Αρχική

Τσίπρας για ΝΑΤΟϊκές δαπάνες: «Δίκαιο» το αίτημα Τραμπ!

Σχολιάστε

Αμερικανόδουλοι! Η συγκυβέρνηση της «δεύτερη φοράς αριστερά», πήρε παράσημο! Φόρεσε την αμερικανική στολή της και δια στόματος του Αλέξη Τσίπρα χαρακτήρισε «δίκαιες» τις απαιτήσεις των ΗΠΑ για αύξηση των αμυντικών δαπανών των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ, προκειμένου να επιμεριστεί το κόστος!

Ο πρωθυπουργός  στη συνέντευξη τύπου, μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ,  έσπευσε να «ασπαστεί» τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντας δίκαιες τις αιτιάσεις Τραμπ ότι οι υπόλοιποι πληρώνουν πολύ λίγα για αμυντικές δαπάνες.

Την ίδια ώρα που ο Ντ. Τραμπ από το βήμα της ίδιας Συνόδου, δήλωνε ότι «θα βοηθήσει τις φτωχότερες χώρες του ΝΑΤΟ να αγοράσουν αμερικάνικα όπλα», ο Αλ. Τσίπρας σαν «βοηθός – ντίλερ» του Αμερικανού προέδρου ζητούσε «δικαιοσύνη» στην κατανομή των εξοπλιστικών δαπανών!!! Περισσότερα

Advertisements

Προς μετωπική σύγκρουση ΗΠΑ και Γερμανίας

Σχολιάστε

p-merkel

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όσο κι αν κανείς δεν πρόκειται να διαφωνήσει με τη διαπίστωση του πρώην βέλγου πρωθυπουργού και επικεφαλής των Φιλελεύθερων στην Ευρωβουλή Γκι Βέρχοφσταντ[1] ότι οι πολιτικές του Τραμπ αντιπροσωπεύουν μια «επιστροφή στον ωμό εθνικισμό και προστατευτισμό μιας περασμένης εποχής», το συμπέρασμά του ότι το σύνθημα «Η Αμερική πρώτα» σημαίνει «Ευρώπη ενωμένη» είναι εξαιρετικά αμφισβητήσιμο… Αν δεν έρχεται να συγκαλύψει μια εντελώς διαφορετική αλλά εξ ίσου ωμή πραγματικότητα.

Μέχρι στιγμής οι επιλογές του Τραμπ επιφέρουν πρωτοφανή και αδιανόητα πλήγματα στα μεγαλύτερα γερμανικά μεγαθήρια, ακόμη και στην ίδια τη γερμανική ασφάλεια!

Η ευχή του Τραμπ, που παραπέμπει σε πολεμική περίοδο, να μην ξαναδεί γερμανικό αυτοκίνητο στην 5η Λεωφόρο συμπληρώνεται από τα 20 δισ. δολάρια που συμφώνησε να πληρώσει η Volkswagen για το σκάνδαλο με το μαϊμού λογισμικό στα ντιζελοκίνητα αυτοκίνητά της. Περισσότερα

Ο «τυμβωρύχος» κ.Τραμπ και τα παιδιά στα κλουβιά

Σχολιάστε

του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Έστησε μια μακάβρια παράσταση. Μια φιέστα «ποτισμένη» από φασιστική προπαγάνδα. Ένα «σώου» τυμβωρυχίας για να …δικαιολογήσει τη βαρβαρότητα. 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ υποδέχθηκε στον Λευκό Οίκο οικογένειες, που κάποιος δικό τους άνθρωπος έχασε τη ζωή του, όπως ο ίδιος αναφώνησε από «παράτυπους μετανάστες». Χρησιμοποίησε «χαροκαμένες ψυχές» για να στηρίξει την ρατσιστική πολιτική της «μηδενικής ανοχής» που εφαρμόζει εναντίον των μεταναστών. Για να «σκεπάσει» τις κραυγές των μικρών παιδιών των μεταναστών που αναζητούσαν τους δικούς τους, φυλακισμένα μέσα σε κλουβιά.  Περισσότερα

ΗΠΑ: Ο ήχος της βαρβαρότητας

Σχολιάστε

Για το ηχητικό που θα ακούσετε δεν χρειάζεται να γνωρίζετε τη γλώσσα στην οποία μικρά παιδιά αναζητούν τους γονείς τους, κλαίγοντας.

Είναι οι φωνές από τα παιδιά που χωρίστηκαν από τους γονείς τους, οι οποίοι συνελήφθησαν διότι διέσχισαν την αμερικανική μεθόριο χωρίς να διαθέτουν νόμιμα έγγραφα.  Είναι το αποτέλεσμα της «μηδενικής ανοχής» της κυβέρνησης των ΗΠΑ και του προέδρου τους, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει δηλώσει πως οι ΗΠΑ «δεν θα γίνουν καταυλισμός μεταναστών». Περισσότερα

Παίζουν ρώσικη ρουλέτα στα πολυτελή σαλόνια της G7

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Η σύνοδος κορυφής του Καναδά επιβεβαίωσε την επικίνδυνη όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών

Σε ΗΠΑ και Ευρώπη κυριαρχεί το σύνθημα «Πρώτα η χώρα μου», ενώ οι δασμοί πολλαπλασιάζονται και ο προστατευτισμός ενισχύεται

Το 1997, στον απόηχο της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, οι θριαμβευτές του Ψυχρού Πολέμου αποφάσισαν να εντάξουν την Ρωσία του Γέλτσιν στο κλαμπ στο οποίος συμμετείχε η ελίτ των παραδοσιακών καπιταλιστικών κέντρων του πλανήτη – ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία Καναδάς και Ιαπωνία. Επρόκειτο, φυσικά, για μια κατεξοχήν πολιτική κλινηση, μιας και τότε η οικονομία της Ρωσίας ήταν υπό κατάρρευση, ενώ ο πλούτος της είχε παραδοθεί στους ολιγάρχες και το πολύ πιο ισχυρό δυτικό κεφάλαιο ετοιμαζόταν να την κατασπαράξει. Περισσότερα

Ο τυφώνας Τραμπ πλήττει την Ε.Ε.

