Αρχική

Ο Τσίπρας στις ΗΠΑ: Η σύγχρονη εκδοχή του «Ανήκομεν εις την Δύσιν»

Σχολιάστε

Ο Τσίπρας στις ΗΠΑ: Η σύγχρονη εκδοχή του «Ανήκομεν εις την Δύσιν»

Του Σπύρου Παναγιώτου

Η προδιαγεγραμμένη τύχη των φτωχών συγγενών του μνημονιακού προτεκτοράτου

Το ταξίδι του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα και του μισού υπουργικού συμβουλίου στις ΗΠΑ αποτελεί μοναδική επικοινωνιακή ευκαιρία για την κυβέρνηση, στην μακρά προσπάθεια αντιστροφής του αρνητικού κλίματος στο εσωτερικό της χώρας και προβολής του μύθου για την επερχόμενη διέξοδο της οικονομίας και της κοινωνίας από το μαύρο πέπλο των μνημονίων. Ίσως είναι και ο μοναδικός στόχος, το μοναδικό ζητούμενο.

Δεν ισχύει το ίδιο για την αμερικανική πλευρά. Πίσω από τα καλά λόγια, που θα περισσέψουν, και τις διαβεβαιώσεις για «συμπαράσταση» στο κυβερνητικό έργο κρύβονται απαιτήσεις για νέες παραχωρήσεις. Ωμά, κυνικά ζητείται η χωρίς όρους παράδοση της χώρας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ στη Ν. Α Μεσόγειο και η συνδρομή της στην περικύκλωση της Ρωσίας. Παράλληλα απαιτείται η απρόσκοπτη συμμετοχή των αμερικάνικων εταιρειών στο πλιάτσικο της ελληνικής οικονομίας στους στρατηγικούς τομείς της ενέργειας και των υποδομών. Τα ανταλλάγματα; Πέρα από τις πιθανές χάντρες προς του «ιθαγενείς» δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από την εκδήλωση ανοχής των ΗΠΑ στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όσο αυτή, πειθήνια και αποτελεσματικά, εκτελεί το συμβόλαιο που έχει προσυπογράψει. Πέραν τούτου ουδέν. Περισσότερα

Advertisements

ΡΥΠΑΝΣΗ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ: Στο απυρόβλητο ο βασικός ένοχος

Σχολιάστε

ΡΥΠΑΝΣΗ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ: Στο απυρόβλητο ο βασικός ένοχος

Του Σπύρου Παναγιώτου

Καθυστερήσεις και ερωτήματα αναδεικνύουν τις κυβερνητικές ευθύνες.

Έχουν περάσει τρεις εβδομάδες από το ναυάγιο του «Αγ. Ζώνη ΙΙ» και τα ερωτήματα πληθαίνουν αναδεικνύοντας όλο και πιο καθαρά τις κυβερνητικές ευθύνες  αλλά και εκείνες που προκύπτουν  από την ολοκληρωτική παράδοση του πρώτου λιμανιού της χώρας σε ένα άθλιο κύκλωμα οικονομικών συμφερόντων με έντονη οσμή λαθρεμπορίας καυσίμων.

Η εικονική αντιπαράθεση ανάμεσα στη ΝΔ  και την Κυβέρνηση  αλλά και η δημοσιότητα που δόθηκε στο ναυάγιο περιορίστηκε  στην ανάδειξη των σοβαρότατων ευθυνών, στην ανεπάρκεια  και στην εγκληματική  ολιγωρία του  υπ. Ναυτιλίας  που σίγουρα υπήρξαν, αποσιώπησε ωστόσο  συνειδητά  την  διαχρονική πηγή του κινδύνου που δεν είναι άλλη από  την παράνομη  δράση  και την ποινική ασυλία μιας  κυριολεκτικά ασύδοτης ναυτιλίας. Περισσότερα

Τα σημερινά ερείπια των Δίδυμων Πύργων

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Περισσότερο χαοτικός και επικίνδυνος ο κόσμος, δεκαέξι χρόνια μετά

Συμπληρώθηκαν 16 χρόνια από τις 11 Σεπτέμβρη του 2001. Δεκαέξι χρόνια από την πιο μεγάλη και αιματηρή τρομοκρατική επίθεση που γνώρισε ο κόσμος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Τα πιο σημαντικά στοιχεία, όσο αφορά τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και τις δυνάμεις που οργάνωσαν ή ήξεραν για εκείνο το χτύπημα, παραμένουν άγνωστα για την κοινή γνώμη. Και θα παραμείνουν άγνωστα για καιρό ακόμα.

Το βέβαιο είναι ότι η ανθρωπότητα πλήρωσε τίμημα πολύ βαρύτερο από εκείνο των αθώων θυμάτων της Νέας Υόρκης. Δύο μακρόχρονοι πόλεμοι σε Αφγανιστάν και Ιράκ, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της αντίδρασης των ΗΠΑ. Εκατομμύρια τα θύματα των πολεμικών μετώπων και της ανατίναξης ολόκληρων χωρών με πρόσχημα την αντιμετώπιση της «ασύμμετρης απειλής» της ισλαμικής τρομοκρατίας, την οποία είχαν εκθρέψει οι υποτιθέμενοι διώκτες της. Σε τρισεκατομμύρια δολάρια ανέρχονται οι πολεμικές δαπάνες που καρπώθηκαν μια χούφτα πολυεθνικές του στρατιωτικού συμπλέγματος. Η πιο επιθετική μορφή του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού προωθήθηκε σε παγκόσμια κλίμακα, ολοκληρώνοντας την καταστροφή σε μεγάλες περιοχές του πλανήτη, ακόμα και στις περιφέρειες των ίδιων των ιμπεριαλιστικών κέντρων και μητροπόλεων. Οι δημοκρατικές ελευθερίες συρρικνώθηκαν στον υπέρτατο βαθμό. Η παγκόσμια κρίση του 2008 συνεχίζεται και απειλεί με νέες υποτροπές. Όλα πιστοποιούν τις ολέθριες συνέπειες των όσων ακολούθησαν, για τους λαούς και τους εργαζόμενους του Κόσμου. Την ίδια στιγμή, το πολυετές βούλιαγμα των ΗΠΑ στο πεδίο των μετώπων οδήγησε σε επέκταση του πολέμου. Η καταστροφή της Λιβύης πρώτα και η, σε εξέλιξη, σύγκρουση στη Συρία, ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των αιματηρών πολεμικών συγκρούσεων που εγκαινιάστηκαν μετά τις 11/9. Περισσότερα

