Αρχική

«Αθεράπευτη», όντως…

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

 α) «Το 1/3 των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα κερδίζει τόσο λίγα που μόλις τους φτάνει για να ζήσει. Είναι πάνω από μισόεκατομμύριο. Για τη δουλειά τους παίρνουν κάτω από 376 ευρώ το μήνα ή 60% λιγότερο από το μεσαίο μισθό… Ο κίνδυνος ακόμη και με σταθερή εργασία να συγκαταλεχθεί κανείς στους φτωχούς στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλος, όσο πουθενά αλλού στην ΕΕ» (ανταπόκριση Spiegel από Ελλάδα). Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο το κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι δραματικό καθώς «στο Βερολίνο οι τιμές για προϊόντα καθημερινής κατανάλωσης είναι μόλις 14,5% υψηλότερα από ότι στην Αθήνα, παρά το ότι στη γερμανική πρωτεύουσα η αγοραστική δύναμη είναι 117% μεγαλύτερη».

β) Το 2016 η κατανάλωση των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 2,7 δισ. ευρώ (ΕΛΣΤΑΤ). Περισσότερα

Advertisements

Απτός εμπαιγμός

Σχολιάστε

Απτός εμπαιγμός

Του Νίκου Ταυρή

Ταξίδι στις ΗΠΑ και κοινωνικό μέρισμα

Ο πρωθυπουργός μιλώντας στην Βουλή για την αναβάθμιση των F16 ανέφερε τα φοβερά «απτά αποτελέσματα» του ταξιδιού στις ΗΠΑ. «Πρώτη φορά ακούσαμε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να μιλά δημόσια για την ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού δημοσίου χρέους, απτό αποτέλεσμα η δήλωσή του ότι η ελληνική οικονομία στέκεται στα πόδια της, απτό αποτέλεσμα ήταν η σύσταση ομάδας εργασίας μεταξύ των υπουργών μας για επενδύσεις στην Ελλάδα. Απτό αποτέλεσμα είναι η ανακοίνωση για κατασκευή σταθμού υγροποιημένου αερίου στην Αλεξανδρούπολη, ενώ είμαστε η δεύτερη χώρα στην Ευρώπη που ανοίγει τις πύλες της για εισαγωγή σχιστολιθικού αερίου. Απτό αποτέλεσμα είναι η αναγνώριση ότι η επόμενη ΔΕΘ, που τιμώμενη χώρα θα είναι οι ΗΠΑ, θα αποτελέσει σημείο καμπής για τις αμερικανικές επενδύσεις. Απτό αποτέλεσμα η αναγνώριση της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή. Τέλος, απτό αποτέλεσμα ήταν η διαβεβαίωση από πλευράς της διευθύντριας του ΔΝΤ ότι η Ελλάδα πέρασε τον κάβο». Το προς στιγμήν απτό είναι το κοντράτο (ύψους 2.4 δισ.) για την αναβάθμιση των F16 που ανακοίνωσε ο Τραμπ και η αναβάθμιση της Σούδας. Τα υπόλοιπα είναι στιγμιαία λόγια και φιλοφρονήσεις. Μάλλον εμείς βάζουμε το χέρι στην τσέπη κι όχι οι Αμερικανοί.

Έρχεται όμως κι ένα άλλο εγχώριο «απτό»: Με τυμπανοκρουσίες, με πανηγυρισμούς η κυβέρνηση θα ξαναμοιράσει σε ευπαθείς ομάδες για δεύτερη φορά «κοινωνικό μέρισμα». Το ύψος του ποσού θα είναι περίπου 800 εκατομμύρια μέχρι 1 δισ. και θα δοθεί σε ένα εκατομμύριο πολίτες. Την στιγμή που η κυβέρνηση έχει δεσμεύσει την οικονομία με στάση πληρωμών προς τους συνταξιούχους εδώ και 3 χρόνια, και χρωστά περίπου 3δισ. σε δικαιούχους, την στιγμή που έχει υπογράψει περαιτέρω μειώσεις των συντάξεων και ο νόμος Κατρούγκαλου με την «προσωπική διαφορά» από 2019 θα τις αποτελειώσει, μοιράζει κιμπάρικα το φιλοδώρημα παριστάνοντας πως νοιάζεται για τους αδύναμους. Λες και τα εξωφρενικά πρωτογενή πλεονάσματα που έχει δεσμευτεί μέχρι το 2021 θα προέλθουν από άλλες περικοπές κι όχι από διαρκή λιτότητα που εφαρμόζει. Περισσότερα

Κοινωνική προσαρμογή δεν σημαίνει και κοινωνική συναίνεση

Σχολιάστε

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1

Του Γιάννη Μαυρή

Οι εκτιμήσεις για τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης (2009-2017) και η σημασία τους για την κυβερνητική σταθερότητα

Σύμφωνα με το Πολιτικό Βαρόμετρο Οκτωβρίου της Public Issue, 8 στους 10 πολίτες, 78%, πιστεύουν σήμερα, ότι η κρίση στην Ελλάδα θα κρατήσει τουλάχιστον 5 χρόνια ακόμη (Διάγραμμα 1). Μάλιστα, το 47%, δηλαδή σχεδόν οι μισοί Έλληνες είναι πεπεισμένοι ότι η κρίση θα διαρκέσει ακόμη πάνω από μια δεκαετία! Είναι, επομένως, ευρύτατα αποδεκτό κοινωνικά, ότι για το ορατό μέλλον, η κρίση θα αποτελεί, de facto, παγιωμένη και μόνιμη κατάσταση.

