Home

Ειρήνη και άμυνα ή υποτέλεια και λυκοσυμμαχίες;

Leave a comment

του Στέλιου Ελληνιάδη

Μέρος Β΄ (Διαβάστε το Μέρος Α’)

Γιατί κανένας από τους ιθύνοντες (και όχι μόνο) δεν υπολογίζει τους άλλους λαούς; Μας μισούν άραγε όλοι; Είναι όλοι ευχαριστημένοι από τα καθεστώτα που τους κυβερνούν και από τους κηδεμόνες που τους έχουν καθίσει στο σβέρκο; Είναι λαοί που προτιμούν τον πόλεμο από την ειρήνη, το θάνατο από τη ζωή;

Πώς θα αγωνιστούμε όταν δεν φροντίζουμε να έρθουμε κοντά, να συνεννοηθούμε, να βρούμε σύμμαχους μέσα στους λαούς, να ενώσουμε τις προσπάθειές μας, να επιδιώξουμε την απελευθέρωση όλων και όχι μόνο τη δική μας, και μάλιστα μόνοι μας, που είναι –για κάθε λογικό άνθρωπο–, εξαιρετικά δύσκολο έως ανέφικτο;

Εμείς συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε το κέντρο της γης και το κέντρο του ενδιαφέροντος των άλλων, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει. Και αδιαφορούμε για τα δίκια και τις διεκδικήσεις των άλλων. Όταν, όμως, αδιαφορείς για τα δίκια των άλλων χάνεις τα ερείσματά σου, ενισχύεις τους αντιπάλους σου και θέτεις σε αμφισβήτηση τη νομιμοποίηση και των δικών σου αιτημάτων και διεκδικήσεων. More

Η Ελλάδα στο έλεος των άδειων κοστουμιών

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/07/30_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-1-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A0%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%9F-462.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Εάν πάρεις τον καθέναν απ’ αυτούς και τον ξετινάξεις, δεν θα πέσει από πάνω του τίποτα. Άδεια κοστούμια είναι που περιφέρονται σε διατεταγμένη υπηρεσία. Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ τετριμμένες εκφράσεις, ιδίως εκείνες που κατά κόρον χρησιμοποιούνται στην πολιτική και τη δημοσιογραφία, αλλά μερικές φορές σκέφτομαι, όσο φθαρμένες κι αν είναι κάποιες απ’ αυτές τις εκφράσεις, δυστυχώς αποδίδουν με ακρίβεια την πραγματικότητα.

Άδεια κοστούμια είναι, λοιπόν, ακριβολογώντας, οι πολιτικοί που έχουν καταλάβει τα τηλεπαράθυρα και φλυαρούν ακατάσχετα χωρίς ο λόγος τους να περιέχει ίχνος αλήθειας, χωρίς να περιέχει ίχνος μιας πρωτότυπης ιδέας και χωρίς να ανταποκρίνεται στοιχειωδώς στις πραγματικές σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας. More

Γκουέρνικα παντού!

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/05/30-31_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-1-%CE%93%CE%9A%CE%9F%CE%A5%CE%95%CE%A1%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%91.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Οι πόλεμοι, οι βομβαρδισμοί, οι γενοκτονίες, οι λεηλασίες, οι ισοπεδώσεις πόλεων και χωριών, η διάλυση κρατών και οι καταστροφές πολιτισμών όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά όσο οξύνονται οι ανταγωνισμοί και συνεχίζει ακόρεστη η τάση για κυριαρχία και αρπαγή, εντείνονται όλα τα εγκλήματα σε βάρος της ανθρωπότητας, χρησιμοποιώντας όλους τους παλιούς τρόπους, αλλά και όλα τα νέα μέσα που προσφέρει η τεχνολογία στις μητροπόλεις του καπιταλισμού. Μέσα στις δύο τελευταίες δεκαετίες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξολοθρεύτηκαν και ακρωτηριάστηκαν με υπερόπλα, χώρες ολόκληρες έγιναν λαμπόγιαλο, μνημεία σπουδαίων πολιτισμών κατεδαφίστηκαν και χιλιάδες έργα τέχνης απαλλοτριώθηκαν και εξαφανίστηκαν από μεγάλα και μικρά μουσεία και εκατομμύρια άντρες και γυναίκες, γέροι και παιδιά, κοινότητες ολόκληρες, ξεριζώθηκαν, εξαθλιώθηκαν ή πνίγηκαν στα νερά της Μεσογείου εξ αιτίας των επιδρομών των Δυτικών με πρόσχημα τον εκδημοκρατισμό και την ειρήνη. Τέτοια καταστροφή δεν είχαν υποστεί η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική ούτε με τις αποικιακές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα ούτε καν στους δύο παγκόσμιους πολέμους. More

Ακρωτηριασμοί οργάνων και συνειδήσεων

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/05/31_%CE%A6%CE%9F%CE%A4%CE%9F.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Τι είναι η περιτομή; Ρωτάει ο ένας πιτσιρικάς. Σου κόβουν το μισό πουλί, απαντάει ο άλλος. (αμφότεροι από μουσουλμανικές οικογένειες, από την ταινία «Ο μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές» του Εμίλ Κουστουρίτσα).

Στο παρελθόν, πολλές εξουσίες έκαναν περιτομή στους υπηκόους τους για να τους ελέγχουν ή έκαναν περιτομή στους σκλάβους για να μην μπορούν ποτέ να εξομοιωθούν με τους αφέντες τους. Επίσης, έκαναν περιτομή στους αιχμάλωτους πολέμου για να φέρουν το στίγμα της ήττας για πάντα. Όπως γράφει ο Peter Charles Remondino στο έργο του «Η ιστορία της περιτομής», οι αρχαίοι Έλληνες απέρριπταν και αποδοκίμαζαν την περιτομή. Όταν εξαπλώθηκαν τα ελληνικά ήθη στην Ασία με την επικράτηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η περιτομή θεωρήθηκε έθιμο βαρβαρικό. Μάλιστα, ο Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής απαγόρευσε την περιτομή δια νόμου στην καρδιά της Ανατολής. More

Οι δύο όψεις της αντίδρασης στην Ευρώπη

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/05/30_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-1-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A0%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%9F-453-%CE%9C%CE%91%CE%A4%CE%99.jpg

Σαν γλυπτό στο Μάτι: Το καμένο πολιτικό μας σύστημα (φωτό Στ. Ελληνιάδης)

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Υπάρχει, σύμφωνα με τις μετρήσεις λένε οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι, αισθητή άνοδος των «λαϊκιστών» στην Ευρώπη, θέτοντας κάτω από την ετικέτα αυτή ομοιογενή αλλά όχι ταυτόσημα πολιτικά κινήματα, που έχουν τουλάχιστον σε επίπεδο ρητορείας θέσεις φιλολαϊκές, εθνικιστικές, φυλετικές, αντιμεταναστευτικές, χριστιανοκεντρικές και αντιμουσουλμανικές, προστατευτικές, σε διάφορους βαθμούς αντιευρωπαϊκές και σε αρκετές περιπτώσεις εμφανώς αντικομμουνιστικές και μάλλον συγκαλυμμένα αντιαραβικές και αντιεβραϊκές.