Σχολιάστε

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Το «τέλος της Δύσης» μέσα από ένα ιστορικό διαζύγιο Αμερικής – ηπειρωτικής Ευρώπης αποτελεί μία από τις πιο δημοφιλείς προφητείες των διεθνολόγων. Παρότι τα γεγονότα δεν έχουν δικαιώσει, μέχρι σήμερα, τις Κασσάνδρες, αυτό δεν τις εμποδίζει να επανέρχονται στο αγαπημένο τους μοτίβο – άλλωστε, η Κασσάνδρα αποδείχθηκε τελικά ότι είχε δίκιο και όσοι δεν την άκουσαν, κακό του κεφαλιού τους.

Τούτο το καλοκαίρι προσφέρεται για καταστροφολογικές προβλέψεις. Η τορπίλη Τραμπ στη διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έφερε τις ΗΠΑ σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Ευρώπη. Παράλληλα, την 1η Ιουνίου εκπνέει το τελεσίγραφο της Ουάσιγκτον στους Ευρωπαίους για το άνοιγμα των αγορών τους στα αμερικανικά προϊόντα, υπό την απειλή εμπορικών πολέμων, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Τραμπ, «είναι καλό πράγμα και εύκολα κερδίζονται». Περισσότερα

Εδώ κοιτάξατε;

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

«Που είναι η διεθνής κοινότητα;», ρωτάει με ειλικρινή απορία η εφημερίδα «Αυγή» στο σημερινό της πρωτοσέλιδο (16/5/2018) με αφορμή το μακέλεμα του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ: Περισσότερα

Και η Σούδα, κύριε Αλέξη;

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο ένας είναι ο «αγγελικός» Τραμπ που μοιάζει διαβολικός, αλλά «ό,τι κάνει το κάνει για καλό»… Περισσότερα

Συνεχίζεται ο αμερικανικός εμφύλιος

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ερευνάται για σειρά θεμάτων: από πιθανή υπέρ του ρωσική ανάμειξη στην προεκλογική εκστρατεία και επαφές του στενού του περιβάλλοντος με Ρώσους πράκτορες, έως… τη σεξουαλική σχέση του με την πορνοστάρ Στόρμι Ντάνιελς – η οποία επιχειρεί να ακυρώσει το συμβόλαιο σιωπής που υπέγραψε με τον δικηγόρο του Τραμπ πρόπερσι έναντι 130.000 δολαρίων, ώστε να προβεί σε αποκαλύψεις. Συν άλλες δύο παρεμφερείς υποθέσεις: μία με την τηλεπερσόνα Σάμερ Ζερβός, που κατηγορεί τον Τραμπ ότι την παρενόχλησε σεξουαλικά, και μία με την Κάρεν ΜακΝτούγκαλ, πρώην μοντέλο του Playboy, που λέει ότι η εταιρεία American Media αγόρασε τα δικαιώματα της ιστορίας της 10μηνης ερωτικής σχέσης της με τον Τραμπ με αποκλειστικό σκοπό να την κρατήσει κρυφή.

Και μόνο αυτού του είδους η «συζήτηση» δείχνει το εύρος και την οξύτητα της πρωτοφανούς αμφισβήτησης ενός εν ενεργεία προέδρου, εκπορευόμενη από ισχυρά τμήματα του πολιτικού, χρηματοπιστωτικού και μιντιακού κατεστημένου των ΗΠΑ – τα οποία χρησιμοποιούν κάθε πιθανή και απίθανη μέθοδο για να τον απονομιμοποιήσουν. Τελικός σκοπός, να τον ξεφορτωθούν οριστικά και να κλείσουν ως παρένθεση την αναδίπλωση που σηματοδοτεί το τραμπικό σύνθημα «Πρώτα η Αμερική», το οποίο εκφράζει μια διαφορετική εκδοχή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Θεωρούν ότι έτσι θα επιτευχθεί η σύγκλιση των δυναμικών συστημικών κέντρων σε μια ενιαία, και πάλι, γενική κατεύθυνση σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της επιδεινούμενης αδυναμίας των ΗΠΑ σε έναν χαοτικό γεωπολιτικό χάρτη, όπου νέες δυνάμεις αμφισβητούν την αμερικανική παντοκρατορία.

Ο Τραμπ ξεφορτώνεται τους «επιτηρητές»

Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε εξαναγκαστεί, τον πρώτο χρόνο της θητείας του, σε μια (όχι και πολύ ειρηνική!) συνύπαρξη με στελέχη εγκεκριμένα από το παραδοσιακό κατεστημένο – τα οποία τον επιτηρούσαν και ενίοτε αμφισβητούσαν τις επιλογές του. Τώρα έχει αρχίσει σταδιακά να τα ξεφορτώνεται, με πιο ηχηρή απόλυση αυτή του ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλερσον*. Το τελευταίο διάστημα την άγουσα πήραν αρκετοί ακόμη, με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, ο υφυπουργός Υποθέσεων Βετεράνων Ντέιβιντ Σούλκιν κατηγορήθηκε ότι αποδέχθηκε παράτυπα να του χαρίσουν… δύο εισιτήρια για αγώνες τένις! Ο Σούλκιν κατήγγειλε ότι διώχθηκε προκειμένου να προωθηθεί η ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης των βετεράνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη θέση του ο Τραμπ έβαλε τον… προσωπικό γιατρό του Ρόνι Τζάκσον, που είχε διαβεβαιώσει ότι «ο πρόεδρος χαίρει άκρας φυσικής και πνευματικής υγείας».

