Αρχική

Τουρκία: Έλεγχος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και με το νόμο

Σχολιάστε

Έλεγχος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και με το νόμο στην Τουρκία, μετά και την ψήφιση σχετικού νομοσχεδίου. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο οι βασικοί ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Twitter και το Facebook, θα πρέπει να έχουν εκπρόσωπο στην Τουρκία και να υπακούν στις αποφάσεις τουρκικών δικαστηρίων για την απομάκρυνση περιεχομένου υπό την απειλή αυστηρών κυρώσεων. Σύμφωνα με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), στόχος του νομοσχεδίου είναι να σταματήσουν οι προσβολές μέσω διαδικτύου…

Στις αρχές Ιουλίου ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε ζητήσει να «μπουν σε τάξη» οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωση. Μια από τις αφορμές τα «προσβλητικά σχόλια» στο Twitter για την κόρη του και τον γαμπρό του. Περισσότερα

Αιγαίο και νησιά Σπράτλι: Οι ομοιότητες με μία διεκδίκηση υφαλοκρηπίδας πολλά χιλιόμετρα μακριά

Σχολιάστε

Νησιά Σπάρτλι

Tου Άρη Χατζηστεφάνου

Καθώς ο ελληνικός και ο τουρκικός στόλος άρχισαν να δοκιμάζουν ο ένας τις αντιδράσεις του άλλου στο Αιγαίο, μια αντιπαράθεση με τρομακτικές ομοιότητες κλιμακωνόταν σε απόσταση 9.500 χιλιομέτρων, στη νότια κινεζική θάλασσα.

Μια αντιπαράθεση από την οποία η Ελλάδα μπορεί να αντλήσει πολύτιμα συμπεράσματα, αν όχι για το πώς να αναπτύσσει τις ναυτικές τις δυνάμεις, τουλάχιστον για το ποιοι πρέπει και δεν πρέπει να είναι οι σύμμαχοί της.

Εδώ και δεκαετίες, τουλάχιστον έξι χώρες (Κίνα, Ταϊβάν, Βιετνάμ, Φιλιππίνες, Μαλαισία και Μπρουνέι) διεκδικούν απόλυτη κυριαρχία (ή κυριαρχικά δικαιώματα) σε όλα ή μερικά από τα νησιά και τις νησίδες Σπράτλι. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα βραχονησίδων και μικροσκοπικών νησιών που θεωρητικά δεν θα τα γνώριζε κανείς εάν δεν είχαν την «ατυχία» να βρίσκονται πάνω σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά περάσματα του πλανήτη και κοντά σε κοιτάσματα πετρελαίου.

Όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, αν οι ελληνοτουρκικές διαφορές φαντάζουν σύνθετες στα μάτια ενός μη ειδικού, οι ταυτόχρονες διεκδικήσεις έξι χωρών για τα Σπράτλι θα μπορούσαν να οδηγήσουν και τους μεγαλύτερους διεθνολόγους στα όρια της σχιζοφρένειας. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τι συμβαίνει κάθε φορά που ένα ωκεανογραφικό σκάφος ή ακόμη και η βάρκα ενός ψαρά διασχίζουν μια περιοχή όπου κάθε χώρα έχει διαφορετικές διεκδικήσεις χωρικών υδάτων, υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Περισσότερα

Για την πρόσφατη ελληνοτουρκική κρίση

Σχολιάστε

Η πρόθεση εξόδου τουρκικών ερευνητικών και πολεμικών πλοίων στην θαλάσσια περιοχή νότια και ανατολικά του Καστελόριζου αποτελεί συνέχεια και κλιμάκωση του σεναρίου που εξελίσσεται εδώ και χρόνια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Οι σχέσεις αυτές καθορίζονται από την διαπλοκή τριών παραγόντων: του τουρκικού επεκτατισμού, της ελληνικής υποχωρητικότητας και της ιμπεριαλιστικής πολιτικής του διαίρει και βασίλευε.

Τελικός στόχος παραμένει η συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου υπό ιμπεριαλιστική κυριαρχία. Οι εκκρεμότητες για τις ΑΟΖ, οι διαφορές για την υφαλοκρηπίδα, το γκριζάρισμα νησιών, τα «αμφισβητούμενα» νερά, ο αναθεωρητισμός συνθηκών και συνόρων, είναι επιμέρους κομμάτια μιας στρατηγικής που επίμονα και διαχρονικά, ωθεί στη συγκεκριμένη κατάληξη. Περισσότερα

Η παραδοχή του Ντόκου και η Ελλάδα ως… διπλή μαζορέτα (των ΗΠΑ και του Ισραήλ)

Σχολιάστε

Η παραδοχή του Ντόκου και η Ελλάδα ως... διπλή μαζορέτα (των ΗΠΑ και του Ισραήλ), του Διονύση Ελευθεράτου

Του Διονύση Ελευθεράτου

Εάν η «απορία ψάλτου» είναι… ο βήχας, κάθε αμηχανία και «παγωμάρα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη εύκολα επισύρει κάτι βολικότερο: «Καταχώνιασμα» των θεμάτων που προκάλεσαν την ενόχληση. Με τόση ισχύ που διαθέτει στα ΜΜΕ η κυβέρνηση, γιατί να μην αποφεύγει ακόμη και τον βήχα; Προτιμότερη είναι η τάχιστη παράδοση του ακανθώδους ζητήματος στη λήθη. Όπως ακριβώς συνέβη με τις δηλώσεις που έκανε για τη Λιβύη, πριν από λίγες ημέρες, ο αναπληρωτής σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εθνικής ασφάλειας, Θάνος Ντόκος.

Σύμφωνα με τον κ. Ντόκο, η ελληνική εξωτερική πολιτική έκανε λανθασμένη «επένδυση» στον Χαφτάρ. Επί λέξει: «Έχει αλλάξει το momentum της σύγκρουσης. Από εκεί που είχαμε “επενδύσει” και εμείς, όταν φαινόταν ότι έχει το πάνω χέρι, πλέον φαίνεται ότι χάνει στο πεδίο των μαχών και ίσως οι πολιτικές του μέρες να είναι μετρημένες». Περισσότερα

Απόλυτη λογοκρισία στα ΜΜΕ επιβάλλει η Τουρκία

Σχολιάστε

Κλιμακώνονται οι τουρκικές διώξεις κατά του Τύπου τόσο στην περιοχή του Έβρου. Συλλήψεις δεκάδων δημοσιογράφων, κράτηση και ανάκριση επί ώρες, κατασχέσεις δημοσιογραφικού υλικού και απαγόρευση εισόδου στην περιοχή των προσφύγων καταγγέλουν Τούρκοι και ξένοι συνάδελφοι που καλύπτουν την κρίση από την τουρκική πλευρά των συνόρων.

