Αρχική

Ουκρανία: Όταν οι γεωπολιτκοί ανταγωνισμοί προκαλούν εκκλησιαστικό σχίσμα

Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραγιάννη

Ας πούμε τα πράματα με το όνομά τους αφήνοντας στην άκρη τα παπαδίστικα ταλμουδικά και τις θεολογικές παπαρδέλες. Η απόφαση του Φαναρίου και προσωπικά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να παραδώσει τον Τόμο της Αυτοκεφαλίας στους έως προχθές μη αναγνωριζόμενους από τις άλλες ορθόδοξες Εκκλησίες μητροπολίτες, φίλους της νεοναζιστικής κυβέρνησης του Κιέβου αποτελεί μια ξεκάθαρη πολιτική πράξη, υπαγορευμένη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ενταγμένη στο γενικότερο σχέδιο της απομόνωσης και περικύκλωσης (και στον εκκλησιαστικό τομέα) της Ρωσίας του Πούτιν, στο νέο ψυχροπολεμικό τοπίο που έχει ήδη διαμορφωθεί στον κόσμο. Περισσότερα

Advertisements

Ο Πούτιν έχει αντισώματα στις κυρώσεις

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Tο καλύτερο δώρο που παρέλαβε ο Πούτιν στις φετινές γιορτές ήταν πιθανότατα η αποχώρηση και των τελευταίων αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, που διέταξε ο Ντόναλντ Τραμπ στις 19 Δεκεμβρίου.

Γιατί, μπορεί η έξοδος των Αμερικάνων από τη Συρία να επισπεύσθηκε από την ανακοίνωση του Ερντογάν ότι θα στείλει τον τουρκικό στρατό ανατολικά του Ευφράτη επί του συριακού εδάφους για να πολεμήσει τους Κούρδους μαχητές, επί τη ουσίας όμως επισφράγισε την αμερικανική ήττα στη Συρία. Και μόνο το γεγονός ότι ο πρόεδρος Άσαντ, κόκκινο πανί για τους Αμερικανούς και το Ισραήλ μένει, ενώ οι Αμερικάνοι φεύγουν επιβεβαιώνει ότι σχεδόν τίποτε δεν πήγε καλά στη Συρία για τις ΗΠΑ. Το αντίθετο συμβαίνει με τη Ρωσία, που όχι μόνο ακύρωσε τους αμερικανικούς σχεδιασμούς αποτρέποντας την εγκατάστασή τους στα συριακά εδάφη που θα ισοδυναμούσε με πολύπλευρες απώλειες για τα ρωσικά συμφέροντα, αλλά επιπλέον εδραίωσε και μια νέα τριμερή συμμαχία με την Τουρκία και το Ιράν που ξεκίνησε από τις διαπραγματεύσεις στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, Αστάνα, αλλά έχει ευρύτερες φιλοδοξίες. Περισσότερα

Τουρκία – ΗΠΑ – Ρωσία: Ισορροπώντας σ’ ένα εκρηκτικό τρίγωνο

Σχολιάστε

https://im2.7job.gr/sites/default/files/imagecache/1200x675/article/2018/52/281077-syriaii.jpg

του Γιώργου Στάμκου

Οι ραγδαίες εξελίξεις, που πυροδότησε η ξαφνική απόφαση του προέδρου Τραμπ για την αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από τη βόρειοανατολική Συρία, δημιουργούν νέα δεδομένα στο Συριακό, με κυριότερο την αναβάθμιση της Ρωσίας ως ουσιαστικού ρυθμιστή της επόμενης μέρας κι εγγυητή του μεταπολεμικού Status Quo της Συρίας. Η δε βελτίωση των ρωσο-τουρκικών σχέσεων, μετά το ναδίρ του 2015-16, επιφέρει κι έναν αναβαθμισμένο ρόλο στην Τουρκία, ειδικά σχετικά με το μέλλον της βόρειας Συρίας. Η αποχώρηση των Κουρδικών δυνάμεων YPG και των συμμάχων τους από την πόλη Μάνμπιτζ της βόρειας Συρίας, δυτικά του Ευφράτη, και η άμεση αντικατάστασή τους από τον Συριακό Στρατό που πρόσκειται στον Άσαντ και η ύψωση της συριακής σημαίας στην πόλη, ήταν προφανώς κάτι που αποφασίστηκε στη Μόσχα και στο οποίο η Άγκυρα δεν είχε παρά να συμφωνήσει, εφόσον και οι Κούρδοι, χωρίς πλέον την αμερικανική ομπρέλα, αναγκάστηκαν να αποδεχθούν.

