Αρχική

Μεταξύ καταπράσινου και …λαχανί

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Ποιό θα είναι το χρώμα της νέας ηγεσίας του φορέα της κεντροαριστεράς, βαθύ πράσινο ή λαχανί; Αυτό είναι το ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει η κάλπη του δεύτερου γύρου των παραταξιακών εκλογών, αφού ο πρώτος ανέδειξε ως διεκδικητές τη Φώφη Γεννηματά και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Πρόκειται κατά κύριο λόγο, πάντως, για μάχη μηχανισμών χωρίς ουσιαστικό πολιτικό διακύβευμα, αφού τα πολιτικά δεδομένα (υποταγή στις μνημονιακές πολιτικές, πρόθεση συμπλήρωσης του αστικού σκηνικού) είναι δεδομένα και για τους δύο.

Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία, σύμφωνα με όσα περιμένουν τα επιτελεία των δύο πόλων δεν θα είναι στα επίπεδα της προηγούμενης, που ούτως η άλλως με 210.000 επισήμως μετέχοντες δεν διεκδικεί και τις δάφνες μαζικότητας που προέβαλλαν τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Αυτό κάνει σημαντικότερους τους μηχανισμούς των υποψηφίων, όπου έχει ένα προβάδισμα η Φώφη Γεννηματά.

Πάντως, ήδη φαίνεται πώς έχουν διαμορφωθεί οι βασικές συμμαχίες. Η Φώφη Γεννηματά που πήρε 41,2% στον πρώτο γύρο δηλώνει «κληρονόμος» που παλιού, καλού και παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης με 24,7% φυσικός (λόγω ηλικίας) και πολιτικός αντιπρόσωπος του εκσυγχρονισμού, πλασάροντας μάλιστα και το ηλικιακό στοιχείο ως σημαντικό απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτές τις αντιστοιχίες κινούνται και οι συμμαχίες που έχουν «στηθεί» και αναμένεται να εκφραστούν στην κάλπη. Περισσότερα

Advertisements

Βαθιά ταξικό το νέο φορολογικό στις ΗΠΑ

Σχολιάστε

Tου Γιώργου Παυλόπουλου

Παρά το γεγονός ότι βραχυπρόθεσμα, όλες οι κοινωνικές κατηγορίες εμφανίζονται ωφελημένες, η αλήθεια είναι ότι σε βάθος δεκαετίας αυξάνεται ο φόρος για τους πιο φτωχούς και μειώνεται για τους πλούσιους. Επίσης, ο φορολογικός συντελεστής των επιχειρήσεων μειώνεται από το 35% στο 20%, ενώ καταργούνται σειρά φοροαπαλλαγών που ευνοούσαν τα χαμηλότερα και μεσαία εισοδήματα. Νέο πλήγμα στο δικαίωμα της περίθαλψης.

Ο Τραμπ ηγείται μιας σκληρά ταξικής κυβέρνησης και το απέδειξε για μια ακόμη φορά. Η έγκριση του νέου φορολογικού νομοσχεδίου από τη Βουλή, το οποίο συνιστά την πιο ευρεία μεταρρύθμιση στις ΗΠΑ μετά από εκείνη που είχε φέρει ο Ρίγκαν το 1986, χαιρετίστηκε από το κεφάλαιο, τους επενδυτές και το χρηματιστήριο, όμως γέμισε με ανησυχία και αγωνίες δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανούς που ανήκουν στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Μάλιστα, η αντίθεση αναμένεται να γίνει πιο έντονη στην περίπτωση που περάσει και στη Γερουσία το σχέδιο των Ρεπουμπλικάνων, μιας και εκεί έχει παρουσιαστεί σε ακόμη χειρότερη εκδοχή. Περισσότερα

Αυξάνονται οι πλούσιοι, στα άκρα οι αντιθέσεις

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ξεχάστε τις εικόνες ζόφου και μιζέριας που μεταδίδουν τα στοιχεία για την ανεργία και τα ρεπορτάζ για την μείωση των μισθών… Πολύ κοντά μας γίνεται ένα ξέφρενο πάρτι χωρίς τέλος!

Το περίγραμμά του το παρουσίασε η ετήσια έκθεση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse που κάθε χρόνο καταγράφει την εξέλιξη σε απόλυτα μεγέθη και κυρίως την κατανομή του παγκόσμιου πλούτου. Κι αυτή ακριβώς η μεταβλητή είναι που κάνει τη διαφορά, καθώς φέρνει στην επιφάνεια τα αβυσσαλέα κοινωνικά ρήγματα. Από τη μια λοιπόν είναι οι εκατομμυριούχοι που ανέρχονται σε 36 εκ. άτομα κι αυξήθηκαν κατά 2,3 εκατ. άτομα, με τους μισούς απ’ αυτούς να προέρχονται από τις ΗΠΑ και 620.000 από την Ευρώπη. Αυξάνονται και πληθύνονται λοιπόν οι εκατομμυριούχοι (που αισίως όπως θα έλεγε κι ο Σκάι τριπλασιάστηκαν από το 2000) μαζί με την περιουσία τους, καθώς αν και αποτελούν ένα ποσοστό μικρότερο του 1% του ενήλικου πληθυσμού κατέχουν το 46% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου. Σχεδόν ο μισός πλούτος δηλαδή είναι δικός τους, όπως φαίνεται και στο διπλανό σχήμα… Περισσότερα

Έγκλημα είναι η αρπαγή λαϊκής κατοικίας

Σχολιάστε

Του Παναγιώτη Ξοπλίδη

Σε μαζική, αγωνιστική συγκέντρωση μετατράπηκε η κατάθεση «απολογητικού υπομνήματος» από τους διωκόμενους για την δράση τους κατά των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας. Δεκάδες αγωνιστές συμμετείχαν την Τετάρτη σε παρέμβαση στα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, ενώ εκατοντάδες ήδη υπογράφουν το συλλογικό κείμενο «ανάληψης της ευθύνης». Μετά από μήνυση μεγαλοσυμβολαιογράφων της πόλης, ο δάσκαλος Ηλίας Σμήλιος και ο δικηγόρος Ζήσης Κλεισιάρης κατηγορούνται για μια σειρά από αδικήματα (διέγερση κατά των νόμων, παράνομη βία, παρακώλυση συναγωνισμού) απλά και μόνο γιατί, μαζί με εκατοντάδες πολίτες στη Θεσσαλονίκη και χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα, υπεράσπισαν και συνεχίζουν να υπερασπίζουν το δικαίωμα στη λαϊκή κατοικία, απέναντι στην λεηλασία που ασκούν κυβέρνηση, τράπεζες, funds, υπό την «αιγίδα» και καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των «θεσμών».

