Αρχική

Παίζει τα ρέστα του ο Ρέντσι, αγωνιά το Διευθυντήριο της Ε.Ε.

1 σχόλιο

Παίζει τα ρέστα του ο Ρέντσι, αγωνιά το Διευθυντήριο της Ε.Ε.

Του Ερρίκου Φινάλη

Μια βδομάδα πριν το ιταλικό δημοψήφισμα, ο Δρόμος επανέρχεται για πολλοστή φορά* στο θέμα αυτό, το οποίο τώρα αρχίζουν να «ανακαλύπτουν» τα υπόλοιπα ελληνικά ΜΜΕ… Και ο λόγος είναι ότι το δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής 4 Δεκεμβρίου θα χρωματίσει αποφασιστικά τις εξελίξεις όχι μονάχα στην Ιταλία αλλά σε ολόκληρη την παραπαίουσα Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι αυτή η κρίσιμη μάχη διεξάγεται μετά την επικράτηση του Brexit και την ήττα των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ (δηλαδή άλλες δύο εκδηλώσεις της γενικευμένης δυσαρέσκειας που διαπερνά τις δυτικές κοινωνίες και, λόγω της απουσίας ή συνθηκολόγησης της όποιας Αριστεράς, εκφράζεται με τον πλέον στρεβλό τρόπο), γίνεται κατανοητή η διεθνής σπουδαιότητά της. Μια δύσκολη αλλά όχι εντελώς απίθανη επικράτηση του «όχι» θα επιβεβαιώσει την αδυναμία της Κεντροαριστεράς να παίξει αποτελεσματικά το ρόλο της, αυτόν του «προοδευτικού» (και άρα «κατευναστικού», σε αντίθεση με τη Δεξιά) υπηρέτη των πιο αντιδημοκρατικών και ακραία νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Και ταυτόχρονα θα δώσει κουράγιο στους λαούς που αγωνίζονται για να εξακολουθήσουν να υπάρχουν ελεύθεροι! Περισσότερα

Βεντοτένε, Παρίσι, Αθήνα, Μπρατισλάβα

Σχολιάστε

Βεντοτένε, Παρίσι, Αθήνα, Μπρατισλάβα

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η διπλωματία των «μετώπων» για την επανεκκίνηση της Ε.Ε. αναδεικνύει τα αδιέξοδα και την απουσία συνισταμένης για την επιβίωσή της στη μετά Brexit εποχή

Αυτό που συνδέει Μέρκελ, Ολάντ και Ρέντσι, οι οποίοι συναντήθηκαν χθες στο νησάκι Βεντοτένε της Ιταλίας, δεν είναι βεβαίως η πολιτικο-ιδεολογική ταυτότητα. Όχι ότι τους διακρίνουν χαοτικές διαφορές, κάθε άλλο, αλλά οι διαχωριστικές γραμμές χριστιανοδημοκρατίας και σοσιαλδημοκρατίας (ή κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς, αν διασώζουν κάποιο νόημα οι όροι) θεωρούνται ακόμη απαραίτητες για την ευστάθεια των πολιτικών συστημάτων σε κάθε χώρα, παρά τις μεγάλες απώλειες του δικομματισμού σε όλη την Ευρώπη. Ούτε βεβαίως συνδέει τους τρεις ηγέτες η αγωνία για τη διατύπωση «νέου οράματος», ή έστω ενός restart της Ε.Ε. στη μετά Brexit εποχή. Αυτό που κυρίως συνδέει τους Ρέντσι, Ολάντ και Μέρκελ είναι η αγωνία για την πολιτική τους επιβίωση. Του πρώτου το πολιτικό μέλλον κρίνεται στο δημοψήφισμα για την έγκριση των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων τον Οκτώβριο. Του δεύτερου η πολιτική συντριβή στις προεδρικές εκλογές τον Μάιο του 2017 έχει μάλλον προεξοφληθεί, ενώ δεν είναι καν βέβαιο ότι θα καταφέρει να είναι υποψήφιος. Της τρίτης η δωδεκαετής πολιτική ηγεμονία θα δοκιμαστεί στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2017. Σ’ αυτούς τους σταθμούς, που μπορεί να αποτελέσουν ισχυρά πολιτικά σοκ στην ήδη βαριά τραυματισμένη Ε.Ε., οφείλει να προσθέσει κανείς και τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου. Περισσότερα