Αρχική

Η πρώτη δικαστική απόφαση για καταστροφή DNA μετά από αθώωση

Σχολιάστε

https://omniatv.com/wp-content/uploads/2018/10/dna-katastrofi-cover.jpg

Του Τάσου Θεοφίλου

«δεν εφαρμόζεται αυτόματα ο νόμος στην περίπτωση που είναι να καταστραφεί, ενώ αντιθέτως εφαρμόζεται τόσο ελαστικά – σε βαθμό που παραβιάζεται – όταν είναι να στο αποσπάσουν»

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων διέταξε, την 1η Ιουνίου 2018, την πρώτη καταστροφή δείγματος γενετικού υλικού στην Ελλάδα, η οποία πραγματοποιήθηκε, παρουσία του ατόμου από το οποίο είχε ληφθεί το δείγμα DNA, καθώς και συνηγόρου και τεχνικού συμβούλου, στις 25 Σεπτεμβρίου 2018. Περισσότερα

Έγγραφο φωτιά: Αποκλείεται το δείγμα DNA να ταυτίζεται με της Ηριάννας

Σχολιάστε

Αποκάλυψη

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό έγγραφο προσκόμισε χθες στη δίκη ο συνήγορος της Ηριάννας. Πρόκειται για μια έκθεση που χαρακτηρίζει τη διαδικασία ως «απαράδεκτη», καταλήγοντας  στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα το δείγμα DNA να ταυτίζεται με της Ηριάννας».

Το πιο σημαντικό στοιχείο είναι ότι την έκθεση αυτή υπογράφει ο πρώην διευθυντής της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ., δρα Νικόλαος Ταΐρης. 

 «Η δρ Μεθενίτη μεροληπτεί υπέρ της ενοχοποίησης υπόπτου. Εισάγει πρωτόγνωρη τακτική που δεν υπάρχει στην επιστημονική κοινότητα. Αυτή η πρακτική είναι επικίνδυνη, κατακριτέα, ξένη σε κάθε δικαστικό κανόνα…», αναφέρεται μεταξύ άλλων στην έκθεση.

Περισσότερα

Ηριάννα, Περικλής: Νέα γενιά «συνήθων υπόπτων»

Σχολιάστε

Του Κώστα Παπαδάκη

Το ρεύμα συμπαράστασης να γίνει κίνημα διεκδίκησης και φραγμού της αυθαιρεσίας

Είναι προφανής ανάγκη, πριν κατακαθήσει ο απόηχος της αδικίας της πρόσφατης απόφασης που για δεύτερη φορά απορρίπτει την αίτηση αναστολής τους της Ηριάννας και του Περικλή, το ευρύτατο κοινωνικό και πολιτικό κύμα συμπαράστασης που εκφράστηκε προς τα πρόσωπά τους να μετεξελιχθεί σε δυναμικό πολιτικό – κοινωνικό ρεύμα δυναμικής διεκδίκησης θεσμικών δημοκρατικών αλλαγών στην ποινική  δικονομική νομοθεσία σχετικά με το D.N.A., οι οποίες να προλαμβάνουν αποτελεσματικά τις δικαστικές και αστυνομικές αυθαιρεσίες, αλλά και να τις καταπολεμούν τις πολιτικές σκοπιμότητες στη διαχείριση αυτών των υποθέσεων.

Στόχοι των αλλαγών αυτών δεν μπορεί παρά να είναι η απαγόρευση της αποδεικτικής κατάχρησης του D.N.A., η αποτροπή δυσανάλογης, με τη βαρύτητα των διερευνωμένων αδικημάτων, χρήσης του, καθώς και η καθιέρωση όρων δικαστικών εγγυήσεων, διαφάνειας και διασφάλισης των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου στη διαδικασία λήψης, επεξεργασίας και ταυτοποίησής του.

