Αρχική

Χαλκιδική: Πενήντα κρούσματα κορωνοϊού σε εργοστάσιο τροφίμων

Σχολιάστε

Θετικοί στον κορωνοϊό βρέθηκαν 50 από τους 300 εργαζομένους, σε μεγάλο εργοστάσιο τροφίμων στον Πολύγυρο Χαλκιδικής. Περισσότερα

Αφού η επιτυχία οφείλεται στον Μητσοτάκη, η αποτυχία θα οφείλεται στην κοινωνία

Σχολιάστε

Στο τελευταίο του διάγγελμα ο πρωθυπουργός ενοχοποίησε και πάλι την κοινωνία για να αποκρύψει τις δικές του ευθύνες. Ως συνηθίζει, αποποιήθηκε των ευθυνών του συντεταγμένου κράτους και του ρόλου που έπαιξαν οι κυβερνητικές αποφάσεις και τα φόρτωσε όλα στον εφησυχασμό που έδειξαν οι πολίτες. Η αλήθεια είναι ότι από τα μόλις 2 (!) νέα κρούσματα της 1ης Ιουνίου, μέχρι τα 153 χθεσινά κρούσματα της 6ης Αυγούστου μεσολάβησε μια πρωτοφανής κυβερνητική ανευθυνότητα. Δεν επρόκειτο καν για εφησυχασμό. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη «προσκάλεσε» το δεύτερο κύμα της πανδημίας πολύ γρηγορότερα από ότι έπρεπε και μπορούσε να γίνει. Η ενοχοποίηση των πολιτών και η επαναλαμβανόμενη αναφορά στην «ατομική ευθύνη» δεν μπορεί να καλύψει το φιάσκο της κυβερνητικής διαχείρισης.

Ο κ. Μητσοτάκης, αντί να επικαλείται το εθνικό φιλότιμο, θα όφειλε να θυμηθεί τι δήλωνε με φόντο το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης. Θα όφειλε επίσης να σκεφτεί τι συνέπειες είχαν οι πανηγυρισμοί ότι η Ελλάδα (υπό την ηγεσία του φυσικά) «νίκησε» την πανδημία. Ή τα αποτελέσματα που προκαλούσαν οι εικόνες του ίδιου ως άλλου Καίσαρα ή και των κυβερνητικών στελεχών να συνωστίζονται χωρίς μέτρα προστασίας και φυσικής αποστασιοποίησης σε φιέστες, εγκαίνια, θέατρα. Γιατί μπορεί τα ΜΜΕ όταν τρώνε να μην μιλάνε, αλλά όλοι οι υπόλοιποι δεν λοβοτομηθήκαμε ξαφνικά. Περισσότερα

Η τηλεργασία ήλθε για να μείνει – Εργοδότες και εργαζόμενοι προσπαθούν να βρουν «τα ίσα τους» με τον κορωνοϊό

Σχολιάστε

Η τηλεργασία ήλθε για να μείνει - Εργοδότες και εργαζόμενοι προσπαθούν να βρουν «τα ίσα τους» με τον κορωνοϊό - Media

Όχι ότι δεν ήταν αναμενόμενο, αλλά είναι μια είδηση που έχει τη σημασία της: η Google ανακοίνωσε τη Δευτέρα ότι οι εργαζόμενοί της μπορούν να συνεχίσουν να δουλεύουν από τα σπίτια τους ώς το καλοκαίρι του 2021, για ειδικότητες και ρόλους που η φυσική παρουσία στο γραφείο δεν είναι απαραίτητη.

Η εταιρεία ήταν από τις πρώτες που, μετά το ξέσπασμα της πανδημίας καθιέρωσε την τηλεργασία ως βασική μέθοδο απασχόλησης των εργαζομένων της και η κίνηση του CEO της εταιρείας Σουντάρ Πιτσάι να την επεκτείνει για έναν χρόνο λέει πολλά για το πώς οι μεγάλοι εργοδότες αντιμετωπίζουν τις νέες συνθήκες που δημιούργησε το φάσμα της Covid-19.
H απόφαση της Google δείχνει ότι η εξ αποστάσεως εργασία ήλθε για να μείνει για όλο και περισσότερους εργαζομένους, ακόμα και μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων και της καραντίνας που επιβλήθηκε, λόγω της πανδημίας. Ωστόσο, δεν είναι όλα ρόδινα και δεν σημαίνει ότι λύθηκαν διά μαγείας τα προβλήματα που η τηλεργασία προκαλεί. Αντιθέτως, όπως θα φανεί και παρακάτω, οι προκλήσεις που πρέπει να υπερκεραστούν για να γίνει βιώσιμη η νέα κατάσταση (κυρίως για τους εργαζομένους) παραμένουν πολλές.

Η εικόνα στην Ελλάδα

Πάντως, η αλήθεια είναι ότι έρευνα που πραγματοποίησε στην Ελλάδα η εταιρεία People for Business (PfB), με τίτλο «Μετά την Πανδημία: Νέα Εποχή, Νέο Μοντέλο Εργασίας», έδειξε ότι οι επιχειρήσεις αγκάλιασαν με αρκετή θέρμη την εξ αποστάσεως εργασία. Τόσο πολύ, που ακόμα και μετά την άρση του lockdown οι τέσσερις στις 10 εταιρείες έχουν διατηρήσει την εξ αποστάσεως εργασία για το 20% των εργαζομένων τους.

Παράλληλα, οι τρεις στις 10 επιχειρήσεις διατήρησαν την τηλεργασία για το 50%-80% των υπαλλήλων, αν και μόνο μία στις 10 επιχειρήσεις διατήρησε την εξ αποστάσεως εργασία για το 60-80% των εργαζομένων και το ποσοστό είναι ίδιο για τις επιχειρήσεις που διατήρησαν την τηλεργασία για πάνω από το 80% του προσωπικού.

Τα στοιχεία της ίδιας έρευνας, στην οποία συμμετείχαν 252 CEOs και ανώτατα διοικητικά στελέχη επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, έδειξαν επίσης ότι οι επτά στις 10 εταιρείες δηλώνουν ότι το εργασιακό μοντέλο που εφαρμόζουν μέχρι σήμερα έχει επηρεαστεί σημαντικά από την πανδημία. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι, κατά τη διάρκεια του lockdown, πάνω από έξι στις 10 εταιρείες υιοθέτησαν την εξ αποστάσεως εργασία για πάνω από το 80% των εργαζομένων τους.

Ωστόσο, μαζί με την αλλαγή του τρόπου εργασίας οι επιχειρήσεις μοιάζουν να αλλάζουν και την προσέγγισή τους σχετικά με τις δεξιότητες που ζητούν από τους εργαζομένους τους. Έτσι, σύμφωνα με την έρευνα, πλέον ιδιαίτερη σημασία για τα στελέχη των επιχειρήσεων έχουν ιδιότητες των υπαλλήλων όπως η ικανότητα εργασίας χωρίς επίβλεψη (67,16%), ο προσανατολισμός στο αποτέλεσμα (49,25%), η συνεργασία (47,7%), η επικοινωνία (38,81%) και η διαχείριση της πληροφορίας (28,36%).