Με επιχείρηση- σκούπα κατά των δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ που καλύπτουν την προσφυγική κρίση στην τουρκική πλευρά των συνόρων του Έβρου, συνέχισαν τις διώξεις των εκπροσώπων του Τύπου, που ξεκίνησαν από την πρώτη κιόλας μέρα της προσφυγικής κρίσης στον Έβρο, οι Τουρκικές αρχές.

Σύμφωνα με επώνυμες καταγγελίες, που έχουμε στη διάθεσή μας, οι συνάδελφοι που συνελήφθησαν χτες έμειναν ως και πέντε και έξι ώρες υπό κράτηση, ορισμένοι δε πέρασαν και από ανάκριση. Οπως καταγγέλλουν όσοι κρατήθηκαν, τους απελευθέρωσαν μόνον αφού υποχρεώθηκαν να υπογράψουν δήλωση ότι δεν θα επιστρέψουν στην περιοχή. Η φωτογράφηση και η βιντεοσκόπηση σε όλο το πλάτος και το μήκος των συνόρων, όπου βρίσκονται οι πρόσφυγες, είναι πια αδύνατη, τονίζουν.

Πριν τις μαζικές συλλήψεις, χτες, είχαν επίσης καταγγελθεί επεισόδια και κατασχέσεις δημοσιογραφικού υλικού. Οι συνάδελφοι ξεκίνησαν να ακολουθούν εναλλακτικές διαδρομές για να φτάσουν στους πρόσφυγες και άρχισαν να κάνουν αντίγραφα του υλικού τους, καθώς οι αρχές τους υποχρέωναν σε «καθάρισμα» των καρτών με τις φωτό, εάν τους έπιαναν. Είναι πιθανό οι συλλήψεις και εκδιώξεις να ακολούθησαν όταν Τουρκικές αρχές αντελήφθησαν την τακτική των αντιγράφων, που επέτρεπε να «βγαίνει» προς τα έξω υλικό.

Εκτός αυτού, Τούρκοι συνάδελφοι καταγγέλουν ότι δεν γίνονται αποδεκτές ούτε οι συνήθεις κάρτες των τουρκικών ενώσεων συντακτών, και έχουν κυκλοφορήσει, με άγνωστο ως τώρα τρόπο, νέες, ειδικές, άλλου χρώματος κάρτες, για τους εκλεκτούς που τους επιτρέπεται η πρόσβαση.

Οι τουρκικές αρχές είχαν προβεί σε συλλήψεις και ανακρίσεις δημοσιογράφων από την πρώτη μέρα έναρξης της κρίσης, ενώ εισέβαλλαν και στα γραφεία του ρωσικού Σπούτνικ την πρώτη κιόλας μέρα των επεισοδίων στα σύνορα, συλλαμβάνοντας τον αρχισυντάκτη

Οι συλλήψεις και η λογοκρισία έχουν προκαλέσει την αντίδραση της Επιτροπής για την Προστασία των Δημοσιογράφων, που μιλά για εκφοβισμό των συναδέλφων από την πρώτη μέρα, και για διακρίσεις εις βάρος ειδικά των κούρδων δημοσιογράφων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει δώσει η επιτροπή στη δημοσιότητα, στις 29 Φεβρουαρίου συνελήφθησαν στην περιοχή του Εντιρνε, οι ρεπόρτερ Ιντρίς Σαγιλτζάν και Νατσί Κάγια του φιλοκουρδικού πρακτορείου Ειδήσεων Μεσοποταμίγια, ο ρεπόρτερ Ραουίν Σερκ και ο οπερατέρ Μεχμέτ Σιρίν Ακτζουν τους Κουρδοϊρακινού μέσου Ραντάου, με την κατηγορία ότι εργάζονταν σε απαγορευμένη ζώνη, και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα η κράτησή τους. Την επομένη συνελήφθη ο βρετανός φωτορεπόρτερ Μπράντλυ Σέκερ, ο οποίος ανακρίθηκε, με βάσει όσα έγραψε στο λογαριασμό twitter του μέσου που συνεργάζεται. Την ίδια μέρα, η ρεπόρτερ Τούμα Ντεμίρ συνελήφθη και ανακρίθηκε, και όταν αφέθηκε ελεύθερη έγραψε ότι στον ίδιο χώρο με εκείνην κρατούνταν άλλοι είκοσι δημοσιογράφοι.

Η τουρκική αστυνομία εισέβαλλε, επίσης, στα γραφεία του ρωσικής ιδιοκτησίας Σπούτνικ σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη, και συνέλαβε τον αρχισυντάκτη του Μέσου, Μαχίρ Μποζντεπέ και τέσσερις δημοσιογράφους που εργάζονταν εκεί την ώρα της εισβολής. Η αστυνομία κατάσχεσε ή ερεύνησε υπολογιστές, σκληρούς δίσκους και αρχεία.

Παράλληλα, στην Κωνσταντινούπολη συνελήφθη και κρατείται, εν αναμονή της δίκης του για «διάδοση του μίσους και της εχθρότητας στο λαό» ο αρχισυντάκτης του ειδησεογραφικού πόρταλ Γιακίν Ντογκού Χαμπέρ, Αλμπτεκίν Ντουρσούνογλου, διότι άσκησε κριτική στις τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία.

Η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων κάλεσε τις Τουρκικές αρχές να απελευθερώσουν άμεσα όλουςτους συναδέλφους, να τους απαλλάξουν από τιςόποιες κατηγορίες και να τους αφήσουν να κάνουν ελεύθερα τη δουλειά τους. Τονίζει δε την «εντοπιότητα» των συγκεκριμένων διώξεων κατά του Τύπου. Παρά τις επανειλλημένες προσπάθειες της Επιτροπής να λάβει κάποια απάντηση από το υπουργείο Εσωτερικών της Τουρκίας για την γενική καταστολή κατά του Τύπου, οι τουρκικές αρχές σιωπούν.

