Home

Ιησούς αγανακτισμένος

2 Comments

0811grecne-yorkΑν κυκλοφορούσε στον κόσμο σήμερα, σίγουρα θα βρισκόταν σε κάποια πλατεία, κάπου ανάμεσα στον αλλόφρονα κόσμο, και θα προσπαθούσε να ξεσηκώσει τις ψυχές των ανθρώπων, για να τινάξουν από πάνω τους όλη τη σκουριά. Οι σημερινοί άνθρωποι όμως δε θα στέκονταν να τον ακούσουν.  Δεν έχουν χρόνο άλλωστε για τέτοια. Ο χρόνος είναι χρήμα και οτιδήποτε δεν έχει χρήμα σπαταλά το χρόνο τους.

Ο Ιησούς στα χρόνια της πρώιμης παγκοσμιοποίησης (βλ. αχανής και πολυεθνική ρωμαϊκή αυτοκρατορία), τότε που ο κόσμος είχε ακόμη χρόνο για τέτοια, εγκαλούσε τους ψωροπερήφανους για την εγωπαθή σιγουριά τους πως όλα τα ξέρουν και τα κάνουν καλά και συνέτρωγε με τους αυτογνώστες αμαρτωλούς, με τελώνες, με ψαράδες,με πορτοφολάδες και με πόρνες. More

Η καταστροφή του ήθους, η διαστροφή της ηθικής και η ανομία

Leave a comment

Man-Tree

Του Κώστα Δουζίνα

Η μεγαλύτερη αλαζονεία της εξουσίας είναι να πιστέψει ότι μπορεί να αλλάξει ριζικά αυτό το κοινωνικό ήθος αλλάζοντας κάποιους νόμους, ενώ ταυτόχρονα καταστρέφει το υπόστρωμα που επιτρέπει την αποδοχή και εφαρμογή των νόμων

→Η Αριστερά πρέπει κατ’ αρχάς να ανατρέψει την οικονομική και ανθρωπιστική καταστροφή. Αλλά αυτό δεν φτάνει. Η στρατηγική της πρέπει να ξαναϋφάνει τον κοινωνικό ιστό

Δεν μπορώ να περιγράψω λεπτομερώς το ελληνικό ήθος, αλλά ξέρω όταν χάνεται. Και χάνεται παντού, θύμα των μνημονίων

Η έννοια της «ανομίας» δημιουργήθηκε από τον Emile Durkheim στο κλασικό του έργο «Αυτοκτονία». Η ανομία αποτελεί την αποσύνθεση της κοινωνικής συνάρτησης που οδηγεί στην αύξηση των αυτοκτονιών. Γράφει λοιπόν ο Durkheim ότι «ένα σύστημα ηθικής δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο αυτοσχεδιασμού. Αποτελεί έργο της κοινότητας στην οποία εφαρμόζεται. Οταν αποτυγχάνει η ίδια η κοινότητα υποχωρεί». More