Παράταση της ΚΥΑ

Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές Ιουλίου δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) του υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση, του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια και του υφυπουργού Οικονομικών Θεόδωρου Σκυλακάκη, για την παράταση της δυνατότητας προσφυγής στο σύστημα της εξ αποστάσεως εργασίας. Σύμφωνα με την ΚΥΑ, παρατείνεται, μέχρι και την 31η Ιουλίου 2020, η δυνατότητα του εργοδότη να καθορίζει με απόφασή του ότι η εργασία που παρέχεται από τον εργαζόμενο στον προβλεπόμενο από την ατομική σύμβαση τόπο εργασίας θα πραγματοποιείται με το σύστημα της εξ αποστάσεως εργασίας, η οποία θεσμοθετήθηκε ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο με την παρ. 2 του άρθρου 4 της από 11.3.2020 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγοντα μέτρα αντιμετώπισης των αρνητικών συνεπειών της εμφάνισης της Covid-19 και της ανάγκης περιορισμού της διάδοσής της» (Α΄ 55), ως ισχύει, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία εξέλιξης του φαινομένου. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε νέα παράταση/επέκταση του μέτρου της τηλεργασίας, ιδίως ενώπιον της αύξησης των κρουσμάτων κορωνοϊού στη χώρα μας και ιδίως σε αστικά κέντρα, όπου συγκεντρώνεται και το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων.

Οι «παρενέργειες»

Όπως προαναφέρθηκε, οι προκλήσεις για την ομαλοποίηση των συνθηκών της εξ αποστάσεως εργασίας – ιδίως για τους εργαζομένους – παραμένουν πολλές και δυσεπίλυτες. Για παράδειγμα, έρευνα της εταιρείας real estate Βlueground, που διεξήχθη μεταξύ Απριλίου και Μαΐου και στην οποία έλαβαν μέρος πάνω από 500 ενοικιαστές της σε Ευρώπη, Αμερική και Μέση Ανατολή, έδειξε ότι το 68% δήλωσε πως εργαζόταν όσο και πριν, αν όχι και περισσότερο, και το 24% δήλωσε πως η παραγωγικότητα μειώθηκε αρκετά, γεγονός που αποδίδεται και στο εύρημα σύμφωνα με το οποίο το 48% των ερωτηθέντων δήλωσε πως τα επίπεδα του στρες έχουν αυξηθεί αρκετά. Γιατί; Τo 39% δήλωσε πως ο σημαντικότερος παράγοντας αύξησης του στρες ήταν η απότομη αλλαγή στον τρόπο ζωής, ενώ το 25% δήλωσε πως θέματα σχετικά με τη δουλειά προκαλούσε πολύ περισσότερο άγχος.

Παρόμοια αποτελέσματα έδειξε και έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Harvard Business Review και αφορούσε τους εργαζομένους στη Microsoft, άλλον έναν γίγαντα της τεχνολογίας που υιοθέτησε άμεσα την τηλεργασία ως μέσο αντιμετώπισης της πανδημίας. Από τη μελέτη προέκυψε ότι οι εργαζόμενοι της Microsoft εργάζονται εξ αποστάσεως περίπου τέσσερις ώρες περισσότερο την εβδομάδα απ’ ό,τι πριν από τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Επίσης, φαίνεται ότι αυξήθηκαν σημαντικά οι συσκέψεις διάρκειας 30 λεπτών και κάτω, αυξήθηκαν τα μηνύματα προϊσταμένων προς εργαζομένους κατά τη διάρκεια διαλειμμάτων, όπως και στο διάστημα μετά τις 6 το απόγευμα και ώς τα μεσάνυχτα (κατά 52%), αν και από την έρευνα προκύπτει ότι οι προϊστάμενοι δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την καλή κατάσταση – σωματική και ψυχική – των εργαζομένων τους.

Ποντίκι

Η πραγματική αιτία της αύξησης των κρουσμάτων δεν είναι η «ατομική ευθύνη» αλλά η κυβερνητική πολιτική

Σχολιάστε

Να ενισχυθεί άμεσα το σύστημα υγείας

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει στο λαό ότι εξαρτάται από …αυτόν η πορεία της πανδημίας. Την ίδια στιγμή που έχει αφήσει γυμνό το δημόσιο σύστημα Υγείας και έχει σε πρώτο πλάνο τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων του Τουρισμού…

Ενώ η κατάσταση στα νοσοκομεία και τις δημόσιες δομές Υγείας είναι κυριολεκτικά «στο κόκκινο», χωρίς να έχει παρθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο ενίσχυσης με προσωπικό και εξοπλισμό, η κυβέρνηση εμφανίστηκε χτες για άλλη μια φορά να παρουσιάζει στον ελληνικό λαό ως το κρισιμότερο στοιχείο για την αντιμετώπιση της έξαρσης του κορονοϊού την «ατομική ευθύνη». Περισσότερα

O αγώνας των εποχικά εργαζομένων

Σχολιάστε

O αγώνας των εποχικά εργαζομένων

Των Αφροδίτη Τζιαντζή και Χριστίνας Κοψίνη

Χωρίς οικονομικό βοήθημα παραμένουν οι εποχικοί εργαζόμενοι σε τουριστικά γραφεία και υπηρεσίες επισιτισμού ● Αναγκαία η επέκταση της ρύθμισης και για τις κατηγορίες που παραμένουν ακάλυπτες ● Από 0 έως 9 ευρώ τη μέρα το ημερήσιο εισόδημα 20.000 εργαζομένων σε τουρισμό, επισιτισμό και ξενοδοχεία στην Κέρκυρα. Ένα συνδικάτο στον τουρισμό κάνει τη διαφορά στο νησί.

Aπερίγραπτο παραμένει το αδιέξοδο που συνεχίζουν να βιώνουν οι εργαζόμενοι στον τομέα του τουρισμού και του επισιτισμού που απασχολούνταν εποχικά σε τουριστικά γραφεία και εταιρείες ή σε ευρύτερες οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες εξαρτούν τον κύκλο εργασιών τους αποκλειστικά από τη λειτουργία των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων (όπως, μεταξύ άλλων, είναι οι εταιρείες παροχής προσωπικού και υπηρεσιών SPA, οι οδηγοί στα τουριστικά λεωφορεία, τα ταχύπλοα). Περισσότερα

Covid-19: Αστυνόμευση και βιοµηχανία προστίµων αντί για µέτρα για την υγεία

Σχολιάστε

Πόλεμος και διπλωματία,  δύο όψεις του ίδιου ανταγωνισμού

Του Δημήτρη Τζιαντζή

Μόλις μια βδομάδα πριν, στην επεισοδιακή συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής για την άσκηση δίωξης κατά του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, μόνο ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου φορούσε μάσκα στην αίθουσα της Ολομέλειας. Παρά το γεγονός ότι υπήρχε ισχυρή σύσταση από τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας να φοράμε μάσκα σε κλειστούς χώρους προκειμένου να προστατευτούμε από τον κορονοϊό, ούτε ένας από τους υπόλοιπους 174 βουλευτές που όφειλαν να δώσουν το καλό παράδειγμα δεν φορούσε μάσκα. Λίγες μέρες μετά ανακοινώθηκε ότι τα ημερήσια κρούσματα εκτινάχτηκαν στα 110. Όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ανέβασαν… άβαταρ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στα οποία… φοράνε μάσκα.

Η κυβέρνηση για τη νέα έξαρση κατηγορεί τους πολίτες που χαλάρωσαν και όχι τις δικές της απίστευτες ανεπάρκειες και παλινωδίες μιλώντας για «φαινόμενα χαλαρής συμπεριφοράς». Περισσότερα

Έλεος πια με την ατομική ευθύνη

Σχολιάστε

Η ευθύνη για το δεύτερο κύμα της πανδημίας στη χώρα μας είναι αποκλειστικά κρατική και κυβερνητική.

Τις τελευταίες μέρες ζούμε το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας. Το δεύτερο κύμα της πανδημίας μάλλον ξεκίνησε πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο.

