Αρχική

Επιπλέον λιτότητα στην ΕΕ φέρνει το Brexit

Σχολιάστε

eubudget

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μπορεί οι κρίσιμες αποφάσεις να ληφθούν σε τέσσερις μήνες, τον Μάιο, αλλά οι υπόγειες διαβουλεύσεις και κυρίως οι αριθμητικοί υπολογισμοί για τον επόμενο προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή το Πολυετές Χρηματοδοτικό Πλαίσιο για να είμαστε πιο ακριβείς, ξεκίνησαν κι επισήμως την Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες.

Στο επίκεντρο των προσθαφαιρέσεων βρέθηκε η μαύρη τρύπα που θα αφήσει στα ταμεία των Βρυξελλών η αποχώρηση της Αγγλίας από την ΕΕ, η οποία τυπικά θα ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2019. Ανέρχεται δε, σε 12-14 δισ. ευρώ ετησίως.

Η ΕΕ και γι’ αυτό το θέμα έχει χωριστεί στα δύο, μεταξύ ανατολικής και δυτικής Ευρώπης. Το αίτημα των χωρών της ανατολικής Ευρώπης είναι να μείνει ο προϋπολογισμός της ΕΕ ως έχει. Με άλλα λόγια, το βρετανικό κενό να καλυφθεί από τις άλλες χώρες της Δύσης, ώστε οι ανατολικοευρωπαίοι να μη χάσουν τις ταμειακές εισροές. Εύκολα καταλαβαίνουμε τη δυσφορία των δυτικοευρωπαϊκών κρατών δεδομένου ότι αν αναλάβουν να καλύψουν το κενό που αφήνει πίσω του το Brexit, τότε, μια ήδη ετεροβαρής σχέση στο επίπεδο των δημόσιων οικονομικών θα ενταθεί παραπέρα. Περισσότερα

Advertisements

Brexit: Επανεκκίνηση διαπραγματεύσεων

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/02/brexit-1.jpeg

Του Ηλία Σταθάτου

Σταθερό μοτίβο σε κάθε διεθνές ζήτημα είναι το γεγονός πως είναι αδύνατον αυτό να πραγματευθεί επαρκώς, αν δεν ληφθεί υπόψη η εσωτερική πολιτική σκηνή. Έτσι και στο θέμα του Brexit, είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθούν οι προτεραιότητες του Ηνωμένου Βασιλείου αν δεν αναφερθούν οι λεπτές ισορροπίες εντός του Συντηρητικού Κόμματος, και το ευρύτερο πολιτικό κλίμα στη χώρα. Την επόμενη εβδομάδα συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο έπειτα από έναν ανασχηματισμό ευρύ, αλλά όχι τόσο ουσιαστικό σε επίπεδο συσχετισμών μεταξύ σκληροπυρηνικών και μετριοπαθών «Μπρεξιτικών». Εκ πρώτης όψεως, μια ακόμα κυβερνητική «μάζωξη». Στην πραγματικότητα, επικαθορίζει καίριες πλευρές της διαπραγμάτευσης μεταξύ Βρετανίας και Ε.Ε. Περισσότερα

Η βρετανική στρατηγική το 2018

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/teresa-mei.jpeg

Του Ηλία Σταθάτου

Επισημάνσεις, προβλέψεις και τάσεις για τη χρονιά που μας έρχεται

Τα εορταστικά ρεπορτάζ για την εμπορική κίνηση στην Βαρβάκειο Αγορά και στην Ερμού, σε ένα ελληνικό πλαίσιο μπορεί να είναι γραφικά και αναμενόμενα στο περιεχόμενό τους, αλλά αναμφισβήτητα αποτελούν ευκαιρία χαλάρωσης από την περιρρέουσα μαυρίλα – και ευκαιρία για τους δημοσιογράφους να παράξουν «εύκολο» προϊόν. Στο βρετανικό πλαίσιο όμως, σε μια κοινωνία με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την υποδομή συλλογής δεδομένων, η εμπορική κίνηση κατά την περίοδο των Χριστουγέννων αναλύεται με προσοχή και σχεδόν σε ζωντανή μετάδοση. Ιδιαίτερα όταν οικονομολόγοι, πολιτικοί αλλά και οι απλοί πολίτες προσπαθούν να τοποθετήσουν τα ευρήματά σε ένα ευρύτερο πεδίο συζήτησης για τις συνέπειες του Brexit. Πόσο μάλλον με τον τομέα των υπηρεσιών και της κατανάλωσης να αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα της οικονομικής ευρωστίας του Ηνωμένου Βασιλείου, λόγω της ιδιαίτερης δομής της οικονομίας του. Περισσότερα

Brexit: Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2016/07/brexit.png

Του Ηλία Σταθάτου

Η πρώτη φάση των διαπραγματεύσεων ολοκληρώνεται

Μπορεί να μην δηλώνεται ανοικτά αλλά, έπειτα από διαπραγματεύσεις εννέα μηνών, η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι δέχτηκε σχεδόν το σύνολο των αξιώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να «κλείσει» η πρώτη φάση των διαπραγματεύσεων, και το Eurogroup να δώσει το πράσινο φως για το δεύτερο στάδιο των συνομιλιών: αυτό της μεταβατικής και εμπορικής συμφωνίας. Ιρλανδικό διασυνοριακό καθεστώς, ύψος «αποζημίωσης», δικαιώματα πολιτών της Ε.Ε. στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και η δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, φαίνονται προσωρινά να τακτοποιούνται. Όμως, η πρώτη ήττα της Βρετανίδας πρωθυπουργού, αλλά και το τι ακολουθεί, δεν αφήνουν περιθώρια για «ανάσες». 