Ένας πιο επικίνδυνος, πιο ασταθής, πιο χαοτικός κόσμος

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Που οδηγεί η συνεχής κλιμάκωση της έντασης στην Κορεάτικη Χερσόνησο;

Πόσο εφησυχασμένοι μπορεί να είναι οι άνθρωποι μπροστά στις τελευταίες εξαγγελίες του Αμερικάνου προέδρου ότι «η στρατιωτική δράση δεν είναι η πρώτη επιλογή» στη Βόρεια Κορέα; Και παράλληλα πόσο ανήσυχοι, όταν η πιο πάνω δήλωση συνοδεύτηκε με τη διευκρίνηση ότι «δεν θα ανεχθούμε ό,τι συμβαίνει στη Βόρεια Κορέα»;

Η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται στη χερσόνησο της Κορέας, αποδεικνύεται εξαιρετικά περίπλοκη, κρύβοντας τεράστιες προκλήσεις και μεγάλους κινδύνους. Η αλληλουχία αντιφατικών και αλληλοαναιρούμενων δηλώσεων, κυρίως από την πλευρά των Αμερικάνων ιθυνόντων, αποτελεί μάρτυρα του βαθιού διχασμού που διαπερνά τις σχέσεις όσων είναι σε θέση να παίρνουν ή να επιβάλλουν αποφάσεις στις ΗΠΑ, αλλά και του βαθιού διχασμού, στα όρια εμφύλιας σύγκρουσης, που διαπερνά την αμερικάνικη κοινωνία. Περισσότερα

Οι μισές αλήθειες του Γιάνη Βαρουφάκη

1 σχόλιο

του Σπύρου Παναγιώτου

Η «επάρκεια» των διαπραγματευτών και η διάψευση των αυταπατών

Ενοχλούν οι συνεχείς επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις του Γιάνη Βαρουφάκη. Ενοχλούν σύσσωμο το μνημονιακό πολιτικό προσωπικό για έναν κοινό λόγο και ορισμένους διαφορετικούς. Ο κοινός λόγος είναι ότι ο Γ. Βαρουφάκης επιμένει να υποστηρίζει ότι υπήρχε δρόμος πίεσης της ευρωκρατίας που θα οδηγούσε σε μια πιο ήπια διευθέτηση της πορείας της χώρας από το 2015 και μετά. Όλες οι πτέρυγες των μνημονιακών αδυνατούν να παραδεχθούν κάτι τέτοιο. Από την περίοδο του Καστελόριζου μέχρι σήμερα, καμία κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να σκεφτεί, όχι να επεξεργαστεί, ένα σχέδιο που θα απέτρεπε την χρόνια και διαρκή οικονομική, πολιτική και κοινωνική εκθεμελίωση, της χώρας. Και όταν προβάλλεται μια τέτοια λύση όλες οι πτέρυγες αθροίζονται και αφρίζουν για την ύβρι. Μοναδικός δρόμος εξόδου από τα μνημόνια είναι η αποδοχή ολόκληρης της θεραπείας σοκ του νεοφιλελευθερισμού. Τα υπόλοιπα είναι μπαρουφακιάδες…. Τελεία και παύλα!

Υπάρχουν βέβαια και οι διαφορές. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποτινάξει την ρετσινιά της αντιμνημονιακής εποχής του, το συντομότερο δυνατό. Ο Αλ. Τσίπρας παραδέχθηκε, από τη Βουλή, τις αυταπάτες της πρώτης περιόδου. Τώρα ομολόγησε, στον βρετανικό Guardian, το «λάθος Βαρουφάκη». Η παρένθεση έκλεισε. Το νέο όραμα Τσίπρα είναι η έξοδος στις αγορές, η ανάκαμψη της οικονομίας μέσω της εκποίησης του δημόσιου πλούτου και η φιλανθρωπική, με προγράμματα ΕΣΠΑ, διαχείριση της φτώχειας που σκορπίζει η διαρκής μνημονιακή επιτροπεία. Περισσότερα

Τι ενώνει τον Αλέξη και τον Πάνο;

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Δύο πολιτικοί τυχοδιώκτες στην ίδια κυβέρνηση

Οι καλοκαιρινοί καύσωνες πυροδοτούν και την πολιτική ζωή του τόπου. Αίφνης, όλα περιστρέφονται γύρω από το οζώδες θέμα της διαπλοκής. Εξεταστική για τον Καμμένο, διορισμός Θάνου, δικαστική διερεύνηση Γιάννου Παπαντωνίου, δηλώσεις Μαρινάκη, αποκαλύψεις κατάδικων, είναι όσα κυριαρχούν στα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται απλά για απόπειρα παραπλάνησης των πολιτών.

