Αρχική

Το ψόφιο κουνάβι έμπορος

Σχολιάστε

Η Ουάσιγκτον συνεχίζει τον δρόμο της: εμπορικές / οικονομικές κυρώσεις, και ξανά και ξανά. Μ’ αυτόν τον τρόπο το αμερικανικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο υπολογίζει ότι θα στριμώξει τους αντιπάλους τους και θα ξαναπάρει οικονομικά / εμπορικά το πάνω χέρι στον πλανήτη. Η τελευταία δόση αφορά κινεζικές επιχειρήσεις – με αφορμή την παλιοβόρεια κορέα. Εννοείται ότι βρήκαν την ευκαιρία και στο Τόκιο. Παρότι οι κυρώσεις είναι «εκτός πλαισίου οηε» οι γιαπωνέζικες πολιτικές βιτρίνες έτρεξαν να τις υιοθετήσουν. Περισσότερα

Advertisements

Αφγανιστάν

Σχολιάστε

Ο αμερικανικός στρατός έχει βάσεις στο αφγανιστάν. Πέντε ή έξι. Δεν τις έφτιαξε για να τις διαλύσει. Τις έφτιαξε επειδή του χρειάζονται (και) εκεί. Τυπικά είναι νατοϊκές. Ουσιαστικά είναι δικές του. (Το νατο είναι κάπως αβέβαιο).

Όχι ο ψοφιοκούναβος αλλά και ο θεός ο ίδιος να έλεγε «θα φύγουμε», ψέμματα θα ήταν. Το ιδανικό για την Ουάσιγκτον και τους συμμάχους της, ειδικά το Λονδίνο, θα ήταν να υπάρχει στην Καμπούλ ένα καθεστώς μαριονέτα που να ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της αφγανικής επικράτειας, έτσι ώστε οι αμερικάνοι να περιορίσουν τον στρατό τους στο προσωπικό των βάσεων.

Τέτοιο καθεστώς η Ουάσιγκτον προσπάθησε φιλότιμα να φτιάξει και να στηρίξει. Ο «πρόεδρος» Karzai ήταν ένας τέτοιος «μπροστινός», όπως είναι τώρα ο διάδοχός του απ’ τον Σεπτέμβρη του 2014, Ashraf Ghani. O Karzai δεν κατάφερε να ελέγξει την αφγανική επικράτεια. Ο Ghani ακόμα λιγότερο: οι πιο «ευχάριστοι» υπέρ του υπολογισμοί δείχνουν ότι έχει ήδη χάσει το 40%. Κυρίως απ’ τους ταλιμπάν. Περισσότερα

Υδρογονάνθρακες

Σχολιάστε

Όταν η Ουάσιγκτον σκίζει τις πλεξούδες της υπέρ της “απεξάρτησης” της ευρώπης απ’ το ρωσικό φυσικό αέριο (χτεσινό σχόλιο) δεν εννοεί να φτάνει στην γηραιά ήπειρο ιρανικό γκάζι. Συνεπώς η τριμερής συμφωνία που υπογράφτηκε προχτές ανάμεσα στην ιρανική πετρο-επενδυτική Ghadir, την ρωσική Zarubezhneft και την τουρκική Unit International για την έρευνα και την εκμετάλλευση ιρανικών κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, δεν είναι απ’ αυτές που χαροποιούν το αμερικανικό καθεστώς. (Να θυμήσουμε ότι αυτές οι υδρογονανθρακικές συμφωνίες αφορούν, προοπτικά, τα «τελευταία – τελευταία»…) Περισσότερα

Οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται…

Σχολιάστε

Με την υποστήριξη των ηπα, η ε.ε. θα πρέπει να κινηθεί γρήγορα κάνοντας μια σοβαρή προσπάθεια να εξασφαλίσει μη ρωσικές προμήθειες φυσικού αερίου στην ευρώπη, εμποδίζοντας έτσι τον Πούτιν να χρησιμοποιήσει την ενέργεια σαν πολιτική κάλυψη μια για πάντα. Σ’ αυτό τον στόχο οι ηπα έχουν να παίξουν κρίσιμο ρόλο ώστε να βοηθήσουν την απελευθέρωση των συμμάχων μας απ’ την κυριαρχία της ρωσίας στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου.

Οι φτηνές και άφθονες αμερικανικές πηγές έχουν ρίξει τις τιμές διεθνώς, αλλά απ’ την στιγμή που ο Πούτιν πουλάει πετρέλαιο και αέριο ελεύθερα σ’ όλο τον κόσμο εμείς πιεζόμαστε και πουλάμε σε ελάχιστους. Γι’ αυτό τον λόγο υποστήριξα το νόμο για την Ενεργειακή Ασφάλεια του Βόρειου Ατλαντικού (North Atlantic Energy Security Act), ένα νόμο που θα ξεδιπλώσει την διάθεση των δικών μας πηγών, με σκοπό να υπονομεύσει το καθεστώς Πούτιν και ενισχύσει τους συμμάχους μας στην ευρώπη.