Πώς έκλεισε το «Ιρλανδικό»

Ο τρόπος με τον οποίο λύθηκε, για την ώρα, το διασυνοριακό καθεστώς μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας θέτει το μοτίβο που ακολουθήθηκε σε πολλά σημεία των διαπραγματεύσεων. Να θυμίσουμε πως η διαφωνία, όπως αναλύθηκε στην προηγούμενη καταχώρηση των «Ημερολογίων», έχει να κάνει με το γεγονός πως το Brexit θα απομακρύνει τη Βόρεια Ιρλανδία από το κανονιστικό εμπορικό και νομικό πλαίσιο της Ιρλανδίας, με συνακόλουθη ανάγκη για επιστροφή του συνόρου και τελωνειακές δομές μεταξύ τους. Κάτι που η Ιρλανδία θέτει ως βέτο, πιέζοντας να υπάρχει και μετά το Brexit το ίδιο καθεστώς για όλο το νησί – καθεστώς στο οποίο το βορειοϊρλανδικό κόμμα DUP (κυβερνητικός εταίρος των Συντηρητικών) αντιτίθεται στο βαθμό που διαχωρίζει τη Βόρεια Ιρλανδία από το Ηνωμένο Βασίλειο. Περισσότερα

Ο «λαγός» Τουσκ, οι «λύκοι» Βίσεγκραντ και η υποκρισία της Ε.Ε.

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/7_%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%B9-1-e1513629541756.jpg

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Πέρα από τις κορώνες και το αδιέξοδο στο προσφυγικό, εδραιώνεται η στρατιωτικοποίηση της Ένωσης με βασική συνιστώσα την απώθηση των μεταναστευτικών ρευμάτων

Αν και πολλά υποσχόμενη και με εξαιρετικά πυκνή και βαριά ατζέντα- προσφυγικό, Brexit, μεταρρύθμιση Ευρωζώνης, Τραπεζική Ένωση- η τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής εξελίχθηκε σε μια χριστουγεννιάτικη συνάντηση. Με τις εντάσεις και τις αντιπαραθέσεις της μεν, χωρίς διακύβευμα δε. Όλα τα δύσκολα θέματα- με εξαίρεση το Brexit, για το οποίο συμφωνήθηκε να προχωρήσει η δεύτερη φάση της διαπραγμάτευσης, και τα ζητήματα της αμυντικής ένωσης- παραπέμφθηκαν σε επόμενες συνόδους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μέχρι και τον Ιούνιο του 2018. Περισσότερα

Η ιρλανδική διάσταση του Brexit

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/ireland-2.jpg

του Ηλία Σταθάτου

Το ακανθώδες πρόβλημα του συνοριακού καθεστώτος της Βόρειας Ιρλανδίας επιστρέφει εκδικητικά

Μιλώντας για τη Βόρεια Ιρλανδία με νέους Βρετανούς, καθίσταται πάνδηλη η καταλυτική επίδραση που το εκπαιδευτικό σύστημα, τα ΜΜΕ αλλά και ο ίδιος ο χρόνος ασκούν πάνω τους. Ελάχιστοι σκέπτονται το βόρειο άκρο του Ιρλανδικού νησιού, που ανήκει στην επικράτεια του κράτους τους, του Ηνωμένου Βασιλείου, και δύο δεκαετίες πριν βρισκόταν σε ημι-εμπόλεμη κατάσταση. Η Βόρεια Ιρλανδία, παρά το γεγονός πως έχει το δικό της κοινοβούλιο, κόμματα και πολιτικό καθεστώς εγγυημένο από το Ηνωμένο Βασίλειο, σπάνια εμφανιζόταν στα βρετανικά πρωτοσέλιδα. Πρόσκαιρα η κατάσταση μεταβλήθηκε, έπειτα από την κομβική συμφωνία πολιτικής στήριξης των Συντηρητικών από το φιλοβρετανικό βορειοϊρλανδικό κόμμα DUP, προκειμένου να σχηματίσουν κυβερνώσα πλειοψηφία μετά τις τελευταίες εκλογές.

