Home

Η χώρα του μακρονικού ολοκληρωτισμού

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/04/kitrina-gileka2.jpg

Του Ερρίκου Φινάλη

Αδιαφορία της μεγάλης πλειοψηφίας για τις επερχόμενες ευρωεκλογές

Το κόμμα LaREM του Γάλλου προέδρου Μακρόν και το MoDem του συμμάχου του Μπαϊρού έδωσαν στη δημοσιότητα αυτήν την εβδομάδα τα πρώτα 30 ονόματα της κοινής λίστας με την οποία θα συμμετέχουν στις επικείμενες ευρωεκλογές: «Με αυτές τις αξιόπιστες προσωπικότητες θα φέρουμε εις πέρας το σχέδιο ανασύστασης και αλλαγής της Ευρώπης», δήλωσε εκπρόσωπος του Γάλλου προέδρου. Από συλλογή προσωπικοτήτων όντως πάει καλά: ακόμη να συνέλθουν οι Γάλλοι Πράσινοι, που ξαφνικά είδαν τον ευρωβουλευτή τους Πασκάλ Ντιράν στο ευρωψηφοδέλτιο του Μακρόν. Από πρόγραμμα, όμως, τίποτα – πέρα από τις γενικολογίες περί νέας πνοής για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτός είναι ο «σύγχρονος» τρόπος άσκησης πολιτικής, με ονόματα-φίρμες και συνθήματα, δίχως έστω βασικές συγκεκριμένες προτάσεις. Και δεν αποτελεί αποκλειστικότητα του Μακρόν: τον εφαρμόζουν άπαντες. Ή σχεδόν: παραδόξως, σε αυτές τις ευρωεκλογές οι μοναδικές δυνάμεις που παρουσιάζουν ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα για την Ευρώπη που θέλουν είναι οι λεγόμενες ευρωσκεπτικιστικές, από τον Εθνικό Συναγερμό της Λεπέν ως την Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν. More

Απειλητικά σύννεφα πάνω από την Ε.Ε.

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/03/eu1.png

Του Ερρίκου Φινάλη

Ποτέ πριν στην ιστορία της η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε βρεθεί τόσο αποπροσανατολισμένη, αλληλοσπαρασσόμενη, αδύναμη μπροστά στην πολύπλευρη κρίση που την ταλανίζει, ανίκανη να χαράξει μια στοιχειωδώς κοινή πορεία. Ποτέ πριν τα πολιτικά συστήματα και οι κυβερνήσεις των ισχυρότερων κρατών μελών της Ε.Ε. δεν πλήττονταν από τόσο μεγάλη αστάθεια, με πρώτη-πρώτη τη γερμανική περίπτωση. Ποτέ πριν η Ε.Ε. δεν απειλούνταν σε τέτοιο βαθμό από «προκλήσεις» όπως το Brexit και η ιταλική απειθαρχία – ενώ και άλλα άτυπα μπλοκ κρατών μελών ακολουθούν τις δικές τους επιλογές και αγνοούν τις οδηγίες της εξασθενημένης ευρωκρατίας. Όλες αυτές οι πρωτιές μπορούν να κατανοηθούν μόνο μέσα από το πρίσμα της γενικευμένης λαϊκής δυσαρέσκειας που διαπερνά τη Γηραιά Ήπειρο απ’ άκρη σε άκρη, με διαφορετικές μορφές που παίρνει και αντιφατικές εκφράσεις. Το λεγόμενο προοδευτικό στρατόπεδο αδυνατεί να «διαβάσει» αυτήν την πραγματικότητα, δεν θέλει καν να γνωρίζει τις αιτίες της, και άρα αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες εκατοντάδων εκατομμυρίων και να προσανατολιστεί σε αυτή τη νέα, περίπλοκη, ακόμη και χαοτική πραγματικότητα. Αδυνατεί δηλαδή να παρέμβει… Όμως η ζωή συνεχίζεται, δεν περιμένει. Και οι λαμπρές εξαιρέσεις δεν μπορούν, όσο παραμένουν εξαιρέσεις, να καλύψουν το κενό. Σε αυτά τα θέματα έχουμε αναφερθεί σε πολλά φύλλα του Δρόμου. Σήμερα περιοριζόμαστε στην παρουσίαση «στιγμών» της πραγματικότητας στις σημαντικότερες δυνάμεις της Ε.Ε., «στιγμών» που δίνουν μια γεύση της συνολικότερης εικόνας. More

