hi6ubjmk

Σχεδόν κάθε σκέψη που γράφεται για έναν άνθρωπο που έφυγε τόσο απότομα και απρόσμενα από τη ζωή, δεν είναι τίποτε άλλο από μια πράξη εγωισμού για εκείνους που μένουν πίσω για να θυμούνται και να τιμούν τη δική του παρακαταθήκη στον μάταιο τούτο κόσμο.

Δεν γνωρίζω εάν ο Πέτρος μπορεί να ακούσει ή να διαβάσει όσα λέγονται και γράφονται για αυτόν την τελευταία εβδομάδα. Εντάξει, το φαντάζομαι ότι δεν θα μπορούσε να το κάνει, όμως η σκέψη ότι είναι σε μια γωνιά και γελάει με τα χάλια εκείνων που θρέφονται από το μίσος που τους διακατέχει, με κάνει να αισθάνομαι λίγο καλύτερα.

Εγωιστικό ε; Φυσικά· άλλωστε αυτό ξεκίνησα να λέω σε τούτο εδώ το κείμενο. More