Είχε προηγηθεί η απόλυση του οικονομικού συμβούλου Γκάρι Κον και του συμβούλου εθνικής ασφαλείας Χέρμπερτ ΜακΜάστερ, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον «μακιαβελικό» και πολεμοχαρή Τζον Μπόλτον – που διορίστηκε από τον Τραμπ παρά τη διαφωνία τόσο του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Τζον Κέλι όσο και του υπουργού Άμυνας Τζέιμς Μάτις (ο Μάτις δεν δίστασε μάλιστα να τον χαρακτηρίσει, δήθεν χαριτολογώντας, ως «ενσάρκωση του διαβόλου»!). Πίσω από τέτοιου είδους ανταλλαγές κοσμητικών επιθέτων μεταξύ βασικών στελεχών της ίδιας κυβέρνησης κρύβεται πάντως ο φόβος του Μάτις και άλλων ότι ο Μπόλτον μπορεί να σπρώξει τον Τραμπ σε τυχοδιωκτικές πολεμικές περιπέτειες.

Στους πρόσφατα απολυμένους συγκαταλέγεται και ο αναπληρωτής διευθυντής του FBI Άντριου ΜακΚέιμπ, ο οποίος διώχθηκε επιδεικτικά λίγες ώρες πριν συμπληρώσει δικαίωμα συνταξιοδότησης. Ο ΜακΚέιμπ μπήκε στο στόχαστρο επειδή έδειξε διατεθειμένος να κελαηδήσει στον ειδικό ανακριτή Ρόμπερτ Μίλερ, που ερευνά τη «ρωσική παρέμβαση στις προεδρικές εκλογές». Τέλος, προχθές αναγκάστηκε να παραιτηθεί η Χόουπ Χικς, διευθύντρια ενημέρωσης του Λευκού Οίκου. Όντας δεξί χέρι του Τραμπ, η Χικς υποχρεώθηκε να καταθέσει επί 9 ώρες σε επιτροπή του Κογκρέσου σχετικά με τις «ρωσικές διασυνδέσεις» του Αμερικανού προέδρου, παραδεχόμενη ότι στο παρελθόν είπε «μερικά αθώα ψέματα» – τώρα οι γερουσιαστές εξετάζουν αν μπορούν να υποχρεώσουν τον Τραμπ να καταθέσει ενόρκως σχετικά με αυτά!

Ελάχιστες οι κατευναστικές εκκλήσεις

Την ίδια στιγμή, συνεχίζονται τα πισώπλατα συντροφικά μαχαιρώματα από σημαίνοντα στελέχη του ρεπουμπλικανικού κατεστημένου. Ο Μιτς ΜακΚόνελ, επικεφαλής των Ρεπουμπλικάνων στη Γερουσία, επέκρινε δημόσια τον Τραμπ όταν αυτός έστειλε συγχαρητήρια στον Πούτιν για την επανεκλογή του – χαρακτηρίζοντας τον Ρώσο πρόεδρο «κακούργο»! Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Πολ Ράιαν, πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, που αποκάλεσε τον Πούτιν «απειλή», συμπληρώνοντας ότι «δεν θα του μιλούσα ποτέ ευγενικά». Τέλος, ο Τζεμπ Μπους (γιος του Μπους του πρεσβύτερου και αδελφός του Μπους τζούνιορ) μιλώντας στο Γέιλ καταχειροκροτήθηκε όταν είπε ότι «εγώ τουλάχιστον γυρνάω σπίτι κάθε μέρα και τα παιδιά μου με αγαπούν» – αναγκάζοντας τους δύο γιους του Τραμπ να δηλώσουν ότι «κι εμείς αγαπάμε τον πατέρα μας»!

Ο ενδορεπουμπλικανικός εμφύλιος έχει εκτραχυνθεί τόσο ώστε ο Ριτς Λόουρι, εκδότης της συντηρητικής National Review, αναγκάστηκε να γράψει ότι «όσα ελαττώματα κι αν έχει ο Τραμπ, τελικά διαψεύστηκαν οι φόβοι ότι ο λαϊκισμός του θα πνίξει τις συντηρητικές πολιτικές». Ο Λόουρι επεσήμανε ότι «τελικά ο πρόεδρος δεν διόρισε λαϊκιστές στο Ανώτατο Δικαστήριο, ούτε υιοθέτησε λαϊκιστικές ρυθμιστικές και φορολογικές πολιτικές. Μάλιστα στα θέματα της μετανάστευσης και των εμπορικών συναλλαγών με την Κίνα, ο Τραμπ βρίσκεται πιο κοντά στον ρεπουμπλικανικό μέσο όρο απ’ ό,τι οι επικριτές του». Αυτού του τύπου οι εκκλήσεις για λιγότερο δηλητηριώδεις επιθέσεις στον Τραμπ αποτελούν πάντως εξαίρεση. Ο αμερικανικός εμφύλιος συνεχίζεται, παράγοντας διαρκείς και αντιφατικούς αιφνιδιασμούς στα ανοιχτά γεωπολιτικά μέτωπα και υποδαυλίζοντας την όλο και πιο επικίνδυνη παγκόσμια σύγχυση.