“Καλούμε τη συριακή κυβέρνηση στην οποία ανήκουμε να στείλει τις ένοπλες δυνάμεις της για να προστατεύσει τη Μανμπίτζ ενάντια στις τουρκικές απειλές”, είχαν δηλώσει οι Κούρδοι μαχητές του YPG, πριν την αποχώρησή τους από την Μανμπίτζ προς τα ανατολικά του Ευφράτη. Οι ίδιοι φαίνεται πως έχουν πάρει κάποιες, προφορικές για την ώρα εγγυήσεις, από τη Μόσχα και τη Δαμασκό, ώστε να παραδώσουν τα εδάφη που ελέγχουν στις συριακές δυνάμεις του Άσαντ, δηλαδή να επιστρέψουν και πάλι στην αγκαλιά της Συρίας, διατηρώντας έναν βαθμό αυτονομίας και αυτοδιοίκησης στις κατεξοχήν κουρδικές περιοχές, χωρίς να θίγεται ωστόσο η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Περισσότερα

Από τη Ρωσία χωρίς αγάπη έφυγε ο Τσίπρας

Σχολιάστε

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Λευκές νύχτες» για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα

Μπορεί η «παραδοσιακή φιλία του ελληνικού και του ρωσικού λαού» να αναφέρθηκε πολλάκις στην επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Μόσχα και στις συναντήσεις του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, όμως ήταν το τελευταίο που πραγματικά απασχόλησε τις αντιπροσωπείες και των δύο πλευρών.

Τα συμφέροντα των δύο λαών κανένα ρόλο δεν έπαιξαν σε μiα διαδικασία επαφών που προετοιμάζονταν επί αρκετούς μήνες. Αντίθετα, σχετίζονται με τα συμφέροντα των ρωσικών και ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων. Αυτά που διαπλέκονται άρρηκτα και με τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς που επίσης βρέθηκαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Περισσότερα

Η ουκρανική κρίση εντείνεται

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/12/ukraine.jpg

του Σπύρου Παναγιώτου

Άσχημα νέα για την παγκόσμια ειρήνη

Τα τελευταία επεισόδια στην ουκρανική κρίση είναι, λίγο-πολύ, γνωστά. Την περασμένη Κυριακή 25/11, τρία ουκρανικά πολεμικά πλοία έπλευσαν παράνομα εντός των χωρικών υδάτων της Ρωσίας στον πορθμό του Κέρτς, το θαλάσσιο στενό που χωρίζει την Μαύρη Θάλασσα από την Θάλασσα της Αζοφικής, αγνόησαν τις προειδοποιήσεις του ρωσικού πολεμικού ναυτικού και μετά από χρήση πυρών κατελήφθησαν από τους Ρώσους και τα πληρώματα τους συνελήφθησαν.

Εκείνο που, σκοπίμως, έχει αποκρυφτεί είναι ότι υπάρχει έγγραφη συμφωνία ανάμεσα στις δύο χώρες, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσική Ομοσπονδία, που διέπει το καθεστώς ναυσιπλοΐας στο στενό του Κερτς. Σύμφωνα με αυτή η διέλευση πολεμικών σκαφών από τον πορθμό επιτρέπεται με έγγραφο αίτημα της ουκρανικής πλευράς που άλλωστε μέχρι σήμερα εφαρμοζόταν χωρίς πρόβλημα. Τον περασμένο Σεπτέμβρη οι Ουκρανοί απεύθυναν τέτοιο αίτημα στην Ρώσικη πλευρά για διέλευση δύο στρατιωτικών πλοίων που ικανοποιήθηκε. Περισσότερα

Μήλον της έριδος

Σχολιάστε

Μήλον της έριδος - Media

Του Δημήτρη Μηλάκα

Γιατί αυξάνεται η ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την Ουκρανία

Αναζητώντας μια εξήγηση για την τελευταία θερμή ρωσο-ουκρανική κρίση στη Μαύρη Θάλασσα θα πρέπει πρώτα να ρίξουμε μια ματιά στον χάρτη της περιοχής. Εκεί θα δούμε την Ουκρανία ως σύνορο μεταξύ Ρωσίας και Δύσης και θα διαπιστώσουμε τη συσσώρευση των δυτικών (αμερικανικών) στρατιωτικών δυνάμεων στις χώρες της περιοχής.