Όπως δήλωσε ο Ζήσης Κλεισιάρης, υποψήφιος με την Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων για την προεδρεία του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, «το αδίκημα της “διέγερσης κατά των νόμων” είναι εξαιρετικά σοβαρό, καταδεικνύοντας την ακόμα μεγαλύτερη ένταση της προσπάθειας καταστολής σε μια περίοδο που κυβέρνηση, ΕΕ και τραπεζίτες βρέθηκαν μπροστά σε ένα μαζικό κίνημα που έχει μέχρι τώρα καταφέρει να βάλει φραγμό στα σχέδια τους. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες Ντράγκι, Ντάϊσελμπλουμ και ΔΝΤ εξέδωσαν ανακοινώσεις για την ανάγκη να προχωρήσουν άμεσα οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και να λυθεί το “πρόβλημα”, δηλαδή η ανυποχώρητη δράση του κινήματος». Περισσότερα

Οι πύλες των Χειμερινών Ανακτόρων

Σχολιάστε

της Μαριάννας Τζιαντζή

Ούτε ο «Οκτώβρης» του Αϊζενστάιν δεν γλίτωσε από το αντικομμουνιστικό μένος με το οποίο κάποιοι αντιμετώπισαν τα 100 χρόνια της Ρωσικής Επανάστασης. Μες στο σκοτάδι πρέπει να ζούσαν τα καημένα τα σοβιετικά παιδάκια αφού, όπως διαβάζουμε, στο σχολείο τούς έδειχναν εικόνες από τη θρυλική ταινία κι εκείνα νόμιζαν πως ήταν αληθινές και όχι σκηνοθετημένες, όπως την εικόνα όπου ένας μπολσεβίκος σκαρφαλώνει στις πανύψηλες σιδερένιες πύλες των Χειμερινών Ανακτόρων: «Οι μπολσεβίκοι», λέει σήμερα ο διευθυντής του μουσείου Ερμιτάζ, «μπήκαν κανονικά από την κύρια είσοδο χωρίς να συναντήσουν ιδιαίτερη αντίσταση. Όμως κάθε επανάσταση που σέβεται τον εαυτό της χρειάζεται και μια έφοδο – κι έτσι ο σκηνοθέτης φρόντισε να μας την προσφέρει». Όμως οι «New York Times» λένε ότι οι μπολσεβίκοι τρύπωσαν στα Χειμερινά Ανάκτορα από τα ξεκλείδωτα παράθυρα και ακολούθησε μια άγρια κρασοκατάνυξη στην κάβα του παλατιού όπου έκαναν επίθεση στα κρασιά του τσάρου, στο πανάκριβο (τότε και σήμερα) Château d’Yquem 1847. Περισσότερα

Η Ιταλία στον αστερισμό της κρίσης

Σχολιάστε

του Γιώργου Παυλόπουλου

Οι εκλογές της περασμένης Κυριακής στη Σικελία ανέδειξαν μια ιδιαιτέρως ενισχυμένη (ακρο)Δεξιά, καθώς και ανησυχητικές για το κατεστημένο των Βρυξελλών εξελίξεις και τάσεις στην τρίτη σε μέγεθος χώρα της ΕΕ και της ευρωζώνης. Ενόψει των βουλευτικών εκλογών της ερχόμενης άνοιξης, τα ερωτήματα είναι επιτακτικά και οι απαντήσεις απαιτούνται άμεσα.

Μεγάλο κάζο έπαθαν οι κυβερνώντες Δημοκρατικοί του Ρέντσι στις περιφερειακές εκλογές που έγιναν την περασμένη Κυριακή στη Σικελία καθώς, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, ήρθαν τρίτοι και καταϊδρωμένοι, με ποσοστό μόλις 19%. Την πρώτη θέση κατέκτησε ένας συνασπισμός του οποίου ηγείται η μπερλουσκονική Φόρτσα Ιτάλια, με 40%, ενώ δεύτερο ήρθε το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Γκρίλο, που συγκέντρωσε 35%. Περισσότερα

Η αστική τάξη πάει στον παράδεισο της φοροδιαφυγής

Σχολιάστε

Του Μπάμπη Συριόπουλου

Η νέα παγκόσμια υπόθεση εκτεταμένης αποκάλυψης εγγράφων και τεκμηρίων φοροαποφυγής, μέσω υπεράκτιων (offshore) εταιριών, ακούει στο όνομα «Ρaradise Ρapers» (τα Χαρτιά του Παραδείσου). Παράδεισος για τους κεφαλαιούχους, λόγω της ελάχιστης ως μηδενικής φορολογίας επί των κερδών στα μέρη που εδράζονται αυτές οι εταιρίες (νησιά Κέιμαν, Βερμούδες, Τρίνινταντ και Τομπάγκο, Νησί του Μαν, Παρθένες Νήσοι κτλ.). Η διαρροή προήλθε από τα αρχεία δύο δικηγορικών εταιριών που παρέχουν συμβουλές σε πολυεθνικές και κεφαλαιούχους όσον αφορά την ίδρυση και διαχείριση θυγατρικών εταιριών και τραπεζικών λογαριασμών σε κάποιον από τους δεκάδες φορολογικούς παραδείσους. Η μεγαλύτερη από τις δύο, η Appleby, έχει έδρα τις Βερμούδες και παρέχει τις υπηρεσίες της εδώ και 119 χρόνια. Τα περίπου 13 εκατομμύρια αρχεία εξετάζονται από τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) που την απαρτίζουν 380 δημοσιογράφοι από 67 χώρες.

