Αρχική

Πατρίδα, η ντόπα των φτωχών

Σχολιάστε

της Εύης Νικολοπούλου

Όταν ένας πολιτισμός δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει την κατάσταση κατά την οποία η ικανοποίηση ενός ορισμένου αριθμού μελών του, έχει ως προϋπόθεση την καταπίεση ενός άλλου – τότε γίνεται κατανοητό πως αυτοί οι καταπιεσμένοι θα αναπτύξουν μια έντονη εχθρότητα προς τον πολιτισμό, τον οποίον στηρίζουν με την εργασία τους μεν, στα δε αγαθά του έχουν την μικρότερη μερίδα.

Σίγκμουντ Φρόυντ,Το μέλλον μιας Αυταπάτης

Ένας πολιτισμός που αφήνει ανικανοποίητο τόσο μεγάλο αριθμό των μελών του, ο Φρόυντ πίστευε ότι όχι μόνο οδεύει προς την κατάρρευση, αλλά και ότι την αξίζει. Ένας θεσμός που όχι μόνο απεργάζεται συστηματικά αυτή τη συνειδητοποίηση, αλλά και έπαιζε ανέκαθεν το ρόλο του χαλιναριού της εξεγερσιακής διάθεσης των μαζών, είναι η επίσημη θρησκεία.

Με ποιόν τρόπο αποτέλεσε τον καλύτερο σύμμαχο των κυβερνήσεων η επίσημη θρησκεία του κράτους; Ρίχνοντας το ηθικό βάρος στην ατομική ευθύνη και την αμαρτωλή φύση του ανθρώπου, και αποσιωπώντας τα εγκλήματα των εξουσιαστών. Καθαγιάζοντας διαχρονικά την υπομονή, την καρτερικότητα και την συγχώρεση. Προτείνοντας ως αντίδραση στη  βία,να προτάξουμε και το άλλο μάγουλο, για να εισπράξουμε περισσότερη βία, ανάγοντας την ανοχή στη βία και την εκμετάλλευση, σε αρετή. Υποσχόμενη  αποκατάσταση της χαμένης δικαιοσύνης σε μια άλλη διάσταση- την αιώνια ζωή, εκεί όπου οι “Οι τελευταίοι έσονται πρώτοι”. Τους δε επίγειους εκπρόσωπους του θεού και κήρυκες του λόγου της χριστιανικής αγάπης, τους έχουμε δει να συνεργάζονται άψογα με αυταρχικούς άρχοντες, με χουντικούς δικτάτορες, να εξυφαίνουν εγκώμια για ολιγάρχες, και  να εγκαινιάζουν πρόθυμα τα γραφεία των Ελλήνων νεοναζί. Περισσότερα

Advertisements

Διλήμματα και μπαμπούλες

Σχολιάστε

Είχα πολύ καιρό να ακούσω την αποστροφή που άκουσα χτες αλλά διαπίστωσα ότι εξακολουθεί να μου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι με την ίδια ταχύτητα και την ίδια αποτελεσματικότητα: «Αν ο ΣυΡιζΑ αποτύχει, έρχεται η Χρυσή Αυγή».

Τέτοιας μορφής διλήμματα έχουν γίνει πολλές φορές viral (για να μεταχειριστώ κι εγώ μια χαζομάρα τού συρμού) κατά την μεταπολίτευση. Νωρίς-νωρίς, από το 1974 κιόλας, ο Μίκης Θεοδωράκης εμπνεύσθηκε εκείνο το αλήστου μνήμης «Ή Καραμανλής ή τανκς». Αργότερα, όταν αποδείχθηκε ότι το ΠαΣοΚ είχε τόση σχέση με τον σοσιαλισμό όση η Νέα Δημοκρατία με τον κομμουνισμό, έπρεπε να αποφασίσουμε ανάμεσα στο να ξαναψηφίσουμε ΠαΣοΚ και στο να ξανάρθει η δεξιά. Ακόμη κι όταν η περίφραση «σοσιαλιστικό ΠαΣοΚ» κατάντησε ανέκδοτο, στις προεκλογικές συγκεντρώσεις τού Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου συνέχισε να αντηχεί το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά».

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει αλλά παραμένουν ίδια. Η δεξιά παρουσιάζει τέτοια ροπή προς την φαιδρότητα ώστε έχει πάψει πλέον να εμφανίζεται ως μπαμπούλας. Από την άλλη, η αριστερά, έχοντας γευτεί τους καρπούς της εξουσίας, δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται. Παράλληλα, τα πάσης φύσεως απειλητικά μπουρδολογήματα περί διώξεων, ειδικών δικαστηρίων κλπ κλπ δεν είναι ικανά να φοβίσουν ούτε μικρό παιδί ώστε να φάει το φαγητό του. Όμως, η ανάγκη για τεχνητή συσπείρωση επιβάλλει την ύπαρξη ενός μπαμπούλα. Κι αν τέτοιος μπαμπούλας δεν υπάρχει, πρέπει να επινοηθεί.

Κάπως έτσι, λοιπόν, φτάσαμε στο απλοποιημένο «ή ο ΣυΡιζΑ ή οι φασίστες», βάσει του οποίου εκείνος που δεν θέλει την αριστερά στην εξουσία είναι φασίστας ή, έστω, κρυφοφασίστας. Αξίζει να θυμηθούμε εδώ την φράση-ερώτημα από την ομιλία τού Αλέξη Τσίπρα στο Ηράκλειο, πριν τις δεύτερες εκλογές τού 2015: «Θέλουμε στο υπουργείο υγείας τον Παύλο Πολάκη ή τον Άδωνι Γεωργιάδη;». Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο πρωθυπουργός «θυμίζει» στο ακροατήριο ότι αν δεν γίνει υπουργός ένας αριστερός, θα πάει στην θέση του ένας φασίστας.

Οι παρενέργειες από μια τέτοια αποστροφή είναι και πολλές και σαφείς. Αν αντιταχθείς στις όποιες φιλοκαπιταλιστικές επιλογές τής κυβέρνησης, σαμποτάρεις το έργο της ως εθνικός μειοδότης. Αν επιμένεις να μιλάς για ταξική πάλη, σαμποτάρεις την προσπάθεια για εθνική ομοψυχία. Αν φωνάζεις πως δεν είναι δυνατόν μια κυβέρνηση που φροντίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να καμώνεται ταυτόχρονα πως νοιάζεται για τα συμφέροντα των εργαζομένων, σαμποτάρεις την αριστερά και προμοτάρεις τους φασίστες που καραδοκούν.