Πρόκειται για κάτι βαθύτερο. Η πολιτική ζωή του τόπου και η πολιτική αντιπαράθεση των καθεστωτικών κομμάτων όλο και πιο πολύ βυθίζεται στην επιρροή του εσμού των επιχειρηματιών που παίζουν πλέον ρόλο στη νέα κατάσταση. Και όλο και πιο πολύ δανείζονται από τις μεθόδους τους…

Εκείνο που έχει ενδιαφέρον, ως γενικό ερώτημα, είναι γιατί ο Αλ. Τσίπρας επιλέγει να υποστηρίξει χωρίς επιφυλάξεις τον υπουργό του και διακινδυνεύει να υποστεί και ο ίδιος φθορά βάζοντας στο επίκεντρο του κάδρου το πρόσωπο του. Κάτι μάλιστα που δεν συνήθιζε για πολύ πιο ανώδυνα πράγματα. Περισσότερα

Μια δοκιμασμένη συστημική επιλογή

Σχολιάστε

 Του Σπύρου Παναγιώτου

Η κεντροαριστερή διαχείριση δεν είναι ελληνική εφεύρεση. Δεν είναι καν νέα μέθοδος διαχείρισης της πολιτικής ζωής. Δοκιμάστηκε κυρίως στην Ευρώπη, πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν οι δυνάμεις του «ευρωκομουνισμού» και της Σοσιαλδημοκρατίας και αξιοποιήθηκε αποτελεσματικά στους πρώτους πολέμους της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια.

Ήταν κεντροαριστερές οι δυνάμεις και οι κυβερνήσεις που νομιμοποίησαν και συμμετείχαν ενεργά στην διάλυση της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Είχε προηγηθεί, βέβαια, η πρώτη επίθεση στο Ιράκ για να ακολουθήσουν αργότερα και νέες σταυροφορίες των ΗΠΑ και των πρόθυμων συμμάχων τους στην Μ. Ανατολή με οικουμενική στήριξη.

Ήταν οι ίδιες δυνάμεις που έπαιξαν ενεργό ρόλο στην συγκρότηση «μεγάλων κυβερνητικών συνασπισμών» (Γερμανία, Ιταλία, Ελλάδα) για την ασφαλή συστημική διαχείριση των συμπτωμάτων της οικονομικής κρίσης που, αν και υπέβοσκε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 με σοβαρά αλληλοδιάδοχα οικονομικά επεισόδια, άρχισαν να δυναμώνουν παγκόσμια. Ήταν οι ίδιες δυνάμεις που μετά το ξέσπασμα της πρόσφατης κρίσης οδήγησαν τον Ευρωπαϊκό Νότο στο ζουρλομανδύα των μνημονίων και της κοινωνικής καταστροφής. Περισσότερα

Τι ενώνει τον Αλέξη και τον Πάνο;

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Δύο πολιτικοί τυχοδιώκτες στην ίδια κυβέρνηση

 Οι καλοκαιρινοί καύσωνες πυροδοτούν και την πολιτική ζωή του τόπου. Αίφνης, όλα περιστρέφονται γύρω από το οζώδες θέμα της διαπλοκής. Εξεταστική για τον Καμμένο, διορισμός Θάνου, δικαστική διερεύνηση Γιάννου Παπαντωνίου, δηλώσεις Μαρινάκη, αποκαλύψεις κατάδικων, είναι όσα κυριαρχούν στα ΜΜΕ. Δεν πρόκειται απλά για απόπειρα παραπλάνησης των πολιτών.

Πρόκειται για κάτι βαθύτερο. Η πολιτική ζωή του τόπου και η πολιτική αντιπαράθεση των καθεστωτικών κομμάτων όλο και πιο πολύ βυθίζεται στην επιρροή του εσμού των επιχειρηματιών που παίζουν πλέον ρόλο στη νέα κατάσταση. Και όλο και πιο πολύ δανείζονται από τις μεθόδους τους…

Εκείνο που έχει ενδιαφέρον, ως γενικό ερώτημα, είναι γιατί ο Αλ. Τσίπρας επιλέγει να υποστηρίξει χωρίς επιφυλάξεις τον υπουργό του και διακινδυνεύει να υποστεί και ο ίδιος φθορά βάζοντας στο επίκεντρο του κάδρου το πρόσωπο του. Κάτι μάλιστα που δεν συνήθιζε για πολύ πιο ανώδυνα πράγματα. Περισσότερα

Τουρισμός: Η φαντασιακή ναυαρχίδα της ανάκαμψης

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Η πραγματικότητα πίσω από το μύθο της «ελληνικής» τουριστικής βιομηχανίας

Πάνω από 30 εκατομμύρια τουρίστες θα επισκεφθούν τη χώρα μας αυτή τη χρονιά, εκτιμούν οι ειδικοί της αγοράς. Για δεύτερο συνεχή χρόνιο θα σπάσει το πανελλαδικό ρεκόρ ξένων επισκεπτών, πανηγυρίζουν οι κυβερνητικοί ιθύνοντες. Από κοινού αγορές και κυβέρνηση έχουν αναδείξει την τουριστική αγορά σαν το βαρύ χαρτί της ελληνικής οικονομίας, σαν το πιστοποιητικό της εξόδου της χώρας από την κρίση.