Περισσότερα

Ήττα Μητσοτάκη από Ευρωπαίους

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με την απέραντη ικανοποίηση και την απόλυτη βεβαιότητα πώς η Ελλάδα θα συνεχίσει να λειτουργεί σαν ο «πορτιέρης» της «Ευρώπης –φρούριο» αναχώρησαν από τον Έβρο οι τρεις επικεφαλής των κορυφαίων ευρωπαϊκών θεσμών,

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Επιτροπής, Σαρλ Μισέλ, πρόεδρος του Συμβουλίου και Νταβίντ Σασόλι, πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου. Φεύγοντας άφησαν πέραν της υπόσχεσης για ενίσχυση της (ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενης) Frontex και 700 εκ. ευρώ που είναι αβέβαιο μάλιστα αν θα δοθούν σε ρευστό ή θα χορηγηθούν υπό την μορφή βοήθειας (κουβέρτες, κ.α.). Περισσότερα

Προ των πυλών η καταστροφή στην Ιντλίμπ

Σχολιάστε

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Σημαδιακή ημέρα η Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2020 για τη Συρία. Μετά από οκτώ χρόνια, για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε πτήση από τη Δαμασκό στο Αλέπο. Το αεροπλάνο κατά την προσγείωση του, μετά από την πτήση διάρκειας 40 λεπτών, υποδέχθηκε στρατιωτική μπάντα, ενώ την ίδια ώρα αεροπλάνα της συριακής πολεμικής αεροπορίας πραγματοποιούσαν χαμηλές πτήσεις, γιορτάζοντας το γεγονός και κάνοντας ταυτόχρονα επίδειξη δύναμης. Τα πράγματα βέβαια ακόμη και στο Αλέπο δεν είναι τόσο ειδυλλιακά όσο φαίνονταν κατά την προσγείωση του επιβατικού αεροπλάνου στο αεροδρόμιο, το οποίο να σημειωθεί ότι είχε ανοίξει ξανά το 2017 για να κλείσει σχεδόν αμέσως για λόγους ασφαλείας, ή όσο έδειχναν λίγες ώρες νωρίτερα όταν οι υπουργοί Μεταφορών και Τουρισμού εγκαινίαζαν το αεροδρόμιο…

Μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, την Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου, αντάρτες του Συριακού  Εθνικού Στρατού που χρηματοδοτούνται και εξοπλίζονται από την Τουρκία λειτουργώντας σαν το μακρύ της χέρι, προκάλεσαν την κατάρριψη ενός κυβερνητικού ελικοπτέρου εγκαινιάζοντας μια νέα, πιθανότατα την τελευταία, κλιμάκωση των εχθροπραξιών. Την επομένη συριακές επίγειες δυνάμεις και ρωσικά μαχητικά αεροπλάνα SU-35 βομβάρδισαν τις θέσεις των μισθοφόρων της Τουρκίας, οδηγώντας τους έξω από την πόλη. Περισσότερα

«Σάββα, παιδί μου, πέτα τον έξω»!

1 σχόλιο

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η «επέτειος» της ντροπής: Πριν από 21 χρόνια ο Οτσαλάν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων με εμπλοκή της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – Σημίτη.

***

Στις 15 Φλεβάρη 1999, πριν ακριβώς από 21 χρόνια, ο Οτσαλάν έπεφτε στα χέρια των Τούρκων, με εμπλοκή της τότε ελληνικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον κ.Σημίτη.

Την επόμενη μέρα, κι ενώ ο ελληνικός λαός είχε σαστίσει μαθαίνοντας τι είχε συμβεί την προηγούμενη νύχτα στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα, τέθηκε στον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο μια ερώτηση που ουδέποτε είχε τεθεί μέχρι τότε σε εκπρόσωπο κυβέρνησης: «Ποιος είναι ο ορισμός που δίνει η κυβέρνησή σας στις έννοιες “φιλότιμο” και “αξιοπρέπεια”;»,ήταν η ερώτηση… Περισσότερα

Μετωπική Ρωσίας –Τουρκίας;

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σημαδιακή μέρα η Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου για την Τουρκία, καθώς για πρώτη φορά από το 2011 όταν ξεκίνησε ο εμφύλιος στη Συρία η Τουρκία συγκρούστηκε απ’ ευθείας με τον συριακό στρατό, καταγράφοντας 8 νεκρούς στρατιώτες κι 1 άτομο από το πολιτικό προσωπικό. Δέκα χρόνια κοντεύουν να κλείσουν κι ενώ η Τουρκία έχει προκαλέσει τεράστια υλική και ανθρώπινη ζημιά στη Συρία, που αποτελεί σταθερό ανταγωνιστή της, πάντα μέσω αντιπροσώπων, την προηγούμενη Δευτέρα ήταν η πρώτη φορά που πλήρωσε για την πολιτική της. Φυσικά ανταπέδωσε σκοτώνοντας με δικά της πυρά 13 στρατιώτες του συριακού στρατού και στρεφόμενη κατά της Ρωσίας!

Η σύγκρουση του συριακού στρατού με τον τουρκικό ήταν αναμενόμενη, όσο το καθεστώς του Άσαντ ανακάμπτει κι επιχειρεί να εξασφαλίσει την εδαφική ενότητα της χώρας. Η αποχώρηση των ΗΠΑ, ακόμη κι όπως έγινε, διευκολύνει αφάνταστα τον Άσαντ, που ως μεγαλύτερο αγκάθι το οποίο έχει να αντιμετωπίσει είναι το Ιμπλίντ, όπου ειδικά από τον περασμένο Απρίλιο διεξάγει αλλεπάλληλες κι αιματηρές επιχειρήσεις για να ανακτήσει τον έλεγχο του. Στο πλαίσιο αυτών των επιχειρήσεων οι νεκροί ξεπερνούν τους 1.000, ενώ με βάση τη UNICEF μόνον από τον Δεκέμβριο 300.000 άτομα έχουν διωχθεί και 1,2 εκ. άλλα άτομα βρίσκονται σε άμεση ανάγκη βοήθειας. Η Μόσχα συνδράμει στις επιχειρήσεις του συριακού στρατού με συχνά ανελέητους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, που συνάδουν ωστόσο με τον διακηρυγμένο στόχο της για ανάκτηση της Συριακής εθνικής κι εδαφικής ενότητας. Περισσότερα

Ορούτς Ρέις: Ο κακός (τους) ο καιρός…

Σχολιάστε

Ορούτς Ρέις: Ο κακός (τους) ο καιρός… - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Παρασύρθηκε, μας είπε η κυβέρνηση, το τουρκικό ερευνητικό Ορούτς Ρέις από τον παλιόκαιρο και για ένα εικοσιτετράωρο έκοβε βόλτες νότια του Καστελόριζου, εκεί όπου οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν τολμούν να ασκήσουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και να ανακηρύξουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.

