Αρχική

Πολεμικές διακηρύξεις, εκβιασμοί, αντιπαραθέσεις και διχασμοί στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ

Σχολιάστε

Το βάθεμα των εσωτερικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της συμμαχίας δεν εμπόδισε τη λήψη νέων πολεμοχαρών αποφάσεων

Δεν ήταν μια συνηθισμένη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωατλαντικής συμμαχίας. Η πρόσφατη χρεοκοπία της Συνόδου των G7 και η αποχώρηση του Αμερικανού προέδρου από τις εργασίες της, ο οικονομικός πόλεμος που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ ΗΠΑ, Ε.Ε. και Κίνας βρήκε τη συνέχειά του και κορυφώθηκε στη συνάντηση αρχηγών των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Οι προθέσεις του Ντ. Τραμπ φάνηκαν πριν καν ξεκινήσουν οι επίσημες εργασίες. Τις οποίες μάλιστα φρόντισε να διοχετεύονται στον Τύπο, όχι μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων, αλλά κυρίως τετελεσμένων. Περισσότερα

Advertisements

Ρωσικές αρκούδες και νατοϊκοί λύκοι

Σχολιάστε

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Σε διατεταγμένο γλέντι υπέρ του ΝΑΤΟ κάλεσε ο Ζάεφ τον λαό του, ενώ στη σύνοδο της Συμμαχίας ο Τραμπ έπαιξε τον ζουρνά και ο Έλληνας πρωθυπουργός πρώτος έσυρε τον μακάβριο μιλιταριστικό χορό

Παράξενες συμπτώσεις: 14 Ιουλίου η Γαλλία γιορτάζει την πτώση της Βαστίλης, όμως την ίδια ημέρα, σε 15 πόλεις και κωμοπόλεις της μέλλουσας Βόρειας Μακεδονίας οργανώνονται κυβερνητικά πάρτι με νατοϊκό άρωμα. Αμέσως μετά την υπογραφή της πρόσκλησης του ΝΑΤΟ για την έναρξη διαπραγματεύσεων με σκοπό την ένταξη ενός ακόμη κράτους στη Συμμαχία, ο Ζόραν Ζάεφ κάλεσε τον λαό του να γιορτάσει αυτή την «ιστορική επιτυχία» της χώρας του. Μια ιστορική επιτυχία στην οποία καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η ελληνική κυβέρνηση. Περισσότερα

Τι κρύβεται πίσω από το ελληνο-ρωσικό επεισόδιο

Σχολιάστε

Τι κρύβεται πίσω από το ελληνο-ρωσικό επεισόδιο

Του Κώστα Ράπτη

Η συγκυρία στην οποία έγινε γνωστή η απέλαση από την Ελλάδα δύο Ρώσων διπλωματών (και η απαγόρευση εισόδου άλλων δύο), λόγω «πληροφοριακών δραστηριοτήτων” αλλά και προσπαθειών ανάμειξης στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της χώρας, δεν είναι διόλου αθώα.

Και αυτό διότι δραστηριότητες τέτοιου είδους, κάθε άλλο παρά ασυνήθεις για τους επιτετραμμένους των περισσότερων χωρών, εκτυλίσσονται σε βάθος χρόνου, συνήθως με τη γνώση και τη σιωπηρή ανοχή του φιλοξενούντος κράτους. Η επιλογή του χρόνου και του είδους της αντίδρασης της θιγόμενης πλευράς, καθώς και του τρόπου δημοσιοποίησής της, είναι μια πολιτική επιλογή που υπαγορεύεται από πολλούς ταυτόχρονους υπολογισμούς. Περισσότερα

Πάλι το δήθεν… «όπιο»;

Σχολιάστε

Tου Διονύση Ελευθεράτου

 Η Ρωσία, το Μουντιάλ, οι συντάξεις και το παλιό «σλόγκαν»

 Μέρες Μουντιάλ, λοιπόν κι φάνηκε εσχάτως στον ορίζοντα μια γερασμένη γνώριμη: Η θεωρία για τις υποτιθέμενες… οπιούχες ιδιότητες του ποδοσφαίρου το οποίο, υπό ειδικές τουλάχιστον συνθήκες, καθηλώνει τις κοινωνίες και βοηθά τις πολιτικές εξουσίες να «αλωνίζουν» ανεμπόδιστα ή και να «θερίζουν» κοινωνικά δικαιώματα. Όπως στη Ρωσία.