Το εντυπωσιακό αυτό εμπειρικό εύρημα συνιστά μια ισχυρή ένδειξη για το γεγονός,  ότι ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, που δημιούργησε η οικονομική και κοινωνική κρίση των τελευταίων επτά ετών. Έχει, δηλαδή, αποδεχθεί τη μεγάλη επιδείνωση των συνθηκών της ζωής του, που επέφερε το μνημονιακό πρόγραμμα, μέσω της ανεργίας που προκάλεσε, της συρρίκνωσης των κοινωνικών δαπανών, της απομύζησης των εισοδημάτων και της υφαρπαγής των ατομικών περιουσιών. Περισσότερα

Η διαβολική συνάντηση Τσίπρα-Τραμπ

Σχολιάστε

του Γιάννη Ελαφρού

«Στρατηγικοί εταίροι». Με αυτόν τον τίτλο και μια τεράστια φωτογραφία του ζεύγους Τραμπ-Τσίπρα αποτύπωνε η Αυγή της Τετάρτης τη συνάντηση του έλληνα πρωθυπουργού με τον αμερικανό πρόεδρο στο Λευκό Οίκο. Πρωτοσέλιδο ύβρις για μια εφημερίδα, που το διάβασμά της αποτελούσε ενοχοποιητικό στοιχείο στη μετεμφυλιακή Ελλάδα των τραμπούκων των ΗΠΑ. Κι όμως, έστω κι έτσι, η κυβερνητική εφημερίδα αποτυπώνει την πολύ μεγάλη, τη στρατηγική σημασία που είχε η επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ.

Η φιλοαμερικανική επιλογή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εμφανής εδώ και χρόνια, άσχετα αν πολλοί τώρα ανακαλύπτουν την Αμερική του Τσίπρα. «Διότι ισχυρίζομαι και το λέω με όλη τη δύναμη της φωνής μου ότι η χώρα πράγματι είναι μια χώρα που ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, ανήκει στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται», είχε πει ο Α. Τσίπρας σε συνέντευξη στον Αντένα (14/5/2014). Η ατλαντική προσέγγιση ήταν εμφανής στη σύνθεση όλων των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε κρίσιμα υπουργεία, μάλιστα, όπως Εξωτερικών, Άμυνας, Οικονομίας, Οικονομικών κλπ. Το 2013 ο Τσίπρας είχε επισκεφτεί τις ΗΠΑ με μεσολάβηση του Ινστιτούτου Levy και είχε κάνει δηλώσεις που «αποκάλυπταν» τη διαχειριστική του επιλογή. Ενώ, πέρυσι, φιλοξένησε στην Αθήνα τον Ομπάμα κι έπλεξε το εγκώμιο της δημοκρατικής Αμερικής. Περισσότερα

Μακρόνησος– ΣΥΡΙΖΑ: Αυτό «…το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους»

Σχολιάστε

του Νίκου Μπογιόπουλου

Πριν περάσει εβδομάδα από το προσκύνημα Τσίπρα στον «συνεχιστή των αξιών της ελευθερίας και δημοκρατίας» Τραμπ, ο ΣΥΡΙΖΑ διοργάνωσε εκδρομή «προσκυνηματικού χαρακτήρα» στη Μακρόνησο…

Ανάμεσα στους άλλους «προσκυνητές»,που πόζαραν και φωτογραφήθηκαν στη Μακρόνησο για να ανανεώσουν το «αριστερό» τους λεύκωμα, κι ο Ρήγας, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ο Κατρούγκαλος (φωτό). Και άλλοι.

Φυσικά δεν έχει νόημα, πια, να μιλήσεις για τσίπα. Περισσότερα

«Μια κλίκα» – (αφιερωμένο στους ΣΥΡΙΖΑίους που αγωνιούν για την «επένδυση» στο Ελληνικό)…

Σχολιάστε

του Ν. Μπογιόπουλου

 Καλά, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, οι Κεντρώοι, οι Ποταμίσιοι, είναι «ό,τι πει ο κ.Λάτσης».

Το ίδιο και τα χρυσαυγίτικα ναζί. Τούτοι, ειδικά, όπου δουν «Λάτσης» αρχίζουν τις μετάνοιες (https://left.gr/news/otan-i-hrysi-aygi-ypostirizei-ton-latsi).