Πριν, ωστόσο, απ’ αυτή τη ματιά στον χάρτη καλό θα είναι να θυμηθούμε τις τοποθετήσεις των μεγάλων Αμερικανών γεωπολιτικών θεωρητικών (και διαμορφωτών) της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Περισσότερα

Οι S-400, η Σαουδική Αραβία και τα κροκοδείλια δάκρυα των ΗΠΑ

Σχολιάστε

ρωσία πούτιν σαουδική αραβία

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η κινηματογραφική δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι, ήταν λογικό να προκαλέσει το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Μήπως όμως, πίσω από τη διεθνή αναταραχή κρύβονται και άλλα σημαντικότερα γεωπολιτικά συμφέροντα;

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Σαουδική Αραβία εκτελεί αντιφρονούντες. Τα δε εγκλήματά της σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και κυρίως στην Υεμένη είναι ασύγκριτα σημαντικότερα από το θάνατο ενός δημοσιογράφου. Παρόλα αυτά, τα ίδια μέσα ενημέρωσης στις ΗΠΑ, που αποσιωπούσαν εδώ και δεκαετίες τα φρικτά εγκλήματα του Ριάντ, σήμερα φαίνεται να πρωτοστατούν στις αποκαλύψεις δημιουργώντας το εύλογο ερώτημα: Γιατί τώρα;

Στα διεθνή μέσα ενημέρωσης κυκλοφορούν ήδη αρκετά σενάρια – κάποια λιγότερο και κάποια περισσότερο πιθανά: Περισσότερα

Κοντό αμερικανικό χαλινάρι

Σχολιάστε

Κοντό αμερικανικό χαλινάρι - Media

Του Δημήτρη Μηλακα

Η ελληνική κυβέρνηση, νωρίτερα απ’ όσο υπολόγιζε, διαπιστώνει ότι το αμερικανικό χαλινάρι το οποίο πρόθυμα φόρεσε είναι ιδιαίτερα κοντό για να της επιτρέψει έστω και το ελάχιστο περιθώριο κινήσεων πέρα απ’ αυτό που επιτρέπει η Ουάσιγκτον.

Προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι ακριβώς τη στιγμή που φάνηκε να αποδίδει η προσπάθεια για την αποκατάσταση των ελληνορωσικών σχέσεων με την ανακοίνωση της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα, από το αμερικανικό έδαφος εξαπολύθηκαν τα προειδοποιητικά πυρά:
Περισσότερα

Δημοψήφισμα αλά βαλκανικά: προκαταλήψεις, άγνοια και ευσεβείς πόθοι

Σχολιάστε

Συγκέντρωση υποστηρικτών του "Οχι" στο δημοψήφισμα για την Συμφωνία των Πρεσπών στα Σκόπια την, Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2018. Φωτο: EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Της Βασιλικής Σιούτη

Όλες οι πολιτικές εξελίξεις την εβδομάδα που πέρασε

Το θέμα της επίσημης ονομασίας του κράτους της ΠΓΔΜ είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τα Σκόπια και την Αθήνα εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από την εποχή της ανεξαρτησίας της μικρής αυτής χώρας που ανήκε κάποτε στην ενιαία Γιουγκοσλαβία. Η διένεξη αυτή ήταν πάντα μια ενοχλητική υπόθεση για την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, που επιθυμούσαν να κλείσει, για λόγους χρησιμότητας της ΠΓΔΜ κυρίως, χωρίς να μπαίνουν ποτέ στην ουσία της υπόθεσης. Το εάν η Ελλάδα είχε ή όχι δίκιο στους ισχυρισμούς της ήταν κάτι που δεν ενδιέφερε κανέναν πολιτικό στη Δύση. Το ίδιο και η Ιστορία της Μακεδονίας. Περισσότερα