Εκεί, για πρώτη φορά έπειτα από 90 χρόνια θεσπίστηκε αύξηση – οδυνηρότατη, μάλιστα- του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Η ανυπαρξία αντιδράσεων κατά τις επόμενες ημέρες ερμηνεύτηκε ως αποτέλεσμα της ποδοσφαιρικής ευφορίας: Όχι μόνο διεξάγεται στη Ρωσία το Μουντιάλ, αλλά η ομάδα της χώρας έως τώρα τα πηγαίνει καλύτερα απ’ όσο αναμενόταν. Έτσι εμφανίστηκαν (σε σχόλια, δημοσιεύματα, κλπ) ψήγματα της σκοροφαγωμένης θεωρίας για το «όπιο των λαών». Περισσότερα

Μετασοβιετικό σκάκι στην Αθήνα

Σχολιάστε

infowar

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ο Κασπάροφ τα βλέπει όλα άσπρα και μαύρα

Ανατόλι Καρπόφ

Η ευφυέστατη ιδέα του Φωκά Ευαγγελινού να σκηνοθετήσει μια χοροθεατρική αναπαράσταση μιας σκακιστικής μάχης που έδωσε το 1993 ο Γκάρι Κασπάροφ με τον Ανατόλι Καρπόφ ξύπνησε ορισμένα σκακιστικά φαντάσματα του παρελθόντος. Δύο από τους σημαντικότερους αθλητές της παγκόσμιας ιστορίας ακολούθησαν διαφορετικούς πολιτικούς δρόμους πριν και μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης.

Από το 1984, την πρώτη φορά που κάθισαν μπροστά σε μια σκακιέρα για τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, ο Ανατόλι Καρπόφ και ο Γκάρι Κασπάροφ γνώριζαν ότι θα ήταν αντίπαλοι για το υπόλοιπο της ζωής τους. Εκείνη η μάχη κράτησε πέντε μήνες και έληξε μόνο με την παρέμβαση της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας που έκρινε ότι αν συνέχιζαν θα μετέτρεπαν το σκάκι από ένα άθλημα της διάνοιας σε έναν αγώνα φυσικής αντοχής – γεγονός που παρεμπιπτόντως θα ευνοούσε τον νεαρότερο Κασπάροφ. Περισσότερα

Παίζουν ρώσικη ρουλέτα στα πολυτελή σαλόνια της G7

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Η σύνοδος κορυφής του Καναδά επιβεβαίωσε την επικίνδυνη όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών

Σε ΗΠΑ και Ευρώπη κυριαρχεί το σύνθημα «Πρώτα η χώρα μου», ενώ οι δασμοί πολλαπλασιάζονται και ο προστατευτισμός ενισχύεται

Το 1997, στον απόηχο της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, οι θριαμβευτές του Ψυχρού Πολέμου αποφάσισαν να εντάξουν την Ρωσία του Γέλτσιν στο κλαμπ στο οποίος συμμετείχε η ελίτ των παραδοσιακών καπιταλιστικών κέντρων του πλανήτη – ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία Καναδάς και Ιαπωνία. Επρόκειτο, φυσικά, για μια κατεξοχήν πολιτική κλινηση, μιας και τότε η οικονομία της Ρωσίας ήταν υπό κατάρρευση, ενώ ο πλούτος της είχε παραδοθεί στους ολιγάρχες και το πολύ πιο ισχυρό δυτικό κεφάλαιο ετοιμαζόταν να την κατασπαράξει. Περισσότερα

Πόσα μέτωπα αντέχουν οι ΗΠΑ;

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/04/21_US_China_TradeWar.jpg

Του Γιώργου Αναστασίου

Οξύνεται η αντιπαράθεση με Πεκίνο, Μόσχα, τώρα και Μεξικό!

Η απάντηση του Πεκίνου στην επιβολή προστατευτικών δασμών από τον Τραμπ, με στόχο τις κινεζικές εξαγωγές προς τις ΗΠΑ, ήρθε αυτήν την εβδομάδα. Ήταν ψύχραιμη και καλά μελετημένη: Πρώτον, δεν κλιμακώνει τον εμπορικό πόλεμο, αφού βάζει δασμούς σε ένα ευρύ φάσμα αμερικανικών προϊόντων του πρωτογενούς τομέα που εισάγει η Κίνα, η αξία των οποίων, όμως, δεν ξεπερνά τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Κι αυτό τη στιγμή που οι προστατευτικοί δασμοί του Τραμπ πλήττουν κινεζικές εξαγωγές (σίδηρο, αλουμίνιο και προϊόντα υψηλής τεχνολογίας) αξίας 50-60 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Έτσι το Πεκίνο δείχνει ταυτόχρονα αποφασιστικότητα, γνώση του πρωτογενούς τομέα των ΗΠΑ (τα προϊόντα που πλήττονται αφορούν τις περισσότερες πολιτείες, αυξάνοντας έτσι την πίεση πλήθους αγροτικών παραγωγών προς τον Τραμπ και το Κογκρέσο να ξανασκεφτούν την πολιτική τους), και διάθεση να βρεθεί ένας συμβιβασμός. Περισσότερα