Να μην κινδυνολογούμε μας συμβουλεύει η προηγούμενη κυβέρνηση καθώς έχει η ίδια φροντίσει να θωρακίσει τη χώρα μετατρέποντάς την σε αμερικανική βάση, έστω κι αν δεν ψήφισε τη συμφωνία που η ίδια «διαπραγματεύτηκε»… Περισσότερα

Ελλάς-Γαλλία… ναυμαχία, εθνικιστική τρικυμία λόγω Oruc Reis

Σχολιάστε

Του Γιάννη Ελαφρού

▸ Μόνο ανησυχία προκαλεί η συνεργασία με τον γαλλικό ιμπεριαλισμό

Με μνήμες Ιμίων 1996 ξημέρωσε η Παρασκευή, με πολλά ελληνικά ΜΜΕ να σπέρνουν ανησυχία, αναμεταδίδοντας πως το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis βρισκόταν μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα. Ακόμα και το ειδησεογραφικό σάιτ του ΚΚΕ, το 902.gr, αναπαρήγαγε τη χοντροειδή ανακρίβεια, μέχρι να τη διορθώσει. Στην πορεία «μάθαμε» πως το Oruc Reis βρισκόταν σε περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, σχεδόν 200 χιλιόμετρα νοτίως της Μεγίστης, αν και είναι αμφίβολο, εάν φτάνει εκεί κάποια υφαλοκρηπίδα. Προφανώς θα ήθελαν να πουν πως είναι εντός των ορίων της ΑΟΖ που ονειρεύεται η ελληνική αστική τάξη  –και κατά καιρούς έχει… ζωγραφιστεί σε χάρτες– αλλά δεν έχει βεβαίως ανακηρυχθεί. Τέλος, αφού τίποτα δεν κολλούσε, στο τέλος της ημέρας «κύκλοι του ΓΕΕΘΑ»(!) είπαν πως το τουρκικό πλοίο αποχωρούσε από το ελληνικό… FIR. Μόνο που το FIR αφορά τον εθνικό εναέριο χώρο! Όλο αυτό το μπαράζ μη πληροφόρησης εκφράζει την εθνικιστική παράκρουση και το διαρκές κλίμα πολεμικής κατεργασίας που κυριαρχεί στα αστικά ΜΜΕ, όπου επιχειρείται να εμφανιστούν οι ΑΟΖ ως υπόθεση «κυριαρχικών δικαιωμάτων», ενώ αφορούν άμεσα τα δικαιώματα εξόρυξης των πολυεθνικών και του κεφαλαίου. Περισσότερα

Κύπρος: τα αδιέξοδα και οι ψευδαισθήσεις

Σχολιάστε

Κύπρος: τα αδιέξοδα και οι ψευδαισθήσεις

του Κυριάκου Πιερίδη

Η τουρκική γεώτρηση στο οικόπεδο 8 και οι πολλαπλές ζημιές που προξενεί. Αλλη μία ταπείνωση για τη χώρα, που βλέπει να χάνει τη διεθνή αξιοπιστία της στα μάτια του ΟΗΕ και της Ε.Ε., ενώ πληθαίνουν τα ερωτήματα για το αν η πολιτική που ακολουθεί η Λευκωσία συμβάλλει τελικά στην επίλυση ή οδηγεί στην παγίωση νέων τετελεσμένων και την οριστική διχοτόμηση.

Σε πολλαπλά αδιέξοδα βρίσκεται η κυπριακή κυβέρνηση, εξαντλώντας χωρίς έμπρακτο αποτέλεσμα όλα τα θεσμικά περιθώρια που διαθέτει διεθνώς και ως κράτος-μέλος της Ε.Ε. για να αντιμετωπίσει την Τουρκία. Δυστυχώς για την Κύπρο, τα νέα τετελεσμένα στις θάλασσες εξελίσσονται σε μια επικίνδυνη περιπέτεια, τις συνέπειες της οποίας η Λευκωσία δεν είχε υπολογίσει. Περισσότερα

Καλωσορίζοντας τις «γαλλικές ναυτικές δυνάμεις» στην Ανατολική Μεσόγειο…

Σχολιάστε

Η συνάντηση του προέδρου της Γαλλίας, Εμ. Μακρόν και του πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κυριάκου Μητσοτάκη, παρουσιάζεται από τα φιλικά ΜΜΕ της κυβέρνησης σαν μια επιτυχία, διότι η χώρα έλαβε «στήριξη» απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα. Η αλήθεια, όμως, είναι (λίγο έως αρκετά…) διαφορετική. Εάν είναι να επιλέξει κανείς τη σημαντικότερη αναφορά του πρωθυπουργού, τότε χρειάζεται να σταθεί στο καλωσόρισμα των γαλλικών πολεμικών πλοίων στην Ανατ. Μεσόγειο σε ρόλο «εγγυητών της ειρήνης»:

«Ο μόνος δρόμος για την επίλυση των διαφορών στην Ανατολική Μεσόγειο είναι το Διεθνές Δίκαιο. Σε αυτόν τον δρόμο εμμένει η Ελλάδα, επιδεικνύοντας αυτοσυγκράτηση αλλά και αποφασιστικότητα να υπερασπιστεί την κυριαρχία της και τα νόμιμα δικαιώματά της. Και στο πλαίσιο αυτό η Αθήνα καλωσορίζει την παρουσία γαλλικών ναυτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, ως εγγυητές της ειρήνης. Και χαίρεται που θα έχει συνεργασία μαζί τους». Περισσότερα

Ο Πούτιν άλλαξε το παιχνίδι στη Λιβύη

Σχολιάστε

Πούτιν Ερντογάν Λιβύη

Του Κώστα Ράπτη

Το ρόλο του τελικού εγγυητή της σταθεροποίησης και του συνομιλητή όλων των αντιμαχόμενων πλευρών αποδεικνύεται ότι κατοχυρώνει ο Βλαντίμιρ Πούτιν και στη Λιβύη, αντιγράφοντας, χωρίς αυτή τη φορά να χρειαστεί καν (εμφανής) ρωσική στρατιωτική εμπλοκή, το προηγούμενο της Συρίας.