Το πρόβλημα με την αναπαραγωγή τέτοιας μορφής αποστροφών, στην περίπτωση που αυτές δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για εκφοβισμό και, κατ’ επέκταση, τεχνητή συσπέιρωση, είναι απλό: συνιστούν απλή διάγνωση εκείνου που τις αναπαράγει ή υποκρύπτουν βούλησή του; Για παράδειγμα, όταν λέω πως «αν ο ΣυΡιζΑ αποτύχει, έρχεται η Χρυσή Αυγή», τι εννοώ; «Έτσι θα γίνει και να μου το θυμηθείτε» ή «αν δεν κάνετε όσα περιμένω, βρε κερατάδες, στις άλλες εκλογές θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή για να βάλετε μυαλό»; Ειλικρινά, φοβάμαι πολύ την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα.

Με μια δεύτερη ανάγνωση όλων αυτών των διλημμάτων, διαπιστώνουμε εύκολα την εγγενή τους αδυναμία, όπως αυτή κρύβεται πίσω από την ίδια την λέξη: είναι δι-λήμματα. Αποκλείουν, δηλαδή, ο,τιδήποτε διαφορετικό, καθώς περιορίζονται ή σε τούτο ή σε εκείνο. Συνεπώς, αφήνουν από χέρι εκτός συζήτησης την πιθανότητα να συμβεί κάτι άλλο. Στο παράδειγμά μας, αν αποδυναμωθεί ο ΣυΡιζΑ, θα ισχυροποιηθεί ο χρυσαυγήτικος φασισμός, αποκλειομένης παντάπασιν της περιπτώσεως να ισχυροποιηθεί κάτι άλλο, π.χ. ο κομμουνισμός.

Για να τελειώνουμε, λοιπόν. Προσωπικά, όχι απλώς δεν με νοιάζει καθόλου αν αποτύχει στο έργο της η αριστερή μας κυβέρνηση αλλά μπορώ να παραδεχτώ ότι εύχομαι να αποτύχει. Ίσως επειδή, ως κομμουνιστής, παραμένω αρκετά αισιόδοξος ώστε να βλέπω ως μόνη εναλλακτική λύση σε μια αποτυχημένη σοσιαλδημοκρατία, τον κομμουνισμό. Με όσους ως τέτοια εναλλακτική βλέπουν τον φασισμό, λυπάμαι αλλά δεν μπορώ ούτε καν να συζητήσω. Είναι ήδη φασίστες.

cogito ergo sum

Νεοφιλελευθερισμός: Ανεστραμμένος φασισμός

Σχολιάστε

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Γράφει ο Ουμπέρτο Έκο στο δοκίμιό του με τίτλο «UrFascism» πως, «το φασιστικό παιχνίδι μπορεί να παίξει σε πολλές μορφές και το όνομα του παιχνιδιού δεν αλλάζει», καθώς αναπτύσσει τα 14 χαρακτηριστικά του φασισμού που, αν και πολλά απ’ αυτά είναι αντιφατικά μεταξύ τους, όπως λέει, «αρκεί ένα από αυτά για να επιτρέψει στον φασισμό να εξαπλωθεί γύρω του».

Σημεία αντίθεσης

Αναζητώντας συσχετίσεις ανάμεσα στον φασισμό –με βάση αυτά τα 14 πιθανά χαρακτηριστικά που ορίζει ο Έκο– και στον παγκοσμιοποιητικό νεοφιλελευθερισμό των αγορών, μπορούμε εξαρχής να εντοπίσουμε 7 κριτήρια που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση: Περισσότερα

Μεταξύ οικουμενικού φιλελευθερισμού και φασισμού

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Μπελαντή

Από τότε που έχει επικρατήσει (εδώ και πάνω από μία δεκαετία) η πολιτική ορθότητα, «οφείλουμε» σε κάθε κρίση ή σοβαρό γεγονός να λαμβάνουμε μια κοινώς αποδεκτή αφετηριακή θέση, και μετά να προχωρούμε σε μια πιο ουσιαστική συζήτηση. Παρά το ότι αυτή η διαδικασία δεν είναι πολιτικά ουδέτερη, ας την ακολουθήσουμε προς αποφυγήν βαρετών παρεξηγήσεων: κανείς δεν εγκρίνει τον βάναυσο ξυλοδαρμό του Γιάννη Μπουτάρη από ακροδεξιά άτομα και στοιχεία.

***

Όμως, η υπόθεση που εκτυλίσσεται σε αναφορά με το περιστατικό αυτό δεν είναι χρονικά απομονωμένη, έχει παρελθόν και μέλλον. Η Αριστερά διεθνώς, σε μεγάλο βαθμό, έχει εκπαιδευθεί να είναι αποκλειστικά αντινεοφιλελεύθερη αλλά όχι αντιφιλελεύθερη δύναμη. Ιδίως μάλιστα, εφόσον ο ατομικιστικός φιλελευθερισμός προσδιορισθεί πιο λεπτά ως «δικαιωματισμός», και συνδυασθεί με κάποια κοινωνική ευαισθησία, αποτελεί πεμπτουσία της σύγχρονης Αριστεράς και πυρηνικό της στοιχείο. Περισσότερα

Austerityland / Στη χώρα της λιτότητας

Σχολιάστε

NO-PASARÁN-poster-8x6

Του Leigh Phillips *

Μετάφραση για την ΕΛ.Λ.Α.Σ : N.K.

Aναδημοσίευουμε ένα εξόχως προφητικό κείμενο 5 ετών με αφορμή τη νέα συνταγματική «δημοκρατική» εκτροπή της Ιταλίας . Εδώ βρίσκονται οι αλήθειες που δεν βολεύουν κανέναν και αφορούν την «δημοκρατικά θεσπισμένη» Ευρωχούντα που όποτε δε βολεύεται από τη βούληση των λαών δεν έχει κανένα πρόβλημα να καταλύει τα πάντα.

JP Morgan προς την περιφέρεια της ευρωζώνης: «Ξεφορτωθείτε τα ριζοσπαστικά, αντι-φασιστικά συντάγματα σας»

Μερικές φορές θαυμάζω πόσο αντισηπτική και μειλίχια ακόμη, μπορεί να είναι η γλώσσα των πιο άθλιων και αχρείων έγγραφων.

Την περασμένη εβδομάδα, η ευρωπαϊκή οικονομική ερευνητική ομάδα μαζί με την JP Morgan, το παγκόσμιο οικονομικό γίγαντα, έθεσε ένα 16σέλιδο έγγραφο σχετικά με την κατάσταση των ρυθμίσεων της ζώνης του ευρώ. Αυτό συνεπαγόταν μια σύνοψη από ό, τι δουλειά έχει γίνει μέχρι τώρα και τι δουλειά υπάρχει ακόμη για να γίνει στα θέματα της εθνικής κυριαρχίας, των νοικοκυριών και την απομόχλευση του τραπεζικού τομέα,  διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (μείωση του κόστους εργασίας, καθιστώντας ευκολότερες τις απολύσεις εργαζομένων,  ιδιωτικοποιήσεις, «απορρύθμιση», απελευθέρωση «προστατευόμενων» βιομηχανιών, κλπ.) και εθνικές πολιτικές μεταρρυθμίσεων. Περισσότερα

Ευρωπαϊκή Ένωση: Ο χρήσιμος ηλίθιος;

Σχολιάστε

Ο Στεπάν Μπαντέρα (μέσον) με γερμανική στρατιωτική στολή

[Με αφορμή τα πρόσφατα εγκαίνια της μεγάλης γέφυρας που συνδέει την προσαρτημένη Κριμαία με την Ρωσσία (ένα γεγονός που πυροδότησε νέο κύκλο ρητορικών αντιπαραθέσεων και όξυνσης των σχέσεων του Κιέβου με την Μόσχα), θυμήθηκα το παρακάτω κείμενο του γερμανού δημοσιογράφου και ιστορικού ερευνητή René Heilig, ηλικίας τεσσάρων περίπου ετών. Προστρέχω σήμερα σ’ αυτό μιας και οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις δεν μου αφήνουν χρόνο για κάτι άλλο εκτός από αντιγραφή.]