Δρόμος της Αριστεράς

Ο Τραμπ δεν χωνεύει τον Μπέζος ή φοβάται την Amazon;

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Πληρώνουν ελάχιστους ή καθόλου φόρους, χρησιμοποιούν τα ταχυδρομεία μας σαν το παιδί για τα θελήματα και οδηγούν χιλιάδες μικρούς επιχειρηματίες στην χρεοκοπία». Είναι ελάχιστες, εάν όχι πρακτικά ανύπαρκτες, οι φορές που μπορείς να συμφωνήσεις με κάθε λέξη από ένα μήνυμα του Τραμπ στο Twitter. Όταν όμως επιτίθεται στον Τζεφ Μπέζος, ιδιοκτήτη του διαδικτυακού γίγαντα του λιανικού εμπορίου Amazon και πλουσιότερο άνθρωπο του πλανήτη, έχει πάντα δίκιο.

Αν και κανένας δεν γνωρίζει με βεβαιότητα από πού ξεκινά η προσωπική βεντέτα των δυο ολιγαρχών και ποια επιχειρηματικά συμφέροντα εξυπηρετούν τα ξεσπάσματα του Τραμπ, είναι βέβαιο ότι η αντιπαράθεση αγγίζει μια λεπτή χορδή του σύγχρονου αμερικανικού καπιταλισμού. Και μόνο το γεγονός, άλλωστε, ότι η αξία των μετοχών της Amazon έπεσε κατά 30 δισ. δολάρια από την στιγμή που ξεκίνησε ο τελευταίος γύρος επιθέσεων του αμερικανού προέδρου, αποδεικνύει ότι οι αγορές δεν προεξοφλούν γρήγορη «κατάπαυση του πυρός». Περισσότερα

Στο μονοπάτι του εμπορικού πολέμου βαδίζουν οι ΗΠΑ

Σχολιάστε

Του Παύλου Δερμενάκη

Διεθνείς αντιδράσεις και ανησυχία για επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία

Τα τελευταία 2 και πλέον χρόνια υπάρχει μια διαδικασία αμφισβήτησης της παγκοσμιοποίησης με τη μορφή που εδραιώθηκε τα τελευταία 25 χρόνια. Οι δυνάμεις αμφισβήτησης της πορείας της παγκοσμιοποίησης δεν είναι ομοειδείς ούτε έχουν τις ίδιες αφετηρίες και σκοπούς. Πλατιά λαϊκά στρώματα στον αναπτυγμένο κόσμο βλέπουν το επίπεδο ζωής τους να χειροτερεύει διαρκώς κάτω από την ανταγωνιστική λογική του χαμηλού κόστους παραγωγής. Αντίστοιχα μεγάλη μερίδα από τα μεσαία στρώματα είτε ακόμα και από τμήματα του κεφαλαίου διαπιστώνουν ότι σταδιακά περιθωριοποιούνται. Αυτή η κοινωνική αντίδραση που εκφράζεται με διαφορετικό τρόπο στις διάφορες χώρες έχει γίνει αντικείμενο «αξιοποίησης», για τους δικούς τους λόγους και σκοπούς, από συντηρητικούς πολιτικούς και κόμματα, ιδιαίτερα όταν η επίσημη αριστερά και η κεντροαριστερά κινούνται στον αστερισμό της παγκοσμιοποίησης.

Μια κραυγαλέα τέτοια έκφραση αποτελεί η περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ. Εξέφρασε προεκλογικά μια λογική προστατευτισμού για την οικονομία των ΗΠΑ και στηρίχτηκε από τα κοινωνικά στρώματα που έχουν πληγεί από την παγκοσμιοποίηση. Στην περίοδο της προεδρίας του, αν και πολλοί θεωρούσαν ότι «αυτά τα έλεγε προεκλογικά» και περίμεναν την εγκατάλειψη αυτής της λογικής, διαπιστώνουμε ότι σταδιακά προχωρά βήμα-βήμα, με την αναγκαία προετοιμασία της κοινής γνώμης, στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής. Να αλλάξουν οι όροι στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης. Να αξιοποιηθεί η παγκοσμιοποίηση για να αποκομίσουν μεγαλύτερα οφέλη, οικονομικά και όχι μόνο, οι ΗΠΑ. Να μπει «φρένο», περιορισμοί στη διαδικασία υπέρ-ανάπτυξης χωρών όπως η Κίνα και οι άλλες χώρες χαμηλού κόστους που αμφισβητούν πλέον ευθέως την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία της Αμερικής. Όλα αυτά συνοψίζονται στο σύνθημά του Ντ. Τραμπ «Πρώτα η Αμερική». Και από τα λόγια εδώ και ένα χρόνο έχει αρχίσει και περνά στα έργα. Περισσότερα

Ο Τραμπ στο Νταβός

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/02/trump-davos.jpeg

του Παύλου Δερμενάκη

Συνεχίζονται οι αντιπαραθέσεις στα παγκοσμιοποιητικά στρατόπεδα

Η συμμετοχή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ* ήταν ιδιαίτερα σημαντική αν λάβουμε υπόψη ότι: α) ήταν η πρώτη συμμετοχή Προέδρου των ΗΠΑ εδώ και 18 χρόνια (από την εποχή Μπιλ Κλίντον), β) η αποστολή των ΗΠΑ ήταν ιδιαίτερα πολυπληθής, με πολλούς κυβερνητικούς αξιωματούχους και συμβούλους, και γ) ο Τραμπ, που έχει κριτικάρει ιδιαίτερα την τρέχουσα μορφή παγκοσμιοποίησης, βρέθηκε στο «άντρο» της παγκοσμιοποίησης για να εκθέσει τις απόψεις του.