Γρήγορα όμως το θέμα υποχώρησε εκ νέου στα «ψιλά» της επικαιρότητας του  Brexit – για να επιστρέψει τώρα εκδικητικά. Το διασυνοριακό καθεστώς μεταξύ Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας μετά την αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε. αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους γρίφους του ζητήματος, και αποκρυσταλλώνει ευαίσθητες διεθνείς (αλλά και εσωτερικές) πολιτικές και οικονομικές ισορροπίες. Όπως συχνά συμβαίνει στην ιστορία, την ώρα που η Βρετανία ανησυχεί για τη σχέση της με την ηπειρωτική Ευρώπη, εκδηλώνονται αντιφάσεις και ανακύπτουν προβλήματα από ένα άλλο νησί, μερικά μίλια από τη δυτική ακτογραμμή της. Περισσότερα

Νωρίς ήρθε ο λογαριασμός του Brexit

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Για τα μακροπρόθεσμα οφέλη της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν σίγουροι οι 17,4 εκ. Βρετανοί ψηφοφόροι που επέλεξαν το Brexit τον Ιούνιο του 2016. Αυτό που δεν μπορούσε κανείς εύκολα να προβλέψει ήταν το άμεσο κόστος που θα κατέβαλαν. Πολύ περισσότερο όταν η θέση του Λονδίνου αδυνάτισε θεαματικά έναντι των Βρυξελλών μετά την Πύρρεια νίκη για την Τερέζα Μέι και το στρατόπεδο της εξόδου που σηματοδότησαν τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών του Ιουνίου, καθώς οι Συντηρητικοί διατήρησαν μεν την πρώτη θέση αλλά έχασαν 13 έδρες, ενώ οι Εργατικοί κέρδισαν 32 έδρες επιπλέον.

Έκτοτε το ένα πλήγμα διαδέχεται το άλλο και το Λονδίνο που προκάλεσε την μεγαλύτερη κρίση στην ΕΕ από την ίδρυσή της, μοιάζει με ζαλισμένο μποξέρ που δέχεται επάνω στο ρινγκ ανελέητα γρονθοκοπήματα. Έτσι, παραμένοντας ανήμπορο να διαχειριστεί από θέσεις ισχύος τις διαπραγματεύσεις με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών και να επιβάλει φυσικά τους όρους του η μια κακή είδηση διαδέχεται την άλλη. Περισσότερα

Brexit: Από την οικονομία στην πολιτική

Σχολιάστε

Brexit: Από την οικονομία στην πολιτική

του Ηλία Σταθάτου

Διορία μέχρι τον Δεκέμβριο διαμηνύει η Ε.Ε., υπό εσωτερικές πιέσεις η Τερέζα Μέι

Μόλις 8 συνεδρίες έχει στη διάθεσή του το βρετανικό Κοινοβούλιο για την τελική διαβούλευση του νομοσχεδίου αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο θα τερματίσει την ισχύ των ευρωπαϊκών νόμων στη χώρα. Οι σχετικά λίγες, 66 σελίδες του, και οι 188 σελίδες τροπολογιών που προτάθηκαν πριν καν επανεκκινήσει η κοινοβουλευτική διαδικασία, αποτελούν πεδίο μάχης για τους όρους εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. Μια μάχη η οποία στις σελίδες του Τύπου περιγράφεται με πληθώρα αριθμών και γραφημάτων. Σίγουρα απαραίτητα αλλά, παρακολουθώντας τις τελευταίες εξελίξεις, καθίσταται φανερό ότι τον τελευταίο λόγο για τις όποιες αποφάσεις θα καθορίσει η πολιτική ανάγκη.

Το κύριο αδιέξοδο στην παρούσα φάση μεταξύ Γηραιάς Αλβιώνας και ευρωπαϊκής «οικογένειας» είναι το ύψος της πληρωμής που πρέπει να καταβληθεί στην Ε.Ε. για την τακτοποίηση των υποχρεώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, ώστε να εκκινήσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις για μια εμπορική συμφωνία και τη μεταβατική κατάσταση μετά το 2019. Κάτι που η βρετανική πλευρά φαίνεται πως επιθυμεί ιδιαίτερα, ενώ η Ε.Ε. διατρανώνει πως δεν θα συμβεί, εάν πρώτα δεν διευθετηθεί το οικονομικό θέμα. Κυρίως η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ φαίνεται να επιζητά περισσότερα από τα περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ που η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι υπεσχέθη. Περισσότερα

Η ΕΕ προετοιμάζεται για το «ενδεχόμενο» να μην υπάρξει συμφωνία για το Brexit

Σχολιάστε

Ο επικεφαλής διαπραγματευτής της ΕΕ για το Brexit Μισέλ Μπαρνιέ δήλωσε σήμερα ότι «προετοιμάζεται» για το «ενδεχόμενο» να μην υπάρξει καμιά συμφωνία με το Λονδίνο, παρόλο που δεν είναι αυτό το σενάριο που προτιμά.

«Δεν είναι η επιλογή μου, κάτι που θα ήταν μια οπισθοδρόμηση 44 ετών (σ.σ.: όταν το Ηνωμένο Βασίλειο εντάχθηκε στην ΕΕ). Όμως είναι ένα ενδεχόμενο», δήλωσε σε συνέντευξή του στη γαλλική κυριακάτικη εφημερίδα Journal du Dimanche.

