Αρχική

Η εκλογική ανάλυση μιας νεοναζιστικής ήττας

Σχολιάστε

Του Αλέξανδρου Λιτσαρδάκη

Το στοίχημα ο φασισμός το κερδίζει μόνο εάν στην πλειοψηφία των κοινωνικών χώρων δίνει μια συνεχή παράσταση νίκης. Αυτό το έχει στερήσει από την Χ.Α. το αντιφασιστικό κίνημα.

Η εκλογική ήττα της Χρυσής Αυγής επιδοκιμάζεται από το πολιτικό σύστημα, που τόσο ανησύχησε τα τελευταία χρόνια, αφού είχε πρώτα ενισχύσει με διάφορους τρόπους την ναζιστική οργάνωση. Η ερμηνεία αυτής της ήττας είναι σημαντική.

Τι έκανε η Χ.Α. τον Σεπτέμβριο του 2015;

Επιλέγω να συγκρίνω τις Ευρωεκλογές του 2019, με τις βουλευτικές του 2015, υποπίπτοντας θεωρητικά σε ένα επιστημονικό ατόπημα. Ο λόγος όμως γι’ αυτό είναι να οδηγηθούμε σε ένα ασφαλέστερο πολιτικό και όχι εκλογικό συμπέρασμα. Η Χ.Α. το 2014 συγκέντρωσε 537.000 ψήφους και 9,4% σήμερα φαίνεται να προσπαθεί στο 80% της ενσωμάτωσης να αγγίξει τους 250.000 και να παλεύει για το 5%. Παράλληλα, θέλοντας να βγάλουμε ένα πολιτικό συμπέρασμα, συνδυασμένο με τον αντιφασιστικό αγώνα και τη δίκη της ΧΑ η οποία ξεκινά το 2015, αλλά και τις σαφείς μεταβολές στο πολιτικό σκηνικό από το Μάιο του 2014 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2015, επιλέγω να συγκρίνω τις Ευρωεκλογές του 2019 με τις βουλευτικές του Σεπτέμβρη του 2015. Περισσότερα

Basta fascista!

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

Απ’ τη συνάντηση των “mainstream” ακροδεξιών στο Μιλάνο το περασμένο Σάββατο στον Σαλβίνι, τα ιστορικά μονοπάτια του ιταλικού φασισμού , τις σχέσεις μελών του κόμματός του με τη μαφία και το μεγάλο κεφάλαιο, τον ρόλο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και την επόμενη μέρα της Ευρώπης. Πώς συνδέονται όλα αυτά; Ακολουθούν οι απαντήσεις. 

Μόλις 23 ετών, ο Jordan Bardella είναι το ανερχόμενο αστέρι του κόμματος της Marine Le Pen. Έχοντας τοποθετήσει στα προπαγανδιστικά κανόνια της επιχειρηματολογίας του τις οβίδες της αντιμετανάστευσης, της υπεράσπισης του ευρωπαϊκού πολιτισμού και των αξιών που αυτός πρεσβεύει, έναντι της μουσουλμανικής επέλασης στη Γηραιά Ήπειρο και, φυσικά, τη ριζική αναδιαμόρφωση της ΕΕ, φαντάζει ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση μιας θέσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκεί, όπου το κόμμα του, Rassemblement National αποτελεί μέλος μιας συμμαχίας ευρωπαϊκών εθνικιστικών κομμάτων (ENF) που στοχεύουν, όπως διατείνονται, να “ακουστεί η – αντισυστημική, βεβαίως, βεβαίως, φωνή τους, σε όλη την Ευρώπη”. Περισσότερα

Με τις πλάτες των ηγετών της ΕΕ η άνοδος της ακροδεξιάς και του φασισμού

Σχολιάστε

Του Λάμπρου Τόκα

Όλο και πιο φανερά, οι κεφαλαιοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό, ζεσταίνουν στον κόρφο τους- όπως γινόταν και πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο- το «αυγό του φιδιού»

Πριν 74 χρόνια, τελείωνε επίσημα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, με τη συντριβή των δυνάμεων του φασιστικού ιμπεριαλιστικού «Άξονα» (Γερμανίας, Ιαπωνίας, Ιταλίας και των συμμάχων τους) που αιματοκύλησαν την ανθρωπότητα στον πιο καταστροφικό- μέχρι τότε- πόλεμο.

Η  9η Μάη 1945, που έληξε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, έχει καταγραφεί στην ιστορία- και στη συνείδηση των λαών- ως Ημέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης. Στις 2.194 μέρες που κράτησε Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (ξεκίνησε το 1939 και έληξε στις 9 Μάη 1945), έχασαν τη ζωή τουλάχιστον 50 εκατομμύρια άνθρωποι, από τους οποίους περίπου 20 εκατομμύρια ήταν πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης. Περιγράφοντας την καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης και του Κόκκινου Στρατού στην συντριβή του ναζισμού – φασισμού, ο Έρνεστ Χεμινγουέι αναφέρει: “Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό, τι μπορεί ποτέ να πληρώσει”. Περισσότερα

Φασισμός: Η σκηνοθεσία της Ζωής

Σχολιάστε

του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Η χρήση και εκμετάλλευση του κινηματογράφου από τους ναζί μέσα από συγκεκριμένα αποκαλυπτικά παραδείγματα. Μια ατέλειωτη λιτανεία από ρατσιστικά εθνικιστικά και αντισημιτικά στερεότυπα που αντικατοπτρίζουν την αποικιακή κουλτούρα ως την φασιστική ιδεοληψία.

