Έχουμε γίνει μάρτυρες ατέρμονων συζητήσεων στους κόλπους της Αριστεράς για τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, για την έλλειψη του αισθήματος δικαίου για τους τρόπους που θα το επανακτήσουμε. Κατηγορεί η “σκεπτόμενη” Αριστερά την ανεπάρκειά του πολιτικού μας συστήματος να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, το πελατειακό σύστημα, τι μισθολογικές αδικίες. Και τι κάνει;

Αποφασίζει να πάρει την ευθύνη και να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας προκειμένου να σώσει τη χώρα. Μέχρι εδώ καλά!

Έρχεται λοιπόν, η κρίσιμη στιγμή να ψηφίσει κάποια μέτρα που αποτελούν μνημονιακές υποχρεώσεις και που κατά τη γνώμη μου θα σηματοδοτούσαν την αλλαγή πλεύσης της “σκεπτόμενης” Αριστεράς στον τρόπο που βλέπει τις συντεχνίες. Το αποτέλεσμα; More