Αρχική

Τουρκία: Κούκος μονός σε τρία ταμπλό: ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Ο Ερντογάν, έστω και με τη βοήθεια των Γκρίζων Λύκων, θα παραμείνει κυρίαρχος για τουλάχιστον μία ακόμη πενταετία, με τη μοναδική σοβαρή απειλή να προέρχεται για την ώρα μόνο από την οικονομία. Η επιθετική πολιτική έναντι των εξ ανατολών γειτόνων της Τουρκίας θα συνεχιστεί και πιθανότατα θα ενταθεί, ενώ ο ανταγωνισμός με την Ελλάδα μπαίνει πλέον σε νέα βάση.

Η χώρα που από θήραμα και τρόπαιο, έγινε θύτης

Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αποτέλεσαν μήλον της έριδος για την Αντάντ και την τσαρική Ρωσία, που προσπαθούσαν να αποκτήσουν όσο μεγαλύτερο μέρος τους μπορούσαν – κάτι που επιχείρησε να εκμεταλλευτεί η μικρή και αδύναμη Ελλάδα, με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Στον Δεύτερο, η νεαρή ακόμη Τουρκία αποτέλεσε πολύφερνη νύφη ανάμεσα στα αντίπαλα στρατόπεδα, που είχαν εντοπίσει τη στρατηγική της θέση και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να την πάρουν με το μέρος τους, προσφέροντας στους διαδόχους του Κεμάλ υποσχέσεις και ανταλλάγματα. Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, επίσης, η Τουρκία αποτέλεσε το προκεχωρημένο φυλάκιο των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, έχοντας μετατραπεί σε μια απέραντη βάση κάθε είδους όπλων (και πυρηνικών) και στρατών – με την καταστολή και τις στρατιωτικές δικτατορίες να εγγυώνται ότι το εργατικό κίνημα και η Αριστερά δεν θα σηκώσουν ποτέ κεφάλι. Περισσότερα

Advertisements

Ο κατσούφης σουλτάνος

Σχολιάστε

Φαίνεται πως οι οπαδοί τού Ερντογάν δεν έχουν καταλάβει πως ο ηγέτης τους προσπαθεί να σβήσει τον κεμαλισμό.

Το μόνο που δεν αμφισβητείται από τις χτεσινές εκλογές στην Τουρκία, είναι ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα παραμείνει πρόεδρος και για τα επόμενα πέντε χρόνια. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: κατάφερε, τελικά, ο Ερντογάν να γίνει σουλτάνος στην θέση του σουλτάνου ή η χτεσινή του νίκη είναι η πλέον πύρρεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας; Πάνω σ’ αυτό γίνονται πολλές συζητήσεις ήδη από χτες και δεν έχω σκοπό να τις αναμεταδώσω εδώ. Το μόνο που επιδιώκει το σημερινό σημείωμα είναι να καταγράψει μερικές σκέψεις, οι οποίες μάλλον δεν θα πολυακουστούν.

Ας αρχίσουμε με το αναμφισβήτητο γεγονός τής επανεκλογής Ερντογάν. Κοντεύει να συμπληρωθεί εικοσαετία από την εποχή που το όνομα του τούρκου προέδρου άρχισε να κάνει αισθητή την παρουσία του στα πολιτικά πράγματα της γείτονος χώρας και όμως ο κόσμος εξακολουθεί να τον ψηφίζει. Στις χτεσινές εκλογές μάλιστα το ποσοστό συμμετοχής ξεπέρασε το 85%, φτάνοντας σε επίπεδα που η Δύση δεν μπορεί καν να ονειρευτεί. Πώς τα καταφέρνει ο Ερντογάν, λοιπόν, να κερδίζει συνεχώς επί τόσα χρόνια; Περισσότερα

Ο Ερντογάν έχει σχέδιο

Σχολιάστε

Του Νίκου Ταυρή

Από την άνοδό του στην εξουσία πριν 15 χρόνια, ο Ερντογάν άρχισε να θέτει μεθοδικά τις βάσεις ώστε η Τουρκία να αναδειχθεί σε μεγαλοκρατική δύναμη με διεθνή ρόλο. Παρά την κατά καιρούς οξεία ρήξη του με το κεμαλικό και στρατιωτικό κατεστημένο, επιβίωσε και δυνάμωσε συνδυάζοντας μια σειρά κινήσεις: συνέδεσε μεταξύ τους και προώθησε τα πιο δυναμικά τμήματα της τουρκικής αστικής τάξης, καλλιέργησε εσωτερικές και εξωτερικές συμμαχίες, και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ενός κοινωνικού μπλοκ που τον στηρίζει στις κρίσιμες στιγμές. Ταυτόχρονα, έθεσε τις βάσεις μιας σχεδιασμένης οικονομικής ανάπτυξης, που είναι απαραίτητη υλική βάση για την προώθηση του τουρκικού επεκτατισμού και όρος για να βρεθεί η Τουρκία πιο κοντά στο στόχο μιας αποφασιστικής στρατηγικής αναβάθμισής της.