Πληρώνουμε το τίμημα της άνευ όρων επανεκκίνησης της οικονομίας και του “λελογισμένου ρίσκου ανοίγματος της βαριάς μας βιομηχανίας”, του τουρισμού. Έχουμε δηλαδή μια εξευγενισμένη εκδοχή της εφαρμογής μιας άνευ όρων ανοσίας της αγέλης. Το ενδεχόμενο ανεξέλεγκτης έξαρσης της πανδημίας στη χώρα μας, με ανυπολόγιστες υγειονομικές και ανθρωπιστικές συνέπειες είναι ορατό. Περισσότερα

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει μια «πολύ μακρά» επιδημία

Σχολιάστε

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει μια «πολύ μακρά» επιδημία - Media

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, που συνεδρίασε σήμερα στη Γενεύη, προειδοποίησε πως η πανδημία του κορονοϊού θα είναι πιθανόν «πολύ μακρά». Περισσότερα

Καλοκαιρινές διακοπές με τον κορονοϊό

Σχολιάστε

Καλοκαιρινές διακοπές με τον κορονοϊό

Του Σπύρου Μανουσέλη

Κάθε καλοκαίρι, οι εξαντλημένοι εργαζόμενοι ασκούν το δικαίωμά τους να αφήσουν το σπίτι τους στην πόλη για να μετακομίσουν για λίγο σε κάποιο πολύ οικείο ή εξωτικό παραθεριστικό θέρετρο. Αραγε, πώς θα επηρεάσει τις φετινές διακοπές των παραθεριστών η απειλή του κορονοϊού και το άγχος της πανδημίας; ● Διανύουμε μια πολύ ανώμαλη περίοδο, όπου κυριαρχεί η καθολική επιταγή τήρησης της «κοινωνικής απομάκρυνσης» για την αποφυγή της μόλυνσης από τον κορονοϊό. Θα ήταν επομένως μάλλον απογοητευτικό να περιμένουμε από τις φετινές διακοπές μας εμπειρίες ανάλογες με αυτές που έχουμε ζήσει τα προηγούμενα καλοκαίρια.

Από τις αρχές του χρόνου η νέα πανδημία επέφερε ριζικές αλλαγές στη ζωή και τη συμπεριφορά των περισσότερων ανθρώπων. Η πανταχού παρούσα και αμείωτη απειλή του Sars CoV-2 σε συνδυασμό με την τρομοκρατική βιοπολιτική διαχείρισή της έχουν κυριολεκτικά αλλάξει τόσο το παρόν όσο και το μέλλον των ήδη προβληματικών εργασιακών, οικονομικών, κοινωνικών και διαπροσωπικών σχέσεών μας, υποβαθμίζοντας δραματικά και επ’ αόριστον την ποιότητα της ζωής μας. Περισσότερα

Η ανοσία βρεφών και παιδιών στην COVID-19

Σχολιάστε

Η ανοσία βρεφών και παιδιών στην COVID-19

Του Σπύρου Μανουσέλη

Από όλες τις κλινικές και στατιστικές βιοϊατρικές μελέτες επιβεβαιώνεται ότι ο οργανισμός των βρεφών και των παιδιών εμφανίζεται πολύ πιο προστατευμένος από τις πιο σοβαρές επιπτώσεις της μόλυνσης από τον κορονοϊό.

Κατά τους πρώτους μήνες έως τα πρώτα 10-11 χρόνια της ζωής τους, τα παιδιά παρουσιάζουν λιγότερες επιπλοκές για την υγεία τους από τους ενήλικες αν μολυνθούν από τον Sars CoV-2 και παρουσιάζουν ήπια συμπτώματα όπως ελαφρύ βήχα και πυρετό, μικρό ρινοφαρυγγικό ερεθισμό, συμπτώματα που υποχωρούν έπειτα από περίπου μία εβδομάδα. Πώς εξηγείται αυτή η εμφανής διαφορά; Περισσότερα

Ακατάλληλη η χλωροκίνη για τον κορωνοϊό

Σχολιάστε

Μια νέα γερμανική έρευνα δείχνει καθαρά πως η χλωροκίνη, η οποία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της ελονοσίας, δεν είναι κατάλληλη για τον SARS-CoV-2. Τα μέχρι τώρα πειράματα δεν έγιναν σε ανθρώπινα κύτταρα.

Ναι, όχι, ίσως. Η χλωροκίνη και η συγγενής της υδροξυχλωροκίνη είναι το φάρμακο για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Μια ατέρμονη συζήτηση τους τελευταίους μήνες. Ναι, η χλωροκίνη βοηθάει κατά του κορωνοϊού. Όχι, δεν βοηθάει, μπορεί μάλιστα να είναι επικίνδυνη. Ίσως να βοηθάει, ίσως όμως και όχι. Οι μέχρι τώρα συζητήσεις ένα πράγμα έκαναν σαφές: δεν υπήρχε βεβαιότητα. Περισσότερα

Κορωνοϊός και θάνατοι στον ανεπτυγμένο κόσμο – Η θνησιμότητα από την Covid-19 στην Ελλάδα και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες

Σχολιάστε

Κορωνοϊός και θάνατοι στον ανεπτυγμένο κόσμο - Η θνησιμότητα από την Covid-19 στην Ελλάδα και στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες - Media

Του Βύρωνα Κοτζαμάνη*

Η Covid-19 έχει επηρεάσει όλες τις ανεπτυγμένες χώρες του πλανήτη μας και οι θάνατοι από αυτήν παγκοσμίως θα υπερβούν πιθανότατα τους 500.000 το πρώτο εξάμηνο του 2020, ξεπερνώντας αυτούς που καταγράφονται σε μια υψηλή σχετικά χρονιά εποχικής γρίπης, η οποία προκαλεί ετησίως, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, από 290.000 έως 650.000 θανάτους παγκοσμίως.

● Ποια είναι όμως η μέχρι τώρα θνησιμότητα από τον ιό αυτόν στη χώρα μας και σε 43 άλλες ανεπτυγμένες – μη ασιατικές – χώρες;
● Ποιο είναι το ειδικό βάρος (το %) των μέχρι σήμερα θανάτων από την Covid-19 στον συνολικό αριθμό των θανάτων του 2018;
● Οι σημαντικές διαφοροποιήσεις της θνησιμότητας, η οποία κυμαίνεται σήμερα από 850 έως τέσσερις θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκους στις 44 εξεταζόμενες χώρες έχουν σχέση με μια σειρά μεταβλητές που συνήθως διερμηνεύουν τις διαφορές αυτές;
● Υπάρχουν χώρες που θα είχαν ούτως ή άλλως αυξημένη θνησιμότητα;
● Η τρέχουσα πανδημία και η αντιμετώπισή της (αν εξαιρέσουμε τον χρόνο, τον τύπο καθώς και την ένταση των ληφθέντων μέτρων) ανέδειξε κάποια βασικά κοινά στοιχεία; Περισσότερα

Αφυπνιστικές κορωνο-σφαλιάρες!

Σχολιάστε

Του Γεράσιμου Γραμματικόπουλου

Διανύουμε μόλις τον έβδομο μήνα μιας χρονιάς που κάθε άλλο παρά συνηθισμένη είναι. Ποιος ξέρει, ίσως σε πενήντα χρόνια οι ιστορικοί του μέλλοντος να την ορίζουν ως την τρόπο τινά αυθαίρετη απαρχή μιας ριζικής αλλαγής (άγνωστο φυσικά προς τα που) – ίσως πάλι όλα να καταλαγιάσουν, μια ακόμη υποσημείωση σε βαρετές εξιστορήσεις.

