Αρχική

Η «σύγκρουση των πολιτισμών» και η συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ

Σχολιάστε

«Η Δύση κέρδισε τον κόσμο όχι με την υπεροχή των ιδεών ή των αξιών ή της θρησκείας της (…) αλλά μάλλον με την υπεροχή της στην εφαρμογή οργανωμένης βίας. Οι δυτικοί συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός, οι μη δυτικοί ποτέ.» (Σάμιουελ Π. Χάντινγκτον)

Το 1998, ο εκδοτικός οίκος Terzo Books έδωσε στην κυκλοφορία το εξαιρετικά ενδιαφέρον και πολυσυζητημένο έργο του -μακαρίτη πλέον- πολιτειακού πολιτικού επιστήμονα και καθηγητή τού Χάρβαρντ Σάμιουελ Π. Χάντινγκτον «Η σύγκρουση των πολιτισμών και ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης». Σε σύντομο χρονικό διάστημα ακολούθησε και δεύτερη έκδοση αλλά το βιβλίο ήταν εξαντλημένο εδώ και πολλά χρόνια, ώσπου επανεκδόθηκε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Πατάκη.

Με το έργο του αυτό, ο Χάντινγκτον επιχειρεί ουσιαστικά να απαντήσει στο πολύκροτο «Τέλος της Ιστορίας» του Φράνσις Φουκουγιάμα, όπου διατρανωνόταν η άποψη ότι η κατάρρευση του σοσιαλισμού οδηγεί αναπόφευκτα στην παγκόσμια ειρήνη διά της επικρατήσεως του καπιταλισμού. Ο Χάντινγκτον προσπαθεί να καταδείξει ότι οι συγκρούσεις και οι ρήξεις θα συνεχιστούν λόγω πολιτισμικών διαφορών. Περισσότερα

Advertisements

Άσε τον «σουλτάνο» – εγώ είμαι εδώ!

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Είναι γνωστό ότι στη διπλωματία (και όχι μόνο), ισχύει το αξίωμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Αυτό (αν και υπάρχουν και άλλα) θα αρκούσε για να ερ­μηνεύσει το έντονο φλερτ ανάμεσα σε Ου­άσινγκτον και Αθήνα, που οδηγεί σε ένα ακόμη …ρομα­ντικό ραντεβού την ερχόμενη εβδομάδα, όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός θα επισκεφθεί τις ΗΠΑ, προκειμένου να συναντηθεί με τον πρόεδρό τους. Κάτι που, για να μην ξεχνιόμαστε, συμβαίνει για δεύτερη φορά σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους, καθώς είχε προηγηθεί η πο­λυδιαφημισμένη επίσκεψη του Ομπάμα, λίγο προτού παραδώσει τη σκυτάλη στον Τραμπ.

Αυτές οι συχνές και στενές επαφές —εξάλλου, η πτή­ση Αθήνα-Ουάσινγκτον μοιάζει πλέον με τη διαδρομή Πατήσια-Σύνταγμα για πολλούς υπουργούς— προφα­νώς δεν είναι τυχαίες. Οι μεν Αμερικανοί, ευρισκόμενοι σε κόντρα με την Τουρκία, επιδιώκουν όχι απλώς να «κλειδώσουν» την Ελλάδα στο πλευρό τους, αλλά και να τη χρησι­μοποιήσουν ως μοχλό πίεσης απέναντι στον Ερντογάν και τους συμμάχους του. Άλλωστε, δεν έχουν κρύψει ποτέ πόσο τους ενοχλεί η προσέγγιση του «σουλτά­νου» με τη Μόσχα και την Τεχεράνη και γι’ αυτό έχουν δώσει τις ευλογίες τους στη συγκρότηση ενός ευθέως ανταγωνι­στικού «άξονα», γεωπολιτικού και ενερ­γειακού, ανάμεσα σε Ελλάδα, Αίγυπτο, Κύπρο και Ισραήλ. Περισσότερα

Σε επικίνδυνη μαριονέτα μετατρέπεται ο Τραμπ

Σχολιάστε

του Άρη Χατζηστεφάνου

Η υστερική εκστρατεία κατά του Τραμπ διεξάγεται από λάθος ανθρώπους –τους Δημοκρατικούς– και για τους λάθος λόγους –τη σχέση του με τη Ρωσία– αποκρύπτοντας συγκλονιστικές εξελίξεις, όπως η στέρηση των παροχών υγείας σε επιπλέον 22 εκατ. Αμερικανούς. Φαίνεται, όμως, ότι αυτό βολεύει και τις πολυεθνικές και το Κογκρέσο…