Παρελθόν οι ευρείες λαϊκές συναινέσεις στην Ευρώπη

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/karekles.jpeg

Του Ερρίκου Φινάλη

Εκεί πρέπει να αναζητηθεί μία από τις βασικές αιτίες της παρατεταμένης αστάθειας

Στη μνημειώδη τριλογία επιστημονικής φαντασίας «Θεμέλιο» ο Ισαάκ Ασίμοφ περιγράφει έναν κόσμο, τη Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, που βαδίζει προς την οριστική παρακμή της – αλλά οι ηγέτες της δεν το υποψιάζονται καν. Όταν ο οραματιστής επιστήμονας Χάρι Σέλντον προσπαθεί να τους ανοίξει τα μάτια, αντιμετωπίζεται ως εχθρικό στοιχείο. Καταφέρνει όμως να τους πείσει ότι, αν δεν αντιδράσουν, θα ακολουθήσει μια ατέλειωτη περίοδος σκότους και βαρβαρότητας. Κι έτσι, μαζί με τους πιο φωτισμένους επιστήμονες και διανοούμενους, μεταφέρεται σε έναν απομακρυσμένο πλανήτη. Εκεί προσπαθούν να οικοδομήσουν ένα νέο πολιτισμό, ικανό να προσφέρει ελπίδα στη σκοτεινή εποχή που έρχεται, ενώ η Αυτοκρατορία καταρρέει.

Σήμερα, στον πραγματικό κόσμο μας, η Δύση δύει (και δεν υπάρχει καν η δυνατότητα διαφυγής σε κάποιον μακρινό πλανήτη…). Οι δε ηγεσίες της μοιάζουν χαωμένες και ασταθείς: βλέπουν τον ήλιο να βασιλεύει, αλλά δεν συμφωνούν ούτε καν μεταξύ τους στο πώς θα ανακόψουν αυτήν την πορεία. Για την ακρίβεια, αρνούνται να δουν τις αιτίες της σημερινής κατάστασης και της διευρυμένης δυσαρέσκειας, που δεν είναι άλλες από τις πολιτικές τους – πολιτικές εξαθλίωσης, καταλήστευσης και εξανδραποδισμού δισεκατομμυρίων ανθρώπων προς όφελος μιας αριθμητικά μικροσκοπικής παγκόσμιας ελίτ. Ακόμη κι ο μεταξύ τους καβγάς αφορά το πώς θα συνεχίσουν να επιβάλλουν αυτές τις «μοναδικές δυνατές» πολιτικές – και το ποιοι από αυτούς θα εξακολουθήσουν να είναι κυρίαρχοι και κερδισμένοι. More

Αμηχανία της Αριστεράς

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/123-9.jpg

Tου Ερρίκου Φινάλη

Η επίσκεψη Ερντογάν δεν βόλευε για αντιπολίτευση…

Ο Ερντογάν ήρθε στην Ελλάδα εκβιαστικά, έθεσε επισήμως θέματα με τρόπο που κανείς προηγούμενος Τούρκος ηγέτης δεν είχε κάνει, και αποχώρησε πανηγυρικά μέσω Θράκης. Στο προηγούμενο φύλλο του Δρόμου αναλύθηκε η αντίδραση της κυβέρνησης Τσίπρα σε μια επίσκεψη που, υπό κανονικές συνθήκες (αν δηλαδή υπήρχε μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και διάθεση προάσπισης της όποιας κυριαρχίας έχει απομείνει), θα έπρεπε να έχει τελειώσει πριν καν αρχίσει: όταν έδωσε ο Ερντογάν τη συνέντευξή του στον Σκάι (1). Το γεγονός ότι η κυβερνώσα «αριστερά» βάφτισε την επίσκεψη θετική (2), έως και… ιστορική, απλά αντανακλά την τακτική καλοπιάσματος του επίδοξου βιαστή – η οποία δεν απέτρεψε ποτέ κανέναν βιασμό. Ήταν μια αναμενόμενη αποτίμηση, υποβοηθούμενη και από τη φρούδα ελπίδα ότι η πλήρης στοίχιση με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό θα προσφέρει ασπίδα προστασίας. More