Η πανδημία Covid-19 και η κοινωνική σημασία της

Βιώνουμε την πρωτόγνωρη εμπειρία πως ένας νέος ιός αλλάζει βίαια την ζωή μας και τις καθημερινές μας συνήθειες και μας αναγκάζει να κοιτάξουμε με λεπτομέρεια πράγματα που εν πολλοίς θεωρούσαμε δεδομένα. Ένα παγκόσμιο σκαμπίλι ακολουθούμενο από το “κατάλαβες, τώρα;!” υπερίπταται των κοινωνιών μας και μας εξωθεί στην συνειδητοποίηση συνθηκών, καταστάσεων και κατεστημένων που για δεκαετίες είχαν εκπέσει του διαλόγου ως δεδομένα και σταθερές. Της συνειδητοποίησης ακολουθεί ήδη μια αναθεωρημένη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μας και των αξιών μας. Ένα καινούριο μέτρημα στο τι έχουμε και τι χάσαμε, στο τι θέλουμε και τι απαιτούμε. Μια ιδεολογική μαγιά για νέα ξεκινήματα. Περισσότερα

Το μακρύ ταξίδι του κορονοϊού

Σχολιάστε

Το μακρύ ταξίδι του κορονοϊού

Του Σπύρου Μανουσέλη

Η πρώτη σαφής προειδοποίηση για τον υψηλό μολυσματικό κίνδυνο των κορονοϊών ήλθε πριν από 18 χρόνια με την εμφάνιση της νόσου SARS. Οπως έδειξε τότε μια ερευνητική ομάδα στο Χονγκ Κονγκ, η διάδοση της νόσου οφειλόταν όχι τόσο στους ιούς αλλά σε κάποιους εμπόρους άγριων ζώων που ήταν μολυσμένα από τον κορονοϊό. Το ίδιο ακριβώς σενάριο επαναλαμβάνεται, αρκετά χρόνια μετά, στην επαρχία της Κίνας όπου εμφανίστηκε η νόσος COVID-19. Επομένως, δεν ευθύνονται οι νυχτερίδες, αυτά τα συκοφαντημένα ιπτάμενα θηλαστικά, αλλά ούτε και κάποιος άλλος ενδιάμεσος ξενιστής για τη μετάδοση του κορονοϊού στους ανθρώπους.

Οπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο, ο κορονοϊός Sars CoV-2 της νέας πανδημίας προέκυψε από ένα εξελικτικό άλμα που οι γενετιστές και οι επιδημιολόγοι το περιγράφουν με τον όρο «spillover» (βλ. «Εφ.Συν.», 11-07-20). Σήμερα θα παρουσιάσουμε αναλυτικότερα αυτόν τον βιολογικό μηχανισμό της μεταπήδησης των κορονοϊών από το ένα είδος ζώου στο άλλο. Περισσότερα

Η επιτυχία από την αποτυχία δεν απέχει πολύ

Σχολιάστε

Ανακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ για την πορεία της πανδημίας.

Η πορεία της πανδημίας παγκοσμίως όχι μόνο δεν τιθασεύεται, αλλά αντίθετα καλπάζει, με το νότιο ημισφαίριο να βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Το τελευταίο εκατομμύριο κρουσμάτων καταγράφηκε μόλις σε πέντε ημέρες. Την ίδια στιγμή στο βόρειο ημισφαίριο παρατηρούνται αναζωπυρώσεις σε μια σειρά χωρών που μέχρι πρότινος είχαν σχετικά ελέγξει την κατάσταση. Τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα της χωρίς όρους «επανεκκίνησης της οικονομίας», σε μια περίοδο που δεν έχουμε σε καμιά περίπτωση ξεμπερδέψει με την πανδημία, καθώς ο κορωνοϊός δεν φαίνεται να κάμπτεται από υψηλές θερμοκρασίες.

Οι εκτιμήσεις και κυρίως οι προβλέψεις για την περαιτέρω εξέλιξη της πανδημίας είναι δύσκολες έως αδύνατες.  Το καλύτερο σενάριο αφορά στο σταδιακό σβήσιμο του ιού εντός διετίας, με σκαμπανεβάσματα εξάρσεων και υφέσεων. Το χειρότερο θεωρεί το πρώτο κύμα απλό προάγγελο μιας μεγαλύτερης σε διάρκεια και ένταση έξαρσης. Το μετριοπαθές αφορά στην εποχική επανεμφάνισή του στα πρότυπα της γρίπης. Περισσότερα

Η πανδημία επιστρέφει. Ο καπιταλισμός παρατηρεί. Εμείς;

Σχολιάστε

Του Βασίλη Λιόση

Όταν ενέσκηψε η πανδημία είναι σαφές ότι οι κυβερνήσεις βρέθηκαν μπροστά σε ένα δίλημμα: ανοσία της αγέλης ή καραντίνα; Πίσω και από τα δυο ερωτήματα βρισκόταν η οικονομία και η πολιτική. Στην πρώτη περίπτωση η οικονομία έπρεπε να λειτουργήσει απρόσκοπτα με οποιοδήποτε τίμημα (εν προκειμένω χιλιάδες ανθρώπινες ζωές), στη δεύτερη περίπτωση εκτιμήθηκε πως θα αποφεύγονταν φαινόμενα κατάρρευσης του δημόσιου τομέα υγείας κάτι που θα έφερνε γενικευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια ενώ μεσομακροπρόθεσμα θα σήμαινε επανεκκίνηση της οικονομίας σε καλύτερη βάση.

Η πανδημία επανέρχεται παρά τις προβλέψεις για ύφεσή της τους θερινούς μήνες. Η πολιτική της ανοσίας της αγέλης απέτυχε πλήρως. Αρκεί κάποιος να δει τι συμβαίνει στις ΗΠΑ και τη Βραζιλία. Με αποτυχία στέφθηκε και η πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης που τόσο πολύ εκθειάστηκε από τα μπουκωμένα με ευρώ ΜΜΕ. Και στέφθηκε με αποτυχία όχι όσον αφορά τον αριθμό των κρουσμάτων και των νεκρών, αλλά τις οικονομικές επιπτώσεις στα λαϊκά στρώματα. Περισσότερα

Το «γενετικό άλμα» του κορονοϊού

Σχολιάστε

Το «γενετικό άλμα» του κορονοϊού

Του Σπύρου Μανουσέλη

Η ευρέως αποδεκτή, σήμερα, επιστημονική εξήγηση για την εμφάνιση του νέου κορονοϊού είναι ο περίφημος βιολογικός μηχανισμός «spillover»: ο γενετικός μηχανισμός που επιτρέπει στους κορονοϊούς να μολύνουν όχι μόνο τα απλούστερα είδη ζώων αλλά και τους ανθρώπους. Μόνο όμως αν κατανοηθούν τόσο οι ιογενείς όσο και οι ανθρωπογενείς μηχανισμοί που γεννούν τις πανδημίες, οι απλοί πολίτες και οι κυβερνήσεις τους δεν θα βρεθούν ξανά τραγικά απροετοίμαστοι απέναντι σε πολύ δυσάρεστες πλανητικές καταστροφές, όπως η πανδημία που προέκυψε πριν από έξι μήνες από την ανεξέλεγκτη διάδοση του νέου κορονοϊού.

Οι κορονοϊοί, όπως όλοι οι ιοί, δεν είναι σε θέση να ζουν και να πολλαπλασιάζονται αυτόνομα, γι’ αυτό είναι αναγκασμένοι να «μολύνουν», δηλαδή να εισβάλλουν σε άλλα ζωικά είδη που διαθέτουν πραγματικά κύτταρα και να «καταλαμβάνουν» αυτόν τον βιοσυνθετικό μηχανισμό για να αναπαραχθούν. Περισσότερα

Κυβέρνηση – σύσκεψη για κορωνοϊό: Εμείς κυβερνάμε, αλλά για τα “απαράδεκτα φαινόμενα χαλάρωσης” φταίτε εσείς!