Η καλλιτεχνική δημιουργία έχει την δυνατότητα να συμπορεύεται και να συνεπικουρεί  την  εξουσία , να τίθεται απέναντι ή να πιστεύει πως μπορεί να μείνει σε απόσταση,  πως, καθησυχαστικά και αδιάφορα, θα έχει μόνο το ρόλο του παρατηρητή. Ακόμη η τέχνη είναι ικανή να εξαρτάται από την ένταση μιας στιγμής, σαν μια όμορφη γυναίκα που θέλει να ξεχωρίσει, να αποτυπώσει εικόνες εξαχρείωσης,  έξαψης και βίας πολύ μακριά από κανόνες, πρότυπα και συμβάσεις∙ μπορεί να προκαλέσει φόβο στους πολλούς ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στην εξουσία, μπορεί να αποτελέσει μια πολύτιμη  επιλογή.

Λένε, όμως, πως η έννοια της καλλιτεχνικής δημιουργίας είναι ρευστή∙ οπότε ποιος μπορεί να την ορίσει; Περισσότερα

Ποιος και γιατί επέβαλε τη χούντα της 21ης Απριλίου;

1 σχόλιο

maria-karavela_1Εικόνα από την αντιχουντική εγκατάσταση της Μαρίας Καράβελα το 1971

Ποιος επέβαλε τη δικτατορία των συνταγματαρχών; Με ποιο σκοπό; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σήμερα.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό με τη βοήθεια των όπλων των ΗΠΑ ήταν ένα καθεστώς σιδερόφραχτης, ιδιαίτερα αυταρχικής δημοκρατίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Το παρακράτος και το παρα-Σύνταγμα ήταν στην ημερήσια διάταξη, η αμερικανοδουλεία, η υποστήριξη και ανάδειξη φασιστικών στοιχείων για να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα σχέδια της άρχουσας τάξης ήταν τα βασικά συστατικά του. Περισσότερα

Η Αρχαία Σπάρτη και ο Φασισμός

Σχολιάστε

Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανού)

Ο φασισμός, που από την φύση του κατατρύχονταν από τους μύθους, εκτός από τον τευτονισμό, αγάπησε και τα κορμιά της αρχαίας ελληνικής γλυπτικής! Ο φασισμός, δια της οδού του αρχαίου ελληνικού κάλλους και της «συμφιλίωσής» του με την τευτονολατρεία των Γερμανών,  την «καθαρότητα» του αίματος, μα και τη «δύναμη της θέλησης», δημιούργησε ένα θεωρητικό κατασκεύασμα που δίδασκε πως ο γερμανικός λαός ήταν ο δημιουργικός και δυναμικός  συνεχιστής του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων. Περισσότερα

Η Ισραηλινή υπουργός δικαιοσύνης διαφημίζει τον… φασισμό

Σχολιάστε

Ayelet Shaked

Ένα νέο προεκλογικό σποτ του ισραηλινού ακροδεξιού κόμματος Nέα Δεξιά παρουσιάζει την υπουργό δικαιοσύνης του Ισραήλ Αγιελέτ Σακέντ σε λάγνες πόζες να ψεκάζεται με ένα άρωμα με την επωνυμία «Φασισμός».

Παρά το γεγονός ότι το εν λόγω διαφημιστικό θυμίζει σατυρικό σκετς, όπως αναφέρει η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, δεν είναι. Προηγούμενες δηλώσεις μάλιστα της ίδιας ακροδεξιάς πολιτικού, η οποία έχει κατηγορηθεί ότι ασπάζεται πρακτικές του Χίτλερ εναντίον των Παλαιστινίων, δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για… αστεία. Περισσότερα

Άκου, Κασιδιάρη

Σχολιάστε

Άκου, Κασιδιάρη - Media

Τα Πρασσεινάλογα του Στάθη

Προσωπική επίθεση εναντίον μου εξαπέλυσε ο κ. Ηλίας Κασιδιάρης, κατά τη διάρκεια της ανακοίνωσης των υποψηφίων του ψηφοδελτίου των Μήδων για τον Δήμο των Αθηναίων.

     Σ’ αυτήν την επίθεση δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι χαρακτηρισμοί, ορισμένοι εύστοχοι όπως το ότι είμαι κομμουνιστής κι ορισμένοι παιδαριώδεις και γελοίοι – αυτούς τους αντιπαρέρχομαι. Δεν αντιπαρέρχομαι όμως τις συκοφαντίες όπως ότι είμαι «συλλέκτης πολυτελών αυτοκινήτων», ότι έχω «δεξιά τσέπη» κι άλλα συναφή παρόμοια.

