Αρχική

Αλέξης Τσίπρας: Και με τον Μαδούρο και με τον Τραμπ

Σχολιάστε

Για άλλη μια φορά ο Τσίπρας πατάει σε δύο βάρκες, πέρα από πολιτικές αρχές και ιδεολογίες. Θα καταφέρει να συνεχίσει να ισορροπεί;

Πώς γίνεται να υποστηρίζει κανείς και τους δύο προέδρους; Αν είσαι ο Αλέξης Τσίπρας, μάλλον γίνεται.

Της Βασιλικής Σιούτη

Πώς γίνεται να είναι κανείς και με τον Μαδούρο και με τον Τραμπ; Αν είσαι ο Αλέξης Τσίπρας, μάλλον γίνεται, αλλά είναι ίσως το μοναδικό παράδειγμα πολιτικού στον κόσμο που εγκωμιάζει και τους δύο αντιπάλους.

Οι στενές σχέσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ με τη Βενεζουέλα, από τότε που ήταν ακόμα ένα μικρό κόμμα της αντιπολίτευσης, είναι γνωστές. Εκείνη την εποχή ο Αλέξης Τσίπρας μιλούσε για μια χώρα-παράδειγμα.

Οι σχέσεις αυτές έγιναν ακόμα πιο στενές όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στην αξιωματική αντιπολίτευση. Όταν όμως πήρε την εξουσία, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν, αφού ο Τσίπρας προσπαθούσε με κάθε τρόπο να κερδίσει τη στήριξη των ΗΠΑ και γι’ αυτό άρχισε να κρατά κάποια απόσταση.

Περισσότερα

Ινδία – Πακιστάν: Ο Τραμπ παίζει με τη φωτιά του πυρηνικού πολέμου

Σχολιάστε

Ινδοί συνοριοφύλακες στα σύνορα Ινδίας – Πακιστάν

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Καθώς οι εκατέρωθεν βομβαρδισμοί, που πραγματοποίησαν τα τελευταία 24ωρα Ινδία και Πακιστάν, δημιουργούν φόβους γενικευμένης σύρραξης μεταξύ δυο πυρηνικών δυνάμεων, ελάχιστοι δίνουν προσοχή στο (όχι και τόσο) αόρατο χέρι που πυροδότησε την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης.

Θεωρητικά, αφορμή αποτέλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποίησε η ισλαμική οργάνωση Jaish-e Mohammed, στις ελεγχόμενες από την Ινδία περιοχές του Κασμίρ. Το πραγματικό «πράσινο φως» όμως για τους βομβαρδισμούς που πραγματοποίησε η πολεμική αεροπορία της Ινδίας ίσως να άναψε στον Λευκό Οίκο. Περισσότερα

Πώς οι ΗΠΑ οργάνωσαν το σχέδιο ανατροπής Μαδούρο

Σχολιάστε

Βενεζουέλα

Το σχέδιο ανατροπής του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από την αμερικανική κυβέρνηση παρουσιάζει σε εκτενές ρεπορτάζ η ισπανική εφημερίδα El Pais. Οι πληροφορίες θυμίζουν έντονα πολιτικό θρίλερ, ωστόσο δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για την κλασική κυνική αμερικανική πολιτική παρεμβάσεων.

Στις 21 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε στον Λευκό Οίκο μια συνάντηση στην οποία συμμετείχε, εκτός των Τραμπ και Πενς, όλο το κυβερνητικό επιτελείο που ασχολείται με τα θέματα της Συρίας, της Βόρειας Κορέας, του Σουδάν και του Ιράν, αλλά και το μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων Μάριο Ντιάς-Μπάλαρτ -που προέρχεται από οικογένεια Κουβανών εξορίστων στις ΗΠΑ- και ο γερουσιαστής Μαρκ Ρούμπιο, από τα πιο γνωστά «γεράκια» των Ρεπουμπλικάνων, πολέμιων της κουβανέζικης κυβέρνησης, που ασκούν πιέσεις για την ανατροπή του. Περισσότερα

Ο Ελβις και η Χάρλεϊ δεν ζουν πια εδώ

Σχολιάστε

Ελβις Πρίσλεϊ

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Σε κάθε στιγμή αναζητούσε μόνο το χρήμα. Και πού κατέληξε; Χοντρός και νεκρός σε μια τουαλέτα

Ο ηθοποιός Ιθαν Χοκ για τον Ελβις Πρίσλεϊ

Πριν από περίπου ένα χρόνο ένα διαφημιστικό σποτ που προβλήθηκε στο Super Bowl, τον τελικό πρωταθλήματος του αμερικανικού ποδοσφαίρου, αναπαριστούσε σκηνές από τη θρυλική ταινία Easy Rider.

Με τη διαφορά ότι ο -78χρονος πλέον- πρωταγωνιστής Πίτερ Φόντα, δεν οδηγούσε μια Harley Davidson αλλά μια πολυτελή Mercedes-AMG GT C Roadster.

Η διαφήμιση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, που σκηνοθέτησαν οι αδερφοί Κοέν, χαρακτηρίστηκε αρχικά σαν μια «ωδή στην αμερικανική κουλτούρα της δεκαετίας του ’60». Περισσότερα

Μοσάντ Α.Ε.

