωσική πόλη που είναι εγκλωβισμένες και της επιστροφής στη Μόσχα. Αλλά η φράση επισφραγίζει τη ματαίωση του ονείρου τους. More

TTIP, CETA, TiSA, TTP: ο καπιταλισμός του κοντινού μέλλοντος

1 Comment

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το τέρας, αόρατο και πανταχού παρόν

Ενώ οι ανυ­πο­ψί­α­στοι ιθα­γε­νείς της Γη­ραιάς Ηπεί­ρου ασχο­λού­νται με το αν ο Ντρά­γκι θα απο­τολ­μή­σει την «πο­σο­τι­κή χα­λά­ρω­ση» ή πώς η Ελ­λά­δα θα απο­φύ­γει το «εκλο­γι­κό ατύ­χη­μα», στα πιο απρό­σι­τα για την κοινή γνώμη κτή­ρια των Βρυ­ξελ­λών, της Ουά­σιγ­κτον κι άλλων μη­τρο­πό­λε­ων σχε­διά­ζε­ται το απώ­τε­ρο μέλ­λον του πα­γκό­σμιου κα­πι­τα­λι­σμού. Ελά­χι­στοι υπο­ψιά­ζο­νται ότι κά­ποια πε­ρί­ερ­γα αρ­χι­κά, που μπαί­νουν στη δη­μό­σια σφαί­ρα –TTIP, TiSA, CETA, TTP– στο μέλ­λον θα κα­θο­ρί­ζουν απί­στευ­τες λε­πτο­μέ­ρειες της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας των αν­θρώ­πων: τι θα τρώνε, τι φάρ­μα­κα θα παίρ­νουν, πώς θα αμεί­βο­νται, αν θα κα­τοι­κούν σε κυ­ρί­αρ­χα κράτη ή σε «αποι­κί­ες» πο­λυ­ε­θνι­κών επι­χει­ρή­σε­ων.

Τα αρ­χι­κά αυτά αντι­στοι­χούν σε τέσ­σε­ρις δια­κρα­τι­κές συμ­φω­νί­ες που βρί­σκο­νται υπό δια­πραγ­μά­τευ­ση, σε από­λυ­τη αδια­φά­νεια, και πε­ρι­λαμ­βά­νουν πε­ρί­που 60 χώρες, ανά­με­σά τους τις 28 της Ε.Ε., τις ΗΠΑ, τον Κα­να­δά, την Ια­πω­νία. Οι χώρες αυτές ελέγ­χουν πε­ρί­που το 70% των πα­γκό­σμιων οι­κο­νο­μι­κών συ­ναλ­λα­γών. Στην Ευ­ρώ­πη κά­ποιος μι­κρός θό­ρυ­βος έχει προ­κλη­θεί για την TTIP, τη «Δια­τλα­ντι­κή Εται­ρι­κή Σχέση Επεν­δύ­σε­ων και Εμπο­ρί­ου ΗΠΑ και Ε.Ε.». Αλλά δεν είναι μι­κρό­τε­ρης ση­μα­σί­ας η TiSA (Συμ­φω­νία για το Εμπό­ριο Υπη­ρε­σιών), η CETA (Συ­νο­λι­κή Οι­κο­νο­μι­κή και Εμπο­ρι­κή Συμ­φω­νία Κα­να­δά-Ε.Ε.) και η TPP (Εται­ρι­κή Σχέση Χωρών του Ει­ρη­νι­κού), ένα­ντι της οποί­ας η Ε.Ε. διά­κει­ται φι­λι­κά, αν και δεν είναι άμε­σος εταί­ρος. More

Πολιτική αποφόρτιση υπό χρηματοδοτική πίεση

Leave a comment

5_SUMMIT-650x250

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όλα κρίνονται από τη «λίστα μεταρρυθμίσεων» που θα υποβάλει η κυβέρνηση – Η γεωπολιτική των συμβιβασμών και τα ψιλά γράμματα της Συνόδου Κορυφής

«Υπάρχει μια αίσθηση déjà vu», σχολίασε στο αμερικανικό CNBC αναλυτής επενδυτικού κεφαλαίου, μετά τη μίνι Σύνοδο των 8 στις Βρυξέλλες. Και από πολλές απόψεις έχει δίκιο. Το σκηνικό έχει επαναληφθεί πολλές φορές την τελευταία πενταετία. Πολλές συμφωνίες μεταξύ δανειστών και κυβερνήσεων χάνονταν στη μετάφραση, πολλές έγιναν αντικείμενο αντιφατικών ερμηνειών, εκβιασμών και επικοινωνιακού πολέμου, πολλές χρειάστηκε να επιβεβαιωθούν σε πολιτικό επίπεδο. Το τρένο εκτροχιάστηκε πολλές φορές, κι άλλες τόσες επανήλθε στις μνημονιακές ράγες. Η «αποκατάσταση» της τροχιάς, βεβαίως, είχε θύματα: τέσσερις κυβερνήσεις έπεσαν και αντικαταστάθηκαν, με «διορισμό» από τους δανειστές ή με εκλογές, η οικονομία απορυθμίστηκε εντελώς, ένα τεράστιο τμήμα της κοινωνίας εξωθήθηκε στη φτώχεια και στην ανεργία.