Στις δυτικές περιοχές τής Ουκρανίας κυματίζουν μαύρες και κόκκινες σημαίες, εκτός από εκείνες με τα εθνικά χρώματα, το μπλε και το κίτρινο. Είναι οι σημαίες τής Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (Organization of Ukrainian Nationalists – OUN), η οποία ιδρύθηκε στην Βιέννη το 1929. Ανάμεσα σε συνθήματα υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών ελευθεριών, φαίνεται πως υλοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο τα όνερα του Στέπαν Μπαντέρα (1909-1959).

Μνημείο του Μπαντέρα στο Ίβανο-Φρανκίβσκ

Ο Μπαντέρα; Οφείλει κάποιος να τον γνωρίζει; Τουλάχιστον εκείνοι οι πολιτικοί, οι οποίοι τώρα αξιώνουν και χορηγούν υποστήριξη για τους νεοφερμένους στο Κίεβο, έπρεπε να μάθουν τον διασημότερο ηγέτη της OUN και να τρομάξουν. Τα εθνικιστικά-φασιστικά ιδεολογήματά του εφαρμόζονται ως ευαγγέλιο, ιδιαιτέρως στο «Κόμμα της Ελευθερίας» (Σβόμποντα) και στον μαχητικό «Δεξιό Τομέα». Θα έπρεπε επίσης να ψάξουν κάποτε ονόματα όπως Ντμύτρο Ντόντσεβ, Βολοντύμυρ Μάρτινετς, Στέπαν Λενκάβσκι, Γιάροσλαβ Στέτσκο, Αντρέι Μέλνυκ, Γιάροσλαβ Ίρσαν και Μύκολα Λέμπεντ.

Όλοι τους αποτελούν συγκεκριμένες εκδοχές του ουκρανικού εθνικισμού, όπως αυτός αναπτύχθηκε μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και, περισσότερο, στην χιτλερική Γερμανία πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη διάρκειά του ενώ πρωτοστάτησε και στον αντικομμουνιστικό αγώνα των δυτικών δυνάμεων μετά το 1945. Οι πολλαπλές διασπάσεις της Ουκρανίας, η μετατόπιση των ιστορικών και θρησκευτικών θεμελίων της, η εκμετάλλευση από γειτονικές δυνάμεις, όλα τούτα καλλιέργησαν μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο καινούργιο έδαφος για εθνικιστικές αντιλήψεις, οι οποίες αμέσως άντλησαν δάνεια από φασιστικές ιδεολογίες. Υποδαύλιζαν το μίσος εναντίον των πολωνών και των εβραίων. Στόχος ήταν να ιδρυθεί, σύμφωνα με την OUN, ανεξάρτητο κράτος στις «εθνογραφικά ουκρανικές περιοχές». Η OUN βρήκε ανταπόκριση κυρίως στην δυτική και κεντροδυτική Ουκρανία, σε περιοχές όπως η Γαλικία και η Βολυνία, που «έπεσαν» σε πολωνικά χέρια.

Η OUN προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει το πολωνικό κράτος με παραστρατιωτικές μεθόδους. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των πολωνών, που άρχισαν να καίνε ανυπότακτα χωριά και ορθόδοξες εκκλησίες. Αποτέλεσμα: η OUN στράφηκε προς τη ναζιστική Γερμανία και επένδυσε σ’ αυτή. Ο ηγέτης της Αντρέι Μέλνυκ διαβεβαίωσε τον Μάιο του 1939 τον υπουργό εξωτερικών τής Γερμανίας Ρίμπεντροπ ότι, σύμφωνα με την φιλοσοφία τους, η οργάνωσή του ανήκε στο ίδιο είδος κινημάτων με τον γερμανικό ναζισμό και τον ιταλικό φασισμό.

Μνημείο του Μπαντέρα στο Λβιβ (Λβοφ)

Ο Γιάροσλαβ Ίρσαν, ένας άλλος θεωρητικός τής OUN, είχε ήδη τονίσει έναν χρόνο πριν: «Ο
ουκρανικός εθνικισμός χρησιμοποιεί τον όρο ‘εθνικισμός’ με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιούνται οι όροι ‘ναζισμός’ ή ‘φασισμός’ από τον γερμανικό και τον ιταλικό εθνικισμό».

Με την υπογραφή τού συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, η δυτική και κεντροδυτική Ουκρανία έγινε σοβιετικό έδαφος. Έτσι, η OUN θεώρησε την Ε.Σ.Σ.Δ ως τον κύριο εχθρό. Η Μόσχα αντέδρασε και εκτόπισε εκατοντάδες χιλιάδες εθνικιστές ουκρανούς από αυτά τα εδάφη. Απέναντι, η Βέρμαχτ στρατολογούσε ουκρανούς για την επίθεση στην Σοβιετική Ένωση.

Από την πλευρά του, ο Μπαντέρα οργάνωνε τα δικά του παραστρατιωτικά σώματα. Πριν ακόμη φτάσει η Βέρμαχτ στο Λβιβ το 1941, οι στρατιώτες του μπήκαν στην πόλη και έσφαξαν τον εβραϊκό πληθυσμό. Επιμένει «στο σημείο της εξόντωσης των εβραίων και θεωρεί λειτουργικό να εισαχθούν στην Ουκρανία οι γερμανικές μέθοδοι εξολόθρευσης του εβραϊκού πληθυσμού», έγραφε ο Γιάροσλαβ Στέτσκο το καλοκαίρι του 1941.

Η γερμανική ηγεσία δεν είχε κανένα λόγο να αντιταχθεί σε όλα αυτά, όμως διαφώνησε έντονα όταν ο Στέτσκο ανακηρύχθηκε πρόεδρος ενός ανεξάρτητου ουκρανικού κράτους στις 30 Ιουνίου 1941. Ο Χίτλερ και ο επικεφαλής των SS Χίμμλερ, οι οποίοι δέχονταν τους ουκρανούς εθελοντές (όπως τον δεσμοφύλακα των στρατοπέδων θανάτου Ντέμγιανγιουκ), αντέδρασαν με σφοδρότητα. Ο Στέτσκο και ο Μπαντέρα κλείστηκαν μέχρι το 1943 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν.