Έχουμε δημοκρατία όχι σουλτανάτο

Σχολιάστε

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Εξέπληξε ο πρωθυπουργός αποκαλώντας τον Ερντογάν σουλτάνο. Τι δηλαδή; Εννοεί ότι η δημοκρατία μας είναι ανώτερη και θα τον κατατροπώσει; Ίσως έχει παιγνιώδη διάθεση ο πρωθυπουργός. Ίσως ελπίζει κι αυτός στο «ξανθό γένος», στον Πούτιν, ότι με την παρέμβασή του θα κάνουν Πάσχα σπίτι τους οι δυο Έλληνες όμηροι του Ερντογάν. Μακάρι να είναι ελεύθεροι την ώρα που διαβάζουμε αυτές τις γραμμές. Ίσως ελπίζει πως η διαβεβαίωση του Αμερικανού πρεσβευτή Πάιατ ότι η Ελλάδα είναι πολύτιμη σύμμαχος θα κάνει το θαύμα της. Μακάρι, ξαναλέμε. Αλλά τη δημοκρατία που ο ίδιος έχει τσαλαπατήσει δυο φορές, στο δημοψήφισμα και στα συλλαλητήρια, τι την ανακάτεψε; Δεν πολεμάνε τα πολιτεύματα, ούτε νικάνε πάντα οι δημοκρατίες, ιδίως αν έχουν μείνει άοπλες, χαρά του κάθε απειλητικού γείτονα και θρίαμβος του κάθε εγχώριου εθνομηδενιστή.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είμαστε ενάντιοι στον Ερντογάν επειδή είναι σουλτάνος. Άσε που οι σουλτάνοι, δεν μπαίνουν σε διαδικασία εκλογών για να πρέπει να παραδεχτούν μετά ότι οι μισοί δεν τους θέλουν. Καλύτερα πάντως από τους εν Αθήναις που ούτε να ονειρευτούν δεν μπορούν τέτοια ποσοστά. Είμαστε εναντίον του Ερντογάν επειδή μας απειλεί καθημερινά και ξεδιάντροπα. Περισσότερα

Η Συρία είναι δίπλα…

Σχολιάστε

Η Συρία είναι δίπλα... - Media

του Δημήτρη Μήλακα

Στη Συρία, από τον Μάρτιο του 2011, οι υπερδυνάμεις (ΗΠΑ – Ρωσία) και οι περιφερειακές δυνάμεις (Τουρκία – Ιράν – Ισραήλ – Σ. Αραβία) άρχισαν να πολεμούν δι’ αντιπροσώπων. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ποιος πολεμούσε με ποιον και, το κυριότερο, ποιοι ήταν αυτοί που εξόπλιζαν και υποστήριζαν ποιους.

Στα πρώτα στάδια αυτής της σφαγής εμφανίστηκε το Ισλαμικό Κράτος, που δημιουργήθηκε από ομάδες πολεμάρχων οι οποίες υποστηρίχθηκαν και εφοδιάστηκαν με κάθε τρόπο (από ποιους άραγε;) για να δημιουργήσουν μια «νέα κατάσταση» στην περιοχή, κάτι το οποίο είχε προϋπόθεση την πτώση του καθεστώτος του Άσαντ. Περισσότερα

Ευτυχώς που η Ευρώπη δεν έγινε Σοβιετική Ένωση

Σχολιάστε

Αν ο Βλαντιμίρ Πούτιν είναι υγιής και εξαντλήσει την νέα εξαετή θητεία του, το 2024 θα κλείσει 25 χρόνια στην εξουσία, ως πρόεδρος ή πρωθυπουργός της Ρωσίας.

 Η Άνγκελα Μέρκελ είναι 13 χρόνια Καγκελάριος, και μπορεί να φτάσει τα 17 χρόνια.

Θεωρητικά, οι πολιτικοί και τα κόμματα πρέπει να εναλλάσσονται στην εξουσία, για το καλό της Δημοκρατίας.

Στην πράξη, ακόμα κι αν αλλάζουν οι πολιτικοί και τα κόμματα στην κυβέρνηση, δεν αλλάζει τίποτα.

Η πολιτική που θα ακολουθηθεί είναι δεδομένη. Μονόδρομος. Περισσότερα

18 Μαρτίου, η Ημέρα της Παγκόσμιας Επανάστασης

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Εχουν καθιερωθεί παγκοσμίως ημέρες εορτασμού είτε για κάποιο σημαντικό θέμα (γυναίκες, ρατσισμός κ.λπ.) είτε για κάποιες εθνικές επετείους (επαναστάσεις ή απελευθερώσεις από κάποια ξένη κατοχή). Οι γιορτές, οι τελετουργίες, οι λιτανείες δεν είναι κάτι καινούργιο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι τόσο παλιές όσο και η ιστορία του πλανήτη μας. Ακόμα και πριν εμφανιστούν τα ανθρωποειδή. Τα ζώα την εποχή του ζευγαρώματος έχουν κάποιο τελετουργικό.

Ολες αυτές οι εκδηλώσεις έχουν έναν κοινό πυρήνα: να υφάνουν έναν κοινό ιστό, δηλαδή να ενώσουν την κοινωνία και να την κατευθύνουν προς έναν στόχο. Αν είναι θρησκευτικές, να την οδηγήσουν προς το θείο ή τα πνεύματα.

