του Δημήτρη Μήλακα

Η νεοφιλελεύθερη άποψη περί της αυτόματης, κατά τον «βέλτιστο» τρόπο, ρύθμισης της αγοράς κρύβει έντεχνα τη χυδαία ουσία της, η οποία μπορεί να συνοψιστεί με απλά λόγια ως εξής: οι «βέλτιστες» και κάθε άλλο παρά «αυτόματες» ρυθμίσεις – αφού μεθοδικά θεσμοθετούνται – αφορούν τους ελάχιστους «εκλεκτούς». Οι υπόλοιποι είναι… ελεύθεροι να κόψουν τον λαιμό τους, με όποιον τρόπο το επιθυμούν.

Το απτό περίγραμμα αυτής της χυδαιότητας αποτυπώνεται πια ξεκάθαρο στο ελληνικό εργασιακό περιβάλλον, που μοιάζει με πειραματικό εργαστήρι των νεοφιλελεύθερων (εγχώριων και ξένων) Φρανκενστάιν. Το πείραμα που βρίσκεται σε εξέλιξη ήδη δίνει τα πρώτα του αποτελέσματα για το νέο είδος ανθρώπου – εργαζομένου, ηλικίας από 18 έως 40 ετών, ο οποίος καλείται όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να αναπαραχθεί με 250 έως 700 ευρώ τον μήνα. Τα εν λόγω στοιχεία θα πρέπει να σημειωθεί ότι προκύπτουν από την επεξεργασία των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων του ΙΚΑ. Από αυτήν την επεξεργασία θα πρέπει να σημειώσουμε ότι προκύπτουν επίσης και κάποια ακόμη ζοφερά (για τους εργαζομένους) στοιχεία, όπως – για παράδειγμα – τα ποσοστά της υποδηλωμένης εργασίας και της μερικής απασχόλησης. Επίσης, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε και αυτά που δεν καταγράφονται στα στατιστικά αλλά περιγράφουν απόλυτα την εργασιακή ζούγκλα: απλήρωτη εργασία, μη έγκαιρη (κανόνας) καταβολή δεδουλευμένων και πάει λέγοντας. Περισσότερα

Advertisements