Home

Οικολογία | Φιλελευθερισμός και νεοφιλελευθερισμός

Leave a comment

Του Αντώνη Μπρούμα

Η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία είναι η ιδεολογία της άρσης κάθε εμποδίου στην ασυδοσία του κεφαλαίου και της μετατροπής κάθε κοινωνικής σχέσης σε σχέση ανταλλαγής στα πρότυπα της εμπορευματικής αγοράς.

Οι οικολογικές παραφυάδες του φιλελευθερισμού παράγουν στην καλύτερη ηθικούς κώδικες προσωπικής κατανάλωσης σε έναν καταρρέοντα κόσμο και στη χειρότερη χρηματιστήρια ρύπων, δασών, εθνικών δρυμών και ζώων υπό εξαφάνιση.

Οι απαρχές της εκκινούν στον Β’ Παγκόσμιο με την Αυστριακή Οικονομική Σχολή και την Mont Pelerin Society ως απάντηση στον μαρξισμό.

Η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία γίνεται mainstream τη δεκαετία του ’70 με την οικονομική αποτυχία του Σοσιαλδημοκρατικού μοντέλου στη Δύση με όχημα τις οικονομικές σχολές του Σικάγο και της Βιρτζίνια. More

Η Αργεντινή του Μάκρι: To νέο πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού

Leave a comment

Του Κλαούντιο Κάτζ

Μετάφραση: Afterwords

Τελικώς ο περονισμός έχασε την προεδρία, αρκετές επαρχίες και το προπύργιο του Μπούενος Άιρες, αλλά ο Μαουρίσιο Μάκρι κέρδισε με μόνο τρείς μονάδες διαφορά. Με αυτό το περιορισμένο περιθώριο ελιγμών ο δεξιός συνασπισμός του οποίου ηγείται, Να Αλλάξουμε (Cambiemos1), θα έχει λίγα εφόδια για να εφαρμόσει την αναπροσαρμογεί που επιδιώκει. Θα απαιτηθεί πολύ πυγμή για να προσδιοριστεί ο αντίκτυπος που θα ακολουθήσει την υπότιμηση.

Η PRO ήδη όρισε ένα υπουργικό συμβούλιο αποτελούμενο από διευθυντικά στελέχη με στόχο τη διεύθυνση του Κράτους σαν να ήταν απλώς μια καπιταλιστική επιχείρηση. Οι άνθρωποί τους υφαίνουν με γρήγορους ρυθμούς συμμαχίες προκειμένου να διασφαλίσουν τον έλεγχο τόσο του Κοινοβουλίου όσο και της Δικαιοσύνης. Ο νέος πρόεδρος υποσχέθηκε ανάπτυξη, δουλειές και καλύτερους μισθούς κάτι ελάχιστα συμβατό με τις κλασσικές πολιτικές του νεοφιλελεύθερου shock. Η επέκταση της κατανάλωσης που σημειώθηκε στα τελευταία χρόνια του Κιρχνερισμού καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την περιοριστική πολιτική που σχεδίαζαν οι άνθρωποι των αγορών που κατέλαβαν τα υπουργεία. More

Μάθημα Πολιτικής Αγωγής

Leave a comment

Του Κώστα Λουλουδάκη

«Ολόκληρο το ημισφαίριο μας ανήκει, εκ των πραγμάτων, όπως μας ανήκει και ηθικά, λόγω της υπεροχής της φυλής μας»

William Howard Taft: 27ος (1909-1913), πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Λατινική Αμερική στο σύνολο της καταλαμβάνει έναν ιδιαίτερο χώρο στην Ιστορία. Υπήρξε προνομιακός χώρος στρατιωτικών, οικονομικών και πολιτικών επεμβάσεων. Από τη διακήρυξη του δόγματος Μονρόε το 1823, το νότιο ημισφαίριο της Αμερικής έχει υποστεί περισσότερο ίσως από κάθε άλλη περιοχή του κόσμου τη χειρότερη μορφή κυριαρχίας από το μεγάλο χωροφύλακα της Γης.

«Την οικονομική υπερεκμετάλλευση των χωρών της Λατινικής Αμερικής που επέφερε την καταστροφή, την ανέλαβαν και τη συνεχίζουν κάθε λογής αμερικανικοί οργανισμοί, κρατικές και υπερεθνικές εταιρείες, αλλά και παρακρατικές υπηρεσίες. 

