Home

O νόμος των αθώων

Leave a comment

Ομόφωνα αθώοι κρίθηκαν από το πενταμελές εφετείο κακουργημάτων η Ηριάννα και ο Περικλής.

Εν μέσω χειροκροτημάτων, αγκαλιών και φιλιών υποδέχθηκαν οι δεκάδες παριστάμενοι στην αίθουσα του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων το «αθώοι ομοφώνως» του προέδρου για την Ηριάννα και τον Περικλή που δικάστηκαν σε δεύτερο βαθμό για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». More

Κώστας Παπαδάκης: Λιτότητα και καταστολή πάνε μαζί

Leave a comment

Συνέντευξη στον Γιώργο Παυλόπουλο

Η απόρριψη του αιτήματος αναστολής της Ηριάννας και του Περικλή αποτέλεσε έκπληξη, σύμφωνα με τον Κώστα Παπαδάκη, συνήγορο του Τ. Θεοφίλου και δικηγόρο Πολιτικής Αγωγής στην δίκη της Χρυσής Αυγής. Ωστόσο, αν και το Συμβούλιο της Επικρατείας και ο Άρειος Πάγος έχουν αντεργατικό χαρακτήρα, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χρεωθούν τις πολιτικές επιλογές αυτής της κυβέρνησης και των προκατόχων της, που έχουν θεσπίσει ένα τόσο αντιδραστικό νομικό πλαίσιο.

Ελεύθερος ο Τάσος Θεοφίλου, παραμένουν στη φυλακή η Ηριάννα και ο Περικλής. Τελικά, είναι τόσο διαφορετικές οι δύο περιπτώσεις; Ή μήπως η δικαιοσύνη εκτίμησε ότι εμφανίστηκε πολύ χαλαρή στη μία και έπρεπε να σφίξει τα λουριά στην άλλη; More

Βαθιά ταξική η φύση της δικαιοσύνης

Leave a comment

Του Δημήτρη Μπελαντη

Ο μηχανισμός της δικαιοσύνης, ιδεολογικός και κατασταλτικός μαζί μηχανισμός του καπιταλιστικού κράτους, δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητος στα πλαίσια της ταξικής πάλης. Η εξάρτηση ή η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης δεν καθορίζεται βασικά από τη σχέση της με την εκτελεστική εξουσία αλλά από τη σχέση της με τη διεξαγωγή της ταξικής πάλης και με τη συμπυκνωμένη επιβολή των κυρίαρχων επιλογών.

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης, αντιπολίτευσης και δικαστών το τελευταίο διάστημα για μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία και την απονομή της Δικαιοσύνης (απόφαση Αρείου Πάγου για τα δεδουλευμένα, υπόθεση μη αναστολής εκτέλεσης ποινής για την Ηριάνα Β., υπόθεση πρόσληψης της πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού, υποθέσεις φορολογικής ασυλίας επιχειρηματιών κ.α.) αναδεικνύει για άλλη μια φορά το πολυσυζητημένο σε όλη τη μεταπολίτευση ζήτημα της «ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης». Η μεν αντιπολίτευση καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ότι επιδιώκει να καθυποτάξει τον μηχανισμό της Δικαιοσύνης και να παραβιάσει τη συνταγματικά προβλεπόμενη ανεξαρτησία της, η δε κυβέρνηση επιδιώκει να αποστασιοποιηθεί από δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες είτε δεν συμφωνεί είτε επιδιώκει –αυτό βασικά συμβαίνει– να αποσείσει από πάνω της την πολιτική ευθύνη. Ταυτόχρονα, ως Πόντιος Πιλάτος, φαίνεται να λέει «εγώ έχω διαφορετική άποψη αλλά μην μου ζητάτε να παρέμβω». More

Ουμπέρτο Έκο: Περικλής ο λαϊκιστής

1 Comment

μτφρ.: Γιώργος Κουτσαντώνης

Το άρθρο του Ουμπέρτο Έκο* που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην ιταλική εφημερίδα ‘La Repubblica’ στις 14/01/2012, με τον ιταλικό τίτλο «Pericle il Populista». Η μετάφρασή του συνοδεύεται από παρατηρήσεις και σχόλια.

———————- / ———————-

H πλατεία του καθεδρικού ναού ήταν γεμάτη από κόσμο που γιόρταζε τη νίκη του Τζουλιάνο Πιζαπία[1] στις δημοτικές εκλογές. Στη σκηνή διαδέχονταν ο ένας τον άλλο, πολιτικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, και κάποια στιγμή ένας από τους πιο ταλαντούχους κωμικούς μας, μου είπε ότι σκόπευε να διαβάσει την ομιλία του Περικλή προς τους Αθηναίους, ως εγκώμιο στη δημοκρατία. Εγώ τότε του είπα: «Πρόσεχε, γιατί ο Περικλής ήταν κάθαρμα».[2] Εκείνος γέλασε, εκλαμβάνοντας την άποψή μου ως αστείο, και ανέβηκε στη σκηνή. Αργότερα με πλησίασε και μου είπε: «Ξέρεις, ενώ διάβαζα, κατάλαβα ότι είχες δίκιο». Ο Περικλής ήταν κάθαρμα, ή όπως θα έλεγαν στην εποχή του, για να εκφραστούν με έναν πιο ήπιο τρόπο, γιός μιας εταίρας. Προς Θεού! Όχι περισσότερο κάθαρμα από πολλούς άλλους πολιτικούς και, ας πούμε ο Μακιαβέλι, αυτό θα το δικαιολογούσε επαρκώς. More