Αυτή, όμως, είναι η μία όψη της πραγματικότητας. Με την άλλη δεν ασχολούνται διεξοδικά οι σχολιαστές για προφανείς λόγους. Οι «λαϊκιστές» απειλούν τα παραδοσιακά κόμματα, αλλά δεν απειλούν το σύστημα. Αντιθέτως, το στηρίζουν στην πιο ακραία παραδοσιακά μορφή του. Οπότε ανησυχούν μόνο οι γραφειοκράτες. Το βαθύ κράτος, η οικονομική ελίτ, ο στρατός και η αστυνομία δεν ανησυχούν. Γι’ αυτό και οι αντιδράσεις είναι μετριοπαθείς έως συγκαταβατικές. More

Ευρωπαϊκή υποχώρηση: Ούτε άμεση ούτε αντιπροσωπευτική δημοκρατία

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/05/art87.png

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Πώς θα επιλυθεί αυτή η αντίθεση κανένας δεν φαίνεται να ξέρει. Οι καθιερωμένες επί δεκαετίες πολιτικές ελίτ, με διαβαθμίσεις ανάλογα με τις τοπικές ιδιαιτερότητες, δεν εκπροσωπούν, ή εκπροσωπούν μόνο κατά τι, την κοινωνική βάση των χωρών-μελών και συνοδοιπόρων της Ευρώπης. Η διάρρηξη των σχέσεων ελίτ και βάσης βαθαίνει και εμπεδώνεται. Η αστική δημοκρατία όχι μόνο δεν κατάφερε να γίνει πιο αμεσοδημοκρατική, πιο συμμετοχική όπως αυτάρεσκα και αυθαίρετα υπερβάλανε οι πιο ένθερμοι θιασώτες της, αλλά χάνει ραγδαία και τον αντιπροσωπευτικό της χαρακτήρα. More

Βουλγαροποίηση

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2016/01/breaking-glasses.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Τα πρώτα χρόνια μετά τις αλλαγές στη Βουλγαρία, άκουγα, γυρίζοντας από πόλη σε πόλη, για απελπισμένους ανθρώπους που, έχοντας χάσει τις δουλειές τους ή διαπιστώνοντας ότι πλέον ήταν αδύνατο να ζήσουν με τις παλιές συντάξεις και τους μισθούς που είχαν μέχρι το 1990 γιατί οι τιμές είχαν εκτιναχθεί στα ύψη, πηδούσαν από τα παράθυρα μαζί με τα παιδιά τους για να γλιτώσουν από το μαρτύριο της φτώχειας, της ανασφάλειας και της ακύρωσης της ζωής τους. More

Από σύμμαχος εχθρός

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2016/01/kanonikothta.png

Του Στέλιου Ελληνιάδη

H Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 δημιούργησε ένα κλίμα μεγάλης ανησυχίας σε όλο το κατεστημένο ανά τον κόσμο της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Ιδιαίτερα το σύνθημα υπέρ της παγκόσμιας επανάστασης του Λένιν για την ανατροπή των κυρίαρχων τάξεων προκάλεσε ένα βαθύ σκεπτικισμό. Η νικήτρια Entente του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Αγγλία, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, εισέβαλαν στη Ρωσία για να ανατρέψουν το νέο καθεστώς των μπολσεβίκων χωρίς όμως να το πετύχουν. Αυτή η εχθρότητα, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, συνεχίστηκε κατά την περίοδο του μεσοπολέμου απέναντι στη Σοβιετική Ένωση. Το 1938, η ειδική επιτροπή για τις αντιαμερικανικές δραστηριότητες της Βουλής των αντιπροσώπων των ΗΠΑ επισήμανε την πλατιά κομμουνιστική διάβρωση της αμερικανικής ζωής. Η άνοδος του Χίτλερ στη Γερμανία και του Μουσολίνι στην Ιταλία περιέπλεξε κάπως τα πράγματα δεδομένου ότι οι δύο αυτές χώρες παράλληλα με την εκμηδένιση της Σοβιετικής Ένωσης επιθυμούσαν να επιβάλλουν και την αναδιανομή υπέρ αυτών του παγκόσμιου πλούτου σε βάρος συγκεκριμένων ιμπεριαλιστικών χωρών όπως ήταν η Αγγλία, η Γαλλία και άλλες εκείνης της εποχής. More

Δεξιά στροφή της Αριστεράς: ενός κακού μύρια έπονται

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/11/30-31_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F-1-%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A0%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%9F-428.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Στη μεταπολεμική περίοδο, οι καπιταλιστές έχοντας σαν βασικό ατού την αστική δημοκρατία, τα πολιτικά δικαιώματα, την κοινωνική πρόνοια και την ευημερία που γνώρισε σε συνθήκες οικονομίας της αγοράς ο δυτικός κόσμος, έπεισαν το μεγαλύτερο μέρος των κοινωνιών της Δύσης και εμπέδωσαν την πεποίθηση ότι αυτή η κατάσταση όχι μόνο θα συνεχιστεί, αλλά θα γίνεται διαρκώς καλύτερη για όλους. Η αύξηση της παραγωγικότητας και του παραγόμενου πλούτου θα εξασφαλίζει την αδιατάρακτη ευμάρεια, με όλο και μεγαλύτερη δικαιοσύνη, με όλο και περισσότερο ελεύθερο χρόνο και ανέσεις, με όλο και μεγαλύτερη ασφάλεια. Ότι αυτή η εξέλιξη είναι η φυσική συνέπεια της οικονομίας της αγοράς όπου όλα αυτορυθμίζονται και αυτοδιορθώνονται.