Κρίσιμες μέρες για την Καταλωνία

Leave a comment

Κρίσιμες μέρες για την Καταλονία

του Ερρίκου Φινάλη

Τακτικού ή στρατηγικού χαρακτήρα η υπαναχώρηση του Πουτζδεμόν;

Ο χρόνος έχει συμπυκνωθεί τις τελευταίες δύο-τρεις εβδομάδες στην Καταλονία σε τέτοιο βαθμό ώστε να θυμίζει το δραματικό ελληνικό καλοκαίρι του 2015:

1 Δέκα μέρες πριν τη μέρα του δημοψηφίσματος για την Ανεξαρτησία, εκδηλώθηκε βίαιη επέμβαση του ισπανικού κράτους. Με εντολή του Ραχόι, οι στρατοχωροφύλακες της Guardia Civil εισέβαλαν σε κρατικά κτίρια, έδρες ΜΜΕ, τυπογραφεία και σπίτια, συνέλαβαν στελέχη της καταλανικής κυβέρνησης, κατάσχεσαν εκατομμύρια ψηφοδέλτια, αποπειράθηκαν εισβολή στα γραφεία του αριστερού καταλανικού κόμματος CUP στη Βαρκελώνη κ.λπ. Η πρωτοφανής καταστολή προκάλεσε μια γοργή ριζοσπαστικοποίηση ευρέων στρωμάτων, τροφοδοτώντας την υποδειγματική ειρηνική αντίσταση εκατοντάδων χιλιάδων Καταλανών, που μεταξύ άλλων τις επόμενες μέρες ίδρυσαν και στο τελευταίο χωριό επιτροπές υπεράσπισης του δημοψηφίσματος. More

Νορβηγία: «Μπαίνουμε σε περίοδο ασταθούς και αδύναμης διακυβέρνησης»

Leave a comment

του Ερρίκου Φινάλη

Ο Άρνλγιοτ Ασκ, ιστορικό στέλεχος του Κόκκινου Κόμματος, μιλά στον Δρόμο την επαύριο των νορβηγικών εκλογών

Με τον Άρνλγιοτ Ασκ γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’60, την εποχή των ανολοκλήρωτων επαναστατικών θυελλών, εντάχθηκε στο κίνημα – μέσα από τις γραμμές του Εργατικού Κομμουνιστικού Κόμματος της Νορβηγίας (ΑΚΡ), που μετεξελίχθηκε σε Κόκκινο Κόμμα (Rødt). Με μεγάλη διεθνιστική δράση επί δεκαετίες, έχει βρεθεί πολλές φορές και στην Ελλάδα σε σημαντικές στιγμές της πρόσφατης ιστορίας της, ενώ συμμετείχε και σχεδόν σε όλα τα Resistance Festival εκπροσωπώντας το κόμμα του. Με δυο λόγια, ο Άρνλγιοτ είναι ένας σπουδαίος φίλος του λαού μας, ένας ειλικρινής εραστής της Ελλάδας. Συνήθως οι συζητήσεις μας επικεντρώνονται στη δική μας χώρα. Ήρθε όμως η στιγμή να μιλήσουμε μαζί του αναλυτικότερα και για τη Νορβηγία, ιδίως αφού αυτή την εβδομάδα ολοκληρώθηκαν εκεί οι βουλευτικές εκλογές. More