Στις μέχρι τώρα δημοσιεύσεις αναφέρονται μεγάλες πολυεθνικές (Apple, Nike, Siemens, Bayer, Uber, Allianz κτλ.), τράπεζες (Ντόιτσε Mπανκ), ηγέτες κρατών (νυν και πρώην), όπως η βασίλισσα Ελισάβετ της Βρετανίας και ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Σρέντερ, υπουργοί και σύμβουλοι ηγετών πολλών χωρών (από ΗΠΑ και Καναδά μέχρι Ιορδανία, Κολομβία και Βραζιλία), καθώς και άνθρωποι του θεάματος (Μπόνο, Μαντόνα κ.ά.). Όλοι οι παραπάνω, είτε με πλήρη γνώση είτε κάνοντας ότι δεν ξέρουν, αποφεύγουν να πληρώσουν φόρους, με νομότυπους ή στα όρια της νομιμότητας τρόπους. Περισσότερα

Σε υποτονικό κλίμα ο πρώτος γύρος του πράσινου στέμματος

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Υπό το βλέμμα – ίσως και την άτυπη παρέμβαση – των δύο μεγαλύτερων κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ που αποτελούν τον σύγχρονο δικομματισμό -διπολισμό θα πραγματοποιηθεί η πρώτη εκλογική αναμέτρηση για την ανάδειξη του επικεφαλής του χώρου της λεγόμενης κεντροαριστεράς. Το πρώτο ξεκαθάρισμα των 9 υποψηφίων θα δώσει ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια στις εξελίξεις στον χώρο. Αυτές πάντως θα κινηθούν ξεκάθαρα στην κατεύθυνση του να λειτουργήσει ό εν λόγω πολιτικός χώρος ώς ένα δεδομένο συμπλήρωμα στα σενάρια της αστικής διαχείρισης στο κοντινό μέλλον. Φυσικά για την ώρα όλοι οι υποψήφιοι κρατούν αποστάσεις από τέτοια σενάρια. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν όταν ξεκαθαρίσει περισσότερο το τοπίο.

Η Φώφη Γεννηματά, θέλησε με την συγκέντρωση που πραγματοποίησε στο γήπεδο του Σπόρτινγκ την Πέμπτη να δώσει την αίσθηση της αίγλης παλαιότερων εποχών όπου το ΠΑΣΟΚ ήταν κυρίαρχο στο αστικό πολιτικό σκηνικό. Μια πρόθεση που δεν έκρυψε κάνοντας αναφορές στην πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου όπως και στο πρόσωπό του. Υποστήριξε ότι εκφράζει την πολιτική γραμμή της κληρονομιάς του λέγοντας πως «ανοίγει ο δρόμος για να φέρουμε πίσω αυτούς που απομακρύνθηκαν. Έχουμε μια αγκαλιά ανοιχτή και τα χέρια απλωμένα για όλους όσους παραπλανήθηκαν». Προφανώς ο όρος παραπλάνηση αναφέρεται κατά κύριο λόγο στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που μετακινήθηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Περισσότερα

Υπό την ανοχή των Βρυξελλών η φοροαποφυγή στην Ευρώπη

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ξεχωριστής σημασίας είναι ο νέος κύκλος αποκαλύψεων φοροαποφυγής με τη βοήθεια υπεράκτιων εταιρειών, που έγινε γνωστός ως Paradise Papers, κι όπου εμπλέκεται η αφρόκρεμα της οικονομικής και πολιτικής ελίτ.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι οφθαλμοφανή: Λεφτά υπάρχουν, οι φορολογικοί κανόνες ισχύουν μόνο για τους οικονομικά αδύνατους, η φορολογία μπορεί εύκολα να μειωθεί αν οι πλούσιοι πληρώσουν τους φόρους που καταβάλλουμε όλοι εμείς, η διάσωση των τραπεζών διέσωσε και τα στελέχη των τραπεζών, όπως ο Φωκίων Καραβίας της Eurobank, που είναι ένας από τους 130 Έλληνες που κοσμούν τη λίστα, κοκ.

Με αφορμή όμως τις νέες αποκαλύψεις για τη φοροαποφυγή στα εξωτικά νησιά (που συνολικά ανέρχεται σε 8,7 τρισ. δολ. ή το 11,5% του παγκόσμιου ΑΕΠ) κινδυνεύει να περάσει απαρατήρητη η θεσμοθετημένη φοροαποφυγή που συντελείται επί ευρωπαϊκού εδάφους και υπό την έγκριση των Βρυξελλών, με επίκεντρο κυρίως το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία και την Ιρλανδία. Πελάτες των ευρωπαϊκών φορολογικών παραδείσων είναι κυρίως αμερικανικές πολυεθνικές, όπως η Google. Περισσότερα

Ετοιμάζουν Σοκ και Δέος για το εργατικό κίνημα

Σχολιάστε

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Επιχείρηση …σοκ και δέος ενάντια στο εργατικό κίνημα ετοιμάζουν –όπως δείχνουν τα σημάδια– κυβέρνηση και δανειστές. Οι διαρροές σύμφωνα με τις οποίες έχει υπάρξει καταρχήν συμφωνία μεταξύ του οικονομικού επιτελείου και των εκπροσώπων ΕΕ-ΔΝΤ, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να επιβεβαιωθούν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για γρήγορο κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης. Όμως η διαπραγμάτευση αυτή δεν ξεχωρίζει για την ταχύτητα της εξέλιξής της αλλά για το αντιλαϊκό της μένος. Ανάμεσα στους γνωστούς άξονες των επαχθών αλλαγών στο ασφαλιστικό και την αύξηση της φορολογίας, προστίθεται τώρα και η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου με αιχμή το χτύπημα στο δικαίωμα στην απεργία.

