Home

Πόλη, Δημοκρατία, Πολιτισμός

Leave a comment

https://edromos.gr/wp-content/uploads/2019/05/art-gaiths-akropolh.jpg

Της Πέπης Ρηγοπούλου

Ας σκεφτούμε τον τίτλο της εκδήλωσης, ξεκινώντας από την λέξη πολιτισμός, μια λέξη που μαζί με αυτήν της κουλτούρας (αλλά και της αισθητικής και της ιδεολογίας) εμφανίζεται τον 18ο αιώνα στην γαλλική και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες ως παράγωγο της λατινικής civilitas που σημαίνει την πολιτική επιστήμη, την ευγένεια, το ήθος κ.λπ. (και όχι την civitas που σημαίνει την πολιτεία, αλλά που ωστόσο την περιέχει). Δεν θα αναφερθώ εδώ αναλυτικά στις διάφορες πτυχές του πολιτισμού, που η σύνδεση τους μοιάζει όλο και πιο απαγορευμένη στις μέρες μας. Προτείνω μία αναφορά στην καταγωγή της έννοιας αυτής στην μνήμη της Ελλάδας και της Ευρώπης. Κάτι που βρίσκει, εκτός από τις στερεοτυπικές επαναλήψεις ενός ασώματου λόγου στις διάφορες επετείους, εντελώς αντίθετες τις κυβερνητικές πολιτικές που έχουν να κάνουν με την παιδεία, τα πολιτιστικά, την επικοινωνία, αλλά και τις διεθνείς σχέσεις.

Η λέξη πολιτισμός απουσιάζει από την αρχαία ελληνική γλώσσα. Δύο άλλες λέξεις καλύπτουν τις βασικές πτυχές του: Η λέξη παιδεία, που συμπυκνώνει ένα σύνολο που αφορά στις τέχνες και τις τεχνικές, την γλώσσα και τα γράμματα, την ταυτότητα και την μνήμη, τις θρησκείες και τις δοξασίες, κ.λπ., και η λέξη πόλις, που αποτελεί τον κορμό τόσο του πολιτικού όσο και των πολιτιστικών πραγμάτων (δηλαδή των πολλαπλών εκδηλώσεων της καλλιτεχνικής δημιουργίας). Θυμίζω ότι η λέξη πόλις (και civitas) έχει δύο σημασίες στην αρχαία ελληνική και την αντίστοιχη λατινική γλώσσα: αφορά στον πολεοδομικό ιστό, στον χώρο που κινούνται το σώμα και το πνεύμα του ανθρώπου (άστυ και urbs) και στα πολιτικά πράγματα, ανάμεσα τους στο πολίτευμα, την δημοκρατία (πολιτεία, civitas). More

Κοινωνική Κατάρρευση: Εξουσία, Απληστία και Αφαίμαξη της Φύσης (Mέρος Β΄)

Leave a comment

Είδαμε προηγουμένως, ορισμένα παραδείγματα κοινωνιών που υπέστησαν «κατάρρευση», με σημαντικότερο εκείνο της Νήσου του Πάσχα. Είδαμε τις συνέπειες τόσο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τις αποφάσεις των ανθρώπων που λειτουργούν μέσα σε ιεραρχικά σχήματα, όσο και τον ανταγωνισμό μεταξύ των εξουσιαστών. Έναν ανταγωνισμό που δημιουργούσε μια μεγαλομανία και υπερβολή, οι οποίες εν τέλει λειτούργησαν αυτοκαταστροφικά και για τις ελίτ.

Τα παραδείγματα κοινωνιών ή κοινοτήτων που κατέρρευσαν ασφαλώς και δεν είναι λίγα μέσα στην ανθρώπινη κοινωνική ιστορία, όμως τα συγκεκριμένα που παρουσιάζονται σε αυτή την ενότητα εμφανίζουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον λόγω της πληθυσμιακής πυκνότητας τους και της πολιτισμικής τους «ανάπτυξης».