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Τι στο διάολο νομίζεις ότι είναι οι κατάσκοποι; Τίποτα ηθικολόγοι φιλόσοφοι που ακολουθούν τον λόγο του θεού ή του Καρόλου Μαρξ;

Τζον Λε Καρέ

Σε μια από τις σκηνές της ταινίας «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου», για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ μπαίνει ανήσυχος στο διαμέρισμα του Ντάστιν Χόφμαν και βάζει να παίζει δυνατά μουσική στο κασετόφωνο. Γνωρίζοντας ότι οι κινήσεις τους παρακολουθούνται, γράφει σε μια γραφομηχανή όσα θέλει να πει: «Το Βαθύ Λαρύγγι πιστεύει ότι η ζωή μας βρίσκεται σε κίνδυνο – ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙΣ – ΚΟΡΙΟΙ».

Πριν από μερικούς μήνες, η Αν Νόρις, πρώην αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, πρέπει να αισθάνθηκε ότι πρωταγωνιστούσε και η ίδια στην ταινία όταν έλαβε ένα περίεργο e-mail. Η εταιρεία παραγωγής, Shell Productions, ζητούσε τη βοήθειά της για τη συγγραφή του σεναρίου μιας ταινίας σχετικά με τον Λευκό Οίκο. «Θα είναι» της έγραφαν στο e-mail «κάτι ανάμεσα στο «Ολοι οι άνθρωποι του προέδρου» και το σίριαλ West Wing». Περισσότερα

Οι ολίγιστοι και μοιραίοι (δυστυχώς) γράφουν ιστορία

Σχολιάστε

Του Τασου Τσακίρογλου

«Τι κοινό έχει η ανθρώπινη καρδιά και ο ιμπεριαλισμός; Και η μία και ο άλλος χτυπάνε, χτυπάνε, χτυπάνε…». Αυτό το μαύρο χιούμορ της δεκαετίας του 1980 επανέρχεται σήμερα στο προσκήνιο, μετά τη νέα επίθεση των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας στη Συρία.

Το σημερινό χτύπημα – με πρόσχημα αυτή τη φορά τα χημικά όχι του Σαντάμ Χουσεϊν, αλλά του Άσαντ – έρχεται να προστεθεί σε μια αλυσίδα επεμβάσεων που δείχνει να μην έχει τέλος: πρώην Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Υεμένη κλπ.

Οι ΗΠΑ, με προέδρους είτε Ρεπουμπλικανούς είτε Δημοκρατικούς, εξάγουν στρατιωτικό εξοπλισμό και πόλεμο με διάφορα προσχήματα. Από κοντά και οι διάφοροι ευκαιριακοί «σύμμαχοι», με επικεφαλής την ορντινάτσα της Αμερικής Βρετανία και την φιλόδοξη να κερδοσκοπήσει πολιτικά με φόντο το ξεθωριασμένο αυτοκρατορικό της μεγαλείο Γαλλία. Περισσότερα

Η «Ευδαίμων Αραβία» στα χρόνια της χολέρας

Σχολιάστε

Από τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ντόναλντ Τραμπ

Της Μαριάννας Τζιαντζή

Mόνο σαν ευφημισμός ηχεί σήμερα στα αυτιά μας η «Αrabia Felix», η Ευδαίμων Αραβία όπως είχαν ονομάσει παλιά τη σημερινή Υεμένη. Ευλογημένο τόπο θα τη λέγαμε σήμερα αν τα παιδιά της δεν πέθαιναν από την ασιτία ή τους βομβαρδισμούς, αν δεν υπήρχαν τα βουνά των σκουπιδιών, η πείνα, η χολέρα, το αιματηρό παρόν και το αβέβαιο μέλλον.

Την εύφορη γη της Υεμένης θαύμαζε από το κατάστρωμα ο Πασπαρτού, ο υπηρέτης του Φιλέα Φογκ, καθώς το υπερωκεάνιο «Μογγολία» διέσχιζε την Ερυθρά Θάλασσα. Στο «Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες» ο Ιούλιος Βερν μιλά για τη Μόκα και τις άλλες μικρές γραφικές παραθαλάσσιες πόλεις της περιοχής, για τις χουρμαδιές και τα καφεόδενδρα, για τα πνιγμένα στη βλάστηση βουνά και για το πολύβουο λιμάνι, το Άντεν, που στους δρόμους του έβλεπες «ένα ετερόκλητο πλήθος από Σομαλούς, Πέρσες, Εβραίους, Άραβες, Ευρωπαίους ενώ τα περίτεχνα οχυρωματικά έργα «είχαν μετατρέψει αυτή την πόλη σε Γιβραλτάρ του Ινδικού ωκεανού». Περισσότερα

Μια μηχανή πολέμου σαν πύργος από τραπουλόχαρτα

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η δημοκρατία είναι τόσο υπερτιμημένη 

Φρανκ Αντεργουντ (Κέβιν Σπέισι) – House of Cards

Δύο νέες παραγωγές επαναφέρουν το ποιοτικό πολιτικό δράμα και την αντιπολεμική κωμωδία στις μικρές οθόνες των Αμερικανών πολιτών.

Είναι όμως αργά. Η καθημερινότητα του Ντόναλντ Τραμπ (αλλά και του Ομπάμα) τις ξεπερνά σε δράμα και γέλιο.