Πράγματι, η σημερινή κυβέρνηση συνέχισε πιστά τα βήματα και τις κατευθύνσεις όλων των προηγούμενων. Με αντισυνταγματικές παρεμβάσεις προώθησε φακέλους επενδυτικών σχεδίων που καθυστερούσαν σε διάφορα επίπεδα της δικαιοσύνης. Παραθαλάσσιες εκτάσεις, οικόπεδα-φιλέτα, δασικές εκτάσεις και αιγιαλοί, νομοθετικές και ρυμοτομικές ρυθμίσεις, όλα έγιναν σύμφωνα με τις επιθυμίες των επενδυτών. Οι τράπεζες, με όπλο τα κόκκινα δάνεια, πίεζαν ασφυκτικά ξενοδόχους να πουλήσουν τις επιχειρήσεις τους, να παραχωρήσουν μερίδια ή να συγχωνευθούν με μεγάλους παίκτες του εξωτερικού. Περισσότερα

Τέλος εποχής…

Σχολιάστε

Μαδώντας τη μαργαρίτα, του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

του Σπύρου Παναγιώτου

Το βάθεμα του μνημονιακού ημι-αποικιακού καθεστώτος

Ο κ. Μητσοτάκης αποχαιρετίστηκε από τον πολιτικό κόσμο με τιμές και επαίνους που ξεπερνούσαν κατά πολύ το έργο του. Η οικουμενική συγκίνηση έκρυβε κάτι περισσότερο από το θαυμασμό στην αποδοχή των νεοφιλελεύθερων μονόδρομων που και ο ίδιος υπηρέτησε πιστά και μερικές φορές πιο πρώιμα από τα μηνύματα της εποχής του. Έκρυβε μια αδιόρατη «ενοχή». Η σημερινή κρίση δεν έχει αναδείξει ηγέτες που κατάφεραν ή έστω επεδίωξαν να δώσουν το δικό τους χρώμα, τα δικά τους στοιχεία πολιτικής σε ένα δύσκολο διεθνές περιβάλλον. Ανεξάρτητα από το αν το ομολογούν ή όχι, όλοι κινήθηκαν στα όρια των προδιαγεγραμμένων και ασφυκτικών τροχιών που επέβαλαν οι δανειστές. Ο τελευταίος, μάλιστα, εξ αυτών, ο Αλ. Τσίπρας, θεώρησε ειλικρινές να περιγράψει σαν «αυταπάτη» τα όποια ψήγματα «αντίστασης» τόλμησε να εκφωνήσει προεκλογικά. Και να τα αντιστρέψει σε «μια από τα ίδια» μπροστά στις δυσκολίες που συνάντησε, παριστάνοντας έκτοτε τον μαχόμενο πρωθυπουργό που αποδέχεται πανηγυρίζοντας την μια ήττα πίσω από την άλλη.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά δεν συνιστούν έλλειμμα ηγετικών προσωπικοτήτων. Το φωτοστέφανο των πολιτικών προηγούμενων εποχών είναι υπερτιμημένο. Περισσότερα

Το ψέμα ως μέσο πολιτικής, το φαγοπότι ως στόχος

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Το success story της κεντροαριστερής διαχείριση αλά ΣΥΡΙΖΑ

Το πολιτικό σύστημα σε όλες του τις εκδοχές, παλιό και νέο μνημονιακό, είναι ενιαίο, ταυτόσημο. Έχει ίδια αντίληψη, τους ίδιους στόχους στην πολιτική του. Έχει την ίδια μέθοδο ως εργαλείο άσκησης της πολιτικής. Ας αφήσουμε οριστικά τις αντιφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση και μετά. Οι αυταπάτες ηττήθηκαν οριστικά, δεν έχει νοστιμάδα η επανάληψη. Ας δούμε την κυβέρνηση όπως πολιτεύεται τώρα.

Ο κυνισμός, το συστηματικό ψέμα, ο εκβιασμός των πολιτών, η παρουσίαση μιας πλασματικής πραγματικότητας, η ξεδιάντροπη περιφρόνηση της νοημοσύνης μας είναι στην ημερήσια διάταξη. Και το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε πολύ ικανό στη καλλιέργεια εντυπώσεων μέσω των fake news, μέσω του ψέματος. Αυτό που με πομπώδες ύφος ανακοινώνεται χθες καταργείται σήμερα. Το ζοφερό παρών προβάλλεται ως παράθυρο ελπίδας. Ξέρουν καλά ότι δεν τους πιστεύει κανείς. Οι συνέπειες μιας 7χρονης κοινής πολιτικής δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες στους πολίτες. Περισσότερα

Καλώς ήλθατε στον… εκσυγχρονισμένο αποικιακό μεταπρατισμό

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Πώς ακριβώς εννοεί ο ΣΥΡΙΖΑ την ανάπτυξη που (ξανα)έρχεται

 Το λιμάνι του Πειραιά δόθηκε στους Κινέζους. Τα αεροδρόμια στους Γερμανούς. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης σε κοινοπραξία Γερμανών – Γάλλων και Σαββίδη. Το ελληνικό σε Λάτση και αραβικά κεφάλαια. Η εξόρυξη χρυσού, μαζί και η συστηματική ερήμωση της Χαλκιδικής, στους Καναδούς. Το νερό διεκδικείται από τους Γάλλους.

Οι τηλεπικοινωνίες είναι ήδη στα χέρια των Γερμανών, στους οποίους ετοιμάζονται να παραδοθούν η ηλεκτρική ενέργεια, τα δίκτυα διανομής και οι λιγνιτικές μονάδες -μαζί με τα εδάφη ολόκληρων νομών. Τα τρένα διεκδικούνται από τους Κινέζους. Το μετρό, οι αστικές και υπεραστικές συγκοινωνίες από τους Ιταλούς. Οι μεγάλες οδικές αρτηρίες, αυτές που μόλις εγκαινιάσθηκαν (και θα εγκαινιασθούν στα σίγουρα δυο–τρεις φορές ακόμα), έχουν τον ιδιοκτήτη τους (παραχωρησιούχο τον λένε) που πλουτίζει από τα όλο και αυξανόμενα διόδια. Μόνο οι χρεοκοπημένες τράπεζες παραμένουν ελληνικές κι αυτές, όμως, υπό τη διοίκηση και τον πλήρη έλεγχο των δανειστών. Περισσότερα

Το imbroglio* της διαπραγμάτευσης σε μια χώρα που διαλύεται

Σχολιάστε

Την προσοχή σας στα ψιλά γράμματα (του Βαγγέλη Παπαβασιλείου)

Toυ Σπύρου Παναγιώτου

Θα ήταν απλά για γέλια αν η εικόνα της κοινωνίας και της χώρας, το παρόν και το μέλλον όλων μας και των επομένων γενιών, δεν ήταν τόσο τραγική.