Αυτό το πολύ πρόσφατο παρελθόν πρέπει να το έχουμε κατά νου πριν βιαστούμε να αξιολογήσουμε τη «συμφωνία για τη συμφωνία των Βρυξελλών». Η συμπεριφορά των εταίρων απέναντι στο «πειραματόζωο» από το 2010 έχει στοιχεία χαοτικά, που σε κάνουν να αμφιβάλλεις για το αν όλοι αυτοί οι υπερεκτιμημένοι ηγέτες και ευρωκράτες έχουν μια στέρεη στρατηγική, ξέρουν τι θέλουν. Ταυτόχρονα, όμως, η τακτική τους έχει ένα σταθερό στοιχείο, δανεισμένο από την πάλη: επιδιώκουν την εξουθένωση του αντιπάλου, πριν του καταφέρουν το τελειωτικό χτύπημα. Συνέβη και με την κυβέρνηση Σαμαρά. Εκλέχτηκε τον Ιούνιο 2012, πέρασαν 4 μήνες μέχρι να γίνει δεκτός από τη Μέρκελ και μόλις τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ύστερα από πολύμηνη διαπραγμάτευση με την τρόικα, κι αφού χρειάστηκε να διαγράψει τις προεκλογικές εξαγγελίες του και να πάρει μέτρα λιτότητας ύψους 18,9 δισ. ευρώ, είδε λεφτά στο ταμείο.

Οφείλει, λοιπόν, να αναρωτηθεί κανείς, εφόσον στους πολιτικά και ιδεολογικά ομογάλακτούς τους Σαμαρά-Βενιζέλο οι ηγεμόνες της Ευρωζώνης επεφύλασσαν τέτοια μεταχείριση, πόσο διαφορετική τύχη μπορεί να επιφυλάσσουν σε μια πολιτικά απεχθή κυβέρνηση; Και μέχρι πού θα φτάσουν την τακτική της κόπωσης του αντιπάλου;

Τέσσερα σημεία-κλειδιά

Μέχρι την επόμενη Παρασκευή, εφόσον πραγματοποιηθεί το έκτακτο Eurogroup, θα κριθεί η ειλικρίνεια των διακηρύξεων και η αποτελεσματικότητα της πολιτικής διαπραγμάτευσης. Και θα κριθεί και για τις δυο πλευρές, κυβέρνηση και δανειστές, από τα εξής σημεία:

