Αρχική

Η Νέα Δημοκρατία είναι η πιο πολύτιμη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ

2 Σχόλια

https://www.thepressproject.gr/photos/mitsssta1551287351.jpg

του Θάνου Καμήλαλη

Ένα σημαντικό κεφάλαιο στον πολιτικό τραγέλαφο που βιώνουμε εδώ και πολύ καιρό, είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση είναι η καλύτερη ελπίδα της κυβέρνησης να επανεκλεγεί. Νομίζω ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσιζε να μην εμφανίζονται τα στελέχη του πουθενά από σήμερα μέχρι τις εκλογές και άφηνε (αυτούς) τους Νεοδημοκράτες να μιλάνε χωρίς αντίλογο, θα κέρδιζε χωρίς πρόβλημα.

Κι αυτό δεν έχει να κάνει με το ότι ο Μητσοτάκης είναι γκαφατζής, ή «γουρλομάτης» ή μιλάει με ανθρώπους που συζητούν με εξωγήινους στον Υμηττό. Το πρόβλημά του είναι πολιτικό, Μετά από 10 χρόνια κρίσης, τρία μνημόνια και τις δεσμεύσεις ενός άτυπου, τέταρτου, να τρέχουν μέχρι το 2060 (πλεονάσματα) και 22ο αιώνα (Υπερταμείο), θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον τίποτα δεν μπορεί να πάει πολύ χειρότερα. Η ΝΔ του Μητσοτάκη είναι εδώ για να εξαφανίσει κι αυτήν την πικρή αισιοδοξία. Ας δούμε μερικά παραδείγματα. Περισσότερα

Πολιτική συμμαχιών ή πολιτική συναλλαγών;

Σχολιάστε

του Χ.Γεωργούλα

Θαυμαστή ομοφωνία και ομοβροντία στην «Αυγή της Κυριακής». Το πρωτοσέλιδο θέμα, το ανυπόγραφο κύριο άρθρο, τα περισσότερα πολιτικά σχόλια της εφημερίδας… Όλα στην ίδια γραμμή: Αφήστε τα’ αστεία!! Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να γίνουν εκλογές τώρα, διαφορετικά θα καταστραφούμε –χώρα και ΣΥΡΙΖΑ μαζί.

Ενδεικτικά παραθέτουμε: «Για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μονόδρομος [αχ, αυτοί οι μονόδρομοι στο στόμα των αριστερών τώρα…] να επιβάλει το “ματ” με εκλογές τώρα». «Είναι αναγκαία η κατανόηση της πραγματικότητας που αλλάζει και της στιγμής που δεν πρέπει να χαθεί».

«Ζητούν κάποιοι να συμμετάσχουν στον αγώνα με τους μαχαιροβγάλτες και τους ζητούνται πιστοποιητικά πρότερου έντιμου βίου. Και αποδείξεις μελλοντικού έντιμου βίου» [ιδίως αυτό!] «Μερικοί αποκαλούν την επερχόμενη φάση αυτής της αναμέτρησης προεδρική εκλογή. Θα έπρεπε να την αποκαλούμε μάλλον προεδρική ευκαιρία». Περισσότερα

Άμα έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς;

Σχολιάστε

nato

Tου Λάμπρου Τόκα

Με τη στήριξη που πρόσφεραν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 20 ετών, στα βρώμια σχέδια των ιμπεριαλιστών (ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ) και των πολυεθνικών για το ξαναμοίρασμα των αγορών και του  κόσμου με τη χάραξη νέων συνόρων, η Ελλάδα έχασε μια σειρά παραδοσιακούς φίλους και συμμάχους

Οι κυρώσεις που αποφάσισαν να επιβάλλουν οι ισχυροί της Δύσης (ΗΠΑ- ΕΕ κλπ) στη Ρωσία- εκφράζοντας έτσι της στήριξή τους στη φασιστοκρατούμενη κυβέρνηση της Ουκρανίας- και η απάντηση που έδωσε η ρωσική κυβέρνηση (με την επιβολή εμπάργκο στις εισαγωγές γεωργοκτηνοτροφικών και άλλων προϊόντων από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νορβηγία), δεν προμηνύουν τίποτε το καλό. Είναι βέβαιο, πως η συγκεκριμένη αντιπαράθεση θα πλήξει αναπόφευκτα και τους λαούς των χωρών, οι κυβερνήσεις των οποίων μετέχουν άμεσα ή έμμεσα (με τη συμμετοχή σε θερμούς ή οικονομικούς πολέμους) στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και των αγορών. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου, που μετέχει ενεργά και στα βρώμικα παιχνίδια των οικονομικά ισχυρών (ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ) στην Ουκρανία, με την επικύρωση των αποφάσεων  για κυρώσεις στη  Ρωσία, γνώριζε από την αρχή πως η ελληνική οικονομία θα δεχτεί ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα. Μόνο που το λογαριασμό  και από αυτό το πλήγμα θα κληθούν να τον πληρώσουν οι άνθρωπου του μόχθου και της δουλειάς, δηλαδή οι μισθωτοί, οι παραγωγοί αγροτικών προϊόντων και όλοι εκείνοι που εξασφάλιζαν ένα εισόδημα (μικροεπιχειρηματίες κλπ) από τις εξαγωγές των συγκεκριμένων ειδών και υπηρεσιών προς τη Ρωσία, που η ρωσική κυβέρνηση έθεσε σε εμπάργκο. Περισσότερα

Πολιτικές εκφράσεις της κοινωνίας εν κρίσει

Σχολιάστε

416308-3254269

Η ελληνική κρίση είναι πολιτική, λέγαμε προ ετών. Κατόπιν, προσθέσαμε: η κοινωνία μετασχηματίζεται βαθιά και βίαια, εξαιτίας της κρίσης και με μοχλό την κρίση. Σήμερα, στην ανήσυχη, δυσοίωνη ακινησία μπορούμε να δούμε δια γυμνού οφθαλμού την κρίση σαν κλειστό βρόγχο, σαν αυτοτροφοδοτούμενη λούπα.

Στο πολιτικό πεδίο, η κρίση έχει ταπεινώσει τους διαχειριστές της, όσον αφορά την εκλογική τους νομιμοποίηση, και έχει αναδείξει νέες πολιτικές δυνάμεις. Ο μεγάλος ασθενής είναι προφανώς το Κέντρο, ό,τι κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται Κεντροαριστερά, αλλά και ο συντηρητικός χώρος, η Κεντροδεξιά ή Δεξιά. Στην κρίσιμη στιγμή, το Κέντρο δεν κατόρθωσε να υπερασπιστεί το παραδοσιακό εκλογικό του κοινό· πρόσδωσε τις προσδοκίες του, θεμιτές ή αθέμιτες, έσπασε το υπόρρητο συμβόλαιο. Ο εκλογικός καταποντισμός του και ο ηθικός ξεπεσμός του ήταν αναμενόμενα. Περισσότερα