Στον ελλαδικό χώρο δεν είναι, επίσης, λίγα τα παραδείγματα κοινοτήτων που κατέρρευσαν, όπως εκείνων που ερήμωναν ή καταστρέφονταν από τις αποφάσεις και τις πρακτικές βιομηχανιών. Είτε μέσω της ρύπανσης που επέφεραν στο φυσικό περιβάλλον είτε μέσω της απόλυτης σχέσης εξάρτησης κατοίκου-εταιρείας. Θα αναφέρουμε ένα απλό αλλά ενδεικτικό παράδειγμα. Ένας από τους μεγαλύτερους βιομήχανους στον ελλαδικό χώρο για δεκαετίες ήταν ο Μ. Σκαλιστήρης που δραστηριοποιείτο στην εξόρυξη μεταλλευμάτων. Ολόκληρα χωριά της Κύμης ερήμωσαν κατά τη δεκαετία του ’60 όταν η εταιρεία αποφάσισε να κλείσει τις εξορύξεις στην Εύβοια και να μεταφέρει ή να ενισχύσει τις δραστηριότητες της σε άλλα μέρη όπως Δομοκός, Ελευσίνα, Έβρος, Μαντούδι κλπ. More

Η δουλειά δεν είναι καλή για τον πλανήτη

Leave a comment

Το 1992, το Συνέδριο της Γης στο Rio de Janeiro προσπάθησε να θάψει την οικολογία σαν πολιτικό κίνημα, θεωρώντας ότι οι διάφοροι τύποι μόλυνσης –τότε κεντρικό θέμα στην οικολογία, κυμαινόμενοι από τη βιομηχανική ρύπανση και την αγροτική ως την πυρηνική– θα επανα-απορροφούνταν, επειδή οι ΗΠΑ ανέλαβαν να ασχοληθούν μ’ αυτή. Μερικοί το πίστευαν. Έτσι, μαζί με κάποιους οικολόγους, που έσπευσαν από την αρχή το υιοθετούν, εγκατέλειψαν κάθε κριτική του συστήματος παραγωγής και έχουν ευθυγραμμιστεί με τις καπιταλιστικές οπτικές της προόδου, της ανάπτυξης της «πράσινης» καθαρής βιομηχανίας και των λογικών της γεωργίας. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 2007, η διεθνής ομάδα ειδικών πάνω στην κλιματική αλλαγή και ο Αλ Γκορ (!) έλαβαν το Βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη, και από τότε η οικολογία έγινε πάλι στη μόδα…

Όμως, λίγα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια όσον αφορά στην κλιματική αλλαγή, πέρα από τη συνειδητοποίηση ότι το κλίμα ήταν σε κρίση και ότι το πρόβλημα τώρα ήταν να βγούμε απ’ αυτή την ανισορροπία. Ο Ammann [εννοεί προφανώς τον κλιματολόγο Caspar M. Ammann] συνέχισε να σφυροκοπά τους πολιτικούς, δημοσιογράφους, αναλυτές και επιστήμονες, τα μήντια, και ακόμα και συγκεκριμένους τραγουδιστές και ηθοποιούς. Οι πυλώνες της κοινωνίας, που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτή την οικολογική κρίση, δε θα έπρεπε να αμφισβητηθούν; More

Mάθημα Γενικών Αξιών για τη Γη

Leave a comment

Οι πολιτισμοί, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος, που διατηρούν πιστεύω και πρακτικές που βασίζονται σε μια σχέση σεβασμού με τον φυσικό κόσμο έχουν κοινές κοσμολογικές αξίες, έχουν κοινές κοινωνικές πρακτικές. Οι πρακτικές αυτές, μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα διότι αποτελούν το μοντέλο κοινωνικών δομών που ονειρευόμαστε, που προσπαθούμε –συνήθως ανεπιτυχώς, να αναπαράγουμε. Τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι ζουν σε στενή σχέση με τη Γη; Η κοινωνία που διαμορφώνουμε θα είναι πιθανολογώ συμμετοχική, δημοκρατική, θα διέπεται από αρχές ισότητας, οι άνθρωποι θα έχουν ελεύθερο χρόνο, θα είναι οικολογική και βιώσιμη. Όπως η μεστή ολότητα του φυσικού κόσμου, τέτοιου είδους πρακτικές διαμορφώνουν και διαμορφώνονται από την ψυχική κατάσταση των ανθρώπων, που πηγάζει από υγιείς ψυχές και που ταυτόχρονα προστατεύουν από το να αναδυθούν ψυχολογικές διαστροφές, όπως οι καταχρήσεις και η κακομεταχείριση. More