Αλλά τα «αριστερά» παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ; Τι έγινε ωρέ λεβέντες;

  • Επαψε η ιδιωτικοποίηση ενός δημόσιου χώρου 6.500 στρεμμάτων για τις ανάγκες των καζίνο και των μολ να είναι «αισθητικής Ντουμπάι»;
  • Επαψε η παραχώρηση ενός από τα σημαντικότερα φιλέτα της Ευρώπης έναντι 100 ευρώ (!) το τετραγωνικό να είναι ξεπούλημα;
  • Επαψε η τρόικα που έθεσε το ξεπούλημα του Ελληνικού ως προϋπόθεση της καλής σας αξιολόγησης να απαρτίζεται από «εκβιαστές»;
  • Επαψαν ρυθμίσεις, όπως αυτή για το Ελληνικό, που εσείς ψηφίσατε και που αναφέρει ότι «οι διατάξεις του παρόντος νόμου κατισχύουν κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης που περιέχει ρυθμίσεις αντίθετες με τις διατάξεις αυτού» (τουτέστιν η σύμβαση για τον Λάτση τίθεται πάνω από κάθε νόμο της Ελλάδας!), να συνιστούν «σκάνδαλο»;

Περισσότερα

Γιατί οι ΑΝΕΛ ήταν οι καταλληλότεροι συγκυβερνήτες του ΣΥΡΙΖΑ

Σχολιάστε

Της Βασιλικής Σιούτη

Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ είχε ερωτηθεί τι θα έκαναν,  αν οι ΑΝΕΛ δεν έμπαιναν στη Βουλή.“Θα συνεργαστούμε με το ΠΑΣΟΚ” είχε απαντήσει χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Στην επόμενη ερώτηση, που γινόταν στο πλαίσιο του ρεπορτάζ, “γιατί το ΠΑΣΟΚ και όχι το Ποτάμι;” η απάντηση ήταν αφοπλιστική, καθώς ο υπουργός υποστήριξε ότι “Στο Ποτάμι είναι ιδεολόγοι νεοφιλελεύθεροι, ενώ στο ΠΑΣΟΚ είναι λαμόγια“.  Και συνέχισε λέγοντας ότιΑν τους δώσουμε μερικά υπουργεία και μερικές θέσεις, θα μας αφήσουν ήσυχους να κάνουμε ότι θέλουμε. Οι άλλοι θα μας βάλουν όρους”.

Προσπερνώντας τις αξιολογικές κρίσεις του κυβερνητικού στελέχους, για το εάν το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι είναι όντως οι μεν “λαμόγια” και οι δε “ιδεολόγοι νεοφιλελεύθεροι”, έχει ιδιαίτερη σημασία το σκεπτικό που αποκάλυψε και το οποίο επιβεβαιώθηκε στην πορεία. Περισσότερα

Μα.. θέλετε να ερθει ο Κούλης;

Σχολιάστε

του Σπύρου Αλεξίου

Σε κάθε πολιτική συγκυρία υπάρχουν κυρίαρχα διλήμματα. Κάποτε αληθινά γεννήματα της κίνησης της κοινωνίας κι άλλοτε κατασκευασμένα με στόχο τον εγκλωβισμό της στο πλαίσιο που ορίζει το σύστημα.

Από το «Καραμανλής ή τανκς» (για μην πάμε πιο πίσω, σε Παπάγους και Πλαστήρες…) μέχρι το «ΠΑΣΟΚ ή Δεξιά» η πολιτική ζωή του τόπου κινήθηκε γύρω από αυτά τα διλήμματα με την Αριστερά να τα καταγγέλλει ως ψευτοδιλήμματα αλλά να αδυνατεί να τα αντιμετωπίσει και συχνά να γίνεται μέρος τους, με κορυφαίο παράδειγμα το αλήστου μνήμης 1989. Περισσότερα

Άνοδος του συντηρητισμού: Πολιτικές ιδεολογίες στην Ελλάδα μετά το Μνημόνιο

Σχολιάστε

του Γιάννη Μαυρή

Πως άλλαξε ο ιδεολογικός χάρτης, στην περίοδο 2009-2017

«Οι ελληνικές αρχές θα πρέπει (…) να θέσουν σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για την ενίσχυση των δυνατοτήτων και την αποπολιτικοποίηση της Ελληνικής Διοίκησης» («3ο Μνημόνιο», Ν.4334/16 Ιουλίου 2015, ΦΕΚ Α’80).

