64μυθομανείς ανειδίκευτοι, μυθομανείς ειδικευμένοι

Οι έλληνες (όχι μόνο αυτοί, σίγουρα όμως και αυτοί) πάσχουν από μυθομανία. Σε μεγάλο βαθμό μυθομανής είναι η ίδια η δημιουργία του κράτους τους: η δήθεν συνέχεια της κρατικής συγκρότησης ενός μυθικού “λαού”, με ένα ιστορικό κενό μόνο γύρω στα 2000 χρόνια, αυτό είναι ένας γερός γενέθλιος μύθος, γεμάτος (παρελθόντα) μεγαλεία και (τρέχουσες) αισχύνες, που έχει λειτουργήσει στην πράξη, όχι μόνος του αλλά οπωσδήποτε με έντονη συμπληρωματικότητα, σαν διαβρωτικό στη δημιουργία ενός ορθολογικού καπιταλιστικού κράτους.

Αλλά δεν είναι μόνο η εθνική μυθολογία υλικό της μυθομανίας των ελλήνων. Ειδικά οι μικροαστοί (και πια οι περισσότεροι είναι τέτοιοι), σαν τάξη, είναι πάντα με το ένα πόδι σε ένα ποθητό και λαμπερό (μεσοαστικό) μέλλον, και με το άλλο σε ένα θλιβερό, στριμωγμένο, και πάντως όχι επαρκές παρόν. Μαθαίνει κανείς εύκολα να νομίζει διαρκώς ότι είναι κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι, ότι αξίζει πολύ περισσότερα απ’ όσα φτάνουν τα χέρια του, ότι αν δεν τα απολαμβάνει κιόλας είναι εξαιτίας κάποιας σκοτεινής συνωμοσίας μοχθηρών εχθρών, και ότι πολύ σύντομα η σπουδαιότητά του θα αναγνωριστεί. Ο καταναλωτικός φετιχισμός έβαλε, μαζεμένα, την τελευταία χούφτα καρφιά στο φέρετρο της “μονής πραγματικότητας”· τα social media διακόσμησαν το επιθανάτιο μνημείο του μυθομανούς ΣούπερΝτούπερΕγώ· και έτσι προχωράει ακόμα το πράγμα.
More