Home

Η αρχή του τέλους των “αχυράνθρωπων”

Leave a comment

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Σε κάποιες ιδιαίτερα κρίσιμες περιόδους της Ιστορίας ο χρόνος συμπυκνώνεται και οι επιλογές και οι αποφάσεις αποκτούν ιστορική σημασία που υπερβαίνει το παρόν, το δεδομένο.

Σε μια τέτοια ιστορική «στιγμή» βρισκόμαστε σήμερα: Μέσα σε τέσσερα χρόνια ζήσαμε και ζούμε μια, κυριολεκτικώς, εθνική και κοινωνική τραγωδία, τα αίτια και της επιπτώσεις της οποίας δεν μπορούμε ακόμη και σήμερα να εκτιμήσουμε σε βάθος. More

Το αμάρτημα του παρελθόντος

Leave a comment

kairos2

Ειδήσεις στο αυτοκίνητο. Ουκρανία, Ρωσία, Ευρώπη, ΗΠΑ, μνήμες Ψυχρού Πολέμου μηδέποτε εξαφανισθέντος, μνήμες σχεδίων Βίσμαρκ και δογμάτων γεωπολιτικής στην Ευρασία. Το παρελθόν αναδύεται στο παρόν μεταμορφωμένο. Ειδήσεις από την Ελλάδα: η τρόικα σαν μέρα της μαρμότας, μικροκινήσεις ενόψει ευρωεκλογών, και μια κουβέντα με τεράστιο συμβολικό βάρος από νεόκοπο πολιτικό ηγέτη: «Δεν έχουμε το αμάρτημα του παρελθόντος…». Εδώ ας σταθώ.

Πιθανόν να ήθελε να πει «δεν κουβαλάμε αμαρτίες του παρελθόντος», δηλαδή, είμαστε καθαροί, άσπιλοι. Αυτό που έχει βαρύνουσα σημασία όμως είναι η κυριολεξία της σόλοικης διατύπωσης: Το αμάρτημα του παρελθόντος. Δηλαδή: Το παρελθόν ως αμάρτημα. Γλώσσα λανθάνουσα τ’ αληθή λέγει. More

Αναζητώντας τη νέα πίστα

Leave a comment

fra_angelico

Fra Angelico, Ευαγγελισμός, 1442-43

Συναντάς έναν γνωστό, ανταλλάσσετε χαιρετισμούς, μεσολαβεί μικρή σιωπή, κενός χρόνος· αισθάνεσαι τον δισταγμό, το μετέωρο βήμα, προτού ακουστεί το «πώς τα βλέπεις τα πράγματα;» Ακούγεται ίδιο με παλιά, τετριμμένο, κοινότοπο, αλλά στον τωρινό καιρό έχει πια άλλο βάρος. Περιέχει αγωνία. Μια αγωνία που σωρεύεται χωρίς να εκτονώνεται, απεναντίας μεταλλάσσεται και πολλαπλασιάζεται. Μια αγωνία που αφορά το μέλλον, μάλιστα το απολύτως κοντινό.

Αρκετούς συμπολίτες η τέτοια αγωνία τους έχει οδηγήσει σε μια παραδοχή: η κρίση δεν είναι περαστική, έχει εγκατασταθεί μόνιμα και έχει αλλάξει ήδη τις υποκείμενες δομές του βίου. Εχουμε αλλάξει ιστορική πίστα και η πιθανότητα επανόδου στην προ κρίσης κατάσταση είναι μηδαμινή, ανύπαρκτη. Η παραδοχή αυτή, παρότι πραγματιστική, δεν παρηγορεί και βέβαια δεν φωτίζει το άδηλο μέλλον. Βοηθά όμως να μετουσιωθεί ο φόβος, να μεταμορφωθεί δυνητικά σε πιο δημιουργικές συμπεριφορές. Ορισμένως διαλύει τις αυταπάτες και αποδυναμώνει την ποικιλόμορφη προπαγάνδα. Δεν παρηγορεί. More

Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα

Leave a comment

goyasleepofreason

Μέσα στη διάχυτη βουβαμάρα εγκλείεται φόβος. Φόβος για το παρόν, φόβος για το μέλλον. Οσα συμβαίνουν, κι όσα δεν συμβαίνουν, τροφοδοτούν διαρκώς αυτό τον φόβο του παρόντος, μια σταθερή δυσφορία, μια αίσθηση ανοικειότητας με την ίδια μας τη ζωή. Διότι απλούστατα δεν γνωρίζουμε πού μάς βγάζει ο δρόμος, δεν έχουμε καμία βεβαιότητα, αισθανόμαστε ανήμποροι να προγραμματίσουμε στοιχειωδώς τον βίο. Αισθανόμαστε να μας πλακώνει ένα ανοίκειο παρόν. More

Η «λίστα των συνενόχων» καταγγέλλει τη διαφθορά

Leave a comment

diafthoraΤου Μενέλαου Γκίβαλου

Η περίφημη λίστα Λαγκάρντ και ο οξύς κομματικός ανταγωνισμός, που αναπτύσσεται για τον «καταλογισμό των ευθυνών», αποτελεί το επίκεντρο μιας σειράς σκανδάλων διαφθοράς που έρχονται στο φως σε καθημερινή σχεδόν βάση. «Πυρήνας» των σκανδάλων αυτών αποτελεί το πλέγμα της διαπλοκής, της συστημικής διαφθοράς, το οποίο μεταλλάσσεται και αναπαράγεται, προσαρμοζόμενο στις μνημονιακές «συνθήκες» και στις αλλαγές που επιβάλλει η γερμανική κυριαρχία. More