Μετά από επτά χρόνια βαθειάς κρίσης και έντονων κοινωνικών ανταγωνισμών, η ελληνική κοινωνία δείχνει να οδηγείται σε συντηρητική διέξοδο. Η στροφή της ελληνικής κοινωνίας στο συντηρητισμό είναι προφανής, όχι μόνον στο επίπεδο των τάσεων του εκλογικού σώματος, αλλά –περισσότερο σημαντικό- στο πεδίο της ιδεολογίας. Περισσότερα

«Κεντροαριστερή επιχείρηση» στη ΔΕΘ

Σχολιάστε

Του Νίκου Γεωργιάδη

Ο Αλέξης Τσίπρας σε προσπάθεια δημοσκοπικής ανάκαμψης

Η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη ΔΕΘ (κεντρική ομιλία, συνέντευξη Τύπου) είχε μια διαφορετική χροιά σε σχέση με τις προηγούμενες σεπτεμβριανές του επισκέψεις. Δεδομένων των συνθηκών, δεν θα μπορούσε να διαπνέεται από την παροχολογία στην οποία επιδόθηκε στο παρελθόν ο ίδιος και οι προκάτοχοί του. Όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο σημείωμα, η επίσκεψή του στη ΔΕΘ, εντάσσεται σε μια καμπάνια δημοσκοπικής ανάκαμψης, η οποία τρέχει από τις αρχές του καλοκαιριού. Είναι όμως τελικά μόνο αυτό;

Ο πρωθυπουργός κουβαλούσε στα μπαγκάζια του για τη Θεσσαλονίκη, μετά και την επίσκεψη Μακρόν, μια σειρά από λέξεις και φράσεις – κλειδιά. Δίκαιη ανάπτυξη, υγιής επιχειρηματικότητα, κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, αγροτική ανάπτυξη, λίγο από νεολαία, διαφάνεια, και φυσικά το περίφημο GRinvest. Αυτά επιστρατεύτηκαν στα πλαίσια της εφαρμοσμένης κεντροαριστερής πολιτικής στην Ελλάδα-αποικία του 21ου αιώνα. Περισσότερα

Κατεξοχήν πολιτική η επιλογή του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Σχολιάστε

του Αντώνη Σιγάλα

Ο Γαβριήλ όλα τα χρόνια που τον ξέρω, από το 2014, με τα οικονομικά ασχολούνταν. Και στην Ανοιχτή Πόλη αυτή ήταν περισσότερο η προσέγγισή του. Σε σχέση με τα δικαιώματα δεν είχε καμία ειδίκευση, όσο κι αν αυτό χρειάζεται για να αναλάβει κάποιος τη διοίκηση της Διεθνούς Αμνηστίας, σε μια χώρα που βρίσκεται σε καθεστώς μνημονίων και εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας. Αν έχουμε μια επέκταση της σημασίας των δικαιωμάτων με συμπερίληψη και του δικαιώματος στην εργασία, στη σίτιση και στη στέγαση, όπως ακριβώς ορίζουν τα κατά καιρούς ψηφίσματα του ΟΗΕ, έχει καλώς. Αλλά πολύ φοβάμαι πως όχι. Περισσότερα

Υπουργός εναντίον εαυτού του -με έξοδα άλλων

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

O κλασικός θεωρητικός του πολέμου, Καρλ φον Κλάουζεβιτς, είχε αναλύσει τον πόλεμο ως πολιτική με άλλα μέσα. Νεότεροι στοχαστές συνέχισαν τη σκέψη του εξελίσσοντάς την. Αν και κανείς μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να ανατρέψει τη θεωρία του, εντούτοις η ερμηνεία της, στο πεδίο της μάχης, εξαρτάται από την ιδιοφυΐα του εκάστοτε στρατηγού.

Και, πράγματι, δεν υπάρχει θεωρία, όσο σωστή κι αν είναι, που να μπορεί να εφαρμοστεί αυτούσια στην πραγματικότητα. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι για διάφορους λόγους έχουν κατασκευάσει κάποια θεωρία και προσπαθούν να την εφαρμόσουν στην πραγματικότητα, τότε ξεκόβονται από αυτήν και ζουν στον κόσμο τους και μέσα στη σέχτα τους, θρησκευτική ή πολιτική. Ως γνωστόν, ανήκουμε στη Δύση, δηλαδή στη γερμανική Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει πως η χώρα μας οικειοθελώς υπέγραψε μια σειρά από συμφωνίες που τη μετέτρεψαν σε αποικία μέσω του χρέους. Η υποταγή μας δεν έγινε ύστερα από έναν πόλεμο και μια κατοχή, αλλά ύστερα από επιλογή των κυβερνήσεων που πίστευαν πως αν μπούμε στην Ευρώπη, αυτομάτως θα γίνουμε Ευρώπη με όλα τα καλά της (επίπεδο ζωής, υποδομές, Υγεία, Παιδεία, Πολιτισμός). Περισσότερα

Η πολιτική κάστα των μετρίων

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Συχνά λέμε και γράφουμε: Το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. εναλλάσσονται στην εξουσία. ‘Η ακούμε τον νεολογισμό: Πρώτη φορά στην εξουσία η Αριστερά -άσχετα αν αυτό ταπεινώνει τους ακροδεξιούς συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝ.ΕΛΛ.