ΖΑΚ ΡΑΝΣΙΕΡ: Η δημοκρατία που βιώνουμε μπορεί να είναι φαινομενική

Leave a comment

jacques-rancic3a8re

Τη συνέντευξη πήρε η  Μαγδαληνή Τσεβρένη 

Ο Ζακ Ρανσιέρ, Γάλλος φιλόσοφος και παγκοσμίως γνωστός στοχαστής, στην Ελλάδα είναι κυρίως γνωστός με το θεωρητικό του έργο για τη δημοκρατία και για την ισότητα στην εκπαίδευση. Όμως, ο ίδιος, στα τριάντα περίπου βιβλία που έχει γράψει, από τη δεκαετία του 1960 ώς σήμερα, έχει ασχοληθεί με πολλά διαφορετικά θέματα, όπως η λογοτεχνία, η τέχνη, η πολιτική, η αισθητική, η ιστορία και η φιλοσοφία. Πριν από λίγο καιρό, ο Ζακ Ρανσιέρ ήταν στην Αθήνα και μίλησε στο αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου, σε μία αίθουσα κατάμεστη από κόσμο, καλεσμένος στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Φιλοσοφικά Συμβάντα και Φιλοσοφία του Συμβάντος».
Ο Ζακ Ρανσιέρ υπήρξε μαθητής του Λουί Αλτουσέρ και μάλιστα συνυπογράφει το διάσημο βιβλίο Να διαβάσουμε το κεφάλαιο, με άλλα μεγάλα ονόματα της γαλλικής φιλοσοφικής σκηνής, όπως οι Μπαλιμπάρ και Μασερέ. Δεν άργησε όμως να διαχωρίσει τη θέση του από τον καθηγητή του, καθώς, κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Μάη του ’68, θεώρησε ότι η στάση και οι απόψεις του Αλτουσέρ δεν ήταν αρκετά ριζοσπαστικές και δεν τον εξέφραζαν πλέον. Από τότε, η κριτική ματιά του στα τρέχοντα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα εκφράζεται με ακρίβεια και διορατικότητα, προσπαθώντας πάντοτε να σπάει τις θεσμοθετημένες ιεραρχίες. More

Οι σιωπηλοί και οι λαλίστατοι διανοούμενοι του καιρού μας

1 Comment

Του Κώστα Δουζίνα*

«Ο διανοούμενος ως ειδικός πρέπει να μοιάζει ουδέτερος προμηθευτής αντικειμενικής γνώσης… Σε στιγμές κρίσης η μάσκα της ουδετερότητας πέφτει και η ηθική και πολιτική ευθύνη βγαίνει στην επιφάνεια»

Δεν περνάει μέρα χωρίς κάποιος σχολιαστής να κατηγορεί τους διανοούμενους για σιωπή. H κατηγορία είναι λαθεμένη. Αυτοί που τα καθεστωτικά ΜΜΕ ονομάζουν «διανοούμενους» είναι λαλίστατοι. Και ανακυκλούμενοι ως 32, 58, 1.000 και διάφοροι άλλοι ενδιάμεσοι συνδυασμοί. Η σιωπή των υπόλοιπων στη μέση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής καταστροφής είναι εκκωφαντική. Θυμίζει τη σιωπή των αμνών.

Το πρόβλημα δεν είναι λοιπόν η σιωπή αλλά οι διανοούμενοι. Ποιοι είναι οι διανοούμενοι σήμερα, ποιος ο ρόλος και η ευθύνη τους; Ποια είναι η σημασία της φιλοσοφίας ή της θεωρίας, των όπλων της διανόησης; More

Ο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΕΙΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Leave a comment

maxresdefault

Γιώργος Ν. Οικονόμου

Δρ Φιλοσοφίας

Η μεγάλη άνοδος του νεοναζισμού δεν εξηγείται μόνο με την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, την επιδείνωση της οικονομικής κρίσης, την απογοήτευση και την απελπισία των άμεσα θιγομένων από την δικομματική λαίλαπα των μνημονίων. Πρέπει να αναζητηθεί επίσης σε ιδεολογικούς και πολιτισμικούς παράγοντες οι οποίοι επιτρέπουν την κυριαρχία ιστορικών μύθων στηριγμένων στον εθνικισμό και στη θρησκεία, που βρίσκουν πάντοτε πρόσφορο έδαφος σε μια κοινωνία πολιτιστικώς υπανάπτυκτη, όπως η νεοελληνική.