Αν είναι πολιτικές, έχουν σκοπό να τη συσπειρώσουν γύρω από την εξουσία. Στις μοναρχίες, κυρίως με γάμους πριγκίπων και πριγκιπισσών και στέψεις και στις αστικές δημοκρατίες, με μια επέτειο επανάστασης (π.χ. Γαλλία, πρώην ΕΣΣΔ κ.λπ.) ή μιας απελευθέρωσης από ξένη ή αποικιοκρατική κατοχή. Και όχι σπάνια, θρησκευτικές και πολιτικές γιορτές αλληλοσυνδέονται, ακριβώς γιατί υποστηρίζουν την ίδια την εξουσία και το θείο τίθεται στην υπηρεσία της πολιτικής. Περισσότερα

Οι τρεις μεθύστακες που άλλαξαν τον κόσμο

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Στις 8 Δεκέμβρη του 1991, σε ένα υπέροχο τσαρικό ανάκτορο, προς τα σύνορα της Φινλανδίας, γνωστό στους περίοικους και ως «ανάκτορο των στελεχών», παρατηρείται ασυνήθιστη κίνηση. Καταφτάνουν δεκάδες τεθωρακισμένες λιμουζίνες. Ισχυρότατες στρατιωτικές μονάδες με βαρύ εξοπλισμό αποκλείουν την περιοχή σε ακτίνα δέκα χιλιομέτρων και επιβάλλουν καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας πεζών και οχημάτων.

Οι κάτοικοι απορημένοι κλειδαμπαρώθηκαν στα σπίτια τους. Είχαν συνηθίσει βέβαια οι χωριάτες σε τέτοια συμβάντα κάθε φορά που ερχόταν κάποιος υψηλός αξιωματούχος, αλλά σε τέτοια έκταση πρώτη φορά έβλεπαν. Τα ελικόπτερα πετούσαν σε χαμηλό ύψος και αναστάτωναν τα ζωντανά που ούρλιαζαν. Η θερμοκρασία είχε φτάσει στους -42.

Αλλά αυτό δεν εμπόδιζε την ομορφιά του τοπίου που έμοιαζε με καρτ ποστάλ. Και ένας τεράστιος ήλιος χάιδευε το πολικό κρύο και το ’κανε φιλικό. Μέσα στο ανάκτορο η θερμοκρασία ήταν στους 30 βαθμούς, πράγμα που επέτρεπε στις κυρίες να επιδεικνύουν τα ντεκολτέ τους με τα πλούσια ελέη τους. Περισσότερα

Η Βόρεια Κορέα στο κέντρο του πιο σκληρού πόκερ!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο αμερικανός πρόεδρος ξεπερνούσε τα όρια. Το έχει πράξει κατ’ επανάληψη όταν, για παράδειγμα, στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Twitter πληκτρολογεί άναρθρες ιαχές, απειλές και μεγαλοστομίες κενού περιεχομένου, που δεν συνάδουν καν σε ενήλικα.

Στην ομιλία του όμως στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Σεπτεμβρίου οι απειλές που εκτόξευσε και το ύφος του αποδοκιμάστηκαν όχι μόνο από κορυφαίους πολιτικούς χωρών όπως η Βενεζουέλα και το Ιράν, οι οποίοι διατηρούν εχθρικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, αλλά ακόμη και από την υπουργό Εξωτερικών της Σουηδίας, Μάργκοτ Βάλστρομ η οποία μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο BBC δήλωσε πως «ήταν μια λάθος ομιλία, τη λάθος στιγμή, ενώπιον του λάθος ακροατηρίου». Πολύ πιο καυστικός ήταν όμως ο πρόεδρος της Αυστρίας (καθηγητής Οικονομικών και επικεφαλής του κόμματος των Πρασίνων πριν εκλεγεί στο ανώτατο αξίωμα της χώρας του) που τη χαρακτήρισε «ομιλία στους ψηφοφόρους της αμερικανικής επαρχίας». Καθόλου τιμητικό σχόλιο για έναν πρόεδρο που διεκδικεί και τον τίτλο του πλανητάρχη… Στο στόχαστρο του Τραμπ (πέραν του Ιράν κ.α.) βρέθηκε η Βόρεια Κορέα, την οποία ο αμερικανός πρόεδρος απείλησε με «ολοκληρωτική καταστροφή» αν αναγκαστεί να υπερασπιστεί τη δική του χώρα. Μάλιστα με μια κίνηση εντελώς ανοίκεια για τους κανόνες των διεθνών σχέσεων, που με βεβαιότητα  άφησε χιλιάδες διπλωμάτες με το στόμα ανοιχτό για την παροιμιώδη άγνοια που περιβάλλει τον 45ο πρόεδρο των ΗΠΑ, ο Τραμπ πρόσβαλε προσωπικά τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας χαρακτηρίζοντάς τον «rocket man». Επιλογή που εξόργισε ακόμη και την πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ και βασική του αντίπαλο στις περυσινές εκλογές  Χίλαρι Κλίντον η οποία αποδοκίμασε τη ρητορική του… Περισσότερα