Ενας πρόεδρος, ο οποίος πάτησε (κυριολεκτικά) επί πτωμάτων για να εισέλθει στον Λευκό Οίκο, καταστρατηγεί το αμερικανικό Σύνταγμα, προσφέρει σημαντικά πόστα σε μέλη της οικογένειάς του, κρατά τους δημοσιογράφους στο σκοτάδι, χρησιμοποιεί την τρομοκρατία για να ενισχύσει την εξουσία μέσα από ένα αστυνομικό κράτος και συνεργάζεται με τη Μόσχα για να εξασφαλίσει τη θέση του στην Ουάσινγκτον. Περισσότερα

Σωφρονισμός Α.Ε.

Σχολιάστε

Του Δημήτρη Κούλαλη

Το 1975 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Μισέλ Φουκό «Επιτήρηση και Τιμωρία». Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βιβλίο, για μια κοινωνική θεώρηση που αναδεικνύει τις μεθόδους που ακολουθούνται για τον κοινωνικό έλεγχο και την πειθαρχία στο κυρίαρχο κεφαλαιοκρατικό σύστημα.

Χρησιμοποιώντας τον όρο «carceral archipelago», όρος-δάνειο από το σύμπλεγμα φυλακών στο Mettray της Γαλλίας του 19ου αιώνα, μέσα από εικόνες με φράχτες, τείχη, κάμερες επιτήρησης κ.ά., ο δομιστής διανοούμενος σκηνοθετεί μια σωφρονιστική δυστοπία όπου ο δημόσιος χώρος μετατρέπεται σε μια εκτενή φυλακή για το πλεονάζον εργατικό δυναμικό.

Η μεταναστατευτική πολιτική των ΗΠΑ, ειδικά επί Τραμπ, μια και συνδέει ακόμη περισσότερο τη μετανάστευση με τον εγκλεισμό, έρχεται να πατήσει και να επεκτείνει τα όσα περιέγραφε ο Γάλλος φιλόσοφος. Περισσότερα

Νίξον ανομήματα μη μόναν όψιν*

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Η μακιαβελική απομάκρυνση του επικεφαλής του FBI από τον Ντόναλντ Τραμπ ώθησε τον αμερικανικό Τύπο να τον συγκρίνει με τον πρόεδρο Νίξον. Σωστή παρατήρηση, η οποία έγινε όμως για λάθος λόγους.

Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν εάν ο πρόεδρός τους είναι απατεώνας. Ε, λοιπόν, εγώ δεν είμαι απατεώνας

Ρίτσαρντ Νίξον

Την περασμένη εβδομάδα το ίδρυμα που διαχειρίζεται τη βιβλιοθήκη και το μουσείο του Ρίτσαρντ Νίξον πόσταρε το παρακάτω μήνυμα στο twitter: «Η αστεία είδηση της ημέρας: Ο πρόεδρος Νίξον δεν απέλυσε ποτέ τον διευθυντή του FBI #FBIDirector #notNixonian». Ηταν όμως αργά. Η λέξη Nixonian (νιξονικός) αντηχούσε πλέον στους διαδρόμους της Ουάσινγκτον. Περισσότερα

Ο ΟΗΕ έπαθε Αλτσχάιμερ

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η απόσυρση από τον γ.γ. του ΟΗΕ έκθεσης του Οργανισμού που αποδείκνυε ότι το Ισραήλ έχει μετατραπεί σε καθεστώς απαρτχάιντ, ίσως αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία των Ηνωμένων Εθνών. Και το φως δεν ήταν πάντα το πιο δυνατό στοιχείο στη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ.

Η Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ έχει 38 ορόφους. Αν χάναμε τους 10, δεν θα άλλαζε τίποτα

Τζον Μπόλτον – πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Εθνη

Στο ημερολόγιο του ΟΗΕ η 21η Μαρτίου καταλαμβάνει ειδική θέση. Είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων, με την οποία ο Οργανισμός τιμά τη μνήμη των θυμάτων της σφαγής του Σάρπβιλ, της δολοφονίας 69 μαύρων διαδηλωτών από το ρατσιστικό και φιλοφασιστικό καθεστώς του απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.

Ηταν η ημέρα που τα Ηνωμένα Εθνη ξύπνησαν για λίγο από τις μηχανορραφίες του Ψυχρού Πολέμου και αποφάσισαν να δώσουν τη μάχη απέναντι στον φυλετικό ρατσισμό. Περισσότερα

Να ‘χαμε έναν Μπρέζνιεφ

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η φιλελεύθερη Αμερική συνειδητοποιεί με φρίκη ότι σε αρκετούς τομείς οι ΗΠΑ του Τραμπ είναι ίδιες ή χειρότερες με τις πιο σκοτεινές ημέρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης. Μήπως όμως έτσι δεν ήταν πάντα;

Γεννήθηκα σε μια δυστοπία – πρέπει τώρα να πεθάνω σε μια άλλη;

Γκάρι Στέινγκαρτ (Αμερικανός συγγραφέας, γεννημένος στο Λένινγκραντ)

«Zω στη Σοβιετική Ενωση του Τραμπ», έγραφε λίγα 24ωρα μετά την εκλογή του νέου Αμερικανού προέδρου ο ρωσικής καταγωγής Εβραίος συγγραφέας Γκάρι Στέινγκαρτ. «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην εποχή του Τραμπ είναι μια εικόνα του Λένινγκραντ από το 1979», συνέχιζε ο ίδιος αναφερόμενος στον υποτιμητικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους Εβραίους οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί του νέου προέδρου.