Αμερικανική βοήθεια στο Βαρθολομαίο στο πολιτικοεκκλησιαστικό ζήτημα της Ουκρανίας

Σχολιάστε

https://i1.wp.com/www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/09/cover-2.png

Του Γιώργου Καραγιάννη

Όταν ο αντιπρόσωπος συναντά δυσκολίες να φέρει σε πέρας ένα έργο, τότε αναλαμβάνει απ’ ευθείας να τελειώσει τη δουλειά η μητρική εταιρεία, το μεγάλο αφεντικό. Κανόνας που ισχύει σε όλες τις υποθέσεις. Οικονομικές, πολιτικές ακόμη και στα εκκλησιαστικά ζητήματα. Αυτό γίνεται και στην περίπτωση της πρόθεσης του Οικουμενικού Πατριαρχείου να παραχωρήσει το Αυτοκέφαλο στην «σχισματική» Εκκλησία που έχει συγκροτηθεί στην Ουκρανία μετά το 1991 και στηρίζεται κυρίως στην υποστήριξη της αμερικανοκίνητης φιλοφασιστικής κυβέρνησης Ποροσένκο.
Η διακηρυγμένη απόφαση των φαναριωτών να δώσουν το Αυτοκέφαλο σε μια Εκκλησία, που μέχρι τώρα δεν αναγνωρίζεται από καμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία (βλέπε και το σημείωμα στον Ημεροδρόμο με τίτλο «Βαρθολομαίος- Κύριλλος κι από πίσω Τραμπ και Πούτιν»), συναντά μεγάλες αντιδράσεις και γι’ αυτό επιστρατεύθηκαν τα μεγάλα μέσα, αφού η υπόθεση έχει τεράστια γεωπολιτική σημασία: Κι όταν λέμε τα μεγάλα μέσα εννοούμε τα μεγάλα αφεντικά της Ουάσινγκτον, που καίγονται να περικυκλώσουν τη Ρωσία σε όλα τα επίπεδα πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά ακόμη και εκκλησιαστικά. Περισσότερα

Η Αμερική μέσα, η Ρωσία έξω και η Γερμανία στο χώμα

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/09/6_%CE%91%CE%A0%CE%9F%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%A0%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%9F%CE%A3.jpg

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Έτσι, επιγραμματικά, όρισε το σκοπό του ΝΑΤΟ ο πρώτος γραμματέας της Συμμαχίας λόρδος Ισμέυ. Οι ηγέτες των ΗΠΑ φρόντισαν να αφαιρέσουν εκ των προτέρων από τους καταστραμμένους μεταπολεμικά ευρωπαίους κάθε δυνατότητα και προοπτική αυτεξούσιας πορείας. Τους έδεσαν στη Συμμαχία υπό τον απόλυτο έλεγχό τους. Ο Μπρζεζίνσκι θεωρούσε την Ε.Ε. προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Όχι επειδή δεν είχε τηλέφωνο (1). Αλλά επειδή δεν είχε όπλα. Δικά της όπλα για να αντισταθεί στις πιέσεις εχθρών και φίλων. Η Ευρώπη δεν μπορούσε να πει όχι τότε, δεν μπορεί ούτε τώρα.

Η ερειπωμένη Γερμανία ανοικοδομήθηκε, όχι επειδή οι Γερμανοί είναι δουλευταράδες, αλλά επειδή οι Αμερικανοί υποχρέωσαν τους Ευρωπαίους να πληρώσουν την οικονομική ανασυγκρότηση της (Δυτικής) Γερμανίας για να υπάρχει φράγμα στη Ρωσία (τότε ΕΣΣΔ). Όποιος σχεδιάζει την αναστύλωση μιας χώρας έχει την ευχέρεια να ελέγξει τη λειτουργία της δημιουργώντας κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ομάδες συμφερόντων που εξαρτώνται από τη χώρα-χρηματοδότη και όχι από τη χώρα όπου γεννήθηκαν ως άτομα. Περισσότερα