Κορέες

Σχολιάστε

https://i0.wp.com/cdn.e-radio.gr/repository/2017/lefta939.jpg

Τελευταία φορά γράψαμε επ’ αυτού πριν σχεδόν 20 ημέρες. Στις 16 Δεκέμβρη. Μιλούσαμε τότε για την δημιουργία ενός «τετράγωνου» μεταξύ Μόσχας, Πεκίνου, Σεούλ και Πγιονγκγιάνγκ, με σκοπό την διαχείριση της «κορεατικής κρίσης» με τέτοιο τρόπο που θα παραμερίζονται η Ουάσιγκτον και το Τόκιο. (Το ότι όσο και να ψάξατε δεν βρήκατε κάποια παρόμοια αναγγελία οπουδήποτε αλλού, δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουμε…! Είπαμε: Περιθωριακοί; Ναι… Εγκάθετοι; Ποτέ!)

Να που έγινε η πρώτη, μάλλον αστεία ως προς την «αφορμή» της αλλά και πολύ σβέλτη κίνηση, που πετάει στην άκρη τον αμερικανικό (και τον ιαπωνικό) μιλιταρισμό· μια κίνηση που έχει πάνω της διακριτικά τα δακτυλικά αποτυπώματα και του Πεκίνου και της Μόσχας. Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο αφεντικός της βόρειας κορέας αφού ξεκαθάρισε (βερμπαλίζοντας…) ότι είναι έτοιμος για πυρηνικό πόλεμο με τις ηπα (;;!!) δήλωσε ανοικτός σε διάλογο με την Σεούλ, και διατεθειμένος να συμμετάσχει βορειοκορεατική ομάδα στους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες που πρόκειται να γίνουν στη νοτιοκορεατική Pyeongchang, μεταξύ 9 και 25 Φλεβάρη… (Υποθέτουμε ότι οι σχετικοί αθλητές προπονούνται γι’ αυτή τη συμμετοχή εδώ και μήνες…) Περισσότερα

«Η Αμερική είναι στο παιχνίδι, η Αμερική θα κερδίσει»

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/01/trump-4.png

Του Σπύρου Παναγιώτου

Το νέο δόγμα Τραμπ αποτελεί συγκερασμό προεκλογικών εξαγγελιών και υποχωρήσεων έναντι των νέο-συντηριτικών

Η νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, που δόθηκε στη δημοσιότητα από τη διοίκηση Τραμπ την περασμένη Δευτέρα (18/12), αντικατοπτρίζει πλήρως την επίγνωση των αδυναμιών των ΗΠΑ σε έναν ραγδαία μεταβαλλόμενο κόσμο αλλά και την προσπάθεια ανάκτησης της παγκόσμιας κυριαρχίας τους τόσο στο οικονομικό πεδίο όσο και στο στρατιωτικό. Οι δηλώσεις Τραμπ αποτελούν έναν συγκερασμό των προεκλογικών του εξαγγελιών που θέτουν ως προτεραιότητα την ενδυνάμωση της αμερικανικής οικονομίας (America first) και παράλληλα υποχωρήσεις και συγκερασμούς με το βαθύ αμερικάνικο κράτος και τους νεο-συντηρητικούς συμβούλους του που αντιλαμβάνονται αυτήν τη διαδικασία ως αναπόσπαστο τμήμα της επιβολής, μέσω της στρατιωτικής ισχύος, των γεωπολιτικών συμφερόντων των ΗΠΑ έναντι των αντιπάλων τους.

Ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει από την αρχή ότι το νέο δόγμα της αμερικάνικης πολιτικής θεμελιώνεται σε έναν «ρεαλισμό αρχών, καθοδηγείται από το ζωτικής σημασίας εθνικό συμφέρον και έχει τις ρίζες του στις διαχρονικές αξίες μας». Κόβοντας τις γέφυρες με το παρελθόν της διοίκησης Ομπάμα σημειώνει ότι «Έθνος χωρίς σύνορα δεν είναι έθνος». «Έθνος το οποίο δεν μπορεί να προστατεύσει την ευημερία στο εσωτερικό του, δεν μπορεί να προστατεύσει τα συμφέροντά του στο εξωτερικό». «Έθνος το οποίο δεν είναι έτοιμο να κερδίσει έναν πόλεμο, είναι έθνος που δεν μπορεί να αποτρέψει έναν πόλεμο». Αναγνωρίζοντας αδυναμίες, ξεκαθαρίζει «είτε μας αρέσει είτε όχι, έχουμε εμπλακεί σε μια νέα εποχή ανταγωνισμού. Αποδεχόμαστε ότι ένας σθεναρός στρατιωτικός, οικονομικός και πολιτικός ανταγωνισμός, βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη σε όλον τον κόσμο» για να καταλήξει στην ανάγκη ενίσχυσης της πυρηνικής δύναμης των ΗΠΑ ως «τη βάση της στρατηγικής μας για διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας, αποτρέποντας την επιθετικότητα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών» και ως προϋπόθεση για την «προώθηση της ειρήνης μέσω της δύναμης και της ενίσχυσης της αμερικανικής επιρροής». Περισσότερα

