Του Θανάση Καμπαγιάννη

Απο καιρού εις καιρόν, τα ΜΜΕ της Δύσης (και της Ελλάδας) πλημμυρίζουν με το τελευταίο horror story από τη χώρα του Πούτιν. Αποκλείεται να μην είδατε το πιο πρόσφατο, με τη δηλητηρίαση του πολιτικού αντιπάλου του Ρώσου προέδρου Αλεξέι Ναβάλνυ. Η είδηση, συνοδευόμενη από την απαραίτητη παρώδηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εμπεριέχει συνήθως και μια οριενταλιστική υποτίμηση: “τι να κατέχουν οι Ρώσοι από δημοκρατία;” με ολίγη από Τσάρο και Στάλιν. Χωρις ρητά να λέγονται, υποκρύπτονται βαθιά ριζωμένα μοτίβα αντι-ασιατικού ρατσισμού και αντισοβιετισμού.

Όμως η Ρωσία απελευθερώθηκε από τα δεσμά του “σοβιετικού δεσποτισμού” τριάντα χρόνια τώρα. Ο δημόσιος πλούτος ξεπουλήθηκε, η χώρα απέκτησε τους δισεκατομμυριούχους της, υπάρχουν κόμματα και κοινοβούλιο. Αυτά δεν ειναι τα στοιχεία που λείπανε, σύμφωνα τουλάχιστον με το φιλελεύθερο αφήγημα, για να γίνει η Ρωσία μια “κανονική δημοκρατία”; More