Βρέθηκε το βρακί της Ωραίας Ελένης

1 Comment

Ανασκαφές

Μετά την φοβερή ανακάλυψη της Αμφίπολης -όπου βρέθηκε ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου αλλά ακούγονται φωνές μέσα από τον τάφο, οπότε μάλλον ο Αλέξανδρος ζει ακόμα-, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το κρασοπότηρο του Περικλή στην Κηφισιά, δίπλα στο ταψί με τα γαλακτομπούρεκα του Βάρσου.

Οι αρχαιολόγοι είναι βέβαιοι πως το κρασοπότηρο ήταν του Περικλή γιατί γράφει πάνω το όνομά του, και στην αρχαία Αθήνα ο Περικλής ήταν ένας και δεν είχε επίθετο, αφού οι αρχαίοι Αθηναίοι ήταν σαν τις Κύπριες τραγουδίστριες. More

Μετά τον Περικλή, ο Οδυσσέας

Leave a comment

Η κατάδυση στην κρίση είναι σαν ν’ αλλάζεις φιδόδερμα, επώδυνα μα λυτρωτικά στο τέλος ― αν αντέξεις θα βγεις άλλος. Σαν να βουλιάζεις στη λάσπη ενός βάλτου, κατά τόπους ευεργετικού και κατά τόπους δηλητηριώδους· άλλοι θα ωφεληθούν κι άλλοι θα πνιγούν με πόνους. Σε κάθε περίπτωση, όσο βρίσκεσαι μες στην αδήριτη τελετουργία, υποφέρεις· κυρίως διότι η κρίση είναι ασυνέχεια, διαταραχή, ρήξη. Είναι αγωνία. Χάνεις το μέλλον απ’ τα μάτια σου, αποκόπτεσαι απ’ το παρελθόν, σπαρταράς μες στο διεσταλμένο παρόν. Αμφιβάλλεις για το ποιος είσαι: αφού σου αφαιρείται η δυνατότητα να ελέγχεις, ιχνογραφικά έστω, ένα στοιχειώδες μέλλον. Η κρίση, καθώς σε ξεριζώνει από τα ειωθότα, καθώς σου αμφισβητεί γνώσεις, συνήθειες και βεβαιότητες, στο τέλος σε αποκολλά από τον εαυτό σου, προκαλεί σχάση στον ίδιο τον πυρήνα του προσώπου· η κρίση βιώνεται εντέλει σαν κρίση ταυτότητας υπαρξιακή.

Μια όψη αυτής της κρίσης, ίσως όχι η πιο βαρύνουσα, αλλά η πιο φανερή στα δημόσια λόγια: η κρίση εθνικής και ταξικής ταυτότητας. Τις βάζω μαζί, γιατί κατά κάποιο τρόπο στα χρόνια της ευμάρειας, οι δυο ταυτότητες θάμπωναν και άλλαζαν ταυτόχρονα. More

Εκλογές : Η εξουσία των ιδιωτών

Leave a comment

Πηγή : dimokratia.org

 

Εδώ θα αποδείξουμε πώς ο ψηφοφόρος  στην κοινοβουλευτικής δημοκρατίας επικυρώνει την τυρανία του εκλέγοντάς την δια ψήφου και αυτή ακριβώς η πράξη του συνιστά πολιτική παραίτηση, αποποίηση πολιτικών ευθυνών,  με μία λέξη ιδιωτεία που συνιστά ηλιθιότητα.

Ιδιώτη στην αρχαία Ελλάδα αποκαλούσαν αυτόν τον οποίο δεν συμμετείχε στα κοινά της πόλης, δεν έπαιρνε μέρος στις Συνελεύσεις ούτε αναλάμβανε αξιώματα όπως όφειλε κάθε Έλληνας πολίτης. Για τον Αρχαίο Έλληνα το να μην παρεβρεθείς ήταν οκνηρία. Πρώτα ήσουν μελος του κοινωνικού συνόλου και μετά άτομο. Κύριο μέλημά σου ήταν να ενδιαφέρεσαι για την κοινωνία. Μάλιστα όποιον δεν συμμετείχε του αφαιρούσαν τα πολιτικά δικαιώματα [κοινωνικός θάνατος δηλαδή],ακολουθούσε κατάσχεση της περιουσίας και τέλος εξορία ή θάνατος [!]. Έτσι και η λέξη “ιδιώτης” απέκτησε την έννοια του ηλιθίου [idiot], γιατί φανέρωνε απαξίωση και ανευθυνότητα με ρίζα την τεμπελιά. More