Οι πληροφορίες που υπήρχαν έως το απόγευμα της Πέμπτης ανέφεραν ότι στα φερόμενα ως θέματα «αγκάθια» (ασφαλιστικά και εργατική νομοθεσία) υπήρξε καταρχήν συμφωνία, στη βάση της οποίας θα στηριχθούν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης μετά το κλείσιμο της 3ης αξιολόγησης. Όσον αφορά το ασφαλιστικό, συμφωνήθηκε η εντατικοποίηση της εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα της εκπόνησης αναλογιστικών μελετών, στις οποίες θα βασίζονται οι προσαρμογές των παροχών των ασφαλιστικών ταμείων. Δηλαδή, με απλά λόγια, να λειτουργήσουν σαν Ελβετικό ρολόι οι μειώσεις συντάξεων, με δεδομένες τις δυνατότητες των ταμείων αλλά και τους περιορισμούς στην επιχορήγηση του προϋπολογισμού που έχουν ήδη θεσμοθετηθεί. Επίσης, η γενίκευση των περίφημων ορίων κατώτερων συντάξεων, δηλαδή των 384 ευρώ για όλα τα είδη των συντάξιμων αποδοχών. Μεταξύ αυτών και οι συντάξεις χηρείας, οι οποίες, εφόσον εφαρμοστούν οι ποσοστώσεις που ήδη προβλέπονται, δεν θα ξεπερνούν, σε κάποιες περιπτώσεις, τα 190 ευρώ. Περισσότερα

ΗΠΑ-Ισραήλ: τα πυρηνικά του Ιράν ήταν μόνο η αφορμή…

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η ευθεία αμφισβήτηση από τον Αμερικανό πρόεδρο της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν με την ομιλία του την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου υπογράμμισε πόσο κοντά είναι ένας νέος πόλεμος.

ΗΠΑ και Ισραήλ προετοιμάζονται εντατικά για ένα νέο αιματοκύλισμα, ακόμη πιο οδυνηρό για τους λαούς από την εισβολή σε Αφγανιστάν, Ιράκ και Συρία, που ως στόχο θα έχει οικονομικά κέρδη και την ιμπεριαλιστική επέκταση.

Οι βολές του Τραμπ εναντίον της συμφωνίας του 2015 δε σηματοδοτούν τον άμεσο ή επίσημο τερματισμό της καθώς δεν είναι διμερής και καμία από τις άλλες πέντε χώρες που την υπέγραψαν (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ρωσία και Κίνα) δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει τον Λευκό Οίκο. Επίσης, δε διαθέτουν οι Ρεπουμπλικανοί στη Γερουσία την απαραίτητη πλειοψηφία για να την ανατρέψουν. Έχουν μόνο 52 αντιπροσώπους (έναντι 48 των Δημοκρατικών) ενώ χρειάζονται 60. Όλα αυτά όμως και πολλά ακόμη είναι ασήμαντες λεπτομέρειες μπροστά στη θεαματική στροφή των ΗΠΑ προς τα δεξιά, αν και εξαιρετικά πολύτιμες για έναν απλό λόγο: Επειδή δείχνουν ότι τα πυρηνικά ήταν μόνο η αφορμή. Περισσότερα

Όταν ο ευρω-φαρισαϊσμός καλύπτει τον ημι-φρανκισμό…

Σχολιάστε

Tου Διονύση Ελευθεράτου

Πλαστικές σφαίρες. Κτηνώδης αστυνομική βία. Αιμόφυρτες, ξυλοκοπημένες ηλικιωμένες γυναίκες. Αστυνομικοί που πηδούσαν πάνω σε πεσμένα κορμιά Καταλανών, σαν πρωταγωνιστές κινηματογραφικών σκηνών κατς. Εισβολές σε εκλογικά κέντρα και αρπαγές καλπών. Αλλά, ας μην υπερβάλλουμε… Όλα αυτά δεν ήταν παρά ένα «εσωτερικό θέμα της Ισπανίας», η κυβέρνηση της οποίας, έστω κι αν το… παράκανε λιγάκι (όσο πατάει η γάτα ή, έστω, όσο ποδοπατάνε οι Ισπανοί αστυνομικοί), απλώς αντέδρασε στη διενέργεια ενός «παράνομου δημοψηφίσματος». Τάδε έφη Κομισιόν. Το αηδιαστικό διευθυντήριο του εμετικού «θεσμικού» τέρατος, που ακούει στο όνομα «Ευρωπαϊκή Ένωση».

Στο κλασσικό δίλημμα «να γελάσεις ή να εξοργιστείς», την τελική απάντηση συνήθως την καθορίζουν τα ακριβή έργα ή λόγια εκείνων, εναντίον των οποίων θα στραφεί είτε ο σαρκασμός είτε ο θυμός. Όχι όμως μόνα τους, αλλά σε συνάρτηση με τη δυναμική και τη τραχύτητα των γεγονότων. Κάπως έτσι, πριν από την αιμόφυρτη Κυριακή της Καταλονίας είχες περιθώρια να αφήσεις το χειλάκι σου να «σκάσει», όταν διαπίστωνες πχ ότι «έσκαγαν» οι αξιωματούχοι της ΕΕ από την αγωνία τους για το αν θα επιβαλλόταν το ισπανικό σύνταγμα «καθ’ άπασα» την ισπανική επικράτεια. Να καγχάσεις σκεπτόμενος, ας πούμε, πόσες φορές στραπατσαρίστηκαν ανά την Ευρώπη – την «ενωμένη», βεβαίως, βεβαίως- συντάγματα για την επιβολή άγριας λιτότητας. Αλλά έπειτα από τα κλέη του αφιονισμένου ημι-φρανκισμού στην Καταλονία, μόνον οργή μπορεί να προκαλεί ο απύθμενος ευρω- φαρισαϊσμός. Περισσότερα