Βασανιστήρια, φυλακίσεις, εξορίες, εξαφανίσεις, δολοφονίες διαπράττονταν  στις χώρες αυτές ή στο όνομα της ανάπτυξης ή στο όνομα της αντιμετώπισης της «χειρότερης μορφής παθολογικής νόσου», του κομμουνισμού. More

Διαφήμιση: Το Ταμιευτήριο του Πλούτου

Leave a comment

Tου Κώστα Λουλουδάκη

Ο καπιταλισμός προστάζει και επιβάλει έναν ολοκληρωτισμό υποχρεωτικό για όλους: Καταναλώστε!

Και ενώ η εντολή είναι υποχρεωτική για όλους, ταυτόχρονα είναι και ανέφικτη για την πλειοψηφία των πολιτών λόγω της ένδειας και της σκληρής οικονομικής ανισότητας.
Όμως, όποιος δεν καταναλώνει, δεν υπάρχει.

Στο βασίλειο της αγοράς πρέπει να έχεις αυτοκίνητο μάρκας, παπούτσια μάρκας, αρώματα μάρκας, ρούχα μάρκας, τηλέφωνο iPhone Apple, να καταναλώνεις την βιομηχανία κουλτούρας της Lady Gaga και του φιλάνθρωπου Σάκη, να τρως fast food: Goody’s ή McDonald’s, να πίνεις Coca Cola και Fanta, καφέ από τα Starbucks (στην Ελλάδα  λειτουργούν υπό την ομπρέλα της Marinopoulos Holding SARL, που εδρεύει στο φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου), και να καταναλώνεις χάπια- συμπληρώματα της Health Aid: για καλή «υγεία» και «σφριγηλό σώμα», Vitabiotics: για αιώνια «ομορφιά» και «νεότητα», Power Health: για καταπολέμηση των πόνων του σώματος και της κυτταρίτιδας, για «αδυνάτισμα»  χάπια της Lamberts, και για «ευεξία», για «ενέργεια» και «τόνωση» να προτιμήσεις ΤΟΝΟΤΙL με 4 αμινοξέα…

Και είναι τρομακτικό το γεγονός, πως πολλοί άνθρωποι σε κάθε μέρος του «πολιτισμένου» κόσμου έχουν τις ίδιες καταναλωτικές συνήθειες και τις ίδιες εμφυτευμένες επιθυμίες. Πρόκειται για μια διάχυτη και άκρως αποτελεσματική οικοδόμηση διεθνώς μιας ενιαίας και μονοδιάστατης σκέψης στην θεώρηση της κοινωνικής πραγματικότητας. More

Το κόκκινο λάβαρο του «θατσερισμού»

Leave a comment

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Αν κάποιος επιχειρούσε να ορίσει πολιτικά την έννοια της σοσιαλδημοκρατίας, μάλλον, θα θυμόταν εκείνο το παλιό αστείο: Η σοσιαλδημοκρατία είναι σαν το ραπανάκι. Κόκκινη απ’ έξω, άσπρη από μέσα και πάντα δίπλα στο ψητό…

Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στις 10 Απριλίου 1947, στο Mont Pelerin της Ελβετίας , ιδρύθηκε, καθ’ υπόδειξη της Credit Suisse, η «Mont Pelerin Society». Στη συνάντηση που έλαβε χώρα παρευρέθησαν τριάντα εννέα καθηγητές πανεπιστημίου έπειτα από πρόσκληση του Φρίντριχ Χάγιεκ προκειμένου να θέσουν τις βάσεις του νεοφιλελεύθερου δόγματος.

Ποιες ήταν αυτές; More

Αργεντινή: Τάνγκο πάνω στα (νεοφιλελεύθερα) αποκαΐδια

Leave a comment

Του Δημήτρη Κούλαλη

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

Πριν μερικές μέρες, κατά τη διάρκεια μεγαλειώδους διαδήλωσης- εν μέσω γενικής απεργίας-, ξέσπασαν άγρια επεισόδια στους δρόμους του Μπουένος Άιρες. Χιλιάδες πολίτες, οι οποίοι διαμαρτύρονταν ενάντια στα νέα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης του κεντροδεξιού Μ. Μάκρι , συγκρούστηκαν με την αστυνομία.

Φυσικά, τα σιτιζόμενα από τις πολυεθνικές και το κράτος, «κεντρώα» ΜΜΕ, τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα, δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με το θέμα, αφού οι ταραχές εναντίον του  «δικτάτορα» (σοσιαλδημοκράτη) Μαδούρο πουλάνε περισσότερο.