Το επιβεβαιώνει αυτό η παρουσία από χθες στη Μόσχα αντιπροσωπειών υπό τον Φαγέζ ελ Σαράτζ και τον στρατηγό Χαλίφα Χάφταρ αντιστοίχως για τη συνυπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός ανάμεσα στην διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας που εδρεύει στην Τρίπολη και τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό που ελέγχει το ανατολικό τμήμα της χώρας. Περισσότερα

Μόνη και ανίσχυρη η Αθήνα – Δεν είναι η Τουρκία και ο Ερντογάν σε διεθνή απομόνωση

Σχολιάστε

Μόνη και ανίσχυρη η Αθήνα - Δεν είναι η Τουρκία και ο Ερντογάν σε διεθνή απομόνωση - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Παρά τις προσπάθειες «ωραιοποίησης» των δεδομένων και προσαρμογής τους στις τρέχουσες πολιτικές/ επικοινωνιακές ανάγκες της κυβέρνησης, το διπλωματικό περιβάλλον στο οποίο κινείται η χώρα μπορεί να χαρακτηριστεί από δύσκολο έως επικίνδυνο. Είναι άλλωστε σαφές για όποιον απλώς παρακολουθεί την επικαιρότητα ότι ούτε ο Ερντογάν βρίσκεται «σε διεθνή απομόνωση», όπως προβάλλει (με τη συνδρομή των media) η κυβέρνηση, ούτε οι ισχυροί εταίροι και σύμμαχοι είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν κάτι περισσότερο στην ελληνική κυβέρνηση, πέρα από ανέξοδες δηλώσεις υποστήριξης των δικαίων της.

Αν κάποιος σ’ αυτό το τεράστιο γεωπολιτικό παιχνίδι που κορυφώνεται στην ανατολική Μεσόγειο είναι απομονωμένος, αυτός δεν είναι ο Ερντογάν. Η Τουρκία βρίσκεται στη Λιβύη, όπως και σε κάθε διπλωματική διαβούλευση (Μόσχα προ ημερών, Βερολίνο την ερχόμενη Κυριακή) που γίνεται με στόχο την επιβολή μιας νέας κατάστασης στη διαλυμένη (και) από τον εμφύλιο αυτή χώρα της βόρειας Αφρικής. Περισσότερα

Φωτιές, ρουκέτες και πολιτικό χάος – Μια παγκόσμια κρίση με πολλές εκφάνσεις ανοίγει τη νέα δεκαετία

Σχολιάστε

Φωτιές, ρουκέτες και πολιτικό χάος - Μια παγκόσμια κρίση με πολλές εκφάνσεις ανοίγει τη νέα δεκαετία - Media

του Γιώργου Αλοίμονου

Αποφεύγοντας τα κλισέ, αυτό που χαρακτηρίζει το νέο έτος είναι μια οργανωμένη αναταραχή. Φωτιές στην Αυστραλία και τη Βραζιλία, ασταθής σταθερότητα στην Ευρώπη και την Ε.Ε. (εν όψει και της νέας συμφωνίας με τη Βρετανία), η νέα «ελεγχόμενη» κρίση στο γεωπολιτικό εργαστήριο της Μέσης Ανατολής και ο «ειδικός» ρόλος της Τουρκίας ως ταραχοποιού, ο οποίος δημιουργεί τα δεδομένα που θα οδηγήσουν στις λύσεις που θέλει. Το κλειδί, λοιπόν, είναι ποιος οργανώνει αυτή την αναταραχή, ποιος κερδίζει και ποιος είναι ο τελικός στόχος. Περισσότερα

Η τουρκική διείσδυση στην Αφρική και η Λιβύη

Σχολιάστε

Η τουρκική διείσδυση στην Αφρική και η Λιβύη, του Αλέκου Αναγνωστάκη

Του Αλέκου Αναγνωστάκη

Σιγά αλλά σταθερά, μέρα με τη μέρα, συγκροτούνται τα στρατόπεδα στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Οι αντιθέσεις εκδηλώνονται και παίρνουν μορφή και περιεχόμενο ενός διευρυνόμενου πλέγματος στο οποίο περιπλέκονται όλες οι μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία), οι ισχυρές δυνάμεις της περιοχής (Τουρκία, Αίγυπτος, Ισραήλ, Κατάρ) και η Ελλάδα. Το επίκεντρο είναι η Λιβύη και η θάλασσα της εξ αιτίας των υψηλών αποθεμάτων σε πετρέλαιο και αέριο και ακολουθούν η Ελλάδα και η Κύπρος.

Τώρα πια που οι θάλασσες δεν είναι μόνο δρόμος ταξιδιών και περιοχές αλιείας αλλά διαφιλονικούμενα ενεργειακά οικόπεδα που ορίζει (εν πολλοίς αυθαίρετα) η κάθε χώρα όπως οι καουμπόηδες στην άγρια Δύση: Από δω ως που έφτανε το μάτι τότε, από δω ως που επιτρέπουν το σκάψιμο στους βυθούς τα σύγχρονα θερμοαντοχικά υλικά, η σκληρότητα και η ισχύς άντλησης των πρωτόγνωρων αντλητικών μηχανών.

Αλλά τι ακριβώς σχεδιάζει η Τουρκία υπό το ΑΚΡ και τον Ερντογάν στην περιοχή; Περισσότερα

Η Αίγυπτος ζητά από τον ΟΗΕ να μην πρωτοκολλήσει τις δύο συμφωνίες Λιβύης-Τουρκίας

Σχολιάστε

Η Αίγυπτος ζητά από τον ΟΗΕ να μην πρωτοκολλήσει τις δύο συμφωνίες Λιβύης-Τουρκίας - Media

Επίσημη παρέμβαση έκανε το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου στον ΟΗΕ για το ζήτημα των συμφωνιών που υπέγραψε ο Λίβυος πρωθυπουργός Φαγέζ αλ Σαράτζ με την Τουρκία.