Η αναπάντεχη κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων το ’90, ανανέωσε αυτό το «αξίωμα» πάνω που είχαν φανεί τα πρώτα σύννεφα και είχαν πέσει οι πρώτες μπόρες στο δυτικό μοντέλο. Αυτό σήμαινε ότι το σύστημα έπαιρνε από κει που δεν το περίμενε κανείς μια παράταση ζωής. Και ταυτόχρονα, οι ελίτ που το διαχειρίζονταν αποκτούσαν μεγαλύτερη ευχέρεια να το αποδομήσουν συρρικνώνοντας τις ευνοϊκές για την κοινωνία ρυθμίσεις για να το φέρουν στα μέτρα των επιδιώξεων τους για μεγαλύτερη κερδοφορία και συσσώρευση. Χωρίς αντίπαλο δέος, η λογική του «μονόδρομου», ή του τέλους της ιστορίας, δύσκολα μπορούσε να αμφισβητηθεί. More

Συνάντηση στο Χημείο: Από τους νόμους στους παρανόμους και από τα έδρανα στα σανίδια

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/11/123-1.jpg

του Στέλιου Ελληνιάδη

Η ιδέα που είχε η συγγραφέας Λένα Διβάνη, η οποία διδάσκει ιστορία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ήταν αρκετά πρωτότυπη, αλλά είχε κάποιο ρίσκο γιατί το θέμα της ήταν μάλλον ευρύ και απροσδιόριστο. Από πού ν’ αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς. Εν τέλει, η συνάντηση «Ο δικηγόρος που δεν έγινα» πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Οκτωβρίου στο ανακαινισμένο θαυμαστό κτήριο του Τσίλερ, στη Σόλωνος, γνωστό ως «Χημείο» όχι τόσο από τη φιλοξενία της Φυσικομαθηματικής Σχολής, όσο από τη λειτουργία του σαν κέντρο ζύμωσης και εξέγερσης στα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης. Φιλοξενώντας τώρα τη Νομική Βιβλιοθήκη, κατά το ήμισυ του γιατί το άλλο μισό προορίζεται για μουσείο φυσικής ιστορίας, απέκτησε νέο σκοπό. Καθημερινά, εκατοντάδες σπουδαστές, μεταπτυχιακοί και ερευνητές, αξιοποιούν τα υλικά που διαθέτει στις καλαίσθητες, ευρύχωρες και κλιματιζόμενες αίθουσες του. Με την καθοριστική συμβολή της Βάσως Στρακαντούνα που το παρέλαβε άδειο και το γέμισε ζωή αξιοποιώντας τους συνεργάτες της και αφήνοντας χώρο για ιδέες και δράσεις συμπληρωματικές, το «Χημείο» μας με τον ωραίο του κήπο, με νεραντζιές και ελιές επί της Σόλωνος, γίνεται τόπος ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ανθρώπων με ενδιαφέροντα, ανησυχίες και δημιουργικές προτάσεις. More

Προφήτες και ήρωες

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/11/123-2.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

«Πάνω σε όσα ακούστηκαν, θα κάνω δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι μην αμφιβάλλετε κι όποιος αμφιβάλλει να το δηλώσει τώρα αλλιώς να σωπάσει για πάντα, ότι ακόμα κι αν το αποτέλεσμα του εμφυλίου πολέμου ήτανε το αντίθετο, το αντίστροφο, πάλι θα υπήρχε μια Μακρόνησος, πάλι πάρα πολλοί άνθρωποι θα βασανίζονταν ελεεινά. Θέλω να πω το κακό είναι ο εμφύλιος. Το δεινό είναι ο εμφύλιος. Και στο Γράμμο και στο Βίτσι, και οι μεν και οι δε, και οι δύο αντίπαλες παρατάξεις, και τα παιδιά τα οποία στρατεύτηκαν και πολέμησαν με τον εθνικό στρατό και αυτοί που βγήκαν στο βουνό με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, ήταν εξίσου ηρωικοί και πένθιμοι.»

(απόσπασμα από την ομιλία του συγγραφέα Χρήστου Χωμενίδη στη συνάντηση «Ο δικηγόρος που δεν έγινα» στη Νομική Βιβλιοθήκη, το Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018)

Χωρίς αν

Το ποιά θα ήταν η εξέλιξη σε περίπτωση νίκης του ΔΣΕ κανένας δεν ξέρει. Κάθε κομμουνιστικό κόμμα στην Ευρώπη ακολούθησε τη δική του πορεία μεταπολεμικά. Αλλού πήγαν οι Ιταλοί, αλλού οι Γάλλοι, αλλού οι Ρώσοι, αλλού οι Κινέζοι κ.ο.κ. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο πολύπλοκη και απρόβλεπτη. Συνήθως, κάποιοι κοινωνιολόγοι, με πιο σύγχρονη φρασεολογία, κάνουν τις πιο εύκολες και παλιομοδίτικες αναγωγές. Ο αστυνομικός είναι όργανο. Το μπουζούκι είναι όργανο. Άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι. Ούτε η ιστορία μας επιβεβαιώνει αυτή τη «λογική». Όλες οι επαναστάσεις οδήγησαν τις κοινωνίες σε διαφορετικά αποτελέσματα. Η γαλλική, η ελληνική, η μεξικάνικη, η ρώσικη, η τούρκικη, η κινέζικη, η κουβανέζικη, η βιετναμέζικη. Και όλες οι αυτοκρατορίες και τα μεγάλα βασίλεια, η οθωμανική, η ρωσική, η αγγλική, η γαλλική, η αυστροουγγρική, η ισπανική, η πρωσική, είχαν πολύ διαφορετικές καταλήξεις. Άλλες απέτυχαν, άλλες διαλύθηκαν, άλλες εκδημοκρατίστηκαν, άλλες μετεξελίχθηκαν σε κάτι πολύ μικρότερο κι άλλες σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Η αγγλική έχασε το 95% της επικράτειας της και ένα κομμάτι αυτής της επικράτειας, η Κίνα, μετά από την επανάσταση εξελίσσεται στη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη που έχει ποτέ υπάρξει στην ιστορία αλλάζοντας εκ βάθρων την παγκόσμια γεωπολιτική σφαίρα. Η Αλβανία κόλλησε, αλλά η Κούβα υπό διαρκή ασφυκτικό αποκλεισμό ενέπνεε για πολλές δεκαετίες τα επαναστατικά κινήματα σε όλες τις ηπείρους. Με την επανάσταση στη Ρωσία δεν ολοκληρώθηκε ο κοινωνικός μετασχηματισμός, αλλά διασώθηκε η καταρρέουσα Ρωσία σαν μεγάλη και ανεξάρτητη χώρα, χάρη στη νίκη με την οποία σώθηκε και η Ευρώπη από την κυριαρχία του ναζισμού. Ποιος ξέρει τι θα είχε γίνει εάν η επανάσταση δεν είχε νικήσει το 1917. More