Ο Ερντογάν και οι δυνάμεις που συσπειρώνονται γύρω του πήραν σημαντικά ρίσκα προκειμένου να αξιοποιήσουν τις μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές των τελευταίων χρόνων στην ευρύτερη περιοχή και εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο τα αντιθετικά μεταξύ τους σχέδια των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κρατών. Δεν δίστασαν να παρέμβουν ενεργητικά και ανοιχτά σε τρίτες χώρες, αλλάζοντας προσωρινούς συμμάχους όταν οι προηγούμενοι έπαυαν να υποβοηθούν τις φιλοδοξίες τους. Έτσι ήρθαν σε σύγκρουση με το αμερικανικό σχέδιο για τη δημιουργία κουρδικού κρατιδίου και τελικά οδηγήθηκαν σε πολιτική, οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με τον έως πρόσφατα μεγάλο αντίπαλό τους, τη Μόσχα. Το καθεστώς Ερντογάν ασκεί λοιπόν μια ιδιότυπη πολιτική εκμεταλλευόμενος τις αντιθέσεις Ρωσίας-ΗΠΑ, εκβιάζοντας αμφότερες ώστε να πετύχει τους γεωπολιτικούς στόχους του. Τελικά, εκλαμβάνοντας τη στρατηγική άλλων διεθνών και περιφερειακών δυνάμεων ως σχέδιο διαμελισμού εν τέλει του τουρκικού κράτους, το στρατόπεδο που εκπροσωπείται από τον Ερντογάν «απάντησε» στην απειλή προωθώντας το σχέδιο μιας ακόμη ισχυρότερης και εδαφικά μεγαλύτερης Τουρκίας – κι έτσι ο παραδοσιακός τουρκικός επεκτατισμός αναβαθμίστηκε ποιοτικά και ο δυναμισμός του αναζωογονήθηκε. Περισσότερα

Εκλογές στην κόψη του ξυραφιού στην Τουρκία για πρόεδρο με υπερεξουσίες

Σχολιάστε

Erdo

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

«Προπαθήστε ξανά στις 25 Ιουνίου». Αυτό είναι το μήνυμα, πληρωμένη διαφήμιση για την ακρίβεια, που εμφανίζεται σε κάθε κάτοικο της Τουρκίας αν πληκτρολογήσει στη δημοφιλέστερη μηχανή αναζήτησης του διαδικτύου τη λέξη «ελευθερία». Μόνο που κι αυτό δεν είναι σίγουρο, καθώς όλα τα ενδεχόμενα για το αποτέλεσμα που θα βγάλουν οι διπλές κάλπες στη γειτονική χώρα είναι ανοιχτά.

Αδιαμφισβήτητη θεωρείται παρόλα αυτά η πρωτιά του Ερντογάν. Χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι θα καταφέρει να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία κι η χώρα δεν θα οδηγηθεί σε επαναληπτικές, προεδρικές εκλογές στις 8 Ιουλίου. Σε αυτό το ενδεχόμενο ο ηγέτης του ΑΚΡ, που για τα περισσότερα από τα 16 χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία έχει αυτονομηθεί από τις δομές του κόμματος, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον κοινό υποψήφιο της αντιπολίτευσης, που έχει αποφασίσει να ενώσει τις δυνάμεις της. Κι αυτό όχι τόσο εναντίον του Ερντογάν που …ξέραμε, αλλά του Ερντογάν που …έρχεται. Περισσότερα

Ναυάγιο της τουρκικής λίρας στις συμπληγάδες Ερντογάν και Τραμπ

Σχολιάστε

tl

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Απέδωσαν προσωρινά οι παρεμβάσεις της τουρκικής κεντρικής τράπεζας, όπως φάνηκε από την ανακοπή της ραγδαίας πτώσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας λίγο πριν το ψυχολογικό όριο των 5 τουρκικών λιρών ανά δολάριο.

Η υποτίμηση του τουρκικού εθνικού νομίσματος γίνεται καλύτερα αντιληπτή αν λάβουμε υπ’ όψη μας την πορεία του τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικά, πριν 10 χρόνια για την αγορά 1 δολαρίου απαιτούνταν 1,32 τουρκικές λίρες, πριν 5 χρόνια 1,81 λίρες, πριν 3 χρόνια 2,63 λίρες, ένα χρόνο πριν 3,55 λίρες. Τις τελευταίες δε ημέρες η τιμή του κυμαίνεται γύρω στις 4,70 λίρες. Μόνο το τρέχων έτος η μείωση της αξίας της τουρκικής λίρας έναντι του δολαρίου φτάνει το 23%.

Η ανακοπή της υποτίμησης της τουρκικής λίρας αποτελούσε ύψιστη προτεραιότητα για τον Ερντογάν, για λόγους κάθε άλλο παρά συμβολικούς. Εκτιμάται ότι ο επιχειρηματικός τομέας της γειτονικής χώρας είναι επιβαρυμένος με δάνεια σε ξένο νόμισμα, δηλαδή δολάρια, ύψους περίπου 400 δισ. δολ. Επομένως, κάθε πτώση της αξίας της λίρας έναντι του δολαρίου, δεδομένου ότι κατά βάση σε λίρες αποτιμώνται οι τιμές των προϊόντων και υπηρεσιών που πουλούν αυτές οι επιχειρήσεις, ισοδυναμεί με μια αναλογική άνοδο της αξίας εξυπηρέτησης του χρέους τους. Χρειάζονται δηλαδή όλο και περισσότερες λίρες για να εξυπηρετηθεί το ίδιο χρέος. Χώρια των επιπτώσεων στις τιμές των εισαγόμενων ειδών είτε είναι τελικά προς πώληση εμπορεύματα, είτε είναι πρώτες ύλες όπως για παράδειγμα καύσιμα, που ούτως ή άλλως αποτελούν αχίλλειο πτέρνα της τουρκικής οικονομίας λόγω της υψηλής εξάρτησής της από εισαγωγές. Περισσότερα

Οι Αμερικανοί είναι… φίλοι μας – Στην προστασία των ΗΠΑ ποντάρει η κυβέρνηση

Σχολιάστε

Οι Αμερικανοί είναι… φίλοι μας - Στην προστασία των ΗΠΑ ποντάρει η κυβέρνηση - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Δεμένη στο άρμα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και ικανοποιώντας πρόθυμα κάθε αίτημα της Ουάσιγκτον, η ελληνική κυβέρνηση ελπίζει ότι έχει εξασφαλίσει την εύνοια των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας. Μάλιστα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Αθήνας, οι παρατεταμένες τριβές στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ενισχύουν εκ των πραγμάτων τη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα και της εξασφαλίζουν ένα ισχυρό δίχτυ προστασίας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων.

