Home

Να που πάνε τα λεφτά!

Leave a comment

lefta

Νίκος Χ.

Υπό μία έννοια η οικονομική κρίση στάθηκε αφορμή ώστε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας να βγάλει τις ανειλημμένες ιδεολογικές -και μη- υποχρεώσεις της στη φόρα. Σε ένα κρεσέντο αλληλοφαγωμάρας την μία τα έβαλε με τους δημοσίους υπαλλήλους, την άλλη με την τεμπέλικη φυσιογνωμία του έλληνα με λίγη γαρνιτούρα από το «οι έλληνες δεν πέρασαν ποτέ διαφωτισμό». Το αστικό μπλοκ εξουσίας βρήκε τις τέλειες νότες πάνω στις οποίες τραγούδησε την ιστορία της οικονομικής κρίσης – τουλάχιστον για τον πρώτο καιρό που υπήρχε μία ζεστή μικροαστική φλέβα στην Ελλάδα. Στη δική μας περίπτωση τον ρόλο του πρίγκιπα τον έπαιξε ο Ωραίος Ευρωπαίος, που σφάζοντας το υπερτροφικό κράτος και την θάλασσα από τους συνδικαλιστές απελευθερώνει την Ελλάδα από τα βαρίδια της μεταπολίτευσης.

Όπως θα δείξουμε στη συνέχεια, στη βάση των συμπερασμάτων μίας έρευνας που διεξήγαγαν οι Rocholl και Stahmer από ότι φαίνεται ο πρίγκιπας είναι ένα αιμοσταγής βρικόλακας που συντηρεί την πριγκίπισσα μόνο και μόνο για να την τρώει το βράδυ. Τα χρήματα που δόθηκαν για την «διάσωση της Ελλάδας» στη συντριπτική πλειοψηφία τους επέστρεψαν πίσω με την μορφή χρεών και τοκοχρεολυσίων. Καλά τα παραμύθια ωστόσο μερικές απλές εμπειρικές έρευνες είναι σε θέση να σπάσουν αρκετά ιδεολογήματα με τα οποία ντύθηκε η υπόθεση της χρηματοδότησης. More

Αντί πρωτοχρονιάτικων ευχών

1 Comment

maxresdefault

Του Άκη Τζάρα

Το 2016 θα είναι ο ένατος χρόνος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (αυτής που σύμφωνα με την αστική σκέψη θα κρατούσε δυο χρόνια) και όλα δείχνουν πως δεν υπάρχει καμία προοπτική ανάκαμψης. Αντίθετα, μπορούμε να ισχυριστούμε πως το νέο ευτυχές έτος θα επαναφέρει με ένταση την πιθανότητα ενός παγκόσμιου κραχ, μιας κρίσης μέσα στην κρίση. Το αδιέξοδο του συστήματος μοιάζει να βγαίνει αυτούσιο από τις σελίδες του Κεφαλαίου καθώς κάθε αστική πολιτική υπέρβασής της κρίσης από την αέναη λιτότητα και υποτίμηση των βιοτικών όρων των καταπιεσμένων, μέχρι το τύπωμα χρήματος και την υπαγωγή όλων των πτυχών της ζωής στην αριστοκρατία του χρήματος, οξύνει την κρίση.

Ήδη συστημικοί αναλυτές εκφράζουν φόβους πως το 2016, η κρίση θα χτυπήσει ανελέητα και τις αναδυόμενες οικονομίες, τις ύστατες εφεδρείες του καπιταλιστικού συστήματος.

Η άνοδος των χρηματιστηρίων (ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία) εδώ και 8 χρόνια σε επίπεδα ανώτερα του 2009, η «κόπωση» της Κίνας που αποτέλεσε την ατμομηχανή του καπιταλισμού της κρίσης, πιστοποιούν τις συσσωρευμένες αντιφάσεις του συστήματος που σε συνδυασμό με την όξυνση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών και τις πολεμικές προετοιμασίες του δυτικού ιμπεριαλισμού, απειλούν να κάνουν κομμάτια την όποια προσωρινή ισορροπία. More