Αρχική

Οταν το καθεστώς Σαμαρά μιμείται το καθεστώς Μεταξά – Απόλυση και επαναπρόσληψη των υπαλλήλων της Ραδιοφωνίας το 1939

Σχολιάστε

Αυτές τις μέρες, αναλάβαμε την υποχρέωση να γράψουμε ένα κείμενο για το ραδιόφωνο τον καιρό της Κατοχής, και ειδικά για τα γεγονότα την πρώτη μέρα της εισόδου των Γερμανών στην Αθήνα, μήπως απαντηθεί τελικά το ερώτημα πολλών, αν δηλαδή ο ραδιοσταθμός είχε σιγήσει ποτέ και το τι ακριβώς είχε συμβεί με την μετάδοση του σήματος, ειδικά σε τέτοιου είδους σημαδιακές ημέρες [Σ.Σ.: Φυσικά, οι αναγνώστες του ιστολογίου θα ενημερωθούν για την μικρή μας αυτή έρευνα].

Επάνω στην έρευνα που κάνουμε, καθώς ανοίξαμε πολλά βιβλία για να σχηματίσουμε τη μεγαλύτερη εικόνα, όπως κάνουμε συνήθως, ανοίξαμε και μια προπαγανδιστική έκδοση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και συγκεκριμένα του «Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού, Διεύθυνσις Λαϊκής Διαφωτίσεως» με τίτλο «Τέσσαρα χρόνια διακυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά Τόμος Δ’«, εκδόσεις 4ης Αυγούστου, Αθήνα, 1940, και στο κεφάλαιο «Η συντελεσθείσα υπό του Κράτους της 4ης Αυγούστου αναδημιουργία και εις την Ραδιοφωνίαν», πέσαμε επάνω σε μια εκπληκτική λεπτομέρεια, που θα ήταν κρίμα να μην την μοιραστούμε με τους επισκέπτες του ιστολογίου. Περισσότερα

Advertisements

Πώς φίλησα τον Μουσολίνι, τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού – 4 ( τελευταίο μέρος)

Σχολιάστε

1neb12a

Του Σπύρου Μαρκέτου

οικονομική και πολιτική κρίση, η κατασταλτική πολιτική των Φιλελευθέρων

Επιστρέφοντας στην ενεργό πολιτική, το 1928, ο Βενιζέλος είχε παρουσιάσει σαν φιλεργατική του πρωτοβουλία την ανάληψη από το κράτος διαιτητικού ρόλου στις εργατικές διαφορές κι έκανε ανοίγματα ακόμη και προς τους κομμουνιστές. Είδαμε προηγουμένως τις μεταρρυθμίσεις με τις οποίες προσπάθησε να ενσωματώσει την εργατική τάξη. Από την άλλη πλευρά, όμως, προσπαθώντας να συσπειρώσει την αστική τάξη, διακήρυξε προγραμματικά τη συστηματική οργάνωση της καταστολής. Μιλώντας στον λαό δεν άφησε περιθώριο αμφιβολιών: Περισσότερα

Πώς φίλησα τον Μουσολίνι, τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού – 3