Στην εν λόγω κυβερνητική ανάλυση, ωστόσο, υπάρχει αντίλογος, ο οποίος, έστω κι αν δεν ακούγεται δημοσίως, διατυπώνεται από έμπειρους διπλωμάτες, που επισημαίνουν ότι βρισκόμαστε ήδη σε μια ιδιαίτερα δύσκολη και λεπτή φάση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, η οποία μάλιστα γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνη εξ αιτίας ακριβώς των αμερικανοτουρκικών εντάσεων. Σύμφωνα με αυτήν την άποψη, τα ανοιχτά ελληνοτουρκικά ζητήματα ίσως να αποτελέσουν πεδίο όπου μπορεί να εκδηλωθεί ο αμερικανοτουρκικός ανταγωνισμός ή το παζάρι μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας. Περισσότερα

Σημάδια ταραχής

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παπαιωάννου

Ο «εθνολαϊκισμός», ο «εχθρός λαός» και το πολιτικό σκηνικό

Στο Μαξίμου, φαίνεται ότι τα μηνύματα φτάνουν από παντού. Παρά τις τουλάχιστον αστείες δηλώσεις Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη ότι δεν θέλει να κάνει εκλογές για να μπορέσει να «το ζήσει» αυτό που έρχεται… Να μην χάσει δηλαδή το υπερθέαμα της καθαρής εξόδου από τη θέση του πρωθυπουργού.

Υπάρχει μεγάλη δυσθυμία  απέναντι στην πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση. Αυτό πλέον δεν μπορεί να αποκρυφτεί. Το «μήνυμα της Μυτιλήνης», της παλλαϊκής ενωτικής αντίδρασης δηλαδή απέναντι στα συνδυαζόμενα πραγματικά προβλήματα, είναι ακόμα φρέσκο.

Οι «θεσμοί» ανάγκασαν την κυβέρνηση να δηλώσει δημοσίως και καθαρά ότι θα μειώσει τις συντάξεις. Τώρα, ανακαλύπτεται πως η μείωση του 18% θα γίνει όχι επί της «προσωπικής διαφοράς», αλλά επί ολόκληρης της σύνταξης. Ανακαλύπτεται ακόμα, πως οι θεσμοί έχουν την ευχέρεια να ζητήσουν μείωση του αφορολόγητου μέσα στο 2019 κι όχι το 2020. Περισσότερα

Ο σουλτάνος και οι… αγορές – Ασφυκτική η οικονομική πίεση

Σχολιάστε

Ο σουλτάνος και οι… αγορές - Ασφυκτική η οικονομική πίεση - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Αν και έχει απέναντί του το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της Τουρκίας και πλάι του (εκτός από το κόμμα του) το εθνικιστικό κόμμα MHP, ο Ταγίπ Ερντογάν βαδίζει στις εκλογές του Ιουνίου με τη βεβαιότητα της νίκης. Μιας νίκης η οποία θα του δώσει και τυπικά, με βάση τις διατάξεις του συντάγματος, τις υπερεξουσίες που ήδη ασκεί. Παρ’ όλα αυτά, ο «σουλτάνος» γνωρίζει ότι, παρά την πολιτική του κυριαρχία στη δεδομένη στιγμή, δεν έχει νικήσει, γιατί ο πραγματικός του αντίπαλος είναι η οικονομία και ειδικότερα οι διεθνείς οικονομικοί μηχανισμοί, οι οποίοι είναι σε θέση να επηρεάσουν καταλυτικά το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι.

Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του, ο Ερντογάν, πέρα από την ευκαιρία που βρήκε για «κάθαρση» του κρατικού μηχανισμού από όσους δεν ήταν απόλυτα δικοί του, κατάφερε να ρυμουλκήσει στην ατζέντα του το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων προβάλλοντας τον κίνδυνο ακρωτηριασμού της χώρας. Πίσω από τη σθεναρή στάση του κατά της δημιουργίας κουρδικού κράτους στη Συρία συντάχθηκαν υποχρεωτικά όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

Η συσπείρωση έναντι του εξωτερικού κινδύνου, που άρχισε να προσδιορίζεται ως δυτική επιθετικότητα κατά της Τουρκίας, πιστώθηκε θετικά στον πολιτικό λογαριασμό του Ερντογάν, ο οποίος εμφανίζεται κυρίαρχος του παιχνιδιού. Περισσότερα