Ουκρανικό γραμματόσημο αφιερωμένο στα 100 χρόνια από την γέννηση του Μπαντέρα

Στο μεταξύ, ο συγκροτημένος Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός (UPA) δρούσε στα δάση, όπου έσφαζε πολωνούς, μαχητές του Κόκκινου Στρατού, σοβιετικούς παρτιζάνους ή και ουκρανούς χωρικούς, οι οποίοι ήθελαν να αποφύγουν την φορολόγησή τους από τον UPA. Για τον UPA, τα θεμελιώδη δικαιώματα ίσχυαν με ιδιαίτερο τρόπο. Λόγου χάρη, έλεγαν: «Αντιμετώπιζε τους εχθρούς του έθνους σου με μίσος και αδυσώπητα». Πάνω απ’ όλα βρισκόταν το: «Ή θα φτιάξουμε ένα ουκρανικό κράτος ή θα πεθάνουμε στον αγώνα γι’ αυτό». Παράλληλα (με καταλυτική βοήθεια από την παράταξη του Μέλνυκ στην OUN), σχηματίστηκε η μεραρχία των SS «Γαλικία» από ουκρανούς εθελοντές. Αυτό το σώμα, εκτός των άλλων, καταδίωκε παρτιζάνους στη Γιουγκοσλαβία. Οι μονάδες του παραδόθηκαν στις 8 Μαΐου 1945 ως «Ουκρανικός Εθνικός Στρατός» και οδηγήθηκαν από τους δυτικούς συμμάχους στην Ιταλία. Η παράδοσή τους στην Σοβιετική Ένωση απορρίφθηκε ως ιδέα.

Ήδη από το 1943, στην OUN ήταν σαφές ότι η Γερμανία θα έχανε τον πόλεμο. Για τον αρχηγό τού UPA Μύκολα Λέμπεντ ήταν η σωστή στιγμή να αρχίσει η τελική μάχη για το δικό τους ουκρανικό κράτος. Διέταξε να εκκαθαριστεί «όλη η περιοχή από τον πολωνικό πληθυσμό». Και το έκανε με έναν ιδιαίτερα αιμοσταγή τρόπο. Ακόμη και ως τα μέσα τής δεκαετίας τού ’50, τα παράνομα σώματα του Μπαντέρα πολεμούσαν εναντίον της σοσιαλιστικής τάξης τής Μόσχας. Με παρόμοιο τρόπο, έκαναν επιθέσεις από τα Καρπάθια ή από πολωνικά εδάφη σε όμορες σοσιαλιστικές δημοκρατίες. Σ’ αυτό υποστηρίζονταν από την πολιτειακή CIA και από την οργάνωση Gehlen, την κατοπινή BND (υπηρεσία πληροφοριών της Ομοσπονδιακής Γερμανίας). Δυτικές υπηρεσίες έρριξαν εκατοντάδες αλεξιπτωτιστές. Ακόμη και η KGB θεωρούσε σίγουρο πως πολλοί ζουν ανάμεσά τους χωρίς να έχουν αποκαλυφθεί, ως έντιμοι πολίτες. Παρεμπιπτόντως, ο αρχηγός του UPA Μύκολα Λέμπεντ υπηρέτησε μετά τον πόλεμο στην CIA.

Ο Γιάροσλαβ Στέτσκο με τον -τότε- αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζωρτζ Μπους (1983)

Ο ουκρανικός εθνικισμός, τα πανιά τού οποίου φούσκωσαν πάλι μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, θα μπορούσε να συνεχίσει αχαλίνωτος, ύστερα από την επιτυχή εξέγερση στην πλατεία Μαϊντάν του Κιέβου. Από την πλευρά τού «Σβόμποντα», η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι όχι κάτι περισσότερο από τον χρήσιμο ηλίθιο, ο οποίος μπορεί να του παρέχει το απαραίτητο αντίβαρο οικονομικής και πολιτικής ασφάλειας, απέναντι στην μη αδρανούσα γειτονική Ρωσσία.

René Heilig, «Die EU – der nützliche Idiot?«, 15/3/2014

απόδοση στα ελληνικά cogito ergo sum

Η βροχή και η ιδεολογία του Μίσους

Σχολιάστε

Του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου

Το έδαφος για την ανάπτυξη του φασισμού δεν το καλλιέργησε η οικονομική κρίση.
Οχι.

Το προετοίμασε η περίοδος της ευμάριας των δανεικών, της απληστίας, του εκβλαχισμού, της αναγόρευσης του αμοραλισμού σε αρετή, της ιδεολογίας της αρπαχτής. Περισσότερα

Διονύσης Ελευθεράτος : Τα γύψινα λαμόγια της Επταετίας

Σχολιάστε

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κούλαλη

Θα ήθελα σε αδρές γραμμές να περιγράψεις το περιεχόμενο και τη στόχευση αυτού του βιβλίου. 

Το βιβλίο πραγματεύεται την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χούντας. Φυσικά και τα οικονομικά σκάνδαλα της εποχής, που είναι οργανικό στοιχείο της οικονομικής γραμμής πλεύσης της δικτατορίας. Στόχευση; Να εξακριβωθεί και να αναδειχθεί αυτό ακριβώς που συνέβαινε. Και σε διαβεβαιώνω ότι ερεύνησα χωρίς την παραμικρή προκατάληψη. Δεν σκέφθηκα «θα το κάνω να φαίνεται πιο μαύρο, επειδή είμαι αντιχουντικός». Βγήκε… από μόνο του πιο μαύρο απ’ όσο  περίμενα. Και βρίσκοντας πηγές πληροφοριών και γεγονότα, συχνά ανακάλυπτα πτυχές της πραγματικότητας για τις οποίες ήμουν ανυποψίαστος… Περισσότερα

«Τον φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον»… και δικαστικά αθώωσέ τον!

Σχολιάστε

https://www.thepressproject.gr/photos/adikaiosini1525867504.jpg

Του Μηνά Κωνσταντίνου

Την ώρα που η δίκη της Χρυσής Αυγής βρίσκεται σε εξέλιξη και οδεύει προς την κορύφωσή της, με τα συντριπτικά στοιχεία να μην αφήνουν αμφιβολίες για την λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης υπό τη σκέπη ενός αστικού κόμματος με φανερή ναζιστική ιδεολογία, αποφάσεις της Δικαιοσύνης επιχειρούν με εξοργιστικό τρόπο να νομιμοποιήσουν και να λειτουργήσουν ως σανίδα σωτηρίας τόσο για το μόρφωμα, όσο και για όσους υιοθετούν αντίστοιχες φασιστικές πρακτικές. Η 73η επέτειος της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών, βρίσκει τους ιδεολογικούς απόγονους των ηττημένων στη χώρα μας πίσω από έναν προκλητικό δικαστικό κλοιό προστασίας.