«Πρέπει κανείς να προετοιμάζεται γι’ αυτό, κράτη όπως και επιχειρήσεις -εμείς οι ίδιοι προετοιμαζόμαστε γι’ αυτό τεχνικά», πρόσθεσε. Περισσότερα

Μέρες Ιεράς Συμμαχίας στην Ευρώπη

Σχολιάστε

Μέρες Ιεράς Συμμαχίας στην Ευρώπη | του Ρούντι Ρινάλντι

του Ρούντι Ρινάλντι

Η περίπτωση της Καταλονίας επιβεβαιώνει τον αντιδημοκρατικό κατήφορο της γερμανικής Ε.Ε.

Ετούτο το διάστημα οι αριστερές δυνάμεις νοσταλγικά θέλουν να θυμούνται μεγάλες και ένδοξες μέρες, και ιδιαίτερα τη Ρωσική Επανάσταση. Και τιμούν επετείους με τρία βασικά χαρακτηριστικά: 1) απουσία καίριων και κρίσιμων συμπερασμάτων, 2) αμηχανία και απουσία πρότασης για το σήμερα, με βαθιά ανεπάρκεια κατανόησης, 3) δηλώσεις του τύπου ακόμα κι αν χάσαμε θα νικήσουμε, θα έρθει κάποτε ο τρίτος γύρος, θα επαναληφθεί ο Οκτώβρης…

Κι όμως, τούτες τις μέρες είναι και μια άλλη επέτειος, λιγότερο γνωστή. Στις 1 Νοέμβρη του 1814 συνερχόταν το συνέδριο της Βιέννης, όπου οι μοναρχικές δυναστικές αντιδραστικές δυνάμεις της Ευρώπης δημιουργούσαν την Ιερά Συμμαχία για να καταπνίξουν το κύμα δημοκρατισμού και επαναστάσεων που είχε συνταράξει έως τότε τον ευρωπαϊκό χώρο. Μόλις είχαν τελειώσει οι ναπολεόντειοι πόλεμοι και μια περίοδος παλινόρθωσης του παλιού καθεστώτος είχε μπει στην ημερήσια διάταξη. Αυστρία, Ρωσία, Αγγλία, καθώς και η ηττημένη Γαλλία, μαζί με όλες τις μοναρχικές δυνάμεις, σχεδίασαν τον χάρτη της Ευρώπης και καταδίωξαν κάθε προοδευτική δημοκρατική φωνή στην Ευρώπη. Πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας κόμης Κάσλρι, ο καγκελάριος της Αυστρίας πρίγκιπας Μέτερνιχ, ο οποίος και προήδρευσε του συνεδρίου, και ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ταλεϊράνδος. Περισσότερα

Μπρα ντε φερ για το θρόνο του Σίτι με έπαθλο περισσότερη απελευθέρωση

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Καλλιστεία δεν είναι σίγουρο αν μπορούν να χαρακτηριστούν, όπως συχνά περιγράφονται στον ευρωπαϊκό Τύπο, σκληρός πλειοδοτικός διαγωνισμός όμως είναι με βεβαιότητα.

Κι αυτό γιατί το έπαθλο σε περίπτωση που ευοδωθεί η προσπάθεια την οποία καταβάλουν τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά κέντρα της ΕΕ να πείσουν τις διοικήσεις των τραπεζών που ετοιμάζονται να μεταναστεύσουν από το Σίτι του Λονδίνου ότι αποτελούν τη βέλτιστη επιλογή είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο αρχικά φαινόταν. Στην κούρσα που επισήμως ξεκίνησε μετά το ιστορικής σημασίας βρετανικό δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, που για πρώτη φορά από την ίδρυση της ΕΕ αποφάσισε τη συρρίκνωσή της, στέκονται μέχρι στιγμής πέντε πόλεις – χρηματοοικονομικοί κόμβοι που κάλλιστα μπορούν να διακριθούν σε δύο κατηγορίες: Τα φαβορί (Παρίσι, Φρανκφούρτη) και τα αουτσάιντερ (Δουβλίνο, Άμστερνταμ και Λουξεμβούργο). Περισσότερα

Προς μια συνολική στρατιωτικοποίηση των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ε.Ε.

Σχολιάστε

Του Αποστόλη Φωτιάδη

Μέρος 2ο

Η επικοινωνία και η μόχλευση του momentum είναι κάτι που η Επιτροπή κάνει καλά. Μετά την ολοκλήρωση της μόχλευσης της πολιτικής δυναμικής στο Ευρωκοινοβούλιο (Ε.Κ.) τον Νοέμβριο του 2016, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για τον Γιούνκερ να καταλήξει σε συγκεκριμένα σχέδια για τη νέα αμυντική πολιτική. Για την ακρίβεια, χρειάστηκε ακριβώς μία εβδομάδα.