     Επειδή οι συκοφαντίες (όπως των εθνομηδενιστών ότι είμαι αντισημίτης) λέγε – λέγε – λερώνουν, έχω να πω σε σας κι όχι στον κ. Κασιδιάρη ότι, ναι είμαι συλλέκτης πολυτελών αυτοκινήτων – παιχνιδιών. Συλλέγω μινιατούρες αυτοκινήτων για να παίζω, να χαρίζω, να ανταλλάσσω με τους (ομοιοπαθείς) φίλους μου. Μένω στο νοίκι, έχω ένα καταχρεωμένο χτήμα και η δεξιά μου τσέπη ήταν πάντα άδεια κι άχρηστη – μόνον για τα κλειδιά μου. Περισσότερα

Κρίστιαν Λούπα: ««Όταν η δημοκρατία ελέγχεται από τους μέτριους μεταμορφώνεται σε φασισμό»

Σχολιάστε

Της Ιωάννας Κλεφτόγιαννη

Το Μανιφέστο του κορυφαίου Πολωνού σκηνοθέτη Κρίστιαν Λούπα, μετά την εκλογή των ακροδεξιών στη χώρα του, γίνεται ξανά επίκαιρο λόγω των μεγαλύτερων διαδηλώσεων κατά της ξενοφοβικής κυβέρνησης στη Βαρσοβία εδώ και 27 χρόνια.

«Δεν αισθάνομαι Πολωνός, νιώθω όπως ο Τόμας Μπέρνχαρτ που τον ταλάνιζε στο τέλος της ζωής του η ακαταμάχητη επιθυμία να εγκαταλείψει τον τόπο όπου ήταν υποχρεωμένος να είναι Αυστριακός. Ο φασισμός είναι που με κάνει να θέλω να φύγω, αυτός ο αέρας που τον έχει δηλητηριάσει μια στενόμυαλη κοινότητα γεμάτη μίσος και χαμέρπεια (…).Όταν η δημοκρατία ελέγχεται από τους μέτριους μεταμορφώνεται σε φασισμό. Φασισμός είναι αυτός ο κλειστός χώρος όπου η μετριότητα των ημέτερων μετατρέπεται σε ύψιστη αξία. Νιώθουμε προδομένοι… Η δημοκρατία δεν μας προφυλάσσει από τους δαίμονες της μετριότητας, απ’ αυτή την αγορά που τη μονοπωλούν κάτι παμπόνηροι που  εκμεταλλεύονται το φόβο των μετρίων». Περισσότερα

Υφέρπων φασισμός

Σχολιάστε

Υφέρπων φασισμός

Του Γιώργου Ν. Οικονόμου*

Από τη δεκαετία του 1990, σε ένα τμήμα της κοινωνίας παρατηρείται άνοδος του εθνικισμού, της θρησκευτικής ρητορείας και του αντιδυτικισμού. Οι συνθήκες που επέτρεψαν αυτά τα φαινόμενα ήταν κατ’ αρχάς η αποτυχία του ελληνικού πολιτικού συστήματος και η διαφθορά του που φάνηκε ήδη το 1989 (σκάνδαλο Κοσκωτά, δίκη Α. Παπανδρέου). Μετά, ο φανατισμός με το «μακεδονικό» ζήτημα εναντίον της γείτονος χώρας και της σύνθετης ονομασίας της με το όνομα «Μακεδονία».

Στη συνέχεια, η υστερία υπέρ των Σέρβων ορθοδόξων χριστιανών και σφαγιαστών των Βαλκανίων (Μιλόσεβιτς, Μλάντιτς, Κάρατζις). Επίσης, οι κινητοποιήσεις υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Τέλος, οι επιθέσεις και τα υβρεολόγια κατά του Βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Σε αυτές τις εκδηλώσεις εθνικιστικής υστερίας, πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε η Χριστιανική Εκκλησία και οι νεοορθόδοξοι θεολογίζοντες. Περισσότερα

Για την πορεία του φασισμού στη Λατινική Αμερική και την ΕΕ

Σχολιάστε

Για την πορεία του φασισμού στη Λατινική Αμερική και την ΕΕ, του Peter Koenig

του Peter Koenig

Η Λατινική Αμερική γίνεται και πάλι η αυλή των ΗΠΑ με το φασισμό να ηγεμονεύει όπως και στις δεκαετίες του ’60, ’70, ’80 που βρίσκονταν κάτω από τη «σιδερένια φτέρνα» της επιχείρησης ή του σχεδίου Κόνδωρ (Επιχείρηση «Κόνδωρ» ή η Λέσχη του θανάτου) της διαβόητης  μυστικής υπηρεσίας των ΗΠΑ της CIA.

Την επέλαση του φασισμού στη Λατινική Αμερική πολλοί την χαρακτηρίζουν ως Trend Condor II και ο χαρακτηρισμός βρίσκεται πολύ κοντά στην αλήθεια. Οι εξελίξεις είναι όλες σχεδιασμένες από τις ΗΠΑ και τη διαβόητη μυστική τους υπηρεσία τη CIA, όπως και στις δεκαετίες ’60, ’70, ’80, τώρα όμως με καλύτερο, πιο έξυπνο, πιο περίπλοκο και λεπτομερή σχεδιασμό από την επιχείρηση Κόνδωρ.