Από το 1990 η χώρα έχει γεμίσει από κάθε είδους «πατριώτες» που εκμεταλλεύονται την έννοια του έθνους: από τον Σαμαρά, το «Δίκτυο 21», τους νοσταλγούς της δικτατορίας, το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, μέχρι τον Χριστόδουλο, τον Άνθιμο, άλλους μητροπολίτες (Σεραφείμ, Αμβρόσιο, Καλλίνικο) και ακραία έκφραση το εθνικιστικό νεοναζιστικό κόμμα. Τελευταίο παράδειγμα είναι οι διάφορες κινήσεις εφέδρων, στρατιωτικών ή παραστρατιωτικών οργανώσεων όπως η ΚΕΕΔ και η ΑΚΙΣ, που, εν ονόματι του έθνους, διακηρύσσουν ανοικτά την κατάργηση του Συντάγματος και την πραξικοπηματική ανάθεση της εξουσίας στον Στρατό και στον Άρειο Πάγο! Οι οργανώσεις αυτές είτε είναι διαβρωμένες από φιλοχουντικούς και νεοναζιστές είτε αγκαλιάζονται από αυτούς. Επιβεβαιώνεται ακόμη μία φορά πως ο «πατριωτισμός» είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων και του συστήματος. More

Η χρεοκοπία της νεοελληνικής ταυτότητας

1 Comment

Του Γιώργου Ν. Οικονόμου

Η χρεοκοπία που διέρχεται η χώρα δεν είναι μόνο οικονομική και πολιτική αλλά πρωτίστως και κυρίως χρεοκοπία «ταυτότητας». Τα στοιχεία που συγκρότησαν τη νεοελληνική ταυτότητα ήταν κυρίως εθνικά και θρησκευτικά, με έμφαση στον Έλληνα και στον πιστό.

Οι ιδέες και οι σημασίες στις οποίες στηρίχθηκε η ύπαρξη και η πορεία του νεοελληνικού μορφώματος ήταν: το «αναλλοίωτο» διαχρονικό έθνος, η «ανωτερότητα» της Ορθοδοξίας, η αυτοκρατορική δύναμη του χριστιανικού Βυζαντίου και η αίγλη της αρχαίας Ελλάδας. Οι ιδέες αυτές προσέδωσαν μία επίπλαστη συλλογική ταυτότητα, μία ψευδαίσθηση του συνανήκειν, διότι ήταν νεκρά παρελθοντικά στοιχεία και ως εκ τούτου δεν μπόρεσαν να στοιχειοθετήσουν πραγματικά στηρίγματα για πορεία στον σύγχρονο κόσμο. More

Η συγχώρεση του κλέφτη

Leave a comment

Τον συνάντησε στο δρόμο μετά από κάτι παραπάνω από 10 χρόνια. Ο Νίκος είχε κλέψει τότε από τον Παντελή 10.000 ευρώ. Ο Παντελής ποτέ δεν το ξέχασε και γι’ αυτό τώρα έκανε πως δεν τον έβλεπε.Μα ο Νίκος, αφού δεν τα κατάφερε με τα νεύματα, τον έπιασε απ’ τον αγκώνα.

Ο Παντελής προσποιήθηκε πως χάρηκε που τον είδε, του είπε ένα τυπικό “γεια” και κίνησε να στρίψει παραπέρα. More

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης για τα παράδοξα της σύγχρονης Ελλάδας και του κόσμου γενικότερα

Leave a comment

http://www.newvibe.gr/2013/11/31_22.html

Μια Συζήτηση Με Τον Γιώργο Οικονόμου (του Ελευθεριακού)

Leave a comment

Μια Συζήτηση (25/10/2013) Με Τον Διδάκτορα Φιλοσοφίας Γιώργο Οικονόμου.

More

Ο φιλελευθερισμός και ο Marx. Συνέντευξη με τον Domenico Losurdo. Μέρος Β’

Leave a comment

Των Pam Nogales και Ross Wolfe

(Μετάφραση – Επιμέλεια: Κρυσταλένια Αμπρέου Τσιτσιρίκου)

Στις 17 Μαρτίου του 2012 η Pam Nogales και ο Ross Wolfe του ιστότοπου Platypus Affiliated Society έκαναν μια συνέντευξη στον Domenico Losurdo[1], το συγγραφέα του πρόσφατα εκδοθέντος έργου: «Φιλελευθερισμός: Μια άλλη όψη της ιστορίας του» (2011). Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την απομαγνητοφώνηση της συζήτησής τους. Πλήρες οπτικοακουστικό υλικό της συνέντευξης μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://vimeo.com/38923840