«Βάστα Τσίπρα» λέει ο Γερούν δρόμους ανατροπής ψάχνει ο λαός

Σχολιάστε

του Γιώργου Κρεασίδη

Εντυπωσιακή ήταν η στήριξη του επικεφαλής του Γιούρογκρουπ Γ. Ντάισελμπλουμ στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη συνέντευξή του στην Καθημερινή την περασμένη Κυριακή. Επανέλαβε την ανάγκη για πολιτική σταθερότητα και τόνισε πως «οι εκλογές είναι για το 2019, ας τις κρατήσουμε για τότε», στέλνοντας έτσι και ένα μήνυμα στη μνημονιακή αντιπολίτευση. Για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για το περιεχόμενο της παρέμβασής του, δήλωσε επίσης, «θαυμάζω τον Αλέξη Τσίπρα», επειδή είναι «ένας επιτυχημένος πολιτικός, ικανός να καθοδηγήσει τη χώρα του στο δρόμο της σταθερότητας»!

Είναι ξεκάθαρη, λοιπόν, η συναίνεση της άρχουσας τάξης και της ΕΕ στην κυβερνητική γραμμή για πολιτική σταθερότητα, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι αποφασισμένη να περάσει με σαρωτικούς ρυθμούς όλα τα μνημονιακά μέτρα που εκκρεμούν και να υλοποιήσει κάθε δέσμευση των τριών μνημονίων. Η κυβέρνηση, όπως πριν ο Σαμαράς, μιλάει για τέλος των μνημονίων, που δήθεν θα έρθει μόνο αν εφαρμοστούν πλήρως, ενώ παράλληλα στο όνομα της ανάπτυξης ενισχύει πολύπλευρα το μεγάλο κεφάλαιο. Απέναντι στην κοινωνία υπόσχεται ψίχουλα και αναδιανομή στα βάρη υπέρ όσων τσάκισε χτες και σε βάρος αυτών που δεν έφτασαν φέτος στο αμήν. Έτσι, υποσχέθηκε έκτακτο βοήθημα 800 εκατ. ευρώ για 250.000 νοικοκυριά, που προέρχεται από τις αυξημένες εισφορές των αυτοαπασχολούμενων… Περισσότερα

«Ασυνέχειες»…

Σχολιάστε

του Θανάση Σκαμνάκη

Οι λέξεις είναι ολόκληρος κόσμος. Απελευθερώνουν, ή και το αντίθετο. Μπορεί να κατασκευάζουν σύμπαντα ονειρικά, μπορεί και εφιάλτες. Μπορεί μάγισσες που κατοικούν σε απρόσιτους πύργους να επιβουλεύονται τους ανθρώπους, ανακατεύοντας όλη μέρα σε μια μεγάλη χύτρα φράσεις και έννοιες μαζί με πόδια νυχτερίδας, ρίζες μανδραγόρα, δόντια φιδιού και άλλα. Μπορεί να είναι μια πιο μαγική ασχολία ποιητών, που ψάχνουν ιδέες, εικόνες, ταιριάσματα κι ανατροπές.

Συνεπώς (οι λέξεις) δεν είναι αδιάφορες και, κυρίως, άνευ αισθήματος. Κι είναι δίκοπες. Όπως το μαθαίνουμε πολύ σκληρά στις μέρες μας. Κι όχι από τους ποιητές, δυστυχώς, αλλά από εκείνους τους γνωστούς-γνωστούς που μαγειρεύουν νέες χρήσεις, τις οποίες μετά πολλαπλασιάζουν μέσα «ενημέρωσης» κατά χιλιάδες. Περισσότερα

Καταλονία: Είναι η οικονομική κρίση ηλίθιε…

Σχολιάστε

του Μωυσή Λίτση (*)

Με την καταστολή του ισπανικού κράτους κατά της διεξαγωγής του καταλανικού δημοψηφίσματος την 1η Οκτωβρίου να απειλεί να γυρίσει πίσω το ρολόι της ιστορίας στις σκοτεινές μέρες του φρανκισμού, το εύλογο ερώτημα που τίθεται είναι γιατί τώρα; Γιατί φούντωσε τα τελευταία χρόνια το αυτονομιστικό κίνημα στην Καταλονία, παρόλο που οι Καταλανοί αναγνωρίζονται ως χωριστή εθνότητα, η καταλανική γλώσσα είναι επίσημη μαζί με τα ισπανικά και η Καταλονία χαίρει ευρείας αυτονομίας από το 1979;

Φυσικά, το αυτονομιστικό κίνημα έχει βαθιές εθνικές και πολιτισμικές ρίζες. Το 1931 η Καταλονία έγινε αυτόνομη στα πλαίσια της ισπανικής δημοκρατίας, αυτονομία που ως γνωστόν κατεστάλη βιαίως από τις στρατιές του Φράνκο και της μαύρης διεθνούς. Οι ρίζες της έξαρσης του καταλανικού ζητήματος δεν είναι άλλες παρά η παγκόσμια οικονομική (καπιταλιστική) κρίση του 2008, που σάρωσε και σαρώνει τον αναπτυγμένο και όχι μόνο κόσμο. Η Ισπανία και η φούσκα των ακινήτων ήταν από τα πρώτα θύματα της κατάρρευσης της Lehman Brothers, όπως και οι περιφερειακές της τράπεζες (cajas), που χρηματοδοτούσαν το πάρτι των προηγούμενων ετών, πολλές φορές υπό την πίεση των τοπικών περιφερειακών κυβερνήσεων. Περισσότερα

Πιο πίσω και από το 1789

Σχολιάστε

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Και μόνο ο τόνος της φωνής του Κυριάκου Μητσοτάκη όταν, από το βήμα της ΔΕΘ, διακηρύσσει «δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες» προκαλεί αποστροφή και ανατριχίλα. Ο αρχηγός της ΝΔ εμφανίζεται σαν σταυροφόρος της αξιοκρατίας, της αριστείας, του γενικευμένου ανταγωνισμού, όμως είναι ελάχιστα πειστικός.