Aγαθές αυταπάτες

Σχολιάστε

του Περικλή Κοροβέση

Φέτος γιορτάσαμε τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Ισως είναι το τελευταίο μεγάλο ψέμα που μας άφησε κληρονομιά η πρώην ΕΣΣΔ. Η Επανάσταση είχε γίνει από τον Φεβρουάριο από έναν εξεγερμένο και πεινασμένο λαό της Αγίας Πετρούπολης με πολλά θύματα. Κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα της εποχής δεν καθοδήγησε αυτήν την επανάσταση.

Ούτε οι μπολσεβίκοι. Ολη τους η ηγεσία βρισκόταν στο εξωτερικό. Οταν ο Λένιν γυρίζει πίσω στη Ρωσία, ύστερα από 17 χρόνια εξορίας, με το περίφημο «σφραγισμένο τρένο του κάιζερ», στις 4 Απριλίου, η επανάσταση είχε συντελεστεί τρεις μήνες πριν. Και από τις 2 Μαρτίου είχε σχηματιστεί προσωρινή κυβέρνηση και ο τσάρος είχε παραιτηθεί.

Τη νύχτα της 24ης-25ης Οκτωβρίου οι μπολσεβίκοι κάνουν πραξικόπημα και καταλαμβάνουν τις υποδομές της πόλης και τα χειμερινά ανάκτορα, έδρα της προσωρινής κυβέρνησης, χωρίς να συναντήσουν αντίσταση. Αλλά έπρεπε να καταλάβουν τα ανάκτορα και μια δεύτερη φορά. Αυτή τη φορά για τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ του Αϊζενστάιν. Περισσότερα

Αντιρωσική υστερία: Διώχνουν δημοσιογράφους από το Κογκρέσο

Σχολιάστε

Russia Today

Το αμερικανικό Κογκρέσο αφαίρεσε τις διαπιστεύσεις Ρώσων δημοσιογράφων που εργάζονται στο RT America λίγες ημέρες αφ’ότου οι ΗΠΑ αποφάσισαν να χαρακτηρίσουν το συγκεκριμένο σταθμό, όπως και το Sputnik, σαν foreign agents, δηλαδή όχι σαν μέσα ενημέρωσης, αλλά σαν εκπροσώπους μια ξένης κυβέρνησης.

Η αντιρωσική υστερία στις ΗΠΑ, την οποία προωθεί κυρίως το δημοκρατικό κόμμα και η Χίλαρι Κλίντον, λαμβάνουν χαρακτηριστικά που δεν έχουν παρατηρηθεί από την εποχή του γερουσιαστή Μακάρθι. Περισσότερα

Cyberπόλεμος

Σχολιάστε

https://i1.wp.com/cdn.defenseone.com/media/img/upload/2014/06/23/screen-shot-2014-06-23-at-1-35-02-pm/defense-large.jpg

Το Kaspersky lab είναι μια πολύ γνωστή ρωσική εταιρεία κυβερνοασφάλειας, με τα κεντρικά της γραφεία στη Μόσχα, και παραρτήματα στις ηπα και αλλού. Μέχρι πρόσφατα η αμερικανική διοίκηση ήταν καλός πελάτης της Kaspersky, ακόμα και για υπολογιστικά συστήματα του πενταγώνου και της cia: οι αμερικάνοι cyberειδικοί είχαν ελέγξει και ξαναελέγξει το λογισμικό της ρωσικής εταιρείας, και δεν είχαν βρει οτιδήποτε ύποπτο ή μεμπτό.

Αλλά τώρα μπορεί να ξεσπάσει καυγάς. Ειδικά εφόσον οι ρώσοι έχουν ξαναγίνει εχθροί. Μια ισραηλινή ομάδα κυβερνοκατασκοπείας, η Unit 8200, “διέρρηξε» υπολογιστές της Kaspersky και βρήκε απόρρητα αμερικανικά ντοκουμέντα, συμπεριλαμβανομένου πηγαίου κώδικα που είναι βασικός για τα προγράμματα εθνικής ασφάλειας των ηπα. Περισσότερα

Ουάσιγκτον 1+2+3

Σχολιάστε

Ένας τρόπος να κάνει κάποιος «πλάτες» στην αμερικανική ιμπεριαλιστική πολιτική σημέρα είναι να υποτιμάει το ζήτημα της επιθετικότητας της Ουάσιγκτον απέναντι στην Τεχεράνη. Να το θεωρεί ένα «διμερές» θέμα περιορισμένης σημασίας για τον παγκόσμιο ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό.

