Home

Φυλακές – εργοστάσια ετοιμάζει η ΝΔ!

Leave a comment

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Φυλακές που θα λειτουργούν ως εργοστάσια και φυλακισμένους που θα εργάζονται στην γραμμή παραγωγής για ιδιώτες φαίνεται πως οραματίζεται η νέα ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Τέτοια μέτρα περιλαμβάνονται στο σχέδιο της για ένα νέο σωφρονιστικό σύστημα που παρουσίασε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. 

Σύμφωνα με όσα δήλωσε στην επιτροπή ο Ελευθέριος Οικονόμου,υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη και αρμόδιος για το σωφρονιστικό σύστημα, στις κυβερνητικές προτεραιότητες βρίσκεται η …αξιοποίηση  των κρατουμένων ως εργατικό δυναμικό και για ιδιωτικές επιχειρήσεις. More

Ένας αντισωφρονιστικός παρακώδικας: Νομοσχέδιο για τις “φυλακές ασφαλείας”

Leave a comment

Ρενέ Μαγκρίτ, «Πολικό φως», 1926

Ρενέ Μαγκρίτ, «Πολικό φως», 1926

της Κλειώς Παπαπαντολέων

Οι ελληνικές φυλακές, εδώ και καιρό, συνιστούν ένα ιδιότυπο πείραμα, καθώς αποτυπώνουν τη σταθερή και αμετακίνητη πρακτική της πολιτείας να διατηρεί έναν χώρο πέρα και έξω από κάθε έννοια δικαιώματος και ανθρώπινης αξιοπρέπειας, και μάλιστα πεισματικά: παρά τις επανειλημμένες καταδίκες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, παρά τη Δημόσια Δήλωση στην οποία προέβη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των ίδιων των σωφρονιστικών υπαλλήλων· και, εντέλει, παρά το γεγονός ότι η ύπαρξη τέτοιων φυλακών από μόνη της αναιρεί εν τοις πράγμασι τον χαρακτήρα του κράτους ως φιλελεύθερου κράτους δικαίου. Με λίγα λόγια, οι φυλακές έχουν αποκτήσει στη σημερινή Ελλάδα εμπεδωμένα χαρακτηριστικά τριτοκοσμικού κράτους ή χώρας σε εμπόλεμη κατάσταση. More

Στην καρδιά του σκότους

1 Comment

bournaz

του Στρατή Μπουρνάζου

Δυο βδομάδες μετά, το θέμα της πρώτης μας σελίδας είναι ο βασανισμός και η δολοφονία του Ίλια Καρέλι. Η άγρια δολοφονία και ο άγριος βασανισμός του. Τα όσα μεσολάβησαν (το τέταρτο μνημόνιο που το είπανε πολυνομοσχέδιο, το γάλα που το είπανε «φρέσκο», το «επεισόδιο Μπαλτάκου», η έξοδος στις αγορές), εκτός του ότι δεν είναι διόλου άσχετα με το θέμα μας, δεν μπορούν και δεν πρέπει να μας κάνουν να ξεχάσουμε ένα από τα μεγαλύτερα στίγματα για το ελληνικό κράτος της μεταπολίτευσης. Κι ένα τέτοιο στίγμα, δεν ξεθωριάζει — κι ας βρέθηκε εκτός της πρώτης γραμμής της επικαιρότητας. Αντίθετα, όσο σπρώχνεται στα «ψιλά» των εφημερίδων και της μνήμης μας τόσο το στίγμα γίνεται πιο ανεξίτηλα ντροπιαστικό γίνεται. More