Ας δούμε το κυρίαρχο λόγο των μνημονιακών κομμάτων χωρίς τις φιοριτούρες των κατασκευασμένων δηλώσεων των ειδικών της επικοινωνίας που έχουν επιστρατευθεί από όλους και φιλότιμα προσδίδουν στην έννοια χειρισμός, πιο κοινά δούλεμα, νέους ορίζοντες και όρια.

Έχουμε μια κυβέρνηση που, για άλλη μια φορά, ψηφίζει με «βαριά καρδιά» καταστροφικά για τα χαμηλά εισοδήματα μέτρα, με τη δικαιολογία ότι μόνο έτσι θα βγούμε από την μνημονιακή επιτήρηση. Κάθε ομοιότητα με τις αντίστοιχες διαβεβαιώσεις των Σαμαρά-Βενιζέλου είναι αναμφισβήτητα τυχαία… Περισσότερα

Μετά το δημοψήφισμα στην Τουρκία, τι;

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Ο Ερντογάν πιο αποφασισμένος, απρόβλεπτος και επιθετικός

Ο Ερντογάν έχει στρατηγική και σχέδιο. Το είχε πριν το δημοψήφισμα, το έχει και μετά. Η διάσωσή του από το πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού, γεγονός που εν πολλοίς τον οδήγησε και στην επιλογή του δημοψηφίσματος, όχι μόνο δεν κλόνισε το σχέδιο του αλλά επιτάχυνε την εφαρμογή του. Η συγκέντρωση υπερεξουσιών στο πρόσωπο του, ο ιδιόμορφος συνδυασμός σουλτανοποίησης και ισλαμοποίησης της Τουρκίας αποτελεί το βασικό όχημα των επιλογών του. Το άνοιγμα στους Γκρίζους Λύκους και οι αναφορές στους «γκιαούρηδες» δείχνουν επιδιώξεις για μια ακραία πολιτική στην εσωτερική και εξωτερική σκηνή.

Οι οφθαλμοφανείς ανακολουθίες των χειρισμών του, οι συνεχείς ελιγμοί εκμετάλλευσης της κάθε χωριστής στιγμής, μπορεί να τον ανέδειξαν σε απρόβλεπτο ή και «εκνευριστικό» εταίρο, καθόλου όμως δεν τον εμπόδισαν να προχωρήσει τα σχέδιά του, να εκβιάζει λύσεις προς όφελός του, να γίνεται αποδεκτός (έστω προσωρινά), να κερδίζει χρόνο και από τους δύο κύριους συνομιλητές του, Τραμπ και Πούτιν. Περισσότερα

Τρόμος πάνω από την Ευρώπη

Σχολιάστε

Του Σπύρου Παναγιώτου

Το σκηνικό βίας προετοιμάζει τα νέα ευρωπαϊκά τοπία

Αγία Πετρούπολη, Στοκχόλμη, Ντόρτμουντ. Τα τελευταία επεισόδια μιας μακριάς αλυσίδας βίας πάνω από την Ευρώπη δεν λένε να κοπάσουν. Δυστυχώς, συναντιούνται με αντίστοιχα φαινόμενα που συγκλονίζουν τις χώρες της λεγόμενης περιφέρειας. Αίγυπτος, Τουρκία, Ιράκ, Αφγανιστάν αποτελούν συνηθισμένο στόχο μιας ατέλειωτα κλιμακούμενης βίας. Ο δυτικός κόσμος αντιδρά διαφορετικά στις δύο περιπτώσεις. Για τους ιθύνοντες και τα ΜΜΕ εκεί η ανθρώπινη ζωή «μετρά» διαφορετικά και κατά συνέπεια, πέρα από τα τυπικά λόγια ανησυχίας, ξεχνιούνται γρήγορα, περνούν στα αζήτητα.

Ο κυνισμός της Δύσης δεν μπορεί να αποτρέψει το προφανές; τα κοινά σημεία, τις ίδιες αιτίες που γεννούν τη βία από άκρη σε άκρη της Γης.

Συμπληρώνονται σχεδόν δυο δεκαετίες συστηματικής καταστροφής των πιο φτωχών γειτονιών του πλανήτη. Όλοι ανεξαίρετα οι Αμερικανοί πρόεδροι σε συνεργασία με μια ετερόκλητη κάθε φορά συμμαχία προθύμων έβαλαν τη σφραγίδα τους σε έναν ακήρυκτο αλλά παγκόσμιων διαστάσεων πόλεμο. Αφγανιστάν, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Λ. Αμερική, Σομαλία, Λιβύη, Συρία ατέλειωτη η σειρά. Περισσότερα

Ευρωπαϊκή Ένωση: Προς μια νέα Ιερά Συμμαχία

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Οι γεωπολιτικές αναστατώσεις επιταχύνουν τη συγκρότηση ενός πολιτικού διευθυντηρίου

Η Ευρώπη όπως τη γνωρίσαμε δεν υπάρχει πια. Πριν κοπάσουν οι πανηγυρισμοί της Συνόδου Κορυφής στη Ρώμη, η Βρετανία υπέβαλε και επίσημα την αίτηση αποχώρησής της σύμφωνα με το άρθρο 50 της Συνθήκης. Η πορεία εξόδου βέβαια έχει πολύ δουλειά καθώς υπάρχουν 19.000 κοινοτικές οδηγίες που έχουν ενσωματωθεί στη νομοθεσία της Βρετανίας. Αυτή η επίπονη και χρονοβόρα εργασία, θα αποτελέσει πηγή νέων εντάσεων και απειλών. Όλα αυτά όμως μοιάζουν ελάχιστης σοβαρότητας μπροστά στα πραγματικά διακυβεύματα του Brexit.