Θα μπορούσαν οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ και ορισμένα ΜΜΕ να ζητούν δημόσια την εκτέλεση του προέδρου Τραμπ και μελών της οικογένειάς του; Ακούγεται μάλλον υπερβολικό — ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι όλες οι μέχρι σήμερα αποφάσεις για δολοφονίες προέδρων δεν λαμβάνονταν …δημόσια. Όταν όμως ο Τιμ Κέιν, πρώην υποψήφιος με την Κλίντον για την αντιπροεδρία των ΗΠΑ στις εκλογές του 2016, κατηγόρησε την περασμένη εβδομάδα τον Τραμπ για ψευδορκία και εθνική προδοσία, γνώριζε πολύ καλά ότι η τελευταία κατηγορία τιμωρείται στις ΗΠΑ με την θανατική ποινή!Οι απειλές των Δημοκρατικών δεν είναι βέβαια δείγμα της σοβαρότητας, αλλά μάλλον της γελοιότητας που έχει λάβει η αντιπαράθεση για τις υποτιθέμενες σχέσεις του προέδρου και της οικογενείας του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Στο τελευταίο επεισόδιο του σήριαλ, o γιός του προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, κατηγορείται για τη συνάντησή του με Ρωσίδα δικηγόρο με την παρουσία και ενός Ρωσο-αμερικανού λομπίστα, ο οποίος φέρεται μάλιστα να ήταν πρώην αξιωματικός της σοβιετικής αντικατασκοπείας. Όπως έχει δηλώσει δημόσια ο προεδρικός υιός, η συνάντηση έγινε καθώς η δικηγόρος τού είχε υποσχεθεί ότι διαθέτει στοιχεία που θα μπορούσαν να ενοχοποιήσουν τη Χίλαρι Κλίντον κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Πρόκειται για συνηθισμένη πρακτική «συλλογής λάσπης», την οποία μάλιστα η ίδια η Κλίντον χρησιμοποιεί κατά κόρον σε όλες τις σημαντικές μάχες της καριέρας της, εκμεταλλευόμενη τις μακροχρόνιες σχέσεις που έχει με κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες ξένων χωρών. Κανείς δεν θυμάται, λόγου χάρη, ότι το επιτελείο της Κλίντον φέρεται να είχε επαφές με αξιωματούχους της ουκρανικής κυβέρνησης αναζητώντας ενοχοποιητικά στοιχεία για τον επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, Πολ Μάναφορτ. Περισσότερα

Το αμερικανικό ιππικό στο συριακό σουκ*

Σχολιάστε

του Σωτήρη Ρούσσου**

Απόπειρα να ακυρωθούν οι επιτυχίες των συμμάχων του Άσαντ

Η αμερικανική επίθεση στη Συρία αποτελεί χωρίς αμφιβολία μια ουσιαστική αλλαγή στον συσχετισμό δυνάμεων στον συριακό πόλεμο, και αναδεικνύει αυτό που ο Σεργκέι Λαβρόφ είχε δηλώσει για το διακύβευμα της σύγκρουσης αυτής. Δηλαδή ότι «ο τρόπος με τον οποίο θα επιλυθεί η συριακή κρίση θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μοντέλο με το οποίο η διεθνής κοινότητα θα αντιδρά σε ενδοκρατικές συγκρούσεις στο μέλλον».

Χωρίς να μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος είναι υπεύθυνος για την επίθεση με τα χημικά όπλα, θα πρέπει να αναζητήσουμε τα πιθανά κίνητρα, μιας που τόσο το καθεστώς Άσαντ όσο και οι τζιχαντιστές αντικαθεστωτικοί δεν φημίζονται για τον ανθρωπισμό και το σεβασμό τους σε στοιχειώδεις κανόνες πολέμου. Στη φάση που διανύαμε, το καθεστώς Άσαντ είχε διασφαλίσει τον έλεγχο των μεγάλων αστικών κέντρων και των βασικών οδικών αρτηριών της χώρας. Ουσιαστικά δεν αντιμετώπιζε πλέον στρατιωτική απειλή, και οι συνομιλίες στην Αστάνα αποσκοπούσαν στη μετατροπή της στρατιωτικής νίκης σε πολιτική, με την αποδοχή του ασαντικού καθεστώτος ως βασικού μέρους της μεταπολεμικής Συρίας από τους (ηττημένους στρατιωτικά) αντικαθεστωτικούς και τις χώρες που τους υποστηρίζουν. Περισσότερα