Η Ουκρανία σπρώχνεται σε θρησκευτικό εμφύλιο

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/09/13_%CE%9A%CE%95%CE%99%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%9F.jpg

Του Βασίλη Ξυδιά

Φόβοι και ανησυχία για σχίσμα στην Ορθοδοξία

Νέα αναζωπύρωση του εμφυλίου επίκειται στην Ουκρανία, με θρησκευτική τούτη τη φορά αφορμή: κόλαση made in USA, αλλά σερβιριζόμενη διά χειρός Οικουμενικού Πατριάρχου. Φαίνεται πως οι Αμερικάνοι είναι αποφασισμένοι να ξανανοίξουν για τα καλά το κεφάλαιο Ουκρανία, και το Πατριαρχείο –είτε υποκύπτοντας σε αφόρητες πιέσεις, είτε επενδύοντας για δικούς του λόγους στην ισχύ της αμερικανικής υπερδύναμης, είτε και για τα δύο μαζί– έχει δεχθεί να παίξει το παιχνίδι τους.

Μήλον της έριδος είναι η «αυτοκεφαλία» της ορθόδοξης ουκρανικής εκκλησίας. Είναι ένα ζήτημα που διχάζει τους Ουκρανούς –Χριστιανούς Ορθοδόξους στην πλειονότητά τους– από τις αρχές τις δεκαετίας του 90. Τότε που ένα τμήμα της εκκλησίας τους ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Ρωσική Εκκλησία, στην οποία υπάγεται από το 1686. Περισσότερα

Βαρθολομαίος– Κύριλλος κι από πίσω Τραμπ και Πούτιν

Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραγιάννη

Για την πολιτικοεκκλησιαστική κρίση στην Ουκρανία

Πριν μπούμε στις λεπτομέρειες για την εκκλησιαστική κρίση που ξέσπασε μεταξύ των πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Μόσχας, με επίδικο το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στα εκκλησιαστικά πράγματα της Ουκρανίας, μια σύντομη ιστορική αναδρομή θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα την ουσία του ζητήματος, πέρα από τα ταλμουδικά με τα οποία στολίζουν της αλληλοκατηγορίες τους οι αντιμαχόμενες πλευρές. Και, κυρίως, να καταλάβουμε τη γεωπολιτική πλευρά της και τις συνέπειες που θα έχει για τις εξελίξεις στην περιοχή η κρίση αυτή. Περισσότερα

Τσόμσκι: Μια χώρα παρεμβαίνει ξεδιάντροπα στα εσωτερικά των ΗΠΑ. Και δεν είναι η Ρωσία

Σχολιάστε

Νόαμ Τσόμσκι

Ο Νόαμ Τσόμσκι κατηγορεί το Ισραήλ για αναίσχυντες παρεμβάσεις στις εκλογές των ΗΠΑ, με τρόπο πολύ πιο ισχυρό από κάθε πιθανή προσπάθεια της Ρωσίας.

Ο Τσόμσκι κατηγόρησε πολλά από τα ΜΜΕ ότι επικεντρώθηκαν σε ασήμαντες ειδήσεις και αγνόησαν θέματα όπως η απειλή της κλιματικής αλλαγής. Χαρακτήρισε ως «αστείο» το γεγονός ότι τα αμερικανικά ΜΜΕ εστίασαν στην υποτιθέμενη παρέμβαση της Ρωσίας στις εκλογές του 2016. Περισσότερα

Ο μεγάλος δάκτυλος είναι ο αμερικάνικος

Σχολιάστε

Η Ελλάδα στην τροχιά της αντιρωσικής υστερίας

Στο προηγούμενο φύλλο αναρωτηθήκαμε «πόσο μεγάλος είναι ο ρώσικος δάκτυλος» στην Ελλάδα και σχολιάσαμε την κρίση στις σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας, με την απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών και τους ισχυρισμούς που προέβαλλε η ελληνική πλευρά για να τη δικαιολογήσει. Πρωτοβουλία που συνέπεσε με την έναρξη της συνόδου του ΝΑΤΟ και την πρόσκληση που δόθηκε στην ΠΓΔΜ να ενταχθεί στο «ευαγές ίδρυμα». Στη συνέχεια, αντί να κοπάσει ο θόρυβος, βλέπουμε να υπάρχει μια κλιμάκωση και περαιτέρω επιδείνωση. Αυτό επιτείνει τα ερωτηματικά και το βάθος που έχει όχι η ρώσικη διείσδυση, αλλά η πλήρης προσχώρηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στην αμερικάνικη ενορχήστρωση, με ισχυρές δόσεις αντιρωσικής υστερίας. Περισσότερα