Πέρα από το «τι» λέει, σημασία έχει και το «πότε» το λέει. Η καταδίκη του ιδεώδους της κοινωνικής ισότητας διατυπώνεται σε μια εποχή που η εισοδηματική (και όχι μόνο) ανισότητα, σε διεθνές επίπεδο, έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Που οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Περισσότερα

Υπόθεση δύο ψυχιάτρων…

Σχολιάστε

Του Διονύση Ελευθεράτου

 Καταλονία και ΕΕ, Eldorado και εκδοχές σχιζοφρένειας

Μήπως μπορείς να βοηθήσεις, καλέ μας ψυχίατρε, εσύ που εξειδικεύτηκες σε θέματα του «κοινού ευρωπαϊκού μας σπιτιού»; Μπερδευόμαστε, διάβολε… Η ΕΕ που ωρύεται, μετρώντας παραβιάσεις της «δημοκρατικής τάξης πραγμάτων» στη Βενεζουέλα, είναι …η ίδια; Είναι αυτή που παρακολουθεί ατάραχη την ενεργοποίηση του φρανκισμού στο DNA της ισπανικής, κυβερνώσας δεξιάς; Είναι αυτή που τα βρίσκει όλα «ΟΚ» με τις συλλήψεις στην Καταλονία, την επιδρομή της εθνοφυλακής στο καταλανικό υπουργείο Οικονομικών, την παρεμπόδιση εκδηλώσεων, την κατάσχεση έντυπου υλικού, τις εφόδους σε γραφεία εφημερίδων, την απόπειρα εκφοβισμού εκατοντάδων δημάρχων;

Τι είπες ευρω-ειδικευμένε μας ψυχίατρε; Ότι «έχουμε μια λογική εξέλιξη των πραγμάτων»; Πως καλό είναι «να θυμηθούμε ότι η ΕΕ, ούτε παλιότερα είχε βγάλει «κιχ», ας πούμε όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας αποφάσιζε να θέσει εκτός νόμου, άρα και να αποκλείσει από τις εκλογές που έγιναν την 1η Μαρτίου του 2009 στη Χώρα των Βάσκων, αριστερά κόμματα, που αντιπροσώπευαν το 10%, 15% -ενίοτε και παραπάνω- του βασκικού εκλογικού σώματος»; Α, γιατρέ, δεν με βοηθάς επαρκώς. Εγώ σε ρωτάω πώς εξηγείται η σχιζοφρενική «αλά καρτ» δημοκρατική ευαισθησία κι εσύ μου κάνεις αναδρομή στο ιστορικό της σχιζοφρένειας. Περισσότερα

Μετά τις εκλογές: Βαθιά αντιδραστική στροφή σε Γερμανία και ΕΕ

Σχολιάστε

Του Γιώργου Παυλόπουλου

Βαθιά αντιδραστική στροφή, με έντονα ακροδεξιά χαρακτηριστικά, σηματοδοτεί το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών στη Γερμανία. Τόσο για την ίδια τη χώρα όσο και για το σύνολο της Ευρώπης και της Ε.Ε., της οποίας η Γερμανία αποτελεί την αδιαμφισβήτητη πολιτική και οικονομική υπερδύναμη.

Το 14% που έχασαν σε σχέση με το 2013 τα δύο κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού, η Ένωση Χριστιανοδημοκρατών-Χριστιανοκοινωνιστών και οι Σοσιαλδημοκράτες, τροφοδότησε σχεδόν αποκλειστικά τους δύο μεγάλους νικητές αυτής της αναμέτρησης. Αφενός, την Εναλλακτική για τη Γερμανία, η οποία αποτελεί την πολιτική έκφραση του ρατσιστικού εθνικιστικού κινήματος Pegida, ενώ έχει σαφή νεοναζιστικά χαρακτηριστικά, όπως δείχνουν οι πρόσφατες δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της ότι οι Γερμανοί πρέπει να είναι περήφανοι για τα όσα έκανε ο στρατός τους στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και αφετέρου, τους Φιλελεύθερους (για την ακρίβεια, Ελεύθερους Δημοκράτες), που πρεσβεύουν την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη πτέρυγα του γερμανικού πολιτικού σκηνικού. Περισσότερα

Αυξάνονται οι εβραϊκοί εποικισμοί κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου

Σχολιάστε

Τoυ Λεωνίδα Βατικιώτη

Μια τεράστια, πολυεθνικού χαρακτήρα προσπάθεια να μη δοθεί στη δημοσιότητα η λίστα με τις εταιρείες που εμπλέκονται στην ανέγερση των εβραϊκών εποικισμών στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες. Τις τελευταίες όμως εβδομάδες οι επαφές και τα μηνύματα είναι συνεχή και πυρετώδη .

Η δημιουργία της λίστας με τις εμπλεκόμενες εταιρείες ψηφίσθηκε από το συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, κατόπιν πρότασης της Παλαιστινιακής αντιπροσωπείας, στις 24 Μαρτίου 2016. Η απόφαση για τη συγκρότηση της βάσης δεδομένων που θα καλύπτει όσες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στις παράνομες, με βάση το διεθνές δίκαιο, δραστηριότητες στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, την ανατολική Ιερουσαλήμ και τα Υψώματα του Γκολάν συνάντησε τη σφοδρή αντίδραση όχι μόνο της ισραηλινής αντιπροσωπείας, αλλά επίσης της αμερικανικής και της βρετανικής. Δεν είναι δύσκολο να εικάσουμε τους λόγους: Η δημοσιοποίηση της λίστας, που θα ανανεώνεται ετησίως, θα ενθαρρύνει το κίνημα «μποϋκοτάζ, κυρώσεων και αποεπένδυσης» (BDS) που είναι σε εξέλιξη παγκοσμίως εναντίον των εταιρειών που βοηθούν την ισραηλινή κατοχή, ενώ θα αποδείκνυε πόσο υποκριτική είναι η λεγόμενη «εταιρική κοινωνική ευθύνη» στην οποία ορκίζονται πολυεθνικοί γίγαντες δαπανώντας εκατομμύρια για δημόσιες σχέσεις. Περισσότερα