Ο αμερικανικός ενεργειακός τομέας έχει την δυνατότητα να γίνει ένα πολύτιμο στοιχείο που θα ωθήσει την οικονομία, θα υπηρετήσει τους σκοπούς της εξωτερικής πολιτικής των ηπα, και θα ενισχύσει την εθνική μας ασφάλεια και την ασφάλεια των συμμάχων μας στον κόσμο… Περισσότερα

Κυρώσεις 1+2

Σχολιάστε

Τα «οικονομικά μέτρα» (ποινές, πρόστιμα, απαγορεύσεις, απειλές κλπ) είναι μια μορφή πολέμου. Δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι υπήρξαν ποτέ, απ’ το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα και μετά, αποτελεσματικά σε σχέση με τους στόχους που έμπαιναν επίσημα. Πότε πότε οι εμπνευστές τους υποστηρίζουν ότι τέτοιου είδους «κυρώσεις» δεν είναι το κυρίως όπλο αλλά ο πυροκροτητής: θα δημιουργήσουν (έτσι πάει η λογική) με τον καιρό σοβαρά εσωτερικά οικονομικά / κοινωνικά προβλήματα, προκαλώντας μια εξέγερση εναντίον της εξουσίας που οι «κυρώσεις» έχουν στόχο· αντικαθιστώντας την, τελικά, με μια πιο «φιλική», «δεκτική», «υπάκουη», κλπ. Αυτό ήταν υποτίθεται το μοντέλο των κυρώσεων κατά του ιρανικού καθεστώτος. Δεν έπιασαν, αυτό είναι απόλυτα βέβαιο. Κι αφού δεν έπιασαν όταν το ιρανικό καθεστώς ήταν στριμωγμένο (το 2003, το 2004 ή το 2005) θα πιάσουν ακόμα λιγότερο τώρα πια. Το ίδιο ισχύει και με τις «κυρώσεις» κατά της ρωσίας. Δεν πέτυχαν κάτι, ούτε πρόκειται να πετύχουν. Γιατί, τότε, το αμερικανικό καθεστώς συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτό το «μέσο»; Περισσότερα

Πόλεμος (χαμηλής έντασης, ακόμα) 1+2

Σχολιάστε

Το καλοκαίρι του 2015, επί προεδρίας Ομπάμα, καταθέτοντας ενώπιον των σχετικών κοινοβουλευτικών επιτροπών, δύο πρώτης γραμμής μιλιταριστικά στελέχη των ηπα, ο επικεφαλής της αεροπορίας σμήναρχος Paul Selva και ο επικεφαλής του ναυτικού ναύαρχος Joseph Dunford είχαν κάνει αυτήν την λίστα “απειλών στο έθνος”: ρωσία, κίνα, ιράν, βόρεια κορέα, και οι οργανώσεις που εμπνέονται απ’ την ιδεολογία της αλ Κάιντα. Μ’ αυτήν ακριβώς την σειρά. Η εποχή που η τρομοκρατία ήταν ο νο 1 εχθρός των ηπα και του κόσμου, είχε περάσει ανεπιστρεπτί… Και εκείνη την ιστορική στιγμή η Μόσχα δεν είχε αποβιβαστεί ακόμα στη συρία και στη μέση Ανατολή…

Η Ουάσιγκτον το αναγνωρίζει υποχρεωτικά (δεν χρειάζεται και να το φωνάζει) ότι εκείνοι που αμφισβητούν την ηγεμονία της είναι αρκετοί, και γίνονται διαρκώς δυνατότεροι. Υποθέτουμε ότι καταλαβαίνει, επίσης, ότι ο χρόνος δεν είναι με την μεριά της. Ωστόσο η ευρώπη δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των “υπαρξιακών κινδύνων” για τις ηπα. Τότε γιατί είναι στόχος της οικονομικής εκδοχής του πολέμου; Περισσότερα

Επίμονες ψευδαισθήσεις και στερεότυπα

Σχολιάστε

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Επενδύσεις με όρους αποικιακούς

Ζούμε με ψέματα και αυταπάτες. Πότε μας τάζουν επενδύσεις που ποτέ δεν έρχονται στην Ελλάδα πχ ο αραβικός πακτωλός επί Α. Παπανδρέου. Πότε μας διαβεβαιώνουν (Σημίτης) ότι ανήκουμε στην λέσχη των ισχυρών της Ευρώπης, αλλά σκάει το χρηματιστήριο και χρεοκοπεί η οικονομία. Πότε τρέπουμε σε φυγή τους αντιπάλους αλλά η Τουρκία απτόητη απειλεί όχι (μόνο) τη μακρινή Κύπρο αλλά το Αιγαίο και τη Θράκη, ήδη ημικατεχόμενη περιοχή. Κοκορευόμαστε ότι είμαστε όαση ειρήνης, αλλά αυτό εξαρτάται απολύτως από τις προθέσεις των ξένων.