Σχολιάστε

Εναποθέτοντας την ευθύνη για την αύξηση των κρουσμάτων «στον επικίνδυνο εφησυχασμό» και στα «απαράδεκτα φαινόμενα χαλάρωσης», δηλαδή στον ίδιο το λαό, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ορισμένα υποτυπώδη μέτρα προστασίας από τον κορωνοϊό, τα οποία αφορούν τις αφίξεις επισκεπτών από τις βαλκανικές χώρες.

Μετά από σύσκεψη του πρωθυπουργού με κυβερνητικά στελέχη, ανακοινώθηκε πως όσοι εισέρχονται για μη ουσιώδεις λόγους από το συνοριακό φυλάκιο του Προμαχώνα, από τις 6 το πρωί της Τρίτης 14 Ιούλη, υποχρεούνται να επιδεικνύουν αρνητικό αποτέλεσμα μοριακού ελέγχου (PCR) για τον κορωνοϊό, που να έχει διενεργηθεί μέχρι 72 ώρες πριν την είσοδό τους στην Ελλάδα. Περισσότερα

Κορωνοιός: Τραγική η κατάσταση – Η επιδημία επιταχύνεται…

Σχολιάστε

Η επιδημία Covid-19 «επιταχύνεται» και προκάλεσε 400.000 νέα κρούσματα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου που πέρασε, δήλωσε ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), επισημαίνοντας πως δεν έχουμε φθάσει ακόμη στην κορύφωση.

«Αν και ο αριθμός των θανάτων μοιάζει να έχει σταθεροποιηθεί σε διεθνές επίπεδο, στην πραγματικότητα, ορισμένες χώρες έχουν καταγράψει σημαντική πρόοδο στη μείωση του αριθμού των θανάτων, ωστόσο σε άλλες χώρες, οι θάνατοι συνεχίζουν να αυξάνονται», είπε ο Τέντρος Αντάνομ Γκεμπρεγέσους.

Περισσότερα

Το «μασκέ πάρτι» κατά του κορονοϊού και του ανθρώπου

Σχολιάστε

Το «μασκέ πάρτι» κατά του κορονοϊού και του ανθρώπου

Του Σπύρου Μανουσέλη

Ο Τζούλιο Τζορέλο σπούδασε Φιλοσοφία και Μαθηματικά, υπήρξε μαθητής, στενός συνεργάτης και διάδοχος του κορυφαίου μαρξιστή φιλοσόφου της επιστήμης Λουντοβίκο Τζέιμονατ (L. Geymonat), ήταν δηλαδή επί δεκαετίες καθηγητής στην περίφημη έδρα Φιλοσοφίας της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου. Τη συνέντευξη την έδωσε στην Ιταλία στα τέλη Μαΐου, λίγες εβδομάδες πριν αποβιώσει (στις 15-6-20) λόγω υποτροπής της νόσου Covid-19, από την οποία είχε προσβληθεί πριν από δύο μήνες ● Μιλά για το υψηλό ανθρωπιστικό και κοινωνικό τίμημα των ακραίων μέτρων προστασίας από την τρέχουσα πανδημία.

Στις 15 Ιουνίου κυκλοφόρησε, αρχικά στην Ιταλία και κατόπιν στον διεθνή επιστημονικό Τύπο, η είδηση ότι απεβίωσε o φιλόσοφος της επιστήμης Τζούλιο Τζορέλο (Giulio Giorello) λόγω των επιπλοκών που του είχε προκαλέσει τον Απρίλιο η μόλυνσή από τη νόσο Covid-19. Ηταν 75 ετών, ομότιμος καθηγητής και ο πλέον αναγνωρισμένος διεθνώς Ιταλός επιστημολόγος, συγγραφέας αξιόλογων βιβλίων γύρω από τα πιο επίκαιρα θέματα της επιστημολογίας, της ηθικής και της πολιτικής της σύγχρονης τεχνοεπιστήμης.

Με αφορμή την προσωπική ιατρική περιπέτειά του με τον νέο κορονοϊό, λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, ο Τζούλιο Τζορέλο έδωσε μια εκτενή συνέντευξη στο διαδικτυακό περιοδικό «Dubbio». Αυτή την εντυπωσιακή συνέντευξη αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε, σήμερα, για τις βαθύτατα ελευθεριακές ιδέες και την αδιαπραγμάτευτα δημοκρατική στάση που μέχρι την τελευταία στιγμή επέλεξε να κρατήσει ο Ιταλός στοχαστής απέναντι στην ανορθολογική και εμφανώς απανθρωποποιητική επέλαση της νέας πανδημίας του υγειονομικού ολοκληρωτισμού.

Πώς, μέσα σε λίγους μήνες, οι μισές σχεδόν ανθρώπινες κοινωνίες τέθηκαν μαζικά σε καραντίνα και υπό την απειλή του νέου κορονοϊού οι πολίτες τους μετατράπηκαν σε μασκοφόρους;

Στις πιο ανεπτυγμένες κοινωνίες, η προστατευτική μάσκα έγινε απαραίτητο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, την κουβαλάμε μαζί μας και τη φοράμε παντού όταν βγαίνουμε από το σπίτι, τη διακοσμούμε με ζωγραφιές και τη θεωρούμε αναπόσπαστο τμήμα της προσωπικότητάς μας. Τη φοράμε όποτε βρισκόμαστε σε κάθε δυνητικά απειλητικό δημόσιο χώρο, ενώ τη βγάζουμε μόλις νιώσουμε ασφαλείς.

«Οι μάσκες φαίνεται πως έγιναν αναπόσπαστο μέρος της ζωής και της προσωπικής μας ταυτότητας», υποστηρίζει ο Τζούλιο Τζορέλο στη συνέντευξη που ακολουθεί. Αλλά για ποια ταυτότητα μιλάμε;

«Φορώντας τις μάσκες παραμένουμε οι ίδιοι, όπως και όταν δεν τις φοράμε. Ποια είναι τελικά η πραγματική μας ταυτότητα: αυτή που κρύβουμε το πρόσωπό μας ή αυτή που εκδηλώνεται στα συναισθήματά μας -με το κλάμα, το χαμόγελο, σφίγγοντας τα δόντια, σουφρώνοντας τα χείλη-, δηλαδή με τη μη λεκτική γλώσσα του προσώπου μας;».

Ο καθηγητής της επιστήμης, επιστημολόγος και μαθηματικός κάνει μια παύση για λίγα δευτερόλεπτα, το ξανασκέφτεται και προσθέτει: «Αν το να φοράμε μάσκα γίνει ιδεοληπτική εμμονή, τότε μπορεί όντως να προκύψει ένα πρόβλημα ταυτότητας. Κάποτε, η προσωπικότητά μας εκδηλωνόταν στο πρόσωπό μας και στις εκφράσεις του, ενώ τώρα η μάσκα κρύβει αυτές τις εκφράσεις».

Αρα, μιλάμε για μία σαφή απώλεια. «Αν αυτή η απώλεια κρατήσει για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, δεν πρόκειται για καταστροφή. Αν, αντίθετα, μετατραπεί σε μόνιμη δυσκολία, σε διαταραχή, όταν δηλαδή η ανάγκη να φοράμε μάσκα μετατρέπεται σε εμμονή, τότε είναι σαφές ότι η μάσκα πλήττει την προσωπική μας ταυτότητα».