Τρίτη αξιολόγηση: Δρόμος ευρωδουλείας με ορόσημο τον μνημονιακό γολγοθά

Σχολιάστε

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Οι πρόσφατες επισκέψεις του Πρωθυπουργού σε πολυεθνικές, καθώς και η ομιλία του στη ΔΕΘ, έχουν πλέον φανερώσει το κυβερνητικό «αφήγημα» (αυτό που στη λαϊκή λέγεται «παραμύθι»): «Μπαίνουμε στη λεωφορείο ανάπτυξης με τερματικό σταθμό την ένδοξη έξοδο από τα Μνημόνια το καλοκαίρι του 2018 που λήγει το τρέχον Πρόγραμμα».

Το μήνυμα προς το χειμαζόμενο εργατικό και λαϊκό κόσμο είναι πως οι θυσίες παίρνουν τέλος και μάλιστα αρχίζουν να αποδίδουν αποτελέσματα με προοπτική. Μοναδικό «εμπόδιο» σε αυτή την πορεία, υποτίθεται πως πλέον αποτελεί μόνο η έκβαση της λεγόμενης Τρίτης Αξιολόγησης, η οποία θεωρητικά τελειώνει εντός του 2017.

Το σύνολο της επιχειρηματολογίας αυτής είναι απολύτως διάτρητο και εκτός πραγματικότητας, φυσικά με επίγνωση από μεριάς της κυβέρνησης η οποία ψεύδεται συνειδητά. Περισσότερα

ΣΠΟΝΤΕΣ

Σχολιάστε

 

•• Λείψαμε τον Αύγουστο όπως ξέρετε • Ε, θα σας τα πούμε μαζεμένα • Όσο λοιπόν λείπατε κι εσείς στις παραλίες • Έγινε επανάσταση • Η χώρα έγινε αριστερή • Η κυβέρνηση υπερασπίστηκε τον κομμουνισμό • Έχτισε πρωτοβάθμια υγεία για όλους • Τσάκισε τον νεοφιλελευθερισμό • Και μέχρι την ΔΕΘ θα έχει αποκαταστήσει και τα εργασιακά δικαιώματα • Σε ένα καλοκαίρι όλα αυτά • Ακούσατε τι έκανε ο Πολλάκης • Πώς υιοθετήθηκε η τροπολογία του ΚΚΕ • Τι είπε ο Κοντονής στους Εσθονούς τους φιλοναζί • Τι άλλο πια; • Βέβαια υπογράψανε μια συμφωνιούλα στην αρχή του καλοκαιριού • Θα υπογράψουν και μια άλλη το φθινόπωρο • Εξασφαλίσανε λιτότητα για τα επόμενα 20 χρόνια • Θα αποδεχθούν και τις απαιτήσεις για τον συνδικαλιστικό νόμο • Και νέους φόρους • Και ιδιωτικοποιήσεις • Και άλλα πολλά • Όμως κάπου ανάμεσα σε αυτά κάνανε και τα δικά τους • Ένα μικρό αριστερό διάλλειμα • Μετά τα κεφάλια μέσα • Περισσότερα

Η «Δουνκέρκη» και η σύγχρονη εποχή

Σχολιάστε

Tης Μαριάννας Τζιαντζή

Η ταινία Δουνκέρκη, σε σενάριο και σκηνοθεσία του βρετανοαμερικανού Κρίστοφερ Νόλαν, είναι καμωμένη για την κινηματογραφική αίθουσα και όχι για την οθόνη της τηλεόρασης ή του λάπτοπ. Η εισπρακτική της επιτυχία δεν οφείλεται μόνο στο ενδιαφέρον του κοινού για ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός. Οφείλεται και στην τεχνική και αισθητική αρτιότητα της ταινίας, στη λαϊκότητα και την αμεσότητα των διαλόγων, οφείλεται και στο ότι είναι απαλλαγμένη από τα στερεότυπα του είδους. Οι χαρακτήρες είναι εντελώς σχηματικοί: δεν ξέρουμε αν οι φαντάροι είναι εργάτες ή αγροτόπαιδα, επαρχιώτες ή πρωτευουσιάνοι, μορφωμένοι ή αγράμματοι. Όλοι είναι ίσοι κάτω από τα γερμανικά πυρά που τους απειλούν σε στεριά, αέρα και θάλασσα.

Αναμφίβολα, η Δουνκέρκη είναι μια ευτυχισμένη στιγμή του κινηματογράφου. Χαρακτηρίστηκε «ταινία της χρονιάς», «μια από τις καλύτερες πολεμικές ταινίες όλων των εποχών». Η ποιότητά της και η ακρίβεια της αναπαράστασης δεν αμφισβητήθηκαν, όμως δεν ισχύει το ίδιο για την ερμηνεία που δίνει στην απήχηση που είχε το φιάσκο της Δουνκέρκης στον βρετανικό λαό. Περισσότερα