Οι επενδύσεις προσφέρουν ένα καλό παράδειγμα αυταπατών. Η κάθε κυβέρνηση ρίχνει ευθύνες στην εκάστοτε αντιπολίτευση για την απουσία επενδύσεων λέγοντας ότι δημιουργεί αστάθεια και άρα οι ξένοι δεν διακινδυνεύουν τα λεφτά τους. Είναι ψέμα. Περισσότερα

Ο καπιταλισμός είναι ωμός και εξελίσσεται

Σχολιάστε

Προοριζόταν για παγκόσμιο εργοστάσιο σε φτηνά είδη: T shirts, παπούτσια, παιχνίδια, απομιμήσεις και ανταλλακτικά… Προοριζόταν επίσης για μεγάλη καταναλωτική αγορά των πιο εξελιγμένων (τεχνολογικά) πρωτοκοσμικών εμπορευμάτων.

Δυστυχώς όσοι (πρωτοκοσμικοί) είχαν τέτοια κατα νου, υπολόγιζαν χωρίς τον κινέζο ξενοδόχο. Μια επιστημονική ανακοίνωση στο γνωστό, καθόλα σεβαστό και αναγνωρισμένο δυτικό περιοδικό science, βάζει το κινέζικο τεχνοεπιστημονικό κεφάλαιο στην πρωτοπορεία των κβαντικών εφαρμογών. Αφού πρώτα έβαλαν σε τροχιά γύρω απ’ τη γη, πέρυσι στο τέλος της χρονιάς, έναν κατάλληλα κατασκευασμένο δορυφόρο, οι κινέζοι τεχνοεπιστήμονες ανακοίνωσαν προχτές την πετυχημένη «αποστολή» και «λήψη» ενός ζευγαριού συζευγμένων φωτονίων που «χωρίστηκαν» σε μεταξύ τους απόσταση 1203 χιλιομέτρων. Δεν καταλαβαίνετε ίσως (καταλαβαίνουμε κάτι λίγο παραπάνω), αλλά το προηγούμενο (δυτικό) ρεκόρ στο ίδιο διαζύγιο συζευγμένων φωτονίων είναι κάτι λιγότερο από 100 χιλιόμετρα. Πρόκειται για κάτι σαν το άγιο δισκοπότηρο των εφαρμογών της κβαντικής φυσικής, ειδικά στους τομείς των επικοινωνιών και της κρυπτογραφίας. Περισσότερα

Η Ελλάδα, η Τουρκία και οι σχέσεις Ρωσίας – ΗΠΑ

Σχολιάστε

του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Ισχύς, ισορροπίες, σκοπιμότητες και δουλοπρέπεια

Από την εποχή Σημίτη οι διάδοχες κυβερνήσεις συμπεριφέρονται ως εάν ο κίνδυνος τουρκικής επίθεσης να είναι πραγματικός, επικείμενος και δεδομένη η ελληνική ήττα σε περίπτωση αναμέτρησης. Καλλιεργούν τον ραγιαδισμό και τον εθνομηδενισμό της παρέας του Φίλη και πολλών άλλων. Το επιχείρημα ότι ο Ερντογάν είναι «τρελός» και ανεξέλεγκτος δικαιολογεί κάθε περαιτέρω υποχώρηση. Ποιος τα βάζει με έναν τρελό;

Η αλήθεια είναι πως ο Ερντογάν είναι τολμηρός αλλά στο έπακρον λογικός, ενώ η Τουρκία, με τους κεμαλιστές ή τον Ερντογάν, αποφεύγει να παραβιάσει έμπρακτα το πλαίσιο που ορίζουν οι ΗΠΑ. Όποτε η Τουρκία έχει περάσει από τη ρητορική σε πολεμικές επιχειρήσεις έχει την άτυπη αλλά ρητή έγκριση των ΗΠΑ (Κύπρος) ή δεν προσκρούει σε σαφή απαγόρευση των ΗΠΑ (Συρία). Αναλυτικότερα: Περισσότερα

Τουρισμός στο Πεκίνο

Σχολιάστε

ελικά ο εξοχότατος πρωθυπουργός και η συνοδεία του (ξανα)πήγαν στο Πεκίνο, για την διεθνή συνάντηση “μια ζώνη ένας δρόμος” (αν και η αρχική πρόσκληση απευθυνόταν στον πρόεδρο Πάκη…) Αυτή τη φορά το ταξίδι θα είναι κάπως καλύτερο από μερικές απόψεις: δεν θα τον αφήσει το κινεζικό καθεστώς να περιμένει κάνοντας βόλτες και τουρισμό κανά διήμερο, μέχρι να τον υποδεχθεί επίσημα – όπως έγινε την προηγούμενη φορά. Περισσότερα

Νίξον ανομήματα μη μόναν όψιν*

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Η μακιαβελική απομάκρυνση του επικεφαλής του FBI από τον Ντόναλντ Τραμπ ώθησε τον αμερικανικό Τύπο να τον συγκρίνει με τον πρόεδρο Νίξον. Σωστή παρατήρηση, η οποία έγινε όμως για λάθος λόγους.