Στις 30 Νοεμβρίου ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Δράσης για την Αμυνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (EDAP), το οποίο έθετε σε εφαρμογή την Προπαρασκευαστική Δράση για την έρευνα στον τομέα της άμυνας, όπως προβλεπόταν στην αναφορά της ομάδας της Μπιενκόφσκα.

Το σχέδιο ήταν κάπως πιο φιλόδοξο απ’ ό,τι προβλεπόταν τόσο από την GoP όσο και την πλειονότητα των αναφορών του Ε.Κ. Ο επίτροπος έβαζε πραγματικά το χρήμα στο τραπέζι. Περισσότερα

Brexit μέσω της βασιλικής οδού

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Από τις 17 Ιανουαρίου, όταν η βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι εκφώνησε στο Λάνκαστερ την πολυαναμενόμενη ομιλία της όπου για πρώτη φορά ξεκαθάρισε τις προθέσεις για το πόσο βαθιά θα φτάσει το Brexit (εδώ περισσότερα), έχει μεσολαβήσει ένας πολιτικός σεισμός.

Ήταν το αποτέλεσμα των πρόωρων εκλογών που κόντυνε σημαντικά τους Τόρηδες, όπως φάνηκε από την αδυναμία τους να σχηματίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Πληγωμένο για πολλούς, πέρα από το Συντηρητικό Κόμμα, εξήλθε και το σχέδιο εξόδου από την ΕΕ. Όχι όμως για το βρετανικό κατεστημένο! Περισσότερα

Ξαναφέρνουν από το παράθυρο τη σκληρή Δεξιά στην Αγγλία

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ένα ήταν το συμπέρασμα από τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 8 Ιουνίου: ότι η νεοφιλελεύθερη αλαζονεία πληρώνεται.

Ακόμη κι η πιο σκληρή Δεξιά καταφέρνει να ξεπερνάει τα εκλογικά της όρια όταν τζογάρει στα εθνικά θέματα κι αντί για όργανο της αδηφάγας χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας εμφανίζεται σαν η φωνή ενός καταπιεσμένου έθνους, που ζητάει την ευρύτερη δυνατή συσπείρωση για να δώσει με τους «έξω» την …μητέρα όλων των μαχών. Σε αυτό το πεδίο έπαιξε και κέρδισε η Τερέζα Μέι διαγράφοντας μια εκπληκτική δημοσκοπική πορεία μέσα σε ένα χρόνο, βοηθούμενη κι από τη διάψευση των ανόητα καταστροφολογικών προβλέψεων των ευρωλιγούρηδων, καθώς πέτυχε να φτάσει στο ζενίθ της δημοτικότητάς της κοντράροντας τη Γερμανία. «Ευκολάκι» για το Λονδίνο εδώ και πολλές δεκαετίες… Περισσότερα

Δυσανάγνωστο το βρετανικό αποτέλεσμα

Σχολιάστε

του Νίκου Γεροντή

Εκλογικό πλήγμα στην Τερέζα Μέι – και στη διαδικασία του Brexit;

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν ανακοινωθεί τα exit polls, και τα πρώτα αποτελέσματα είναι αρκετά ενδιαφέροντα, αν και δυσανάγνωστα. Οι Συντηρητικοί παραμένουν πρώτο κόμμα και αυξάνουν τα ποσοστά τους, λεηλατώντας μεταξύ άλλων το UKIP, αλλά και αρκετές μονοεδρικές περιφέρειες της Σκωτίας. Όμως χάνουν έδρες, και μαζί μ’ αυτές την έστω ισχνή αλλά απόλυτη πλειοψηφία που διέθεταν στην απερχόμενη βουλή. Έτσι η αιφνιδιαστική κίνηση της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι, να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για να επιτύχει την περαιτέρω ενίσχυση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της, γύρισε μπούμερανγκ. Τώρα θα αναγκαστεί να αναζητήσει συμμάχους, πράγμα που σίγουρα θα περιπλέξει και τη διαδικασία του Brexit.

Το Εργατικό Κόμμα, υπό την ηγεσία του μέχρι πρόσφατα αμφισβητούμενου από τον κομματικό μηχανισμό και την κοινοβουλευτική ομάδα Τζέρεμι Κόρμπιν, αυξάνει το ποσοστό του κατά 10 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες και κερδίζει περίπου 30 έδρες. Πρόκειται για επιτυχία του Κόρμπιν, ιδίως αφού επιτεύχθηκε παρά την εκμετάλλευση των πρόσφατων τρομοκρατικών επιθέσεων από τα συντηρητικά ΜΜΕ, που τον κατηγόρησαν ακόμη και ως «συνεργάτη των τζιχαντιστών». Από την άλλη, το πιθανότερο είναι ότι η σύνθεση και της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας δεν θα απηχεί τις διαθέσεις της ριζοσπαστικοποιημένης βάσης, καθώς η ανάδειξη του Κόρμπιν δεν σήμανε την απόσυρση των μπλερικών «Νέων Εργατικών». Περισσότερα