Όπως είναι φυσικό, όλοι ανέμεναν με ενδιαφέρον τι θα πει ο Τραμπ, που έχει ως κεντρικό σύνθημα την εθνική περιχαράκωση με το «Πρώτα η Αμερική», σε ένα φόρουμ για την παγκοσμιοποίηση. Οι απαντήσεις δόθηκαν με την ομιλία του. Γνωρίζοντας ότι απευθύνεται σε επιχειρηματίες και όχι σε ψηφοφόρους, προσαρμόστηκε κατάλληλα απαριθμώντας τα κατορθώματά του στον ένα χρόνο της προεδρίας του. Καταρχήν, ως «κλασικός» νεοφιλελεύθερος, μίλησε για την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ, το ιστορικά χαμηλό ποσοστό ανεργίας, τη δημιουργία 2,4 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας και τις αναμενόμενες επενδύσεις λόγω της δραστικής μείωσης των φόρων και του περιορισμού των ρυθμίσεων. Επίσης παινεύτηκε για τους χρηματιστηριακούς δείκτες: «Έχουν καταγραφεί 84 ρεκόρ στο χρηματιστήριο και έχει δημιουργηθεί νέος πλούτος 7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από την εκλογή μου». Φυσικά όλα αυτά αναφέρονται χωρίς την κοινωνική τους διάσταση και τις κοινωνικές ανισότητες, που επισημάναμε από αυτές τις σελίδες την προηγούμενη εβδομάδα. Περισσότερα

Είναι ο Τραμπ ηλίθιος;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/17_Trump_Roussos_1.jpg

Του Σωτήρη Ρούσσου*

Η διακυβέρνηση Τραμπ έχει χαρακτηριστεί από τα στοιχεία της σύγχυσης, της πρόκλησης και του συνεχούς βομβαρδισμού πληροφορίας των 130 χαρακτήρων του τουίτερ. Πολλές φορές, η συμπεριφορά του στη διεθνή αλλά και την εσωτερική πολιτική φαίνεται ότι στερείται λογικού ειρμού, και είναι δύσκολο να δει κανείς τον στρατηγικό σκοπό της. Επίσης, δημοσιεύματα και βιβλία τείνουν να σκιαγραφήσουν μια προσωπικότητα στα όρια του κρετινισμού που θα εκφραζόταν με το παλιό ΚΔΟΑ – κτηνώδης (πολιτική) δύναμη, ογκώδης άγνοια (των συνεπειών;).

Τα πράγματα όμως δεν είναι όπως φαίνονται. Για παράδειγμα, ενώ πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο Τραμπ έχει αποτύχει να ανατρέψει βασικά νομοθετήματα προηγούμενων προέδρων, όπως το σύστημα νοσοκομειακής περίθαλψης ή την προστασία των μεταναστών, η διακυβέρνησή του έχει προχωρήσει και προχωρεί σε αλλαγές που θα αφήσουν το αποτύπωμά τους πολύ πιο έντονα και για πολύ μεγαλύτερο διάστημα στην αμερικανική πολιτική και κοινωνία. Περισσότερα

Ο Ψυχρός Πόλεμος στο Νταβός και τα θύματα

Σχολιάστε

«Πρώτα η Αμερική» δεν σημαίνει απομονωμένη Αμερική τόνισε ο Ντόναλντ Τραμπ μπροστά σε ένα παγωμένο –όχι μόνο λόγω κρύου– κοινό στο Νταβός. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απείλησε πως «δεν θα κάνουμε πια τα στραβά μάτια» στις «αθέμιτες εμπορικές πρακτικές», καλώντας σε επενδύσεις στις ΗΠΑ. Λίγο πριν ξεκινήσει το υπερατλαντικό του ταξίδι, ο Τραμπ είχε επιβάλει υψηλότατους δασμούς σε κινεζικές οικιακές συσκευές και φωτοβολταϊκά πάνελ. Ταυτόχρονα, το δολάριο βρέθηκε σε χαμηλό τριών ετών σε σχέση με το ευρώ, προκαλώντας ρίγη για «νομισματικό πόλεμο». Περισσότερα

The Post – Απαγορευμένα μυστικά: Χόλιγουντ εναντίον Τραμπ, Σπίλμπεργκ εναντίον όλων

Σχολιάστε

The Post – Απαγορευμένα μυστικά: Χόλιγουντ εναντίον Τραμπ, Σπίλμπεργκ εναντίον όλων, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μαθήματα πολιτικής εγρήγορσης και κοινωνικών αντανακλαστικών δίνει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ με τη νέα του ταινία, The Post: Απαγορευμένα Μυστικά. Η ταινία, που κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί ως η πιο πολιτική ταινία της σεζόν (εκμηδενίζοντας για παράδειγμα την μεταμοντέρνα Δουνκέρκη, του Κρίστοφερ Νόλαν, που για να μη θίξει τη Γερμανία αποφεύγει να δείξει αγκυλωτούς σταυρούς ακόμη και Ναζί στρατιώτες), επιστρέφει στο πρόσφατο παρελθόν, ανακαλώντας μια από τις κορυφαίες στιγμές της αμερικανικής δημοσιογραφίας, για να μιλήσει για το σήμερα.