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν εάν ο πρόεδρός τους είναι απατεώνας. Ε, λοιπόν, εγώ δεν είμαι απατεώνας

Ρίτσαρντ Νίξον

Την περασμένη εβδομάδα το ίδρυμα που διαχειρίζεται τη βιβλιοθήκη και το μουσείο του Ρίτσαρντ Νίξον πόσταρε το παρακάτω μήνυμα στο twitter: «Η αστεία είδηση της ημέρας: Ο πρόεδρος Νίξον δεν απέλυσε ποτέ τον διευθυντή του FBI #FBIDirector #notNixonian». Ηταν όμως αργά. Η λέξη Nixonian (νιξονικός) αντηχούσε πλέον στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον. Περισσότερα

Χαρμόσυνα νέα

Σχολιάστε

Η πατρίς τον χρειάζεται επειγόντως! Είναι ο μόνος που ξέρει αυτή τη δουλειά. Οπότε, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο (όλα είναι περίεργα πια) ο κυρ Παναγιώτης ο Λαφαζάνης θα μπορούσε να ξαναγίνει “υπουργός παραγωγικής ανασυγκρότησης, περιβάλλοντος και ενέργειας”! Εξωκοινοβουλευτικός φυσικά.

Ο λόγος είναι απλός. Η gazprom, μετά από διάφορα μπρος–πίσω, άρχισε να συναρμολογεί τον σωλήνα που θα πηγαίνει αέριο, γκάζι, στην τουρκία. Οπότε; Οπότε μπορεί να χρειαστεί να περάσει και απ’ τα ιερά ελληνικά χώματα πηγαίνοντας προς ευρώπη μεριά· άρα ο κυρ Παναγιώτης πρέπει Τώρα να τρέξει να εξασφαλίσει εκατομμύρια ρούβλια, σαν μπροστάτζα, να τα τρίψει στα μούτρα του κάθε παλιοευρωπαίου και του κάθε παλιοδντ. Περισσότερα

America first

Σχολιάστε

Πολλοί και διάφοροι “είδαν” στην εκλογή του ψόφιου κουναβιού μια “στροφή” της αμερικανικής πολιτικής, ένα είδος αλλαγής έμφασης: απ’ τις διεθνείς στρατιωτικές εκστρατείες (που εκπροσωπούσε, κατ’ αυτούς, μόνο η Κλίντον…) σε κάποιο είδος “εσωστρέφειας” και “ανασυγκρότησης”.

Οποιαδήποτε κριτική ανάλυση και επισκόπηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού θα έδειχνε ότι τέτοιου είδους “αναχωρητισμός” είναι, απλά, αδύνατος. Τα έχουμε πει. Να όμως που τα λέει ωμά κάποιος “από μέσα”. Ο Lawrence Wilkerson, επιτελάρχης του αμερικάνου στρατηγού και στη συνέχεια υπ.εξ. (2001 – 2005, στην πρώτη θητεία του Μπους του Β) Colin Powell, έδωσε μια συνέντευξη στο ανεξάρτητο ιντερνετικό κανάλι real news (καμμία σχέση με το ελληνικό καθεστωτικό συγκρότημα!). Τα λεγόμενά του είναι πολύ πιο πέρα από «απλή προσωπική γνώμη». Περισσότερα

Ασπασμοί των κουβάδων στους ντενεκέδες

Σχολιάστε

Αυτές οι στα όρια της λατρείας δηλώσεις του καινούργιου asset στην «παρέα» (: Ιβάν) προς τον εξοχότατο πρωθυπουργό δεν είναι συμπεριφορά επιχειρηματία… Έτσι δεν είναι; Όπως και η γεμάτη κολακεία αποδοχή τους απ’ τον εξοχότατο δεν είναι συμπεριφορά πρωθυπουργού… Κάτι άλλο επαγγέλλονται οι άνθρωποι, αλλά ντρέπονται να το πουν. Περισσότερα

O tempora!

Σχολιάστε

Αυτό είναι η κατάρα του post modern καπιταλισμού και του 4ου παγκόσμιου. Μια γριά αλεπού (δεξιά) να συναγελάζεται με έναν πρίγκηπα γιάπη που (το πιθανότερο είναι ότι) «δεν λειτουργεί» χωρίς τα σκονάκια του. Αλλά έτσι τα φέρνει η ζωή: αυτός αριστερά είναι ο σαουδάραβας υπ.εξ Adel al-Jubeir. Περισσότερα

Η χάρτινη αυτοκρατορία

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Εκτός από τα πενηντάχρονα της χούντας, υπάρχει και μια άλλη επέτειος που ακόμα δεν έχουμε αρχίσει να τη θυμόμαστε. Κλείνουν εκατό χρόνια από την Μπολσεβίκικη Επανάσταση.