Με επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα και την πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το ΥΠΕΞ της Αιγύπτου χαρακτηρίζει άκυρα και ανυπόστατα τα δύο Memorandum of understanding (MoU) της κυβέρνησης της Τρίπολης με την Τουρκία και ζητά να μην πρωτοκολληθούν. Περισσότερα

Λιβύη: Πεδίο βολής… ακριβό για κυβερνήσεις – πολυεθνικές

Σχολιάστε

Του Γιώργου Κρεασίδη

Διαθέτοντας σημαντικά αποθέματα πετρελαίου που είναι καλής ποιότητας και εύκολα εκμεταλλεύσιμα, με σημαντικό πλούτο που έχει σωρευτεί σε χρυσό τις προηγούμενες δεκαετίες, όντας σημαντικός «σταθμός» στην πορεία των προσφύγων προς την Ευρώπη και έχοντας γεωγραφική θέση-κλειδί για τον καθορισμό των ΑΟΖ στη Μεσόγειο, δεν είνακι να απορεί κανείς που η Λιβύη βρίσκεται στο επίκεντρο των ανταγωνισμών.

Μια χώρα με δύο κυβερνήσεις, που έχουν ισχυρούς συμμάχους

Στο επίκεντρο της νέας όξυνσης του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού για τις ΑΟΖ βρέθηκε αυτή την εβδομάδα η Λιβύη, με αφορμή τη συμφωνία ανάμεσα στην Τουρκία και τη διεθνώς αναγνωρισμένη λιβυκή κυβέρνηση Σάρατζ, η οποία αγνοεί τα ελληνικά νησιά στον υπολογισμό της ΑΟΖ. Η απέλαση του πρεσβευτή της Λιβύης στην Αθήνα την Παρασκευή και οι δηλώσεις σε υψηλούς τόνους των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων δείχνουν ότι έρχεται κλιμάκωση της έντασης, που τροφοδοτείται από τη συναίνεση και τη συσπείρωση του επίσημου πολιτικού σκηνικού γύρω από την κυβέρνηση ΝΔ και τις επιλογές της. Πλέον, είναι σοβαρός ο κίνδυνος να προκληθεί ένα κύμα εθνικιστικής έξαρσης με «σημαία» τις φιλοδοξίες της ελληνικής άρχουσας τάξης για τις ΑΟΖ που, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες κινήσεις από την τουρκική, βάζουν σε κίνδυνο την ειρήνη στην περιοχή. Περισσότερα

Σότσι: Στο τραπέζι οι χάρτες επιρροών στη Συρία

Σχολιάστε

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/10/erdogan-putin.jpg

Η συνάντηση Πούτιν-Ερντογάν στο Σότσι της Ν.Α. Ρωσίας αποτελεί συνέχεια και βάθεμα της συμφωνίας Πέινς-Ερντογάν στην Άγκυρα την περασμένη βδομάδα. Η «εκεχειρία» των 120 ωρών που συμφωνήθηκε μεταξύ Τουρκίας-ΗΠΑ πήρε παράταση άλλων 150 ωρών στη συνάντηση Ρωσίας-Τουρκίας στο Σότσι. Καθόλου τυχαία οι ΗΠΑ ανταπέδωσαν το ρώσικο χαιρετισμό στην αμερικανοτουρκική συμφωνία της Άγκυρας εκφράζοντας την πλήρη στήριξη τους στις συμφωνίες του Σότσι.

Μέσα στο θολό κλίμα διατήρησης όλων των όρων συνέχισης του αιματηρού πολέμου στη Συρία, όλοι οι παράγοντες της συνεχιζόμενης κρίσης πανηγυρίζουν προβάλλοντας ο καθένας τον εαυτό του ως νικητή. Και όλοι μαζί υποκρίνονται ότι δεν καταλαβαίνουν ότι στη μαρτυρική Συρία εξευτελίστηκε κάθε έννοια του λεγόμενου διεθνούς δικαίου, κονιορτοποιήθηκε η σημασία του ΟΗΕ, πιστοποιήθηκε η αδυναμία της δυτικής συμμαχία και των ΗΠΑ και αναδύθηκε, έστω προσωρινά, ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο που μεταθέτει στο άμεσο μέλλον το ενδεχόμενο γενίκευσης των πολεμικών συγκρούσεων. Περισσότερα

Οι πόλεμοι του Ερντογάν

Σχολιάστε

Οι πόλεμοι του Ερντογάν - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Ο πόλεμος είναι, για τον Ερντογάν και το σύστημα εξουσίας που έχει εγκαθιδρύσει, μονόδρομος. Η διεκδίκηση του ρόλου περιφερειακής υπερδύναμης η οποία θα κινείται χωρίς εξαρτήσεις από τρίτους με στόχο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της και μόνο, έχει οδηγήσει την Άγκυρα στην «κινούμενη άμμο» της Συρίας και σε επιθετικές (και παράνομες) κινήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο στην κυπριακή ΑΟΖ. Από αυτήν την ξεκάθαρη επιλογή επίδειξης (και χρήσης) ισχύος η τουρκική ηγεσία είναι αδύνατο να αναδιπλωθεί δίχως να καταβάλει υπέρμετρο πολιτικό κόστος, που μπορεί να φτάσει μέχρι την αποδόμησή της…

Στη Συρία, ύστερα από τις πρώτες μέρες της εισβολής η οποία φαίνεται ότι εξελίχθηκε σχετικά εύκολα για τις τουρκικές δυνάμεις, η Άγκυρα βρίσκεται μπροστά στη δύσκολη πραγματικότητα: Περισσότερα

Οι συμφωνίες, η τουρκική «ασφαλής ζώνη» και η «Πηγή» με τα βρωμόνερα του Ερντογάν

Σχολιάστε

του Ανδρέα Δενεζάκη

Τρεις μέρες μετά την τηλεφωνική επικοινωνία του Αμερικανού Προέδρου με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην οποία ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ αποχωρούν από τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη και δεν θα βρίσκονται στην συγκεκριμένη περιοχή κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων του τουρκικού στρατού μέσα στο έδαφος της Συρίας, την Τετάρτη, 9 Οκτώβρη 2019, ο τουρκικός στρατός μαζί με τις τουρκόφιλες συμμορίες των ισλαμιστών μισθοφόρων του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), ξεκίνησαν, για τρίτη φορά, μια στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των λαών της βορειοανατολικής Συρίας και στοχεύοντας ιδιαίτερα τον κουρδικό πληθυσμό και τις ένοπλες πολιτοφυλακές του.