Με την ανάδειξη στην εξουσία -δίπλα στον Φιντέλ Κάστρο- των, Hugo Chavez, Rafael Correa, Evo Morales, Lula, Kirchners, José Mujica και Michelle Bachelet, για περίπου 15 με 20 χρόνια η συντριπτική πλειοψηφία -πάνω από το 80%- ζούσε υπό καθεστώς αστικής αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, με δημοκρατικά εκλεγμένες -κυρίως αριστερές- προοδευτικές κυβερνήσεις. Μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια αυτή η κατάσταση έχει ανατραπεί. Για περίπου 20 χρόνια η Λατινική Αμερική ήταν το μοναδικό τμήμα του δυτικού κόσμου που είχε ξεφύγει από τα σαγόνια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ. Τώρα πια οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και οι απόλυτα διεφθαρμένες δυνάμεις του άπληστου και αδηφάγου κεφαλαίου που τον υπηρετούν επανακάμπτουν και κυριαρχούν. Περισσότερα

«Εκείνος που δεν μιλά για τον καπιταλισμό να το βουλώνει για το φασισμό»

Σχολιάστε

Του Γιώργου Ρούση

Τελευταία μπροστά στην άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αναπτύσσεται μια επιχειρηματολογία υπέρ ενός πανδημοκρατικού μετώπου κατά της φασιστικής απειλής.

Αναφέρω ενδεικτικά ότι μόλις την περασμένη Κυριακή, ο νέος Γ.Γ του Γαλλικού ΚΚ Φαμπιέν Ρουσέλ, κατά την ομιλία του αμέσως μετά την εκλογή του, εκθείασε την συμμετοχή του κόμματος του στη συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου κατά της Λεπέν, ενώ παράλληλα στην ίδια λογική δήλωσε ότι θα εργαστεί για την συνεργασία όλων των αριστερών δυνάμεων, σοσιαλιστικού κόμματος συμπεριλαμβανομένου, για την αντιμετώπιση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Η παραπάνω τοποθέτηση για την αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής παραβλέπει ένα θεμελιακό δεδομένο. Περισσότερα

ΜΜΣ (Μέσα Μαζικού Σκοταδισμού)

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Ζούμε σε μια εποχή σκοταδισμού. Και αυτό συμβαίνει σε μια φάση που η ανθρωπότητα διαθέτει τόσο πολλά μέσα επικοινωνίας που θα ήταν θέμα επιστημονικής φαντασίας πριν από λίγες δεκαετίες. Ο καθένας μπορεί να βγάλει μια εφημερίδα -σε ηλεκτρονική μορφή- ή να στήσει το μπλογκ του, να γίνει φωτογράφος και κινηματογραφιστής μόνο με το κινητό του. Να μη μιλήσουμε για την πληθώρα των τηλεοπτικών ή ραδιοφωνικών σταθμών που εκπέμπουν πανελλαδικά ή τοπικά. Σε αυτήν την εντυπωσιακή επανάσταση των μέσων επικοινωνίας, φτωχός συγγενής παραμένουν αυτά που τυπώνονται στο χαρτί.

Οι εφημερίδες και τα περιοδικά έχουν πάρει την κατιούσα και όχι μόνο στη χώρα μας, παρ’ όλο που συχνά οι ιδιοκτήτες τους είναι μεγιστάνες και άσχετοι με τη δημοσιογραφία. Εντούτοις, αντί η γνώση και η σωστή πληροφόρηση να είναι κτήμα του καθενός, έχουμε την απόλυτη διάδοση του σκοταδισμού και της αποπληροφόρησης που διαμορφώνει τον ασήμαντο και υποτακτικό άνθρωπο, δημιουργώντας τη βάση του φασισμού. Περισσότερα

Καμιά ανοχή στην ακροδεξιά, μέτωπο της Αριστεράς εναντίον του εκφασισμού

Σχολιάστε

Καμιά ανοχή στην ακροδεξιά, μέτωπο της Αριστεράς εναντίον του εκφασισμού, των: Σπ. Αλεξίου, Π. Γαλάνη, Ηλ. Καλαϊτζοπούλου

Των Σπ. Αλεξίου, Π. Γαλάνη, Ηλ. Καλαϊτζοπούλου

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που ο ακροδεξιός εθνικισμός βρίσκεται σε παροξυσμό.