Οι νέες κινητοποιήσεις αποτελούν συνέχεια των διαδηλώσεων των τελευταίων μηνών, καθώς προωθείται το πάγωμα μισθών ή και αυξήσεις έως 20% που ουσιαστικά, όμως, θα αδειάσουν το πορτοφόλι των φτωχών οικογενειών, εφόσον ο πληθωρισμός στη χώρα, μόνο πέρυσι, άγγιξε το 40%. Ο ίδιος ο Μάκρι, ο οποίος στην προμετωπίδα των συνθημάτων  του είχε τη μείωση του εργασιακού κόστους, την ελαστικοποίηση των όρων εργασίας, το «άνοιγμα» της αγοράς και, φυσικά, τις απολύσεις στο Δημόσιο, έχει κυνικά παραδεχτεί ότι ο πληθωρισμός είναι ένας «φόρος που πάντα πληρώνεται από αυτούς που έχουν τα λιγότερα». More

Η ψευδής θεολογία των ιδιωτικοποιήσεων

Leave a comment

Του Γιάννη Στάμου

Διαβάζω σήμερα ένα άρθρο της Εβελίνας Χατζηδάκη στον Αγώνα της Κρήτης για το ξεπούλημα των 14 περιφερειακών αεροδρομίων. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 13 Μαρτίου και τιτλοφορείται χαρακτηριστικά «Το ξεπούλημα των αεροδρομίων στη Fraport είναι σα να πηγαίνεις σε κατάστημα και να σε πληρώνει ο καταστηματάρχης για να αγοράσεις πράγματα». Σύμφωνα με το κείμενο:

«Είναι τα κερδοφόρα αεροδρόμια τα οποία ξεπουλάει και μάλιστα σε τιμή πολύ κάτω της πραγματικής αξίας τους η χώρα αυτή που θα είχε τόση ανάγκη και από την παραμικρή πηγή εσόδων. Τα υπόλοιπα αεροδρόμια που δεν είναι κερδοφόρα και επιχορηγούνται παραμένουν στο ελληνικό δημόσιο. Κι αυτό γιατί οι δανειστές που στις εξωφρενικά παράλογες απαιτήσεις τους την παραμικρή αντίσταση δεν φέρνουν οι «εκπρόσωποί» μας απαιτούν ιδιωτικοποιήσεις. Και λίγο τους ενδιαφέρει ότι το συγκεκριμένο ξεπούλημα δεν είναι καν ιδιωτικοποίηση αφού η Fraport είναι γερμανική κρατική εταιρεία. Τα κέρδη από τα αεροδρόμια απλά δεν θα πηγαίνουν στα ελληνικά κρατικά ταμεία αλλά στα γερμανικά.» More

MONOPOLY: Η ιστορία μιας «καινοτομίας»

Leave a comment

Του Γιάννη Γεράσιμου

Λένε πως τα παιχνίδια που παίζαμε όταν ήμασταν παιδιά συνέβαλαν σε ένα σημαντικό βαθμό στη διαμόρφωση του ψυχισμού μας εξακολουθώντας να μας επηρεάζουν και στα μετέπειτα βήματα μας στον κόσμο των ενηλίκων.

Ένα από τα πιο δημοφιλή παιδικά παιχνίδια στη σύγχρονη ιστορία που κατάφεραν να αποκτήσουν παγκόσμια απήχηση και να αποτελέσουν μέρος του ελεύθερου χρόνου εκατομμυρίων παιδιών ανά τον κόσμο είναι και αυτό της Monopoly, το οποίο αποτελεί μια προσομοίωση του τρόπου που λειτουργεί η αγορά και ο καπιταλισμός στον κόσμο των ενηλίκων μαθαίνοντας μας ήδη από τα παιδικά μας χρόνια να αγαπάμε το ρίσκο και τον ανταγωνισμό και να είμαστε αδίστακτοι για να κατακτήσουμε μέσω της ανάπτυξης των κατάλληλων στρατηγικών δεξιοτήτων τη συσσώρευση μιας αμέτρητης περιουσίας σε μετρητά και ακίνητα σε βάρος των αντίπαλων παικτών. Εξάλλου, οι ίδιες οι απαρχές της ανακάλυψης του εν λόγω παιχνιδιού σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή της ιστορίας αποτελούν την ιστορία της εισαγωγής μιας καινοτομίας ενός δραστήριου και πολυμήχανου νέου επιχειρηματία, του Charles Darrow, στα μέσα του 1920 που έμελλε να τον βγάλει από τις συνθήκες φτώχειας στις οποίες ζούσε μέχρι τότε και να εξασφαλίσει γι’ αυτόν και για την οικογένεια του μια μεγάλη περιουσία. Με αυτό τον τρόπο η ανακάλυψη του παιχνιδιού της Monopoly και η προώθηση του στην αγορά κατέστη σύμβολο της επιχειρηματικότητας και της εισαγωγής νέων καινοτόμων ιδεών και προϊόντων στην αγορά. More

