Φωτόπουλος Νίκος

Τα παιδιά της κρίσης, τα παιδιά της νέας φτώχειας, τα “αφανή” παιδιά των φαναριών ζουν δίπλα μας, κυκλοφορούν ανάμεσά μας, κατοικούν μέσα μας, σε κάθε σπίτι, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, σε κάθε χώρα. Tα παιδιά ενός “κατώτερου Θεού” όσο και να θέλουμε να τα αγνοούμε δεν είναι αόρατα

Εκτός από τις εικόνες και τις φωτογραφίες στα ΜΜΕ ή τις δια ζώσης εμπειρίες του καθενός μας, αποτυπώνονται σε μελαγχολικές στατιστικές, σε επίσημες μετρήσεις, σε ποσοτικούς δείκτες, υπενθυμίζοντας ακόμα και στους πιο αδιάφορους ή αδαείς πως η βαρβαρότητα της φτώχειας και της υλικής αποστέρησης, ως “κοινωνική κατασκευή”, ταυτοποιείται από την παιδική ηλικία των ανθρώπων.

Παρά τις όποιες μεθοδολογικές διαφοροποιήσεις ή ακόμα και ενστάσεις για τη μέτρηση της φτώχειας, το ζήτημα υπερβαίνει κάθε διάθεση μικροκομματικής ρητορικής. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξη ενός βασανιστικού προβλήματος που η οικονομική κρίση, η παρατεταμένη ύφεση, η συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών, οι πολιτικές λιτότητας, η αποδυνάμωση των θεσμών κοινωνικής πολιτικής, επιδείνωσαν σημαντικά την τελευταία δεκαετία. More