Όταν η κότα θεωρεί ότι δεν είναι κότα…

Σχολιάστε

Κοτζιάς

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Από τη ώρα που ο κύριος Κοτζιάς –εφαρμόζοντας την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ–, παρέδωσε ποικιλότροπα την χώρα στην ευμενή διάθεση των μεγάλων υπερατλαντικών φίλων, συμμάχων και εταίρων,  η πολιτική προσωπικότητά του δείχνει να υπέστη ένα είδος μετάλλαξης.

Η εποχή που θεωρούνταν διπλωματία το να κάνεις την κότα πέρασε. Αυτή είναι μια διπλωματία για κοτέτσι και όχι για εξωτερική πολιτική». Περισσότερα

Στη δίνη των ανταγωνισμών

Σχολιάστε

Σύγχυση έχουν προκαλέσει όσα συμβαίνουν στις ΗΠΑ με αφορμή τη συνάντηση Τραμπ-Πούτιν. Η στάση του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος αποδοκίμασε δημοσίως το FBI και τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας του, αρνούμενος την ύπαρξη «ρωσικού δακτύλου» στις εκλογές του 2016, είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει σφοδρή αντίδραση σε βάρος του. Σε βαθμό, μάλιστα, που αρκετοί πολιτικοί και ΜΜΕ να κάνουν λόγο για «προδοσία», φέροντας εκ νέου στην επιφάνεια σενάρια αποπομπής του από τον Λευκό Οίκο. Περισσότερα

Μακεδονική… ρουλέτα

Σχολιάστε

Μακεδονική… ρουλέτα - Media

του Δημήτρη Μηλάκα

Και… ξαφνικά τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης «ξετρύπωσαν» την περασμένη εβδομάδα πληροφορίες για τη δράση Ρώσων κατασκόπων, οι οποίοι μαζί με φιλορώσους επιχειρηματίες οργανώνουν σε Αθήνα και Σκόπια σχέδια για τον τορπιλισμό της συμφωνίας των Πρεσπών που υπέγραψαν πριν από λίγο καιρό η Ελλάδα με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Πριν ξεκινήσει η διασπορά των πληροφοριών και τα εκτενή δημοσιεύματα με λεπτομέρειες για τη δράση των «κατασκόπων», υπήρξε ακριβώς τη μέρα που ξεκινούσε η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ η διοχέτευση σε εφημερίδα («Καθημερινή») της πληροφορίας ότι η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε στην απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και στην απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα σε δύο ακόμη. Περισσότερα

Η επιδείνωση στις ελληνορωσικές σχέσεις και οι χειρισμοί της κυβέρνησης Τσίπρα

Σχολιάστε

Η Ελλάδα ως τώρα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ μεν, αλλά προσπαθούσε να διατηρεί ισορροπίες καθώς και κάποια σχετική ουδετερότητα. Η κυβέρνηση Τσίπρα (παρότι το 2015 εξέταζε να ζητήσει και τη ρωσική βοήθεια) έχει προ πολλού εγκαταλείψει τη στρατηγική αυτή και έχει αποφασίσει να προσδεθεί πλήρως στις ΗΠΑ. Φωτο: EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Της Βασιλικής Σιούτη

«Ουδείς δικαιούται ή δύναται να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας» ανέφερε στην απάντηση του προς την Ρωσία το υπουργείο Εξωτερικών και αυτή θα μπορούσε να είναι η δήλωση της εβδομάδας, αν όχι και της χρονιάς, καθώς προκάλεσε πλήθος σχολίων, κυρίως σκωπτικών.

Πολλοί αναρωτήθηκαν για την σκοπιμότητα της δήλωσης αυτής, καθώς είναι γνωστές οι εξαρτήσεις της χώρας, αλλά και της κυβέρνησης.

Ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς, πριν γίνει υπουργός Εξωτερικών, μιλούσε για τις παρεμβάσεις των ξένων δυνάμεων στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας (αυτές που σήμερα αρνείται ότι υπάρχουν, παρότι έχουν ενταθεί) και ειδικά για τον ρόλο της Γερμανίας και των ΗΠΑ που τότε ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε. Περισσότερα

Πολεμικές διακηρύξεις, εκβιασμοί, αντιπαραθέσεις και διχασμοί στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ

Σχολιάστε

Το βάθεμα των εσωτερικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της συμμαχίας δεν εμπόδισε τη λήψη νέων πολεμοχαρών αποφάσεων

Δεν ήταν μια συνηθισμένη Σύνοδος Κορυφής της Ευρωατλαντικής συμμαχίας. Η πρόσφατη χρεοκοπία της Συνόδου των G7 και η αποχώρηση του Αμερικανού προέδρου από τις εργασίες της, ο οικονομικός πόλεμος που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ ΗΠΑ, Ε.Ε. και Κίνας βρήκε τη συνέχειά του και κορυφώθηκε στη συνάντηση αρχηγών των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Οι προθέσεις του Ντ. Τραμπ φάνηκαν πριν καν ξεκινήσουν οι επίσημες εργασίες. Τις οποίες μάλιστα φρόντισε να διοχετεύονται στον Τύπο, όχι μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων, αλλά κυρίως τετελεσμένων. Περισσότερα

Ρωσικές αρκούδες και νατοϊκοί λύκοι

Σχολιάστε

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Σε διατεταγμένο γλέντι υπέρ του ΝΑΤΟ κάλεσε ο Ζάεφ τον λαό του, ενώ στη σύνοδο της Συμμαχίας ο Τραμπ έπαιξε τον ζουρνά και ο Έλληνας πρωθυπουργός πρώτος έσυρε τον μακάβριο μιλιταριστικό χορό

Παράξενες συμπτώσεις: 14 Ιουλίου η Γαλλία γιορτάζει την πτώση της Βαστίλης, όμως την ίδια ημέρα, σε 15 πόλεις και κωμοπόλεις της μέλλουσας Βόρειας Μακεδονίας οργανώνονται κυβερνητικά πάρτι με νατοϊκό άρωμα. Αμέσως μετά την υπογραφή της πρόσκλησης του ΝΑΤΟ για την έναρξη διαπραγματεύσεων με σκοπό την ένταξη ενός ακόμη κράτους στη Συμμαχία, ο Ζόραν Ζάεφ κάλεσε τον λαό του να γιορτάσει αυτή την «ιστορική επιτυχία» της χώρας του. Μια ιστορική επιτυχία στην οποία καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η ελληνική κυβέρνηση. Περισσότερα

Τι κρύβεται πίσω από το ελληνο-ρωσικό επεισόδιο

Σχολιάστε

Τι κρύβεται πίσω από το ελληνο-ρωσικό επεισόδιο

Του Κώστα Ράπτη

Η συγκυρία στην οποία έγινε γνωστή η απέλαση από την Ελλάδα δύο Ρώσων διπλωματών (και η απαγόρευση εισόδου άλλων δύο), λόγω «πληροφοριακών δραστηριοτήτων” αλλά και προσπαθειών ανάμειξης στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της χώρας, δεν είναι διόλου αθώα.

Και αυτό διότι δραστηριότητες τέτοιου είδους, κάθε άλλο παρά ασυνήθεις για τους επιτετραμμένους των περισσότερων χωρών, εκτυλίσσονται σε βάθος χρόνου, συνήθως με τη γνώση και τη σιωπηρή ανοχή του φιλοξενούντος κράτους. Η επιλογή του χρόνου και του είδους της αντίδρασης της θιγόμενης πλευράς, καθώς και του τρόπου δημοσιοποίησής της, είναι μια πολιτική επιλογή που υπαγορεύεται από πολλούς ταυτόχρονους υπολογισμούς. Περισσότερα

Πάλι το δήθεν… «όπιο»;

Σχολιάστε

Tου Διονύση Ελευθεράτου

 Η Ρωσία, το Μουντιάλ, οι συντάξεις και το παλιό «σλόγκαν»