Σύμφωνα με τον μεγάλο ιστορικό Ερικ Χομπσμπάουμ, ήταν μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός από τη Γαλλική Επανάσταση. Και όντως, το ένα τρίτο του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Κίνας, ήταν υπό κομμουνιστικό καθεστώς.

Αν το δούμε με όρους αυτοκρατορίας, ουδέποτε υπήρξε στην Ιστορία μια τόσο μεγάλη σε έδαφος και πληθυσμό δύναμη. Αλλά και η πιο βραχύβια. Οι προηγούμενες αυτοκρατορίες μετρούσαν τη ζωή τους σε εκατοντάδες χρόνια, ενώ η τελευταία μέτρησε λίγες δεκαετίες. Περισσότερα

Πλήγμα στη Ρωσία η επίθεση στη Συρία

Σχολιάστε

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Παρά το γεγονός ότι η επίθεση στη Συρία, δεν φαίνεται να έχει συνέχεια, τουλάχιστον για τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες, σηματοδοτεί μια πολύ επικίνδυνη κλιμάκωση της αμερικανικής επιθετικότητας σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Αριστοκρατικές φιλοφρονήσεις λίγο πριν από τη μεγάλη μονο­μαχία θύμιζε η κοινή ανακοί­νωση που εξέδωσαν οι υπουρ­γοί Εξωτερικών των επτά ισχυ­ρότερων χωρών του πλανήτη στη σύνοδο των G7, που πραγματοποιήθηκε στην ιταλική πό­λη της Λούκα. Πριν ακόμη στεγνώσει το με­λάνι στο κοινό ανακοινωθέν, με το οποίο εκ­φραζόταν η ομόφωνη στήριξη στην πυραυ­λική επίθεση που εξαπέ­λυσαν οι ΗΠΑ στη Συρία, οι οικοδεσπότες της συνό­δου μάζευαν τις αποσκευ­ές τους για να μεταβούν στη Ρωσία και να εκφρά­σουν τη στήριξή τους στη Ρωσία. Η ιταλική διπλω­ματία όχι μόνο μπλόκαρε (με τη συνεργασία και άλ­λων χωρών) τις αμερικα­νο-βρετανικές προτάσεις για νέες κυρώσεις ενα­ντίον της Μόσχας αλλά έστειλε και τον πρόεδρο της χώρας Σέρτζιο Μα­ταρέλα να σταθεί δίπλα στον Ρώσο πρόεδρο, ενώ αυτός κατακεραύνωνε την αμερικανική επιθετικότη­τα στη Συρία. Ο Ματαρέλα παρακολουθού­σε στωικά τον Βλαντιμίρ Πούτιν να αποδίδει την επίθεση με χημικά σε μια ακόμη προβο­κάτσια δυτικών δυνάμεων αλλά και να προει­δοποιεί ότι θα υπάρξουν και νέες «στημένες» επιθέσεις με στόχο να δικαιολογήσουν κλιμά­κωση των αμερικανικών επιθέσεων. Περισσότερα

Αν δεν μας βγαίνουν οι εκλογές… θα φταίνε οι Ρώσοι

Σχολιάστε

Ο παροξυσμός ηγετικών στελεχών του Δημοκρατικού κόμματος στις ΗΠΑ, που αναζητούσαν ρωσικό δάκτυλο πίσω από την εκλογική τους ήττα, φαίνεται πως κάνει μετάσταση και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έκθεση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης και Συνταγματικών Θεμάτων, της βουλής των κοινοτήτων φωτογραφίζει χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα για τεχνικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν πριν από το δημοψήφισμα για το Brexit.

Χωρίς να παρουσιάζουν κανένα απολύτως τεκμηριωμένο στοιχείο αναφέρουν ότι η κατάρρευση του συστήματος ηλεκτρονικής εγγραφής στους εκλογικούς καταλόγους, η οποία σημειώθηκε λίγο πριν λήξει η σχετική προθεσμία, θα μπορούσε να οφείλεται σε επίθεση τύπου DDOS στους υπολογιστές του συστήματος. Περισσότερα

Οι ταριχευτές του σοσιαλισμού

Σχολιάστε

Του Περικλή Κοροβέση

Στις 22 Ιουνίου του 1941 τα ναζιστικά στρατεύματα εισβάλλουν στη Σοβιετική Ενωση χωρίς να κηρύξουν πόλεμο. Το σύμφωνο φιλίας που είχε υπογραφεί μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και της ΕΣΣΔ βρισκόταν σε ισχύ και δεν είχε καταγγελθεί από καμιά πλευρά.