Σχολιάστε

inde1`x

Του Σπύρου Μαρκέτου

οικονομική και πολιτική κρίση, οι αντιλήψεις του Βενιζέλου

Ο Βενιζέλος, μολονότι ποτέ δεν αμφισβήτησε εκ βάθρων τη φιλελεύθερη οικονομική θεωρία, ανήκε στην πτέρυγα των Φιλελευθέρων που υποστήριζε τη δραστήρια κρατική παρέμβαση στην οικονομία, με αποτέλεσμα να θεωρείται από αρκετούς αστούς επικίνδυνος για το κοινωνικό καθεστώς. Οι αντιλήψεις του στις αρχές τη τρίτης του πρωθυπουργίας συνοψίστηκαν σε μια ομιλία του προς τα μέλη της Φιλελεύθερης Νεολαίας – ένα κείμενο χαρακτηριστικό εκείνων των αισιόδοξων ημερών, προτού ξεσπάσουν η παγκόσμια οικονομική κρίση, η επίθεση της άκρας δεξιάς και η αναζωπύρωση των ευρωπαϊκών ανταγωνισμών. Βασική αντίληψη του, που τον διαφοροποιούσε ριζικά από το φασισμό, ήταν η κατηγορηματική απόρριψη του αλυτρωτισμού και του επεκτατισμού, καθώς και της πραγμάτωσης των εθνικών στόχων με πολέμους. Όπως το έθετε ο ίδιος, «Μια περίοδος της ελληνικής ιστορίας ετερματίσθη με τον παγκόσμιον πόλεμον. Μια νέα περίοδος αρχίζει μετ’ αυτόν». Η Ελλάδα έπρεπε ν’ αρκεστεί στα τότε της σύνορα και να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι δεν θα πετύχαινε ποτέ την «ολοκληρωτική εθνική αποκατάσταση». Αλληλένδετη μ’ αυτή την αντίληψη ήταν η απόρριψη του πολέμου: «Η ανθρωπότης έφθασε εις ένα σημείον όπου είνε υποχρεωμένη να κατάργηση τους πολέμους, εάν δεν θέλη μέσα εις τους πολέμους να συντριβή και να ναυαγήση εντελώς ο νεώτερος πολιτισμός».4 Οι νέοι εθνικοί στόχοι δεν μπορούσαν παρά να είναι ο εκσυγχρονισμός του κράτους και η κοινωνική μεταρρύθμιση: «Όλη σας η προσοχή και η δραστηριότης μέλλει να στροφή μόνον εις την οργάνωσιν του νέου ελληνικού κράτους εις κράτος συγχρονισμένον και εις την βελτίωσιν, την καθημερινήν βελτίωσιν, του ισχύοντος κοινωνικού καθεστώτος». Απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι παρέμενε η πολιτική δημοκρατία, η οποία, έλεγε ο Βενιζέλος, κινδύνευε από την αριστερά: Περισσότερα

Πώς φίλησα τον Μουσολίνι, τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού – 2

Σχολιάστε

21312images

Του Σπύρου Μαρκέτου

Η ανάσχεση του αντιβασιλικού φασισμού, το καθεστώς Πάγκαλου

Ο Πάγκαλος είχε πολιτική ισχύ από την επαύριο της Μικρασιατικής Καταστροφής, όταν απέκτησε νευραλγική Θέση στο στράτευμα. Αναλαμβάνοντας την αναδιοργάνωση της Στρατιάς του Έβρου, δημιούργησε μια αυτόνομη βάση εξουσίας, κυρίως με στρατιωτικούς αλλά και με τα παραστρατιωτικά σώματα που έφτιαξε στη Βόρεια Ελλάδα Εμπνεόταν από ακραίες σοβινιστικές και αυταρχικές ιδέες, και Θαύμαζε κι αυτός τον Μουσσολίνι, αλλά δεν Θα μπορούσε ακριβώς να χαρακτηριστεί φασίστας, παρά τις φασιστικές του τάσεις, για τους λόγους που Θα δούμε αμέσως. Το 1924, μόλις πήρε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης στην κυβέρνηση Παπαναστασίου, κήρυξε τον στρατιωτικό νόμο στις Νέες Χώρες, και ακόμη και σε τμήματα της Θεσσαλίας και της Στερεάς, με πρόσχημα την καταπολέμηση της ληστείας, κι εφάρμοσε πολιτική πυγμής. Από τότε υποστήριζε, όχι όμως δημόσια, ότι η Ελλάδα μπορούσε να διοικηθεί μόνο δικτατορικά και ότι ο λαός ήταν αμελητέα ποσότητα. Περισσότερα

Ο Χίτλερ στην εξουσία

Σχολιάστε

8-lefevre

του Ανρί Λεφέβρ

μετάφραση: Φοίβος Μαριάς

Το 1938, και ενώ ο Χίτλερ αγγίζει το απόγειό της δύναμής του, ο εκδοτικός oίκος Bureau d’Editions (ένας από τους τρεις εκδοτικούς οίκους του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος) εκδίδει στο Παρίσι το βιβλίο Ο Χίτλερ στην εξουσία. Συγγραφέας του ο Ανρί Λεφέβρ, νεαρός μαρξιστής διανοούμενος τότε και ενταγμένος στο ΓΚΚ. Το κείμενο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο συγγραφέας είχε επισκεφθεί αρκετές φορές τη δεκαετία του 1930 Γερμανία, πριν και μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, ενώ γενικά απηχεί τις σχετικές αναλύσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Τολιάτι για τον φασισμό.

