Home

«…Πιστεύουμε εις έναν Αλγόριθμο ισχυρό, παντογνώστη, παντοκράτορα»

Leave a comment

Του Γιάννη Αγγελάκη

Τεχνητή Νοημοσύνη και Αυτοματισμός (Μέρος Ζ’)

Το Westworld είναι μία τηλεοπτική σειρά που αγγίζει το θέμα της συνείδησης της μηχανής.

Σε μία απροσδιόριστη χρονολογία στο μέλλον, οι πλούσιοι άνθρωποι ταξιδεύουν στον υψηλής τεχνολογίας κόσμο του Westworld, ένα είδος θεματικού πάρκου που προσομοιάζει τον κόσμο της Άγριας Δύσης γεμάτο ανθρωπόμορφα ρομπότ, σχεδιασμένο από επιστήμονες και επιχειρηματίες για την ικανοποίηση και την ευχαρίστηση αυτών που έχουν το χρήμα για να πληρώσουν.

Οι πλούσιοι επισκέπτες φτάνουν στη χώρα του Westworld και οι ”κάτοικοι – ρομπότ” (που πιστεύουν ότι είναι άνθρωποι) καλωσορίζουν τους “newcomers”, με ελπίδες αλλά και φόβο για το ποιοι είναι οι καινούργιοι άνθρωποι που έρχονται στην πόλη τους.

Στον κόσμο του “Westworld”, οι πλούσιοι έχουν το δικαίωμα να πράξουν όπως το επιθυμούν, δίχως ηθικούς φραγμούς ή όρια σε αυτά που μπορούν να κάνουν. More

η ένοπλη παρέλαση : ρομπότ, εργασία, ιδεολογία

Leave a comment

…Το 1774 ο ιδιοφυής ελβετός ωρολογοποιός-μηχανοποιός Πιέρ Ζακέ Ντροζ (Jaquet Droz) παρουσίασε τρία εντυπωσιακά αυτόματα με ανθρώπινη μορφή (ανδροειδή αυτόματα): μία μουσικό, ένα παιδί σχεδιαστή και ένα παιδί γραφέα.
Τα τρία εντυπωσιακά αυτόματα ήταν το προϊόν και συνάμα το αποκορύφωμα μιας μακράς παράδοσης μηχανοποιίας. Η μουσικός μπορούσε να εκτελεί σε πληκτροφόρο όργανο πέντε δημοφιλή τότε μουσικά κομμάτια, αλλά και να αναπνέει, να κουνά το κεφάλι της και να υποκλίνεται με χάρη. Ο γραφιάς ήταν ακόμη πιο περίπλοκος, από μηχανολογική άποψη: βουτούσε τη φτερωτή πένα στο μελανοδοχείο, άπλωνε με το αριστερό χέρι το χαρτί και έγραφε καλλιγραφικά μικρές προτάσεις, αφήνοντας τα αναγκαία κενά ανάμεσα στις λέξεις…
(Σπύρος Μανουσέλης, άψυχα σώματα και ασώματες νοήσεις, “εφημερίδα των συντακτών”, 11 – 12 Φλεβάρη 2017)
Τα κουρδιστά (ανθρωποειδή) αυτόματα του Droz το 1774, όπως άλλωστε και τα υδραυλικά αυτόματα του Ήρωνα του Αλεξανδρέα (έζησε στην Αλεξάνδρεια λίγο πριν ή λίγο μετά την “γέννηση του Χριστού” – εφηύρε και μια ατμομηχανή…) δείχνουν πως είναι ένα πράγμα οι τεχνολογικές γνώσεις και εφευρέσεις και εντελώς διαφορετικό η παραγωγική αξιοποίησή τους, και μάλιστα σε μεγάλη κλίμακα. Τεχνολογικές γνώσεις και κατασκευές, σε πολλές περιπτώσεις εντυπωσιακά προχωρημένες, υπήρχαν σε διάφορες εποχές και σε διάφορους πολιτισμούς. Ήταν, όμως, μόνο ο καπιταλισμός που στηρίχτηκε στις μηχανές εξελίσσοντας τον έλεγχο της εργασίας και της δημιουργικότητας μέσα απ’ αυτές…

Στα μέρη μας το θέμα δεν είναι φλέγον. Μεγάλη ανεργία αλλά περιορισμένη (σε σχέση με άλλα μέρη) χρήση της πληροφορικής και των παραγώγων της στον δευτερογενή. Διεθνώς όμως είναι ένα απ’ τα αγαπημένα της δημαγωγίας. Η τεχνολογική ανεργία. Πολλά δημοσιεύματα και επιστημονικά πορίσματα, που εμφανίζονται με αξιοσημείωτη και αυξανόμενη ένταση τα τελευταία χρόνια κουνάνε προειδοποιητικά (δηλαδή απειλητικά) το δάκτυλο: “Τα ρομπότ απειλούν την εργασία”! Αν και τέτοιου είδους αγωνίες δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίζονται στην ιστορία γενικά – και στην ιστορία του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ειδικότερα – δημοσιογράφοι και ειδικοί (οικονομολόγοι, ιστορικοί, επιχειρηματίες…)  επιμένουν: “Αυτή την φορά ίσως τα πράγματα να εξελιχθούν διαφορετικά”: Η ολοένα και πιο ραγδαία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και των αυτοματισμών – λένε – κάνει υπολογίσιμη (κυριολεκτικά!) την πιθανότητα αυτοματοποίησης και αντικατάστασης από πληροφοριακές μηχανές ολοένα και περισσότερων μορφών εργασίας και ειδικοτήτων, που πιθανόν να είναι αδύνατον να αναπληρωθούν αρκετά γρήγορα με κάποιες νέες. More