Τελευταία απόφαση που φούσκωσε με φρέσκο αέρα τα πανιά της ναζιστικής οργάνωσης, αυτή δικαστηρίου της Θεσσαλονίκης παραμονές της χουντικής επετείου της 21ης Απριλίου, κατά του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, Σωτήρη Ζαριανόπουλου, που τόλμησε να αποδοκιμάσει το ναζιστικό χαρακτήρα της οργάνωσης και των μελών της. Περισσότερα

Ποιος και γιατί επέβαλε τη χούντα της 21ης Απριλίου;

1 σχόλιο

maria-karavela_1Εικόνα από την αντιχουντική εγκατάσταση της Μαρίας Καράβελα το 1971

Ποιος επέβαλε τη δικτατορία των συνταγματαρχών; Με ποιο σκοπό; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σήμερα.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό με τη βοήθεια των όπλων των ΗΠΑ ήταν ένα καθεστώς σιδερόφραχτης, ιδιαίτερα αυταρχικής δημοκρατίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Το παρακράτος και το παρα-Σύνταγμα ήταν στην ημερήσια διάταξη, η αμερικανοδουλεία, η υποστήριξη και ανάδειξη φασιστικών στοιχείων για να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα σχέδια της άρχουσας τάξης ήταν τα βασικά συστατικά του. Περισσότερα

Τα ακροδεξιά τοτέμ της Ευρώπης

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη

Από την αρχή της καπιταλιστικής κρίσης παρατηρούμε την αποδέσμευση από το περιθώριο των φασιστικών ιδεών, με ουσιαστικό επίκεντρο την μορφή του φανατικού εθνικισμού που θεωρεί το έθνος προϊόν των γενετικών ορμέμφυτων, και την διάδοσή τους μέσα σε ορισμένα κοινωνικά στρώματα: τα μεσαία, που μέχρι τα πριν κρατούσαν μια άθικτη κοινωνική θέση, και τα κατώτερα που διακατέχονται από μεγάλη απογοήτευση για την πεζότητα και την χωρίς μέλλον  ζωή τους.

Τα πρόσφατα γεγονότα ελληνοχριστιανικής εθνικής μυθοπλασίας γύρω από την ιστορία της ειδωλολατρικής αρχαίας Μακεδονίας και του δωδεκαθεϊστή και αυτόδιοριζόμενου θεού «Μέγα» Αλέξανδρου, εντάσσονται στο πρότυπο που μόλις περιγράψαμε, καθώς θεμελιώνουν την ισχύ της εθνικο-θρησκευτικής έκστασης εκεί που υπάρχει οικονομική ανασφάλεια, και απογοήτευση.   Γιατί, ναι μεν μπορεί να μην σε φτάνει το μεροκάματο να θρέψεις τον εαυτό σου και τα παιδιά σου, μπορεί να δουλεύεις τον μήνα για  μόλις 200, 300 ή ακόμα και 400 ευρώ, μπορεί να είσαι άνεργος, να πεινάς, όμως, άμα πιστέψεις πως διαιωνίστηκες διαμέσου των «ελληνικών γονιδίων» του Μέγα Αλεξάνδρου και όλο αυτό συνοδευτεί με θρησκευτικές εμμονές, τότε μπορεί και να χορτάσεις από τα άχυρα της εθνικο-θρησκευτικής σου βλακείας. Περισσότερα

Κάντανος: Το πανό κατά του φασισμού δεν άρεσε στον διαιτητή

Σχολιάστε

Το επίμαχο πανό που προκάλεσε τη διακοπή του αγώνα

Tου Μάριου Διονέλλη

Στη διακοπή του αγώνα ποδοσφαίρου της Γ΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Χανίων, μεταξύ των ομάδων της Υρτακίνας και του Ασπάλαθου στο γήπεδο της μαρτυρικής Καντάνου προχώρησε ο διαιτητής της αναμέτρησης.  Αιτία ήταν το αντιφασιστικό πανό που ανάρτησαν οι οπαδοί του Ασπάλαθου και το οποίο δεν είναι αποδεκτό σύμφωνα με τους κανόνες της FIFA.

Το πανό έγραφε: «Την Κάντανο τα Ανώγεια τα κάψαν οι ναζί, φασίστες δε χωράνε σ’ ολόκληρη τη Γη».

Αρχικά το πανό είχε στηθεί σε ύψωμα έξω από το χώρο του γηπέδου ωστόσο ο διαιτητής ζήτησε να κατέβει απειλώντας ότι θα διακόψει το παιχνίδι. Στο δεύτερο ημίχρονο το πανό εμφανίστηκε και πάλι στην εξέδρα των φιλάθλων του Ασπάλαθου, με αποτέλεσμα την οριστική διακοπή του αγώνα για την τύχη του οποίου πλέον θα αποφασίσει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων.   Περισσότερα

Η αριστερά και οι “μακεδονομαχίες” της ή πώς ανοίγει ο δρόμος στη φασιστική απειλή!…

Σχολιάστε

2018 02 18 a01 article01

Του Γιώργου Μητραλιά

Δυσάρεστη έκπληξη” λοιπόν που ο (και “μακεδονομάχος”) Μίκης Θεοδωράκης συγχρωτίζεται πια ανοικτά με τους απολογητές του ρατσισμού, του αντισημιτισμού, του αντικομμουνισμού και της πιο εφιαλτικής “εθνικής καθαρότητας”; Δυσάρεστη, σίγουρα. Έκπληξη όμως όχι. Και αν το πρόβλημα ήταν μόνον ο Μίκης, μικρό το κακό. Όμως, επειδή ακριβώς δεν είναι μόνον αυτός αλλά και πάρα πολλοί άλλοι, το πρόβλημα είναι τεράστιο και ο κίνδυνος άμεσος. Ώρα λοιπόν να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους…

Αλήθεια πρώτη: Η ελληνική αριστερά, ή έστω ένα μεγάλο μέρος της καθώς υπάρχουν -ευτυχώς- και οι εξαιρέσεις που σώζουν την τιμή των Ελλήνων αριστερών, πάσχει από παθολογικό σωβινισμό που αγγίζει -και μερικές φορές ξεπερνάει- τα όρια του ρατσισμού. Από πότε; Μα, σίγουρα από πολύ παλιά, εδώ και τουλάχιστον αρκετές δεκαετίες.

• Αλήθεια δεύτερη: Αυτό τον παραδοσιακό σωβινισμό της, που η ίδια τον αποκαλεί “πατριωτισμό”, η ελληνική αριστερά όχι μόνο δεν τον κρύβει αλλά και είναι υπερήφανη για αυτόν, παρουσιάζοντάς τον περίπου ως ύψιστη πολιτική αρετή που δεν επιδέχεται καμιάς απολύτως κριτικής. Περισσότερα

Σώπα όπου να ‘ναι θα σημάνουν οι καμπάνες του φασισμού

Σχολιάστε

Της Σύλβιας Βαρνάβα

Μια τόσο μα τόσο βολική προώθηση, δια στόματος Μίκη, της θεωρίας των δύο άκρων

Την Κυριακή με το συλλαλητήριο στην Αθήνα έκανε επίδειξη δύναμης ο φασισμός.