Προς το τέλος του 2018 άρχισε να διαφαίνεται η ολοκληρωτική ήττα του ISIS στη Συρία και το Ιράκ. Οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το ξαναμοίρασμα και τον έλεγχο των εδαφών της παλαιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περνάει σε  νέα φάση. Νέα δεδομένα δημιουργούνται στη περιοχή. Η επερχόμενη ήττα και διάλυση των ισλαμοφασιστών του ISIS δεν εγγυάται την ειρήνη. Τα μεγάλα παγκόσμια συμφέροντα και οι περιφερειακοί ιμπεριαλιστές της περιοχής διαγκωνίζονται, με τα μάτια στην επόμενη μέρα, για να πάρουν καλύτερες θέσεις στο μοίρασμα της λείας που θα ακολουθήσει, βάζοντας σε κίνδυνο, εκτός από τους πολύπαθους λαούς της περιοχής και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Περισσότερα

Η Συρία και οι «σωτήρες» της

Σχολιάστε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Επί οκτώ  χρόνια δολοφονούν έναν λαό. Καταστρέφουν μια χώρα. Σκορπίζουν τον τρόμο και την προσφυγιά.

Οι ΗΠΑ, Τουρκία, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία πρωταγωνιστούν στο μακελειό ανθρώπων μοιράζοντας εδάφη, κέρδη, ενεργειακές πηγές και σφαίρες επιρροής.

Τώρα βρισκόμαστε στη νέα φάση του δράματος για εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και τις νέες εκατόμβες νεκρών που ακούει στο όνομα «Πηγή Ειρήνης» του Ερντογάν… Περισσότερα

O μύθος του φιλειρηνιστή Τραμπ

Σχολιάστε

ο μύθος του φιλειρηνιστή Τραμπ

Του Ανδρέα Κοσιάρη

Η υποτιθέμενη αντιπολεμική στάση του Ντόναλντ Τραμπ ήταν ένα από τα κύρια επιχειρήματα της προεκλογικής του εκστρατείας και συνεχίζει να επαναλαμβάνεται από υποστηρικτές και αντιπάλους του ως μία διαρκής και συνεπής στάση κατά τη διάρκεια της προεδρίας του.

Η πρόσφατη απόφασή του να αποσύρει τη μικρή στρατιωτική δύναμη που δρούσε υποστηρικτικά στις Κουρδικές δυνάμεις στη βόρεια Συρία, ερμηνεύτηκε ως ακόμα ένα επεισόδιο στη «σύγκρουση του Ντόναλντ Τραμπ με το στρατιωτικό κατεστημένο των ΗΠΑ».

Είναι αλήθεια πως αν κρίνει κανείς τον Τραμπ μονάχα από τα tweets του ή από τις δημόσιες ομιλίες του, είναι εύλογο να αποκομίσει την εντύπωση προς πρόκειται για έναν άνθρωπο με έντονα αντιπολεμικά συναισθήματα, ίσως όχι από ανθρωπιστικές ανησυχίες, αλλά τουλάχιστον βλέποντας τους αμερικανικούς πολέμους ως την οικονομική αιμορραγία, που όντως είναι. Περισσότερα

Το ρίσκο του Ερντογάν – Γιατί ο κουρδικός εφιάλτης τον οδήγησε στη Συρία

Σχολιάστε

Το ρίσκο του Ερντογάν - Γιατί ο κουρδικός εφιάλτης τον οδήγησε στη Συρία - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Κοιτάζοντας κάποιος στον χάρτη την «υγειονομική ζώνη» που σκοπεύει να δημιουργήσει με τη δύναμη των όπλων ο Ταγίπ Ερντογάν στη βόρεια Συρία και κατά μήκος (500 χιλιόμετρα) των τουρκικών συνόρων πιθανότατα θα δυσκολευτεί να κατανοήσει το μεγάλο ρίσκο που ανέλαβε ο Τούρκος Πρόεδρος.

Αν, ωστόσο, λάβει υπόψη την εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού στην εν λόγω περιοχή, καθώς και την ύπαρξη του αυτόνομου ιρακινού Κουρδιστάν στα ανατολικά αυτής της ζώνης, τότε μπορεί ίσως να αντιληφθεί τι ακριβώς οδήγησε στην τουρκική εισβολή στη Συρία.

Ο πόλεμος στη Συρία έφερε στο προσκήνιο τον εφιάλτη της Τουρκίας, που δεν είναι άλλος από τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους στα νότια σύνορά της. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πυροδοτούσε τα ζωντανά αλυτρωτικά αισθήματα των συμπαγών κουρδικών πληθυσμών στη νοτιοανατολική Τουρκία δημιουργώντας καταστάσεις που ενδεχομένως θα οδηγούσαν στον ακρωτηριασμό της.

Η ύπαρξη του αυτόνομου Κουρδιστάν στο πλαίσιο του Ιράκ ήταν κάτι που η Άγκυρα θα μπορούσε ίσως να αποδεχτεί. Η δημιουργία ωστόσο αυτόνομων κουρδικών «καντονιών» κατά μήκος των τουρκοσυριακών συνόρων, ως αποτέλεσμα της επιχείρησης εκθρόνισης του καθεστώτος Άσαντ, ήταν για την Άγκυρα «κόκκινη γραμμή», πίσω από την οποία θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ο Ερντογάν συσπείρωσε το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και την τουρκική κοινωνία.

Η ύπαρξη ενός σθεναρού και βιώσιμου κουρδικού κράτους υπήρξε στρατηγική επιδίωξη τόσο της Ουάσιγκτον όσο και του Τελ Αβίβ. Στη βάση αυτής της στρατηγικής άλλωστε οικοδομήθηκε η ευρεία αυτονομία του ιρακινού Κουρδιστάν.