Είναι ο πρόεδρός μας, και ας μας πιάνει από το μ****

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Μόλις 59 πύραυλοι Τόμαχοκ χρειάστηκαν ώστε η φιλελεύθερη Αμερική να αφήσει στο παρελθόν το μίσος της για τον «αγροίκο» Ντόναλντ Τραμπ και να τον εντάξει στον πάνθεον των μεγάλων πολιτικών που βομβαρδίζουν κυρίαρχα κράτη σε όλο τον κόσμο.

Χτες το βράδυ «ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ήταν μια μεγάλη στιγμή» έλεγε ο δημοσιογράφος του CNN Φαρίντ Ζακάρια, ξεχνώντας τον ανοιχτό πόλεμο τον οποίο υποτίθεται ότι έχει ο σταθμός του με τον νέο πρόεδρο.

«Η στιγμή που κάποιος γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ, είναι η στιγμή που χρησιμοποιεί την ισχύ των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων» συμπλήρωνε άλλος παρουσιαστής στο MSNBC. Περισσότερα

Το επιχειρηματικό παιχνίδι του Τραμπ με τις συσκευές στα αεροπλάνα

Σχολιάστε

Της Κορίνας Πετρίδη

Μία εναλλακτική εξήγηση επιχειρούν να δώσουν η Washington Post και οι Financial Times για τους περιορισμούς που επέβαλαν οι ΗΠΑ και η Βρετανία όσον αφορά τις πτήσεις από οχτώ μουσουλμανικές χώρες. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να απαγορεύει στους επιβάτες να έχουν ηλεκτρονικές συσκευές στην καμπίνα, δεν στοχεύει στην προστασία των επιβατών, αλλά στην ενίσχυση των αμερικανικών αεροπορικών εταιριών.

Πιο συγκεκριμένα, μέσω των νέων περιορισμών, οι αεροπορικές εταιρίες που έχουν την έδρα τους στις χώρες του Κόλπου πρόκειται να χάσουν μερικούς από τους πλουσιότερους επιβάτες τους, εκείνους δηλαδή που ταξιδεύουν στην πρώτη θέση και συνηθίζουν να δουλεύουν κατά τη διάρκεια της πτήσης τους.

Υπενθυμίζεται ότι κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, όσοι ταξιδεύουν από οκτώ μουσουλμανικές χώρες θα πρέπει, κατά τη διάρκεια της πτήσης τους προς ΗΠΑ, να τοποθετήσουν όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές πλην τηλεφώνου στις βαλίτσες τους. Ο περιορισμός ισχύει και για τους Αμερικανούς πολίτες. Περισσότερα

The NBA Vs Nτόναλντ Τραμπ: Η πατριωτική ορθότητα της διαμαρτυρίας…

Σχολιάστε

Διεξάγουμε μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων μας σε παγκόσμια βάση, διότι αν το καλοσκεφτείτε, αυτό είναι και το ΝΒΑ στην ουσία του. Οι καλύτεροι από όλο τον κόσμο έρχονται να στο αγωνιστούν μαζί στο υψηλότερο επίπεδο. Συνεπώς οι κυβερνητικοί περιορισμοί σχετικά με τις μετακινήσεις, ναι, με ανησυχούν. Είναι ενάντια στις θεμελιωτικές αρχές και στα θεμελιωτικά συστατικά που κάνουν το ΝΒΑ ξεχωριστό”.

Στο περιθώριο του πρόσφατου All Star Game, ο κομισάριος του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ στον κόσμο, Ανταμ Σίλβερ, πήρε σαφή διαχωριστική θέση ενάντια στο πρόσφατο διάταγμα Τραμπ, το οποίο έχει ως σκοπό να αναστείλει για τέσσερις μήνες το ομοσπονδιακό πρόγραμμα υποδοχής προσφύγων των ΗΠΑ, σε ο,τι αφορά επτά (πλέον έξι μετά την εξαίρεση του Ιράκ) “μουσουλμανικές” χώρες .