Στρατηγική (βολικής) έντασης

Σχολιάστε

Γράφει ο Ηλίας Σταθάτος από το Λονδίνο

Σκληρές απαιτήσεις της Ε.Ε. ενόψει αποχώρησης της Βρετανίας

Πόσα και πόσα ακούστηκαν για τη «ρώσικη ανάμιξη» στις εκλογές πάμπολλων κρατών. Και, όπως οι περισσότερες καμπάνιες των μέσων μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας, όλα αυτά αφήνουν ίχνη και φόρμες, έτοιμες να ενεργοποιηθούν όταν είναι βολικό για τον εκάστοτε παίκτη. Αναμφισβήτητα παίκτρια αποτελεί και η πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Τερέζα Μέι, η οποία αιφνιδίασε με την απόφασή της να καλέσει εκλογές – απόφαση της οποίας τη λογική αναλύσαμε στην προηγούμενη καταχώρησή μας. Δεν θα πρέπει να προξενήσει εντύπωση λοιπόν πως τα βρετανικά πρωτοσέλιδα γέμισαν με την πρωθυπουργό να καταγγέλλει… ευρωπαϊκή ανάμιξη στις βρετανικές εκλογές, κατά την επίσημη έναρξη της βρετανικής προεκλογικής περιόδου, την Τετάρτη. Εκεί, κατηγόρησε μερικούς από τους γραφειοκράτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον ηπειρωτικό Τύπο πως ηθελημένα «παραμορφώνουν» τις βρετανικές θέσεις σχετικά με το Brexit, με απώτερο σκοπό να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των βρετανικών εκλογών. Περισσότερα

Στην Αγγλία όταν λένε Brexit εννοούν Brexit! Κι όποιος αντέξει…

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δεν ακούστηκε ούτε μία, ούτε δύο φορές. Επίσης δεν ακούστηκε μόνο στο εσωτερικό από τους υπέρμαχους της παραμονής στην ΕΕ (κυρίως εκπροσώπους των Εργατικών και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών), αλλά και στο εξωτερικό. Ότι δήθεν αν οι ψηφοφόροι του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν τη δυνατότητα να το ξανασκεφτούν, τότε θα ανέτρεπαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2016 και θα ψήφιζαν τανοί ψηφοφόροι θα έπρεπε να είχαν την ευκαιρία να επανεξετάσουν τις συνέπειες της εξόδου και πολύ πιο πρόσφατα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, με την τόσο συμπαθητική χρονική υστέρηση που χαρακτηρίζει κάθε του αντίδραση, δηλώνοντας τον Μάρτιο του 2017 «ότι θα έρθει η μέρα που το Ηνωμένο Βασίλειο θα ανεβεί ξανά στο πλοίο της ΕΕ». Περισσότερα

Άμεση Ανάλυση: Η Βρετανία σε εκλογές, η Μέι υπό πίεση

Σχολιάστε

του Κώστα Βλαχόπουλου

Με ένα αιφνιδιαστικό διάγγελμα πριν λίγα λεπτά, η Πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι ανακοίνωσε την πρόθεσή της για Γενικές Εκλογές στις 8 Ιουνίου.

Οι φήμες είχαν οργιάσει από το πρωί, όταν έγινε γνωστό ότι θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις εν είδει διαγγέλματος. Οι πληροφορίες στα δημοσιογραφικά γραφεία ήταν λιγοστές. Κάποιοι μιλούσαν ακόμα και για παραίτηση της Πρωθυπουργού λόγω προβλημάτων υγείας -είχε προηγηθεί δημοσίευμα στην Daily Mail του σαββατοκύριακου.

Στο διάγγελμά της η Τερέζα Μέι έδωσε το στίγμα της απόφασής της. Εξήγησε ότι ανέλαβε την εξουσία σε μια ταραγμένη περίοδο, και το ζητούμενο τότε ήταν η σταθερότητα. Αυτό επετεύχθη και τώρα έφτασε η ώρα των εκλογών.

Ζήτησε καθαρή εντολή (αυτοδυναμία) από τον Βρετανικό λαό να προχωρήσει τις διαπραγματεύσεις στην μετα-Βrexit εποχή καθώς όλα τα υπόλοιπα κόμματα, είτε αντιτίθενται είτε εμφανίζονται διστακτικά στην επιλογή αυτή και τόνισε ότι δεν υπάρχει πισωγύρισμα από την έξοδο από την ΕΕ. Περισσότερα

Αν δεν μας βγαίνουν οι εκλογές… θα φταίνε οι Ρώσοι

Σχολιάστε

Ο παροξυσμός ηγετικών στελεχών του Δημοκρατικού κόμματος στις ΗΠΑ, που αναζητούσαν ρωσικό δάκτυλο πίσω από την εκλογική τους ήττα, φαίνεται πως κάνει μετάσταση και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έκθεση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης και Συνταγματικών Θεμάτων, της βουλής των κοινοτήτων φωτογραφίζει χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα για τεχνικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν πριν από το δημοψήφισμα για το Brexit.