Η απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ε.Ε., συνιστά μια βαθύτερη επιλογή της άρχουσας τάξης της Βρετανίας. Η διαμόρφωση ενός νέου σχεδίου ανάμεσα σε ΗΠΑ και Μ. Βρετανία, η ανάληψη εκ μέρους τους διαφορετικών ρόλων με στόχο την παγκόσμια ηγεμονία, έξω από τις προδιαγραφές της παγκοσμιοποίησης όπως τη γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, διαμορφώνουν νέους όρους και δεδομένα. Είναι χαρακτηριστικό ότι και οι δυνάμεις εντός της Βρετανίας που επέμειναν στο «παραμένουμε Ευρώπη» αυτοδιαψεύδονται βλέποντας ότι το Brexit φέρνει κέρδη (το Χρηματιστήριο του Λονδίνου έχει ήδη ανακάμψει κατά 14%) και ευκαιρίες. Περισσότερα

60 χρόνια μετά: Ευρώπη πολλών ταχυτήτων

1 σχόλιο

Του Σπύρου Παναγιώτου

Φυγή προς τα εμπρός ή απαρχή της διάλυσης;

 «Η ενότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία…. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τάσσομαι υπέρ της ύπαρξης νέων μορφών συνεργασίας, υπέρ αυτού που αποκαλούμε “διαφοροποιημένες συνεργασίες”»
Φρανσουά Ολάντ

«Οι Ευρωπαίοι θα πρέπει “να έχουν το θάρρος να αποδεχτούν ότι ορισμένες χώρες προχωρούν πιο γρήγορα από τις άλλες” χωρίς ωστόσο να κλείνει ο δρόμος “για εκείνες που έχουν καθυστερήσει”»
Άνγκελα Μέρκελ

 

Μερικές ημέρες πριν γιορταστούν στη Ρώμη τα 60 χρόνια από την ίδρυσή της, η Ε.Ε «ανακαλύπτει» επίσημα την επιλογή των πολλαπλών ταχυτήτων μέσω των διαφοροποιημένων συνεργασιών.

Στην πραγματικότητα οι πολλαπλές ταχύτητες είναι τόσο παλιές όσο και η ίδια η Ε.Ε. Πίσω από τη φαντασμαγορία των πολιτικών της «σύγκλισης» και των μέτρων «κοινωνικής συνοχής», ξεδιπλώνονταν πολιτικές που επέτρεπαν στις χώρες της πρώτης ταχύτητας, και κυρίως στην ίδια τη Γερμανία, να καρπώνονται τεράστια κέρδη από τις χώρες της περιφέρειας, τις χώρες των χαμηλών ταχυτήτων. Όλα όσα φανερώθηκαν με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο στα χρόνια της τελευταίας κρίσης, αύξηση χρέους, αποβιομηχάνιση και αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού, πλεονάσματα των χωρών του Βορρά έναντι εκείνων του Νότου, σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Περισσότερα

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η Ευρώπη

Σχολιάστε

του Σπύρου Παναγιώτου

Για πρώτη φορά Αμερικανός πρόεδρος της γυρίζει επιδεικτικά την πλάτη

Η αντιπαράθεση και οι οικονομικοί ανταγωνισμοί ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ε.Ε. δεν είναι κάτι καινούργιο. Πάντα υπήρχαν και πολλές φορές παρουσιάζονταν στιγμές μεγάλης οξύτητας. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα ήταν τα βαριά πρόστιμα 13 δισ. ευρώ κατά της Apple στην Ιρλανδία και, ως αντίποινα, η εξίσου βαριά καταδίκη της Deutschebank από τα αμερικανικά δικαστήρια.

Οι μέχρι τώρα αντιπαραθέσεις αφορούσαν όμως δύο εταίρους που μέσα στον ανταγωνισμό τους είχαν αποδεχθεί και συν-λειτουργούσαν στο χαοτικό σύστημα της παγκοσμιοποίησης και παράλληλα υπηρετούσαν κοινά αποδεκτά γεωπολιτικά σχέδια τουλάχιστον στους κρίσιμους τομείς (Μ. Ανατολή, περικύκλωση Ρωσίας κλπ).

Όλα αυτά, με την εκλογή Τραμπ, δείχνουν να τροποποιούνται. Ανεξάρτητα από το βάθος, τη διάρκεια και την αντοχή του Τραμπ στις σχεδιαζόμενες αλλαγές, η δήλωσή του ότι η Γερμανία αποτελεί τον «τζάμπα μάγκα» (free rider) της παγκοσμιοποίησης προκαλεί σοκ. Το ίδιο σοκ προκαλεί ο χαιρετισμός της επιλογής της Βρετανίας να ακολουθήσει τον δρόμο της εξόδου από την Ε.Ε, η πρόβλεψη ότι και άλλες χώρες της Ευρώπης θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της. Είναι η πρώτη φορά μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που ένας Αμερικανός πρόεδρος γυρίζει τόσο επιδεικτικά την πλάτη στην Ευρώπη δείχνοντας μάλιστα τη Γερμανία ως υπεύθυνη της παγκόσμιας οικονομικής ανισορροπίας. Περισσότερα