Ειδοποιήθηκαν μετανάστες και πρόσφυγες, να κρυφτούν, να προσέχουν, να μην κυκλοφορούν στους δρόμους, γιατί δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί την σωματική τους ακεραιότητα. Βίωσαν τις τελευταίες μέρες την αγωνία και το φόβο μήπως γίνουν σάκος του μποξ, πάνω στον οποίο τα τάγματα εφόδου των ναζιστών θα αποδείξουν εμπράκτως την εθνική τους υπερηφάνεια και την καθαρότητα της ελληνικής φυλής τους.

Σήμερα  δόθηκε το ελεύθερο σε υπόδικους χρυσαυγίτες, σε δολοφόνους, σε εγκληματικές συμμορίες, να παρελάσουν και να κυκλοφορήσουν περήφανα προβάλλοντας την πιο σάπια εκδοχή του ανθρώπινου είδους. Τι είδους συλλαλητήριο είναι αυτό που αποτελεί την αιτία άνθρωποι να χρειάζεται να κρυφτούν, και να τρέμουν με την ιδέα μήπως ομάδες παραστρατιωτικές τους επιτεθούν, αν όχι φασιστικό; Περισσότερα

Ο καπιταλισμός και ο φασισμός συντηρείται από την ανοχή και την παθητικότητα

Σχολιάστε

Της Παναγιώτας Μαυρομήτρου

«26 Ιανουαρίου 1945: Ο κόσμος μας ήταν ένας κόσμος νεκρών και φαντασμάτων. Το τελευταίο ίχνος πολιτισμού έσβησε μέσα μας και γύρω μας. Το έργο της αποκτήνωσης που άρχισαν οι θριαμβευτές Γερμανοί, το ολοκλήρωσαν οι ηττημένοι Γερμανοί.»
«Ο φασισμός ήταν ακόμα παρών, αλλά κρυμμένος μέσα στο κουκούλι του. Προετοίμαζε την αλλαγή του για να εμφανιστεί ξανά με καινούργιο πρόσωπο, μη αναγνωρίσιμο, πιο αξιοσέβαστο, προσαρμοσμένος στις καινούργιες συνθήκες ενός κόσμου ο οποίος έβγαινε από την καταστροφή που ο ίδιος ο φασισμός είχε προκαλέσει.» Περισσότερα

(Ενάντια στην) μυθοποίηση του ναζισμού

Σχολιάστε

Του Χρήστου Σκυλλάκου

Με αφορμή την ταινία “The Man with the iron heart” για την εκτέλεση του αρχιναζιστή Ράινχαρντ Χάιντριχ

Η ταινία βγήκε μέσα στις γιορτές στις ελληνικές αίθουσες. Και κάθε ταινία αξιώνει θεατές. Και κάθε θεατής δικαιούται να κρίνει. Και κάθε κρίση πρέπει να τοποθετείται μέσα σε ένα πλαίσιο ιστορικό, κοινωνικό και όπως και πλαίσιο αναγκαιότητας προβολής του στο σήμερα. Οι ταινίες δεν είναι αθώα παιχνίδια. Είναι προώθηση γνώμης. Είτε ορατά είτε υπαινικτικά εισβάλλουν στο μυαλό μας και προφανώς καλά κάνουν. Η ταινία για την οποία θα μιλήσουμε δημιουργεί ένα πορτρέτο (θα δούμε παρακάτω τι τύπου) του επονομαζόμενου «Χασάπη της Πράγας» ή του «Δήμιου», ή του «Ξανθού κτήνους» και κυρίως του «Άνδρα με την σιδερένια καρδιά» όπως τον μνημόνευε ο Χίτλερ και αληθεύει πως με πλάγιους τρόπους μνημονεύει και η προαναφερθείσα ταινία. Μιλάμε για τον αρχιναζιστή των SS Ράινχαρντ Χάιντριχ.

Κάποια ιστορικά στοιχεία: Δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον Χίμλερ. Ο υπεύθυνος της ιδέας της «Τελικής λύσης» του εβραϊκού προβλήματος. Δηλαδή ο οργανωτής του τρόπου που οι ναζί θα ξεμπερδέψουν μια και καλή με τους Εβραίους μην αφήνοντας κανέναν ζωντανό στα στρατόπεδα εξόντωσης -εφόσον πρώτα διαθέσουν τα χέρια τους για την προσφορά τσάμπα εργασίας στα στρατόπεδα «συγκέντρωσης»-. Μια κτηνώδης προσωπικότητα που πάλι καλά και πρόλαβε η τσεχοσλοβάκικη αντίσταση και τον εκτέλεσε στην μέση του δρόμου και μέρα μεσημέρι. Πράξη αξιοθαύμαστη. Πρώτη φορά ως τότε που είχε εκτελεστεί τέτοιας κλίμακας στέλεχος των ναζί και σε δημόσια θέα –ως απόρροια και του τσεχοσλοβάκικου λαϊκού μίσους εναντίον του- κατοχυρώνοντάς τη αμέσως στην μνήμη της ιστορίας ως μια δυναμική αντιναζιστική παρέμβαση. Για τους τσεχοσλοβάκους ο Χάιντριχ δεν ήταν μύθος. Δεν πολυνοιαζόταν αν παίζει ή όχι καλό βιολί, αν αγαπά την γυναίκα του και το παιδί του ή αν ανελισσόταν λόγω της φασιστικά ακλόνητης προσωπικότητας του στην ιεραρχία των ναζί. Ήξεραν πως αντιπροσώπευε κατοχική δύναμη, πως ήταν ναζιστής και πως εκτελούσε κατά συρροή τα παιδιά τους, τις γυναίκες τους, τους γονείς τους και τους ίδιους. Έτσι λοιπόν, μια σφαίρα, μια χειροβομβίδα και ο Χάιντριχ τέλος. Το 2018 γιατί όμως επανερχόμαστε; Τι ακριβώς μπορεί να μας διδάξει μια ιστορία για αυτόν; Γιατί ενημερωνόμαστε για τις παραπάνω πληροφορίες της προσωπικής του ζωής; Και πόσο σίγουροι μπορεί να είμαστε για το αν αυτές οι πληροφορίες είναι αληθινές και όχι ύποπτα μεθοδευμένες αφηγήσεις μέσα στα χρόνια που αποσκοπούν να αθωώσουν ή να εξήρουν στο πρόσωπο του ολόκληρο τον ναζισμό; Περισσότερα

Η κόλαση εντός τους…

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/art.jpg

Της Ζηνοβίας Σαπουνά

Το τέλος της χρονιάς μάς βρήκε να συζητούμε και πάλι τα ίδια. Τη «φασιστοποίηση» (γλωσσοπλάστης κι εγώ σαν τον πρωθυπουργό μας!) της ελληνικής κοινωνίας.