Η βαθιά οικονομική κρίση υπερσυσσώρευσης που φτωχοποιεί τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, μεγιστοποιεί την ανεργία και απομυζεί την εργατική τάξη, φαίνεται να πιστώνεται πολιτικά στην αστικοποιημένη σοσιαλδημοκρατία. Οι ακροδεξιοί εθνικιστές προβάλλουν ως αντισυστημική επιλογή. Η κρίση πολιτικής εκπροσώπησης του νεοφιλελευθερισμού οδηγεί τμήματα του συστήματος και του κεφαλαίου στην ενίσχυση της ακροδεξιάς διεθνώς, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται στα εκλογικά αποτελέσματα σε ΗΠΑ, Αυστρία, Ιταλία, Βραζιλία κα. Περισσότερα

Πως γεννιέται ένας φασίστας;

Σχολιάστε

Της Γιώτας Ιωαννίδου

Η γερασμένη τάξη των αστών δεν έχει κανένα ηθικό ενδοιασμό να στρατολογεί τάγματα εφόδου, να ενισχύει φυτώρια φασιστών και να διαδίδει μαζικά τις ιδέες και την κουλτούρα ελέγχου και υποταγής της νεολαίας.

 Ο φασίστας προσφέρει την «ασφάλεια» του «φυλετικού σπηλαίου» σε ένα κόσμο που αλλάζει

 «Ένας φασίστας γεννιέται άνθρωπος» απαντά ο Οδυσσέας Ιωάννου. «Που σημαίνει ότι εμπεριέχει και το φασίστα». Δεν μοιάζει με τέρας και όσο πιο συνειδητός είναι τόσο πιο πολύ εμφανίζεται με καλοντυμένους τρόπους. Από παιδί του μαθαίνουν για το μεγαλείο της φυλής του και την ανωτερότητα του έθνους του. Γι’ αυτόν η ιστορία συνδέεται με τη φυλετική καθαρότητα και συνέχεια και όχι με τη συνάντηση των πολιτισμών, των αξιών και των επιδράσεων των ανθρώπων και των λαών. Στο μυαλό του κυριαρχεί ο μύθος της μοναδικής και αναλλοίωτης ταυτότητας, μέσα στους αιώνες σαν να είναι η ιστορία και οι άνθρωποι ακίνητοι στον τόπο και το χρόνο. Περισσότερα

Οι φασίστες επιστρέφονται… προς μεγάλη λύπη του ANT1 και του ΣΚΑΙ

Σχολιάστε

Έντονη δυσφορία εξέφρασαν δημοσιογράφοι του ΑΝΤ1 για το γεγονός ότι οι αλβανικές αρχές δεν επέτρεψαν την είσοδο στη χώρα σε άτομο, που σύμφωνα με πληροφορίες, είχε γεμίσει το στήθος του με αγκυλωτούς σταυρούς και άλλα φασιστικά σύμβολα.

Στο σχετικό βίντεο, από το δελτίο του ANT1, που ανέβασε στο λογαριασμό του ο @dromografos εμφανίζεται ο «διαμαρτυρόμενος» πολίτης κρατώντας το σχετικό έγγραφο με την απαγόρευση εισόδου.

Για άγνωστο λόγο δεν θέλει να δείξει το πρόσωπό του ενώ ούτε ο δημοσιογράφος του ζητά να δείξει τα τατουάζ για τα οποία του απαγορεύθηκε η είσοδος. Περισσότερα

Τα κάλαντα του Παπαδόπουλου και η φάτνη του Βορίδη

Σχολιάστε

Αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο να μην μπορεί να βάλει μια φάτνη τα Χριστούγεννα δηλώνει ο πρώην πρόεδρος της ΕΠΕΝ και σημερινός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Μάκης Βορίδης.

Σε συνέντευξή του στον Γ.Αυτιά δήλωσε ότι η επιθυμία της κυβέρνησης να δηλώσει την θρησκευτική της ουδετερότητα θα σημάνει ότι δεν θα μπορούμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα σε δημόσιους χώρους. Περισσότερα

Ο Γ. Αυτιάς και τα φασιστικά σύμβολα εκείνων που «βράζει το αίμα τους»

Σχολιάστε

«Βράζει το αίμα τους» ήταν το μόνο που βρήκε να πει ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ, Γιώργος Αυτιάς, καθώς μετέδιδε το ρεπορτάζ για μαθητές που φώναξαν εθνικιστικά συνθήματα και ζωγράφισαν τον Κέλτικο Σταυρό.

Ο Κέλτικος Σταυρός χρησιμοποιείται από αρκετές νεοναζιστικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο συμπεριλαμβανομένης της Χρυσής Αυγής που τον τοποθετεί και στις αυτοσχέδιες ασπίδες των ταγμάτων εφόδου. Είναι μάλιστα το σύμβολο που χρησιμοποιούν οι Έλληνες ναζιστές για να μαρκάρουν σπίτια προσφύγων και μεταναστών, που συχνά δέχονται δολοφονικές επιθέσεις. Περισσότερα

Βραζιλία: η Volkswagen ερωτεύτηκε έναν φασίστα. Πάλι…

Σχολιάστε

ΙΝFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία καλωσόρισε με ενθουσιασμό τη νίκη του φασίστα Ζαΐρ Μπολσονάρο στη Βραζιλία, ο οποίος ζητά επιστροφή στις μέρες της δικτατορίας του 1964-85. Ελάχιστοι όμως θυμούνται ότι η Volkswagen συνεργαζόταν για δεκαετίες με τους πραγματικούς δικτάτορες καταδίδοντας εργαζομένους της, οι οποίοι στη συνέχεια βασανίζονταν και εκτελούνταν.