Δύο μέτρα και σταθμά

Σχολιάστε

Η αιφνιδιαστική προκήρυξη προεδρικών εκλογών από τον Ερντογάν προκάλεσε, πέραν των αντιδράσεων του τμήματος εκείνου της αντιπολίτευσης που τελεί σε… ημιπαρανομία, και πλήθος επικριτικών ή ειρωνικών σχολίων από πλευράς των δυτικών ΜΜΕ. «Ο Ερντογάν θα κερδίσει διότι διαθέτει τρία μεγάλα ατού», γράφουν οι New York Times: «ένα μαχητικό εθνικισμό, μια ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, και μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης η οποία του επιτρέπει να χρησιμοποιεί τις δυνάμεις ασφαλείας για να τσακίσει την αντιπολίτευση και να αποκτήσει πλήρη έλεγχο των τουρκικών ΜΜΕ». «Για έβδομη φορά, κι ενώ η χώρα μπήκε σε προεκλογική περίοδο, παρατάθηκε στην Τουρκία η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης», ενημερώνει το Reuters. Περισσότερα

Πρόωρες εκλογές, απρόβλεπτες εξελίξεις στην Τουρκία

Σχολιάστε

erdo

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο αρνητικές εξελίξεις έχει να περιμένει η Αθήνα από την ανακοίνωση του Ταγίπ Ερντογάν για προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Τουρκία στις 24 Ιουνίου.

Σε αντιδιαστολή με αναγνώσεις των εξελίξεων που τις αποκωδικοποιούν ως το τέλος των κλιμακούμενων τουρκικών προκλήσεων σε βάρος της Ελλάδας, η διενέργεια των εκλογών θα οπλίσει τον Ταγίπ Ερντογάν ενάμισι χρόνο νωρίτερα με όλες εκείνες τις υπερεξουσίες που ζήτησε και πήρε, βοηθούσης φυσικά και της εκτεταμένης νοθείας, με το δημοψήφισμα τον Απρίλιο του 2017. Αιτίες υπήρχαν πολλές για να μην περιμένει μέχρι το Νοέμβριο του 2019, οπότε ήταν προγραμματισμένη η προσφυγή στις κάλπες, ο Ερντογάν, μία ωστόσο είναι η σημαντικότερη κατά την άποψή μας: Η ενδυνάμωση του με όλες εκείνες τις αρμοδιότητες που θα του λύσουν τα χέρια ώστε η κατάσταση έκτακτης ανάγκης να μην ανανεώνεται στο εξής κάθε τρεις και λίγο όπως συμβαίνει από τον Ιούλιο του 2016, αλλά να παγιωθεί αποκτώντας μόνιμο και οργανικό χαρακτήρα. Ζητούμενο φυσικά για τον Ερντογάν δεν είναι τίποτε άλλο, ειδικά μετά την απρόσμενη νίκη στο Αφρίν, από την εξόντωση των ορκισμένων εχθρών του, των Γκιουλενιστών. Σε αυτό το σκοπό, που έχει λάβει χαρακτήρα ζωής και θανάτου για τους τούρκους Ισλαμιστές, υποτάσσεται κάθε πολιτική του πρωτοβουλία, εντός κι εκτός συνόρων. Κατά συνέπεια, η καταστολή στο εσωτερικό της χώρας που μέχρι στιγμής έχει οδηγήσει σε 150.000 προσαγωγές και 78.000 συλλήψεις θα ενταθεί στο έπακρο, παρασέρνοντας Κούρδους, αριστερούς, φιλειρηνιστές κι όποιον διαφωνεί με την πολιτική του. Περισσότερα

Λεηλατώντας και τρομοκρατώντας στα καλύτερα του ο τουρκικός στρατός στην Αφρίν

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ριζικά νέα δεδομένα και ανατροπή πολυετών σχεδιασμών και φιλοδοξιών σηματοδοτεί η κατάληψη την Κυριακή 18 Μαρτίου από τον τουρκικό στρατό και τους συμμάχους του – κατσαπλιάδες της κουρδικής πόλης Αφρίν στα βόρεια της Συρίας.

Μεγάλος κερδισμένος της απρόσμενα εύκολης κατάληξης της επιχείρησης «Κλάδος Ελιάς» που ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου είναι η Τουρκία. Το καθεστώς Ερντογάν, ενώ ετοιμαζόταν για μια πολύμηνη πολιορκία με σημαντικές απώλειες και ακόμη πιο σημαντικά πλήγματα στη δημόσια εικόνα του εξ αιτίας των εγκλημάτων πολέμου στα οποία θα προέβαινε, κατήγαγε μια απρόσμενη επιτυχία στα όρια του θριάμβου. Η απόφαση των Κούρδων υπερασπιστών του Αφρίν, των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), να παραδώσουν την πόλη χωρίς να πολεμήσουν δικαιώνει την επιλογή του Ερντογάν  να εισβάλεις τη Συρία, προσπερνώντας όχι μόνο διεθνείς αντιδράσεις όταν για παράδειγμα παραβίαζε την εκεχειρία που επέβαλε ο ΟΗΕ, αλλά και ισχυρότατες εσωτερικές αντιδράσεις, εκ μέρους των Κούρδων και της δημοκρατικής αντιπολίτευσης – εδώ προφανώς δεν συμπεριλαμβάνεται το βαθύ κεμαλικό κράτος με το οποίο ο Ερντογάν ενισχύει συνεχώς τους δεσμούς του. Περισσότερα

Οι ευρωτουρκικές σχέσεις και το ελληνικό… αμορτισέρ

Σχολιάστε

Οι ευρωτουρκικές σχέσεις και  το ελληνικό… αμορτισέρ - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Το αμορτισέρ είναι ένα χρήσιμο εξάρτημα απορρόφησης κραδασμών και τοποθετείται για να συνδέσει δύο κομμάτια ενός συστήματος το οποίο θα ήταν καταδικασμένο να διαλυθεί χωρίς την ύπαρξη και τη λειτουργία του. Παρά τη μέγιστη συμβολή του στην εύρυθμη λειτουργία του μηχανικού συστήματος, όπως γνωρίζουμε από την κοινή καθημερινή χρήση στα αυτοκίνητά και τις μηχανές μας το αμορτισέρ είναι ένα αναλώσιμο εξάρτημα το οποίο φθείρεται καταστρέφεται και κάποια στιγμή πετιέται ως άχρηστο για να αντικατασταθεί από ένα καινούργιο. Σε κάθε περίπτωση η χρήση του αμορτισέρ έχει όριο ζωής….