Τα αόρατα σεξουαλικά εγκλήματα των κληρικών

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/dpa1536762167.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Διάβασα το μεγάλο μυθιστόρημα του Τζον Μπόιν «Οι αόρατες ερινύες της καρδιάς» (μεταφρ. Έφη Τσιρώνη, εκδ. Ψυχογιός). Ενός διάσημου συγγραφέα, Ιρλανδού, ο οποίος μέσα από την ιστορία ενός ομοφυλόφιλου συμπατριώτη του παρουσιάζει ανάγλυφα και παραστατικά τις πτυχές της ευρωπαϊκής ζωής που οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι είτε δεν παραδέχονται είτε την σπρώχνουν κάτω από το χαλί για να μην φαίνεται, αφού δεν μπορούν να την εξαφανίσουν.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στην Ευρώπη αναπτύχθηκαν και εφαρμόστηκαν οι προωθημένες καινοτομίες, ανατροπές, εκσυγχρονισμοί και ελευθερίες που απολαύσαμε μεταπολεμικά. Αλλά, με τα πισωγυρίσματα που βρίσκονται σε εξέλιξη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, το φλασμπάκ, οι αναδρομές στο απώτερο αλλά ιδίως το πρόσφατο παρελθόν, γίνονται εξαιρετικά αναγκαίες και επιτακτικές για να βγούμε από τον εφησυχασμό και να κατανοήσουμε πόσο εύθραυστη είναι αυτή η πρόοδος στα ήθη, τα έθιμα, τα δικαιώματα και τους δημοκρατικούς θεσμούς σε φάση που το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, το τόσο αξιοθαύμαστο απ’ αυτή την πλευρά, κλονίζεται και κινδυνεύει με αποσύνθεση εξ αιτίας της εφαρμογής πολιτικών και συστημάτων που εν τέλει είναι ασύμβατες μ’ αυτή την πρόοδο. More

Από τη Μεσολογγίου στη Γλάδστωνος

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/zak.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Πρέπει να είναι κανείς υπερ-αισιόδοξος για να πιστεύει ότι οι αστυνομικοί μπορούν να αλλάξουν νοοτροπία σε συνθήκες ρουτίνας στην υπηρεσία καθεστώτων που βασίζονται στην ανάθεση και την ανισότητα και, μάλιστα, σε εποχές κρίσης και γενικής καθίζησης. Γιατί οι νοοτροπίες αυτές είναι σύμφυτες με το επάγγελμα και έχουν ρίζες σε πολύ σκοτεινές περιόδους και μαύρες καταστάσεις. Η αστυνομία δεν ήταν ποτέ ένα προοδευτικό σώμα μέσα στην κοινωνία. Ήταν πάντοτε σωματοφύλακας των πιο συντηρητικών, αντιλαϊκών και αυταρχικών εξουσιαστικών μηχανισμών. Για την ακρίβεια ήταν στυλοβάτης αυτών των μηχανισμών, κρατικών και παρακρατικών. Εξ ου και η απέχθεια πολύ μεγάλης μερίδας της κοινωνίας για την αστυνομία. Από τα χρόνια της κατοχής, για να μην πάμε πιο πίσω, που δεν αντιτάχτηκε στους ναζί και ταυτίστηκε με τους χίτες, τους δοσίλογους και τους μάηδες, μέχρι τα χρόνια της δικτατορίας, που ανέλαβε με ζήλο να καταπνίξει κάθε δημοκρατική φωνή, η αστυνομία συνδέθηκε με τον τρόμο, την υποτέλεια, το χαφιεδισμό και την καταστολή. Στη μεταπολίτευση, στα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ, φάνηκε μία προσπάθεια ενός στοιχειώδους εκδημοκρατισμού του σώματος, που εξασθένισε σταδιακά καθώς το σύστημα -με τον εκφυλισμό του ΠΑΣΟΚ και την ανασύνταξη της Δεξιάς- ανακτούσε χαμένο έδαφος. More

1955: Η Ελλάδα στη δίνη της υποτέλειας και του Ψυχρού Πολέμου

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/09/rsz_30-31_%CE%A6%CE%A9%CE%A4%CE%9F_2_%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99%CE%A0%CE%A4%CE%95%CE%A1%CE%9F_421.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Τα γεγονότα δεν είναι ακατάγραπτα. Ούτε το τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη νύχτα, ούτε το ποιο ήταν το γεωπολιτικό περίγραμμα, ούτε το τι επακολούθησε. Παρ’ όλ’ αυτά, το όλο «συμβάν», του οποίου το πογκρόμ των ολίγων ωρών της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου αποτελεί κορύφωση, εγκιβωτίστηκε ιστορικά αφού προηγουμένως του αφαιρέθηκαν ή αμβλύνθηκαν όλες οι ενοχοποιητικές αιχμές που αφορούσαν βασικούς «παίκτες».

Στον ελληνικό Τύπο υπήρξε άμεση κάλυψη, με πολλές συγκλονιστικές φωτογραφίες από τις καταστροφές και μαρτυρικές αφηγήσεις αυτοπτών. Αλλά κι αυτό δεν κράτησε για πολύ. Μέχρι το τέλος του χρόνου το «θέμα» είχε περάσει στις πίσω σελίδες ή αναφερόταν σποραδικά. Στον διεθνή Τύπο, η κάλυψη ήταν μάλλον περιορισμένη. Ούτε οι τρομακτικές καταστροφές εκκλησιών, μνημείων, σκευών και εικόνων ανυπολόγιστης ιστορικής, θρησκευτικής και καλλιτεχνικής αξίας, δεν συγκίνησαν τους Δυτικούς. Οι μεγάλες αμερικάνικες εφημερίδες, με παγκόσμια εμβέλεια και επιρροή, σχεδόν αγνόησαν το «συμβάν» και οι αγγλικές το διαχειρίστηκαν με το γνωστό βρετανικό φλέγμα που ενεργοποιείται κάθε φορά που οι βρετανοί ιθύνοντες βγάζουν την ουρά τους απ’ έξω. Όποιες ανταποκρίσεις αναφέρονταν στις καταστροφές, δεν έθιγαν τη βρετανική ευθύνη. More

