Home

Κανένας δεν ξεχνά, τίποτα δεν ξεχνιέται – 9 χρόνια από τη δολοφονία του Δημήτρη Χριστούλα

1 Comment

Το χέρι του συνταξιούχου Δημήτρη Χριστούλα όπλισε η δική μας ανέχεια. Οι επιλογές μας έκτοτε οπλίσαν και συνεχίζουν να οπλίζουν χιλιάδες συμπολίτες μας.

Να ξεσηκωθούμε όλοι απέναντι στον φόβο του αύριο και στην κατάντια του σήμερα.

 

More

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛ.Λ.Α.Σ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ 77χρονου ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

3 Comments

Η κυβέρνηση του εμπαιγμού, της απάτης, της ληστείας και της οικονομικής καταστροφής μας, είναι πλέον και κυβέρνηση δολοφόνων!
Το χέρι του συνταξιούχου το όπλισε η ανέχεια που ζούμε όλοι. Τέρμα!
Να ξεσηκωθούμε όλοι απέναντι στον φόβο του αύριο και στην κατάντια του σήμερα. Αλήτη Μπεγλίτη παραιτήσου! Η ζωή μας δεν ανήκει στο ΔΝΤ αλλά σ’ εμάς τους ίδιους.

Λευτεριά, ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία: διαγραφή του παράνομου χρέους.

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΣΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΘΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙΤΕ!! ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΤΕ !!

Ο καιόμενος

 

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.

Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν

στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του

μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

 

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.

Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

 

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;

Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

 

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.

Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

 

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.

Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

 

Γινόταν ήλιος.

Τ. Σινόπουλος, 1957