Η Ελλάδα τηρουμένων των αναλογιών έχει εδώ και χρόνια τη θέση του αμορτισέρ στο σύστημα των ευρωτουρκικών σχέσεων. Σήμερα μάλιστα, σε μια εποχή που είναι φανερή η δυσκολία της σύνδεσης της Τουρκίας με αυτό που αποκαλούμε δυτικό κόσμο οι πιέσεις που ασκούνται στο ελληνικό αμορτισέρ είναι τρομακτικές. Περισσότερα

Τρομοκρατία, το όπλο των ισχυρών

Σχολιάστε

του Νόαμ Τσόμσκι

Λίγες εβδομάδες μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, ο Νόαμ Τσόμσκι σε μια διάλεξή του στο ΜΙΤ, στις 18 Οκτωβρίου 2001, αναλύει γιατί οι Αμερικανοί ηγέτες δεν έχουν πάντα συνείδηση των αποτελεσμάτων που έχει η μανία τους να νικούν κάθε αντίπαλο. Και οι νίκες του χθες μπορεί αύριο να κοστίσουν ακριβά.

Πρέπει να βασιστούμε σε δύο αξιώματα. Το πρώτο είναι ότι τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 συνιστούν μια τρομερή φρικαλεότητα, ίσως τη μεγαλύτερη ακαριαία απώλεια ανθρώπινων ζωών στην ιστορία, με εξαίρεση τους πολέμους. Το δεύτερο αξίωμα είναι ότι στόχος μας θα έπρεπε να είναι να μειώσουμε τον κίνδυνο να επαναληφθούν τέτοιες επιθέσεις, είτε είμαστε εμείς τα θύματά τους είτε τις υφίσταται κάποιος άλλος. Αν δεν δέχεστε αυτά τα δύο σημεία αφετηρίας, αυτό που θα ακολουθήσει δεν σας αφορά. Αν τα δέχεστε, πολλά ακόμη ερωτήματα προκύπτουν. Περισσότερα

Όλοι εναντίον όλων στη Συρία

Σχολιάστε

Tου Λεωνίδα Βατικιώτη

Τουλάχιστον ένδεκα στρατοί, τρία μέτωπα και δύο πόλεμοι συνταράσσουν τη Συρία από άκρη σε άκρη, σε μία σύγκρουση που δεν έχει προηγούμενο από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο στρατός που κάνει τη δυναμική του επανεμφάνιση τις τελευταίες μέρες είναι της κυβέρνησης, και στα τρία μάλιστα μέτωπα. Το πρώτο είναι στα περίχωρα της Δαμασκού, στην ανατολική Γιούτα διεξάγοντας αδυσώπητους και συνεχείς βομβαρδισμούς εναντίον των τζιχαντιστών, που κατά τη προσφιλή τους τακτική χρησιμοποιούν άμαχους ως ανθρώπινες ασπίδες, κι έχοντας μάλιστα πλήρη επίγνωση ότι δίνουν τις τελευταίες μάχες επί συριακού εδάφους. Ως αποτέλεσμα, τα θύματα έχουν ξεπεράσει τα 200, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν άμεση ανακωχή για να μπορέσουν να εισέλθουν στην ερειπωμένη πόλη τα σωστικά συνεργεία να προσφέρουν πρώτες βοήθειες, να συλλέξουν θύματα και να δημιουργήσουν οδούς διαφυγής για τους αμάχους. Περισσότερα

Ποιός μας προστατεύει από τους προστάτες;

Σχολιάστε

Νταβός, 1/2/1988: Παπανδρέου και Οζάλ δίνουν τα χέρια αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας (*).

Λες και κάποιοι άκουσαν τι συζητούσαμε χτες, στα βραδυνά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων έπαιξε ζωηρά το θέμα των 44 παραβιάσεων που έκαναν σε μία και μόνη ημέρα οι τούρκοι, με ιδιαίτερη μνεία στην άμεση αντίδραση των ελλήνων πιλότων, οι οποίοι έσπευσαν και με περισσό ηρωισμό αναχαίτισαν τους εισβολείς. Αυτή πρέπει να ήταν η εκατομμυριοστή φορά που οι γείτονες παραβιάζουν τον εθνικό μας χώρο, δίχως να τους καίγεται καρφάκι για το ΝΑΤΟ, που υποτίθεται ότι έχει την εποπτεία τού χώρου αλλά επιμένει να παρακολουθεί παντελώς αμέτοχο.

Παρένθεση. Αυτό που κάποιοι καμαρώνουν επειδή βρισκόμαστε υπό την προστασία τού ΝΑΤΟ, δεν είναι απλώς ακατανόητο. Είναι και σφόδρα εκνευριστικό. Πόσο ηλίθιος πρέπει να είναι κανείς για να μη μπορεί να καταλάβει πώς η χώρα η οποία βρίσκεται υπό την προστασία μιας ξένης δύναμης, είναι κατ’ ουσία (ενίοτε δε και τύποις) προτεκτοράτο αυτής της δύναμης; Κλείνει η παρένθεση

Αλήθεια, επιμένετε ότι είμαστε ανεξάρτητη χώρα; Λυπάμαι αλλά σας έχω άσχημα νέα: Περισσότερα

Χρειάζονται… πληρέστερη αιτιολόγηση!