Aπό τον Giorgos P., editor στο Basketball Guru (@b_ballguru) Περισσότερα

Ο Τραμπ διχάζει την Αμερική

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Δύο εβδομάδες μετά την ορκωμοσία του, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ καταγράφει χαμηλότερα ποσοστά δημοφιλίας από σχεδόν όλους τους προκατόχους του, που μετά βίας φτάνουν το 50%. Κι όμως, όσο οι αντίπαλοί του οργίζονται και ορκίζονται να πάρουν ρεβάνς και να τον υπονομεύσουν, οι υποστηρικτές του «χαλυβδώνονται» από την επιθετική πολιτική του, ελπίζοντας σε απτά οφέλη. Το ρήγμα βαθαίνει, σε όλα τα επίπεδα.

Οι μαζικές διαδηλώσεις και οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά του Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζονται, με αφορμή το διάταγμα που υπέγραψε για το κλείσιμο των συνόρων στους πολίτες επτά χωρών του ισλαμικού κόσμου, το «πάγωμα» κάθε διαδικασίας υποδοχής προσφύγων και το χτίσιμο του τείχους στα σύνορα με το Μεξικό — ένα έργο στο οποίο, για να μην …ξεχνιόμαστε, ως βασικός ανάδοχος επελέγη μια ισραηλινή εταιρία, η οποία προφανώς διαθέτει τη σχετική τεχνογνωσία. Αυτή τη φορά, επίκεντρο έγιναν τα αεροδρόμια της χώρας, σε αρκετά από τα οποία οργανώθηκαν συγκεντρώσεις από τη στιγμή που έγινε γνωστό ότι είχε απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ σε εκατοντάδες ανθρώπους, ακόμη και σε περιπτώσεις που εργάζονταν στο έδαφός τους ή έρχονταν για να επισκεφθούν τις οικογένειές τους. Περισσότερα

Ας περιμένουν οι γυναίκες Mr. Trump

Σχολιάστε

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Μια παράφραση – αντιστοίχιση της αιρετικής ταινίας του Σταύρου Τσιώλη με την επιχειρηματολογία του νέου προέδρου των ΗΠΑ που ανατέμνει την παγκοσμιοποιητική πολιτικής της υπερδύναμης

– Τώρα εσύ νομίζεις ότι θέλουμε το κακό σου; Δεν πήγες στην εφορία και μας έσωσες; Του λες του έφορα, «αν και αυτοί οι δύο οι άνθρωποι, που δουλεύουνε από 12 χρονώ, δεν απέδωσαν και μια φορά το ΦΠΑ είναι ένοχοι, τότε η μισή Αμερική έπρεπε να είναι φυλακή». Και σου λέει αυτός, «εγώ κάνω τη δουλειά μου κύριε». Και του λες εσύ, «ο Ομπάμα ήρθε να σας μάθει πως δουλειά σας είναι να σταθείτε δίπλα στο λαό και στα προβλήματα του»….

– Ναι, αλλά εσείς ψηφίζετε Τραμπ.

– Το αναγνωρίζουμε! Περισσότερα

Ιστορικές στιγμές …Ιστορικό λαχάνιασμα …Ιστορική πυγμή…

Σχολιάστε

Στις 3 Σεπτέμβρη του 1783, στο (ακόμα τότε αυτοκρατορικό) Παρίσι, υπογράφτηκε μια συνθήκη ειρήνης. Μ’ αυτήν το (ακόμα αυτοκρατορικό) Λονδίνο αναγνώριζε την στρατιωτική του ήττα απ’ τις επαναστατημένες αποικίες του στη «νέα γη», και, σαν συνέπεια, την ανεξαρτησία τους. Ο «πόλεμος της ανεξαρτησίας» των λευκών αγγλοσαξόνων προτεσταντών αμερικάνων αποίκων κόντρα στην μητρόπολη έληξε νικηφόρα (εμπνέοντας αντίστοιχες απελευθερωτικές κινήσεις και αλλού στην κόσμο).