Αν ήμασταν σχολαστικοί θα έπρεπε να λέγαμε: Πρώτη φορά κυβέρνηση Αριστεράς-Ακροδεξιάς ή, αν μπορούσαμε, να παραπέμπαμε σε μια καινούργια πολιτική θεωρία, τσιπρισμός-καμμενισμός, αλλά αυτό δεν θα άρεσε σε κανέναν από τους δύο αρχηγούς μας. Ομως, είναι λάθος να ταυτίζουμε την εξουσία με την κυβέρνηση.

Η εξουσία είναι κάτι πολύ ευρύτερο και κατά κανόνα αόρατο. Ακόμα έχουμε κυβερνήσεις που δεν έχουν καμιά εξουσία, π.χ. κυβερνήσεις-μαριονέτες. Πώς θα ορίζαμε την εξουσία; Ας καταφύγουμε σε έναν ειδικό μελετητή της εξουσίας, που κατατάσσεται στους μεγαλύτερους διανοητές του 20ού αιώνα, τον Μισέλ Φουκό. Περισσότερα

Δύο Παπαδημούληδες στις αγορές! Λογικό!

Σχολιάστε

Τα δύο «τιτιβίσματα» που βλέπετε είναι από τον ίδιο άνθρωπο, τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

  Το πρώτο πριν λίγες μέρες, όταν η κυβέρνηση πανηγύριζε πως βγήκαμε στις αγορές. Έγραψε, λοιπόν, χαρούμενος κι ευτυχισμένος ο Δημήτρης Παπαδημούλης:

«Χθες έγινε ένα ακόμη θετικό βήμα προς μια βιώσιμη ανάπτυξη κ την έξοδο από τα μνημόνια. Συνεχίζουμε με σχέδιο, κόντρα στην καταστροφολογία».

Το άλλο είναι… παλιά, το 2014, όταν κάποιοι άλλοι πανηγύριζαν για την έξοδο στις αγορές και ο Δημήτρης Παπαδημούλης ασκούσε κριτική σκληρή:

«Δανείζονται με 5%,αντί για το ισχύον 1,5%, αυξάνοντας το δημόσιο χρέος. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κάνουν την πιο ακριβή εκλογική καμπάνια, με δημόσιο χρήμα!» Περισσότερα

Τι δηλώνει η έξοδος στις αγορές;

1 σχόλιο

Του Κώστα Λαπαβίτσα

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση γιατί με την επιτυχημένη έκδοση του νέου πενταετούς ομολόγου επιστρέφουμε στην «κανονικότητα». Η αντιπολίτευση, κάνοντας άσφαιρη κριτική, διατείνεται ότι πρόκειται απλώς για επιστροφή στην εποχή Σαμαρά. Στην πραγματικότητα σύσσωμο το μνημονιακό στρατόπεδο πανηγυρίζει τον θρίαμβό του. Αλλά η «κανονικότητα» που ήδη διαμορφώνεται είναι πολύ σκληρή και καθόλου αυτό που οι πολιτικοί φαντάζονται.

Τα δεδομένα του ομολόγου, όπως τουλάχιστον έγιναν γνωστά, έχουν ως εξής. Η Ελλάδα άντλησε 3 δισ. ευρώ, με συνολικές προσφορές αγοράς πάνω από 6,5 δισ. και απόδοση για τους αγοραστές 4,625%. Από τα 3 δισ. που αντλήθηκαν, περίπου τα 1,6 δισ. ήταν σε ανταλλαγή ομολόγων που είχαν εκδοθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά το 2014 με ημερομηνία λήξης το 2019. Τα υπόλοιπα 1,4 δισ. ήταν «νέο χρήμα». Περισσότερα

Τι ενώνει τον Αλέξη και τον Πάνο;

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Δύο πολιτικοί τυχοδιώκτες στην ίδια κυβέρνηση

Οι καλοκαιρινοί καύσωνες πυροδοτούν και την πολιτική ζωή του τόπου. Αίφνης, όλα περιστρέφονται γύρω από το οζώδες θέμα της διαπλοκής. Εξεταστική για τον Καμμένο, διορισμός Θάνου, δικαστική διερεύνηση Γιάννου Παπαντωνίου, δηλώσεις Μαρινάκη, αποκαλύψεις κατάδικων, είναι όσα κυριαρχούν στα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται απλά για απόπειρα παραπλάνησης των πολιτών.