• Και τότε, καθηγητά, τι συμβαίνει; Αποκτάμε διχασμένη προσωπικότητα, γινόμαστε σχιζοειδείς;

Συμβαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε πια τον εαυτό μας σε ό,τι κάνουμε και σε αυτά που συνήθως μας χρησίμευαν για να τον αναγνωρίζουμε.

Τα ιδιαίτερα σωματικά γνωρίσματα και οι εκδηλώσεις τους ήταν ό,τι, ανέκαθεν, διαφοροποιούσε τις ανθρώπινες σχέσεις. Η αναγνωρισιμότητα είναι σύμπτωμα ασφάλειας: σε όλα τα πιστοποιητικά ταυτότητας υπάρχει η φωτογραφία του προσώπου μας και αυτό είναι μια κατάκτηση. Τώρα, αντιθέτως, η ασφάλεια επιτυγχάνεται με το να κρυβόμαστε, με τη μερική, τουλάχιστον, άρνηση της αναγνωρισιμότητάς μας. Τι σημαίνει και τι συνεπάγεται αυτό για την κοινωνικότητά μας;

Δεν είναι εύκολο να απαντήσει κανείς στο ερώτημά σας. Πιστεύω ότι αν η χρήση της μάσκας είναι περιορισμένη και ορθολογική και δεν βιώνεται ως ιδεοληπτική εμμονή, τότε παραμένουμε πάντα ο εαυτός μας. Αν, αντίθετα, η χρήση της μάσκας μετατραπεί σε μια συμπεριφορά που αλλάζει, ας πούμε, τον τρόπο που υπάρχουμε στους δημόσιους χώρους, τότε ενδέχεται να προκύψει ένας διχασμός της προσωπικότητας με άκρως αποσταθεροποιητικά χαρακτηριστικά.

• Αλλά σε τι συνίσταται αυτή η διπλή ταυτότητα, ο διχασμός προσωπικότητας που κινδυνεύουμε να υποστούμε;

Η βασική δυσκολία είναι ότι δίπλα στη φυσιογνωμία του εαυτού μας με την οποία είμαστε εξοικειωμένοι, στην αμοιβαία αναγνωρισιμότητα που αυτή μας παρέχει, στο είδωλο του εαυτού μας που βλέπουμε καθημερινά στον καθρέφτη του σπιτιού μας, έρχεται να προστεθεί και ένας άλλος εαυτός, ένας άλλος μασκοφόρος εαυτός, τον οποίο προβάλλουμε στις σχέσεις μας με τους άλλους και ο οποίος τροποποιεί το πώς οι άλλοι μας βλέπουν.

Πρόκειται για μια αλλαγή που, λίγους μήνες πριν, θα ήταν αδιανόητη. Και αν αυτή η αλλαγή της αυτοεικόνας μας και της σχέσης μας με τους άλλους βιωθεί τελικά από εμάς με τρόπο τραυματικό, τότε ενδέχεται να οδηγήσει σε ένα είδος βαθύτατου εσωτερικού διχασμού. Αυτό είναι νομίζω ένα πολύ λεπτό σημείο.

• Ομως, είναι υποχρεωτικό το να φοράμε μάσκα, δεν είναι ελεύθερη επιλογή μας. Είναι η κυβέρνηση που μας εξωθεί στον διχασμό;

Θα λέγαμε ότι και το ζήτημα της υποχρέωσης να φοράμε μάσκα είναι μια επίσης περίεργη κατάσταση. Πολλοί δεν τη φοράνε όταν βγαίνουν έξω. Πρόκειται για μια υποχρέωση που, κατά κάποιο τρόπο, η εφαρμογή της επιδέχεται πολλές διαφοροποιήσεις.

Εγώ, για παράδειγμα, που νόσησα και θεραπεύτηκα από τη νόσο Covid-19 δεν είμαι υποχρεωμένος να φοράω μάσκα. Παρ’ όλα αυτά, τη φοράω πρόθυμα γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι πρόκειται για μια πρόσκαιρη κατάσταση που σχετίζεται με το ότι βγαίνω από το σπίτι και έρχομαι σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Αν, ωστόσο, αυτή η νέα συνήθειά μου μετατραπεί σε μια μόνιμη και οδυνηρή εμπειρία, με την έννοια ότι εγώ ο ίδιος δεν αναγνωρίζω πλέον τον εαυτό μου, σε αυτή την περίπτωση μπορούν να προκύψουν σοβαρότατες επιπλοκές στον ψυχισμό των ατόμων που ενδέχεται να διαταράξουν την ψυχική τους ισορροπία.

• Υπάρχει και μια άλλη πτυχή σε ό,τι αφορά τη χρήση της μάσκας, στην όποια μέχρι τώρα αναφερθήκαμε ακροθιγώς. Σε όλη την πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης δώσαμε μεγαλύτερη βαρύτητα στον λόγο, στο λεγόμενο στη γλωσσολογία «δευτερογενές σύστημα σήμανσης». Αντίθετα, τείνουμε να υποβαθμίζουμε το «πρωτογενές σύστημα σήμανσης», δηλαδή τη μη λεκτική γλώσσα, π.χ. τις εκφράσεις του προσώπου που μεταδίδουν πληροφορίες για τα συναισθήματά μας. Οταν φοράω μάσκα, κρύβω ένα μέρος του προσώπου μου και αυτός που είναι απέναντί μου δεν μπορεί να γνωρίζει αν χαμογελάω, αν συμφωνώ ή αν είμαι θυμωμένος μαζί του κ.ο.κ. Δεν μπορεί πια να κατανοήσει το μη λεκτικά εκφρασμένο. Αυτό δεν βραχυκυκλώνει τις ανθρώπινες σχέσεις;

Θα έλεγα αναμφίβολα ναι. Μπορεί να δημιουργεί ένα βραχυκύκλωμα με σχεδόν παθολογικές μορφές δυσπιστίας απέναντι στους άλλους. Αυτή την κατάσταση βίωνα όσο νοσηλευόμουν στο νοσοκομείο. Δεν μπορούσα να διακρίνω τον έναν νοσηλευτή από τον άλλο. Κατόπιν, σταδιακά, βρήκα τρόπους για να διακρίνω τα διαφορετικά άτομα και τους ιδιαίτερους τρόπους συμπεριφοράς τους, ανέπτυξα μαζί τους σχέσεις οικειότητας που, από ένα σημείο και έπειτα, μετατράπηκαν σε φιλικές σχέσεις.

Εντούτοις, υπάρχουν πρόσωπα, όπως ο φιλόσοφος Καρτέσιος, τα οποία περιγράφουν τη στάση τους απέναντι στους άλλους ως «larvatus prodeo», δηλαδή «κινούμαι πάντα μασκαρεμένος». Υπό αυτή την έννοια, ήταν περιβόητη η σχεδόν παθολογική καχυποψία και η παροιμιώδης δυσπιστία αυτού του πολύ μεγάλου πρωταγωνιστή της νεωτερικότητας.

Ομως, η επιρροή του Καρτέσιου στη νεωτερική σκέψη δεν συνίσταται στο ότι περιφέρονταν διαρκώς μασκαρεμένος, αλλά αντίθετα στον «δημόσιο» χαρακτήρα των έργων του, που τον οδήγησε στην παραγωγή ορισμένων μεγάλων επιστημονικών δοκιμίων, από τα οποία κατόπιν ξεχώρισε το περίφημο βιβλίο του «Λόγος περί της μεθόδου»

• Υπάρχει, επομένως, κάποια μέθοδος στο να φορά κανείς μάσκα;

Θα έλεγα μάλλον ότι υπάρχει μια διαρκής και παιγνιώδης διαπλοκή ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό. Ενίοτε, μάλιστα, υπάρχει ένα είδος αντιπαράθεσης μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού. Στις μεγάλες προσωπικότητες αυτή η διχαστική αντιπαράθεση επιλύεται από την επιστημονική-γνωστική παραγωγή.

