Home

Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: καθημερινά δρομολόγια στην απαξίωση με τερματικό σταθμό τους ιδιώτες

Leave a comment

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μείωση δρομολογίων, ατελείωτες ουρές στις στάσεις, γερασμένος στόλος, υπερεντατικοποίηση της εργασίας, ακριβό εισιτήριο, εκρήξεις στις μηχανές εν κινήσει λεωφορείων γεμάτων κόσμο, όπως αυτή που συνέβη την 1η Δεκεμβρίου στη γραμμή 608[1], και στο βάθος ιδιωτικοποίηση… Αυτή είναι σε αδρές γραμμές η …εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στις δημόσιες συγκοινωνίες του λεκανοπεδίου.

Η απαξίωση αποκαλύπτεται από ορισμένα αντιπροσωπευτικά μεγέθη που περιλαμβάνονται στον συνημμένο πίνακα. Εν συντομία από το 2010 μέχρι και το 2015, που είναι η τελευταία χρονιά για την οποία έχει δημοσιευθεί Έκθεση Πεπραγμένων της διοίκησης στην ιστοσελίδα του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας[2], όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο: Λεωφορεία, τρόλεϊ, οχηματοχιλιόμετρα, επιβάτες, χιλιομετρικό δίκτυο, αριθμός γραμμών, μέχρι και ο αριθμός των στάσεων μειώθηκε!

Η υποβάθμιση του συγκοινωνιακού έργου δεν θα είχε τόσο έντονο αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο αν συνέβαινε σε μια εποχή ανόδου των λαϊκών εισοδημάτων, όταν αυξάνονται οι πωλήσεις αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης και μοτοσυκλετών. Τα χρόνια των μνημονίων όμως οι πωλήσεις νέων ΙΧ σημείωσαν μεγάλη κάμψη, οι οικογένειες πούλησαν το επιπλέον αυτοκίνητο με το οποίο εξυπηρετούταν το δεύτερο εργαζόμενο μέλος της οικογένειας, μείωσαν τη χρήση του αυτοκινήτου για λόγους οικονομίας κι έτσι η ανάγκη για αξιόπιστη δημόσια συγκοινωνία αυξήθηκε κατακόρυφα. Μαζί και το αίτημα καλύτερης γεωγραφικής κάλυψης και συχνότητας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς[3]. Και αυτήν ακριβώς την περίοδο το «μικρότερο κράτος» των μνημονίων ήρθε να συρρικνώσει το συγκοινωνιακό έργο και να αυξήσει την 1η Φεβρουαρίου 2016 την τιμή του εισιτηρίου από 1,20 ευρώ στο 1,40! More

Σκέφτομαι τους γονείς

Leave a comment

web150813

Ο τραγικός θάνατος του 19χρονου στο τρόλεϊ πυροδότησε μια αντιπαράθεση, η οποία δείχνει πολλά πράγματα και αποκρύπτει άλλα τόσα. Η απώλεια μιας ζωής, πολύ περισσότερο ενός παιδιού και υπό τέτοιες συνθήκες, είναι ικανή να παγώσει το αίμα κάθε ανθρώπου, ιδίως κάθε ανθρώπου που έχει παιδιά. Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν η μάνα και ο πατέρας, που έχασαν το παλικάρι τους για 1 ευρώ και 40 λεπτά. Αναλογίστηκα τη φρίκη και τον πόνο τους, και πάγωσα· ένιωσα τυχερός και ένοχος μαζί, που τα δικά μου παιδιά ζουν πλάι μου. More

Ποιος θυμάται τους νεκρούς;

Leave a comment

pa-sy-a_diarkhs_enhmerwsh_2008-12-11_04-00_IMGP5549-2_(480)_(06%)

Θανάσης, Μαρία, Σάββας, Νίκος, Αλέξης. Μερικά μόνο ονόματα ανθρώπων που δεν είναι πια εδώ. Έφυγαν, ο καθένας δολοφονημένος με διαφορετικό τρόπο. Και δεν είναι οι μόνοι. Είναι πολλοί ακόμη που δεν τους ξέρουμε ή που πολύ σύντομα θα τους μάθουμε.

Ποιος θυμάται τους νεκρούς; Το μαγκάλι της Λάρισας που σκότωσε δύο παιδιά, επειδή δεν είχαν χρήματα για να ζεσταθούν. Σε έναν χειμώνα που όλοι περίμεναν το χειρότερο, αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα για να το σταματήσει. Που ολόκληρες πόλεις έζησαν μέσα σε ένα νέφος φτώχειας και δύο παιδιά πέθαναν από τις αναθυμιάσεις της.

Ποιος θυμάται την Μαρία; Ένα ακόμη θύμα του λυσσαλέου διωγμού των οροθετικών. Που για ένα κλεμμένο παντελόνι βρέθηκε στην φυλακή κι από κει κρεμασμένη από το σεντόνι μέσα στο κελί της. “Μία φυλακισμένη οροθετική λιγότερη” όπως πολύ σωστά γράφτηκε εκείνες τις μέρες. More

Όταν οι ανθρωποφάγοι μιλάνε για ανθρωποφαγία

Leave a comment

capitalism-1

Στις 14 Αυγούστου 2013 έγινε γνωστό ότι ένα νεαρό παιδί 18 χρονών, ο Θανάσης  Καναούτης, έχασε τη ζωή του όταν στην προσπάθειά του να διαφύγει από έναν ελεγκτή και έναν οδηγό τρόλεϊ στη γραμμή Ζάππειο-Περιστέρι, άνοιξε την πόρτα του κινούμενου οχήματος και χτύπησε θανάσιμα το κεφάλι του στο πεζοδρόμιο. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις, δεν έχουν γίνει απολύτως γνωστές οι συνθήκες του θανάσιμου ατυχήματος. Ωστόσο από τις περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων φαίνεται ότι ο Θανάσης απειλήθηκε και τρομοκρατήθηκε από τον ελεγκτή του τρόλεϊ επειδή δεν είχε εισιτήριο. Τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένειά του ήταν άνεργοι και η επιβολή ενός προστίμου στο νεαρό παιδί θα χειροτέρευε ακόμα περισσότερη την ήδη άσχημη οικονομική τους κατάσταση. Πολιτικά, ο θάνατος του Θανάση αποτελεί ακόμα μια δολοφονία με ευθύνη του κράτους και των πολιτικών φτωχοποίησης της κοινωνίας. More