Ο Στέινγκαρτ, ο οποίος μετακόμισε με την οικογένειά του από την ΕΣΣΔ στις ΗΠΑ, ήταν από τους πρώτους που συνέδεσαν τον Τραμπ με την πρώην Σοβιετική Ενωση, αλλά δεν ήταν ο μόνος. Περισσότερα

Καρλ Μαρξ: «Εγώ ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο»

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Η μανία με την οποία επιτίθεται ο φιλελεύθερος αγγλοσαξονικός Τύπος στα fake news, τις ψεύτικες ειδήσεις που υποτίθεται ότι κατακλύζουν το διαδίκτυο, είχε πρόσφατα ακόμη ένα θύμα. Αίφνης όλοι διαπίστωσαν ότι το Ιντερνετ είναι γεμάτο με ψεύτικα αποφθέγματα ιστορικών προσωπικοτήτων. Μόνο που το συγκεκριμένο πρόβλημα έχει ιστορία αρκετών αιώνων

Τα αποφθέγματα είναι το καραόκε των ιδεών

Τζον Ολιβερ

Tην ημέρα των 208ων γενεθλίων του Αβραάμ Λίνκολν ο Ντόναλντ Τραμπ αναπαρήγαγε στο Τwitter μια διάσημη φράση του 16ου προέδρου των ΗΠΑ: «Στο τέλος, σημασία δεν έχουν τα χρόνια που είχε η ζωή σου αλλά η ζωή που είχαν τα χρόνια σου». Το πρόβλημα, όπως σωστά έσπευσε να επισημάνει το BBC, ήταν ότι ο Λίνκολν ουδέποτε είπε κάτι τέτοιο. Περισσότερα

Οχι πια σεξ, μόνο ακτιβισμός…

Σχολιάστε

Η διαφημιστική τάση υπέρ των μεταναστών και των μειονοτήτων ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν. Οταν συνειδητοποίησαν ότι… το σεξ δεν πουλάει

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Παρακολουθώντας τις τηλεοπτικές καμπάνιες αμερικανικών εταιρειών ένας εξωγήινος (και ελαφρώς αφελής) παρατηρητής θα πίστευε ότι οι διαφημιστές έχουν κηρύξει πόλεμο στον Τραμπ με μηνύματα υπέρ των μεταναστών και των μειονοτήτων. Πρόκειται όμως για μια τάση που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν. Οταν συνειδητοποίησαν ότι… το σεξ δεν πουλάει

Είναι ανήθικο να χρησιμοποιείς την ατομική ιδιοκτησία για να ανακουφίσεις τα φοβερά δεινά που προκύπτουν από τον θεσμό της ατομικής ιδιοκτησίας

Οσκαρ Ουάιλντ

Για δεκαετίες τα ημίχρονα του Super Bowl, του πρωταθλήματος του αμερικανικού ποδοσφαίρου, αποτελούσαν για τους διαφημιστές μια διονυσιακή τελετή (κατ’ άλλους ζωοπανήγυρη), όπου θυσίαζαν την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου σώματος στον θεό του καταναλωτισμού. Φέτος όμως οι μεγαλύτερες εταιρείες ξόδεψαν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για να προωθήσουν μηνύματα υπέρ των μεταναστών, της ισότητας και των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ –ό,τι ενοχλεί, δηλαδή την Αμερική του Τραμπ. Περισσότερα

Πολιτική ορθότητα: από το «South Park» στον Τραμπ

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Nομίζετε ότι ο κόσμος είναι σκληρός και άδικος μαζί σας; Συγχωρέστε μας. Δεν ζούμε στο αμφιθέατρο της Σχολής Καλών Τεχνών κάποιου φιλελεύθερου Πανεπιστημίου. […] Αντε γα*****ε – είστε όλοι μα****ς».

Η σειρά κινουμένων σχεδίων «South Park» δεν φημιζόταν ποτέ για την ευγένεια των χαρακτήρων της.

Στον 19ο κύκλο της όμως, που προβλήθηκε το 2015, βρέθηκε σε ανειρήνευτο πόλεμο με τον πολιτικά ορθό λόγο.

Το παραπάνω λογύδριο τόλμησε να εκστομίσει ένας ήρωας που ονομαζόταν Reality (πραγματικότητα) και το πλήρωσε με τη ζωή του, αφού οι (πολιτικά ορθοί) κάτοικοι του South Park τον εκτέλεσαν στην κεντρική πλατεία.

H πόλη είχε καταληφθεί από καλογυμνασμένους τραμπούκους, οι οποίοι έκαναν μπούλινγκ σε όποιον δεν χρησιμοποιούσε πολιτικά ορθό λόγο και προσέβαλλε εθνικές, φυλετικές και σεξουαλικές μειονότητες. Περισσότερα

Ευκαιρία για την Ελλάδα

Σχολιάστε

Με τον Ντόναλντ Τραμπ να έχει βάλει φωτιά στα τόπια, την Ευρωπαϊκή Ένωση να τα έχει χαμένα, την Γερμανία να εμφανίζεται αμείλικτη στο ελληνικό πρόβλημα και να ετοιμάζεται για εκλογές, η Ελλάδα έχει μια ευκαιρία.