  • Πρώτον, από το περιεχόμενο της «πλήρους λίστας μεταρρυθμίσεων» που θα υποβάλει η κυβέρνηση. Το να μεταγράψει η κυβέρνηση το πρόγραμμά της κατά της λιτότητας στον νεοφιλελεύθερο «μεταρρυθμιστικό» κώδικα των δανειστών μοιάζει εγχείρημα εξίσου δύσκολο με τον τετραγωνισμό του κύκλου. Υπάρχουν κάποια ουδέτερα πεδία, αλλά υπάρχουν και πεδία με ασύμβατες προσεγγίσεις, ιδιαίτερα τα εργασιακά, το ασφαλιστικό, το θέμα του ΦΠΑ, οι ιδιωτικοποιήσεις. Ποιος θα κάνει την υποχώρηση στα πεδία αυτά; Η κυβέρνηση ή οι δανειστές; Η κυβέρνηση, πάντως, έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει τις αντοχές των δανειστών σε ένα πλαίσιο μέτρων με φιλολαϊκό πρόσημο.
  • Δεύτερον, από την κοστολόγηση και το δημοσιονομικό αποτέλεσμα των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων. Ακόμη κι αν οι δανειστές συμβιβαστούν με την θέση για πρωτογενές πλεόνασμα το πολύ 1,5%, οι κυβερνητικές πολιτικές θα πρέπει να καλύψουν ένα δημοσιονομικό κενό τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ φέτος που, φυσικά, να μην προέρχεται από λιτότητα («υφεσιακά μέτρα»). Πόθεν; Μια ελπίδα είναι να υπάρξουν αποστομωτικά αποτελέσματα από την έναρξη της ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων χρεών προς εφορίες και Ταμεία, ιδιαίτερα της ρύθμισης εξπρές μέχρι την προσεχή Παρασκευή. Δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις γι’ αυτό. Επιπλέον, η ρύθμιση λειτουργεί ελαφρώς ανταγωνιστικά προς το πρόβλημα ρευστότητας των τραπεζών, εκτός αν υποθέσει κανείς ότι οι οφειλέτες θα βγάλουν λεφτά από τα σεντούκια. Μένει να δούμε αν η κυβέρνηση έχει να παρουσιάσει άλλες, πειστικές προς τους δανειστές πηγές εσόδων. Πάντως, το περίφημο πακέτο Γιούνκερ των 2 δισ. για ανεργία, ανθρωπιστική κρίση, ανάπτυξη είναι ξαναζεσταμένο φαγητό. Πρόκειται για κονδύλια που ήδη δικαιούται η Ελλάδα από τα διαρθρωτικά ταμεία με τους όρους «εμπροσθοβαρούς» καταβολής τους που είχαν συμφωνηθεί ήδη από το περασμένο φθινόπωρο.
  • Τρίτον, από τη διάθεση έστω και προσωρινού συμβιβασμού των δανειστών με τη νέα πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, που προς το παρόν φαίνεται μη αναστρέψιμη και χωρίς εναλλακτική γι’ αυτούς κυβερνητική λύση (βλέπε δημοσκοπήσεις). Απόλυτο κριτήριο αυτού του συμβιβασμού είναι τα λεφτά. Μια έστω και τμηματική εκταμίευση από τα περίπου 9 δισ. της εκκρεμούσας δανειακής δόσης θα έστελνε σήμα αμφίπλευρης υλοποίησης της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου και, τελικά, πραγματικής «ανακωχής» την οποία κάθε πλευρά έχει ένα ιδιαίτερο λόγο να επιδιώκει. Αν δεν υπάρξει το σήμα αυτό, σημαίνει ότι θα δούμε πολλά ακόμη επεισόδια στο σίριαλ εξουθένωσης της κυβέρνησης μέχρι τελικής πτώσεως.
  • Τέταρτον, από τα ευρήματα των τεχνικών κλιμακίων στις «πληροφορίες» για τα μακροοικονομικά, δημοσιονομικά και χρηματοπιστωτικά μεγέθη. Από αυτήν την αθώα, εκ πρώτης όψεως, επιτήρηση μπορούν να αποκαλυφθούν πολλοί σκελετοί στην ντουλάπα, αποτέλεσμα και της «καμένης γης» που άφησε η κυβέρνηση Σαμαρά, οι οποίοι να καταλήξουν σε διεύρυνση του δημοσιονομικού και χρηματοδοτικού κενού και να αυξήσουν την πίεση των δανειστών για πρόσθετα μέτρα. Εκτός αν εκτιμά κανείς ότι η διάθεση «ανακωχής» των δανειστών θα φτάσει μέχρι και στο να παραιτηθούν από την αξίωση για πρωτογενές πλεόνασμα και να συμβιβαστούν με πρωτογενές έλλειμμα. Πράγμα που θα ήταν και το μόνο ρεαλιστικό. Δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη ότι οι δανειστές θα επιδείξουν τέτοιο ρεαλισμό.

Γεωπολιτική της διαπραγμάτευσης

Από τα δεδομένα αυτά, τις προσεχείς μέρες και εβδομάδες θα κριθεί ποιος κάνει το μεγαλύτερο βήμα υποχώρησης, η κυβέρνηση ή οι δανειστές, στο έδαφος της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου. Μπορεί να υπήρξε πολιτική αποφόρτιση της διαπραγμάτευσης, αλλά να μην ξεχνάμε ότι όλα εξελίσσονται υπό τον ασφυκτικό χρηματοδοτικό εκβιασμό που ασκεί η εκτός «πολιτικής διαπραγμάτευσης» ΕΚΤ, η πραγματική κυβέρνηση της Ευρωζώνης, κρατώντας την Ελλάδα στο χείλος της χρεοκοπίας.

Οφείλει, πάντως, να παρατηρήσει κανείς ότι η παρέμβαση Μέρκελ, σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση, ενσωματώνει ευρύτερες ανησυχίες, τόσο γεωπολιτικές όσο και για τις αντοχές της Ευρωζώνης σε περίπτωση ελληνικής εξόδου. Παρ’ ότι η κυβέρνηση έχει αποκηρύξει με κάθε δυνατό τρόπο αυτή την εναλλακτική, έστω και ως σχέδιο έκτακτης ανάγκης, το σενάριο πρόκληση ενός «ατυχήματος» (Graccident) με υπαιτιότητα των ίδιων των ίδιων των εταίρων φαίνεται να δίνει τη θέση του σε μια τακτική ενσωμάτωσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο ευρύτερο «ευρωπαϊκό σχέδιο», έστω και με τις αποκλίσεις της. Αυτό μένει να επιβεβαιωθεί και από το κλίμα της συνάντησης της Δευτέρας στο Βερολίνο.