Αφορμή αυτή τη φορά στάθηκε το κοινωνικό μέρισμα το οποίο έλαβε –άκουσον, άκουσον– ένα περίπου 10% μη Ελλήνων!

Όπως μας είπαν τα «έγκριτα» μέσα μαζικής ενημέρωσης, «ήρθαν οι ξένοι από 170 χώρες και μας πήραν και το κοινωνικό μέρισμα», μετά –φυσικά– τις δουλειές, τα σπίτια, τις γυναίκες, τους άνδρες κτλ που μας «έχουν πάρει» εδώ και χρόνια.

Το κόκκινο χαλί του δρόμου με τα αίματα που οδηγεί στον φασισμό στρώθηκε, και στρώνεται πάντα, από τους «γνωστούς-άγνωστους» διαμορφωτές της κοινής γνώμης που συνεπικουρούνται πλέον από τους τυχάρπαστους νεοφιλελεύθερους διαμορφωτές των social media. Περισσότερα

Ποια σχέση έχει ο φασισμός με τον καπιταλισμό;

Σχολιάστε

https://info-war.gr/wp-content/uploads/2017/11/capitalism_graf.jpg

Ο καθηγητής σύγχρονης ιστορίας του ΑΠΘ Γ. Μαργαρίτης αναλύει τα χαρακτηριστικά του φασισμού ως συνέχεια και επιλογή του καπιταλιστικού συστήματος.

Από τη στιγμή της εμφάνισής τους, τα κινήματα του φασισμού και του ναζισμού είχαν ως στόχο την ανάσχεση του κομμουνισμού. Περισσότερα

Η ιδεολογική ηγεμονία του φασισμού

Σχολιάστε

Toυ Λουκά Σταμέλλου

Ο θεσμικός εθνικισμός δεν βρίσκεται στο ιστορικό παρελθόν

Η εκλογή του νεοναζιστικού κόμματος «Χρυσή Αυγή» στο κοινοβούλιο της Ελλάδας το 2012 σήμανε την πρώτη επάνοδο μιας καθαρά φασιστικής (ή νεοφασιστικής) δύναμης στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η επάνοδος αυτή δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, ούτε ελλαδική ιδιομορφία, ούτε καν κάτι αξιοπερίεργο: τα περισσότερα κόμματα και κυβερνήσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής στρέφονται, σταδιακά, λίγο ή περισσότερο, προς την ακροδεξιά ρητορική και προς ακροδεξιές πρακτικές διακυβέρνησης. Ο συνδυασμός αυτού με τους πανταχού παρόντες ιδρυτικούς μύθους των εθνών – κρατών και τις πολιτικές διαχείρισης της ύφεσης, έστρωσε το δρόμο γι’ αυτήν την επάνοδο.

Δεν είναι τυχαία η πρόσφατη αναφορά του Μάκη Βορίδη στην «ιδεολογική ηγεμονία» ως διακύβευμα στην αντιπαλότητα με το σοσιαλδημοκρατικό – ακροδεξιό μπλοκ των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την διακυβέρνηση. Η επαναβεβαίωση του συνολικού προσανατολισμού της Δεξιάς, με όλα της τα κομμάτια (τόσο ακροδεξιά όσο και «κεντροδεξιά») στον απόλυτο συντηρητισμό, εντάσσεται στην προαναφερθείσα επάνοδο. Περισσότερα

Η επέτειος του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ

Σχολιάστε

by To Skouliki Tom

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, θα ήθελα να καταρρίψω μια ιστορική αναλήθεια που κυκλοφορεί ευρέως κάθε χρόνο από αναρχοάπλυτους και κομμουνιστές οι οποίοι δε θέλουν το καλό της Ελλάδας κι ενοχλούνται από το μεγαλείο της.

Διαβάζω σε διάφορα site και blog ότι το «ΟΧΙ» δεν ειπώθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά, αλλά από τον ελληνικό λαό. Αυτό είναι ψέμα.

O Μεταξάς ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Μπορούσε να δει μέχρι τον 21ο αιώνα. Πράγματι είπε το «ΟΧΙ» το 1940, ώστε να εισβάλλουν οι Ιταλοί, να τους απωθήσουμε, μετά να μπουν οι Γερμανοί, να μας κάνουν με τα κρεμμυδάκια, να μας χρωστάνε τις γερμανικές αποζημιώσεις και σήμερα να τους έχουμε στο χέρι.  Περισσότερα

Η ιερά οργή της Ιεράς Συνόδου

Σχολιάστε

Η επιστολή (αντίγραφα πρώτης και τελευταίας σελίδας) με την οποία οι αγιορείτες παρακαλούν τον Χίτλερ να αναλάβει υπό την «υψηλήν προσωπικήν προστασίαν και κηδεμονίαν» του το Άγιο Όρος (17/7/1941).

Τις προηγούμενες μέρες έγινε πολλή συζήτηση για την «αυστηρή» -και πλημμυρισμένη με εμφανή ιερή οργή- ανακοίνωση με την οποία η Ιερά Σύνοδος ξεκαθαρίζει την στάση της απέναντι στην πολιτεία δείχνοντας τα δόντια της. Επειδή κάτι τέτοιες ανακοινώσεις θα ήσαν για γέλια αν δεν ήσαν τραγικές, ας σχολιάσουμε μερικά σημεία της, μπας και καταλάβουμε πού το πάνε οι ογδόντα ιεράρχες:

(1) Οποιαδήποτε πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος απόκειται στην πρωτοβουλία της Βουλής. Επομένως η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό θα γίνει με διακομματική Επιτροπή των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων και όχι με εκπροσώπους της Κυβέρνησης.
– Πάλι καλά που η διοικούσα εκκλησία «επιτρέπει» στην βουλή να ασχοληθεί με την αναθεώρηση του συντάγματος. Από κει και πέρα, ομολογώ πως αδυνατώ να καταλάβω την βάση επί της οποίας οι ιεράρχες μιλούν για διάλογο, σάμπως και είναι υποχρεωμένη η βουλή να ζητήσει την γνώμη των ρασοφόρων επί του συντάγματος. Το ίδιο ακατανόητος είναι και ο τσαμπουκάς «εμείς δεν μιλάμε με την κυβέρνηση αλλά με διακομματική επιτροπή». Περισσότερα

Τα δύο άκρα: Αυτοί και Εμείς

Σχολιάστε

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Η τερατογένεση του φασισμού και η αναγεννητική πορεία της Αριστεράς

Η Χρυσή Αυγή (εφεξής ΧΑ) επωάστηκε στο συνολικό κλίμα των τελευταίων χρόνων, ως η αντιδραστική – νεοναζιστική απάντηση στην κρίση της αγοραίας κοινωνίας μας. Και χρειάστηκε, μετά τη σωρεία των εγκλημάτων της εγκληματικής (κατά την κυβέρνηση) αυτής οργάνωσης, της συμμορίας κατ’ άλλους, η δολοφονία ενός νέου αντιφασίστα, για να ξυπνήσει η κυβέρνηση και να συλλάβει τον αρχηγό και ανώτερα στελέχη των νεοναζί.