 Μέρες Μουντιάλ, λοιπόν κι φάνηκε εσχάτως στον ορίζοντα μια γερασμένη γνώριμη: Η θεωρία για τις υποτιθέμενες… οπιούχες ιδιότητες του ποδοσφαίρου το οποίο, υπό ειδικές τουλάχιστον συνθήκες, καθηλώνει τις κοινωνίες και βοηθά τις πολιτικές εξουσίες να «αλωνίζουν» ανεμπόδιστα ή και να «θερίζουν» κοινωνικά δικαιώματα. Όπως στη Ρωσία.

Εκεί, για πρώτη φορά έπειτα από 90 χρόνια θεσπίστηκε αύξηση – οδυνηρότατη, μάλιστα- του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Η ανυπαρξία αντιδράσεων κατά τις επόμενες ημέρες ερμηνεύτηκε ως αποτέλεσμα της ποδοσφαιρικής ευφορίας: Όχι μόνο διεξάγεται στη Ρωσία το Μουντιάλ, αλλά η ομάδα της χώρας έως τώρα τα πηγαίνει καλύτερα απ’ όσο αναμενόταν. Έτσι εμφανίστηκαν (σε σχόλια, δημοσιεύματα, κλπ) ψήγματα της σκοροφαγωμένης θεωρίας για το «όπιο των λαών». Περισσότερα

Μετασοβιετικό σκάκι στην Αθήνα

Σχολιάστε

infowar

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Ο Κασπάροφ τα βλέπει όλα άσπρα και μαύρα

Ανατόλι Καρπόφ

Η ευφυέστατη ιδέα του Φωκά Ευαγγελινού να σκηνοθετήσει μια χοροθεατρική αναπαράσταση μιας σκακιστικής μάχης που έδωσε το 1993 ο Γκάρι Κασπάροφ με τον Ανατόλι Καρπόφ ξύπνησε ορισμένα σκακιστικά φαντάσματα του παρελθόντος. Δύο από τους σημαντικότερους αθλητές της παγκόσμιας ιστορίας ακολούθησαν διαφορετικούς πολιτικούς δρόμους πριν και μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης.

Από το 1984, την πρώτη φορά που κάθισαν μπροστά σε μια σκακιέρα για τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, ο Ανατόλι Καρπόφ και ο Γκάρι Κασπάροφ γνώριζαν ότι θα ήταν αντίπαλοι για το υπόλοιπο της ζωής τους. Εκείνη η μάχη κράτησε πέντε μήνες και έληξε μόνο με την παρέμβαση της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας που έκρινε ότι αν συνέχιζαν θα μετέτρεπαν το σκάκι από ένα άθλημα της διάνοιας σε έναν αγώνα φυσικής αντοχής – γεγονός που παρεμπιπτόντως θα ευνοούσε τον νεαρότερο Κασπάροφ. Περισσότερα

Παίζουν ρώσικη ρουλέτα στα πολυτελή σαλόνια της G7

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Η σύνοδος κορυφής του Καναδά επιβεβαίωσε την επικίνδυνη όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών

Σε ΗΠΑ και Ευρώπη κυριαρχεί το σύνθημα «Πρώτα η χώρα μου», ενώ οι δασμοί πολλαπλασιάζονται και ο προστατευτισμός ενισχύεται

Το 1997, στον απόηχο της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, οι θριαμβευτές του Ψυχρού Πολέμου αποφάσισαν να εντάξουν την Ρωσία του Γέλτσιν στο κλαμπ στο οποίος συμμετείχε η ελίτ των παραδοσιακών καπιταλιστικών κέντρων του πλανήτη – ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία Καναδάς και Ιαπωνία. Επρόκειτο, φυσικά, για μια κατεξοχήν πολιτική κλινηση, μιας και τότε η οικονομία της Ρωσίας ήταν υπό κατάρρευση, ενώ ο πλούτος της είχε παραδοθεί στους ολιγάρχες και το πολύ πιο ισχυρό δυτικό κεφάλαιο ετοιμαζόταν να την κατασπαράξει. Περισσότερα

Older Entries