Όποιος δεν προσαρμόζεται…

Leave a comment

Του Κώστα Λιανίδη

Mε αφορμή τις ανεκδιήγητες μπαρούφες που είπε πάλι ο Σαμαράς, να πω κατ αρχήν οτι τον κοινωνικό δαρβινισμό, την αντίληψη δηλαδή οτι σε μια κοινωνία ο ισχυρός οργανισμός προσαρμόζεται και ο αδύναμος πεθαίνει (και οτι αυτό είναι “φυσικό”) την ασπάζονται μονάχα δύο κατηγορίες ανθρώπων: οι φασίστες και οι νεοφιλελεύθεροι.

Βέβαια, επειδή ο βιολογικός φασισμός απο τον οικονομικό δε βρίσκονται και πολύ μακριά όσον αφορά την ουσία, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που κάνουν overlap και δε μπορείς να τους ξεχωρίσεις όπως συμβαίνει στην περίπτωση του πρωθυπουργού και αρκετών φίλων του, πρώην και νυν υπουργών.

More

Free (press) νεοφιλελευθερισμός και λαϊφστάιλ: Με αφορμή την Athens Voice

1 Comment

geros

Του Τάκη Γέρου

Το 2004 ο Νικόλας Σεβαστάκης είχε συμπεριλάβει στην Κοινότοπη χώρα μια υποδειγματική κριτική του περιοδικού ΚΛΙΚ και τουλαϊφτάιλ ως έκφραση του νέου φαντασιακού της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτισμικής ηγεμονίας των νέων αστικών μεσοστρωμάτων.[1] Δέκα χρόνια μετά, έχω την αίσθηση ότι ένας τέτοιος θεωρητικός προσανατολισμός δεν έχει ευδοκιμήσει ιδιαίτερα στο πλαίσιο της αριστερής κριτικής, που τείνει να υποτιμά το λαϊφστάιλ ως πεδίο συγκρότησης ταυτοτήτων, αξιών, ιδεολογιών και τρόπων ζωής. Εάν όμως όλη η «μεταμοντέρνα τσογλανιά» της δεκαετίας του 1990 (για να δανειστώ μια γλαφυρή έκφραση του Νίκου Ξυδάκη) συμπυκνώθηκε συμβολικά στο περιοδικό ΚΛΙΚ, στις μέρες μας μια ανάλογη λειτουργία φαίνεται να επιτελείται –σε σημαντικό βαθμό και τουλάχιστον στην περιοχή της πρωτεύουσας– μέσα από τα έντυπα του λεγόμενου freepress. Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε από κοντά το ένα από τα δύο δημοφιλέστερα freepress, την εβδομαδιαία εφημερίδα AthensVoice (AV), το πρώτο έντυπο αυτού του είδους που εκδόθηκε στην Αθήνα και μάλλον το πιο εμβληματικό. More

Σαράντα σβέρκοι βοδινοί

2 Comments

549dfa53895c3908b16352e73edc2d26_L

Του antapoΚΡΙΤΗ

Το πιο εκνευριστικό με τους νεοφιλελεύθερους δεν είναι ότι συκοφαντούν το δημόσιο. Αλλά ότι την ίδια ώρα που το καθυβρίζουν, εξασφαλίζουν από αυτό παχυλούς μισθούς, -δεκαπλάσιους (ή πλέον) εικοσαπλάσιους- των κοινών θνητών. Και επειδή δεν τους αρκεί ο ένας μισθός σε ένα συμβούλιο ή σε μια επιτροπή προσφέρουν ταυτόχρονα τις “αντικρατικές” συμβουλές τους σε περισσότερες της μιας κρατικά έμμισθης θέσης.

Μοιάζουν με τον δημοσιογράφο σύζυγο της ιδιαιτέρας του αμαρτωλού υπουργού. Ξέρναγε χολή ενάντια στους δημόσιους υπάλληλους, αλλά η σύζυγός του βρέθηκε αποσπασμένη στο γραφείο του Παπακωνσταντίνου, με μισθό διπλάσιο από τους μέχρι πρότινος συναδέλφους της. Ο σύζυγος βυσσοδομούσε από την Καθημερινή εναντίον του Δημοσίου και η σύζυγος αποσπάσθηκε από το Δημόσιο στο γραφείο του Υπουργού, με παχυλή προσαύξηση του μισθού της. More