Η ιστορία υπήρξε αμείλικτη για τις σχέσεις της πρώην μητρόπολης με την πρώην αποικία. Στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, ειδικά με τους δύο παγκόσμιους πολέμους και ακόμα ειδικότερα με τον δεύτερο, το Μπάκιγχαμ είδε το βασίλειό του να συρρικνώνεται ραγδαία· σε όφελος της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής επιρροής των ηπα. Αν και η αγγλία τοποθετείται στους νικητές του β παγκόσμιου, στην πραγματικότητα ανήκει στους βαριά ηττημένους. Περισσότερα

Εχθροί του κατεστημένου οι διαδηλωτές κατά του Τραμπ

Σχολιάστε

TΟΥ ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Ελπίδα μέσα στο φόβο αλλά και κρίσιμα ερωτήματα για την επόμενη ημέρα γέννησαν στις ΗΠΑ οι μεγαλειώδης συγκεντρώσεις εκατομμυρίων πολιτών μετά την ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ. Καθώς τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα πλημμύριζαν από τις πορείες των γυναικών αλλά και της νεολαίας, η αστυνομία προχώρησε σε εκατοντάδες συλλήψεις και επιβολές βαρύτατων ποινών, δίνοντας μια πρόγευση της στάσης που θα κρατήσει η (στρατιωτικοποιημένη από τον Μπους και τον Ομπάμα) αστυνομία του Ντόναλντ Τραμπ.

Η μεγαλύτερη «επίθεση» στους διαδηλωτές όμως προήλθε από το παλαιό κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος, το οποίο σε συνεργασία με τα μεγαλύτερα «φιλελεύθερα» μέσα ενημέρωσης επιχειρεί να εκτρέψει το υπό διαμόρφωση κίνημα από οποιαδήποτε ταξική διεκδίκηση. Τα επιχειρήματά τους περιορίστηκαν και αυτή την εβδομάδα στον υποτιθέμενο ρωσικό δάκτυλο που, όπως λένε, καθορίζει κάθε κίνηση του νέου προέδρου, στις ψεύτικες ειδήσεις για τις οποίες κατηγορούν το επιτελείο του Τραμπ και σε δευτερεύουσας σημασίας παραστρατήματα του προέδρου. Περισσότερα

Ο πύργος Τραμπ (της ελληνικής εθνικής υπερηφάνειας)…

Σχολιάστε

Τραμπ Φλιν

Τι να κάνει και η Αθήνα; Πουλάει – στην Ουάσιγκτον – τοπικό νταβατζιλίκι. Ο ψεκασμένος συνάδελφος του υπ.εξ. στο υπ.αμ. είχε προσπαθήσει να πουλήσει πετρέλαια απ’ το Αιγαίο και πάρκινγκ / βάση (στην Κάρπαθο αν δεν κάνουμε λάθος). Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν αγόρασε. Τώρα ο υπ.εξ. πουλάει «οασε ανατολικής μεσογείου» – νάχαμε να λέγαμε.
Όχι, μόνο, επειδή η Ουάσιγκτον τα καταφέρνει και μόνη της… Αλλά επειδή, επιπλέον, ο ένας των μελλοντικών εταίρων του κυρ Νίκου (αυτού του γίγαντα διανοούμενου πατριώτη…), το αγαπημένο Κάιρο του φασιστοκαραβανά Σίσι, κάνει τα δικά του κουμάντα. Ενισχύει το ναυτικό του (με ρωσικά πλοία, γι’ αυτά άλλη φορά) για να καβαλήσει τους περιφερειακούς ανταγωνιστές του (εκτός του ισραήλ, που είναι σύμμαχος). Το χειρότερο για τον «ελληνικό οασε» είναι ότι οι φήμες θέλουν τον Σίσι να έχει προσεγγίσει το Πεκίνο «για παροχή υπηρεσιών ασφαλείας» στην ερυθρά θάλασσα (κατ’ αρχήν). Φαίνεται ότι στον μάταιο κόσμο της ανατολικής μεσογείου ο καθένας κοιτάει τον δικό του κώλο… Διότι άλλο Πεκίνο άλλο Ουάσιγκτον, έτσι δεν είναι; Περισσότερα

Το φάντασμα της κρίσης στο Νταβός

Σχολιάστε

Το φάντασμα της κρίσης στο Νταβός

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Όταν θα φτάνει στα χέρια μας το επόμενο φύλλο του Πριν, πρόεδρος των ΗΠΑ θα έχει ορκιστεί (άνευ …απροόπτου) ο Ντόναλντ Τραμπ. Ένα σενάριο που μέχρι πριν λίγους μήνες φάνταζε αδιανόητο γίνεται πλέον πραγματικότητα, προκαλώντας σοκ και δέος ακόμη και στο κατεστημένο της υπερδύναμης, μεγάλο τμήμα του οποίου συμπεριφέρεται λες και ζει σε εφιάλτη. Έναν εφιάλτη από τον οποίο ελπίζει πως θα ξυπνήσει ξαφνικά, για να δει στον Λευκό Οίκο την επικίνδυνη μεν, ελεγχόμενη δε Χίλαρι Κλίντον. Ή, ακόμη καλύτερα, τον …βολικό Μπαράκ Ομπάμα.