More

Μαζική ιδιωτικοποίηση ανθρώπων

Leave a comment

Από τη στήλη “Λοξή Πορεία” του Γιάννη Μακριδάκη στο thepressproject

Μετατράπηκε από γενιά σε γενιά ο άνθρωπος σε εχθρό του εαυτού του, τον ευτέλισε ιδιωτικοποιώντας τον, μετατρέποντάς τον από υπέρτατο ον, σε αριθμημένο άτομο, αυτή είναι η διαχρονική συλλογική του ευθύνη. More

Η βία που λησμονήθηκε. Μια άλλη όψη του φιλελευθερισμού. Συνέντευξη με τον Domenico Losurdo Μέρος Α’

1 Comment

Των Pam Nogales και Ross Wolfe

(Μετάφραση-Επιμέλεια: Κρυσταλένια Αμπρέου Τσιτσιρίκου)

Στις 17 Μαρτίου του 2012 η Pam Nogales και ο Ross Wolfe του ιστότοπου Platypus Affiliated Society έκαναν μια συνέντευξη στον Domenico Losurdo1, το συγγραφέα του πρόσφατα εκδοθέντος έργου: «Φιλελευθερισμός: Μια άλλη όψη της ιστορίας του» (2011). Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί την απομαγνητοφώνηση της συζήτησής τους. Πλήρες οπτικοακουστικό υλικό της συνέντευξης μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
[vimeo http://vimeo.com/38923840]

ΜΕΡΟΣ Α’ More

Η «διαλεκτική του κυρίου-και-του-δούλου» από τον Χέγκελ στον Νίτσε

Leave a comment

Του Φώτη Τερζάκη

Ο ΝΙΤΣΕ ΔΕΝ είναι εύκολος φιλόσοφος. Οι σπάνιες λογοτεχνικές αρετές της πρόζας του, στις οποίες χρωστάει τη μεγάλη του δημοτικότητα ως συγγραφέας, είναι εκείνο ακριβώς που φορτίζει την κατανόησή του με ανεξάλειπτη πολυσημία κάνοντάς την μιαν αβέβαιη περιπέτεια και απαιτεί δεινές ερμηνευτικές δεξιότητες από τον μελετητή του. Γι’ αυτό και οι παρανοήσεις που μια μεταθανάτια μοίρα τού επιφύλαξε τον έχουν πλήξει περισσότερο από κάθε άλλον φιλόσοφο στην ιστορία. Δεν είναι βεβαίως το θέμα να υπερασπιστούμε έναν «καθαρό» Νίτσε, διότι κανένας φιλόσοφος δεν είναι «καθαρός», αν με αυτό εννοούμε απαλλαγμένος από αμφισημία. Το θέμα είναι να πάμε κόντρα στη μόδα να χρησιμοποιείται ο Νίτσε προς συνηγορία των απόψεων του (σχεδόν) οποιουδήποτε, και αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο με έναν τρόπο: φωτίζοντας τη σκέψη του και τις συχνά αινιγματικές ––και σχεδόν πάντοτε προκλητικές–– διατυπώσεις του μέσ’ από την ανασύσταση του συμφραζομένου εκείνου το οποίο είναι από τη φύση του πολύ λιγότερο διφορούμενο, και ως εκ τούτου μπορεί να νοηματοδοτήσει με ασφάλεια πολλά διαμφισβητούμενα σημεία: δηλαδή, το ιστορικό περιβάλλον με το οποίο συνομιλεί και τη φιλοσοφική παράδοση με την οποία, ρητά ή υπόρρητα, διαλέγεται η σκέψη του. More

Περί βίας

Leave a comment

 

dantes-inferno-violence

“Ότι χρειάζεται βία για να διατηρηθεί, είναι καταδικασμένο.”-Henry Miller

“Η βία και η απάτη είναι, στον πόλεμο, οι δύο βασικές αρετές.”-Thomas Hobbes

“Η βία συγκαλύπτεται μόνο με ψέματα και τα ψέματα συντηρούνται μόνο με τη βία”-Αλεξάντρ Σολζενίτσιν More

Ο νόμος της ζούγκλας!

