Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας / SOOC

Του Χρήστου Νάτση

Η μεταφορά της πίεσης από την περιφέρεια στο Κέντρο πέρα από συμβολική είναι και πραγματική: ο αντίχτυπος της εικόνας του Κοινοβουλίου περικυκλωμένου από τρακτέρ, πέρα από τις αναμνήσεις πλατειών που θα ξυπνήσει, θα θέσει την κυβέρνηση και μπροστά στο ζήτημα της καταστολής σε περίπτωση που τα πράγματα φτάσουν σε «θερμό επεισόδιο». Ενδεχόμενο σαφώς ενοχλητικό για μια κυβέρνηση που ως τελευταία άμυνα απέναντι στην οικονομική υποχώρηση της σύναψης τρίτου μνημονίου έχει την υπόμνηση της δικαιωματικής της ευαισθησίας.

Το ζήτημα δεν είναι εδώ η αποτίμηση του χαρακτήρα των κινητοποιήσεων. Αυτές, αν και δεν αποτελούν απλώς την αντιδραστική μάχη των τσιφλικάδων απέναντι σε μια κυβέρνηση «ταξικής μεροληψίας» υπέρ των αδυνάτων, όπως μια φιλοκυβερνητική γραμμή αρέσκεται να υποστηρίζει, χαρακτηρίζονται ωστόσο από όλη την αντιφατικότητα τόσο ενός τυφλού αυθόρμητου όσο και ενός μικροκομματικού καθοδηγούμενου. Με τον λόγο της Χρυσής Αυγής ηγεμονικό σε μεγάλο κομμάτι των διαδηλωτών, με αιτήματα τυφλά ως προς την πολιτική διεκδίκηση, με την επιλογή τεχνολογίας θεάματος που στηρίζεται στο πιο θλιβερό γκροτέσκο, οι κινητοποιήσεις των αγροτών συνοψίζουν παραδειγματικά την κατάπτωση του κινηματικού που, χρόνο με τον χρόνο από το 2012 και την ανάθεση της ελπίδας στην ελευσόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, επιδεινώνεται. More