Το βιβλίο έμεινε σχετικά άγνωστο, καθώς δεν ανατυπώθηκε μετά τον Πόλεμο. Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί και στα ελληνικά, σε μετάφραση Φοίβου Μαριά και πρόλογο Σπύρου Μαρκέτου, από τις εκδόσεις Αφήγηση, ένα νέο εκδοτικό εγχείρημα. Όπως μας είπε για την «Αφήγηση» ο υπεύθυνος της έκδοσης, Θάνος Ανδρίτσος, «όπως όλες οι αφηγήσεις, έτσι και αυτή δεν ξέρουμε που θα καταλήξει και τι μονοπάτια θα ακολουθήσει. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι θέλει να συμβάλει στην αναγκαία σήμερα, θεωρητική και ιδεολογική αντεπίθεση του κόσμου της εργασίας και στην πάλη για την κοινωνική απελευθέρωση. Σε αυτή την κατεύθυνση θα προωθήσει το πολιτικό βιβλίο μέσα από έκδοση παλαιότερων και σύγχρονων θεωρητικών έργων, αλλά και σύγχρονων αποπειρών στον πολιτισμό και την τέχνη. Για να επικοινωνήσετε με τους αφηγητές ή να γίνετε κι εσείς ένας, στείλτε μας στο afhghsh@gmail.com». Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το έργο του Λεφέβρ, συγχαίροντας θερμά τους συντελεστές και ευχόμενοι και εις άλλα!

 ΕΝΘΕΜΑΤΑ Περισσότερα

Οταν το καθεστώς Σαμαρά μιμείται το καθεστώς Μεταξά – Απόλυση και επαναπρόσληψη των υπαλλήλων της Ραδιοφωνίας το 1939

1 σχόλιο

Αυτές τις μέρες, αναλάβαμε την υποχρέωση να γράψουμε ένα κείμενο για το ραδιόφωνο τον καιρό της Κατοχής, και ειδικά για τα γεγονότα την πρώτη μέρα της εισόδου των Γερμανών στην Αθήνα, μήπως απαντηθεί τελικά το ερώτημα πολλών, αν δηλαδή ο ραδιοσταθμός είχε σιγήσει ποτέ και το τι ακριβώς είχε συμβεί με την μετάδοση του σήματος, ειδικά σε τέτοιου είδους σημαδιακές ημέρες [Σ.Σ.: Φυσικά, οι αναγνώστες του ιστολογίου θα ενημερωθούν για την μικρή μας αυτή έρευνα].

Επάνω στην έρευνα που κάνουμε, καθώς ανοίξαμε πολλά βιβλία για να σχηματίσουμε τη μεγαλύτερη εικόνα, όπως κάνουμε συνήθως, ανοίξαμε και μια προπαγανδιστική έκδοση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και συγκεκριμένα του “Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού, Διεύθυνσις Λαϊκής Διαφωτίσεως” με τίτλο “Τέσσαρα χρόνια διακυβερνήσεως Ιωάννου Μεταξά Τόμος Δ’“, εκδόσεις 4ης Αυγούστου, Αθήνα, 1940, και στο κεφάλαιο “Η συντελεσθείσα υπό του Κράτους της 4ης Αυγούστου αναδημιουργία και εις την Ραδιοφωνίαν”, πέσαμε επάνω σε μια εκπληκτική λεπτομέρεια, που θα ήταν κρίμα να μην την μοιραστούμε με τους επισκέπτες του ιστολογίου.

Να πούμε πρώτα, ότι η πρώτη-πρώτη εκπομπή του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών έγινε στις 25 Μαρτίου 1938, π.χ. κλικ εδώ. Περισσότερα