Πρόκειται για κάτι βαθύτερο. Η πολιτική ζωή του τόπου και η πολιτική αντιπαράθεση των καθεστωτικών κομμάτων όλο και πιο πολύ βυθίζεται στην επιρροή του εσμού των επιχειρηματιών που παίζουν πλέον ρόλο στη νέα κατάσταση. Και όλο και πιο πολύ δανείζονται από τις μεθόδους τους…

Εκείνο που έχει ενδιαφέρον, ως γενικό ερώτημα, είναι γιατί ο Αλ. Τσίπρας επιλέγει να υποστηρίξει χωρίς επιφυλάξεις τον υπουργό του και διακινδυνεύει να υποστεί και ο ίδιος φθορά βάζοντας στο επίκεντρο του κάδρου το πρόσωπο του. Κάτι μάλιστα που δεν συνήθιζε για πολύ πιο ανώδυνα πράγματα. Περισσότερα

Παροξυσμός ψευδολογίας και εξαπάτησης

Σχολιάστε

Του Μιχάλη Σιάχου

Αν σε κάτι ήταν, και είναι, ικανός ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση του είναι η λεγόμενη επικοινωνιακή πολιτική. Η μετάλλαξη, η μετατροπή του σε μνημονιακό ακολούθημα, σε συστημική και συντηρητική δύναμη, αντί να επιδράσει περιοριστικά, συνέβαλε στην εκτόξευση αυτής της ικανότητας ως καταφυγή και παράλληλα άμυνα.

Ο κεντροαριστερός λόγος και οι «αριστεροδεξιές» κορώνες αποτελούν την κυρίαρχη μορφή έκφρασης όχι μόνο της κυβέρνησης αλλά και υπουργών της και του κομματικού μηχανισμού και των στελεχών του. Περισσότερα

Όταν… πυροβολούσαμε τα πόδια μας

Σχολιάστε

Ο ΣΥΡΙΖΑ για την «έξοδο στις αγορές» του 2014

Όλες οι παρακάτω δηλώσεις έγιναν από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τον Απρίλιο του 2014, όταν η κυβέρνηση Σαμαρά «βγήκε στις αγορές» εκδίδοντας ομόλογο με επιτόκιο 4,95%. Μια σύγκριση με όσα υποστηρίζονται σήμερα αρκεί, κάθε σχολιασμός περιττεύει…

Αλ. Τσίπρας: «Πυροβολούμε τα πόδια μας, δεν προχωρούμε σε διαγραφή χρέους, κι αυτό είναι πολιτικό έγκλημα…»

«Είναι πασιφανές ότι όχι μόνο δε βγαίνουμε σε ξέφωτο, αλλά παραμένουμε εγκλωβισμένοι  στη παγίδα του χρέους»

«Πανηγυρίζουν κιόλας, που θα δανειστούν 2,5 δισ. με πενταετή ομόλογα που θα αποδώσουν εγγυημένα κέρδη στους «επενδυτές» πάνω από 600 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή επιβαρύνουμε το χρέος, πριμοδοτούσε τους κερδοσκόπους με τοκογλυφικά επιτόκια. Και πανηγυρίζουμε από πάνω.» Περισσότερα

Δεν υπάρχει μνημόνιο light

Σχολιάστε

Tου Νίκου Γεωργιάδη

Άλλοι διεκδικούν την «ιδιοκτησία» του, άλλοι «διαφωνούν», όμως όλοι υπερψηφίζουν

Μετά από 7 χρόνια βρισκόμαστε αισίως στο 4ο μνημόνιο, χωρίς βέβαια κάτι να καταδεικνύει ότι θα είναι και το τελευταίο. Με βάση την ψήφισή του έχει ανοίξει μια συζήτηση για το ποιο από όλα είναι το χειρότερο, το βαρύτερο ή το πιο… «ελαφρύ». Φυσικά, όλη αυτή η συζήτηση δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ζωή. Βρίσκει χώρο μόνο στις θεατράλε κόντρες, κοινοβουλευτικές και τηλεοπτικές, ανάμεσα σε εκπροσώπους κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Τα 4 μνημόνια δεν μπορούν να νοούνται απλά ως ένα άθροισμα υφεσιακών νόμων ή πολιτικών λιτότητας. Πρόκειται για ένα συνολικό πλέγμα εκατοντάδων νόμων και διατάξεων, το οποίο έχει επιβάλει ένα εξ ολοκλήρου νέο καθεστώς. Ένα καθεστώς που έχει καταστήσει την Ελλάδα ημι-αποικία, διοικούμενη από ένα νέο θεσμικό πλαίσιο το οποίο έφερε κάθετες τομές σε όλη την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας. Συνεπώς, κάθε νέο μνημόνιο δεν έχει τη δική του αυτοτέλεια, ώστε να μπορεί να συγκριθεί με τα προηγούμενα. Αντιθέτως, επικάθεται σε όσα προηγήθηκαν, βαθαίνοντας κι άλλο το ημι-αποικιακό καθεστώς. Και αυτός είναι ικανός λόγος για να θεωρείται, κάθε νέο μνημόνιο, χειρότερο από τα προηγούμενα. Περισσότερα

No problem!