Στο επίπεδο των τακτικών κινήσεων που απαιτούσε ο πόλεμος κατά του Άσαντ (και των Ρώσων και Ιρανών συμμάχων του) οι ΗΠΑ επένδυσαν στην υποστήριξη των αξιόμαχων κουρδικών πληθυσμών στη βόρεια Συρία. Με την αμερικανική επιμελητειακή και άλλη υποστήριξη προέκυψαν στη βόρεια Συρία οι αυτόνομες περιοχές των Κούρδων, οι οποίες δημιούργησαν έναν διάδρομο που ενώνει το ιρακινό Κουρδιστάν με τη Μεσόγειο θέτοντας τις βάσεις για την ύπαρξη ενός ισχυρού νέου κράτους στην περιοχή.

Τα νέα δεδομένα

Παρά, ωστόσο, την αμέριστη ανοιχτή αμερικανική υποστήριξη, καθώς και την ουσιαστική αλλά λιγότερο θορυβώδη παροχή υπηρεσιών του Ισραήλ, η εμφάνιση ενός νέου αμερικανικού προτεκτοράτου στην περιοχή ήταν αναμενόμενο να συναντήσει αντιδράσεις:

1. Η Τουρκία σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να δεχτεί αμαχητί τη δημιουργία ενός εκ των πραγμάτων εχθρικού κράτους στα νότια σύνορά της.

2. Η Συρία του Άσαντ προφανώς δεν θα αντιδρούσε όσο αυτό ήταν δυνατόν προκειμένου να υπερασπιστεί εδάφη τα οποία ανήκουν στο συριακό κράτος.

3. Η Ρωσία (σύμμαχος του Άσαντ) προφανώς δεν θα ήθελε να δημιουργηθεί ένα ισχυρό αμερικανικό προτεκτοράτο στην περιοχή.

4. Το Ιράν (σύμμαχος του Άσαντ), για προφανείς επίσης λόγους, δεν θα ήταν ικανοποιημένο με την ύπαρξη ενός μεγάλου Κουρδιστάν.

Απέναντι σε όλους αυτούς η αμερικανική αυτοκρατορία επέλεξε να αναδιπλωθεί, καθώς ο «αυτοκράτορας» Τραμπ είναι υποχρεωμένος, ειδικά το επόμενο διάστημα, να εργαστεί και για την επανεκλογή του. Η εγκατάλειψη των Κούρδων ήταν φυσικό επακόλουθο μιας συνηθισμένης κυνικής επιλογής, όπως άλλωστε μπορεί να δει κάποιος κοιτάζοντας την ιστορία της αμερικανικής αυτοκρατορίας και των Προέδρων της…

Το κενό που δημιούργησαν η αμερικανική αποχώρηση και η εγκατάλειψη των Κούρδων έσπευσαν να καλύψουν οι τουρκικές δυνάμεις, οι οποίες επιχειρούν στη βόρεια Συρία με έναν προφανή – αν και όχι διακηρυγμένο – στόχο: την αλλοίωση της εθνολογικής σύστασης του πληθυσμού στη βόρεια Συρία κατά μήκος (500 χιλιομέτρων) των τουρκοσυριακών συνόρων.

Η εξόντωση των Κούρδων μαχητών, η εκδίωξη των αμάχων και σε επόμενη φάση η εγκατάσταση στις εν λόγω περιοχές προσφύγων από τη Συρία, οι οποίοι βρίσκονται σήμερα στην Τουρκία, είναι το μεγαλεπήβολο τουρκικό σχέδιο.

Σ’ αυτό το παιχνίδι ωστόσο ο Ερντογάν δεν παίζει μόνος. Μετά την (εν μέρει) αποχώρηση των Αμερικανών από το πεδίο, ο μεγάλος παίκτης είναι η Ρωσία, που ως σύμμαχος του Άσαντ είναι σε θέση να φρενάρει και να περιορίσει τους στόχους της τουρκικής εισβολής. Η τοποθέτηση των Κούρδων κάτω από την ομπρέλα του συριακού κράτους, δηλαδή του Άσαντ και κατ’ επέκταση του Πούτιν, δημιουργεί κάποια νέα δεδομένα:

● Οι Κούρδοι εγκαταλείπουν προσωρινά το όνειρο του μεγάλου και ισχυρού Κουρδιστάν.

● Ο Άσαντ ανακτά την κυριαρχία σε εδάφη που εγκατέλειψαν οι Αμερικανοί ως πάτρωνες των αυτόνομων κουρδικών περιοχών.

● Ο Ερντογάν μπορεί να ικανοποιηθεί από το γεγονός ότι οι Κούρδοι στη βόρεια Συρία βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Άσαντ.

● Ο Πούτιν μπορεί να εμφανίζεται ως ο αληθινός μαέστρος που κατευθύνει τις εξελίξεις στην περιοχή.

Διδάγματα για την Αθήνα

Αν απ’ όλα αυτά προκύπτουν κάποια διδάγματα τα οποία ίσως θα έπρεπε να απασχολήσουν την ελληνική κυβέρνηση και γενικότερα το πολιτικό σύστημα στη χώρα:

1. Οι Κούρδοι – ενδεχομένως μη έχοντας και πολλές επιλογές – προσέφεραν τα πάντα στον Τραμπ. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν εμπόδισε τον Αμερικανό Πρόεδρο να τους εγκαταλείψει εξυπηρετώντας είτε το δικό του πολιτικό συμφέρον είτε της χώρας του.

2. Ο Ερντογάν, έχοντας προσδιορίσει με σαφήνεια τα συμφέροντα της χώρας του, φρόντισε να είναι σε θέση να τα προασπίσει / επιβάλει αδιαφορώντας για το αν αυτό προσκρούει ακόμη και στις αμερικανικές αυτοκρατορικές επιδιώξεις.

Στην Αθήνα, ωστόσο, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση δεν φαίνεται να δίνουν προσοχή στις δραματικές εξελίξείς στην περιοχή. Τόσο η Ν.Δ. όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν πως έχουν κάνει το χρέος τους για τη διασφάλιση των συμφερόντων της χώρας παραδίδοντας τα πάντα (νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις βάσεις) στους Αμερικανούς. Προφανώς πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ τους «αγαπούν» περισσότερο από τους Κούρδους ή ότι ο Ερντογάν, όταν «καθαρίσει» με όποιον τρόπο στη βόρεια Συρία, θα «χορτάσει» και δεν θα στραφεί δυτικότερα, στην Κύπρο και το Αιγαίο. 

Ποντίκι

Older Entries