Διαλύθηκε η συσπείρωση, κάηκε η Αριστερά

Leave a comment

Tου Στέλιου Ελληνιάδη

Ο ΣΥΡΙΖΑ αδίστακτα έκαψε το χαρτί της κοινωνικής και εθνικής ενότητας το καλοκαίρι του 2015. Της ενότητας που όμοιά της δεν είχε υπάρξει από τον καιρό του ΕΑΜ. Ενότητας που επιτεύχθηκε μέσα από πολύπλοκες και συχνά αντιφατικές διεργασίες, και εκδηλώθηκε πανηγυρικά ξεκινώντας από τις μεγάλες διαδηλώσεις και το συναπάντημα στο Σύνταγμα με κορύφωση την πρωτοφανή σύγκλιση του ελληνικού λαού που ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Αν σκεφτεί κανείς ότι το Brexit πρόκυψε από το οριακό 51,9% των Βρετανών (Ιούνιος 2016), αντιλαμβάνεται ότι το 61,3%, αποτελεί, με βάση τα διεθνή δεδομένα, ένα πολύ ξεχωριστό στην ιστορία της ευρωπαϊκής δημοκρατίας πολιτικό γεγονός. Και πέρα απ’ αυτό, η μοναδικότητα του έγκειται στο ότι η συσπείρωση αυτή πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με βάση την πλατφόρμα της Αριστεράς, πράγμα που θορύβησε όλο το δυτικό κατεστημένο. Αυτή η ενότητα είχε χαρακτηριστικά ταξικά και εθνικά με εντυπωσιακή σαφήνεια καθορισμένα. Δεν επρόκειτο περί παρεξήγησης. Ήταν αποτέλεσμα πολύχρονης ζύμωσης και ταχείας ωρίμασης. Στο αποκορύφωμα της, δεν υπήρχε αμφιβολία ούτε περί του περιεχομένου του δημοψηφίσματος, ούτε άγνοια περί των πιθανών αρνητικών συνεπειών του (οι αντίπαλοι του ΟΧΙ έκλεισαν τις τράπεζες και ελέγχοντας τα ΜΜΕ έδωσαν τα ρέστα τους για να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους κατατρομοκρατώντας τους) ούτε για το ποιος ήταν ο μοναδικός φορέας που προκήρυξε το δημοψήφισμα και ποιος θα επωφελείτο πολιτικά από την έκβασή του, δηλαδή η Αριστερά! More

Redneck Revolt USA: Αντιφασίστες στα όπλα!

Leave a comment

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Στο φετινό 7ο φεστιβάλ του περιοδικού Βαβυλωνία, οι καλεσμένοι από το εξωτερικό μετέφεραν στο εντόπιο ακροατήριο απόψεις και πληροφορίες για τις ιδέες που κυκλοφορούν και για τη φύση των κινημάτων που δραστηριοποιούνται σε άλλες χώρες.

Παρακολουθώντας συστηματικά το B-Fest μέσα στα χρόνια, είχα την ευκαιρία να συναντήσω και να συνομιλήσω με σημαντικούς διανοητές απ’ όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων ο Howard Zinn, η Naomi Klein και ο Michael Albert. Συνυπολογίζοντάς τους με αξιόλογους καλεσμένους του Resistance Festival, όπως ο Tariq Ali, ο Samir Amin και ο Alvaro Garcia Linera, καθώς και ο Alain Badiou τον οποίο συχνά προσκαλεί ο Δημήτρις Βεργέτης, αλλά και με άλλους που συμμετείχαν σε ανάλογες διοργανώσεις, όπως την Helena Sheehan, την Tamara Ehs και τον Leo Panitch στο Democracy Rising, αποκτά κανείς μια από πρώτο χέρι γνώση για τα ρεύματα σκέψης που κυκλοφορούν διεθνώς. Και είναι κρίμα που η Αριστερά δεν ιεράρχησε σωστά και δεν επιδίωξε να καλλιεργήσει μια πιο στενή, πιο σταθερή και πιο παραγωγική σχέση με όλους αυτούς τους διανοούμενους, να φτιάξει ένα ενεργό δίκτυο διευρύνοντάς το συνεχώς με καλεσμένους από την Κίνα, την Ιαπωνία, το Βιετνάμ, το Ιράν, τη Ρωσία, τη Νότια Αφρική, την Ινδία, το Νεπάλ, το Λίβανο και από άλλες χώρες που είναι στην πρώτη γραμμή των ανοιχτών μετώπων. Αλλά να ήταν αυτή η μόνη παράλειψή της… More

Ο ρατσισμός είναι συμβατός με τη δημοκρατία των ολίγων

Leave a comment

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες της εκρηκτικής ανάπτυξης στην Ευρώπη και την Αμερική είναι η λεηλασία και καταστροφή των λαών της Αφρικής και της Αμερικής. Εκμετάλλευση μέχρι θανάτου, υφαρπαγή του πλούτου και διάλυση των πολιτισμών των λαών σημαδεύουν την πρόοδο της Δύσης. Όσο εξωφρενικό κι αν ακούγεται, από το 1500 μέχρι το 1850, δηλαδή μέσα σε 350 χρόνια, οι δύο ήπειροι έχασαν το μεγαλύτερο μέρος του ενεργού πληθυσμού τους και αφυδατώθηκαν. Οι νεότερες μελέτες καταλήγουν στο πόρισμα ότι οι άνθρωποι που αφανίστηκαν στην (νότια, κεντρική και βόρεια) Αμερική και στην Αφρική εξ αιτίας της επιδρομής και κυριαρχίας των λευκών Ευρωπαίων, ανέρχονται σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια! Ο αφανισμός ήταν τόσο εκτεταμένος που οι πολιτισμοί των αυτοχθόνων της Αμερικής και της Αφρικής δεν ανέκαμψαν ποτέ ξανά. Και ήταν τόσο βαριές οι συνέπειες που, και μετά από επαναστάσεις και κάθε λογής αγώνες, ακόμα και με την υποχώρηση της αποικιοκρατίας και τη δημιουργία εθνικών κρατών, η εξουσία παρέμεινε στα χέρια των λευκών και επικράτησαν πλήρως οι κουλτούρες και τα συστήματα των δυτικών. Και μόνο από το γεγονός ότι, για παράδειγμα, οι Βραζιλιάνοι μιλούν πορτογαλέζικα, οι Τζαμαϊκανοί και οι Ινδιάνοι εγγλέζικα και οι άλλοι λαοί ισπανικά, σαν μην είχαν δικές τους γλώσσες, είναι χαρακτηριστικό της αλλοτρίωσης και υποταγής τους –με την αγριότερη βία που μπορεί να φανταστεί κανείς– στις επιταγές και τα συμφέροντα των λευκών επιδρομέων.

