Home

ΗΠΑ: Μποϊκοτάζ από αθλητές ενάντια στη ρατσιστική και αστυνομική βία

Leave a comment

Ισχυρή αντίδραση χωρίς προηγούμενο από τον επαγγελματικό αθλητισμό των ΗΠΑ, η διαμαρτυρία για το επεισόδιο στο Ουισκόνσιν, όπου ο Τζέικομπ Μπλέικ δέχθηκε πισώπλατα επτά σφαίρες από έναν αστυνομικό, την Κυριακή.

Οι Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο μποϊκοτάρισαν το παιχνίδι playoffs στο NBA με τους Ορλάντο Μάτζικ, ακολουθούμενοι από άλλες ομάδες μπέιζμπολ, ποδοσφαίρου και  το τουρνουά Western & Southern Open. More

Ο Μισσισσιππής καίγεται

Leave a comment

Χάττισμπεργκ, Μισσισσιππής, 1963: Μαύροι συμπληρώνουν το απαραίτητο ερωτηματολόγιο για να αποκτήσουν εκλογικό δικαίωμα. Στον τοίχο, η ταμπέλα με τις σχετικές οδηγίες.

Στις 21 Ιουνίου 1964, στα γραφεία τού COFO στο Μερίντιαν του Μισσισσιππή, συναντιούνται τρεις νεαροί, μέλη τού “Κονγκρέσσου για την φυλετική ισότητα ( Congress of Racial Equality – CORE)”, που συνεργαζόταν με το COFO. Ο 21 ετών Τζέιμς Τσάνεϋ είναι μαύρος, κάτοικος του Μερίντιαν. Ο 20χρονος Άντριου Γκούντμαν και ο 24χρονος Μίκυ Σβέρνερ είναι εβραίοι και έχουν έρθει ως εθελοντές από την Νέα Υόρκη. Οι τρεις τους έχουν μια αποστολή να φέρουν εις πέρας. Πρέπει να πάνε στο Λονγκντέηλ, για να διερευνήσουν την πυρκαγιά που κατέστρεψε την “Εκκλησία του Όρους Σιών”, ενός ναού των μαύρων. Καθώς επιβιβάζονταν στο φορτηγάκι του CORE, ο Σβέρνερ γύρισε και είπε σοβαρά στα μέλη του COFO που παρευρίσκονταν: “Μέχρι τις 4 το απόγευμα θα έχουμε επιστρέψει. Αν δεν έχουμε φανεί ως τότε, αρχίστε να μας ψάχνετε”.

Η δουλειά στο Λονγκντέηλ τελείωσε και οι τρεις νεαροί πήραν τον δρόμο της επιστροφής. Επειδή είχαν καθυστερήσει περισσότερο απ’ όσο υπολόγιζαν, αποφάσισαν να κάνουν μια μικρή παράκαμψη και να πάρουν την εθνική ως την Φιλαδέλφεια (του Μισσισσιππή) κι από κει την άλλη εθνική ως το Μερίντιαν. Θα έκαναν λίγα μίλια παραπάνω αλλά θα έφταναν γρηγορώτερα στην βάση τους. More

Το καλοκαίρι της ελευθερίας

Leave a comment

Από χτες σκέφτομαι ποια ιστορία να σας διηγηθώ . Ξεφύλλισα το αρχείο μου αλλά δεν βρήκα κάτι που να με συγκινήσει ιδιαίτερα. Ώσπου κάποια στιγμή έπεσε το βλέμμα μου στο ράφι με τις ταινίες και μου ήρθε η έμπνευση: τούτη την φορά η ιστορία μας να μην έχει μουσικό θέμα αλλά κινηματογραφικό. Το κακό είναι ότι η ιστορία που έχω κατά νου, είναι κάπως μεγάλη, οπότε θα την αρχίσω από σήμερα. Παρακαλώ, καθήστε αναπαυτικά και επιστρατεύστε όλα τα αποθέματα υπομονής που διαθέτετε, μιας και θα σας ταξιδέψω όχι μόνο στην άλλη πλευρά τού πλανήτη αλλά και πολλά χρόνια πίσω. Ως αντάλλαγμα, θα σας προσφέρω μερικές εξαιρετικά σπάνιες φωτογραφίες, από μια ειδική έκδοση εκείνης της εποχής ενός συλλόγου φοιτητών τής Ατλάντας.

Ηνωμένες Πολιτείες, 1963. Οι οργανώσεις για τα δικαιώματα των μαύρων ψάχνονται. Όσο κι αν η δουλεία έχει επισήμως καταργηθεί, οι μαύροι εξακολουθούν να θεωρούνται πολίτες κατώτερης διαλογής. Η προσοχή των ακτιβιστών στρέφεται στην πολιτεία τού Μισσισσιππή. Τα στοιχεία τους δείχνουν ότι το 1962 σ’ αυτή την πολιτεία μόνο το 6,7% των αφροαμερικανών είχε εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους. Κάτι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η κατάσταση. Αλλά τι; More

Παράξενος καρπός

Leave a comment

Η περίφημη φωτογραφία τού Λώρενς Μπάιτλερ από το λυντσάρισμα των Τόμας Σιπ και Άβραμ Σμιθ.