Συνεργαζόμασταν αρμονικά με τη Volkswagen… Αν αναζητούσαμε έναν ύποπτο και δεν τον βρίσκαμε, μας βοηθούσαν αμέσως

Χοσέ Μπονκριστιάνο, επικεφαλής των βασανιστών της χούντας στο Σάο Πάολο

Περισσότερα

Η επέτειος του ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ

Σχολιάστε

by To Skouliki Tom

Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, θα ήθελα να καταρρίψω μια ιστορική αναλήθεια που κυκλοφορεί ευρέως κάθε χρόνο από αναρχοάπλυτους και κομμουνιστές οι οποίοι δε θέλουν το καλό της Ελλάδας κι ενοχλούνται από το μεγαλείο της.

Διαβάζω σε διάφορα site και blog ότι το «ΟΧΙ» δεν ειπώθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά, αλλά από τον ελληνικό λαό. Αυτό είναι ψέμα.

O Μεταξάς ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Μπορούσε να δει μέχρι τον 21ο αιώνα. Πράγματι είπε το «ΟΧΙ» το 1940, ώστε να εισβάλλουν οι Ιταλοί, να τους απωθήσουμε, μετά να μπουν οι Γερμανοί, να μας κάνουν με τα κρεμμυδάκια, να μας χρωστάνε τις γερμανικές αποζημιώσεις και σήμερα να τους έχουμε στο χέρι.  Περισσότερα

Ωραιόκαστρο 2016 – Χίος 2018: Αποκλεισμός παιδιών, μια ιδέα των ναζί

Σχολιάστε

https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/rats-xa12.jpg

Του Γεράσιμου Χολέβα

Ήταν Σεπτέμβριος του 2016 όταν γράφαμε το κείμενο που ακολουθεί, με αφορμή την απαίτηση για αποκλεισμό των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών από τα σχολεία, από ορισμένους γονείς στο Ωραιόκαστρο.

    Τότε οι ναζί της Χρυσής Αυγής στην ιστοσελίδα τους δημοσίευαν αυτό:  Περισσότερα

Πέντε χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα: Κυρίως να μην ξεχάσουμε

Σχολιάστε

Του Νίκου Μαντέλα

Δεν περιμέναμε, ίσως, ποτέ ότι θα μιλούσαμε και θα γράφαμε από αυτή την ηλικία για επετειακές ιστορικές ημερομηνίες με τις οποίες συνδεόμαστε βιωματικά. Επετειακές, με την έννοια ότι καταγράφουν συμβάντα του παρελθόντος που συγκροτούν μια ορισμένη συλλογική αναφορά. Ημερομηνίες οι οποίες μας παραπέμπουν σε γεγονότα που έχει ουσία κοινωνική και πολιτική να ανακληθούν για να νοηματοδοτηθούν ξανά στο παρόν. Θεωρούσαμε ότι μάλλον αυτό αποτελούσε το «προνόμιο», ορισμένων άλλων γενεών, παλαιότερων από εμάς και σίγουρα περισσότερο δοκιμασμένων.

Το ζήτημα αποκτά άλλες διαστάσεις όταν αυτές οι ημερομηνίες δεν αφορούν ζητήματα που τέθηκαν σε μια άλλη περασμένη εποχή, αλλά, αντίθετα, οι συμμετέχοντες, οι πρωταγωνιστές και τα κοινωνικά φαινόμενα που τις όρισαν εξακολουθούν να υφίστανται στο τώρα. Τότε η μνήμη, η αναφορά και το «σκάλισμα» των εμπειριών αυτών αποκτά αναπόδραστα συγκροτητικό στοιχείο της σκέψης και της πράξης μας.

Η Ιστορία των τελευταίων συνταρακτικών χρόνων και αυτών που έπονται, δε γνωρίζουμε από ποιον θα γραφτεί, για ποιο σκοπό και σε ποιο κοινωνικό τοπίο. Θα είναι, ωστόσο, μια Ιστορία ανεπαρκής αν δε μιλήσει για τον Παύλο Φύσσα, αν δεν αναφέρει την 18/9/2013. Περισσότερα

….Αφέθηκα να παρασυρθώ*

Σχολιάστε

Tου Κώστα Λουλουδάκη

Η Γερμανία του μεσοπολέμου ήταν το κύριο κέντρο υποδοχής αμερικανικών κεφαλαίων και πεδίο δραστηριοποίησης πλήθους αμερικανικών θυγατρικών, οι οποίες είχαν θησαυρίσει από τη γερμανική οικονομία, ήδη από τον Μεγάλο Πόλεμο. Όμως, το λεγόμενο «κραχ», δηλαδή, η χρηματιστηριακή κατάρρευση των ΗΠΑ το 1929, προκάλεσε στην Γερμανία τεράστια οικονομική ζημιά τέτοιου μεγέθους, ώστε βρίσκεται με 6 εκατομμύρια ανέργους, πτώχευση των μεσοαστών και με έναν πληθυσμό στα όρια της εξαθλίωσης. Επικράτησε κοινωνικό χάος, πλήρης αταξία και απουσία κοινωνικής ισορροπίας. Σε τέτοιες καταστάσεις ευδοκιμεί ο φόβος. Αυτός αντιμετωπίζεται με την ιδεολογοποίηση της ανελευθερίας και του απολυταρχισμού.