Προηγουμένως, ο ναζιστικός στρατός είχε καταλάβει αστραπιαία το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Νορβηγία. Ολη η ανθρωπότητα αγωνιούσε για τον νέο παγκόσμιο πόλεμο που είχε ήδη αρχίσει, αλλά κανείς δεν ήξερε μέχρι πού θα φτάσει. Και ανάλογα με το καθεστώς που επικρατούσε σε κάθε χώρα επέλεγαν στρατόπεδο.

Οι χώρες που δεν ενεπλάκησαν στον πόλεμο ήταν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και τα λεγόμενα ουδέτερα κράτη που δεν μπήκαν άμεσα στον πόλεμο είχαν σαφή ανάμειξη σε αυτόν. Αλλά υπήρξε και μια χώρα που δεν συμμετείχε σε αυτήν την αγωνία. Αυτή ήταν η ΕΣΣΔ. Περισσότερα

Να ‘χαμε έναν Μπρέζνιεφ

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η φιλελεύθερη Αμερική συνειδητοποιεί με φρίκη ότι σε αρκετούς τομείς οι ΗΠΑ του Τραμπ είναι ίδιες ή χειρότερες με τις πιο σκοτεινές ημέρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Μήπως όμως έτσι δεν ήταν πάντα;

Γεννήθηκα σε μια δυστοπία – πρέπει τώρα να πεθάνω σε μια άλλη;

Γκάρι Στέινγκαρτ (Αμερικανός συγγραφέας, γεννημένος στο Λένινγκραντ)

«Zω στη Σοβιετική Ενωση του Τραμπ», έγραφε λίγα 24ωρα μετά την εκλογή του νέου Αμερικανού προέδρου ο ρωσικής καταγωγής Εβραίος συγγραφέας Γκάρι Στέινγκαρτ. «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην εποχή του Τραμπ είναι μια εικόνα του Λένινγκραντ από το 1979», συνέχιζε ο ίδιος αναφερόμενος στον υποτιμητικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους Εβραίους οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του νέου προέδρου.

Ο Στέινγκαρτ, ο οποίος μετακόμισε με την οικογένειά του από την ΕΣΣΔ στις ΗΠΑ, ήταν από τους πρώτους που συνέδεσαν τον Τραμπ με την πρώην Σοβιετική Ενωση, αλλά δεν ήταν ο μόνος. Περισσότερα

Επιστρέφοντας στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

Σχολιάστε

του Robert Kagan

Σκεφτείτε τις 2 σημαντικές παγκόσμιες τάσεις του σήμερα. Η μία είναι η αυξανόμενη φιλοδοξία και οι δράσεις των δύο μεγάλων ρεβιζιονιστικών δυνάμεων, της Ρωσίας και της Κίνας. Η άλλη είναι η φθίνουσα αυτοπεποίθηση, ισχύς και θέληση του δημοκρατικού κόσμου, και ιδιαίτερα των Ηνωμένων Πολιτειών, να διατηρήσει την κυρίαρχη θέση που κατέχει στο διεθνές σύστημα μετά το 1945. Όσο οι δύο αυτές γραμμές συγκλίνουν, όσο η φθίνουσα θέληση και ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους, ως προς την διατήρηση της παρούσας τάξης πραγμάτων, συναντά τον αυξανόμενο πόθο και την δυνατότητα των ρεβιζιονιστικών δυνάμεων να αλλάξουν αυτήν την τάξη, θα φτάσουμε στη στιγμή που η υπάρχουσα τάξη θα καταρρεύσει και ο κόσμος θα βυθιστεί σε μια φάση βάναυσης αναρχίας, όπως έχει συμβεί άλλες τρεις φορές τους περασμένους δύο αιώνες.

Οι Αμερικάνοι τείνουν να θεωρούν δεδομένη μια θεμελιώδη σταθερότητα στη διεθνή τάξη πραγμάτων, την ίδια στιγμή που παραπονιούνται για το βάρος που επωμίζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες ως προς την διατήρηση αυτής της σταθερότητας. Η Ιστορία δείχνει πως οι διεθνείς τάξεις καταρρέουν, κάτι τέτοιο όμως συμβαίνει συχνά με αναπάντεχο, ραγδαίο και βίαιο τρόπο. Ο ύστερος 18ος αιώνας είναι το ζενίθ του Διαφωτισμού στην Ευρώπη, πριν την πτώση της ηπείρου στην άβυσσο των Ναπολεόντειων Πολέμων. Κατά τη πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, τα λαμπρότερα μυαλά του κόσμου προέβλεπαν ένα τέλος στις διαμάχες μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, με τις επαναστάσεις σε επικοινωνία και μεταφορές να δένουν τις οικονομίες και τους λαούς μεταξύ τους. Ο πιο ολέθριος πόλεμος στην ιστορία ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα. Η επιφανειακή μεταπολεμική ηρεμία του ‘20 μετασχηματίστηκε στη κρίση που διαπέρασε όλο το ‘30 και οδήγησε σε έναν ακόμα παγκόσμιο πόλεμο. Με βάση αυτό το κλασικό σενάριο, το που βρισκόμαστε σήμερα, το πόσο κοντά βρίσκονται οι τάσεις σε ένα σημείο τομής, είναι αδύνατο να προβλεφθεί. Απέχουμε ακόμα τρία χρόνια από μια παγκόσμια κρίση, ή δεκαπέντε; Το ότι βρισκόμαστε όμως ήδη σε αυτό το μονοπάτι είναι αδιαμφισβήτητο. Περισσότερα