Σχολιάστε

Μπλόκαραν ερώτηση του Ν. Χουντή για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας

Το γραφείο του Αντόνιο Ταγιάνι, προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εμπόδισε την κατάθεση ερώτησης του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας Νίκου Χουντή προς την Κομισιόν (με την οποία ζητούσε «να απαγκιστρωθεί η Ε.Ε. από την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας και αυτή να αντικατασταθεί από άλλης μορφής εταιρική σχέση»), ζητώντας του… πληρέστερη αιτιολόγηση! Περισσότερα

Μπροστά σε μακρά περίοδο τουρκικής νευρικότητας

Σχολιάστε

Πλοία του τουρκικού λιμενικού σώματος

Του Σωτήρη Ρούσσου

Τρία βασικά στοιχεία πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν στην ανάλυση του πρόσφατου επεισοδίου στην περιοχή των Ιμίων.

Πρώτον, η Τουρκία έχει μια ιδιαίτερη αντίληψη για το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες συμπεριφοράς των κρατών. Δεν θεωρεί ότι δεσμεύεται ή ότι πρέπει να δεσμεύεται από ένα συγκεκριμένο συμβατικό πλαίσιο που έχει συμφωνηθεί διεθνώς, αλλά η έννοια του «δικαίου» γίνεται αντιληπτή ως ένα αέναο διμερές ανατολίτικο παζάρι στη βάση του συμφέροντος και της ισχύος.

Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας ήταν πρωτίστως, από την πλευρά της Ελλάδας, μια προσπάθεια να αλλάξει αυτή η τουρκική συμπεριφορά και να αντιληφθεί η Αγκυρα τους περιορισμούς αλλά και τις ευκαιρίες που παρέχει ένα πλαίσιο κανόνων. Η προοπτική αυτή μας άφησε χρόνους και μαζί της έσβησε η ελπίδα για συμμόρφωση της Τουρκίας με το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες του. Περισσότερα

Στο έλεος των Τούρκων εγκατέλειψαν τους Κούρδους!

Σχολιάστε

5a

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αυστηρό μήνυμα έστειλε με τη συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, ο γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν προς τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Εντογάν.

Τονίζοντας ότι η επιχείρηση εναντίον της κουρδικής πολιτοφυλακής δεν πρέπει να αποτελέσει αφορμή για εισβολή στη Συρία, άφησε να εννοηθεί ότι η Γαλλία δεν πρόκειται να μείνει αμέτοχη μπροστά σε ένα ενδεχόμενο επέκτασης του πολεμικού μετώπου προς τα ανατολικά, που θα έφερνε τους τούρκους στρατιώτες πρόσωπο με πρόσωπο με τους Αμερικανούς. Παρά τις ογκούμενες αντιθέσεις με τον Τραμπ, το ευρωπαϊκό σκέλος του ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να κρατήσει ουδέτερη στάση ενώπιον μιας τέτοιας κλιμάκωσης, ήταν το μήνυμα του γάλλου προέδρου, που προκάλεσε την οργισμένη απάντηση της Άγκυρας, η οποία αντέδρασε με τον τρόπο που θα αντιδρούσε στην περίπτωση που κάποιος παρενέβαινε στα εσωτερικά της! Με δήλωση προς τα Μέσα που έκανε ο ίδιος ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, χαρακτήρισε προσβλητικές τις παρατηρήσεις της Γαλλίας. Τόνισε μάλιστα ότι «η Γαλλία δεν μπορεί να κάνει τον δάσκαλο στη χώρα του». Η επίθεση της Άγκυρας εναντίον του Μακρόν φέρνει στην επιφάνεια την πίεση που δέχεται η Τουρκία από τη διεθνή κοινότητα για την επιθετική και προκλητική πολιτική της, που στο όνομα της αποτροπής της δημιουργίας ενός Κουρδικού κράτους, ανοίγει ένα νέο πολεμικό μέτωπο. Περισσότερα

Ιμια: 22 χρόνια μετά…

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Ήταν 30 προς 31 Γενάρη 1996. Το βράδυ των Ιμίων. Συμπληρώθηκαν 22 χρόνια.

Η άθλια καπηλεία καλά κρατεί. Και η υποκρισία, επίσης.

Στην κορυφή των πατριδοκάπηλων βρίσκονται τα χιτλεροειδή της «Χρυσής Αυγής». Που λερώνουν τη μνήμη των τριών παλικαριών που χάθηκαν εκείνο το βράδυ (του υποπλοίαρχου Χριστόδουλου Καραθανάση,του υποπλοίαρχου Παναγιώτη Βλαχάκουκαι του αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψού). Που σπεκουλάρουν πάνω στη θυσία τους και αναζητούν στη μνήμη τους ερείσματα για τον ναζιστικό οχετό τους. Οι -κατά δήλωσή τους- (σπορά των ηττημένων του ’45). Οι ιδεολογικοί και πολιτικοί απόγονοι των ναζί. Αυτοί που κουβαλάνε τατουάζ με τα εμβλήματα των κατακτητών που ρήμαξαν την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ ακρη. Οι απόγονοι των δοσίλογων. Να παριστάνουν τους «πατριώτες». Και να μιλάνε για προστασία των Ιμίων και των συνόρων. Αυτοί που συνεχίζουν το έργο των προπατόρων τους. Εκείνων που ξεπούλησαν την Ελλάδα ολάκερη. Αυτοί είναι που πιάνουν στο στόμα του τα τρία παιδιά. Τι ύβρις. Περισσότερα

