Ιερώνυμος Μπος, «Το πλοίο των τρελών»

Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού

Παλιότερα τους πέταγαν στον Καιάδα. Αργότερα τους έβαζαν σε ποταμόπλοια που ανεβοκατέβαιναν χωρίς σταθμούς τα ποτάμια της Κεντρικής Ευρώπης. Μετά τους έκλειναν στα σπίτια τους και τους άφηναν εκεί να αργοπεθάνουν.

Αργότερα ιδρύθηκαν λεπροκομεία. Οι πάσχοντες από σωματικά ή ψυχικά νοσήματα πάντα έπρεπε να εξαφανιστούν από την κοινή θέα, οι γέροι και οι ανάπηροι να εκτοπιστούν.

Στην πολιτισμένη δυτική κοινωνία μας, οι αποκλεισμοί αυτοί έχουν πάψει να είναι θεσμοθετημένοι – όχι και εντελώς, βέβαια: συνεχίζουμε να έχουμε τρελοκομεία και γηροκομεία και άλλα άσυλα, παρόλο που τα αποκαλούμε με πιο καθωσπρέπει και πολιτικώς ορθά ονόματα. More