Ο Αύγουστος βάφτηκε στο αίμα αθώων εργατών, «πρωταθλητές» στο έγκλημα οι δήμοι

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Σταμούλη

Μέσα σε πέντε μόλις ημέρες δύο ακόμη εργαζόμενοι συμβασιούχοι στην τοπική αυτοδιοίκηση έχασαν τη ζωή τους ανεβάζοντας ακόμα περισσότερη τη μακάβρια λίστα των εργοδοτικών εγκλημάτων μέσα στο 2017. Και οι δύο εργαζόμενοι σκοτώθηκαν εν ώρα υπηρεσίας, στην αποκομιδή των απορριμμάτων. Ειδικότερα, τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου 44χρονος εργαζόμενος-συμβασιούχος στο Δήμο Μαραθώνα παρασύρθηκε από ΙΧ όχημα το οποίο έπεσε με ταχύτητα πάνω στο απορριμματοφόρο του δήμου και σκοτώθηκε ακαριαία. Λίγες μέρες μετά θύμα ήταν μία άτυχη 30χρονη γυναίκα εργαζόμενη-συμβασιούχος του Δήμου Πύργου, μητέρα δυο ανήλικων παιδιών, που γλίστρησε από το σκαλοπάτι και παρασύρθηκε από το απορριμματοφόρο και λίγη ώρα αργότερα εξέπνευσε στο νοσοκομείο. Η ιλαροτραγωδία είναι ότι για το «φόνο» υπεύθυνος θεωρήθηκε ο οδηγός του απορριμματοφόρου ο οποίος συνελήφθηκε με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Όμως «λάδι» βγήκαν οι «ηθικοί αυτουργοί», δημοτική αρχή και υπουργείο Εργασίας, που έχουν επιβάλει καθεστώς ελαστικής εργασίας υποχρεώνοντας άπειρους εργάτες και γυναίκες να σκαρφαλώνουν στα σκουπιδιάρικα. Μόνο το τελευταίο δίμηνο μετράμε 7 νεκρούς εργάτες και εργάτριες στους δήμους της χώρας.

Ωστόσο ο χώρος των ΟΤΑ δεν είναι ο μόνος «ματωβαμένος». Τραγωδία σημειώθηκε στις 28/8, στις Σκουριές Χαλκιδικής, όταν ένας 47χρονος υλοτόμος έχασε τη ζωή του. Οι εργολάβοι δεν έχουν παρεισφρήσει μόνο στα ορυχεία αλλά ακόμα και στα δάση! Κι αυτό γιατί ο άτυχος άνδρας εργαζόταν σε εργολαβική εταιρεία, η οποία συνεργάζεται με την Ελληνικός Χρυσός και υλοτομούσε για λογαριασμό της. Σε ένα άλλο «άντρο» εργολάβων, τη ΔΕΗ, και πιο συγκεκριμένα στο ορυχείο Καρδιάς, σημειώθηκε άλλο ένα θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στις 19/8, κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικών εργασιών εργολάβου. Περισσότερα

«Άγνωστοι Χ» το κόμμα και ο «παππούς» της Εύας…

Σχολιάστε

Tου Διονύση Ελευθεράτου

Η «κεντροαριστερά» ανάμεσα σε ατάκες των Γκιωνάκη-Βουτσά και τους «εγκληματίες κομμουνιστές» της Εύας Καϊλή

Το λες κι αυτό εξέλιξη: Εάν η πολιτική χρήση του όρου «σκληρό ροκ» παραπέμπει στον Κ. Λαλιώτη και στο ΠΑΣΟΚ της χαραυγής του 21ου αιώνα, η «κεντροαριστερή» ιλαροτραγωδία της τρέχουσας περιόδου εξειδικεύει τα πράγματα. Οι άνθρωποι μοιάζουν να εμπνέονται από το γνωστό σλόγκαν του πανκ-ροκ: «Δεν ξέρω τι θέλω, ξέρω πώς θα το πάρω…».

Ανάλογες -με εκείνες των «πανκάδων»- δόσεις αγνωστικισμού και αποφασιστικότητας χαρακτηρίζουν τις περιβόητες διεργασίες για το νέο (;) φορέα της «κεντροαριστεράς». Δεν ξέρουν ποια δομή θα έχει, δεν αποφασίζουν πώς ακριβώς τον θέλουν- ομοσπονδία, συνομοσπονδία ή κάτι άλλο. Δεν διαμορφώνουν πρόγραμμα- αντ’ αυτού τα μνημόνια, προφανώς. Δεν προσποιούνται καν ότι ασχολούνται με την ιδεολογική του ταυτότητα, ότι αναζητούν διακριτές αποχρώσεις για τον παγιωμένο («σοσιαλ»)νεοφιλελευθερισμό τους. Επιθυμούν όμως διακαώς την αρχηγία στο …απροσδιόριστο. Περισσότερα

Πατώντας σε δυό ηπείρους

Σχολιάστε

Του Θανάση Σκαμνάκη

Τόσα χρόνια τώρα, πάντα τέτοια μέρα που ξαναγυρίζουμε, αισθάνομαι σαν τη γέφυρα του Βοσπόρου να πατώ σε δυό ηπείρους, το ένα μου πόδι είναι στο καλοκαίρι και τ’ άλλο στο επερχόμενο. Κι εδώ που τα λέμε, όσο κι αν το καλοκαίρι είναι που με μαγεύει, το επερχόμενο είναι εκείνο που περιέχει σχέδια, επανεξορμήσεις, επαναξιολογήσεις. Από παιδί έτσι (κι όχι μόνο εγώ): φέτος θα στρωθώ να διαβάσω, θα καλύψω τα κενά, θα βρω νέους φίλους, θα αποφύγω τα περσινά λάθη, θα τα κάνω όλα καλύτερα. Δεν ξέρω αν είναι καλό που όσο και να περνάνε τα χρόνια δεν έχω σταματήσει να κάνω σχέδια. Και κυρίως, που δεν έχω ποτέ τέτοια εποχή κάτσει να λογαριάσω τι έκανα από όσα σχεδίαζα πέρσι. Και κυρίως πόσα λάθη δεν απέφυγα. Ποτέ τέτοια εποχή λογαριασμούς. Τέτοια εποχή μόνο τα σχέδια. Για να έχω πάντα την αίσθηση πως όλα μπορεί να ξαναρχίζουν, σαν καινούργια. Πως όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα. Περισσότερα

Older Entries