Πάντως, πολλά συντείνουν στη διαπίστωση ότι το γεωπολιτικό στοιχείο παίζει τον ρόλο του: Η παρέμβαση Ομπάμα προς Μέρκελ για «ρεαλιστικό συμβιβασμό», η επίσκεψη της Αμερικανίδας υφυπουργού Βικτόρια Νούλαντ στην Αθήνα, η επίσπευση της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα (8/4), αλλά και η ίδια η απόφαση της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. που σχεδόν εξαφανίστηκε κάτω από τον ορυμαγδό πληροφοριών και δηλώσεων για την πολιτική συμφωνία της 8μερούς Συνόδου, όλα αποπνέουν και μια αγωνία «να κρατηθεί η Ελλάδα στο δυτικό στρατόπεδο», όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά.

Οι αφανείς συμβιβασμοί

Μια προσεκτική ανάγνωση των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Πέμπτης και Παρασκευής αποκαλύπτει ότι, με τη συναίνεση και της ελληνικής κυβέρνησης, η Ε.Ε. αποφάσισε μεταξύ άλλων: α) να επιταχύνει την ενεργειακή ένωση, με μεγαλύτερο έλεγχο στις συμβάσεις προμήθειας ενεργειακών πόρων των κρατών με τρίτες χώρες, με προφανή στόχο την απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο β) να παρατείνει μέχρι το τέλος του έτους τις κυρώσεις -αλλά και τη ρητορική- κατά της Ρωσίας για το ουκρανικό, παρ’ ότι το τελευταίο συμβούλιο των ΥΠΕΞ τις είχε περιορίσει μέχρι τον Ιούλιο γ) να ενθαρρύνει την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τις ΗΠΑ για τη διατλαντική σχέση συναλλαγών και επενδύσεων, της διαβόητης TTIP, που έχει χαρακτηριστεί από την ευρωπαϊκή αριστερά ως «χάρτα απορύθμισης, επίθεσης στην εργασία και κατάλυσης της δημοκρατίας στην Ευρώπη» δ) να διατηρήσει, στη λογική της «Ευρώπης-φρούριο», την επιχείρηση Triton της Frontex για την επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων, με πρόσχημα τη διάσωση ζωών, που έχει επικριθεί και από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Τα συμπεράσματα των ευρωπαϊκών Συνόδων Κορυφής, κατά κανόνα είναι αναμάσημα ευχών. Τα συγκεκριμένα, ωστόσο, αποτελούν συμπύκνωση στρατηγικών που επιταχύνουν την αντιδραστική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Όταν φέρουν και την υπογραφή μιας κυβέρνησης που ευαγγελίζεται «αλλαγή στην Ευρώπη» γίνονται πιο προβληματικά. Ακόμη κι αν χρησιμοποιούνται στη διπλωματική τακτική για τη βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας, στο τέλος θα συνυπολογιστούν στο ισοζύγιο συμβιβασμών -ρήξεων, υποχωρήσεων- κατακτήσεων με βάση το αξιακό πλαίσιο της Αριστεράς.

πηγή – Δρόμος της Αριστεράς

Θα πληρώνει πρόστιμο …το κράτος, αν γίνει απεργία σε πολυεθνική!

Leave a comment

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Όροι «εταιριοκρατίας» στην Διατλαντική Εταιρική Σχέση για το Εμπόριο και τις Επενδύσεις (TTIP) που θα υπογραφεί μεταξύ Ε.Ε και ΗΠΑ. Το επιβεβαίωσε και ο υφυπουργός Ανάπτυξης Νότης Μηταράκης.

Από «προεδρευόμενη δημοκρατία» σε   «προεδρευόμενη …εταιριοκρατία» θα μετατραπεί το πολίτευμα της χώρας, εφόσον η συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ, η περίφημη Διατλαντική Εταιρική Σχέση (TTIP) έχει τα χαρακτηριστικά που προδιαγράφουν οι έως τώρα διαπραγματεύσεις. Κυβερνητικές πολιτικές θα τίθενται …υπό αίρεση, εφόσον δεν πληρούν τους όρους που απαιτούν οι πολυεθνικοί κολοσσοί της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών προκειμένου να πραγματοποιούν «διατλαντικές» επενδύσεις. More

Έρχεται το υπερ-μνημόνιο!