Καθαρές και βρώμικες ΠΟΛΕΙΣ

1 Comment

%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%82

[…] Μισώ αυτήν την χώρα. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Μου τα ’φαγε. Την μισώ. Ναι, την μισώ, την μισώ. Δεν μπορεί μια γυναίκα να ζήσει με τέτοια σπλάχνα μέσα της. Όσο το σκέφτομαι, μου ’ρχεται να ξεράσω τον ίδιο τον εαυτό μου. Νιώθω σαν ξέρασμα. Μπορεί και να ’μαι. Μια γυναίκα… δεν είναι σα μια χώρα που αξιοποιεί τα ερείπιά της, τους τάφους της… που τα ξεπουλάει όλα για εθνικό συνάλλαγμα… ζώντας απ’ αυτά. Εγώ δε θέλω να ’μαι χώρα. Δεν είμαι χώρα. Δεν θέλω να ’μαι αυτή η χώρα. Αυτή η χώρα είναι νεκρόφιλη, γεροντόφιλη, κοπρολάγνα, σοδομίστρια, πουτάνα, μαστροπός και φόνισσα. Εγώ θέλω να είμαι η ζωή, θέλω να ζήσω, θα ’θελα να ζήσω, θα ’θελα να μπορούσα να ζήσω, θα’μουν ευτυχισμένη τώρα αν ήθελα να ζήσω… όμως αυτή η χώρα δε μ’ αφήνει να το θέλω, δε μ’ αφήνει να είμαι η ζωή, να δίνω τη ζωή. […]

Δημήτρης Δημητριάδης, Πεθαίνω σα χώρα

More

Ελληνικό: «Ιδιωτική» πόλη, «κλειστό» πάρκο

Leave a comment

 Ελληνικό: «Ιδιωτική» πόλη, «κλειστό» πάρκο - Media

Της Βάλια Μπαζού

Μια τεράστια «κλειστή» πόλη μέσα στην πόλη και κατ’ όνομα «Μητροπολιτικό» Πάρκο, αφού δεν εξασφαλίζεται πλήρως ο δημόσιος χαρακτήρας του και η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών, αποκαλύπτεται ότι προβλέπει το master plan της Lamda Development για την αξιοποίηση των 6.500 στρεμμάτων του Ελληνικού.

Το «Π» φέρνει στη δημοσιότητα τα σχέδια που εμπεριέχονται στο master plan και εγκρίθηκαν από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, σχέδια που αποκαλύπτουν όλες τις χρήσεις γης καθώς και το ποσοστό και το ύψος δόμησης, προκειμένου να αποκτήσουμε μια καλύτερη εικόνα για τον τρόπο «αξιοποίησης» του καλύτερου «φιλέτου» της Ευρώπης.

Σχέδια που αποκαλύπτουν, επίσης, ότι ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη της περιοχής προβλέπει επί της ουσίας τη δημιουργία μιας «κλειστής» πόλης, με περιορισμένη πρόσβαση για τους πολίτες αλλά και ενός «Μητροπολιτικού» Πάρκου που στην πραγματικότητα έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των μελλοντικών κατοίκων και τουριστών της περιοχής και όχι των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής του Ελληνικού. More

Μήπως πριν πάρουμε την Πόλη, να πάρουμε πρώτα την Ελλάδα;

Leave a comment

constantinople

Με αφορμή την ένταση στις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας, φούντωσαν πάλι οι προφητείες και οι μύθοι που θέλουν τους Έλληνες να παίρνουν την Κωνσταντινούπολη, αφού θα ξεμαρμαρώσει ο άγγελος τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά και αυτός θα μπει στην Πόλη και θα πάει καροτσάκι 15 εκατομμύρια Τούρκους ως την Κόκκινη Μηλιά.