Τότε, εμφανίστηκε ο δημεγέρτης Χίτλερ, ο οποίος, λένε, διοχέτευσε στις μάζες αφενός τα αρχέτυπα της άριας φυλής, της τιμής, του αίματος, της Γης, αφετέρου του τεύτονα υπερανθρώπου ξανθού Γερμανού που θα συντρίψει όλους τους κακούς δράκους, κυρίως τους εβραιομπολσεβίκους και όλες τις άλλες σατανικές δυνάμεις που επιβουλεύονται το ανώτερο γερμανικό έθνος. Περισσότερα

Πατρίδα, η ντόπα των φτωχών

Σχολιάστε

της Εύης Νικολοπούλου

Όταν ένας πολιτισμός δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει την κατάσταση κατά την οποία η ικανοποίηση ενός ορισμένου αριθμού μελών του, έχει ως προϋπόθεση την καταπίεση ενός άλλου – τότε γίνεται κατανοητό πως αυτοί οι καταπιεσμένοι θα αναπτύξουν μια έντονη εχθρότητα προς τον πολιτισμό, τον οποίον στηρίζουν με την εργασία τους μεν, στα δε αγαθά του έχουν την μικρότερη μερίδα.

Σίγκμουντ Φρόυντ,Το μέλλον μιας Αυταπάτης

Ένας πολιτισμός που αφήνει ανικανοποίητο τόσο μεγάλο αριθμό των μελών του, ο Φρόυντ πίστευε ότι όχι μόνο οδεύει προς την κατάρρευση, αλλά και ότι την αξίζει. Ένας θεσμός που όχι μόνο απεργάζεται συστηματικά αυτή τη συνειδητοποίηση, αλλά και έπαιζε ανέκαθεν το ρόλο του χαλιναριού της εξεγερσιακής διάθεσης των μαζών, είναι η επίσημη θρησκεία.

Με ποιόν τρόπο αποτέλεσε τον καλύτερο σύμμαχο των κυβερνήσεων η επίσημη θρησκεία του κράτους; Ρίχνοντας το ηθικό βάρος στην ατομική ευθύνη και την αμαρτωλή φύση του ανθρώπου, και αποσιωπώντας τα εγκλήματα των εξουσιαστών. Καθαγιάζοντας διαχρονικά την υπομονή, την καρτερικότητα και την συγχώρεση. Προτείνοντας ως αντίδραση στη  βία,να προτάξουμε και το άλλο μάγουλο, για να εισπράξουμε περισσότερη βία, ανάγοντας την ανοχή στη βία και την εκμετάλλευση, σε αρετή. Υποσχόμενη  αποκατάσταση της χαμένης δικαιοσύνης σε μια άλλη διάσταση- την αιώνια ζωή, εκεί όπου οι “Οι τελευταίοι έσονται πρώτοι”. Τους δε επίγειους εκπρόσωπους του θεού και κήρυκες του λόγου της χριστιανικής αγάπης, τους έχουμε δει να συνεργάζονται άψογα με αυταρχικούς άρχοντες, με χουντικούς δικτάτορες, να εξυφαίνουν εγκώμια για ολιγάρχες, και  να εγκαινιάζουν πρόθυμα τα γραφεία των Ελλήνων νεοναζί. Περισσότερα

Διλήμματα και μπαμπούλες

Σχολιάστε

Είχα πολύ καιρό να ακούσω την αποστροφή που άκουσα χτες αλλά διαπίστωσα ότι εξακολουθεί να μου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι με την ίδια ταχύτητα και την ίδια αποτελεσματικότητα: «Αν ο ΣυΡιζΑ αποτύχει, έρχεται η Χρυσή Αυγή».

Τέτοιας μορφής διλήμματα έχουν γίνει πολλές φορές viral (για να μεταχειριστώ κι εγώ μια χαζομάρα τού συρμού) κατά την μεταπολίτευση. Νωρίς-νωρίς, από το 1974 κιόλας, ο Μίκης Θεοδωράκης εμπνεύσθηκε εκείνο το αλήστου μνήμης «Ή Καραμανλής ή τανκς». Αργότερα, όταν αποδείχθηκε ότι το ΠαΣοΚ είχε τόση σχέση με τον σοσιαλισμό όση η Νέα Δημοκρατία με τον κομμουνισμό, έπρεπε να αποφασίσουμε ανάμεσα στο να ξαναψηφίσουμε ΠαΣοΚ και στο να ξανάρθει η δεξιά. Ακόμη κι όταν η περίφραση «σοσιαλιστικό ΠαΣοΚ» κατάντησε ανέκδοτο, στις προεκλογικές συγκεντρώσεις τού Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου συνέχισε να αντηχεί το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά».