Βενεζουέλα: Ολομέτωπη σύγκρουση

Leave a comment

Του Ερρίκου Φινάλη

Τι δείχνει το νέο κύμα έντασης

Η λαϊκή συμμετοχή στο πρόσφατο δημοψήφισμα που οργάνωσε η αντιπολίτευση (κατά τι μικρότερη από τα 7,7 εκατομμύρια ψήφων που αυτή είχε λάβει στις εκλογές του 2015) επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά το χάσμα στη βενεζουελάνικη κοινωνία, όπου συγκρούονται δύο μεγάλα στρατόπεδα. Από τη μια είναι η φιλοδυτική δεξιά αντιπολίτευση, η οποία έχει καταφέρει να κερδίσει μεγάλο μέρος των μεσαίων στρωμάτων, που ανδρώθηκαν στα χρόνια των «παχιών αγελάδων» του τσαβισμού – και έπαψαν να τον υποστηρίζουν αφότου η πτώση των τιμών του πετρελαίου βύθισε σε κρίση τη Βενεζουέλα. Απέναντι βρίσκεται το φιλοκυβερνητικό στρατόπεδο, με την (ανοιχτά κριτική πλέον) υποστήριξη της αριστερής του πτέρυγας, το οποίο εξακολουθεί να στηρίζεται στα φτωχότερα στρώματα – που πάνω απ’ όλα φοβούνται μια παλινόρθωση του παλιού καθεστώτος. Στη μέση, μια γκρίζα περιοχή, με εκατομμύρια πολιτών που δεν αποφασίζουν να ταχθούν με τη μία ή την άλλη πλευρά. Κι από πάνω… αιωρούνται οι ΗΠΑ, οι οποίες φαίνονται αποφασισμένες να ξεμπερδεύουν παραδειγματικά με την «ανταρσία» σ’ αυτό που πάντα θεωρούσαν πίσω αυλή τους.

Αυτό εξηγεί την κλιμάκωση και τη βιαιότητα της σύγκρουσης, που από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα μετρά σχεδόν 100 νεκρούς, καθώς καμία πλευρά δεν θέλει να υποχωρήσει. Ή δεν δύναται: ο ευρισκόμενος σε διαρκή άμυνα Μαδούρο κατανοεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια σχετικά «ομαλή παράδοση», όπως έγινε στο παρελθόν (σε μια πολύ διαφορετική εποχή) π.χ. στη Νικαράγουα. Το μήνυμα της Ουάσιγκτον είναι σαφές: πλήρης και άνευ όρων υποταγή, αλλιώς γενικευμένη αιματοχυσία, ακόμη και διαμελισμός της Βενεζουέλας. Το ίδιο μήνυμα μεταφέρουν και οι ένοπλες συμμορίες της αντιπολίτευσης, που σκοτώνουν και καίνε ζωντανούς ανθρώπους (άλλα δύο τέτοια περιστατικά σημειώθηκαν μόλις προχθές, με «διαδηλωτές» να πυρπολούν «υποστηρικτές της κυβέρνησης»). Είναι όμως επιτυχία της δυτικής προπαγάνδας το γεγονός ότι έχει καταφέρει να χρεώσει στο κυβερνητικό στρατόπεδο ακόμη και τους δικούς του νεκρούς… More

Ο βασιλιάς Μακρόν είναι γυμνός

Leave a comment

Του Ερρίκου Φινάλη

Δεν είναι Ντε Γκολ ή Λουδοβίκος 14ος, αλλά συμπεριφέρεται σαν να είναι!

Ο Μακρόν έχει μια άνετη, απόλυτη πλειοψηφία στη νέα γαλλική βουλή: χάρη σε έναν εκτρωματικό εκλογικό νόμο κι ενώ ο συνασπισμός του απέσπασε μόλις 15% του εκλογικού σώματος, διαθέτει μαζί με το σύμμαχό του Φρανσουά Μπαϊρού πάνω από το 60% των κοινοβουλευτικών εδρών*. Αυτό δεν του φτάνει, όμως. Μια σειρά κινήσεών του αυτήν την εβδομάδα επιβεβαιώνουν ότι σκοπεύει να φτάσει στα όριά τους τις έτσι κι αλλιώς τεράστιες εξουσίες που δίνει το καθεστώς της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας στον πρόεδρο της χώρας. Αλλά και ότι, ταυτόχρονα, το περιφρονεί ανοιχτά – όπως αρμόζει εξάλλου σε έναν εκλεκτό εκπρόσωπο των ελίτ, ένα «χρυσό παιδί» που βγήκε μέσα από τα σπλάχνα της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας. More