Oι «σκοτεινές» σχέσεις με την Τουρκία

Σχολιάστε

Oι «σκοτεινές» σχέσεις με την Τουρκία - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Τον Οκτώβρη του 1991 ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα, Μάικλ Σωτήρχος, σε απόρρητο τηλεγράφημά του προς το αμερικανικό ΥΠΕΞ έγραφε και προέβλεπε: «Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εξεταζόμενες μέσα από ένα πολιτικό – στρατιωτικό πρίσμα φαίνονται συνήθως “σκοτεινές”. (…) Είναι σημαντικό να θυμάται κανείς ότι ένα οικονομικό θέμα – το πετρέλαιο της θάλασσας του Αιγαίου – παραμένει μεταξύ των πλέον πιθανών λόγων ανάφλεξης στις σχέσεις τους στα επόμενα τρία με πέντε χρόνια». Ακριβώς πέντε χρόνια αργότερα, τον Γενάρη του 1996, η κρίση των Ιμίων ήρθε να επιβεβαιώσει ότι οι Αμερικανοί πρεσβευτές έχουν εκτός των άλλων και μαντικές ικανότητες…

Από εκείνη την εποχή ελάχιστα έχουν αλλάξει σε ό,τι αφορά τις «σκοτεινές» ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και ό,τι έχει αλλάξει, ως αποτέλεσμα της κρίσης των Ιμίων, έχει αλλάξει σε βάρος των ελληνικών δυνατοτήτων και συμφερόντων. Δεν χρειάζεται λοιπόν σήμερα να έχει κανείς τις μαντικές ικανότητες (και την πληροφόρηση) του Αμερικανού πρεσβευτή για να «δει» το άκρως επικίνδυνο μέλλον που διαγράφεται. Αρκεί η παρακολούθηση της επικαιρότητας και η (επί)γνωση των διπλωματικών δεδομένων που προέκυψαν από την κρίση των Ιμίων. Περισσότερα

Σε αμερικανική μέγγενη η Τουρκία

Σχολιάστε

Σε αμερικανική μέγγενη η Τουρκία - Media

του Δημήτρη Μηλακα

Για πόλεμο με τις ΗΠΑ προετοιμάζει την τουρκική κοινή γνώμη ο Ερντογάν

Στις 4 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με την εικόνα που προβάλλει ο Ταγίπ Ερντογάν και το σύστημα εξουσίας που τον περιβάλλει, ξεκινά μια ακόμη, η τρίτη, προσπάθεια των ΗΠΑ με στόχο την πολιτική εξόντωση και ανατροπή του. Πρόκειται για την έναρξη της δίκης του Τουρκοϊρανού Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος κρατείται στις ΗΠΑ κατηγορούμενος για παράκαμψη, με τη βοήθεια και αρωγή των κυβερνήσεων Ερντογάν, του εμπάργκο των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Η σοβαρότητα της υπόθεσης, που ακόμα δεν έχει εμφανιστεί στις πραγματικές της διαστάσεις – ούτε είναι δυνατόν να αποτιμηθεί ως προς τις τρέχουσες διεθνείς διπλωματικές της επιπτώσεις –, αποτυπώνεται ήδη στην επιχειρηματολογία που οικοδομεί το σύστημα εξουσίας του Ερντογάν, το οποίο υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ οργάνωσαν ήδη δύο αποτυχημένες προσπάθειες για την απομάκρυνσή του από την εξουσία: Περισσότερα

Στο εδώλιο και η Διεθνής Αμνηστία

Σχολιάστε

Έξω από το δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης ακτιβιστές ζητούν να αφεθούν ελεύθεροι οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων | AP Photo/Lefteris Pitarakis

Της Γιώτας Τέσση

Ενώπιον της τουρκικής δικαιοσύνης εμφανίστηκε χθες η διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας στην Τουρκία, İdil Eser, η οποία μαζί με τον πρόεδρο του παραρτήματος της Διεθνούς Αμνηστίας στη γειτονική χώρα, Taner Kılıç, και άλλους 9 υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατηγορούνται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Οι 11 συνελήφθησαν τον περασμένο Ιούλιο στη διάρκεια σεμιναρίου για τη διαδικτυακή ασφάλεια στο νησί Μπουγιούκαντα της Κωνσταντινούπολης και το 17σέλιδο κατηγορητήριο τους προσάπτει ότι βοήθησαν κουρδικές και αριστερές «ένοπλες τρομοκρατικές οργανώσεις» και ότι είχαν επαφές με μέλη της οργάνωσης του Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος κατηγορείται ότι οργάνωσε την απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016.

Κατηγορούνται, επίσης, ότι προσπαθούσαν να προκαλέσουν «χάος» υποκινώντας αντικυβερνητικές διαδηλώσεις παρόμοιες με εκείνες της άνοιξης του 2013, οι οποίες είχαν προκαλέσει κλυδωνισμούς στην κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Ερντογάν. Περισσότερα

Εξωτερική πολιτική

Σχολιάστε

Αμαρτία που ομολογείται δεν είναι τέτοια. Τόχουμε, λοιπόν, για σίγουρο, οπότε το λέμε από τώρα. Καθώς ο εξοχότατος (ένας είναι, μονάκριβος) στο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον θα συνοδεύεται από επίλεκτους, πολιτικές βιτρίνες ΑΑ, την τριάδα «ογκόλιθος, ψεκασμένος, αντ’ αυτού», θα γλύψει το ψόφιο κουνάβι δέκα και εκατό φορές περισσότερο απ’ ότι έγλυψε / έγλυψαν τον Μακρόν στην Αθήνα.