Αργά ή γρήγορα, όμως, οι πάντες θα κατανοήσουν πως η εκλογή Τραμπ μπορεί να φαντάζει εφιαλτική, όμως αντικατοπτρίζει πραγματικές τάσεις και μετατοπίσεις στο εσωτερικό τόσο της αμερικανικής κοινωνίας όσο και του κεφαλαίου. Όπως συμβαίνει, εξάλλου, στην περίπτωση και της Λεπέν, η οποία είναι εξαιρετικά πιθανό να αναδειχθεί νικήτρια του πρώτου γύρου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, στις 23 Απριλίου, προκαλώντας σοκ στην Ευρώπη, ακόμη κι αν ηττηθεί στον δεύτερο. Ή ακόμη και στην υπόθεση του Brexit, που τώρα κυριολεκτικά το …φυσάνε και δεν κρυώνει σε Λονδίνο, Βρυξέλλες και Βερολίνο. Περισσότερα

Συμβιβασμοί και… Κροίσοι δίνουν τον τόνο στην κυβέρνηση Τραμπ

1 σχόλιο

Συμβιβασμοί και… Κροίσοι δίνουν τον τόνο στην κυβέρνηση Τραμπ

του Σπύρου Παναγιώτου

Οι επιλογές του νεοεκλεγέντος Αμερικανού προέδρου στην ηγεσία των υπουργείων και στη στελέχωση του επιτελείου του δείχνουν ότι κινείται μέσα στο κατεστημένο των λόμπι και τα ισχυρά κέντρα των Ρεπουμπλικανών

Σε ένα μήνα ο Τραμπ θα αναλάβει επισήμως τα καθήκοντά του και θα σχηματίσει τη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Οι επιλογές που κάνει, οι διεργασίες και οι βολιδοσκοπήσεις γίνονται σε ένα πλαίσιο συμβιβασμών και ρηγματώσεων μέσα στο κατεστημένο των λόμπι αλλά και του ίδιου του ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Στα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ τονίζεται ιδιαίτερα πως η νέα κυβέρνηση θα είναι μια ομάδα δισεκατομμυριούχων, εξαιρετικά πλούσιων ανθρώπων, που θα επωφεληθούν φορολογικά από την ανάληψη κυβερνητικών καθηκόντων (πωλούν όλους τους περιουσιακούς τίτλους τους χωρίς να φορολογηθούν, κάτι σαν αποζημίωση για την αναγκαστική πώληση…). Ενδεικτικά αναφέρεται πως η κυβέρνηση του Τζ. Μπους απαρτιζόταν από μια ομάδα που συνολικά κατείχε περιουσιακά στοιχεία 250 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ τώρα στη λίστα του Τραμπ φιγουράρουν αρκετοί δισεκατομμυριούχοι. Ο ίδιος ο Τραμπ με 3.7 δισ. περιουσία, η Μπέτσι Ντεβός υπουργός Εκπαίδευσης (5.7 δισ.), o Γουίλμπουρ Ρος υπουργός Εμπορίου (2,9 δισ.), ενώ ο Χάρολντ Χαμ που προαλείφεται για τη θέση του υπουργού Ενέργειας βρίσκεται στην 30ή θέση των 400 πιο πλούσιων Αμερικανών. Περισσότερα

Ο «ΤΡΕΛΟΣ» ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ» ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Σχολιάστε

%ce%bf-%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ac%cf%82

Ο νεοεκλεγείς Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη «αυτο»παρουσιαστεί ως «απρόβλεπτος», «μισογύνης», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «εθνικιστής», «πολέμιος της παγκοσμιοποίησης», «κυκλοθυμικός», «άπειρος», έτοιμος κάθε στιγμή να δείξει την περιφρόνησή του στα ΜΜΕ, αλλά και να δηλώσει τον θαυμασμό του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, έτοιμος να επιστρέψει σε προστατευτικά για την αμερικάνικη οικονομία μοντέλα, ή «ικανός να διαταράξει» το status quo της παγκόσμιας τάξης και ασφάλειας και τις «εδραιωμένες θέσεις και πεποιθήσεις»…