Οι παρίες της Γαλλικής Δημοκρατίας

Leave a comment

Του Ερρίκου Φινάλη

Διακομματική η αποικιακή και φιλοπόλεμη πολιτική του Παρισιού;

2.800.000 άνθρωποι ζουν σήμερα στα εδάφη που το Παρίσι αποκαλεί «υπερπόντια», δηλαδή στις αποικίες που του απέμειναν μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορικής Γαλλίας και, κυρίως, μετά τις νίκες των εθνικοαπελευθερωτικών αντιαποικιακών κινημάτων στο Βιετνάμ, την Αλγερία κ.ο.κ. Πρόκειται για τη «Γαλλική» Γουιάνα στη Λατινική Αμερική, τη Γουαδελούπη και τη Μαρτινίκα στην Καραϊβική, τη Ρεϊνιόν και τη Μαγιότ στον Ινδικό ωκεανό κοντά στην Αφρική, τη Γαλλική Πολυνησία και τη Νέα Καληδονία στο Νότιο και Νοτιοδυτικό Ειρηνικό ωκεανό αντίστοιχα, αρκετά ακόμη μικρότερα νησιά διάσπαρτα στον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό, καθώς και εδάφη της Ανταρκτικής. Το εντυπωσιακό είναι ότι σχεδόν σύμπας ο γαλλικός πολιτικός κόσμος, περιλαμβανομένων και των περισσότερων ρευμάτων της Αριστεράς, θεωρεί εντελώς φυσιολογικό να έχει η Γαλλία αποικίες ακόμη και σε απόσταση… 16.000 χιλιομέτρων από το Παρίσι – αυτή είναι η περίπτωση της Νέας Καληδονίας, που βρίσκεται ανατολικά της Αυστραλίας! Και οπωσδήποτε αποτελεί ταμπού οποιαδήποτε συζήτηση για «επαρχίες» που βρίσκονται σε ευρωπαϊκό έδαφος, όπως το «γαλλικό» τμήμα της Χώρας των Βάσκων και η Κορσική, με ιστορικά ισχυρό ανεξαρτησιακό κίνημα. More

Η Λεπέν… έχει πρόγραμμα

Leave a comment

Η Λεπέν… έχει πρόγραμμα

του Ερρίκου Φινάλη

 Πόσο πραγματικός είναι ο ακροδεξιός κίνδυνος;

Πλησιάζουν οι γαλλικές προεδρικές εκλογές (πρώτος γύρος στις 23 Απριλίου), και εντείνεται η αγωνία για την πιο αβέβαιη αναμέτρηση των τελευταίων δεκαετιών, αφού τα παραδοσιακά πολιτικά στρατόπεδα έχουν γίνει άνω κάτω. Πράγμα που βέβαια δεν θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση, αφού η άρχουσα τάξη σπαράσσεται από εσωτερικές αντιθέσεις και η έλλειψη ενιαίου προσανατολισμού της επιτείνεται από το όλο και πιο ασταθές ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο. Έτσι, κανείς από τους επικρατέστερους υποψήφιους δεν κάνει μέχρι στιγμής την έκπληξη, πόσο μάλλον που και οι τρεις πρώτοι των δημοσκοπήσεων, η ακροδεξιά Λεπέν, ο «προοδευτικός» Μακρόν και ο κεντροδεξιός Φιγιόν, πλήττονται από την εμπλοκή τους σε οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα [βλ. φύλλο 345 και φύλλο 347]. Και επιτείνουν την απέχθεια των πολιτών προς ένα διεφθαρμένο και αντιδραστικό πολιτικό σύστημα. Γι’ αυτό εξάλλου το 35-40% λέει ότι δεν θα ψηφίσει και, επιπλέον, το 40% όσων εκφράζουν οποιαδήποτε πρόθεση ψήφου δηλώνει ότι «μπορεί να αλλάξουν γνώμη».