Leave a comment

MV5BMTIxNTU0MjQ1Nl5BMl5BanBnXkFtZTcwODkwMzcxMQ@@._V1_SY317_CR4,0,214,317_Η φτώχεια και ο πλούτος είναι δυο σημαδιακές για την ανθρώπινη συμπεριφορά λέξεις. Ποτέ κανείς δεν διάλεξε με τη θέληση του τη φτώχεια (εξαιρούνται οι συνεπείς προς τις ασκητικές ιδέες τους ασκητές). Ποτέ κανείς πλούσιος δεν είπε: τι ωραία που θα ’ταν αν ήμουν φτωχός!

Από τότε που υπάρχει πείνα, δηλαδή από της εμφανίσεως του ανθρώπου στη Γη, ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται. Κι ο πλούσιος, είτε δεν ονειρεύεται τίποτα, όταν έχει αποβλακωθεί πάρα πολύ είτε ονειρεύεται διαμάντια, κότερα κι άλλα τέτοια πολυτελή, τουτέστιν αρμόζοντα σε αυτόν που έχει «πολύ τέλος», δηλαδή μεγάλη περιουσία (τέλος ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες την ατομική περιουσία) ή σε αυτόν που πληρώνει «πολλά τέλη» (πολλούς φόρους) σύμφωνα με μια αυθαίρετη «ετυμολογία της λέξης, αν και όπως έδειξαν τα πράγματα αυτοί που έχουν «πολύ τέλος» δεν πληρώνουν κατ’ ανάγκην και πολλά τέλη. More

Μια κοινωνία που παραπαίει – Κορνήλιος Καστοριάδης

Leave a comment

Καταγγέλλατε από το 1979, με την ευκαιρία των «Νέων Φιλοσόφων», την άνοδο της χυδαιότητας, την απουσία του κριτικού πνεύματος, της αληθινής πολιτικής σκέψης. Λοιπόν, αυτές οι τάσεις είναι σήμερα πανταχού παρούσες…

ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: Αυτό που συμβαίνει στη σφαίρα της διανόησης είναι σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένο με το συνολικό μετασχηματισμό των δυτικών κοινωνιών. Αυτό που εκπλήσσει περισσότερο, όταν συγκρίνει κανείς την παρούσα φάση με τις προηγούμενες φάσεις της ιστορίας αυτών των κοινωνιών, είναι η σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση της σύγκρουσης, είτε πρόκειται για οικονομικο-κοινωνική, είτε για πολιτική ή «ιδεολογική». Παρακολουθούμε τον θρίαμβο ενός φαντασιακού, του καπιταλιστικού φαντασιακού —«φιλελεύθερου»— και τη σχεδόν εξαφάνιση της άλλης μεγάλης φαντασιακής σημασίας της σύγχρονης εποχής, του προτάγματος της ατομικής και συλλογικής αυτονομίας. More

προίκα

Leave a comment

dsc_0099

Ο καιρός είναι περίεργος. Το νιώθεις σε κάτι μικροπράγματα. Από κει που έστηνες πότε πότε αυτί στις διπλανές παρέες στα καφενεία του νησιού (μπας και ακούσεις για καμιά παραλία, καμιά ταβέρνα, κανένα φλέγον ερωτικό ζήτημα), τώρα τρέμεις μη τυχόν και ξεχαστείς και ακούσεις ξένες κουβέντες. Τρέμεις μην ακούσεις τίποτα για τα χρυσαύγουλα, τρέμεις μην ακούσεις φιλοφασιστικά σχόλια και όμως δεν μπορείς να τα αποφύγεις γιατί πλέον είναι παντού. More

Εντουάρντο Γκαλεάνο: Μνήμη της Φωτιάς Ι,ΙΙ,ΙΙΙ.