Μετά τον Περικλή, ο Οδυσσέας

Leave a comment

Η κατάδυση στην κρίση είναι σαν ν’ αλλάζεις φιδόδερμα, επώδυνα μα λυτρωτικά στο τέλος ― αν αντέξεις θα βγεις άλλος. Σαν να βουλιάζεις στη λάσπη ενός βάλτου, κατά τόπους ευεργετικού και κατά τόπους δηλητηριώδους· άλλοι θα ωφεληθούν κι άλλοι θα πνιγούν με πόνους. Σε κάθε περίπτωση, όσο βρίσκεσαι μες στην αδήριτη τελετουργία, υποφέρεις· κυρίως διότι η κρίση είναι ασυνέχεια, διαταραχή, ρήξη. Είναι αγωνία. Χάνεις το μέλλον απ’ τα μάτια σου, αποκόπτεσαι απ’ το παρελθόν, σπαρταράς μες στο διεσταλμένο παρόν. Αμφιβάλλεις για το ποιος είσαι: αφού σου αφαιρείται η δυνατότητα να ελέγχεις, ιχνογραφικά έστω, ένα στοιχειώδες μέλλον. Η κρίση, καθώς σε ξεριζώνει από τα ειωθότα, καθώς σου αμφισβητεί γνώσεις, συνήθειες και βεβαιότητες, στο τέλος σε αποκολλά από τον εαυτό σου, προκαλεί σχάση στον ίδιο τον πυρήνα του προσώπου· η κρίση βιώνεται εντέλει σαν κρίση ταυτότητας υπαρξιακή.

Μια όψη αυτής της κρίσης, ίσως όχι η πιο βαρύνουσα, αλλά η πιο φανερή στα δημόσια λόγια: η κρίση εθνικής και ταξικής ταυτότητας. Τις βάζω μαζί, γιατί κατά κάποιο τρόπο στα χρόνια της ευμάρειας, οι δυο ταυτότητες θάμπωναν και άλλαζαν ταυτόχρονα. More

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΟΙ ΑΜΕΣΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

Leave a comment

Του Γιώργου Κασιμάτη

Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου στο   Πανεπιστήμιο Αθηνών

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα Το Παρόν της Κυριακής, 22.7.12

Μόλις ένας μήνας πέρασε από τις εκλογές και ο ελληνικός λαός βλέπει ήδη με θλίψη να συνεχίζονται ‘λες και δεν έγιναν εκλογές- δύο πραγματικότητες που δείχνουν πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο διακυβέρνησης της χώρας: η μια είναι η πλήρης απουσία κάθε προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης και η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών εξαγγελιών, η άλλη ειναι η σταθερή συνέχιση της ποδηγέτησης του ελληνικού λαού από το Μεγάλο Δουκάτο με τους έλληνες τσάτσους του προς τον πιο βαθύ γκρεμό που υπάρχει: προς μια έξοδο από το ευρώ με ελεγχόμενη από τους δανειστές πτώχευση.

Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. More

Τρελή κούρσα καταστροφής

Leave a comment

Του Γιάννη Τριάντη -“Παρόν”

 

Ενθουσιασμένος ο κ. Σόιμπλε, τον συνεχάρη. Και του διεμήνυσε ότι τον στηρίζει. Το ίδιο και ο αμερικανός υπουργός Οικονομικών…


Οι δανειστές ανακουφίστηκαν, οι Βρυξέλλες εξέφρασαν την ευαρέσκεια τους και τα εγχώρια μίντια, εθισμένα να υμνολογούν τους καθεστωτικούς τεχνοκράτες, τον αποθέωσαν… Και εκείνος, ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας, τους αποζημίωσε. Υπερασπίστηκε το Μνημόνιο και πέταξε την επαναδιαπραγμάτευση στο καλάθι των αχρήστων…
More

Τα “μνημονιακά” συμφέροντα δίνουν τον “υπερ όλων αγώνα”

1 Comment

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Τα υπολείμματα του, πάλαι ποτέ κραταιού, δικομματισμού αποτελούν σήμερα τα τελευταία κομματικά «ράκη», τα έσχατα πολιτικά προκαλύμματα πίσω από τα οποία οι δυνάμεις της διαπλοκής, τα εγχώρια συστημικά συμφέροντα και οι δυνάμεις της ξένης κατοχής, «οι σταυροφόροι του Μνημονίου», δίνουν τον «υπέρ όλων αγώνα»…

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα ανήκουστα δεινά, ο εξευτελισμος, οι απηνείς επιθέσεις και οι εκβιασμοί τους οποίους υπέστη την τελευταία περίοδο ο ελληνικός λαός οδηγούν νομοτελειακά στην αλλαγή της ιστορικής «ατζέντας»: Το πολιτικό και κοινωνικό «κεφάλαιο» το οποίο «κατατέθηκε» με την ψήφο των πολιτών στις 6 Μαΐου αποτελεί πλέον την αφέτηρία ώστε στις 17 Ιουνίου ο ελληνικός λαός να ανοίξει οριστικά τον δρόμο για μια «νέα μεταπολίτευση», στην οποία τα καθεστωτικά πολιτικο-οικονομικά συμφέροντα θα απολέσουν την εξουσία την οποία σήμερα κατέχουν και ασκούν. More