Σε πελώριες περιοχές, όπως της αχανούς βόρειας Αμερικής, από τη σημερινή Νέα Υόρκη μέχρι το Λος Άντζελες ή της τεράστιας Βραζιλίας νότια και της μικρής Κούβας στο κέντρο, απέμειναν ελάχιστοι από τα δεκάδες εκατομμύρια των ιθαγενών κατοίκων τους. Εξολοθρεύτηκαν όλοι, με λίγους διασωθέντες και διασκορπισθέντες μακριά από τη γη τους και χωρίς τον πολιτισμό τους. More

Παρακμή της Δύσης και ηθική έκλειψη του Ισραήλ

Leave a comment

Του Στέλιου Ελληνιάδη

«Τη νύχτα της σφαγής των Παλαιστινίων, η Σιών θριαμβολογούσε για μία πρεσβεία και μία Γιουροβίζιον. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο στυγερή ηθική έκλειψη». Έτσι αρχίζει το άρθρο του ο θαρραλέος Gideon Levy στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. «Τη Δευτέρα, όταν το μέτρημα των θανάτων αυξανόταν ανησυχητικά, η Ιερουσαλήμ γιόρταζε την (αμερικάνικη) πρεσβεία και το Τελ Αβίβ χαιρόταν για τη Γιουροβίζιον… Το ισραηλινό μυαλό έχει ξεπλυθεί αμετάκλητα, η καρδιά σφραγίστηκε οριστικά. Η ζωή ενός Παλαιστίνιου δεν αξίζει πια τίποτα. Εάν 60 αδέσποτα σκυλιά σκοτώνονταν σε μια μέρα από ισραηλινούς στρατιώτες, ολόκληρη η χώρα θα ξεσηκωνόταν κραυγάζοντας. Οι σφαγείς των σκύλων θα δικάζονταν, το έθνος του Ισραήλ θα είχε αφιερώσει προσευχές στα θύματα… Αλλά τη νύχτα της σφαγής των Παλαιστινίων, η Σιών γιόρταζε και ήταν ευφρόσυνη: είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο στυγερή ηθική έκλειψη. Ούτε είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το αντίθετο σενάριο: 60 Ισραηλινοί σκοτωμένοι σε μια μέρα και τα πλήθη να γιορτάζουν την πρεσβεία στη Ραμάλα και να διασκεδάζουν σε μία συναυλία στο Ελ Μπιρέ επευφημώντας τη νίκη του αραβικού «Ένα αστέρι γεννιέται», ενώ οι παρουσιαστές της τηλεόρασης και οι καλεσμένοι τους χασκογελάνε κατά τη διάρκεια της ζωντανής αναμετάδοσης. Ω, αυτά τα ζώα οι Παλαιστίνιοι, ω, τα τέρατα. […]

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ είναι καλά προετοιμασμένο για να σφάζει εκατοντάδες και χιλιάδες και να εκδιώκει δεκάδες χιλιάδες. Τίποτα δεν θα το σταματήσει. Πρόκειται για το τέλος της συνείδησης, το σόου της ηθικής έχει τελειώσει. Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών το απέδειξαν αποφασιστικά. Οι τροχιές οριοθετήθηκαν, η υποδομή του τρόμου έχει φτιαχτεί. Δεκάδες χρόνια πλύσης εγκεφάλου, δαιμονοποίησης και απανθρωπισμού απέδωσαν καρπούς. Η συμμαχία ανάμεσα στους πολιτικούς και τα ΜΜΕ για να αποκρύπτουν την πραγματικότητα και να την αρνούνται πέτυχε. Το Ισραήλ έχει σεταριστεί να διαπράττει φρικαλεότητες. Κανένας δεν θα σταθεί πλέον στο δρόμο του. Ούτε από μέσα ούτε από έξω. […] More

Θανάσιμες ψευδαισθήσεις

Leave a comment

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Κανένας δεν βγαίνει ακέραιος από την επαφή του με τον διάβολο. Κάποιοι προοδευτικοί άνθρωποι που νόμισαν ότι με τη βοήθεια των ξένων δυνάμεων θα βελτίωναν τα δικά τους καθεστώτα, διαψεύστηκαν παταγωδώς βιώνοντας όλη αυτή τη φρίκη, τον εξανδραποδισμό και τον αφανισμό των χωρών και των πολιτισμών τους. Για παράδειγμα, οι Σύριοι που διεκδικούσαν δημοκρατικές αλλαγές χωρίς να είναι όργανα των ΗΠΑ ή του Ισραήλ, παραδέχονται ότι σε μία χώρα που δεν υπάρχει πια το αρχικό τους αίτημα έχει γίνει θρύψαλα. Μάλιστα, πολλοί έχουν καταρρακωθεί ψυχικά καθώς βλέπουν πολύ καθαρά ότι σκοπός των μητροπόλεων δεν ήταν ο εκδημοκρατισμός του καθεστώτος και η ανασυγκρότηση και αναβάθμιση των χωρών τους, αλλά η καταστροφή και λεηλασία τους.

Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι που διατηρούν ψευδαισθήσεις. Που δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι οι μητροπόλεις ποτέ δεν ενδιαφέρονται για τους λαούς και τους πολιτισμούς. Τα ιστορικά παραδείγματα είναι αμέτρητα και η μονοδιάστατη κατεύθυνση των «εφαρμογών» αποκλειστική. Η όποια στήριξη των προοδευτικών δυνάμεων πάνω στις μητροπόλεις είναι άκρως προβληματική και επικίνδυνη. Ας μην ξεχνάμε το ΕΑΜ και τους Άγγλους. Εξίσου θανάσιμα επικίνδυνη είναι η –εκούσια ή ακούσια- ανάμιξη μιας χώρας στους γεωστρατηγικούς ελιγμούς των ξένων δυνάμεων ή στην καθ’ οιονδήποτε τρόπο εμπλοκή της στις ανταγωνιστικές τους συγκρούσεις. More