Παρ’ όλα αυτά, τα γαλλικά και διεθνή ΜΜΕ εξακολουθούν να επισείουν τον μπαμπούλα της ακροδεξιάς Λεπέν – η οποία έρχεται μεν πρώτη στις δημοσκοπήσεις, αλλά κι αυτή καθηλωμένη στο 25% περίπου. Δεν κάνουν βέβαια κανέναν κόπο να εξηγήσουν πώς η Ακροδεξιά αναδεικνύεται σε πρώτη δύναμη της πεφωτισμένης Γαλλίας, έστω και με 25%, και περιορίζονται να κινδυνολογούν για το χάος που θα επιφέρει μια (μάλλον απίθανη) επικράτηση της «Γαλλίδας Τραμπ» στο δεύτερο γύρο. Το μόνο που κάνουν είναι να κουνούν το φόβητρο της Λεπέν ώστε να μαζέψουν πίσω στο μαντρί των παραδοσιακών συστημικών κομμάτων τα πρόβατα που τους έχουν ξεφύγει. Και είναι πολλά! Έχει λοιπόν ενδιαφέρον να εξετάσουμε τι προτείνει η Λεπέν, και γιατί αυτό συγκινεί ένα ικανό τμήμα του εκλογικού σώματος, αλλά και τα όρια της δυναμικής της. More

Ο Ραχόι θα ξαναγίνει… κανονικός πρωθυπουργός

Leave a comment

Ο Ραχόι θα ξαναγίνει… κανονικός πρωθυπουργός

Του Ερρίκου Φινάλη

Δεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας με «σοσιαλιστικό» δεκανίκι

Μετά την εκπαραθύρωση του Πέδρο Σάντσεθ από την ηγεσία του ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE) ήταν ζήτημα χρόνου η πλήρης συνθηκολόγηση, και αναμενόμενη η απόφαση να απόσχουν οι «σοσιαλιστές» βουλευτές από την αυριανή ψηφοφορία, στην οποία ο Ραχόι θα ζητήσει να εγκρίνει η βουλή το σχηματισμό κυβέρνησης της Δεξιάς. Αυτό που πρυτάνευσε ήταν το «κρατικό συμφέρον», όπως εύστοχα επισήμανε η καθημερινή εφημερίδα El Pais – η οποία, όπως όλα τα δυναμικά συστημικά κέντρα, υποστήριζε μια τέτοια εξέλιξη ώστε «να παύσει η πολιτική αστάθεια». Η εφημερίδα πλέκει το εγκώμιο της νέας ηγεσίας του PSOE, επισημαίνοντας ότι «το Σοσιαλιστικό Κόμμα ανέκαθεν είχε πιο υπεύθυνη στάση από το Λαϊκό Κόμμα, και το απέδειξε διαχρονικά σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα: υποστήριξε την είσοδο στο ΝΑΤΟ, αντιτάχθηκε στις φωνές για παραίτηση του βασιλιά Χουάν Κάρλος, και διεξήγαγε με συνέπεια τον αντιτρομοκρατικό αγώνα». Έχει δίκιο η ναυαρχίδα της Κεντροαριστεράς στο χώρο των ΜΜΕ: πράγματι, το PSOE «καθάρισε» για λογαριασμό του καταπιεστικού και διεφθαρμένου καθεστώτος της Μαδρίτης ουκ ολίγες φορές. Και μάλιστα έκανε κι αυτά που δεν τολμούσε η Δεξιά, όπως η συγκρότηση των παρακρατικών συμμοριών GAL, που επιδόθηκαν σε ένα βρώμικο πόλεμο εναντίον των «εχθρών του κράτους». More