Leave a comment

ttip2

11 Οκτωβρίου 2014 πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης ενάντια στο TTIP

Λάβαμε από ένα φίλο του «Ημεροδρόμου» ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), ένα θέμα που θα μας απασχολήσει πολύ στο άμεσο μέλλον, όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας για το περιεχόμενο αυτής της Συμφωνίας, η οποία βρίσκεται στο στάδιο των τελικών διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Το κείμενο του φίλου μας, τον οποίο και ευχαριστούμε, έχει ως εξής:

«Ενώ κεκλεισμένων θυρών διεξάγονται διαπραγματεύσεις μεταξύ Ευρώπης Ένωσης και ΗΠΑ για τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade and Investment Partnership – ΤΤΙP), προετοιμάζεται η πρώτη πανευρωπαϊκή δράση διαμαρτυρίας, που θα λάβει χώρα την 11η Οκτωβρίου 2014. Η ΕΕ ισχυρίζεται ότι το TTIP θα αποφέρει μόλις 0,5% ανάπτυξη σύμφωνα με το …αισιόδοξο σενάριο. Αφού είναι τόσο καλή η συμφωνία για τους πολίτες, γιατί τόση μυστικοπάθεια;
More

Διατλαντική Συμφωνία: Ιστορικών διαστάσεων οπισθοδρόμηση

Leave a comment

ttip-Trojanisches-Pferd-europa

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Τι είναι η Διατλαντική Συμφωνία που προβλέπεται να συναφθεί μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ και να ψηφισθεί εντός του 2015; Φανταστείτε ένα πιο εξευγενισμένο fast track, μια Τρόικα με πολιτικά, ένα συγκαλυμμένο Μνημόνιο κι όλα αυτά σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Και τότε θα έχετε την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων ή ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership). Μια συμφωνία που απειλεί ευθέως ό,τι κάνει από την επομένη του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου την ευρωπαϊκή διαφορά, έστω στις αφηγήσεις: εργατικά δικαιώματα, προστασία του περιβάλλοντος και του καταναλωτή, κ.α. More

H EE κατά της τιμωρίας των εγκλημάτων των πολυεθνικών

Leave a comment

H EE κατά της τιμωρίας των εγκλημάτων των πολυεθνικών

του Γιώργου Βασσάλου

Το Εκουαδόρ, η Νότια Αφρική, η Βενεζουέλα, η Βολιβία και η Κούβα πρότειναν στο Συµβούλιο του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα ∆ικαιώµατα ψήφισµα για την εκκίνηση διαδικασίας δηµιουργίας ενός νοµικού µηχανισµού που να µπορεί να επιβάλει ποινές σε πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώµατα και να τις υποχρεώνει να αποζηµιώνουν τα θύµατά τους.

Το ψήφισµα προβλέπει τη δηµιουργία διακυβερνητικής οµάδας εργασίας για το ζήτηµα αυτό. Η ΕΕ πήρε ενιαία στάση πάνω στο θέµα και εξέδωσε κοινή εξήγηση ψήφου. Τα εννιά κράτη µέλη της µε δικαίωµα ψήφου ψήφισαν κατά, όπως και οι αποικίες της, ΠΓ∆Μ και Μαυροβούνιο. Μαζί τους φυσικά ήταν οι ΗΠΑ. Μολαταύτα το ψήφισµα εγκρίθηκε θριαµβευτικά στις 26 Ιουνίου 2014 µε 20 ψήφους υπέρ, 14 κατά και 13 αποχές. More

Η TTIP, το περιβάλλον και οι καταναλωτές

Leave a comment

6

του Γιώργου Μπάλια

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι ουσιαστικές διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ για τη δημιουργία ζώνης ελεύθερων ανταλλαγών (TTIP) μεταξύ των δύο μεγαλύτερων εμπορικών δυνάμεων του πλανήτη. Η ελληνική προεδρία, μάλιστα, υποσχέθηκε ότι θα τις επιταχύνει. Η εν λόγω ζώνη αντιπροσωπεύει το 50% του παγκόσμιου ακαθάριστου προϊόντος και έτσι οι ρυθμίσεις που θα υιοθετηθούν θα επηρεάσουν σημαντικά και τις υπόλοιπες χώρες.