Το ΔΝΤ στην Ρωσσία – 7. Τα ερείπια

Σχολιάστε

Κι ενώ στο ρωσσικό λεξικό έμπαιναν μερικές άγνωστες ως τότε λέξεις (όπως ανεργία, αβεβαιότητα, ναρκωτικά, άστεγος, επαίτης, σύφιλη κλπ), το ΔΝΤ έκανε σημαία την βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ως απόδειξη της ορθότητας των επιλογών του και του ισχυρισμού ότι μετά την σκληρή αλλά απαραίτητη μικρή περίοδο λιτότητας θα ακολουθήσει μόνιμη περίοδος ευημερίας. Φυσικά, το ΔΝΤ παρέλειψε να εξηγήσει στον κόσμο ότι το ισοζύγιο βελτιώθηκε λόγω της κατακόρυφης μείωσης των εισαγωγών, μια απολύτως φυσιολογική συνέπεια της μειωμένης κατανάλωσης που προκλήθηκε από την μεγάλη και διαρκώς ογκούμενη φτώχεια. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς διδακτορικό στα οικονομικά για να αντιληφθεί ότι όσο μεγαλώνει η φτώχεια τόσο βελτιώνεται το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών μιας χώρας. Άλλωστε, ακριβώς αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα των μνημονίων, όπως φαίνεται στο διάγραμμα.

Η κορωνίδα όλου αυτού του πρόστυχου παιχνιδιού που παίχτηκε στην Ρωσσία από το ΔΝΤ είναι ότι η κοινωνική και οικονομική καταστροφή των πλατειών λαϊκών στρωμάτων παρουσιάστηκε ως μια απαραίτητη διαδικασία για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας και το στέριωμα της ελευθερίας σε μια χώρα σκλάβων που επί εβδομήντα χρόνια κυβερνιόταν απολυταρχικά και ντρόπιαζε τα ανθρώπινα ιδεώδη. Γράφει χαρακτηριστικά γνωστό σούργελο που έχει και το θράσος να παριστάνει τον πανεπιστημιακό (οι υπογραμμίσεις δικές μου): Περισσότερα

Το ΔΝΤ στην Ρωσσία – 5. Η ώρα του σοκ

Σχολιάστε

30/11/1992: Ο Μπόρις Γιέλτσιν λοξοκοιτάζει με απαξιωτικό βλέμμα τον -παροπλισμένο πλέον- Γκεννάντυ Μπουρμπούλις. Δεξιά του, ο πρωθυπουργός Γιεγκόρ Γκαϊντάρ δείχνει χαμένος στον κόσμο του.

Με την υποστολή τής κόκκινης σημαίας από το Κρεμλίνο, πέρασαν οριστικά στο παρελθόν η ΕΣΣΔ και το 1991, μια χρονιά καταστροφική για την οικονομία της χώρας. Μέσα σ’ αυτή την χρονιά, ο -κάποτε αμελητέος- πληθωρισμός άγγιξε το 100%, το ΑΕΠ γνώρισε πρωτοφανή υποχώρηση κατά 17% και οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 57%. Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι ότι οι εισαγωγές από τις χώρες του ανατολικού μπλοκ μειώθηκαν κατά διπλάσιο σχεδόν ποσοστό σε σχέση με τις εισαγωγές από καπιταλιστικές χώρες (63% έναντι 32%) ενώ ολοκληρώθηκαν μόλις τρία από τα 237 κρατικά έργα, λόγω δραστικών περικοπών τού προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Παράλληλα, η κακή σοδειά σε συνδυασμό με την απόκρυψη αγαθών για κερδοσκοπικούς λόγους είχε υποχρεώσει τις τελευταίες σοβιετικές κυβερνήσεις να επαναφέρουν τα κουπόνια σίτισης, κάτι που κάθε άλλο παρά κατεύναζε την λαϊκή δυσαρέσκεια.