Η ιστορία εξελίσσεται σε μια πολύβουη και πνιγμένη στις μικρότητες αίθουσα συντακτών και κορυφώνεται γύρω από το ερώτημα αν η Washington Post θα δημοσιεύσει ή όχι μια μυστική έκθεση που μοιράζονταν Πεντάγωνο, CIA και Λευκός Οίκος η οποία έλεγε τα ανείπωτα: Ότι ο πόλεμος του Βιετνάμ ήταν εξ αρχής χαμένος και δινόταν για το κύρος της Αμερικής και μόνον! 60.000 νεκροί ως τότε για έναν πόλεμο που οι Αμερικάνοι δε θα κέρδιζαν ποτέ και συνεχιζόταν κατά 10% για να προστατευθεί το Νότιο Βιετνάμ, κατά 20% για ανάσχεση στον κομμουνισμό και κατά 70% για το κύρος των ΗΠΑ. Οι συνειρμοί με το σήμερα είναι παραπάνω από προφανείς αν στη θέση του Βιετνάμ βάλουμε το Αφγανιστάν, στη θέση του Νότιου Βιετνάμ τη Σαουδική Αραβία ή το Πακιστάν και στο κύριος των ΗΠΑ τα συμφέροντα των πετρελαϊκών εταιρειών ή ακόμη κι αν δε βάλουμε τίποτε κι αφήσουμε το κύρος των ΗΠΑ. Περισσότερα

Ντόναλντ Τραμπ, ο «ξενιστής» της αντίδρασης και του πολέμου

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Ο βασιλιάς αποκάλυψε τη φριχτή γύμνια του

«Το αμερικανικό κεφάλαιο, σάρκα από τη σάρκα του οποίου είναι ο Τραμπ, διαθέτοντας την πιο ισχυρή πολεμική μηχανή όλων των εποχών, δεν υπάρχει περίπτωση να εγκαταλείψει άνευ όρων και χωρίς μάχη τα λάφυρα και τα κεκτημένα του. Όπου και όταν αισθάνεται ότι αμφισβητούνται, θα τα υπερασπίζεται με κάθε κόστος, ενώ παράλληλα θα εγκαταλείπει σταδιακά τον ρόλο του «παγκόσμιου χωροφύλακα». Έτσι, θα αφήνει σαφώς μεγαλύτερα περιθώρια σύγκρουσης στους υπόλοιπους, με συνέπεια να εντείνεται η εικόνα του χάους και να πολλαπλασιάζονται οι εστίες ανάφλεξης».

Αυτά γράφαμε στο Πριν τον περασμένο Νοέμβριο, λίγες ημέρες μετά την εκλογή του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, κάνοντας λόγο για μια «παγκόσμια στροφή στην αντίδραση» που σηματοδοτείται από αυτή την εξέλιξη. Λίγο αργότερα δε, στις αρχές του 2017 και με την ευκαιρία της διεξαγωγής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, σημειώναμε ότι «ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ έρχεται να οξύνει την αντιπαράθεση γύρω από προβλήματα που προϋπήρχαν και να επιταχύνει αλλαγές που ωρίμαζαν όλα τα χρόνια της κρίσης». Περισσότερα

Ο σταυροφόρος Τραμπ

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/18_IPAN_trump.jpg

Του Ερρίκου Φινάλη

Συνεχίζει, ενάντια στον υπόλοιπο κόσμο, τη στοχοποίηση του Ιράν

Η κυβέρνηση Τραμπ αποφασίζει την καταγγελία της επικυρωμένης από τον ΟΗΕ πολυμερούς συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, αγνοώντας τις περί του αντιθέτου εκκλήσεις στενών συμμάχων της, όπως η βρετανική κυβέρνηση – και όχι μόνο: στην ανατίναξη της συμφωνίας αντιτίθεται το σύνολο των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, η προχθεσινή συνάντηση μεταξύ του Ιρανού ΥΠΕΞ Μοχαμάντ Ζαρίφ και των Ευρωπαίων ομολόγων του στις Βρυξέλλες έστειλε σαφές –αλλά προφανώς μάταιο– μήνυμα στην Ουάσιγκτον, ότι «η συμφωνία με το Ιράν λειτουργεί και κάνει τον κόσμο ασφαλέστερο». Είχε προηγηθεί επίσκεψη του Ζαρίφ, και ανάλογες δηλώσεις, στη Μόσχα. Αλλά προφανώς ένας ασφαλέστερος κόσμος, στον οποίο όμως δεν θα λύνουν και δένουν οι ΗΠΑ, δεν αποτελεί ακριβώς προτεραιότητα του Τραμπ…

Ο Τραμπ εντείνει τις προσπάθειες δαιμονοποίησης του Ιράν και ανατροπής του καθεστώτος του, κόντρα στην επιθυμία της Ε.Ε. (και φυσικά των Ρώσων, Κινέζων κ.ά.) για «ειρηνική συνύπαρξη» με την Τεχεράνη

Έτσι, η πρώτη αντίδρασή του στις κριτικές των συμμάχων του, όχι τυχαία, δεν στόχευσε τη Γαλλία ή τη Γερμανία, αλλά τον παραδοσιακά μεγαλύτερο φίλο των ΗΠΑ: τη Βρετανία. Προχθές τα μεσάνυχτα, με ένα από τα «κλασικά» τουίτ του, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να επισκεφθεί το Λονδίνο για να εγκαινιάσει το νέο κτίριο της εκεί πρεσβείας των ΗΠΑ, όπως αναμενόταν. Η βολή δεν ήταν βέβαια ευθεία (το αιτιολόγησε γράφοντας ότι… δεν του αρέσει το νέο κτίριο), αλλά όλοι έλαβαν το μήνυμα. Έπαιξε βέβαια ρόλο και η βεβαιότητα ότι οι Λονδρέζοι θα υποδέχονταν τον Τραμπ με μαζικές διαδηλώσεις…

Περισσότερα

Κι όμως ο Τραμπ απέλασε λιγότερους μετανάστες από τον Ομπάμα

Σχολιάστε

Απέλαση ΗΠΑ

Παρά το δικαιολογημένο θόρυβο που προκάλεσαν τα σχέδιά του για την ενίσχυση του τείχους στο Μεξικό και την απέλαση χιλιάδων μεταναστών, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν κατάφερε ούτε να πλησιάσει τον αριθμό απελάσεων που είχε ο Μπαράκ Ομπάμα στον πρώτο χρόνο της προεδρίας του, το 2009.