Ευθύς εξαρχής είχαν εκφραστεί φόβοι, κυρίως από τις δυνάμεις της Αριστεράς και της Οικολογίας, ότι οι διαπραγματεύσεις θα οδηγήσουν σε χαμηλότερο επίπεδο την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία των καταναλωτών της Ευρώπης λόγω της μειωμένης, σε σχέση με την Ε.Ε., προστασία τους στις ΗΠΑ. H επαπειλούμενη μείωση της εν λόγω προστασίας, μάλιστα, γίνεται τη στιγμή που στην Ευρώπη δυναμώνουν οι φωνές για ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση του σχετικού προστατευτικού καθεστώτος. More

TTIP: η εμπορική συμφωνία ΗΠΑ-Ε.Ε., μια ολομέτωπη επίθεση στη δημοκρατία

Leave a comment

Έργο του Αλμπέρτο Μανέλι

Έργο του Αλμπέρτο Μανέλι

του Τζωρτζ Μπονμπιό

μετάφραση: Δημήτρης Ιωάννου

Θυμάστε εκείνο το δημοψήφισμα στη Βρετανία, για το εάν θα έπρεπε να δημιουργήσουμε μια ενιαία αγορά με τις Ηνωμένες Πολιτείες; Ξέρετε, εκείνο που ρωτούσε για το εάν οι επιχειρήσεις πρέπει να έχουν το δικαίωμα να καταργούν τους νόμους μας… Όχι; Ούτε κι εγώ. Βέβαια, τις προάλλες έψαχνα κάνα δεκάλεπτο το ρολόι μου, πριν καταλάβω ότι το φορούσα. Το ότι ξέχασα το δημοψήφισμα είναι μάλλον άλλο ένα σημάδι ότι γερνάω. Γιατί σίγουρα πρέπει να έγινε δημοψήφισμα, έτσι δεν είναι; Μετά από όλη εκείνη την αγωνία για το εάν πρέπει να μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι, η κυβέρνηση δεν θα παρέδιδε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε κάποιον σκιώδη, αντιδημοκρατικό οργανισμό χωρίς να μας ρωτήσει. Έτσι δεν είναι;

Ο σκοπός της Διατλαντικής Εμπορικής και Επενδυτικής Συνεργασίας (TΤIP) είναι να παρακάμψει τις διαφορές μεταξύ του κανονιστικού πλαισίου των ΗΠΑ και αυτού των ευρωπαϊκών κρατών. Έχω ξαναγράψει γι’ αυτό το θέμα, αλλά δεν είχα θίξει το πλέον σημαντικό ζήτημα: την αξιοσημείωτη δυνατότητα που χαρίζει στις μεγάλες επιχειρήσεις να ταράξουν στις αγωγές όσες κυβερνήσεις θα προσπαθούσαν να υπερασπίσουν τους πολίτες τους. Θα επέτρεπε σε μυστικοπαθείς επιτροπές επιχειρηματικών νομικών συμβούλων να παρακάμπτουν κοινοβουλευτικές αποφάσεις και να καταργούν προστατευτικές νομοθεσίες.

Ο μηχανισμός μέσω οποίου επιτυγχάνονται τα παραπάνω είναι γνωστός ως μηχανισμός επίλυσης διαφορών επενδυτή και κράτους. Χρησιμοποιείται ήδη σε πολλά μέρη του κόσμου για να απενεργοποιήσει κανονισμούς που προστατεύουν τους ανθρώπους και το περιβάλλον.

Μετά από εκτεταμένο δημόσιο διάλογο, τόσο μέσα όσο κι έξω από το Κοινοβούλιο, η αυστραλιανή κυβέρνηση αποφάσισε ότι όλα τα τσιγάρα θα πωλούνται σε ίδια πακέτα, ανεξαρτήτως μάρκας, που θα φέρουν μονάχα προειδοποιητικές για την υγεία ετικέτες με αποτρόπαιες φωτογραφίες. Η απόφαση αυτή κυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας. Ωστόσο η Philip Morris, χρησιμοποιώντας μια εμπορική συμφωνία μεταξύ της Αυστραλίας και του Χονγκ Κονγκ προσέφυγε σε εξωχώριο δικαστήριο, απαιτώντας ένα τεράστιο ποσό ως αποζημίωση για την απώλεια της «πνευματικής ιδιοκτησίας» της.[1]