Στο μεταξύ, ο Γιέλτσιν έχει τοποθετήσει ως υπουργό οικονομίας και οικονομικών τον φιλόδοξο τριανταπεντάχρονο οικονομολόγο Γιεγκόρ Γκαϊντάρ, ο οποίος μέσα σε μια νύχτα αποχώρησε από το κομμουνιστικό κόμμα, εντάχθηκε στην «Δημοκρατική Ρωσσία» και δήλωσε θαυμαστής τού Φρήντμαν. Ο Γκαϊντάρ ανέλαβε τις επαφές με το ΔΝΤ, ενημερώθηκε για την μελέτη και τις οδηγίες τού Ταμείου και ανέλαβε να προετοιμάσει τον ασθενή για την «θεραπεία-σοκ» που τον περίμενε. Η δουλειά του ήταν αποτελεσματική: την παραμονή τής πρωτοχρονιάς τού 1992 κατέβηκε η κόκκινη σημαία από το Κρεμλίνο, την επομένη της πρωτοχρονιάς ο Γέλτσιν υπέγραφε μνημόνιο συνεργασίας τής Ρωσσίας με το ΔΝΤ, αποδεχόμενος πλήρως την θεραπεία. Περισσότερα

Το ΔΝΤ στην Ρωσσία – 4. Ο θάνατος της κόκκινης αρκούδας

Σχολιάστε

Οι επί κεφαλής του κινήματος της 19/8/1991. Από αριστερά: Αλεξάντρ Τιζυακόφ, Βασίλυ Σταρόντουμπτσεφ, Μπόρις Πούγκο, Γκεννάντυ Γιανάεφ, Αλιέκ Μπακλανόφ, Βάλεντιν Βαρεννικόφ.

Οι επί κεφαλής του κινήματος της 19/8/1991. Από αριστερά: Αλεξάντρ Τιζυακόφ, Βασίλυ Σταρόντουμπτσεφ, Μπόρις Πούγκο, Γκεννάντυ Γιανάεφ, Αλιέκ Μπακλανόφ, Βάλεντιν Βαρεννικόφ.

Το 1991 μπαίνει με τους χειρότερους οιωνούς για την Σοβιετική Ένωση καθώς σε όλες τις σοσιαλιστικές της δημοκρατίες φουντώνουν -αλλού περισσότερο κι αλλού λιγώτερο- αποσχιστικά κινήματα. Τον χορό ανοίγει η Ρωσσία με πρωτοστάτη την «Δημοκρατική Ρωσσία», το κόμμα που ίδρυσε ο Μπόρις Γιέλτσιν (*) και αμέσως την ακολουθούν οι χώρες τής Βαλτικής. Ο Γκορμπατσόφ, αντιδρώντας σπασμωδικά, επιχειρεί να καταστείλει τον ξεσηκωμό στην Βαλτική επεμβαίνοντας στρατιωτικά. Όμως, ήταν πλέον σαφές ότι το ποτάμι είχε ξεκινήσει και δεν επρόκειτο να γυρίσει πίσω.

Παράλληλα, η οικονομική κατάσταση εξακολουθεί να χειροτερεύει, καθώς οι εξαγωγές καυσίμων μειώνονται διαρκώς. Τον Μάρτιο, η Σοβιετική Ένωση μόλις που θα καταφέρει να εξαγάγει 60 εκατ. βαρέλια πετρελαίου, αντί των 125 εκατ. βαρελιών τής παλιάς, καλής εποχής. Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι «μεταρρυθμιστές» τού Γιέλτσιν υποκινούν ένα κύμα απεργιών, στην διάρκεια του οποίου υπολογίζεται πως χάθηκαν πάνω από δύο εκατομμύρια ημέρες εργασίας, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει και η παραγωγή άνθρακα. Περισσότερα

Και αν βομβαρδίζαμε την Ουάσινγκτον;

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Επί δεκαετίες η Δύση διαστρεβλώνει τις αρχές του διεθνούς δικαίου για να δικαιολογήσει «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» απέναντι σε τυραννικά καθεστώτα. Τι γίνεται όμως εάν ο τύραννος έχει το γραφείο του στον Λευκό Οίκο;

Οι άνθρωποι τους οποίους απελευθερώνετε θα είναι μάρτυρες της τιμής και των αξιών των Ενόπλων Δυνάμεών μας

Τζορτζ Μπους

Την άνοιξη του 2008 η Μιανμάρ βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη φυσική καταστροφή της Ιστορίας της. Το πέρασμα του κυκλώνα «Ναργκίς» άφησε πίσω του 138.000 νεκρούς και ένα εκατομμύριο αστέγους.

Καθώς οι δικτάτορες της χώρας αρνούνταν οποιαδήποτε ξένη βοήθεια ενώ αδυνατούσαν να διαχειριστούν την κρίση, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Μπερνάρ Κουσνέρ, αλλά και στελέχη του αμερικανικού Πενταγώνου παρουσίασαν μια φαεινή ιδέα: Ο ΟΗΕ, είπαν, θα μπορούσε να εισβάλει στη χώρα για να προσφέρει βοήθεια στον πληθυσμό. Περισσότερα

Older Entries