του Θάνου Καμήλαλη

Ακόμα και σε μία ολοένα πιο πολωμένη συζήτηση, θα έπρεπε να συμφωνήσει και ο τελευταίος οπαδός της Νέας Δημοκρατίας, ότι κανένας αριθμός νεκρών δεν πρέπει να σε κάνει να πανηγυρίζεις. Πόσο μάλλον να το φωνάζεις κιόλας, να ουρλιάζεις κυριολεκτικά. Δεν ξέρω αν υπάρχει χειρότερη ύβρις στην πολιτική, πάντως αυτήν ο Γεωργιάδης την κατάφερε. Εξάλλου, κάποτε ήθελε όλη τη δόξα δική του για απολύσεις γιατρών και έκλεινε με καμάρι νοσοκομεία, σήμερα έκανε ένα βήμα μπροστά στην καριέρα του.

Τίποτα πάντως δεν προκαλεί εντύπωση, ούτε καν η άνευ ορίων κυνικότητα. Πανηγυρίζουν ό,τι κι αν συμβεί, μόνοι τους, παρέα με τα ΜΜΕ τους, τους κατ’επάγγελμα χειροκροτητές τους και τους ξαφνικά ακραία σιωπηλούς «δεν είμαι ΝΔ αλλά», αυτοδιαφημιζόμενους «φιλελεύθερούς» τους. Πανηγύριζαν που άνοιγαν τον τουρισμό χωρίς έλεγχο με γραφικές φιέστες στη Σαντορίνη. Πανηγύριζαν που «νίκησαν τον κορονοϊό» και «δεν θα χρειαστεί δεύτερο lockdown». Πανηγύριζαν με τα πρώτα στοιχεία της ύφεσης στην Ελλάδα, υποστηρίζοντας με μισά στατιστικά ότι «είμαστε κάτω από τον μέσο όρο στην Ευρωζώνη». Πανηγυρίζουν που «δεν πέταξαν λεφτά σε ΜΕΘ που δεν χρειάστηκαν», που «το ΕΣΥ αντέχει» ενώ στη Θεσσαλονίκη οι περιγραφές είναι δραματικές και ανοίγει και κινητή μονάδα του στρατού έξω από το «424». More