https://i1.wp.com/www.artharbour.gr/wp-content/uploads/2017/10/blade-runner-2049-giouvanaki-foto2.jpg

της Ισμήνης Στέλιου

Μια τριαντακονταπεντατία μετά την πρώτη ταινία, το Blade Runner 2049 βρίσκεται στις αίθουσες τυγχάνοντας θετικής υποδοχής τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς — στην Ελλάδα παίζεται ήδη από τις 5 Οκτώβρη.

Έχοντας καταφέρει να ξεπεράσει μόλις κατά μερικές δεκάδες εκατομμύρια δολάρια το κόστος παραγωγής των 150 εκ. δολαρίων, και ενώ βρίσκεται στην Τρίτη εβδομάδα προβολής, είναι σίγουρο πλέον ότι αποτελεί εισπρακτική αποτυχία, όπως άλλωστε και το ορίτζιναλ Blade Runner. Ωστόσο, η εμβληματικότητα του δημιουργήματος του 1982 του Ridley Scott δεν έγκειται στη συνεισφορά του στα ταμεία της εταιρείας παραγωγής αλλά στην επιρροή που άσκησε τόσο στο φανατικό κοινό το οποίο δημιούργησε η ταινία όσο και στο ίδιο το μέσο του κινηματογράφου. Συγκεκριμένα, στην επιστημονική φαντασία, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ενός ολόκληρου καλλιτεχνικού στυλ, ενός υπο-είδους, γνωστού ως Cyberpunk. Το Blade Runner (1982) είναι μια νουάρ γκανγκστερική ταινία που διαδραματίζεται στο μακρινό (για τότε) μέλλον του 2019, σε ένα Λος Άντζελες που είναι πλέον μια δυστοπία γεμάτη νέον φώτα. Με μια πλοκή που, στην ουσία, δεν προχωρά πολύ περισσότερο από τη λιτή περιγραφή μετά τους τίτλους αρχής της ταινίας, προσφέρει τη δυνατότητα για θεματική διερεύνηση μιας σειράς προβληματισμών. Αυτή είναι και η ουσιαστική δύναμη της ταινίας, όχι η επιτυχής πρόβλεψη του δυστοπικού μέλλοντος της ανθρωπότητας –άλλωστε 35 χρόνια μετά ακόμα δεν κυκλοφορούμε με ιπτάμενα αυτοκίνητα– αλλά η πραγμάτευση ζητημάτων, φόβων και συναισθηματικών καταστάσεων βαθιά ανθρώπινων, μέσω μιας ιστορίας για εξεγερμένα ανθρωποειδή ρομπότ, τα replicants. More