Τυχοδιωκτικοί ελιγμοί Τσίπρα σε ρευστό ευρωπαϊκό τοπίο

Σχολιάστε

Τυχοδιωκτικοί ελιγμοί Τσίπρα σε ρευστό ευρωπαϊκό τοπίο

Του Σπύρου Παναγιώτου

Αναζητείται διάσωση μπροστά στις απαιτήσεις των δανειστών και τις πιέσεις για το Κυπριακό

Κεντροαριστερή διαχείριση σημαίνει απόλυτη εφαρμογή των μέτρων και των καταναγκασμών που επιβάλλουν οι δανειστές. Σημαίνει ακόμα συστηματική προσπάθεια εξωραϊσμού του μνημονιακού καθεστώτος που έχει επιβληθεί στην αποικία – Ελλάδα. Αυτός ο «εξωραϊσμός» επιχειρείται όχι μόνο με την πλήρη ενσωμάτωση στο ρεαλισμό των νεοφιλελεύθερων μονόδρομων, αλλά και με την προσπάθεια αξιοποίησης ελιγμών στα πιο ανώδυνα σημεία ενός απόλυτα καταστροφικού σχεδίου.

Ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας το πήρε πάνω του και με διάγγελμα παρουσίασε μέτρα στήριξης των χαμηλοσυνταξιούχων και αναβολής, άγνωστο για πόσο διάστημα, της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Μέτρα αναμφισβήτητα ανακουφιστικά μέσα στο τοπίο κοινωνικής εξαθλίωσης που και η δική του κυβέρνηση έχει προωθήσει. Την ίδια στιγμή ξεχνιέται ή επιχειρείται να ξεχαστεί ότι ο προϋπολογισμός που μόλις ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ προβλέπει αύξηση των φόρων εισοδήματος κατά 1,67 δισ. ευρώ, έμμεσων φόρων κατά 1,7 δισ. ευρώ, μείωση δαπανών για μισθούς και συντάξεις 1 δισ. ευρώ, ενώ μια μέρα από τις εφάπαξ παροχές- ψίχουλα, ανακοινώθηκε μόνιμη περικοπή του ΕΚΑΣ και άλλων βοηθημάτων των χαμηλοσυνταξιούχων. Περισσότερα

Το Κυπριακό στη θηλιά της Διεθνούς Συνόδου

Σχολιάστε

Το Κυπριακό στη θηλιά της Διεθνούς Συνόδου

Του Σπύρου Παναγιώτου

Προκύπτει ερώτημα αν καλείται επίσημα η Κυπριακή Δημοκρατία ή αν ο Αναστασιάδης θα παραστεί σαν εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής πλευράς, ισότιμος δηλαδή του Τουρκοκύπριου εκπροσώπου Ακιντζί

Οι επικίνδυνοι εφησυχασμοί που γέννησε η «κατάρρευση» του κύκλου των συνομιλιών Αναστασιάδη – Ακιντζί στην Ελβετία δεν κράτησαν πολύ, παρά τις προθέσεις των κατ’ επάγγελμα και συνήθεια εφησυχαζόντων. Όλοι τώρα προετοιμάζονται για έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού στα πλαίσια μιας διεθνούς συνάντησης, αυτή τη φορά στη Γενεύη στις 12 Γενάρη.

Η σύνθεση της Διεθνούς Συνόδου ακόμα και η ημερήσια διάταξη, δεν έχουν ακριβώς καθοριστεί και συμφωνηθεί. Έχει καθοριστεί, με ασφυκτική πίεση της τουρκικής πλευράς και της εκπροσώπου των ΗΠΑ, μόνο η ημερομηνία. Είναι και αυτό ενδεικτικό της «σπουδής» με την οποία εξωθείται η Κυπριακή Δημοκρατία, και αποδέχεται ο Κύπριος πρόεδρος Αναστασιάδης, να κλείσει άρον – άρον το Κυπριακό το συντομότερο δυνατόν. Περισσότερα

Το μήνυμα, η γονυκλισία, η συνέχιση του ίδιου δρόμου

1 σχόλιο

Το μήνυμα, η γονυκλισία, η συνέχιση του ίδιου δρόμου

Του Σπύρου Παναγιώτου

Τελικά δεν ήταν ταξίδι αναψυχής η επίσκεψη σε Αθήνα και Βερολίνο του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ. Δεν ήταν εθιμοτυπική, δεν αποτέλεσε το ύστατο χαίρε.

Στην Αθήνα ο Μπαράκ Ομπάμα επιβεβαίωσε ότι το αμερικανικό κατεστημένο υπολογίζει τη χώρα σαν αναγκαίο κομμάτι των γεωστρατηγικών επιλογών στη Μέση Ανατολή και τη ΝΑ Μεσόγειο. Οι όποιες «αλλαγές» σηματοδοτεί η εκλογή Τραμπ στο προεδρικό αξίωμα καθόλου δεν σημαίνουν την «απόσυρση» των ΗΠΑ από τα στρατηγικής σημασίας ενδιαφέροντα στην περιοχή. Κατά συνέπεια, η επαναχάραξη των συνόρων στη Μ. Ανατολή και η υπό νέο αναβρασμό Βαλκανική αποτελούν σημεία μεγάλου ενδιαφέροντος. Το ίδιο ο έλεγχος των δρόμων μεταφοράς ενέργειας και η συμμετοχή της Ελλάδας στο αμερικανικούς σχεδιασμούς. Περισσότερα