1 Comment

89868-khoris_titlo

Η επίσημη ιστορία της Λατινικής Αμερικής συρρικνώνεται σε μια στρατιωτική παρέλαση δικτατόρων με κολαριστές στολές. Εγώ δεν είμαι ιστορικός. Είμαι ένας συγγραφέας που θα ήθελε να συμβάλει στη διάσωση της λεηλατημένης μνήμης ολόκληρης της Αμερικής, αλλά κυρίως της Λατινικής Αμερικής, γης αγαπημένης και περιφρονημένης. Θα ήθελα να συνομιλήσω μαζί της, να μοιραστώ τα μυστικά της, να μάθω πώς φτιάχτηκε, από ποιες πράξεις αγάπης και βιασμού προέρχεται». Ε. Γκαλεάνο

Η αρχή (Ι) – Τα πρόσωπα και οι μάσκες (ΙΙ) – Ο αιώνας του ανέμου (ΙΙΙ): τρία βιβλία, τρία μέρη μιας συγκλονιστικής τριλογίας που ιχνηλατούν την ιστορία της λατινικής Αμερικής από την προκολομβιανή εποχή ώς τα τέλη του 20ού αιώνα, ένα εγχείρημα που «ξεθάβει την ιστορία κάτω από τα μπρούντζινα αγάλματα και τα μαρμάρινα μνημεία» και φέρνει στο προσκήνιο τον ίδιο τον άνθρωπο, τον αγώνα του για την ελευθερία, για το ίδιο το δικαίωμά του να υπάρχει. More

Χάμπερμας και Έκο στην Αθήνα για το Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας

Leave a comment

umberto-ecoΣτην ιδιαίτερη σημασία που έχει η διοργάνωση του Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσοφίας για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Βουδούρης, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ενόψει της έναρξης των εργασιών του συνεδρίου στις 4 Αυγούστου.

Ο κ. Βουδούρης τόνισε ότι η πραγματοποίηση του συνεδρίου στην Ελλάδα αλλά και το θέμα του «Η φιλοσοφία ως έρευνα και τρόπος ζωής» αποτέλεσαν πόλο έλξης για τους διακεκριμένους επιστήμονες του κλάδου της φιλοσοφίας που θα δώσουν το «παρών» αλλά και για επιστήμονες από χώρες της Ασίας, όπου η φιλοσοφική θεώρηση διαφέρει σε πολλά σημεία από τη φιλοσοφία της Δύσης. «Επικοινώνησε μαζί μου ένας Κινέζος συνάδελφος για να μου πει πόσο τον έχει συγκινήσει το θέμα του συνεδρίου» ανέφερε χαρακτηριστικά. More

Κορνήλιος Kαστοριάδης : Η άνοδος της ασημαντότητας

Leave a comment

bf379-dscn1616Το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη «Η άνοδος της ασημαντότητας» εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1995 και αποτελεί μια συλλογή από κείμενα του, με το στοχασμό του για τη σύγχρονη πραγματικότητα, την κοινωνία και την πολιτική. Μονάχα κάποια από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται είναι η κρίση των δυτικών κοινωνιών, τα κινήματα της δεκαετίας του εξήντα, η αποσάθρωση της δύσης, η άνοδος της ασημαντότητας, το κενό της εποχής, η δημοκρατία ως διαδικασία και ως καθεστώς.Ζούμε σε μια εποχή που όλοι μας – ή τουλάχιστον θα έπρεπε όλοι – αναζητούμε απαντήσεις στα αδιέξοδα. Ο Καστοριάδης, αρκετά χρόνια πριν, ανέλυε τα σημερινά μας προβλήματα.  Το συγκεκριμένο βιβλίο περιλαμβάνει απίστευτα προφητικές και επίκαιρες αναλύσεις για όσα βιώνουμε. Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να μελετηθεί, σας παροτρύνω να το αναζητήσετε…

Παραθέτουμε δύο από τα αποσπάσματα : More

Άμυνες! (Χτίζουμε άμυνες)

Leave a comment

???????????????????????????????????????