Ο Ντόναλντ Τουσκ, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κάλεσε σήμερα σε ενότητα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να αντιμετωπίσουν τις επικίνδυνες προκλήσεις της εποχής, που δεν είναι άλλες από τον Ντόναλντ Τραμπ, τη Ρωσία, την αταξία στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, και το εξτρεμιστικό ισλάμ.

Κατ’ αρχάς, είναι γελοίο να βγαίνει να απαντήσει στις κινήσεις και τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ο Ντόναλντ Τουσκ. Και σημειολογικά είναι λάθος. Ο Τουσκ είναι Ντόναλντ από τα Lidl. Περισσότερα

Και αν βομβαρδίζαμε την Ουάσινγκτον;

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Επί δεκαετίες η Δύση διαστρεβλώνει τις αρχές του διεθνούς δικαίου για να δικαιολογήσει «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» απέναντι σε τυραννικά καθεστώτα. Τι γίνεται όμως εάν ο τύραννος έχει το γραφείο του στον Λευκό Οίκο;

Οι άνθρωποι τους οποίους απελευθερώνετε θα είναι μάρτυρες της τιμής και των αξιών των Ενόπλων Δυνάμεών μας

Τζορτζ Μπους

Την άνοιξη του 2008 η Μιανμάρ βρέθηκε αντιμέτωπη με τη χειρότερη φυσική καταστροφή της Ιστορίας της. Το πέρασμα του κυκλώνα «Ναργκίς» άφησε πίσω του 138.000 νεκρούς και ένα εκατομμύριο αστέγους.

Καθώς οι δικτάτορες της χώρας αρνούνταν οποιαδήποτε ξένη βοήθεια ενώ αδυνατούσαν να διαχειριστούν την κρίση, ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Μπερνάρ Κουσνέρ, αλλά και στελέχη του αμερικανικού Πενταγώνου παρουσίασαν μια φαεινή ιδέα: Ο ΟΗΕ, είπαν, θα μπορούσε να εισβάλει στη χώρα για να προσφέρει βοήθεια στον πληθυσμό. Περισσότερα

Όταν οι «Γάμοι του Φίγκαρο» παίζονταν στον Trump Tower…

Σχολιάστε

του Michael Cooper

Μετάφραση  Αναστασία Κότσαλη

Το σενάριο έμοιαζε απρόσμενα οικείο: ο στυγνός πλουτοκράτης στον πιο ψηλό όροφο του Τrump Tower κατέχει τεράστια πολιτική δύναμη ενώ η υπάλληλός του ανησυχεί πως μπορεί να την κάνει ό,τι θέλει λόγω της περιουσίας και της θέσης του. Όχι, δεν είναι η σύνοψη καινούριου βιβλίου για τις πρόσφατες εκλογές στις ΗΠΑ, αλλά το περιεχόμενο μιας από τις πιο επιδραστικές οπερατικές παραγωγές των τελευταίων 50 ετών: Οι «Γάμοι του Φίγκαρο» του Μότσαρτ σε σκηνοθεσία Πίτερ Σέλαρς παρουσιάστηκαν το 1988 στον 52ο όροφο του Trump Tower. Αυτό το κατεξοχήν σύμβολο ισχύος, σπατάλης και πλούτου, επιλέχθηκε ως το ιδανικό σκηνικό για μια όπερα που ιχνηλατεί την ταξική ανισότητα.

Ο Τrump Tower έχει αποκτήσει, φυσικά , πολύ διαφορετικό νόημα το τελευταίο διάστημα: Από εκεί το 2015 ο Ντόναλντ Τραμπ καβάλησε το ασανσέρ που τον εκτόξευσε στην ανορθόδοξη προεδρική του νίκη. Απέξω έγιναν οι συγκεντρώσεις εναντία στην υποψηφιότητα του. Στα σαλόνια του εσχάτως συνωστίζονται πολιτικοί που ζητάνε μια θέση.

Peter Sellars

Πίτερ Σέλαρς

Στη συνέντευξή του στους Νew York Times και τον δημοσιογράφο Μάικλ Κούπερ, ο Πίτερ Σέλαρς μιλάει για την απόφασή του να τοποθετήσει τους «Γάμους» στον Trump Τower, μια κίνηση που σήμερα φαίνεται παράδοξα προφητική. Το λιμπρέτο των «Γάμων», βασισμένο σε θεατρικό έργο του Μπωμαρσέ, έχει ως αφετηρία  την επιθυμία του Κόμη Αλμαβίβα να διεκδικήσει το φεουδαρχικό του δικαίωμα και να αναγκάσει την υπηρέτριά του να κάνουν έρωτα την πρώτη νύχτα του γάμου της. Παρακολουθώντας σε μαγνητοσκόπηση την παράσταση του ’88 μετά τα αποτελέσματα των εκλογών του 2016, είναι δύσκολο να μην σκεφτεί κανείς τα ηχητικά ντοκουμέντα του φετινού Οκτωβρίου, όπου ο Ντόναλντ Τραμπ κόμπαζε για τον χυδαίο τρόπο που προσεγγίζει ερωτικά τις γυναίκες και τις εξαναγκάζει να έχουν σεξουαλικές σχέσεις  εξαιτίας της διασημότητας του — αλλά και για τις περιπτώσεις που έχει κατηγορηθεί για σεξουαλική παρενόχληση. (Ο ίδιος αργότερα αρνήθηκε τις κατηγορίες και απολογήθηκε για τα σχόλια του).