Ιανουάριος 2017, Ηνωμένες Πολιτείες. Ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους νεοεκλεγμένους προέδρους τής χώρας, ο Ντόναλντ Τραμπ, ετοιμάζεται για την λαμπερή τελετή τής ορκωμοσίας του, ενώ οι διαμαρτυρίες για την εκλογή του συνεχίζονται αμείωτες. Το επιτελείο του αναζητεί απεγνωσμένα κάποιον διάσημο καλλιτέχνη, που θα δεχτεί να τραγουδήσει στην εν λόγω τελετή, προσδίδοντάς της επί πλέον λαμπρότητα. Δυστυχώς, όμως, οι άνθρωποι του Τραμπ πέφτουν συνεχώς πάνω σε κλειστές πόρτες. Κανένα μεγάλο όνομα δεν δέχεται να συνδεθεί με τον πρόεδρο, του οποίου οι ρατσιστικές, εθνικιστικές, σεξιστικές και εν γένει αλλοπρόσαλλες κατά καιρούς τοποθετήσεις και δηλώσεις τον καθιστούν αντιπαθή.

Πονηρά σκεπτόμενοι, οι άνθρωποι του προέδρου καταφεύγουν σε άλλη λύση. Αντί για κάποιο μεγάλο και καταξιωμένο όνομα, θα καλέσουν ένα από τα φυντάνια των τηλεδιαγωνισμών ταλέντων, τα οποία έχουν υψηλή αποδοχή από την νεολαία αλλά και εκτυφλωτική λάμψη, έστω και εφήμερη. Έτσι, απευθύνονται στην Ρεβέκκα Φέργκιουσον, η οποία είχε γίνει γνωστή τερματίζοντας δεύτερη στο βρεττανικό X-Factor το 2010 και είχε ξεκινήσει μια συμπαθητική καρριέρα ως τραγουδίστρια και ως ηθοποιός. Η Φέργκιουσον δεν αρνείται ευθέως αλλά η απάντησή της κόβει σαν ξυράφι: More

Η «απεργία της φροντίδας» – Οι γυναίκες του Σαλέ – Μάντεψε ποιός κάνει… διακρίσεις

Leave a comment

Της Χριστίνας Πάντζου

  • Η «απεργία της φροντίδας»

Ισπανικές φεμινιστικές οργανώσεις κάλεσαν τις γυναίκες στις 14 Νοέμβρη να απέχουν από τις δουλειές του σπιτιού οι οποίες είναι απλήρωτες και αφανείς.

Ένα από τα πολλά που πέρασαν απαρατήρητα στην μεγαλειώδη ευρωπαϊκή κινητοποίηση της 14ης Νεμβρίου ήταν η έκκληση που έκαναν οι γυναικείες οργανώσεις της Ισπανίας για μια παράλληλη «απεργία της φροντίδας» με σύνθημα «Δεν δουλεύουμε, δεν καταναλώνουμε, δεν μαγειρεύουμε ούτε σιδερώνουμε». Στόχος των παράλληλων κινητοποιήσεων -που έχουν σφραγίσει και το κίνημα 15Μ των αγανακτισμένων- είναι να καταστεί ορατή μια δουλειά που δεν αμοίβεται αλλά παράγει πλούτο και ευημερία. More

Ιντιφάντα των γυναικών στον αραβικό κόσμο – Αυτονόητο και διακρίσεις

Leave a comment

Της Χριστίνας Πάντζου

  • Ιντιφάντα των γυναικών στον αραβικό κόσμο

Η Ναχάλ είναι Αιγύπτια και ποζάρει με ένα χαρτί που γράφει “Συμμετέχω στην Ιντιφάντα των γυναικών του αραβικού κόσμου, γιατί αυτές οι κοινωνίες προτιμούν μια γυναίκα μαντιλοφορεμένη από μια μορφωμένη”.Η Ντιμά, Παλαιστίνια, διαμαρτύρεται που “η γυναίκα πάντα θεωρείται άτομο ελλειμματικό, χωρίς δικαιώματα, που πρέπει να ικανοποιεί τις επιθυμίες του άνδρα”.Η Ιορδανή Λούλου διεκδικεί “το δικαίωμα να περπατώ στον δρόμο με το κεφάλι ψηλά και χωρίς να φοβάμαι”.Η Χάλα από τη Σαουδική Αραβία θέλει “να είμαι μια γυναίκα κι όχι ένα πλάσμα ανέγγιχτο”. More