Άμυνες. Χτίζουμε άμυνες. Προστατευόμαστε. Και προστατεύουμε μαζί και τους δικούς μας ανθρωπους. Μόνο αυτούς. Τους προστατεύουμε από όλους τους άλλους. Κι εκείνοι προστατεύονται από μας.

Γεμίσαμε τις πόλεις μας με τείχη, ορατά ή αόρατα, για να προστατευτούμε από μία απειλή. Έτσι μας είπαν. Οι περισσότεροι δεν είδαμε καμία απειλή. Μόνο ακούσαμε να μιλάνε γι’ αυτήν. Και αμέσως τη νιώσαμε κι εμείς. Κι αρχίσαμε να χτίζουμε τείχη.

Για να ξέρουμε τι γίνεται έξω από τα τείχη μας, ανοίξαμε μικρές τρύπες. Μικρά παρατηρητήρια. Από εκεί μαθαίνουμε τα νέα. Και τα νέα είναι πάντα άσχημα. Καινούργιες, ακόμα πιο τρομακτικές απειλές ξεφυτρώνουν κάθε μέρα. Τις βλέπουμε, είναι εκεί έξω. Όμως εμείς δεν κινδυνεύουμε. Έχουμε τις άμυνές μας. More

Bία και Kοινωνική Δικαιοσύνη

Leave a comment

caravaggio

Το καλό και το κακό στην κινέζικη φιλοσοφία αναπαρίστανται με το γιν και το γιαν. Το ένα αποτελεί όχι μόνο αντίθεση αλλά και αιτία ύπαρξης του άλλου.

Στη Δύση, οι φιλόσοφοι προσπαθούν ανά τους αιώνες να καταλήξουν στο αν ο άνθρωπος είναι φύσει καλός ή κακός. Ίσως όμως, όπως το γιν και το γιαν ενυπάρχουν το ένα στο άλλο, έτσι και ο άνθρωπος δε μπορεί να είναι αμιγώς καλός ή αμιγώς κακός. Δεν είμαστε μονοδιάστατοι αλλά συγκερασμός πολλών πραγμάτων. Η ψυχολογία υποστηρίζει πως ό,τι είμαστε είναι αλληλεπίδραση γονιδίων και περιβάλλοντος. Εφόσον λοιπόν το περιβάλλον είναι καταλυτικός παράγοντας στην ανάδειξη ενός ατόμου σε καλό ή κακό και στη μετατροπή από το δυνάμει στο ενεργεία είναι, καθώς μεταφερόμαστε στο πεδίο της κοινωνικής φιλοσοφίας θα διερευνήσουμε φιλοσοφικές προσεγγίσεις ως προς αυτό. Oρισμένες στηρίχτηκαν είτε στην έμφυτη καλοσύνη του ανθρώπου ενώ άλλες στην έμφυτη κακία του. Θα δούμε επίσης, πως η κοινωνία όταν γίνεται εχθρική, τα μέλη της εύκολα μπορούν να προσφύγουν στη βία. More

ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΧΑΜΠΕΡΜΑΣ: «ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΟΨΙΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΑΪΜΑΡΗΣ»

1 Comment

Juergen_Habermas_2011_3-300x177“Μόνο μία Ευρώπη ενωμένη σε πολιτικό επίπεδο και με επαρκή οικονομική ευρωστία, μπορεί να δαμάσει τον ξέφρενο οικονομικό καπιταλισμό”, τονίζει σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε ο Γιούργκεν Χάμπερμας στην “Εφημερίδα των Συντακτών”, λίγες μέρες πριν την έλευσή του στην Αθήνα, για το Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας (4-10 Αυγούστου).

Αναφορικά με τη σημερινή οικονομική κρίση, επισημαίνει πως “στην περίπτωση που η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας ήταν αποτέλεσμα μίας πολιτικής ρύθμισης, οι ανεξέλεγκτες χρηματοπιστωτικές αγορές θα μπορούσαν να τεθούν ξανά υπό πολιτικό έλεγχο”. More

Ή δουλειά ή αξιοπρέπεια… και τα δύο μαζί δεν γίνονται!