Αλλά, όσον αφορά τον φίλο που θα συναντούσαμε βγαίνοντας από το σπίτι για να αγοράσουμε εφημερίδα, είναι πολύ πιο δύσκολη η ανασυγκρότηση αυτού του σύμπαντος των διαπροσωπικών σχέσεων.

Και θα έλεγε κανείς ότι, εν μέρει, αυτό ακριβώς έχουμε χάσει. Η ελπίδα μου είναι ότι δεν έχει χαθεί για πάντα και ότι θα επιστρέψει όσο ταχύτερα γίνεται, με μορφές έκφρασης που συνάδουν με ό,τι μέχρι τώρα θεωρούσαμε και είναι ανθρώπινο.

• Ναι, από μια «ανθρώπινη» οπτική γωνία είμαστε σε θέση να επεξεργαζόμαστε και να αφομοιώνουμε τα πράγματα που μας συμβαίνουν, ακόμη και τα πιο δύσκολα. Για παράδειγμα τις μάσκες, τις οποίες εξατομικεύουμε με την επιλογή των χρωμάτων τους, τις ζωγραφιές τους ή γράφοντας τα αρχικά μας κ.λπ. Εσείς πώς τα κρίνετε αυτά;

Τα βλέπω σαν έναν μηχανισμό αναπλήρωσης. Επειδή δεν είμαι πια αναγνωρίσιμος από την έκφραση του προσώπου μου, καταφεύγω σε μια «εξατομικευμένη» προσωπική εκδοχή της μάσκας μου, ώστε να κάνω γνωστό στους άλλους ποιος είμαι. Είναι ένα είδος παρηγοριάς.

Εξάλλου, είμαστε ιδιαίτερα επιτήδειοι στο να βρίσκουμε υποκατάστατα, τα οποία, ωστόσο, μας δημιουργούν νέα προβλήματα. Ποιος μου εγγυάται ότι κάποιος άλλος δεν θα έχει μια μάσκα με τα ίδια ακριβώς «προσωπικά» γνωρίσματα με τη δικιά μου, ας πούμε την ίδια μάσκα-σημαία με τα εθνικά χρώματα ή με κάποια άλλα σύμβολα.

Πρόκειται, όπως ήδη ανέφερα, για υποκατάστατα της προσωπικής ταυτότητας. Ετσι, ξαναγυρνάμε στο ίδιο πρόβλημα: η μάσκα, ακόμη και από συμβολική άποψη, είναι ένας τρόπος απόκρυψης της προσωπικής ταυτότητας. Είναι, επίσης, το πρώτο βήμα προς την απαλλαγή από την προσωπική μας ευθύνη. Αν δεν με αναγνωρίζουν, τότε δεν έχω ευθύνη για ό,τι κάνω. Στις πιο παθολογικές περιπτώσεις απόκρυψης της ταυτότητας μέσω μάσκας, οι «ηθικές» επιπτώσεις, κατά τη γνώμη μου, ενδέχεται να είναι πολύ σοβαρές.

• Υπάρχει επίσης ένα άλλο ζήτημα που προέκυψε από την πανδημία και διαπερνά όλες τις κοινωνικές σχέσεις. Πρόκειται για το «εξ αποστάσεως», ως ο τρόπος άσκησης των διαπροσωπικών και κοινωνικών μας σχέσεων. Μπορεί να είναι ένα μέσο υγειονομικής θωράκισης, όμως διαστρεβλώνει τον τρόπο που σχετιζόμαστε μεταξύ μας. Τι γνώμη έχετε;

Συμφωνώ. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τη λεγόμενη «τηλεκπαίδευση» των πανεπιστημιακών μαθημάτων. Η έκφραση «εξ αποστάσεως» παιδεία είναι ακόμη χειρότερη. Αυτός ο τρόπος διδασκαλίας νομίζω ότι μας στερεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της διδασκαλίας: την πρόσωπο με πρόσωπο άμεση σχέση του φοιτητή με τον καθηγητή.

Πρόκειται για ένα πολύ ισχυρό εργαλείο ελέγχου, αλλά και αξιολόγησης όσων συντελούνται και λέγονται την ώρα του μαθήματος. Με την εξ αποσπάσεως εκπαίδευση όλα αυτά χάνονται και ειλικρινά δεν μου είναι καθόλου σαφές με τι θα μπορούσαν να αντικατασταθούν. Θα γίνουν όλα τα πανεπιστήμια «τηλεματικά»; Και μόνο που το σκέφτομαι νιώθω απαίσια.

• Η κοινωνική αποστασιοποίηση είναι ενδεχομένως σωτήρια, αλλά απορρυθμίζει τις διαπροσωπικές σχέσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα υπέρ και τα κατά τους, ποιο από τα δύο είναι πιο δύσκολο να διαχειριστούμε;

Ισχύουν και τα δύο. Η αποστασιοποίηση σώζει ζωές; Αναμφίβολα. Πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη το εξής: όταν βγαίνουμε από το σπίτι μας μπορεί να μας πέσει στο κεφάλι ένα τούβλο από μια σκεπή. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να απαγορευτεί η έξοδος από το σπίτι, ώστε να αποφεύγονται τέτοια ατυχήματα; Αναμφίβολα, μένοντας έγκλειστοι στο σπίτι αισθανόμαστε πιο ασφαλείς. Πρόκειται όμως για μια αξιοθρήνητη ασφάλεια.

• Το ίδιο ισχύει και για τη Δικαιοσύνη, βασικό πυλώνα κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος. Τα δικαστήρια παρέμειναν κλειστά στη Ιταλία και αλλού, ενώ πολλές ακροαματικές διαδικασίες γίνονται εξ αποστάσεως…

Η άσκηση του Νόμου ήταν η απόδειξη μιας καλοστημένης κοινωνικής παράστασης. Τώρα αυτό το μεγάλο σκηνικό της Δικαιοσύνης έχει ανασταλεί και αντικατασταθεί από ασήμαντα παρηγορητικά υποκατάστατα. Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να επανέλθουμε στις κλασικές μορφές έκφρασης της Δικαιοσύνης. Τόσο στις αίθουσες των δικαστηρίων όσο και στις πανεπιστημιακές αίθουσες.

Τέτοια υποκατάστατα θα μπορούσα να τα δικαιολογήσω μόνο αν έχουν περιορισμένη χρονική διάρκεια. Αυτό είναι το βασικό θέμα. Αν αυτό δεν συμβεί, τότε κινδυνεύουμε να απολέσουμε πολλούς σημαντικούς, από ανθρωπιστική άποψη, συντελεστές της κοινωνικής μας ζωής.

efsyn

Η μεγάλη αναταραχή

Σχολιάστε

Η μεγάλη αναταραχή

infowar

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Αναλυτές προέβλεπαν εδώ και χρόνια τρομακτική αύξηση κοινωνικών συγκρούσεων και βίαιων λαϊκών εξεγέρσεων σε όλο τον κόσμο. Οι μελέτες τους όμως έφταναν στα μάτια λίγων αξιωματούχων και επιχειρηματιών που συνέχιζαν να υποστηρίζουν δημοσίως ότι ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο. Και η Ελλάδα είχε και πάλι την τιμητική της.