Χωρίς να παρουσιάζουν κανένα απολύτως τεκμηριωμένο στοιχείο αναφέρουν ότι η κατάρρευση του συστήματος ηλεκτρονικής εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, η οποία σημειώθηκε λίγο πριν λήξει η σχετική προθεσμία, θα μπορούσε να οφείλεται σε επίθεση τύπου DDOS στους υπολογιστές του συστήματος. Περισσότερα

Αγαπητέ Τουσκ. Εμείς την κάνουμε…

Σχολιάστε

Η επιστολή της πρωθυπουργού της Βρετανίας με την οποία ενεργοποιεί το άρθρο 50 για το Brexit

infowar

Η βρετανική οικονομία διαψεύδει τις κασσάνδρες του Brexit

Σχολιάστε

brexit

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η οικονομία της Μεγάλης Βρετανίας σημείωσε ανάπτυξη κατά 0.6% στο τελευταίο τρίμηνο του 2016 χάρη στην αύξηση της καταναλωτικής δαπάνης, παρά την ψήφο για το Brexit.

Πρόκειται για την αρχική εκτίμηση για το ΑΕΠ του τελευταίου τετάρτου του 2016 από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία και αποτελεί συνέχεια της αύξησης του ΑΕΠ κατά 0.6% που σημειώθηκε την αμέσως προηγούμενη περίοδο. Οι οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου City είχαν προβλέψει μια αύξηση του ΑΕΠ κατά 0.5%, για το διάστημα Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου.

Η ανθεκτικότητα της οικονομίας, αναφέρει ο Guardian, διαψεύδει όσους προέβλεπαν ότι η Μεγάλη Βρετανία θα ωθούνταν σε ύφεση μετά το σοκ που προέκυψε από το δημοψήφισμα του Ιουνίου για την ΕΕ. Περισσότερα

Επίδειξη δύναμης από Τερέζα Μέι εναντίον Βερολίνου, Βρυξελλών

Σχολιάστε

British Prime Minister Theresa May delivers a speech on the third day of the Forum's annual meeting, on January 19, 2017 in Davos. Theresa May addresses the World Economic Forum in Davos just two days after unveiling her blueprint for the country's departure from the European Union / AFP / FABRICE COFFRINI        (Photo credit should read FABRICE COFFRINI/AFP/Getty Images)

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το χειρότερο δυνατό σενάριο, για τη Γερμανία, υλοποιήθηκε την Τρίτη με αφορμή την πολυαναμενόμενη ομιλία της βρετανίδας πρωθυπουργού στην οποία θα περιέγραφε το σχέδιο εξόδου της Αγγλίας από την ΕΕ.

Πετώντας στο καλάθι των αχρήστων όλα τα ήπια σενάρια στα οποία ήλπιζαν οι Ευρωπαίοι, η Τερέζα Μέι, στη σημαντικότερη ομιλία που εκφώνησε μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εξήγγειλε το πιο «σκληρό Brexit» που μπορούσαν να φανταστούν Βρυξέλλες και Βερολίνο. Περισσότερα

Επιπλοκές σε Λονδίνο, απόγνωση σε Βρυξέλλες – Βερολίνο

Σχολιάστε

_33

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Ακόμη πιο περίπλοκη αποδεικνύεται η διαδικασία εξόδου της Αγγλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την απόφαση του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου της χώρας, βάσει της οποίας η πρωθυπουργός της χώρας Τερέζα Μέι υποχρεούται πρώτα να ζητήσει την έγκριση του βρετανικού κοινοβουλίου για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου, που ελήφθη κατόπιν προσφυγής βρετανών πολιτών, δεν είναι τελεσίδικη καθώς η κυβέρνηση θα την εφεσιβάλλει προσθέτοντας νέους αγνώστους σε μια ήδη δύσκολη εξίσωση. Σε κάθε περίπτωση ένας οδικός χάρτης που προέβλεπε την ενεργοποίηση του άρθρου ως τον Μάρτιο του 2017 και την ολοκλήρωση της εξόδου ως την άνοιξη του 2020, πριν δηλαδή τις προγραμματισμένες εκλογές, ως προς το παρόν παγώνει. Περισσότερα

Βεντοτένε, Παρίσι, Αθήνα, Μπρατισλάβα

Σχολιάστε

Βεντοτένε, Παρίσι, Αθήνα, Μπρατισλάβα

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η διπλωματία των «μετώπων» για την επανεκκίνηση της Ε.Ε. αναδεικνύει τα αδιέξοδα και την απουσία συνισταμένης για την επιβίωσή της στη μετά Brexit εποχή