Σχολιάστε

Η περίπτωση της κυρίας Αικατερινάρη, που διορίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ Διευθύνουσα Σύμβουλος (CEO) του Υπερταμείου, συζητήθηκε μετά την εμφάνισή της στην επιτροπή οικονομικών της βουλής – όπου επιβεβαίωσε ότι οι ετήσιες αποδοχές της ανέρχονται σε 270.000 ευρώ. Τυπικά βέβαια δεν τη διόρισε η κυβέρνηση, αλλά το Εποπτικό Συμβούλιο του Υπερταμείου, πρόεδρος του οποίου είναι ο κύριος Jacques Henri Pierre Catherine Le Pape, γενικός επιθεωρητής του γαλλικού Υπουργείου Οικονομικών. Αλλά ας μην φοβόμαστε, διότι μέλος του εν λόγω Εποπτικού Συμβουλίου είναι και η κυρία Όλγα Χαρίτου, γνωστή για το ριζοσπαστικό παρελθόν της, οπότε υπάρχει απόλυτος έλεγχος. Απόδειξη είναι άλλωστε ακριβώς η πρόσληψη της κυρίας Αικατερινάρη. Περισσότερα

Για πολλά γιαούρτια…

Σχολιάστε

του Τάσου Βαρούνη

Όσο βρίσκουν χώρο, θα συνεχίζουν

Όταν κάποιος έχει αποφασίσει να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξόντωση ενός λαού, προφανώς κάτι οφείλει να πει. Να δικαιολογήσει και να κοροϊδέψει. Να γεννήσει ελπίδες στο θύμα του και να στριμώξει τον ανταγωνιστή του. Ακόμα και να σκεφτεί την ιδιαίτερη θέση του ή να προετοιμάσει την επόμενη μέρα του. Σε αυτό δεν υπάρχουν όρια. Όσο βρίσκει χώρο, τόσο θα συνεχίζει. Άλλωστε, το τι είναι και τι δεν είναι προκλητικό –και αναμένοντας τα πορίσματα της ιστορίας– σχετίζεται συνήθως και με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα.Όπως και να ’χει, σε τέτοιου τύπου δηλώσεις δεν αξίζει τόσο μια αντιπαράθεση επιχειρημάτων όσο ο πιο αυθόρμητος χλευασμός. Τέτοιος που να καταγράφει τον φορέα τους ως ψεύτη και όχι ως κάποιον που «έχει τη γνώμη του», ακόμα κι αν αυτή καθορίζει την πολιτική μιας χώρας. Μάλιστα, όσο πιο ευγενική φυσιογνωμία είναι ή φαίνεται, τόσο περισσότερα γιαούρτια θα χρειάζονταν για την κριτική του. Όσο πιο σοβαρός είναι ή φαίνεται, τόσο ευρύτερη και βαθύτερη οφείλει να είναι η γελοιοποίησή του. Κι αν απουσιάζουν οι εναλλακτικοί αντικαταστάτες του, αυτό δεν πρέπει στο ελάχιστο να μειώνει την καταγραφή της ξεφτίλας του με οποιαδήποτε αφορμή και τρόπο. Κι ας είναι παντελώς αδύναμη η κριτική ως καταγγελία. Κι ας είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση η οικοδόμηση του πραγματικού κόσμου που να συνάδει με αυτή. Κι ας έχει τη σημασία του το τι σκέφτεται αυτός που ρίχνει το γιαούρτι, αλλά και ποιο προσωπείο κάθε φορά το τρώει στη μάπα. Περισσότερα

Η φτώχεια των πολλών, πλούτος των ολίγων

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Μετά την κατάρρευση του υπαρκτού κομμουνισμού και την προσχώρηση της σοσιαλδημοκρατίας στη δεξιά πολιτική, μπήκε το ερώτημα αν πραγματικά υπάρχει διαφορά μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Και αυτό το επιχείρημα έχει βάση.

Ολοι όσοι από μας ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ ως Αριστερά για μια άλλη πολιτική, στην πράξη ψήφισαν την πολιτική που εγκαινίασε ο Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο και συνέχισαν οι επόμενες κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις των μνημονίων αποφάσισαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε αποικία για όσο χρόνο χρειαστεί. Και αυτός δεν φαίνεται να είναι σύντομος.