SOS! Οι αναθυμιάσεις δηλητηριάζουν την Ελλάδα

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/kapnos.jpg

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Δυστυχώς, λίγοι ενδιαφέρονται για τις πολιτικές επιπτώσεις που έχει η ασύδοτη παράδοση των ελληνικών εδαφών στις πολυεθνικές του πετρελαίου. Χρόνια ολόκληρα προπαγάνδας από τα οργανωμένα συμφέροντα, αλλά και από αδαείς εθνικιστές που πίστεψαν στην οικονομική ευμάρεια που θα φέρουν τα πετρέλαια, χαλάρωσαν την επαγρύπνηση της κοινωνίας και των προοδευτικών φορέων για τους κινδύνους από την «πετρελαιοποίηση» της Ελλάδας. Κανένας προβληματισμός δεν αναπτύχθηκε, καμία άμυνα δεν οργανώθηκε. Κι έτσι, τώρα, που ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως, αμυντικά έργα δεν έχουν γίνει και είναι η χώρα ξέφραγο αμπέλι. Η τελευταία οργανωμένη γραμμή άμυνας που θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ότι στην πραγματικότητα ήταν πιο διάτρητη κι από ένα κεφάλι γραβιέρας με φαρδιές διαμπερείς τρύπες.

Εάν υπήρχε ο προβληματισμός, θα είχαμε προετοιμάσει την κοινωνία για το τι μας επιφυλάσσει η ζητούμενη «πετρελαιοποίηση». Θα επισημαίναμε μερικές σημαντικές και αναμφισβήτητες αλήθειες. Ότι καμία χώρα που δεν έχει λύσει το πολιτικό της πρόβλημα, της ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, δεν έχει συμφέρον να «πετρελαιοποιηθεί» άρον άρον υπό συνθήκες ευνοϊκές μόνο για τις εταιρίες. Κι όταν «πετρελαιοποιηθεί», η ελλειμματική της ανεξαρτησία και κυριαρχία περιορίζεται ακόμα περισσότερο. Και ότι τα οικονομικά της οφέλη είναι πολύ μικρότερα απ’ ό,τι φαντάζονται οι ευκολόπιστοι και ψευδώς καλλιεργούν οι κατευθυνόμενοι ντελάληδες. More

Τα φρικιαστικά εγκλήματα της Shell στη Νιγηρία

Leave a comment

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/01/Shell-nigeria.jpg

του Στέλιου Ελληνιάδη

Οι εταιρίες έρευνας, εξόρυξης και εμπορίας πετρελαίου είναι οι πιο δολοφονικές. Με την ισχύ τους, που απορρέει από το πολύτιμο «προϊόν», τις πλάτες των μεγάλων δυνάμεων και το δικό τους τεράστιο οικονομικό, επικοινωνιακό και πολιτικό παγκόσμιο δίκτυο, καθορίζουν τους όρους της συναλλαγής τους με τις κυβερνήσεις των χωρών απ’ όπου προμηθεύονται την πρώτη ύλη. Όροι που διαφέρουν από χώρα σε χώρα ανάλογα με την ισχύ που διαθέτει η κάθε πλευρά στη δεδομένη στιγμή. Όροι οι οποίοι είναι διαπραγματεύσιμοι μόνο με τοπικές αρχές που έχουν αυτοδιάθεση και πραγματική εξουσία. Με τις υπόλοιπες, δηλαδή τις χώρες εκτός μητροπολιτικού πυρήνα, οι διαπραγματεύσεις είναι τυπικές και οι συμβάσεις λεόντειες. Όπου προβάλλεται αντίσταση, κάμπτεται με εξαγορές πολιτικών, δημοσιογράφων, επιστημόνων και επιχειρηματιών, αλλά και με την άσκηση άμεσης ή έμμεσης βίας, πριν και μετά τη σύναψη και εν συνεχεία την έναρξη εφαρμογής των συμφωνιών. Πραξικοπήματα, ανατροπές κυβερνήσεων, πόλεμοι, διαλύσεις κρατών, αποκλεισμοί και κυρώσεις, δολοφονίες και γενοκτονίες είναι συστατικά της συνηθισμένης πρακτικής των πολυεθνικών. Δεν πρόκειται για φήμες∙ όλες οι περιπτώσεις είναι αποδεδειγμένες και καταγεγραμμένες, από την ανατροπή του Μοσαντέκ στο Ιράν μέχρι το λιντσάρισμα του Καντάφι στη Λιβύη και την συνεχιζόμενη προσπάθεια από τις ΗΠΑ, την Ισπανία κ.ά., ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης της Βενεζουέλας. Η περίπτωση της Shell στη Νιγηρία ανήκει στον κανόνα που εφαρμόζεται με εξειδικευμένες παραλλαγές ανά χώρα και εποχή. Προφανή πράγματα και γνωστές καταστάσεις που, όμως, η απόδειξή τους με αδιάσειστα ντοκουμέντα που μπορούν να οδηγήσουν σε δικαστική διερεύνηση και απόδοση ευθυνών είναι εξαιρετικά δύσκολη, χρονοβόρα, δαπανηρή και συχνά πολύ επικίνδυνη. Η Διεθνής Αμνηστία χρειάστηκε 20 χρόνια έρευνας για να αποκτήσει τα ντοκουμέντα που στοιχειοθετούν νομικά τα αποτρόπαια εγκλήματα της Shell. Χωρίς κι αυτό να σημαίνει ότι η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη του ένοχου συστήματος θα επιληφθεί δεόντως… More

Ούτε κοινή λογική;

Leave a comment

Ούτε κοινή λογική;

του Στέλιου Ελληνιάδη

1. Επί βδομάδες ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα πάνω από 320.000 άνθρωποι, στα καλά-καθούμενα και χωρίς να φταίνε. Μια πολιτική μαζικής περιφρόνησης των πολιτών. Κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας να περιμένουν σε τεράστιες ουρές μέχρι και ΤΕΣΣΕΡΙΣ ώρες για να βγάλουν κάρτα για τα μέσα μαζικής μεταφοράς! Με στοιχεία που χρειάζονται για να βγάλεις διαβατήριο, αλλά χωρίς την αναγκαία υποδομή, οι ιθύνοντες έκαναν ένα τρομακτικό καψόνι σε εκατοντάδες χιλιάδες μεροκαματιάρηδες. Και η προχειρότητα και η ταλαιπωρία συνεχίζεται ενώ έχει τεθεί το σύστημα σε λειτουργία! Μέχρι χτες, τα αυτόματα μηχανήματα δεν έβγαζαν εισιτήρια των 60 λ., δηλαδή για μια πολύ μεγάλη κατηγορία επιβατών που είναι οι άνω των 65 (και άλλοι). Στην Ομόνοια, η ουρά στα εκδοτήρια παρέμενε μεγάλη και οι ηλικιωμένοι, πολλοί με προβλήματα υγείας, πρέπει να στέκονται στην ουρά επί ώρες προκειμένου να βγάλουν υποχρεωτικά κάρτα των δέκα εισιτηρίων γιατί μονό εισιτήριο, για μία διαδρομή δεν υπάρχει!
Τους μεν, με δέλεαρ την έκπτωση, τους φακελώνουν κανονικά με την μηνιαία κάρτα, πού και πότε μπαίνουν και βγαίνουν, προετοιμασία μάλλον για το τσιπάκι κάτω από το δέρμα, και στους υπόλοιπους αρνούνται το δικαίωμα να αγοράζουν ένα εισιτήριο μονής διαδρομής! More