Αυτό που συνδέει Μέρκελ, Ολάντ και Ρέντσι, οι οποίοι συναντήθηκαν χθες στο νησάκι Βεντοτένε της Ιταλίας, δεν είναι βεβαίως η πολιτικο-ιδεολογική ταυτότητα. Όχι ότι τους διακρίνουν χαοτικές διαφορές, κάθε άλλο, αλλά οι διαχωριστικές γραμμές χριστιανοδημοκρατίας και σοσιαλδημοκρατίας (ή κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς, αν διασώζουν κάποιο νόημα οι όροι) θεωρούνται ακόμη απαραίτητες για την ευστάθεια των πολιτικών συστημάτων σε κάθε χώρα, παρά τις μεγάλες απώλειες του δικομματισμού σε όλη την Ευρώπη. Ούτε βεβαίως συνδέει τους τρεις ηγέτες η αγωνία για τη διατύπωση «νέου οράματος», ή έστω ενός restart της Ε.Ε. στη μετά Brexit εποχή. Αυτό που κυρίως συνδέει τους Ρέντσι, Ολάντ και Μέρκελ είναι η αγωνία για την πολιτική τους επιβίωση. Του πρώτου το πολιτικό μέλλον κρίνεται στο δημοψήφισμα για την έγκριση των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων τον Οκτώβριο. Του δεύτερου η πολιτική συντριβή στις προεδρικές εκλογές τον Μάιο του 2017 έχει μάλλον προεξοφληθεί, ενώ δεν είναι καν βέβαιο ότι θα καταφέρει να είναι υποψήφιος. Της τρίτης η δωδεκαετής πολιτική ηγεμονία θα δοκιμαστεί στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2017. Σ’ αυτούς τους σταθμούς, που μπορεί να αποτελέσουν ισχυρά πολιτικά σοκ στην ήδη βαριά τραυματισμένη Ε.Ε., οφείλει να προσθέσει κανείς και τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου. Περισσότερα

Η “αμόλυντη” Ευρωπαϊκή αριστερά και η ακροδεξιά ως αλεπού, στο παζάρι των exits

Σχολιάστε

50b25c7b_h_300_id_8628_m_fill_w

#‎Brexit‬ τελικά. Αν και αυτό είναι απλώς ένα μισό βήμα. Έχει μια σημασία να βγαίνεις από ένα “βόθρο” όπως η ΕΕ, αν δεν αναστρέψουν ή απαξιώσουν με κάποιο τρόπο το αποτέλεσμα, αλλά έχει σημασία βγαίνοντας και το που μπαίνεις. Γιατί σχεδόν παντού ανάλογοι “βόθροι” υπάρχουν στον παγκόσμιο καπιταλισμό σήμερα και στους υπερεθνικούς θεσμούς και στις ίδιες τις χώρες. Πάντως οφείλουμε ένα μπράβο στο θάρρος των λαϊκών τάξεων του Η.Β., ανέκαθεν εκεί λειτουργούσε η απλή κοινή λογική, ενώ και οι θεσμοί επίσης συνήθως λειτουργούν με το νόημα που δηλώνεται πως έχουν. Και ας είναι στον παραδοσιακά πιο σκληρό και ξεκάθαρα ταξικό καπιταλισμό παγκοσμίως από την γέννεση του, ίσως με την εξαίρεση των ΗΠΑ, ως προς το ιδεολογικά αδιαμφισβήτητο των καπιταλιστικών θεσμών.

Γιατί έθνος -κράτος και όχι «Ενωμένη» Ευρώπη.

Ένας ενωμένος διακρατικός ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός που στοχεύει συστηματικά και χωρίς όριο στην απαξίωση της εργασίας σε όλες τις χώρες εσωτερικά του για «διάχυση της ανταγωνιστικότητας» απέναντι στον υπόλοιπο εξωτερικό κόσμο, είναι πάντα χειρότερος από μερικούς πάντα συνδεδεμένους αλλά ανταγωνιζόμενους και μεταξύ τους εθνικούς καπιταλισμούς. Πάντα σε ότι αφορά τις τάξεις των εργαζομένων σε κάθε χώρα, που θα μπορούσαν να αρπάξουν τις ευκαιρίες για ριζικές αληθινές αλλαγές. Και αυτό γιατί θα έχουν απέναντι τους ένα εθνικό καπιταλισμό, που αν και πάντα ως ένα μεγάλο βαθμό αλληλοεξαρτώμενος από άλλους και ταυτόχρονα ανταγωνιζόμενος με αυτούς, θα είναι προτιμητέο πεδίο ταξικής πάλης, ως πιο «διακριτός» στις σχέσεις εκμετάλλευσης του, για στοχεύσεις από τους αγώνες των εργαζομένων, πιο «διάφανος» σε ερμηνείες σύγκρουσης κεφαλαίου-εργασίας εντός της κάθε χώρας, πιο ελέγξιμος από τους κατά χώρα δημοκρατικούς θεσμούς, όσο αυτοί παραμένουν με κάποιο αληθινό νόημα και με δυνατότητες ακόμα και για βαθιές ριζικές αλλαγές υπερ της ζωής και των συμφερόντων των εργαζομένων, ειδικά σε εποχές όπως οι τωρινές, μεγάλης φθοράς της καπιταλιστικής ιδεολογικής ηγεμονίας. Όπου και ΑΝ μπορούν να γίνουν αυτές, μια και υπάρχει ο αναγκαίος όρος των ταξικών μαζικών κινημάτων για αυτό. Περισσότερα

Older Entries