Αν οι συσχετισμοί δυνάμεων μεταξύ κοινωνίας και κράτους παραμείνουν στο σημερινό επίπεδο, τότε να υπολογίζουμε δεκαετίες. Αυτό μοιάζει λίγο με προφητεία. Δεν είναι. Στηρίζεται στο γεγονός πως οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν να προτείνουν μια εναλλακτική λύση για τα συμφέροντα της κοινωνίας βρίσκονται εκτός Κοινοβουλίου, είναι διασπασμένες και δεν δείχνουν να διαθέτουν επαρκές λαϊκό έρεισμα. Περισσότερα

Απ΄ την Κική κι απ’ την Κοκό δεν θα διαλέξω

Σχολιάστε

του Νίκου Γεωργιάδη

Για το κυνικό ψευτοδίλημμα των κυβερνώντων

Μετά την στροφή του ΣΥΡΙΖΑ και την προσαρμογή του, το βασικό επιχείρημα στήριξης και ανοχής ήταν «δώσαμε μια σκληρή μάχη αλλά οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες εξαιτίας της κατάστασης που παρέδωσαν οι προηγούμενοι. Σε αυτές τις συνθήκες κάνουμε το καλύτερο δυνατό. Υπό οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση τα πράγματα θα ήταν χειρότερα». Άρα η κριτική και η αντιπολίτευση  στον ΣΥΡΙΖΑ,  ενισχύει μόνο τη διάδοχη κατάσταση. «Και τι θέλετε;», λένε κουνώντας το δάχτυλο στην κοινωνία, «να έρθει ο Κυριάκος; Στηρίζετε τη ΝΔ;». Ενώ διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους και φωνάζουν πως δεν είναι σαν τους άλλους.

Ας προσπεράσουμε το κυνικό, εκβιαστικό και αλαζονικό ύφος των νεόκοπων κυβερνητικών και κομματικών στελεχών, που δείχνει και την ιδεολογική διολίσθηση προς το συστημισμό κι ας μείνουμε στην ουσία και τα πεπραγμένα. Περισσότερα

Γκεμπελίστικοι μύθοι

Σχολιάστε

Ενα από τα αγκωνάρια της γκεμπελίστικης προπαγάνδας των Τσιπραίων, λίγο πριν υπογράφουν το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, ήταν πως αν δεν υπάρξουν τα μέτρα για το χρέος, δεν πρόκειται να εφαρμοστούν τα μέτρα που προ-νομοθέτησαν για το 2019 και το 2020, στο πλαίσιο του τέταρτου Μνημονίου (Ν. 4472/19.5.2017).

Το είπε «με γεμάτο το στόμα» ο Τσίπρας σε τηλεοπτική συνέντευξή του και στη συνέχεια το έκαναν σημαία τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με προεξάρχοντες τον Τζανακόπουλο και τον Παππά.

Ο Τσακαλώτος, βέβαια, ποτέ δεν το επανέλαβε έτσι. Εξέφραζε απλώς μια… απορία. Ελεγε, για παράδειγμα, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση της γερμανικής Handeisbiatt: «Θα ήταν ομολογουμένως κάπως παράξενο να υπάρχει ένα συνολικό πακέτο μεταρρυθμίσεων με το οποίο έχει συμφωνήσει το ΔΝΤ και την ίδια στιγμή το τελευταίο να αρνείται να συμμετάσχει σε αυτό καθαυτό το πρόγραμμα». Περισσότερα

Κανέναν δεν πείθει η κυβέρνηση!

Σχολιάστε

Toυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Απογοήτευση πρέπει να προκάλεσαν στο Μέγαρο Μαξίμου τα ευρήματα της δημοσκοπικής εταιρείας Prorata που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα των Συντακτών της 23ης Ιουνίου (δες εδώ). Η έρευνα αφορά την απήχηση στην κοινή γνώμη της απόφασης του Eurogroup. (Για έναν σχολιασμό της απόφασης δες εδώ). Εν ολίγοις, η κυβέρνηση δεν έπεισε κανέναν! Η προσπάθεια των ΣΥΡΙΝΕΛ να εμφανίσουν τη συμφωνία της 15ης Ιουνίου ως επωφελή για την κοινωνία και αρχή του τέλους των μνημονιακών δεινών έπεσε στο κενό!

Συγκεκριμένα, στο ερώτημα αν με τη συμφωνία του Eurogroup ανοίγει ο δρόμος για την έξοδο από τα Μνημόνια το 55% όσων ερωτήθηκαν απάντησε αρνητικά. Επίσης, το 47% των ερωτηθέντων έκρινε ως κακή τη συμφωνία στο Eurogroup, ενώ η πλειοψηφία (35%) μεταξύ όσων συμμετείχαν στην έρευνα απάντησε ότι η συμφωνία της προκαλεί απογοήτευση. Σε ένα ποσοστό 16% προκαλεί αδιαφορία, 15% άγχος και 12% θυμό! Οι ΣΥΡΙΝΕΛ κατάφεραν επομένως στο 78% να προκαλούν απογοήτευση ή αδιαφορία ή άγχος ή θυμό! Μεγάλο επίτευγμα για ένα κόμμα που μόλις πριν 3 χρόνια θέλησε να ταυτιστεί με την ελπίδα της εξόδου από τη διαρκή λιτότητα και τις περικοπές, για να φτάσουν εν έτει 2017 να ταυτιστούν με τη ΝΔ του Σαμαρά και το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ… Περισσότερα

Older Entries