Συμβάντα, εντός και εκτός: έτος 1983

Leave a comment

Συμβάντα, εντός και εκτός: έτος 1983

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Το 1983, συνεχίζονταν οι πόλεμοι που ήταν σε εξέλιξη, με πάρα πολλά θύματα στο μέτωπο Ιράκ-Ιράν, που κανένας στη Δύση δεν τα μνημόνευε, σε αντίθεση με τους 260 Αμερικανούς πεζοναύτες και τους 58 Γάλλους καταδρομείς που ανατινάχτηκαν στη Βηρυτό. Σε όλη την Ευρώπη γίνονται μεγάλες διαδηλώσεις εναντίον της εγκατάστασης πυραύλων Κρουζ και Πέρσινγκ. Οι Σοβιετικοί καταρρίπτουν ένα νοτιοκορεατικό αεροπλάνο με 269 επιβάτες που εισχώρησε βαθιά στο έδαφός τους είτε από απώλεια προσανατολισμού είτε εκ προμελέτης, ενώ ο πρόεδρος Ρίγκαν αναγγέλλει τον «Πόλεμο των άστρων». Ο Ψυχρός Πόλεμος καλά κρατεί και πολλοί λαοί ανθίστανται στην αποικιοκρατία και τα φασιστικά καθεστώτα παρά τους βομβαρδισμούς και τις σφαγές, όπως στη Χιλή όπου η χούντα δολοφονεί 17 διαδηλωτές και στην Ινδία σφάζονται από τους Ινδουιστές πάνω από 600 μουσουλμάνοι. More

Στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, η αμηχανία των διανοουμένων και η κρυφή ελπίδα

Leave a comment

Στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, η αμηχανία των διανοουμένων και η κρυφή ελπίδα

Περι πολιτισμού: Κώστας Λιβιεράτος, Στέλιος Ελληνιάδης, Σοφία Παπασπυρίδωνος, Κάρλος Λατούφ (φωτό Martine Periquet)

Στην Ελλάδα, οι εφημερίδες έχουν και «σελίδες πολιτισμού». Κάτω απ’ αυτή τη βινιέτα είναι τα γράμματα και οι τέχνες. Ο πολιτισμός, όμως, είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Είναι ο τρόπος που ζούμε και σκεφτόμαστε, οι συμπεριφορές μας, τα μέσα που επικοινωνούμε και πολλά άλλα. Αυτά δεν περιλαμβάνονται στις σελίδες του πολιτισμού. Εμάς, όμως, μας απασχολούν γιατί μας ενδιαφέρει το ανθρωπογενές περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε. Πώς καθορίζονται οι σχέσεις και πώς η εξέλιξή τους σταθεροποιεί ή αλλάζει την κοινωνία.

Σήμερα, στο δυτικό κόσμο, οι τέχνες έχουν χάσει σε μεγάλο βαθμό τον διαπλαστικό τους ρόλο. Είναι ακραία συμβατικές. Οι τέχνες είχαν ανέκαθεν στον πυρήνα τους μία κεντρική κατεύθυνση αμφισβήτησης, ανατροπής και ανάπλασης του κόσμου. Τώρα, οι τέχνες, σε γενικές γραμμές, οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα, είναι σαν ένα σάουντρακ. Σαν τη μουσική που γράφει ένας συνθέτης για μια κινηματογραφική ταινία με σκοπό να διευκολύνει την αποδοχή των μηνυμάτων που θέλουν ο σκηνοθέτης, ο σεναριογράφος και ο παραγωγός να περάσουν στους θεατές. Έχει χαθεί ή υποβαθμιστεί ένα βασικό δημιουργικό στοιχείο της τέχνης. Το ίδιο που έχει πάθει η αριστερή πολιτική, η οποία έχει χάσει τον προσανατολισμό της και βασικά συστατικά της στοιχεία. Και αυτό που συμβαίνει στις τέχνες και στην αριστερή πολιτική αντανακλά τις διαμορφώσεις που έχουν λάβει χώρα μέσα στις κοινωνίες τις οποίες επηρεάζουν και από τις οποίες επηρεάζονται. More

Ιράν: Το σύγχρονο soundtrack της Ανατολής! (Μέρος γ)

Leave a comment

Του Στέλιου Ελληνιάδη

Μέρος α’   Μέρος β’

Στο Μουσείο Μουσικής του Ισφαχάν, λίγο πριν τελειώσει η ξενάγησή μας, η κοπέλα που είχε αναλάβει να μας ενημερώσει και να μας λύσει όλες τις απορίες σχετικά με τα μουσικά όργανα και τις μουσικές του Ιράν, μας ανακοίνωσε ότι ο διευθυντής του μουσείου Mehrdad Jeihouni και οι συνεργάτες του ήθελαν να κάνουν μια μικρή συναυλία για μας. Κι έτσι, βρεθήκαμε σε μια μικρή, αλλά πολύ ατμοσφαιρική αίθουσα με καθίσματα, για να ακούσουμε πώς παίζονται μερικά από τα όργανα που ήταν εκτεθειμένα στις βιτρίνες των δύο ορόφων του μουσείου. Τέσσερις μουσικοί, μεταξύ των οποίων και ο διευθυντής, έπαιξαν δύο μουσικά κομμάτια διάρκειας περίπου μισής ώρας ενώ στην αίθουσα έμπαιναν διακριτικά και μερικοί άλλοι νιόφερτοι επισκέπτες του μουσείου που χάρη σε μας ευεργετήθηκαν κι αυτοί από την εκτός προγράμματος παράσταση. More

Older Entries