Δεν είναι έτσι. Στις 20 του περασμένου Μάη το ψόφιο κουνάβι, προς παγκόσμια έκπληξη, κατηγόρησε το ιρανικό κράτος σαν τον «μεγαλύτερο σπόνσορα της τρομοκρατίας», σ’ όλον τον κόσμο. Για να γίνει ακόμα πιο ωμή η αμερικανική «θέση», η κατηγορία εκτοξεύτηκε απ’ το Ριάντ, όπου το ψόφιο κουνάβι είχε πάει για δουλειές· και για υποστήριξη στον άξονα Ριάντ – Τελ Αβίβ. Απ’ την έδρα, δηλαδή, του καθεστώτος για το οποίο και οι πέτρες ξέρουν ότι είναι ο βασικός εξαγωγέας και χρηματοδότης του ουαχαβίτικου εξτρεμισμού και της σχετικής τρομοκρατίας. Όχι μόνο στη μέση Ανατολή αλλά και στην Ασία· ειδικά στη νοτιοανατολική.

Η συνέπεια με την οποία η Ουάσιγκτον έχει βαφτίσει την Τεχεράνη σαν «κέντρο της παγκόσμιας τρομοκρατίας» ξεπερνάει λοιπόν κατά πολύ τα βλακώδη που κατά καιρούς τιτιβίζει το ψόφιο κουνάβι. Πρόκειται, όντως, για επιλογή διαρκείας. Περισσότερα

Το ψόφιο κουνάβι έμπορος

Σχολιάστε

Η Ουάσιγκτον συνεχίζει τον δρόμο της: εμπορικές / οικονομικές κυρώσεις, και ξανά και ξανά. Μ’ αυτόν τον τρόπο το αμερικανικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο υπολογίζει ότι θα στριμώξει τους αντιπάλους τους και θα ξαναπάρει οικονομικά / εμπορικά το πάνω χέρι στον πλανήτη. Η τελευταία δόση αφορά κινεζικές επιχειρήσεις – με αφορμή την παλιοβόρεια κορέα. Εννοείται ότι βρήκαν την ευκαιρία και στο Τόκιο. Παρότι οι κυρώσεις είναι «εκτός πλαισίου οηε» οι γιαπωνέζικες πολιτικές βιτρίνες έτρεξαν να τις υιοθετήσουν. Περισσότερα

Αφγανιστάν

Σχολιάστε

Ο αμερικανικός στρατός έχει βάσεις στο αφγανιστάν. Πέντε ή έξι. Δεν τις έφτιαξε για να τις διαλύσει. Τις έφτιαξε επειδή του χρειάζονται (και) εκεί. Τυπικά είναι νατοϊκές. Ουσιαστικά είναι δικές του. (Το νατο είναι κάπως αβέβαιο).

Όχι ο ψοφιοκούναβος αλλά και ο θεός ο ίδιος να έλεγε «θα φύγουμε», ψέμματα θα ήταν. Το ιδανικό για την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της, ειδικά το Λονδίνο, θα ήταν να υπάρχει στην Καμπούλ ένα καθεστώς μαριονέτα που να ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της αφγανικής επικράτειας, έτσι ώστε οι αμερικάνοι να περιορίσουν τον στρατό τους στο προσωπικό των βάσεων.

Τέτοιο καθεστώς η Ουάσιγκτον προσπάθησε φιλότιμα να φτιάξει και να στηρίξει. Ο «πρόεδρος» Karzai ήταν ένας τέτοιος «μπροστινός», όπως είναι τώρα ο διάδοχός του απ’ τον Σεπτέμβρη του 2014, Ashraf Ghani. O Karzai δεν κατάφερε να ελέγξει την αφγανική επικράτεια. Ο Ghani ακόμα λιγότερο: οι πιο «ευχάριστοι» υπέρ του υπολογισμοί δείχνουν ότι έχει ήδη χάσει το 40%. Κυρίως απ’ τους ταλιμπάν. Περισσότερα

Υδρογονάνθρακες

Σχολιάστε

Όταν η Ουάσιγκτον σκίζει τις πλεξούδες της υπέρ της “απεξάρτησης” της ευρώπης απ’ το ρωσικό φυσικό αέριο (χτεσινό σχόλιο) δεν εννοεί να φτάνει στην γηραιά ήπειρο ιρανικό γκάζι. Συνεπώς η τριμερής συμφωνία που υπογράφτηκε προχτές ανάμεσα στην ιρανική πετρο-επενδυτική Ghadir, την ρωσική Zarubezhneft και την τουρκική Unit International για την έρευνα και την εκμετάλλευση ιρανικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, δεν είναι απ’ αυτές που χαροποιούν το αμερικανικό καθεστώς. (Να θυμήσουμε ότι αυτές οι υδρογονανθρακικές συμφωνίες αφορούν, προοπτικά, τα «τελευταία – τελευταία»…) Περισσότερα

Οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται…

Σχολιάστε

Με την υποστήριξη των ηπα, η ε.ε. θα πρέπει να κινηθεί γρήγορα κάνοντας μια σοβαρή προσπάθεια να εξασφαλίσει μη ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου στην ευρώπη, εμποδίζοντας έτσι τον Πούτιν να χρησιμοποιήσει την ενέργεια σαν πολιτική κάλυψη μια για πάντα. Σ’ αυτό τον στόχο οι ηπα έχουν να παίξουν κρίσιμο ρόλο ώστε να βοηθήσουν την απελευθέρωση των συμμάχων μας απ’ την κυριαρχία της ρωσίας στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου.