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει αλλά παραμένουν ίδια. Η δεξιά παρουσιάζει τέτοια ροπή προς την φαιδρότητα ώστε έχει πάψει πλέον να εμφανίζεται ως μπαμπούλας. Από την άλλη, η αριστερά, έχοντας γευτεί τους καρπούς της εξουσίας, δεν έχει κανένα λόγο να φοβάται. Παράλληλα, τα πάσης φύσεως απειλητικά μπουρδολογήματα περί διώξεων, ειδικών δικαστηρίων κλπ κλπ δεν είναι ικανά να φοβίσουν ούτε μικρό παιδί ώστε να φάει το φαγητό του. Όμως, η ανάγκη για τεχνητή συσπείρωση επιβάλλει την ύπαρξη ενός μπαμπούλα. Κι αν τέτοιος μπαμπούλας δεν υπάρχει, πρέπει να επινοηθεί.

Κάπως έτσι, λοιπόν, φτάσαμε στο απλοποιημένο «ή ο ΣυΡιζΑ ή οι φασίστες», βάσει του οποίου εκείνος που δεν θέλει την αριστερά στην εξουσία είναι φασίστας ή, έστω, κρυφοφασίστας. Αξίζει να θυμηθούμε εδώ την φράση-ερώτημα από την ομιλία τού Αλέξη Τσίπρα στο Ηράκλειο, πριν τις δεύτερες εκλογές τού 2015: «Θέλουμε στο υπουργείο υγείας τον Παύλο Πολάκη ή τον Άδωνι Γεωργιάδη;». Με άλλα λόγια, ο ίδιος ο πρωθυπουργός «θυμίζει» στο ακροατήριο ότι αν δεν γίνει υπουργός ένας αριστερός, θα πάει στην θέση του ένας φασίστας.

Οι παρενέργειες από μια τέτοια αποστροφή είναι και πολλές και σαφείς. Αν αντιταχθείς στις όποιες φιλοκαπιταλιστικές επιλογές τής κυβέρνησης, σαμποτάρεις το έργο της ως εθνικός μειοδότης. Αν επιμένεις να μιλάς για ταξική πάλη, σαμποτάρεις την προσπάθεια για εθνική ομοψυχία. Αν φωνάζεις πως δεν είναι δυνατόν μια κυβέρνηση που φροντίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να καμώνεται ταυτόχρονα πως νοιάζεται για τα συμφέροντα των εργαζομένων, σαμποτάρεις την αριστερά και προμοτάρεις τους φασίστες που καραδοκούν.

Το πρόβλημα με την αναπαραγωγή τέτοιας μορφής αποστροφών, στην περίπτωση που αυτές δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για εκφοβισμό και, κατ’ επέκταση, τεχνητή συσπέιρωση, είναι απλό: συνιστούν απλή διάγνωση εκείνου που τις αναπαράγει ή υποκρύπτουν βούλησή του; Για παράδειγμα, όταν λέω πως «αν ο ΣυΡιζΑ αποτύχει, έρχεται η Χρυσή Αυγή», τι εννοώ; «Έτσι θα γίνει και να μου το θυμηθείτε» ή «αν δεν κάνετε όσα περιμένω, βρε κερατάδες, στις άλλες εκλογές θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή για να βάλετε μυαλό»; Ειλικρινά, φοβάμαι πολύ την απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα.

Με μια δεύτερη ανάγνωση όλων αυτών των διλημμάτων, διαπιστώνουμε εύκολα την εγγενή τους αδυναμία, όπως αυτή κρύβεται πίσω από την ίδια την λέξη: είναι δι-λήμματα. Αποκλείουν, δηλαδή, ο,τιδήποτε διαφορετικό, καθώς περιορίζονται ή σε τούτο ή σε εκείνο. Συνεπώς, αφήνουν από χέρι εκτός συζήτησης την πιθανότητα να συμβεί κάτι άλλο. Στο παράδειγμά μας, αν αποδυναμωθεί ο ΣυΡιζΑ, θα ισχυροποιηθεί ο χρυσαυγήτικος φασισμός, αποκλειομένης παντάπασιν της περιπτώσεως να ισχυροποιηθεί κάτι άλλο, π.χ. ο κομμουνισμός.

Για να τελειώνουμε, λοιπόν. Προσωπικά, όχι απλώς δεν με νοιάζει καθόλου αν αποτύχει στο έργο της η αριστερή μας κυβέρνηση αλλά μπορώ να παραδεχτώ ότι εύχομαι να αποτύχει. Ίσως επειδή, ως κομμουνιστής, παραμένω αρκετά αισιόδοξος ώστε να βλέπω ως μόνη εναλλακτική λύση σε μια αποτυχημένη σοσιαλδημοκρατία, τον κομμουνισμό. Με όσους ως τέτοια εναλλακτική βλέπουν τον φασισμό, λυπάμαι αλλά δεν μπορώ ούτε καν να συζητήσω. Είναι ήδη φασίστες.

cogito ergo sum

Older Entries