Αρχική

Προδόθηκε η κοινωνία, αναστήθηκαν τα ζόμπι

Σχολιάστε

του Στέλιου Ελληνιάδη

Ρωτάω τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: βλέπετε εσείς κάποιο φως που εμείς δεν βλέπουμε; Και παίρνω – με παραλλαγές – την ίδια στερεότυπη απάντηση: Δεν βλέπουμε φως, αλλά δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Με τους άλλους θα ήταν χειρότερα ενώ εμείς τουλάχιστον προσπαθούμε.

Είναι, όμως, αλήθεια ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος; Για να απαντήσουμε θα πρέπει να ξετυλίξουμε το νήμα από το βράδυ του δημοψηφίσματος, το καλοκαίρι του 2015. Και να προσπαθήσουμε να δούμε τι θα συνέβαινε εάν η ηγεσία που είχε το πάνω χέρι στον ΣΥΡΙΖΑ σεβόταν τη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Με το δημοψήφισμα είχαμε πετύχει κάτι το οποίο εισχωρούσε στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Με αιχμή το ΟΧΙ συσπειρωνόταν η κοινωνία σε ένα πρωτόγνωρο επίπεδο αγωνιστικότητας. Συμφωνούσαν και συνέκλιναν εκατομμύρια πολίτες υπερπηδώντας όλες τις διαχωριστικές γραμμές, πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές. Όλους τους φόβους και τις ανασφάλειες. Οι αριστεροί ήταν η μειοψηφία, αλλά η στάση τους γινόταν ενοποιητικό στοιχείο. Οι πολίτες ξεπερνούσαν τις διαφορές, τις αντιρρήσεις, τις επιφυλάξεις και τις αναστολές τους, για πρώτη φορά από την εποχή του ΕΑΜ. Η Αριστερά αποκτούσε έρεισμα τεράστιο στην κοινωνία. Και η κοινωνία σύσσωμη δεχόταν τον ηγετικό της ρόλο στον αγώνα για την απεξάρτηση της Ελλάδας από τους ξένους δυνάστες. Περισσότερα

Advertisements

Όχι άλλη αναμονή – να στοχαζόμαστε δρώντας

Σχολιάστε

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Από το κάζο του καλοκαιριού του 2015, έπρεπε να σκεφτούμε τι θα κάνουμε. Γιατί η περίοδος ανασύνταξης δεν μπορεί να τραβάει σε μάκρος. Η κοινωνία αιμορραγεί και πολλές από τις προστιθέμενες συνέπειες τις καταστροφής είναι μη αναστρέψιμες. Πέρασαν κιόλας δύο χρόνια από τη (νομιζόμενη) αντιμνημονιακή νίκη και τα μνημόνια συνεχίζουν να αλέθουν ανεμπόδιστα τη χώρα. Περισσότερα

Αριστερά 2017: τι έγινε, τι χρειάζεται, τι κάνουμε!

Σχολιάστε

Αριστερά 2017: τι έγινε, τι χρειάζεται, τι κάνουμε!

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Δίνω έμφαση σε τρεις υποχρεώσεις μας. Η πρώτη είναι να κατανοήσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τι συνέβη, ποιοι, πως και γιατί μας παγίδεψαν και αχρήστευσαν, τι μας διέφυγε, πού υστερήσαμε, γιατί την πατήσαμε. Η δεύτερη είναι να αποκτήσουμε μια πολύ καλοδουλεμένη, επιστημονικά και κοινωνικά, ανάλυση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία ώστε να μπορούμε να χαράσσουμε μια πολιτική βασισμένη σε μια πραγματικότητα που δεν διαμορφώνεται από υποθέσεις αλλά αληθινά στοιχεία. Και η τρίτη είναι να αρχίσουμε να φανταζόμαστε και να συνθέτουμε τι θα κάνουμε από δω κι εμπρός.

Δεν είναι εύκολα, αλλά είναι τόσο απαραίτητα που χωρίς αυτά θα μείνουμε κολλημένοι στη λάσπη που βρεθήκαμε όχι τόσο ανύποπτοι, αλλά οπωσδήποτε εντελώς απροετοίμαστοι. Ή, στην εξίσου κακή περίπτωση, θα επαναλάβουμε τον κακό εαυτό μας με αντίστοιχα αποτελέσματα. Ας γίνει, λοιπόν, σαφές ότι δεν μας παίρνει ούτε στο βάλτο να μείνουμε ούτε τα ίδια λάθη, ίσως και χειρότερα, να κάνουμε. Εάν δεν κατανοήσουμε με ειλικρίνεια και επάρκεια τα συμβάντα του άμεσου παρελθόντος, εάν συνεχίσουμε να αυτοσχεδιάζουμε χωρίς μια τεκμηριωμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η κοινωνία μας και των γεωπολιτικών τάσεων που επηρεάζουν την εσωτερική μας σύγκρουση και εάν δεν διορθώσουμε τις σοβαρότατες αδυναμίες και ελλείψεις μας, απαγορευτικές για ανάκαμψη και επαναδραστηριοποίηση με αξιώσεις, πώς θα μπορέσουμε να αναδιατάξουμε τις δυνάμεις μας, να ανακτήσουμε έδαφος, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν, να ξαναδώσουμε νόημα στον αγώνα, να ενεργοποιήσουμε εκ νέου τις αδρανοποιημένες κοινωνικές στροφές, να αποκαταστήσουμε την κουρελιασμένη αξιοπιστία της Αριστεράς, να ανοίξουμε δρόμους για το μέλλον; Περισσότερα

Σήμα κινδύνου: Χτίζουν μια άλλη χώρα μέσα στη χώρα

Σχολιάστε

Σήμα κινδύνου: Χτίζουν μια άλλη χώρα μέσα στη χώρα

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Ο σύντροφος καθηγητής, ο οποίος επί χρόνια κουνούσε σαν ευαγγέλιο τη μελέτη του Πολυτεχνείου για το Ελληνικό και αντιμαχόταν με σθένος την ιδιωτικοποίηση του παλιού αεροδρομίου και την καζινοποίηση της παραλίας της Αγίου Κοσμά, τάσσεται (με κρύα τάχα μου καρδιά) υπέρ του ξεπουλήματος που υπερψήφισε σούμπιτος ο νέος ΣΥΡΙΖΑ μαζί με όλους τους περιχαρείς «εχθρούς» του. Ένα ξεπούλημα που περιλαμβάνει όλα τα δεινά που ο ίδιος με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο κατήγγειλε, ως νέος Μωϋσής. Την αχαλίνωτη δόμηση-οικοπεδοποίηση-τσιμεντοποίηση χιλιάδων στρεμμάτων, την καταπάτηση των ακτών, το καζίνο (ναι, άλλο ένα πιο υπέρλαμπρο καζίνο στην Αθήνα που είναι σε ραγδαία οικονομική και ηθική κατάρρευση), την υπερσυγκέντρωση της εμπορικής δραστηριότητας στην «όαση» του Ελληνικού (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για χιλιάδες επιχειρήσεις από το Φάληρο μέχρι το Σούνιο) και πολλά άλλα ακατονόμαστα. Περισσότερα