Το γεγονός αυτό είναι κατ’ αρχήν θετικό. Δηλαδή η κυβέρνηση έπραξε αυτό που όφειλε να είχε κάνει: Εφάρμοσε «τον νόμον». Τώρα θέλει να παρουσιάζεται ως προστάτης της νομιμότητας και της Δημοκρατίας. Αλλά: Πρώτον, οι ευθύνες της είναι δεδομένες, επειδή άφησε το τέρας του νεοναζισμού να επωάζεται ανενόχλητο. Και δεύτερο, δεν εγκατέλειψε οριστικά την ιστορικά αβάσιμη, προπαγανδιστική «θεωρία των δύο άκρων».

Με βάση τους υπάρχοντες νόμους, εξάρθρωσε μέρος της εγκληματικής οργάνωσης. Θα προχωρήσει στην ολοκληρωτική εξάρθρωση; Και αν ψηφίσει κάποιο νέο τρομονόμο για να νομιμοποιήσει τα μέτρα της, θα τον διατηρήσει για να τον στρέψει, αν χρειαστεί, προς την αντίθετη κατεύθυνση; Περισσότερα

Είναι Φασισμός Ηλίθιε…

Σχολιάστε

του Κώστα Λουλουδάκη

Είναι προδιαγεγραμμένη από τον θεό, ως ενδέκατη εντολή του, πως πρέπει «να υπακούμε στις εντολές και στους κανόνες των αγορών». Για να πειστούμε πως πρέπει με ευλάβεια να κλείνουμε το γόνυ ενώπιόν τους, μια μικρή ομάδα πανίσχυρων οικονομικά και πολιτικά ανθρώπων, επιστρατεύουν πολλούς άπληστους και γλοιώδεις παρατρεχάμενους, που με την υποστήριξή τους μετατρέπουν την θεϊκή ενδεκάτη εντολή σε κάτι σαν πραγματικότητα.

Για την ακρίβεια των λεγομένων μου, θα ζητήσω να με υποστηρίξει ο πρόεδρος (το 1825) του «Αγγλοελληνικού κομιτάτου του Λονδίνου» , Sir John Bowring ο οποίος, με την χάρη της θείας φώτισης, είχε γράψει: : «Ο Χριστός είναι το ελεύθερο εμπόριο και το ελεύθερο εμπόριο είναι ο Χριστός». (Huffingtonpost :God’s Masterpiece or the Devil’s Bad Joke?  http://www.huffingtonpost.com/eduardo-galeano/gods-masterpiece-or-the-d_b_7878916.html)

Βέβαια, ο θεοσεβούμενος  Sir John Bowring είχε την δυνατότητα να βγάζει από τις τσέπες του πουγκιά με ολότελα δικά του χρήματα άπαξ δημιουργημένα από την θεϊκή αγορά. Περισσότερα

Κομμουνισμός και φασισμός, η φιλελεύθερη μεσολάβηση

Σχολιάστε

Του Γιώργου Λιερού

Ο σύγχρονος, (νέο)φιλελεύθερης έμπνευσης, αντικομμουνισμός ταυτίζει τον κομμουνισμό με τον φασισμό σκοπεύοντας έτσι να θέσει ουσιαστικά –συχνά και τυπικά– εκτός νόμου το οποιοδήποτε πρακτικό και θεωρητικό εγχείρημα αλλαγής της κοινωνίας. Ο (νέο)φιλελευθερισμός αυτοπροσδιορίζεται πολεμικά μέσω μιας ασυμφιλίωτης (υποτίθεται) αντίθεσης στον ολοκληρωτισμό. Κάθε σχέδιο ολιστικής αλλαγής της κοινωνίας είναι το Κακό (οδηγεί στον ολοκληρωτισμό). Πρόκειται για μια άποψη την οποία συμμερίζονται επίσης και οι μετα-αναρχικοί, όπως και όλος ο υπόλοιπος φιλελεύθερος εσμός.

Η πρώτη λαθροχειρία των (νέο)φιλελεύθερων είναι φυσικά η ταύτιση με τον λεγόμενο σταλινισμό του κομμουνισμού, ενός φαντασιακού, ενός συλλογικού ασυνείδητου που εμπνέει τα αλλεπάλληλα κινήματα και ξεσηκωμούς των από κάτω και το οποίο στη δική μας περιοχή του κόσμου έχει τις αφετηρίες του τουλάχιστον στην ύστερη αρχαιότητα. Εμείς θα συζητήσουμε τη σχέση του λεγόμενου σταλινισμού με τον φασισμό εστιάζοντας σε αυτό που είναι, κατά την γνώμη μας, το κύριο, την βαθιά σχέση που έχει ο καθένας από αυτούς τους δύο με τον φιλελευθερισμό. Εν παρόδω θα αναφερθούμε στην θέση του «σταλινισμού» στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος. Περισσότερα

Νεοφιλελευθερισμός, η ιδεολογία πίσω από τον κανιβαλισμό και την βαρβαρότητα

Σχολιάστε

Με αφορμή την πριν από μερικές μέρες δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι «η κοινωνική ισότητα είναι αντίθετη με την ανθρώπινη φύση» και τις τραγελαφικές συμπληρωματικές δηλώσεις κάποιων άλλων, με χαρακτηριστική εκείνη του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο όποιος θεώρησε εύλογο να συγκρίνει τις ανθρώπινες κοινωνίες με τις συνθήκες που επικρατούν στη ζούγκλα, ακολουθεί παρακάτω μια προσπάθεια μέσα από αναλύσεις και άρθρα που έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί, ώστε να διασαφηνιστεί η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκανε τίποτα περισσότερο με τη δήλωσή του παρά να επισημάνει την πεμπτουσία της ιδεολογίας που εκπροσωπεί. Μια ιδεολογία που όπως φαίνεται δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη στους ανθρώπους και πολλές φορές διατηρούν την εντύπωση ότι είναι προοδευτική, εφαρμόσιμη και πολλά υποσχόμενη.
Σε μια απλή κουβέντα πιθανόν με γνωστούς μας αν ζητήσουμε από κάποιον να ορίσει τι σημαίνει νεοφιλελευθερισμός θα δυσκολευτεί αρκετά. Μια ιδεολογία που κυριαρχεί στη ζωή μας και που προωθείται χωρίς δισταγμό και προσχήματα, για τους περισσότερους, δεν είναι εύκολα προσδιορίσιμη.

Νεοφιλελευθερισμός λοιπόν: ξέρετε τι είναι; Περισσότερα

Older Entries