Home

Γιαγιά, βγήκαμε στις αγορές!

Leave a comment

0320c-dragon2bperspective

Λεφτά από τις αγορές παίρναμε για πολλά χρόνια. Για πάρα πολλά χρόνια σε πάρα πολλές δόσεις. Μετά, ξεκόψαμε για λίγο και για τη δόση μας επιφορτίστηκε μια ομάδα τρελογιατρών που μας κούραρε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Κι αφού η τρόικα έκανε τη χώρα ένα απέραντο φρενοκομείο, η καλή μας η Νονά από το Βερολίνο έρχεται να μας πάρει από το χέρι και να μας βγάλει βόλτα στις αγορές για να ψωνίσουμε ξανά ναρκωτικά από το πρώτο ράφι. 

Σήμερα, είμαστε επιτέλους ελεύθεροι να δανειστούμε με το υψηλότερο επιτόκιο της Ευρώπης. Δανειζόμαστε με 5% αντί για το ισχύον 1,5% που θα μπορούσαν να μας εξασφαλίσουν οι καλοί μας φίλοι. Που δεν είναι βάρβαροι για τον πιστό υπηρέτη των βαρβάρων, Βαγγέλη Βενιζέλο. More

Η κούνια που τους κούναγε…

Leave a comment

Απέραντη θλίψη κυριεύει την ψυχή μου, σαν βλέπω τον Ελληνικό λαό να αντιμετωπίζεται σαν μωρό. Σαν μωρό γκρινιάρικο, από γονείς θετούς, απάνθρωπους, που το κακοποιούν συστηματικά.

Όταν δεν του πατάνε τις φωνές, όταν δεν το καίνε με το σίδερο, όταν δεν σβήνουν αποτσίγαρα στο κορμάκι του, όταν δεν το κτυπούν με το στειλιάρι, όταν… όταν…, τότε το νανουρίζουν για να μην κλαίει. Το φλομώνουν στα παραμύθια και του τάζουν. «Θα σου πάρω εκείνο, θα σου πάρω το άλλο…» «Πότε;» ρωτάει αυτό, που δεν καταλαβαίνει από χρόνο. «Αύριο», του απαντάνε. Αυτό πεινάει, όμως, κι έτσι αρχίζει πάλι να ουρλιάζει. Και να ’σου πάλι κούνημα η κούνια.

Το μωρό μας πνίγεται. Τι λέμε στο μωρό, όταν πνίγεται; Λέμε: «ο νονός!» «Ο νονός, ο νονός!» Δηλαδή, εν προκειμένω «η νονά!», γιατί στις μέρες μας, βλέπετε, έχουμε νονά, όχι νονό. Εξ ου και την απεκάλεσα «Δόνα Κορλεόνε», αν θυμάστε.

Τώρα που το μωρό πνίγεται και πλαντάζει, φωνάζουμε «η νονά, η νονά!» Καλού-κακού, όμως, σηκώνουμε και τα κάγκελα στην κούνια. Μην πέσει και χτυπήσει…

Μη βρέξει και μη στάξει το ’χουμε, μπας και βρούμε κανέναν να το πάρει, πριν μεγαλώσει και γίνει αληθινό βάσανο.

Η κούνια που τους κούναγε…

πηγή : sotosblog