Θα έχουν έναν σατανικό υπολογισμό κατά νου: αφού ο Ερντογάν τα έχει τσουγκρίσει με τους αμερικάνους και το ανάποδο (έτσι πάει η υψηλή γεωπολιτική ανάλυσή τους) είναι ευκαιρία να τους προσφέρουμε εμείς, ταπεινά, τις υπηρεσίες μας. Και να μας ανταμείψουν με καμιά χούφτα δολάρια «επενδύσεων» – και τίποτα όπλα, απ’ τα ληγμένα τους.

Αν ο χρόνος γύριζε πίσω και βρίσκονταν στα ‘60s ή στα ‘70s οι λογαριασμοί τους θα έστεκαν· αλλά τότε η Άγκυρα δεν θα κοιτούσε στραβά (και, κυρίως, φανερά στραβά) την Ουάσιγκτον. Τώρα; Τώρα ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός κάνει «οικονομική διαχείριση» των συμφερόντων του, όχι άδικα: έχει ανοίξει πολύ τις δουλειές του, έχει απλώσει πολύ τον τραχανά του, και αναμένεται ακόμα περισσότερο άπλωμα. Απ’ την ελληνική επικράτεια ενδιαφέρεται για συγκεκριμένα πράγματα, κι αυτά τα έχει ήδη. Περισσότερα

Όπου λαλούν γερμανοί κοκόροι

Σχολιάστε

Μπορεί ο επικεφαλής των γερμανών σοσιαλδημοκρατών να κάνει σκληρές δηλώσεις κατά του τουρκικού καθεστώτος, και το ανάποδο. Μπορεί οι έλληνες πατριώτες να γλυκαίνονται απ’ την γερμανική αυστηρότητα, αν και πρέπει να την κουμπώσουν με τον εθνικό τους αντιγερμανισμό. Όμως δεν είναι τα λόγια που κρίνουν τις κρατικές πολιτικές. Είναι η καπιταλιστική πολιτική γεωγραφία. Εκεί το πράγμα είναι καθαρό: μπορεί το Βερολίνο να μην ανέχεται την αύξηση της γεωπολιτικής αξίας της Άγκυρας (μέσα απ’ την συμμαχία της με την Μόσχα, την Τεχεράνη και, σιωπηλά, με την Δαμασκό) αλλά, σε πρώτη και τελευταία ανάλυση, μ’ αυτήν την Άγκυρα έχει αξία να κρατήσει συμμαχία. Δεν υπάρχει άλλη. Μάλιστα, για τα μεσομακροπρόθεσμα συμφέροντα του Βερολίνου: δεν θα έπρεπε να υπάρχει άλλου είδους Άγκυρα, πιο μπόσικη! Το μάθημα του Κιέβου δεν ήταν αρκετό; (Ήταν και παραήταν!)

Έχετε ακούσει για καυγάδες ανάμεσα στο Βερολίνο και στο Κάιρο; Όχι. Ακόμα θυμάται η γερμανική πολιτική σκηνή ότι ο χουντοκαραβανάς Σίσι είχε απαγορεύσει την επίσκεψη του γερμανού υπ.εξ. στο Κάιρο – επειδή το Βερολίνο δεν είχε σφίξει τα ματωμένα χέρια της χούντας. Αν δεν υπάρχουν, λοιπόν, καυγάδες είναι επειδή απλά, πολύ απλά, δεν υπάρχουν στρατηγικές προσδοκίες για το Κάιρο απ’ το Βερολίνο. Μπίζνες; Ναι, αν είναι εφικτό. Κι ως εκεί. Σε τελευταία ανάλυση η χούντα του Καΐρου κουβεντιάζει (και στηρίζεται) απ΄το Παρίσι και την Ουάσιγκτον. Υπόγεια και απ’ το Λονδίνο. Περισσότερα

Αιγαίο χωρίς σύνορα

Σχολιάστε

του Δημήτρη Μήλακα

Στην Αθήνα (κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση) εξακολουθούν να κλείνουν τα μάτια και να υποτιμούν την τουρκική συστηματική και επίμονη υπενθύμιση ότι στο Αιγαίο δεν υπάρχουν σύνορα, καθώς είναι διάσπαρτο από νησιά και νησίδες αδιευκρίνιστης κυριαρχίας.
Έχουν, προφανώς, τα δύο εν λόγω κόμματα εξουσίας σπουδαιότερη δουλειά να κάνουν: να διεκδικήσουν την εύνοια των δανειστών για το ποιο από τα δύο είναι ικανότερο να κάνει τη δουλειά που λεπτομερώς καταγράφεται στα μνημόνια με τα οποία κυβερνάται η χώρα…

Εν τω μεταξύ, η Άγκυρα εξακολουθεί ολοένα και πιο συχνά να υπενθυμίζει τις θέσεις της, οι οποίες διατυπώνονται ανελλιπώς από την κρίση των Ιμίων, τον Ιανουάριο του 1996, μέχρι και σήμερα. Η τουρκική θέση, όπως συνοψίζεται στο βιβλίο – Βίβλο για την τουρκική διπλωματία και τη δημόσια διοίκηση, που έχει εκδοθεί το 2001 υπό την αιγίδα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ναυτικού – «Το θεμελιώδες πρόβλημα του Αιγαίου» συνοψίζεται ως εξής: Περισσότερα

Older Entries