Όλα αυτά είναι ιδιαίτερα αναγκαία σε ένα νομικό περιβάλλον το οποίο διατηρεί σε ισχύ τους τρομονόμους, παρά την αοριστία και την αντισυνταγματικότητά τους και μάλιστα τους εφαρμόζει επιλεκτικά, ιδίως το Π.Κ. 187Α, στην καινούρια στρατιά των συνήθων υπόπτων του αντιεξουσιαστικού και αντικαπιταλιστικού χώρου. Περισσότερα

Άι σιχτίρ Άγκελα, άι σιχτίρ Βόλφγκανγκ

Σχολιάστε

 

Του Αρη Δαβαράκη

Την Τετάρτη λοιπόν, αφού ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης είχανε δει όσους μπορούσαν και έπρεπε να δούνε, επίσημα και ανεπίσημα, αφού ο πρωθυπουργός είχε εξαντλήσει κάθε όριο ευγένειας, ευπρέπειας, ορθού λόγου, καθαρών επιχειρημάτων και κοινής λογικής ζητώντας τα απολύτως αυτονόητα για να μπορέσουμε λιγάκι να ανασάνουμε και να καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε, διέρρευσε από το Reuters αυτό το non-paper μέσω του οποίου το αποτρόπαιο ντουέτο Σόϊμπλε-Μέρκελ (τη σειρά Adam Family μου θυμίζουν) «έβαλε τα πράγματα στη θέση τους», ξεκινώντας την διαπραγμάτευση με τις θέσεις που είχε και επί συγκυβερνήσεως πασοκονουδού.  Πολύ σωστά το Μαξίμου αντέδρασε εξ’ ίσου «απόλυτα» και περιμένουμε τώρα να δούμε που θα οδηγήσει αυτή η νευρωτική εμμονή του εφιαλτικού ντουέτου στην «δημοσιονομική πειθαρχία», την λιτότητα, τις περικοπές και τα «βασανιστήρια» στα οποία, συγγνώμη κιόλας, φαίνεται ότι έχει μια ροπή το γερμανικό DNA. Ξέρω, δεν είναι ευγενικό αυτό που γράφω – και δεν είναι και (καθόλου)  politically correct. Δεν με νοιάζει όμως. Ας μην είναι. Περισσότερα

Τρομοκράτες με γραβάτες

1 σχόλιο

Σκελετωμένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία

Σκελετωμένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία

Ήταν περασμένα μεσάνυχτα όταν εμφανίστηκαν στους θαλάμους του νοσοκομείου, απροειδοποίητα, σπάζοντας απότομα τη σιγή τής νυχτερινής μας βάρδιας. Μπούκαραν όλοι με τον ίδιο ατσαλάκωτο βηματισμό κι οι πόρτες πίσω τους ανοιγόκλειναν απορημένες. Μας πλησίασαν, καθώς τα γυαλιστερά τους παπούτσια αντανακλούσαν στο διάδρομο και προκαλούσαν το χαρακτηριστικό ήχο που κάνει η σκόνη, όταν θρυμματίζεται στο πάτωμα από ποδοπατήματα. Στάθηκαν απέναντί μας, με βλέμμα υπερήφανο, διαπεραστικό. Ακόμα νιώθω στο χέρι μου εκείνη τη σφιχτή, επίπονη χειραψία που πρόσφεραν επιβλητικά στα μουδιασμένα μας δάχτυλα. Μας κοίταξαν χαμογελώντας ελεγχόμενα, με τα χείλη τους να κινούνται ταυτόχρονα, λες και η κάθε τους έκφραση ήταν μέρος μιας καλοσχεδιασμένης χορογραφίας που σχηματιζόταν ρυθμικά πάνω στα σκελετωμένα πρόσωπά τους. Είπαν ότι επέλεξαν να έρθουν τούτη την περίεργη ώρα για να δουν αν όλα δούλευαν ρολόι. Ότι τους βολεύει περισσότερο να δρουν τη νύχτα γιατί τότε οι άνθρωποι είναι πιο ευάλωτοι. Άλλοι κοιμούνται, άλλοι γέρνουν ξάγρυπνοι, άλλοι πηγαινοέρχονται στο κρεβάτι τους, έτσι όπως βασανίζονται από τις σκέψεις εκείνες που μαζεύονται και κάθονται όλες στη βάση του κεφαλιού τους και που δεν λένε να ξεκουμπιστούν με τίποτα. Ότι οι αντιδράσεις όσων θέλουν ν’ αντισταθούν μειώνονται, ότι οι περισσότεροι μπερδεύονται από το πολύ σκοτάδι και δεν μπορούν να διακρίνουν πρόσωπα και μορφές και νομίζουν ότι είδαν κάτι να κινείται αλλά δεν είναι σίγουροι αν αυτό που είδαν υπήρχε ή ήταν απλά ένα φάντασμα της νύστας και διαβεβαιώνουν τον εαυτό τους ότι, μπα, η ιδέα τους ήταν. Περισσότερα