Panama Papers: Η Διώρυγα του Παγκόσμιου Βρόμικου Χρήματος

Leave a comment

Panama Papers: Η Διώρυγα του Παγκόσμιου Βρόμικου Χρήματος

του Ερρίκου Φινάλη

Η είδηση για την υποκλοπή 11,5 εκατομμυρίων εγγράφων, μηνυμάτων email και αρχείων βάσεων δεδομένων από τη δικηγορική εταιρία Mossack Fonseca, η οποία εδρεύει στον Παναμά και ειδικεύεται στις «εξωχώριες επενδύσεις» (δηλαδή στο ξέπλυμα βρόμικου χρήματος μέσω εταιριών offshore), έχει προκαλέσει διεθνή αναταραχή. Ενώ ακόμη δεν γνωρίζουμε ούτε καν το 1% των στοιχείων που υποκλάπηκαν, καθώς οι νέοι κάτοχοί τους έχουν επιλέξει να δημοσιοποιήσουν ελάχιστα από αυτά, φουντώνει ένας προπαγανδιστικός πόλεμος στον οποίο εμπλέκονται μυστικές υπηρεσίες μεγάλων κρατών, μαφιόζικες οργανώσεις, πρώην και νυν κρατικοί ηγέτες και η διεθνής χρηματοοικονομική ελίτ. Όλοι αυτοί οι παράγοντες εξουσιών και παραεξουσιών, χρησιμοποιώντας τα παγκόσμια δίκτυα έντυπης και ηλεκτρονικής «πληροφόρησης» που ελέγχουν, επιτίθενται για να πλήξουν τους αντιπάλους τους στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης, ή αντεπιτίθενται να θολώσουν τα νερά όσον αφορά τη δική τους εμπλοκή. Και όλοι μαζί μοχθούν για να ζαλιστεί αρκετά ο μέσος άνθρωπος από το βομβαρδισμό των αποκαλύψεων των Panama Papers ώστε να βλέπει το δέντρο και να χάνει το δάσος. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. More

ΗΠΑ: Οργουελιανές στιγμές μίσους

Leave a comment

ΗΠΑ: Οργουελιανές στιγμές μίσους

Κείμενα-Επιμέλεια: Στέλιος Ελληνιάδης, Ερρίκος Φινάλης

Συνεχίζεται η μάχη των προκριματικών εκλογών στις ΗΠΑ, συνεχίζεται και ο πονοκέφαλος για τους κομματικούς και οικονομικούς μηχανισμούς που πέρυσι το καλοκαίρι βαυκαλίζονταν ότι θα επιβάλλουν εύκολα τους υποψηφίους της αρεσκείας τους. Καθώς η δυσαρέσκεια διαπερνά ολόκληρη τη βορειοαμερικανική κοινωνία και η πολυαναμενόμενη ανάκαμψη δεν έρχεται (ή τουλάχιστον δεν αφορά τη μεγάλη πλειοψηφία), οι «αιρετικές» υποψηφιότητες του Σάντερς και του Τραμπ προκαλούν διαρκείς αναταράξεις στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικάνους αντίστοιχα. Η Χίλαρι Κλίντον δεν μπορεί να απαλλαγεί ακόμη από το πεισματάρικο «τσιμπούρι» του Σάντερς που, στηριγμένος σε μεγάλο τμήμα της συμπιεσμένης μεσαίας τάξης και της μορφωμένης νεολαίας, εξακολουθεί να κερδίζει κάποιες πολιτείες και άρα δεν αποσύρεται από τη μάχη. Από την άλλη, οι ανθυποψήφιοι του Τραμπ αποδεικνύονται αδύναμοι να τον αναχαιτίσουν, ενώ ο «εκλεκτός» των ρεπουμπλικανικών μηχανισμών Μάρκο Ρούμπιο ήδη αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την κούρσα. More

Ώστε ξαναβγαίνει η Αργεντινή στις αγορές;

Leave a comment

Ώστε ξαναβγαίνει η Αργεντινή στις αγορές;