Leave a comment

541040_229260950542264_1978835675_n

Η ανεργία είναι σίγουρα ασθένεια. Ο άνεργος αρρωσταίνει και πρώτα απ’ όλαψυχικά. Τον κυριεύει ο φόβος, το άγχος, η ανασφάλεια, και δεν μπορεί να κοιμηθεί ήσυχος τη νύχτα. Ακολουθεί η κατάθλιψη, από ήπια μέχρι βαριάς μορφής μελαγχολία που μπορεί να φτάσει το άτομο στην αυτοκτονία. Η ανεργία μπορεί επομένως να αποβεί θανάσιμη ασθένεια. Ο άνεργος ψάχνει απεγνωσμένα ένα φάρμακο για να λυτρωθεί. Ρωτάει παντού, στέλνει βιογραφικά, διαβάζει τις αγγελίες, ρωτάει γνωστούς και άγνωστους, φίλους και συγγενείς. Η ανεργία είναι τόσο ύπουλη που μπορεί να οδηγήσει τον ασθενή να ρίξει το φταίξιμο στον εαυτό του (είτε διότι η ίδια η κοινωνία καλλιεργεί την ηθική της ενοχής και υιοθετεί αξίες βασισμένες σε αρνητικά δικαιώματα με αποτέλεσμα το φταίξιμο να ρίχνεται πάντα στο θύμα, είτε γιατί η εσωστρέφεια πολλές φορές, ειδικά σε περιπτώσεις που συνοδεύoνται από κατάθλιψη, οδηγεί σε σκέψεις αυτο-ενοχής και πράξεις αυτο-τραυματισμού). Έτσι, ο άνεργος ως συνήθως νιώθει αποτυχημένος, παρείσακτος και αντικείμενο χλευασμού από τον περίγυρό του. Νομίζει πως για την “αδυναμία” του να βρει δουλειά φταίει ο ίδιος. Στην πραγματικότητα όμως έχει κολλήσει την ασθένεια από το περιβάλλον, καθώς η ανεργία είναι άκρως μεταδοτική και ιδιαίτερα στους πιο ευάλωτους ανθρώπους. More

Κορνήλιος Καστοριάδης: Η «Ορθολογικότητα» του καπιταλισμού

Leave a comment

kastoriadisΣτο βιβλίο «Η ορθολογικότητα του καπιταλισμού» του Έλληνα διανοητή Κορνήλιου Καστοριάδη, περιέχονται κείμενα και δοκίμια που αφορούν την εξέλιξη του σύγχρονου καπιταλισμού, και τις επιπτώσεις του στον άνθρωπο. Το βιβλίο εκδόθηκε τον Σεπτέμβρη του 1997. Σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά, οι τοποθετήσεις του Καστοριάδη πάνω στην σύγχρονη Δυτική κοινωνία και το Νεοφιλελευθερισμό, εξακολουθούν να μας εμπνέουν.

Πρόκειται για ένα σχετικά μικρό βιβλίο, ωστόσο, όμως, πλούσιο σε περιεχόμενο. Με την βοήθεια του Max Weber, ο Έλληνας διανοητής επιχειρεί να διαυγάσει τις σύγχρονες, Δυτικές, καπιταλιστικές κοινωνίες όχι μόνο κάτω από την αυστηρή οικονομική της πτυχή. Όπως και η πρώτη περίοδος της Σχολής της Φρανκφούρτης (βλ Max Horkheimer, Theodor Adorno και Herbert Marcuse), ο Καστοριάδης μας προτρέπει να δούμε τον καπιταλισμό όχι μόνο σαν ένα προβληματικό σύστημα οικονομικών σχέσεων, αλλά, και σαν κοινωνικό και αξιακό μοντέλο. More

Older Entries Newer Entries