Ας δούμε, όμως, ορισμένες εξαγγελίες του. Περισσότερα

Ένα τραμπ-ολίνο υποκρισίας

Σχολιάστε

Ένα τραμπ-ολίνο υποκρισίας

του Διονύση Ελευθεράτου

Φανταστείτε έναν τύπο που, για κά­ποιο λόγο, είχε χάσει την επαφή με την πραγματικότητα επί δυο- τρία χρόνια. Υποθέστε ότι «προ­σγειώνεται» την επομένη της εκλογικής επικράτησης του Ντόναλντ Τραμπ και ακούει όλους αυτούς τους εκπροσώπους της «θεσμικής Ευρώπης» και της «κεντροαριστερού­λας» politicallycorrect Αμερικής να στηλιτεύουν, ενίοτε με οιμωγές, τον ρατσισμό, την έχθρα για τους μετανάστες, κάθε φαλκίδευση ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ίσως ο συμπαθής «ήρωάς μας» απο­κομίσει κάποια αμυδρά ιδέα για τον Τραμπ, κινδυ­νεύει όμως να μπερδευτεί σε βαθμό αφάνταστο για τα της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Γιατί; Μα διότι, κρίνοντας από τα λόγια «θλί­ψης» ή και «απόγνωσης» όλων τούτων των ιερο­κηρύκων της νεοφιλελεύθερης –σε διάφορες, έστω παραλλαγές– «ορθοδοξίας», ο άνθρωπος μάλλον θα νομίσει ότι στα δυο-τρία χρόνια της δικής του «απουσίας» από τον πλανήτη Γη συντελέστηκαν τρομερές αλλαγές, με άρωμα «προοδευτικού ρε­τρό». Πιθανόν να εικάσει ότι η Ευρώπη υποδέχε­ται πλέον τους πρόσφυγες και μετανάστες περί­που όπως η Σουηδία της εποχής του Πάλμε. Και ότι στις σημερινές ΗΠΑ οι μειονότητες ζουν με την ανεμελιά ενός κοινοβίου στο Σαν Φρανσίσκο του 1967… Περισσότερα

Ντόναλντ Τραμπ: το αφτιασίδωτο πρόσωπο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

Σχολιάστε

Image: U.S. Republican presidential candidate Trump hugs a U.S. flag as he takes the stage for a campaign town hall meeting in Derry

«Κάθε τι που μέσα στην κανονική ανάπτυξη της κοινωνίας απορριπτόταν από τον εθνικό οργανισμό σαν έκκριμα του πολιτισμού, ξεπετιέται τώρα από το λαρύγγι: ο καπιταλιστικός πολιτισμός ξερνά μια βαρβαρότητα που δε χωνεύτηκε

Με αυτά τα λόγια παρουσίαζε ο Τρότσκι το 1933 τη φύση του εθνικοσοσιαλισμού, λίγο καιρό μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους ναζί στη Γερμανία. Είναι δύσκολο να μη σου έρθει στο μυαλό αυτή η φράση διαβάζοντας το τελευταίο ρατσιστικό παραλήρημα του υποψήφιου προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, που συνοδεύτηκε από κάλεσμά του να απαγορευτεί η είσοδος στις ΗΠΑ στους μουσουλμάνους. Ο άθλιος αυτός τύπος εκπροσωπεί έναν ιδιότυπο πρωτοφασισμό που μετατοπίζει όλο το πολιτικό σύστημα προς τα δεξιά και δίνει πάτημα στις πιο αντιδραστικές δυνάμεις (όπως η Κου Κλουξ Κλαν) να βγουν από τις τρύπες τους, με το λόγο τους να έχει καταστεί πλέον νομιμοποιημένος σε πλατιά στρώματα του πληθυσμού. Το World Socialist Web Site αναφέρει εύστοχα πως ο πρωτοφασισμός του Τραμπ δεν αναπτύχθηκε σε μια βαυαρική μπυραρία ούτε στα χαρακώματα του Α’ ΠΠ, αλλά στη Γουόλ Στριτ. Ενώ ο Χίτλερ προέκυψε από την οργή του λούμπεν προλεταριάτου και της μικροαστικής τάξης – οργή που εκμεταλλεύτηκε και κατηύθυνε το γερμανικό χρηματιστικό κεφάλαιο – ο Τραμπ είναι ο άμεσος εκπρόσωπος των φοβισμένων δισεκατομμυριούχων που θέλουν να κάνουν τις ΗΠΑ και τον κόσμο ασφαλές μέρος για τα χρήματά τους. Περισσότερα