Η πανδημία του κορονοϊού και τα ρατσιστικά εγκλήματα της αμερικανικής αστυνομίας, που τροφοδότησαν την εξέγερση στις ΗΠΑ, αποτέλεσαν μια εύκολη δικαιολογία για όσους αναζητούσαν εξηγήσεις στο κύμα μαχητικών και συχνά βίαιων κινητοποιήσεων που εξαπλώνονται σε όλο τον κόσμο. Οι υποστηρικτές όμως της θεωρίας ότι ζούμε στον «καλύτερο δυνατό κόσμο» (ο οποίος ταράζεται μόνο από τυχαία περιστατικά) απλώς δεν ήθελαν να δουν την πραγματικότητα. Για την ακρίβεια δεν ήθελαν να παρουσιάσουν στο ευρύ κοινό τις προβλέψεις που τους παρουσίαζαν τα δικά τους Think Tank σε όλο τον κόσμο.

Περισσότερα

Απών ο ιδιωτικός τομέας υγείας στην αντιμετώπιση της πανδημίας

Σχολιάστε

Απών ο ιδιωτικός τομέας υγείας στην αντιμετώπιση της πανδημίας, του Βασίλη Τουμπέλη

Του Βασίλη Τουμπέλη

Στις μέρες της πανδημίας, δοκιμαστήκαν όλα τα συστήματα υγείας σε παγκόσμια κλίμακα, όπου και φάνηκε η γύμνια τους, ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες, όπως στις  ΗΠΑ, αλλά και στις χώρες της ΕΕ. Στις χώρες όπου ο νεοφιλελευθερισμός και η ιδιωτικοποίηση είχαν προχωρήσει η επέλαση του Covid19 έφερε τραγικά αποτελέσματα ιδιαίτερα στα εργατολαϊκά φτωχά στρώματα. Χαρακτηριστική ήταν η διασπορά του ιού στις ΗΠΑ.

Τα υγειονομικά συστήματα βρέθηκαν ουσιαστικά απροετοίμαστα μπροστά στην πανδημία,  παρά τις προειδοποιήσεις πολλών επιστημόνων. Οι κυβερνήσεις και οι σύγχρονες κοινωνίες βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα γενική καραντίνα για να αντέξει το σύστημα υγείας και να σωθούν ζωές, με τίμημα την οικονομική παράλυση τμήματος της παραγωγής ή τη διάσωση των καπιταλιστικών κερδών με την εφαρμογή της αντιανθρώπινης αντίληψης της »ανοσίας της αγέλης». Ένα τέτοιο δίλημμα, σε μια εποχή τεράστιων επιστημονικών κατακτήσεων και αμύθητου πλούτου,  λογικά δεν θα έπρεπε καν να  τεθεί. Περισσότερα

Τα κρυφά κρούσματα στη Μέση Ανατολή – Η Covid-19 καταστρέφει αλυσιδωτά τα συστήματα Υγείας σε εμπόλεμες περιοχές

Σχολιάστε

Τα κρυφά κρούσματα στη Μέση Ανατολή - Η Covid-19 καταστρέφει αλυσιδωτά τα συστήματα Υγείας σε εμπόλεμες περιοχές - Media

Της Υπατίας Κοκκινάκη

Οι φήμες εξαπλώθηκαν γρήγορα στους Σύρους μαχητές στη Λιβύη. Μισθοφόροι που προσλήφθηκαν πρόσφατα από τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας αυτής βρέθηκαν σε νοσοκομεία με σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις. Επικράτησε πανικός ότι επρόκειτο για τον κορωνοϊό SARS – Cov-2. Δεν είχαν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα όταν ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι τους από τη βόρεια Συρία μέσω της Τουρκίας στην Τρίπολη. Κανείς δεν είχε αυτοαπομονωθεί, κανείς δεν φορούσε μάσκα ούτε έκανε τεστ.

«Προσπαθήσαμε να βρούμε περισσότερες πληροφορίες, αλλά δεν μπορούσαμε» είπε ένας μαχητής μεταξύ περίπου 6.000 Σύρων που απασχολούνταν για να στηρίξουν την Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης (GNA), η οποία υποστηρίζεται από την Τουρκία. Περισσότερα

Καταστροφή στον τουρισμό – Ποιες κυβερνητικές επιλογές δυσχεραίνουν την αντιμετώπιση των προβλημάτων

Σχολιάστε

Καταστροφή στον τουρισμό -  Ποιες κυβερνητικές επιλογές δυσχεραίνουν την αντιμετώπιση των προβλημάτων - Media

Του Γιώργου Καλούμενου

«Πυκνώνουν» συνεχώς τα μαύρα σύννεφα πάνω από τον ελληνικό τουρισμό, καθώς όσο προχωράει η τουριστική σεζόν φαίνεται να επαληθεύονται οι αρνητικότερες των προβλέψεων που σημείωναν στις πρόσφατες εκθέσεις τους ξένοι και εγχώριοι αναλυτές.

Έτσι σε νέες μελέτες τους τόσο η ιταλική Unicredit όσο και η Τράπεζα της Ελλάδος μιλούν για πτώση των τουριστικών εσόδων από το εξωτερικό που θα φτάσει το 50% ή το 60% αντίστοιχα, καθώς θεωρούν ότι η τουριστική περίοδος θα ξεκινήσει ουσιαστικά, αν όλα πάνε καλά, από τον Ιούλιο. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η ελληνική αγορά θα χάσει φέτος κοντά στα 11 δισ. ευρώ, κάτι που, σύμφωνα με τους αναλυτές της ιταλικής τράπεζας, θα οδηγήσει την οικονομία σε τρομακτικά επίπεδα ύφεσης της τάξης του 16%.

Οι προβλέψεις αυτές, δυστυχώς, επιβεβαιώνονται πλήρως από τα στοιχεία που έχουν αποκαλύψει παράγοντες της εγχώριας τουριστικής αγοράς, οι οποίοι μιλάνε για πτώση άνω του 50% στους τζίρους τους σε νησιά και απομακρυσμένους προορισμούς, ενώ σε κάποιες περιοχές της ενδοχώρας που βρίσκονται γύρω από αστικά κέντρα η υποχώρηση περιορίζεται στο 20% επειδή σε αυτές κατευθύνεται ο εσωτερικός τουρισμός του σαββατοκύριακου. Περισσότερα

Ο κορωνοϊός, μερικά γουρούνια και ο γερμανικός καπιταλισμός

Σχολιάστε

Ο κορωνοϊός, μερικά γουρούνια και ο γερμανικός καπιταλισμός, του Άλεξ Κάντζιας - Ρόντε

Του Αλεξ Κάντζιας Ρόντε

Πάνω που η Γερμανία έμοιαζε να ξεπερνά την πανδημία του κορωνοϊού και να κάνει το βήμα για την επιστροφή στην κανονικότητα ήρθε το ξέσπασμα μιας σειράς νέων μαζικών εστιών να εντείνει τις ανησυχίες γύρω από την εξέλιξη της νόσου. Η μεγαλύτερη από αυτές τις εστίες εντοπίζεται στα σφαγεία του ομίλου Tönnies στην περιοχή του Gütersloh, των οποίων περισσότεροι από 1.500 εργαζόμενοι (σε 6.139 τεστ) έχουν διαγνωστεί θετικοί στον ιό. Πρόκειται βέβαια για ένα προαναγγελθέν γεγονός, ιδίως μετά τα μαζικά κρούσματα σε μια σειρά άλλων μεγάλων βιομηχανιών επεξεργασίας κρέατος (Westfleisch, OerErkenschwick, MüllerFleisch) της χώρας. Περισσότερα

Older Entries