Αρχική

Είναι αναίσθητοι; Ή κάνουν απλώς τη δουλειά τους;

Σχολιάστε

Η πεζότητα του κακού: «Την κάτσαμε αδερφέ!»

Tου Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Πώς στην προσπάθειά σου να κρατήσεις την εξουσία χάνεις πρώτα την επαφή με την πραγματικότητα κι έπειτα χάνεις την επαφή με την ανθρωπιά.

Δεν το ῾λπιζα να ῾ν᾿ η ζωή μέγα καλό και πρώτο !
Διονύσιος Σολωμός

Aυτό που μου κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση στην τραγωδία που βιώνουμε, είναι η όψη της κυβέρνησης. Ο τόνος της φωνής τους, οι δηλώσεις τους, οι λέξεις τους, το βλέμμα τους― ακόμη και η γλώσσα του σώματός τους.

Έχουν κάτι αφόρητα άνετο. Αφόρητα αεράτο. Είναι σα να τους λείπει ένα βασικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό: η συμπόνια. Γνωρίζω ότι οι άνθρωποι που κυβερνούν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν. Δεν είναι η δουλειά τους να θρηνούν- ειδικά την ώρα που πρέπει να δράσουν.

Όμως εδώ ούτε δράση έχουμε ούτε ανθρωπιά. Μόνο ένα πυκνό ιστό από χειριστικές πονηριές που θα τους βγάλουν λάδι στο κοινό αίσθημα. Περισσότερα

Η πολιτική οικονομία του πυροσβέστη

Σχολιάστε

ΙΝFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η πρόταση του Κ. Μητσοτάκη (με την καταρχήν σύμφωνη γνώμη του Αλ. Τσίπρα) να αναλάβει το Ιδρυμα Νιάρχος τη συντήρηση των πυροσβεστικών αεροσκαφών, ανοίγει και στην Ελλάδα τη συζήτηση για τον ρόλο που μπορεί να παίξει ο ιδιωτικός τομέας στις υπηρεσίες πυρόσβεσης. Μία συζήτηση η οποία στην αρχαία Ρώμη έκλεισε το 6 μ.Χ.

Ελάχιστοι στις ΗΠΑ θυμούνται τον Ουίλιαμ Τουίντ, έναν από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες και πολιτικούς παράγοντες στη Νέα Υόρκη του 19ου αιώνα. Ο Τουίντ ξεκίνησε την αυτοκρατορία του συμμετέχοντας σε ομάδες «εθελοντικής» πυρόσβεσης – στην πραγματικότητα συμμορίες που έσβηναν φλεγόμενα κτίρια για λογαριασμό ασφαλιστικών εταιρειών. Περισσότερα

Κράτος εμπρηστής

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Η δικιά μου η γενιά πέρασε τα παιδικά της χρόνια μέσα σε έναν Παγκόσμιο Πόλεμο και σε έναν Εμφύλιο. Το τι μας άφησε, ο Θεός και η ψυχή μας το ξέρει. Γιατί εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να κατεβούμε σε αυτά τα βάθη όπου μας περιμένει η τρέλα, που βρίσκεται πέρα από το σημείο επιστροφής. Κάποιοι, ελάχιστες εξαιρέσεις, τα κατάφεραν και επέστρεψαν για να μας μεταφέρουν αυτήν την εμπειρία, είτε με τη μορφή της τέχνης και της δημιουργίας, είτε μέσα από την επιστήμη.

Αλλά στη μεγάλη πλειονότητά τους οι άνθρωποι θάβουν αυτές τις εμπειρίες στο βαθύτερο υπόγειο της ψυχής τους, τις κλειδαμπαρώνουν και πετάνε το κλειδί, στη μάταιη προσπάθειά τους να βρουν μια ήρεμη ζωή. Μια κατηγορία από αυτή τη γενιά είχε παραπάνω εμπειρίες. Είναι οι Επτανήσιοι που έζησαν τους απόλυτα καταστροφικούς σεισμούς του 1953. Περισσότερα

Ανέλαβε την (αυτονόητη) πολιτική ευθύνη. Και λοιπόν;

Σχολιάστε

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Πυροσβεστική λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Δευτέρας καταδεικνύει είτε ότι δεν είχε καταλάβει το μέγεθος της καταστροφής είτε ότι το απέκρυψε... Φωτ.: ΕUROKINISSI

Της Βασιλικής Σιούτη

Οι επικοινωνιακοί τακτικισμοί του Τσίπρα και η λογική του «Μαζί τα κάψαμε» που ενστερνίζεται.

Από την πρώτη μέρα που ξέσπασε η καταστροφική πυρκαγιά, η κυβέρνηση έδειξε να κάνει κυρίως επικοινωνιακή διαχείριση παρά διαχείριση κρίσης και αντιμετώπιση της καταστροφής. Και αυτό ακριβώς ήταν που προκάλεσε την οργή και την κατακραυγή.

Τόσες μέρες μετά κι ακόμα δυσκολεύονται να το καταλάβουν. Τα ΜΜΕ που ανέδειξαν εγκαίρως την κρισιμότητα της κατάστασης στοχοποιήθηκαν από τα κυβερνητικά στελέχη, που τα κατηγόρησαν ότι ψεύδονται και τρομοκρατούν τον κόσμο για να πλήξουν την κυβέρνηση. Αυτό ήταν αρκετά ενδεικτικό για το πόσο πολύ είχαν υποτιμήσει τον κίνδυνο.

Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Πυροσβεστική λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Δευτέρας και ο τρόπος που μιλούσε για το θέμα με τον αρμόδιο υπουργό καταδεικνύει ότι δεν είχαν καταλάβει το μέγεθος της καταστροφής. Δεκάδες παραθεριστές εκείνη την ώρα είχαν καεί και είχαν πνιγεί, ενώ κάποιοι εξακολουθούσαν να βρίσκονται στη θάλασσα αβοήθητοι για τέσσερις και πέντε ώρες. Περισσότερα

Το μέλλον είναι παρόν

Σχολιάστε

του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΙΔΑΚΗ

 

αναδημοσίευση από : yiannismakridakis.gr

 

Κάθε πρωί ανοίγω τα μάτια μου και το πρώτο που νιώθω είναι μια θλίψη ακαθόριστη. Σε λίγα δευτερόλεπτα και καθώς περνώ από τον ύπνο στη ζωή, το μυαλό αρχίζει να λειτουργεί και “σκανάρει” το είναι μου για να εντοπίσει την αιτία της θλίψης. Σηκώνομαι από το κρεβάτι με την καρδιά μαύρη σαν τη Χίο.

Δεν ξέρω πότε θα το ξεπεράσω όλο αυτό. Δεν είμαι αστός που θα πάει να κλειστεί στο κλουβάκι του στην πόλη και δεν θα βλέπει, θα ξεχάσει. Ζω στη φύση και έχω καθημερινή επαφή μαζί της. Περισσότερα