Προσωπικά, δεν έχω καμία αντίρρηση να πάρουν οι Έλληνες την Πόλη. Όποιος θέλει να πάρει την Πόλη, να πάει να την πάρει.

Αναρωτιέμαι, όμως, αν θα μπορούσαμε, πριν πάρουμε την Πόλη, να πάρουμε πρώτα την Ελλάδα. More

Το λαχείο

Leave a comment

la

Ανέβαινε τις σκάλες του μετρό. Σκαλί σκαλί, ατσαλάκωτος, ψηλός και επιβλητικός. Το γκρίζο κοστούμι του έδειχνε σαν καινούριο, δεν ήταν-μπορούσες να δείς τους αγκώνες του σκακιού και τα γόνατα στο παντελόνι να γυαλίζουν λίγο.

Κάπου τον ξέρω. More

Κουρέλια να κρύβουν τα κουρέλια

Leave a comment

ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ

Η παράταση του ωραρίου λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων τη συγκεκριμένη ημέρα, είχε απόλυτη επιτυχία, αφού χιλιάδες κόσμου επισκέφτηκαν το κέντρο της Αθήνας και έδωσαν στη Πρωτεύουσα μία εικόνα αναζωογόνησης. Οι πωλήσεις μπορεί να μην ήταν ανάλογες με τη προσέλευση των επισκεπτών, αλλά το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει ότι η συμμετοχή των ανοικτών εμπορικών καταστημάτων δημιουργεί πάντα συγκέντρωση κόσμου με διάθεση να δει τις βιτρίνες και να διασκεδάσει με μικρές “έξυπνες” αγορές.” (από εδώ)

Η γριά άρρωστη ετοιμοθάνατη κυραΠρωτεύουσα που ζέχνει από τους πόρους της σαπίλα, ανθρωπίλα, αδιαφορίλα και νεοπλουτίστικη φτωχίλα στολίστηκε με «χιλιάδες κόσμου» που σέρνονταν από δρόμο σε δρόμο σέρνοντας μαζί τους κουτσούβελα και γιαγιαδοπαππούδες να θαμπωθούν από τα μισερά φώτα των βιτρινών που πίσω τους έστεκαν απλήρωτες θαμπές φιγούρες μισές άνθρωποι μισές άψυχες κούκλες με το μυαλό στο άρρωστο παιδί, στα πόδια που πονάνε, στα νοίκια που τρέχουν, στην άνεργη αδελφή, στο αφεντικό που λοξοκοιτά να δει αν το χαμόγελο είναι ακόμα καρφωμένο πίσω από το παλιό χαλασμένο βρωμερό κραγιόν στο στόμα (στόμα στεγνό, σφιγμένο που μισεί και θέλει να δαγκώσει όταν δεν κυρτώνει μοιρολατρικά κι αδιάφορα). More

Ειδικές Οικονομικές Ζώνες Υπερεκμετάλλευσης

Leave a comment

EOZ

Του Θάνου Ανδρίτσου

Το κοινό χαρακτηριστικό των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών από την Ασία μέχρι την Λατινική Αμερική είναι ότι δημιουργήθηκαν μετά τηνκρίση του ’70, δείχνοντας την σημασία που είχε για τον καπιταλισμό η υπέρβαση των προηγούμενων εργατικών διεκδικήσεων, κι επίσης το γεγονός ότι αποτελούσαν μια εξαίρεση απέναντι στα ισχύοντα (εργατικό και φορολογικό δίκαιο, πχ) στη χώρα φιλοξενίας.