Άλλο παράδειγμα, η Αργεντινή: κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης που πέρασε και προκειμένου να μετριάσει τη λαϊκή οργή, η κυβέρνηση της χώρας «πάγωσε» τις αυξήσεις στους λογαριασμούς του ηλεκτρικούκαι του νερού. Οι πολυεθνικοί πάροχοι, των οποίων οι υπέρογκες τιμές είχαν προκαλέσει την αντίδραση της κυβέρνησης, άρχισαν τις αγωγές. Γι’ αυτό και για άλλα «εγκλήματα», η Αργεντινή αναγκάστηκε να πληρώσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια σε αποζημιώσεις. Στο Ελ Σαλβαδόρ, κάποιες τοπικές κοινότητες κατάφεραν, με μεγάλο κόστος (τρία μέλη τους δολοφονήθηκαν), να πείσουν την κυβέρνηση να μην επιτρέψει την εγκατάσταση στην περιοχή τους ενός μεγάλου ορυχείου χρυσού που επαπειλούσε με καταστροφική μόλυνση τα υδάτινα αποθέματά τους. Μια νίκη της δημοκρατίας, θα σκεφτείτε. Όχι για πολύ, φοβάμαι. Η καναδική εταιρεία που ήθελε να ανοίξει το ορυχείο ενάγει το Ελ Σαλβαδόρ για 315 εκατομμύρια δολάρια — για απώλεια των αναμενόμενων μελλοντικών κερδών.

Στον Καναδά, τα δικαστήρια ανακάλεσαν τις πατέντες δύο προϊόντων της αμερικανικής φαρμακευτικής Eli Lilly, με το σκεπτικό ότι η εταιρεία δεν είχε στοιχειοθετήσει επαρκώς τα ευεργετικά αποτελέσματα που ισχυριζόταν ότι είχαν τα προϊόντα αυτά. Η Eli Lilly ενάγει τώρα το καναδικό κράτος για 500 εκατομμύρια δολάρια, απαιτώντας ταυτόχρονα την αλλαγή τηςσχετικής νομοθεσίας.

Αυτές οι εταιρίες (και εκατοντάδες άλλες) χρησιμοποιούν τους κανόνες για την επίλυση διαφορών μεταξύ επενδυτή και κράτους, όπως αυτοί έχουν ενσωματωθεί σε εμπορικές συμφωνίες που οι εναγόμενες χώρες έχουν υπογράψει. Οι κανόνες αυτοί επιβάλλονται από επιτροπές που δεν διαθέτουν καμία από τις δικλείδες ασφαλείας που έχουμε συνηθίσει από τα δικαστήρια. Οι ακροαματικές διαδικασίες γίνονται εν κρυπτώ. Οι δικαστές είναι νομικοί σύμβουλοι επιχειρήσεων, πολλοί από τους οποίους εργάζονται για εταιρείες όπως εκείνες των οποίων τις υποθέσεις αναλαμβάνουν στο δικαστήριο. Οι πολίτες και οι συλλογικότητες που επηρεάζονται από τις αποφάσεις αυτές δεν έχουν δικαίωμα παράστασης στις δίκες. Δεν υπάρχει δικαίωμα έφεσης σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις που τυχόν θα επιδικαστούν. Από την άλλη, οι επιτροπές αυτές μπορούν να υπερισχύσουν της κυριαρχίας εθνικών κοινοβουλίων και των αποφάσεων ανώτατων δικαστηρίων.

Δεν το πιστεύετε; Ιδού τι λέει ένας από αυτούς τους δικαστές για τη δουλειά του: «Όταν ξυπνάω τη νύχτα και σκέφτομαι για τον θεσμό της επενδυτικής διαιτησίας, δεν παύει να με εκπλήσσει τοότι κυρίαρχα κράτη συναινούν να τον υφίστανται… Τρία άτομα, ιδιώτες χωρίς θεσμικό ρόλο, έχουν την εξουσία να ελέγχουν, χωρίς κανένα περιορισμό και δυνατότητα έφεσης, όλες τις πράξεις της κυβέρνησης, όλες τις αποφάσεις των δικαστηρίων, όλους τους νόμους και τους κανονισμούς που ψηφίστηκαν απόκοινοβούλια».

Δεν προβλέπονται αντίστοιχα δικαιώματα για τους πολίτες. Εμείς δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα δικαστήρια για να απαιτήσουμε ισχυρότερη προστασία από την επιχειρηματική αρπακτικότητα. Όπως λέει το Democracy Centre,[2] πρόκειται για «ένα ιδιωτικοποιημένο σύστημα απονομής δικαιοσύνης για πολυεθνικές επιχειρήσεις».