Για την ακρίβεια, σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής υπηρεσίας μετανάστευσης (ICE) ο φετινός αριθμός απελάσεων είναι χαμηλότερος από κάθε χρονιά της προεδρίας Ομπάμα. Περισσότερα

Ο Τραμπ στο κέντρο της πόλης

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/inner-city1.jpg

Της Μαρίας Μάρκου

Από την εποχή του Μωυσή, δέκα είναι πάντα τα βαρυσήμαντα πράγματα. Tον Οκτώβριο του 2016, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε κι αυτός έναν δεκάλογο με προεκλογικές δεσμεύσεις προς τους αφροαμερικανούς ψηφοφόρους, με τίτλο «Trump’s New Deal for Black America With a Plan for Urban Renewal». Έχοντας επικεντρώσει την εκστρατεία του στην ευθύνη των δημοκρατικών για τον ενδημικό χαρακτήρα της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ, προσπαθούσε, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, να προσελκύσει την αφροαμερικάνικη κοινότητα που πλήττεται βαρύτερα από την κρίση, καταγράφοντας τα υψηλότερα ποσοστά στη μακροχρόνια ανεργία, την έμμονη φτώχεια και την περιθωριοποίηση. Εμφανιζόταν σαν σωτήρας και πατέρας της κοινότητας, όπως υπονοείται στον τίτλο αυτού του κειμένου με την ξεκάθαρη αναφορά στη «νέα συμφωνία για τον αμερικάνικο λαό», αυτή που είχε αναγγείλει ο Ρούσβελτ ανοίγοντας τη δική του προεκλογική εκστρατεία το 1932, στη δίνη μιας ακόμα μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης. Περισσότερα

Τζέιμς Πέτρας, Αμερικανός διανοούμενος: Η αυτοπαγίδευση της πολιτικής των ΗΠΑ

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/8-9_JamesPetras_GENIKI-1.jpg

Συνέντευξη στον Νίκο Ταυρή 

Ο Τραμπ αντιμέτωπος με πολλαπλά αδιέξοδα τόσο στο εσωτερικό μέτωπο όσο και στη διεθνή πολιτική σκηνή

Ο Δρόμος της Αριστεράς συνομίλησε με τον Αμερικανό διανοούμενο και συγγραφέα Τζέιμς Πέτρας σχετικά με την όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ, του Ντ. Τραμπ, και των κυριότερων δομών του αμερικάνικου κατεστημένου. Υπό το βάρος αυτών των πιέσεων, σημειώνει ο Τζ. Πέτρας, ο Τραμπ εγκαταλείπει τις προεκλογικές του εξαγγελίες και στρέφεται ολοένα και περισσότερο στον μιλιταρισμό. Η στοχοποίηση του Ιράν, η ανάδειξη του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας σε βασικούς συμμάχους των ΗΠΑ στη Μ. Ανατολή και οι απειλές πολέμου στη Β. Κορέα αποτελούν μεγάλη κλίμακας αυτοπαγίδευση για την πολιτική του Αμερικανού προέδρου. Καθώς ο Τραμπ χάνει την εξουσία και η αυτοκρατορία αρχίζει να νοιώθει ανίκανη να επιλύσει τα προβλήματα μέσω απειλών, η κατάσταση μπορεί να οδηγηθεί σε μία ακραία αντίδραση, σημειώνει ο Πέτρας, υπογραμμίζοντας την κρισιμότητα της περιόδου που ζούμε. 

Παρά την φανερή εγκατάλειψη σημαντικών προεκλογικών αιχμών του προέδρου Τραμπ στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, παρατηρούμε μια κλιμακούμενη αντιπαράθεση μεταξύ των μηχανισμών του βαθέως αμερικάνικου κράτος και του Προέδρου. Ποιο είναι το βάθος, οι σκοποί και το ζητούμενο αυτής της έντασης; Περισσότερα

Ο πανταχόθεν αμφισβητούμενος Τραμπ αντεπιτίθεται

Σχολιάστε

Tου Ερρίκου Φινάλη

 

H διακήρυξη του Τραμπ ότι αναγνωρίζει ως πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους την Ιερουσαλήμ εισάγει τη Μέση Ανατολή, αλλά και τη διεθνή αντιπαράθεση μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων, σε μια νέα και ακόμη πιο επικίνδυνη φάση. Είναι φυσικά δύσκολο να προβλεφθούν οι επικείμενες αντιδράσεις των διαφόρων χωρών και λαών που επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από την πρόκληση του Τραμπ, ο οποίος επιχειρεί με τέτοιου είδους τυχοδιωκτισμούς να διαφύγει από τις πιέσεις που του ασκούνται εντός και εκτός ΗΠΑ. Αλλά είναι ταυτόχρονα σίγουρο ότι αυξάνεται η πιθανότητα η Μέση Ανατολή να περάσει, από τις συρράξεις δι’ αντιπροσώπων, σε μια απευθείας σύγκρουση μεταξύ περιφερειακών δυνάμεων. Εάν μάλιστα αυτό οδηγήσει και σε άμεση εμπλοκή των «μεγάλων», ο κίνδυνος πολέμου θα ξεφύγει από τα όρια της πολύπαθης Μέσης Ανατολής.