Μιλήστε μας για την απόφαση σας να τοποθετήσετε τους « Γάμους του Φίγκαρο» στον Trump Tower

Ο Trump Tower αποτελούσε και τότε, στα χρόνια του Ρήγκαν, το σύμβολο του νέου φεουδαλισμού. Ο Μότσαρτ θεωρεί πως ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία αυτής της όπερας—που προμηνύει τη Γαλλική επανάσταση— είναι η πίστη στη δημοκρατία και στην ισονομία και η διεκδίκησή τους στην καθημερινή ζωή. Ο σύνθετης κάνει την γενναία και συγκλονιστική χειρονομία να χρησιμοποιήσει ως ίσους ανθρώπους όλων των τάξεων στα φωνητικά σύνολα του έργου (τρίο, κουαρτέτι, σεξτέτι κτλ), όπου η μουσική μοιράζεται ισότιμα σε άτομα διαφορετικής κοινωνικής προέλευσης. Η ανθρωπιά  και η ποιότητά τους εκπροσωπείται ακριβοδίκαια – και, φυσικά, οι λάθος επιλογές δεν αποτελούν «προνόμιο» των πληβείων.

Trump Properties In New York City Draw Increased Scrutiny As He Embarks On Presidential Run

Το σκηνικό του Τrump Tower επιλέχθηκε προκειμένου να εστιαστεί το ενδιαφέρον στην οικονομική ανισότητα.  Αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε η καμπάνια του Τραμπ, με τη δημοσιοποίηση της κασέτας,  ήταν σχεδόν σα να επανήλθε στη συζήτηση το φεουδαρχικό δικαίωμα για την πρώτη γαμήλια νύχτα.

Τι «σχεδόν», κανονικότατα επανήλθε στη συζήτηση. Αυτά που λέει ο Τραμπ και καταγράφηκαν στην κασέτα ήταν 100 % πάνω σε αυτή τη λογική. Αυτά τα πράγματα δεν είναι καινούρια. Γι’ αυτό μας συγκλονίζει όταν καθρεφτιζόμαστε σε μια μαγική στιγμή του 18ου αιώνα,  όπου  μεγαλοφυείς καλλιτέχνες είχαν τις υψηλότερες προσδοκίες από την κοινωνία και την ανθρωπότητα.

Στην εποχή του Μότσαρτ, ο πλούτος της αριστοκρατίας σήμαινε και τεράστια πολιτική δύναμη. Φανταζόσαστε ποτέ ότι ο Trump Tower θα γινόταν σύμβολο πολιτικής ισχύος;

Αν θέλει κανείς να δει το μέλλον, αρκεί να κοιτάξει το παρόν. Το μέλλον είναι οι σπόροι που φυτεύουμε αυτή τη στιγμή. Κι εκείνοι θα γίνουν δέντρα, με το κατάλληλο πότισμα και πολύ φως. Το θέμα είναι τί επιλέγουμε να ποτίσουμε,  και η πραγματικότητα που ζούμε είναι οι σπόροι της περιόδου Ρηγκαν, κι αυτούς εξακολουθούμε να φροντίζουμε.

Η συγκεκριμένη όπερα δεν τελειώνει, παραδόξως, με μια μεγάλη ταξική σύγκρουση αλλά με μια απίστευτη χειρονομία συγχώρεσης.  Το ίδιο το τέρας —στην περίπτωση των «Γάμων» ο Κόμης, που νιώθει ότι μπορεί να εκμεταλλεύεται τους πάντες  και να παρενοχλεί τις γυναίκες χωρίς καμμιά αιδώ— όχι μόνο αλλάζει και συνειδητοποιεί τα λάθη του, αλλά εν τέλει συγχωρείται.  Όλοι μεταμορφώνονται και ωριμάζουν, ξεπερνώντας την κοινωνική παράλυση που έφερε η πτώση του παλαιού καθεστώτος.

Ο Μότσαρτ ανοίγει το δρόμο του ουμανισμού, της ανοχής,  της συγχώρεσης, μακριά από τη ρητορική της βίας, που παραμένει ακόμα κυρίαρχη για πολλές κοινωνικές ομάδες. Το  έργο αποτελεί ένα απίστευτο τεκμήριο της ιστορίας της ανθρωπότητας. Μεσούσης της περιόδου Ρήγκαν, όταν η κοινωνική ανισότητα είχε πάρει δραματικές διαστάσεις, ήταν εξαιρετικά επείγον να χρησιμοποιήσουμε το διεισδυτικό βλέμμα και το όραμα του Μότσαρτ για να καταδείξουμε σε τι μπορεί να μεταλλαχθεί το άτομο και η κοινωνία.