Ακόμα και όταν αγωγές τέτοιου τύπου δεν επιτυγχάνουν τους άμεσους στόχους τους, ασκούν ισχυρή παραλυτική επίδραση στα νομοθετικά σώματα. Ένας καναδός κυβερνητικός αξιωματούχος, σχολιάζοντας τους κανόνες που επέβαλε η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής (η περίφημη NAFTA), σημείωνε: «Έχω δει τις επιστολές που έστελναν μεγάλα δικηγορικά γραφεία της Νέας Υόρκης και της Ουάσινγκτον στην καναδική κυβέρνηση, κάθε φορά που επίκειτο συζήτηση για κάποια νέα περιβαλλοντική διάταξη, τα τελευταία πέντε χρόνια. Αφορούσαν τα χημικά στεγνού καθαρισμού, τα φαρμακευτικά σκευάσματα, τα εντομοκτόνα, το νόμο κατοχύρωσης ευρεσιτεχνιών. Ουσιαστικά, όλες οι νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες στοχοποιούνταν και οι περισσότερες από αυτές δεν είδαν ποτέ το φως της ημέρας». Η ουσιαστική δημοκρατία είναι αδύνατη κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Αυτό είναι το σύστημα που θα υφιστάμεθα εάν προχωρήσει η διατλαντική συμφωνία. Οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αιχμάλωτες και οι δύο των επιχειρήσεων που θα έπρεπε να ελέγχουν, πιέζουν ώστε ο μηχανισμός επίλυσης διαφορών επενδυτή-κράτους να περιληφθεί στη συμφωνία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να αντικαταστήσει τα υπάρχοντα υπόλογα, κυρίαρχα δικαστήρια (που γενικώς δεν είναι προκατειλημμένα και δεν στερούνται την απαραίτητη ανεξαρτησία)με ένα κλειστό, διεφθαρμένο σύστημα, ευάλωτο σε συγκρούσεις συμφερόντων και σε αυθαίρετα κέντρα εξουσίας.

Οι κανόνες επίλυσης διαφορών επενδυτή-κράτους θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να συντρίψουν κάθε προσπάθεια διάσωσης του Βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας από τον επιχειρηματικό έλεγχο, μεταρρύθμισης του τραπεζικού συστήματος, ανάσχεσης της απληστίας των εταιρειών ηλεκτρικής ενέργειας, επανεθνικοποίησης των σιδηροδρόμων, προστασίας του ορυκτού πλούτου. Αυτοί οι κανόνες αποκλείουν τις εναλλακτικές που προσφέρει η δημοκρατία, θέτουν εκτός νόμου την αριστερή πολιτική.

O Georges Monbiot είναι δοκιμιογράφος. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον «Guardian», 4.11.2013.


[1]    H Philip Morris Asia, μητρική της αυστραλιανής, έχει έδρα το Χονγκ Κονγκ. Η συμφωνία που αναφέρεται αφορούσε, μεταξύ άλλων,  την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, που περιλαμβάνει και τον ειδικό σχεδιασμό των πακέτων (λογότυπα, χαρακτηριστικά σχήματα και χρώματα κ.λπ.). Η προτεινόμενη νομοθεσία καταργούσε όλα τα διακριτικά στοιχεία, εκτός από την εμπορική ονομασία των τσιγάρων, που  αναγράφεται πλέον  με απλή γραμματοσειρά μικρού μεγέθους, στο κάτω μέρος του πακέτου. Εκπρόσωπος της εταιρίας εξηγούσε τη λογική της αγωγής ως εξής: «Οι μάρκες μας είναι τα πολυτιμότερα περιουσιακά στοιχεία της εταιρίας. Είναι αυτό που διαφοροποιεί τα προϊόντα μας από τον ανταγωνισμό. Αυτή η απόφαση ισοδυναμεί με κατάσχεση των προϊόντων μας στην Αυστραλία» (goo.gl/akzZsV). (Σ.τ.Μ.)» (goo.gl/akzZsV). (Σ.τ.Μ.)

[2] Αμερικανική ΜΚΟ (1992-) που δραστηριοποιείται παγκοσμίων με στόχο τη δημοκρατική ευαισθητοποίηση και συμμετοχή σε θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος.

Πηγή : ενθέματα

ΣΥΝΘΗΚΗ – ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Leave a comment

eurosunt

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΚΟΜMΕΝΗ ΚΑΙ ΡΑΜMΕΝΗ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ Η ΕΠΩΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΈΝΩΣΗΣ

«Ο πανικός εξαπλώνεται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λες και κάποιο κουνάβι εισέβαλε στο κλουβί με τα κουνέλια. Το σχέδιο για τη δημιουργία μιας μεγάλης κοινής αγοράς, που θα ενσωματώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα σχέδιο που εξελισσόταν θαυμάσια, χωρίς κανείς να πάρει είδηση, ήρθε ξαφνικά στο φως της ημέρας. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι λαοί διερωτώνται γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Γιατί κανείς δεν ζητάει τη γνώμη τους; Ποιους να εξυπηρετεί, άραγε, αυτή η ιστορία»; More