Διακηρύττοντας ότι πρωτεύουσα του Ισραήλ είναι η κατεχόμενη Ιερουσαλήμ, ο Τραμπ υλοποίησε μία ακόμη (την πιο προκλητική) από τις υποσχέσεις που είχε δώσει προεκλογικά στους πολεμοχαρείς υποστηρικτές και χρηματοδότες του – με πρώτους τους φανατικούς δισεκατομμυριούχους υποστηρικτές του δόγματος «Πρώτα το Ισραήλ»*. Δεν πρόκειται δηλαδή για μια μεμονωμένη εξέλιξη ούτε για καπρίτσιο του Αμερικανού προέδρου. Είναι μια ενέργεια που δεν θα προσπεραστεί γρήγορα από άλλες εξελίξεις, ούτε θα θαμπώσει με τον καιρό. Περισσότερα

Οι Τραμπ στο Ισραήλ: Μια οικογενειακή υπόθεση (ηχητικό)

Σχολιάστε

Τραμπ Ισραήλ



Όπου σήμερα αναρωτιόμαστε αν ο Ρίτσαρντ Νίξον και ο Χένρι Κίσινγκερ ήταν αθροιστικά καλύτερα παιδιά από τον Ντόναλντ Τραμπ και κάποιους μιμητές του στην Ανατολική Μεσόγειο. Περισσότερα

Γιατί ο Τραμπ επιμένει να λέει ότι θα μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ;

Σχολιάστε

Ιερουσαλήμ Τραμπ

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Το ενδεχόμενο μετακίνησης της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ ή/και την αναγνώριση της πόλης σαν πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους εξέταζε ο Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με πληροφορίες που άφησε να διαρρεύσει ο Λευκός Οίκος από το βράδυ της Παρασκευής.

Αν και οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι η απόφαση θα αναβληθεί (για μια ακόμη φορά) για διάστημα έξι μηνών, η διαρροή αποτελεί σαφές μήνυμα του Λευκού Οίκου προς τη Μέση Ανατολή. Περισσότερα

Όταν ο Ντόναλντ αγάπησε τον Αλέξη

Σχολιάστε

Όταν ο Ντόναλντ αγάπησε τον Αλέξη - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Tα εξοπλιστικά πίσω από τον ξαφνικό έρωτα

Ο «έρωτας» των Αμερικανών για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛΛ και ειδικά για τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα δεν κρύβεται. Φροντίζει γι’ αυτό με δημόσιες δηλώσεις του ο ίδιος ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, ο οποίος, στις «ιδιωτικές» του συνομιλίες στις οποίες περιγράφει την κατάσταση στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, είναι πολύ περισσότερο διαχυτικός και αποκαλυπτικός. Ομορφύναμε, λοιπόν, ξαφνικά ή οι Αμερικανοί έχουν πολύ καιρό να πηδήξουν;

Η αλήθεια είναι ότι ισχύουν και τα δύο: Πρώτον, ο ΣΥΡΙΖΑ «σενιαρίστηκε» κατά τα αμερικανικά πρότυπα αισθητικής πετώντας μια για πάντα τα αριστερά – επαναστατικά αμπέχονα. Δεύτερον, οι Αμερικανοί αντιμέτωποι με την χυλόπιτα της Τουρκίας είναι επιτακτικό να διασφαλίσουν ότι θα συνεχίσουν να ξεχαρμανιάζουν άνετα στην περιοχή. Περισσότερα

Ο Μακάρθι επιστρέφει στην Αμερική

Σχολιάστε

Μακάρθι

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η εκστρατεία που ξεκίνησε με πρόσχημα τη Ρωσία και την παρέμβασή της στις προεδρικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου στοχεύει πλέον στην καρδιά της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών και ιδεών στο διαδίκτυο. Οι Δημοκρατικοί είναι αυτοί που πρωταγωνιστούν, έχοντας να λύσουν και τα δικά τους εσωτερικά θέματα, ενώ ο Τραμπ ακολουθεί ενθουσιωδώς, παρότι θεωρητικά βρίσκεται στο στόχαστρο.

Στο μεγαλύτερο κυνήγι μαγισσών από την εποχή του Μακάρθι επιδίδονται τις τελευταίες εβδομάδες Αμερικανοί γερουσιαστές, κολοσσοί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και διωκτικές αρχές, όπως το FBI, με πρόσχημα την υποτιθέμενη παρέμβαση της ρωσικής κυβέρνησης στις προεδρικές εκλογές.

Η πρόσφατη ακρόαση που πραγματοποιήθηκε στο Κογκρέσο για το θέμα αποτελεί ένα ποιοτικό άλμα προς τον σκοταδισμό, καθώς στο επίκεντρο δεν βρίσκονται πλέον μόνο οι Ρώσοι χάκερ, που υποτίθεται ότι στήριξαν την εκλογή Τραμπ, αλλά κάθε δημοσιογράφος και μέσο ενημέρωσης που προωθεί «εξτρεμιστικό περιεχόμενο». Με τον συγκεκριμένο όρο περιγράφονται ρεπορτάζ και μηνύματα που κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο τα οποία θα μπορούσαν να προκαλέσουν «κοινωνικό διχασμό», όπως αναφορές στις δολοφονίες μαύρων από την αστυνομία και η περιγραφή των κοινωνικών ανισοτήτων στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Περισσότερα

Older Entries