Σε διπλό κλοιό η κυβέρνηση Τσίπρα

Σχολιάστε

Σε διπλό κλοιό η κυβέρνηση Τσίπρα

Του Σπύρου Παναγιώτου

Ο πρώτος γύρος των διαπραγματεύσεων για τη δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος έκλεισε άδοξα με ένα και μοναδικό μήνυμα: Οι διαδικασίες θα είναι μακρές και η στάση των δανειστών εξαιρετικά σκληρή. Ήδη, και ενώ οι εκπρόσωποι της τρόικα έχουν αποχωρήσει ανανεώνοντας τα ραντεβού για το Νοέμβρη, η στάση τους μαρτυρά προθέσεις που ο διεθνής τύπος και παράγοντες των αγορών «αποκαλύπτουν», δημιουργώντας κλίμα εδώ και καιρό. Έτσι, αγεφύρωτο εμφανίζεται το χάσμα στα εργασιακά, με το ΔΝΤ να διατυπώνει ακραίες προτάσεις, ενώ οι τεχνικές παρατήσεις του κουαρτέτου για τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2017 προϊδεάζουν για την πρόθεση. Έχουν και στο παρελθόν χρησιμοποιηθεί αντίστοιχα μέτρα, ανατροπής των κυβερνητικών σχεδιασμών και επιβολής νέων επώδυνων μέτρων, όπως αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ, περαιτέρω μείωση κατώτατων μισθών και συντάξεων κ.λπ. Με αυτές τις ιδέες της τρόικα επανέρχεται ο «κόφτης» στο τραπέζι, σαν πρόβλεψη αποφυγής του «κόφτη»… Στην πραγματικότητα πρόκειται για άθλιο εμπαιγμό της νοημοσύνης όλων μας. Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά χωρίς να αποκλείονται και ακόμα χειρότερες εξελίξεις. Το πραγματικό ερώτημα είναι τι σηματοδοτεί αυτή η στάση των θεσμών; Περισσότερα

Το παιχνίδι γυρίζει… αλλά προς ποια κατεύθυνση;

Σχολιάστε

Το παιχνίδι γυρίζει… αλλά προς ποια κατεύθυνση;

Του Σπύρου Παναγιώτου

Η απόφαση του ΣτΕ να ακυρώσει το νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες σηματοδοτεί  απρόβλεπτες εξελίξεις

Όσο και αν η απόφαση του ΣτΕ δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία, δεν παύει να αποτελεί ένα ισχυρό πλήγμα στην κυβερνητική πολιτική και αναμφισβήτητα θα αποτελέσει αφετηρία πολιτικών εξελίξεων. Η ίδια η κυβερνητική αντίδραση – κριτική στην απόφαση του ΣτΕ μαρτυρά τις τεράστιες αντιφάσεις, αλλά και τα αδιέξοδα που μόνη της η κυβέρνηση διαμόρφωσε με την πολιτική της.

Οι δηλώσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου Ο. Γεροβασίλη, αποτελούν την πιο σκληρή επιβεβαίωση αυτών των αδιεξόδων. Δεν γίνεται πιστευτό το κυβερνητικό «κατηγορώ» κατά των δικαστών, που πράγματι έχουν κρίνει συνταγματικά τα μνημόνια και όλες τις σχετικές διατάξεις που τα συνόδεψαν, τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή, με τις ίδιες ακριβώς αντιδημοκρατικές διαδικασίες – συζητήσεις με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, Πράξεις Νομοθετικού Περιεχόμενου, το τρίτο Μνημόνιο, υπερασπίσθηκε πρόσφατα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το καταστροφικό για τη χώρα PSI, ξεπουλά την δημόσια περιουσία της χώρας για 99 χρόνια και ετοιμάζεται να φέρει και τέταρτο μνημόνιο με αφορμή την πρόθεσή της για συζήτηση για μια πλαστή ελάφρυνση του χρέους. Περισσότερα

Σε Αιγαίο μετατρέπεται ολόκληρη η Μεσόγειος

Σχολιάστε

Σε Αιγαίο μετατρέπεται ολόκληρη η Μεσόγειος

Του Σπύρου Παναγιώτου

Νέα φάση εκβιασμών και αδιεξόδων στο προσφυγικό

Στην τελευταία συζήτηση των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας εμφανίστηκε ιδιαίτερα ικανοποιημένος, γιατί με «υπομονή» και «συνεργασία» με την Ε.Ε. οι προσφυγικές ροές στο Αιγαίο έχουν μειωθεί σημαντικά μετά την εφαρμογή της συμφωνία Ε.Ε.- Τουρκίας. Περισσότερα

Τρίτος πόλεμος στην Ευρώπη

Σχολιάστε

Τρίτος πόλεμος στην Ευρώπη

Του Σπύρου Παναγιώτου

Τα εγκλήματα γεννούν εγκλήματα

Πρώτα η Μαδρίτη, μετά το Λονδίνο, το Παρίσι τώρα και οι Βρυξέλλες. Ο πόλεμος δεν μαίνεται μονάχα στο «μαλακό υπογάστριο» της Ευρώπης, στη φλεγόμενη Μ. Ανατολή.

Με ιδιότυπο, ασύμμετρο τρόπο έχει μεταφερθεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η επιλογή των Βρυξελλών να αποτελέσουν στόχο του νέου τρομοκρατικού χτυπήματος δεν είναι τυχαία· έχει απολύτως σαφή και σοβαρό συμβολισμό. Πρόκειται για την «καρδιά» των μηχανισμών της Ε.Ε., έδρα του Ευρωκοινοβουλίου αλλά και του αρχηγείου του ΝΑΤΟ. Στόχος του νέου χτυπήματος είναι η πρόσδεση της η Ε.Ε. στις επιλογές του ΝΑΤΟ, ο ευρω-ατλαντισμός. Περισσότερα

Older Entries