Ελπίζετε σε συνειδητοποίηση, αλλαγή, συγχώρεση στην πραγματική ζωή;

Πιστεύω πως, όταν τα πράγματα φτάνουν στα άκρα, δεν μπορείς να τα εξωθείς άλλο σε αυτή την κατεύθυνση. Και ο Ντόναλντ Τραμπ δεν κέρδισε τα πάντα: η χώρα παραμένει βαθύτατα διασπασμένη. Πως ξεπερνάμε λοιπόν τη διάσπαση, χωρίς να δαιμονοποιούμε την άλλη πλευρά; Πόσο καθαρά ακούμε ότι τραγουδάμε σε ανσάμπλ και όχι σόλο; Αυτή την πανέμορφη και γενναιόδωρη σκέψη προσπάθησε να φωτίσει ο Μότσαρτ, σε μια στιγμή της ιστορίας που δεν υπήρχαν παραδείγματα δημοκρατικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη.  Προσπάθησε λοιπόν να τα κατασκευάσει σκηνικά, χρησιμοποιώντας μια μουσική γλώσσα που θα επέτρεπε στους ανθρώπους να ακούν ο ένας τον άλλον αλλά και να συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να τραγουδούν μαζί, σε αρμονία. Η αρμονία δεν επιτυγχάνεται παπαγαλίζοντας, διακόπτοντας η επαναλαμβάνοντας τις νότες του άλλου . Αντιθέτως, η μίξη διαφορετικών μουσικών φθόγγων δημιουργεί τη συγχορδία.  Οπότε δεν χρειάζεται να τραγουδάμε όλοι το ίδιο, αλλά σε αρμονία, με τη διαφορετικότητα του καθενός ορατή και ανέπαφη.

Oι πρόσφατες εκλογές σας έδωσαν ιδέες για νέα έργα;

Θα τα δείτε όλα στη νέα όπερα του Τζον Ανταμς!

Πηγή: The New York Times

xvm44faa6be-7990-11e6-9ef5-d234889e3a0a

dimartblog

Τραμπ – Λεπέν: τα νόθα παιδιά του Ομπάμα και του Oλάντ

Σχολιάστε

Μαρίν Λεπέν

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Εχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την ημέρα που οι Γάλλοι άρχισαν να διαβάζουν συγκλονισμένοι το κόμικς «La Présidente» (Η πρόεδρος) των Φρανσουά Ντουρπέρ και Φαρίντ Μπουντζελάλ.

Σε ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της λεγόμενης πολιτικής φαντασίας (κατά την επιστημονική φαντασία) το κόμικς προσπαθούσε να προβλέψει τι θα συμβεί εάν το μεταφασιστικό κόμμα της Μαρίν Λεπέν κερδίσει τις εκλογές και η ίδια αρχίσει να επιβάλλει το ρατσιστικό πρόγραμμα του Εθνικού Μετώπου.

Μέχρι στιγμής οι δημιουργοί του «La Présidente» έχουν πέσει έξω σε σειρά παράλληλων προβλέψεών τους: η Χίλαρι Κλίντον δεν έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Ολάντ δεν θα είναι ο αντίπαλος της Λεπέν στις προεδρικές εκλογές και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν αντικαταστάθηκε μέσα σε δύο χρόνια από την Ακρα Δεξιά, λόγω της επιμονής του Τσίπρα να διατηρήσει τη χώρα στην ευρωζώνη. Περισσότερα

Ο πόλεμος των… άσπρων

Σχολιάστε

INFOWAR

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου Star Wars: Rogue One, ορισμένοι από τους πλέον «ψεκασμένους», ακροδεξιούς ψηφοφόρους του Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησαν μποϊκοτάζ της ταινίας υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για φεμινιστική, πολυπολιτισμική προπαγάνδα που στρέφεται εναντίον του νέου προέδρου. Το πρόβλημα είναι ότι κατά μία έννοια δεν είχαν και απόλυτα άδικο

Ετσι λοιπόν πεθαίνει η ελευθερία. Με ένα θυελλώδες χειροκρότημα Star Wars Επεισόδιο III: Η εκδίκηση των Σιθ

Ολα ξεκίνησαν τον Νοέμβριο όταν ο Κρις Γουέιτζ, ένας εκ των σεναριογράφων της ταινίας, έστειλε στο twitter το παρακάτω μήνυμα: «Μην ξεχνάτε ότι η Αυτοκρατορία είναι μια οργάνωση της λευκής ανωτερότητας». «Η οποία» συμπλήρωσε αμέσως ο Βρετανός συγγραφέας Γκάρι Γουίτα «έχει απέναντί της μια πολυπολιτισμική ομάδα με επικεφαλής μια γενναία γυναίκα».

Οπως ήταν αναμενόμενο, μέσα στη μετεκλογική πολιτική πόλωση που ακολούθησε τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ αρκετοί υποστήριξαν ότι το νέο Star Wars εμπεριέχει νύξεις εναντίον του νέου προέδρου. Περισσότερα

Γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ θα σώσει τη δημοκρατία

Σχολιάστε

img_0850-0

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, κι αυτό είναι κάτι για το οποίο η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να υπερηφανεύεται.

Καθόλη τη διάρκεια της αμερικανικής προεκλογικής περιόδου πίστευα ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα αποτελούσε το δώρο της Ευρώπης στις ΗΠΑ για την κρίση του 2008 και τη φούσκα της Γουολ Στριτ που πέρασε τον Ατλαντικό.