Του Ερρίκου Φινάλη

Η επιτυχία της επιστροφής στο δρόμο της… χρεοκοπίας

Πλήθος τα άρθρα στα διεθνή και εγχώρια συστημικά ΜΜΕ, που εκστασιάζονται μπροστά στη μεγάλη επιτυχία του νέου δεξιού προέδρου της Αργεντινής Μαουρίτσιο Μάκρι: «Επιστροφή της Αργεντινής στις αγορές», «Προσωπική επιτυχία του Μάκρι» είναι μερικοί μόνο από τους διθυραμβικούς τίτλους των ενθουσιασμένων αναλυτών. Τι έχει συμβεί; Απλά ο Μάκρι αποφάσισε να πληρώσει τα λεγόμενα όρνεα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος με αντάλλαγμα την «αποκατάσταση της εξωτερικής χρηματοδότησης». Δηλαδή τη δυνατότητα να… ξαναχρεωθεί η Αργεντινή, επιστρέφοντας έτσι στην τροχιά που το 2001 οδήγησε τη χώρα σε χρεοκοπία και τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία σε εξαθλίωση – γεγονότα που προκάλεσαν τη λαϊκή εξέγερση που έμεινε στην ιστορία ως Αργεντινάτσο, μαζί με την εικόνα του τότε προέδρου Ντε λα Ρούα να δραπετεύει από το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο. More

Όλο και πιο σκούρες πινελιές στο χάρτη της Ευρώπης

Leave a comment

Όλο και πιο σκούρες πινελιές στο χάρτη της Ευρώπης

Απαρνείται ακόμη και τη βιτρίνα των «αξιών» που υποτίθεται ότι τη χαρακτήριζαν

Μια σειρά «μικρά» γεγονότα συμπληρώνουν με όλο και πιο σκούρες πινελιές το χάρτη μιας Ευρώπης που καθημερινά αποδεικνύεται όλο και πιο αποκρουστική, καθώς εγκαταλείπει κάθε πρόσχημα και απαρνείται ακόμη και τη βιτρίνα των «αξιών» που υποτίθεται ότι τη χαρακτήριζαν. Η δημοκρατία αντικαθίσταται από τα κελεύσματα των «αγορών», η λαϊκή κυριαρχία σκυλεύεται από τους ισχυρούς, ο πέλεκυς μιας δρακόντειας νομοθεσίας πέφτει βαρύς πάνω σε όσους αντιστέκονται, και τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων αντιμετωπίζονται από τους σύγχρονους Αρίους ούτε λίγο ούτε πολύ όπως οι εβραίοι, οι σλάβοι και άλλες «κατώτερες φυλές» πριν από 70-80 χρόνια. Υπερβολές; Για να δούμε…

Κείμενα: Ερρίκος Φινάλης More

Γοργή διάψευση των κεντροαριστερών «σχεδίων» και χειρισμών

Leave a comment

Γοργή διάψευση των κεντροαριστερών «σχεδίων» και χειρισμών

Του Ερρίκου Φινάλη

Η «αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη» ξεμένει κιόλας από καύσιμα

Το 2015 ετοιμάζεται να εκπνεύσει, και να πάρει μαζί του μια σειρά προσδοκίες, εύλογες και μη, οι οποίες έσβησαν το ίδιο γρήγορα όσο φούντωσαν. Δεν αναφερόμαστε μονάχα στον μαύρο κι άραχλο ελληνικό Ιούλιο, που ξεκίνησε με μια ακόμη τεράστια παλλαϊκή ανάταση για να ακολουθήσει η ακόμα πιο ηχηρή κατακρήμνιση λόγω της ταπεινωτικής υποταγής μιας κυβέρνησης ανάξιας του ελληνικού λαού. Μιλάμε και για τις συνειδητά ψευδείς ελπίδες που καλλιέργησαν αυτού του είδους οι δυνάμεις για έναν τάχα νέο δρόμο (εξίσου «εύκολο» με τους προηγούμενους, οι οποίοι αποδείχτηκαν ήδη αδιέξοδοι) προς την πολυπόθητη «αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη». Μια αλλαγή η οποία με τη σειρά της υποτίθεται ότι θα έφερνε έστω μια ανακούφιση στους λαούς που υποφέρουν, και θα επέτρεπε στην αποικία Ελλάδα να ανακτήσει έστω μέρος της αξιοπρέπειας και της κυριαρχίας της. More