Με τις οδηγίες του Μάρτιν Σουλτς

Συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος από τη συνέντευξη που έδωσε στα τέλη του περασμένου καλοκαιριού στο Σπίγκελ, ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σούλτς, στην οποία παρουσίασε τη θέση του υπέρ της δημιουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ) στην Ελλάδα, καθώς «οι περικοπές από μόνες τους δε φέρνουν ανάπτυξη». Μάλιστα, ανέφερε ότι η νεοεκλεγείσα τότε κυβέρνηση έχει καταθέσει πρόταση στην ΕΕ για συγκεκριμένες περιφέρειες που θα μπορούσαν να υιοθετήσουν συγκεκριμένα κίνητρα για επενδύσεις των οποίων τα προϊόντα θα πήγαιναν στην ευρωπαϊκή αγορά. Λίγες μέρες αργότερα, ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, επισημοποίησε τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης κάνοντας λόγο για «Ζώνες με ειδικά φορολογικά και διοικητικού χαρακτήρα κίνητρα» οι οποίες μάλιστα δε χρειάζεται να είναι και χωρικά ορισμένες αλλά μπορούν να αφορούν τομείς και κλάδους. More

Ο κλεμμένος πλούτος των offshore δραστηριοτήτων. Στην καρδιά, όχι στα όρια του συστήματος

Leave a comment

O Μπάρακ Ομπάμα και ο Ντέιβιντ Κάμερον στη σύνοδο του Λοχ Ερν

O Μπάρακ Ομπάμα και ο Ντέιβιντ Κάμερον στη σύνοδο του Λοχ Ερν

Του Θάνου Ανδρίτσου 

Οι φορολογικοί παράδεισοι είναι στην καρδιά, όχι στα όρια του συστήματος

Η διαρκής επικαιρότητα της φοροδιαφυγής και η υποκρισία της εξουσίας.

Στις 18 και 19 του Ιούνη, σε ένα καταπράσινο θέρετρο στις λίμνες Λοχ Έρν της Βόρειας Ιρλανδίας συναντήθηκαν οι ηγέτες των G8, οι ισχυρότεροι πολιτικοί στον κόσμο. Την πρώτη μέρα εξέδωσαν την διακήρυξη της Λοχ Έρν. Πρόκειται για ένα δεκάλογο μέτρων που στόχο έχουν, σύμφωνα με τον προεδρεύοντα για τη φετινή χρονιά, πρωθυπουργό της Αγγλίας, Ντέιβιντ Κάμερον να χτυπήσουν τη «μάστιγα της φοροδιαφυγής».

Βέβαια, η εισαγωγική πρόταση της διακήρυξης, ξεκαθαρίζει πόσο αποφασισμένοι είναι όταν πλέκει το εγκώμιο στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που οδηγούν στην ανάπτυξη, μειώνουν τη φτώχεια και δημιουργούν θέσεις εργασίας. Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει ότι, παρότι μπορεί να μη μοιράζονται την ίδια καχυποψία για το ατομικό κέρδος και το κεφάλαιο οι πρωθυπουργοί των ισχυρότερων κρατών, ίσως τουλάχιστον να επιδιώκουν να περιορίσουν κάπως τις ανεξέλεγκτες πολυεθνικές εταιρείες που κυβερνούν τον κόσμο. More

Μην αναρωτηθείς τότε. Σκέψου τώρα.

Leave a comment

sakkas1

Η υπόθεση Σακκά είναι χαρακτηριστική της σήψης στην οποία έχει περιέλθει το πάλαι ποτέ σύστημα εξουσιών και διάκρισής τους.  Απο τους μωραϊτάκηδες σε εντεταλμένη υπηρεσία, μέχρι τον βασανισμό Σύριων προσφύγων για να μην ζητήσουν το άσυλο, που βάσει διεθνούς νομοθεσίας δικαιούνται, στη γεμάτη σκατά λεκάνη της μεσογείου που ονομάζεται Ελλάδα.

Κάθε δράση όμως φέρνει και μια αντίδραση. Το είδαμε το 2008 όπου μια κοινωνία βρισκόμενη σε αναβρασμό εξερράγει τελικά απο την τελευταία πνοή που ένα μικρό παιδί άφηνε στους δρόμους των Εξαρχείων. Κάποιοι αναρωτήθηκαν τότε γιατί έγιναν όλα αυτά. Γιατί τόσοι νέοι άνθρωποι ήταν στους δρόμους στήνοντας οδοφράγματα. More