Οι φτηνές και άφθονες αμερικανικές πηγές έχουν ρίξει τις τιμές διεθνώς, αλλά απ’ την στιγμή που ο Πούτιν πουλάει πετρέλαιο και αέριο ελεύθερα σ’ όλο τον κόσμο εμείς πιεζόμαστε και πουλάμε σε ελάχιστους. Γι’ αυτό τον λόγο υποστήριξα το νόμο για την Ενεργειακή Ασφάλεια του Βόρειου Ατλαντικού (North Atlantic Energy Security Act), ένα νόμο που θα ξεδιπλώσει την διάθεση των δικών μας πηγών, με σκοπό να υπονομεύσει το καθεστώς Πούτιν και ενισχύσει τους συμμάχους μας στην ευρώπη.

Ο αμερικανικός ενεργειακός τομέας έχει την δυνατότητα να γίνει ένα πολύτιμο στοιχείο που θα ωθήσει την οικονομία, θα υπηρετήσει τους σκοπούς της εξωτερικής πολιτικής των ηπα, και θα ενισχύσει την εθνική μας ασφάλεια και την ασφάλεια των συμμάχων μας στον κόσμο… Περισσότερα

Κυρώσεις 1+2

Σχολιάστε

Τα «οικονομικά μέτρα» (ποινές, πρόστιμα, απαγορεύσεις, απειλές κλπ) είναι μια μορφή πολέμου. Δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι υπήρξαν ποτέ, απ’ το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και μετά, αποτελεσματικά σε σχέση με τους στόχους που έμπαιναν επίσημα. Πότε πότε οι εμπνευστές τους υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους «κυρώσεις» δεν είναι το κυρίως όπλο αλλά ο πυροκροτητής: θα δημιουργήσουν (έτσι πάει η λογική) με τον καιρό σοβαρά εσωτερικά οικονομικά / κοινωνικά προβλήματα, προκαλώντας μια εξέγερση εναντίον της εξουσίας που οι «κυρώσεις» έχουν στόχο· αντικαθιστώντας την, τελικά, με μια πιο «φιλική», «δεκτική», «υπάκουη», κλπ. Αυτό ήταν υποτίθεται το μοντέλο των κυρώσεων κατά του ιρανικού καθεστώτος. Δεν έπιασαν, αυτό είναι απόλυτα βέβαιο. Κι αφού δεν έπιασαν όταν το ιρανικό καθεστώς ήταν στριμωγμένο (το 2003, το 2004 ή το 2005) θα πιάσουν ακόμα λιγότερο τώρα πια. Το ίδιο ισχύει και με τις «κυρώσεις» κατά της ρωσίας. Δεν πέτυχαν κάτι, ούτε πρόκειται να πετύχουν. Γιατί, τότε, το αμερικανικό καθεστώς συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτό το «μέσο»; Περισσότερα

Πόλεμος (χαμηλής έντασης, ακόμα) 1+2

Σχολιάστε

Το καλοκαίρι του 2015, επί προεδρίας Ομπάμα, καταθέτοντας ενώπιον των σχετικών κοινοβουλευτικών επιτροπών, δύο πρώτης γραμμής μιλιταριστικά στελέχη των ηπα, ο επικεφαλής της αεροπορίας σμήναρχος Paul Selva και ο επικεφαλής του ναυτικού ναύαρχος Joseph Dunford είχαν κάνει αυτήν την λίστα “απειλών στο έθνος”: ρωσία, κίνα, ιράν, βόρεια κορέα, και οι οργανώσεις που εμπνέονται απ’ την ιδεολογία της αλ Κάιντα. Μ’ αυτήν ακριβώς την σειρά. Η εποχή που η τρομοκρατία ήταν ο νο 1 εχθρός των ηπα και του κόσμου, είχε περάσει ανεπιστρεπτί… Και εκείνη την ιστορική στιγμή η Μόσχα δεν είχε αποβιβαστεί ακόμα στη συρία και στη μέση Ανατολή…

Η Ουάσιγκτον το αναγνωρίζει υποχρεωτικά (δεν χρειάζεται και να το φωνάζει) ότι εκείνοι που αμφισβητούν την ηγεμονία της είναι αρκετοί, και γίνονται διαρκώς δυνατότεροι. Υποθέτουμε ότι καταλαβαίνει, επίσης, ότι ο χρόνος δεν είναι με την μεριά της. Ωστόσο η ευρώπη δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των “υπαρξιακών κινδύνων” για τις ηπα. Τότε γιατί είναι στόχος της οικονομικής εκδοχής του πολέμου; Περισσότερα

Older Entries