Μπορεί η Ευρώπη να είναι η μήτρα του φασισμού και να έκαιγε ανθρώπους σε φούρνους πριν από 70 μόλις χρόνια, όμως οι ΗΠΑ είναι οι γονείς του Νεοφιλελευθερισμού που βομβάρδιζε προέδρους στα κοινοβούλια τους κι έριχνε το ένα μετά το άλλο τα αεροσκάφη τους σε διάφορες βουνοκορφές της λατινικής Αμερικής. Περισσότερα

ΗΠΑ: Η επερχόμενη έκρηξη του κοινωνικού ηφαιστείου

1 σχόλιο

Του Γιώργου Μητραλιά

Όταν στις 14 του περασμένου Αυγούστου διαπιστώναμε την «κατάρρευση του αμερικανικού δικομματισμού» (1) σχεδόν κανένας δεν φάνηκε να παίρνει στα σοβαρά αυτή τη διαπίστωση και τις κατακλυσμικές πλανητικές συνέπειές της. Σήμερα, δηλαδή μόλις δυο μήνες αργότερα και λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου, όχι μόνο αυτή η κατάρρευση βγάζει κυριολεκτικά μάτια, αλλά και μπορούμε πια άνετα να διαπιστώσουμε κάτι πολύ πιο σοβαρό και… πολλά υποσχόμενο: την χωρίς προηγούμενο –τουλάχιστον από την εποχή του μεγάλου κραχ του 1929-  πολιτική αλλά και κοινωνική κρίση της βορειοαμερικανικής (αστικής) δημοκρατίας, που θα μπορούσε να οδηγήσει προσεχώς  σε κοινωνικές εκρήξεις και πολιτικές ανατροπές ιστορικών διαστάσεων!

Και ιδού εντελώς συνοπτικά για τι πρόκειται. Από πρώτη άποψη, γινόμαστε εδώ και πολλούς μήνες μάρτυρες του φαινομένου της απόρριψης των δυο προεδρικών υποψηφίων από τη μεγάλη πλειοψηφία των συμπατριωτών τους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δηλώνουν ότι θα τους ψηφίσουν με μισή καρδιά ή ακόμα και των ηγετικών στελεχών των δυο κομμάτων τους! Αν και αυτό το «φαινόμενο» είναι περίπου μοναδικό στην ιστορία, ωστόσο δεν περιγράφει όλη την σημερινή βορειοαμερικανική πραγματικότητα, που  είναι ακόμα χειρότερη. Περισσότερα

Διακινητές συκοφαντιών

Σχολιάστε

korovesis2

του Περικλή Κοροβέση

Το έμεσμα που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο και το αναπαρήγαγαν και κάποιες λεγόμενες σοβαρές εφημερίδες σχετικά με την τραγωδία της Αίγινας δεν είναι το καπρίτσιο κάποιων κακόβουλων ανθρώπων, αλλά μια σχολή «δημοσιογραφίας» που εμπορεύεται συνειδητά το ψεύδος και τη συκοφαντία.

Και δεν είναι τυχαίο πως αυτή η αρχαία λέξη διατήρησε την ίδια σημασία ανά τους αιώνες. Φαίνεται, αυτό το επάγγελμα ουδέποτε γνώρισε ανεργία.

Στο δημοφιλές κανάλι του Ντόναλντ Τραμπ, του υποψήφιου των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία των ΗΠΑ, το σύνολο των προγραμμάτων που μεταδίδεται είναι κατά 80% κατασκευασμένα ψέματα που πάντοτε επιδιώκουν κάτι. Κατά κανόνα, τη διαβολή του αντιπάλου με όλα τα μέσα. Περισσότερα

Ο Ντόναλντ Τραμπ προκαλεί την Χίλαρι Κλίντον να τις βγάλουν έξω να τις μετρήσουν

Σχολιάστε

donald-trump

Κορυφώνεται η πολιτική αντιπαράθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αφού ο υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων Ντόναλντ Τραμπ είπε πως τα δάχτυλα του χεριού του δεν είναι μικρά, όπως δεν είναι και το τσουτσούνι του.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε πως τα δάχτυλά του δεν είναι μικρά και πως τα πιο κοντά δάχτυλα στον κόσμο ανήκουν σε έναν Έλληνα, τον Μπάμπη Παπαδημητρίου, χαρίζοντας ακόμα μια πρωτιά στη χώρα μας.

Επίσης, ο Ντόναλντ Τραμπ είπε πως δεν πρέπει να συνδέεται το μέγεθος των δαχτύλων με το μέγεθος του πουλιού, γιατί αν ίσχυε αυτό, ο Αντετοκούνμπο θα έπρεπε να την πατάει ή να την δένει γύρω από τη μέση του, για να μην σκοντάφτει και να μπορεί να καρφώνει με άνεση στον αιφνιδιασμό. Περισσότερα

Γιατί θα ψηφίσω τον Ντόναλντ Τραμπ

Σχολιάστε

Donald-Trump

Από την ημέρα που μετανάστευσα στις ΗΠΑ, η μόνη μου σκέψη είναι πως πρέπει να γίνει πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ. Πιστεύω πως η ανάδειξη του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ θα βοηθήσει την ανθρωπότητα να προχωρήσει.

Ευτυχώς, έχω και την αμερικανική υπηκοότητα -με είχε βοηθήσει να πάρω την αμερικανική υπηκοότητα το αφεντικό μου, ο Τζορτζ ο Σόρος-, οπότε θα ψηφίσω τον Τραμπ στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Θα ψηφίσω τον Ντόναλντ Τραμπ γιατί γαμάει. Περισσότερα

Older Entries