Αρχική

Η Μέρκελ, η «ορφανή» Ευρώπη και ο ζοφερός μετασχηματισμός της

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2018/11/Merkel.jpg

Tου Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ένα «τέλος» σε… αργή κίνηση για την καγκελάριο πυροδοτεί τη διασταύρωση επικίνδυνων δυνάμεων στον σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης και της Ε.Ε.

Κατά την κρατούσα εκδοχή, το μεταναστευτικό ήταν ο καταλύτης της κρίσης που κλονίζει τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία, και η οποία οδήγησε τη Μέρκελ στην απόφασή της να προαναγγείλει «το τέλος της πολιτικής της σταδιοδρομίας». Επομένως η Μέρκελ, ως βασικός εισηγητής της μεταναστευτικής και προσφυγικής πολιτικής της Γερμανίας, τουλάχιστον μέχρι και το 2016, κατά κάποιο τρόπο χρεώνεται την εκλογική κατάρρευση της CDU και της CSU στη Βαυαρία και την Έσση. Αυτή η αφήγηση, όμως, αποκαλύπτεται ως πολιτική απάτη αν ρίξει κανείς μια προσεκτική ματιά στα πιο πρόσφατα στοιχεία για το πώς η γερμανική ηγεσία αποσπά υπεραξίες από την κρίση των άλλων χωρών της Ε.Ε., αλλά και τρίτων χωρών. Μεταξύ 2011 και 2016, δηλαδή στη διάρκεια της κρίσης χρέους, αλλά και της αιματηρής αναταραχής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής με επίκεντρο τη Συρία, η Γερμανία δέχθηκε πάνω από 6 εκατομμύρια μετανάστες και πρόσφυγες. Από αυτούς τουλάχιστον 5 εκατομμύρια ήταν μετανάστες από άλλες χώρες της ΕΕ, κυρίως από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Καθώς στην πλειοψηφία τους αυτοί ήταν νέοι και καλά καταρτισμένοι, σύμφωνα με έρευνα του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) και του Πανεπιστημίου του Πότσνταμ, προσέθεταν κάθε χρόνο από το 2011 στην ανάπτυξη 0,2%-0,3% του ΑΕΠ. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι περίπου το 1/3 της ετήσιας γερμανικής ανάπτυξης το εισέφεραν οι μετανάστες με την ενίσχυση της απασχόλησης, τους προφανώς χαμηλότερους μισθούς, αλλά και την αύξηση της κατανάλωσης. Κι αυτό χωρίς να έχει υπολογιστεί η ειδική επίδραση των 1,5 εκατ. προσφύγων που δέχθηκε η Γερμανία το 2015 και το 2016. Περισσότερα

Advertisements

Η επιδείνωση στις ελληνορωσικές σχέσεις και οι χειρισμοί της κυβέρνησης Τσίπρα

Σχολιάστε

Η Ελλάδα ως τώρα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ μεν, αλλά προσπαθούσε να διατηρεί ισορροπίες καθώς και κάποια σχετική ουδετερότητα. Η κυβέρνηση Τσίπρα (παρότι το 2015 εξέταζε να ζητήσει και τη ρωσική βοήθεια) έχει προ πολλού εγκαταλείψει τη στρατηγική αυτή και έχει αποφασίσει να προσδεθεί πλήρως στις ΗΠΑ. Φωτο: EUROKINISSI/ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΣΙΝΑΣ

Της Βασιλικής Σιούτη

«Ουδείς δικαιούται ή δύναται να παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας» ανέφερε στην απάντηση του προς την Ρωσία το υπουργείο Εξωτερικών και αυτή θα μπορούσε να είναι η δήλωση της εβδομάδας, αν όχι και της χρονιάς, καθώς προκάλεσε πλήθος σχολίων, κυρίως σκωπτικών.

Πολλοί αναρωτήθηκαν για την σκοπιμότητα της δήλωσης αυτής, καθώς είναι γνωστές οι εξαρτήσεις της χώρας, αλλά και της κυβέρνησης.

Ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς, πριν γίνει υπουργός Εξωτερικών, μιλούσε για τις παρεμβάσεις των ξένων δυνάμεων στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας (αυτές που σήμερα αρνείται ότι υπάρχουν, παρότι έχουν ενταθεί) και ειδικά για τον ρόλο της Γερμανίας και των ΗΠΑ που τότε ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε. Περισσότερα

Θολώνει κι άλλο η Μέρκελ

Σχολιάστε

Του Ερρίκου Φινάλη

Μετά από μερικές δραματικές εβδομάδες, επήλθε μια προσωρινή εκεχειρία στον ταλαιπωρημένο «Μεγάλο Συνασπισμό» που κυβερνά τη Γερμανία. Η πάλαι ποτέ παντοδύναμη καγκελάριος Μέρκελ, σκιά του παλιότερου εαυτού της, αναγκάστηκε να συμβιβαστεί την Τετάρτη με τον Βαυαρό χριστιανοκοινωνιστή υπουργό Εσωτερικών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης Ζεεχόφερ. Και έπειτα οι δυο τους βρήκαν μια καταπληκτική λύση με τον άλλο εταίρο τους, το σοσιαλδημοκρατικό SPD: απλά, ο καθένας τους θα ονομάζει διαφορετικά την πολιτική που από κοινού εφαρμόζουν. Στο ένα λεκτικό άκρο ο Ζεεχόφερ που, τρέμοντας την άνοδο της ακροδεξιάς AfD, διαβεβαιώνει τους Βαυαρούς ότι θα διώξει όλους τους παρείσακτους σε χρόνο μηδέν. Και στο άλλο (πάντα λεκτικό) άκρο οι σοσιαλδημοκράτες, που επιδίδονται σε ασκήσεις γλωσσοπλασίας και νίψης των χειρών τους… Στο μέσον βρίσκεται μια Μέρκελ πιο αδυνατισμένη παρά ποτέ, ανίκανη να επιβληθεί ακόμη και στο εσωτερικό της Γερμανίας – πόσο μάλλον να ανακτήσει τον ηγεμονικό της ρόλο εντός μιας Ε.Ε. με πολλαπλασιαζόμενες αποκλίσεις και απειθαρχίες.

Το βασικό επίδικο είναι, και σ’ αυτό συμφωνεί όλο το γερμανικό πολιτικό σύστημα, όσοι φτάνουν στην Ελλάδα να μην μπορούν να προχωρήσουν παραπέρα, οπότε να εκλείψει και το πρόβλημα της διαχείρισής τους επί… καθαρά ευρωπαϊκού –δηλαδή άριου– εδάφους

Περισσότερα

Η υποκρισία της Μέρκελ για τους πρόσφυγες και ο πρόθυμος Τσίπρας

Σχολιάστε

Από αυτήν τη δύσκολη κατάσταση προσφέρθηκε να τη βγάλει ο Αλέξης Τσίπρας, αποδεχόμενος να παίρνει πίσω τους πρόσφυγες που δεν θέλει η Γερμανία, θεωρώντας όμως και αυτός ότι έχει να κερδίσει και ότι η κατάσταση είναι win win. Φωτό: ΕUROKINISSI

Της Βασιλικής Σιούτη

Η Γερμανίδα καγκελάριος έχει καταφέρει, για την ώρα, να διαχειριστεί την κυβερνητική κρίση που ξέσπασε στη χώρα της για το προσφυγικό, μόνο που το κόστος αυτής της προσωρινής σωτηρίας της Μέρκελ αναμένεται να πληρώσει, σχεδόν αποκλειστικά, η Ελλάδα

Στη Γερμανία η καγκελάριος Μέρκελ έχει καταφέρει, για την ώρα, να διαχειριστεί την κυβερνητική κρίση που ξέσπασε πριν από μέρες για το προσφυγικό.

Μόνο που το κόστος της προσωρινής σωτηρίας της Άνγκελα Μέρκελ αναμένεται να πληρώσει, σχεδόν αποκλειστικά, η Ελλάδα, που δέχεται να γίνει αποθήκη ψυχών, όσων προσφύγων δεν θέλει να κρατήσει η Γερμανία, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται επί της ουσίας για το δράμα των προσφύγων. Περισσότερα

«Μια απλή παρεξήγηση»

Σχολιάστε

Του Γιώργου Αναστασίου

Τρίζει η καρέκλα της Μέρκελ, όλοι εναντίον όλων στην Ε.Ε.

Η απόπειρα να παρουσιαστεί η Ιταλία ως μαύρο πρόβατο της Ε.Ε. πέφτει στο κενό – κι όχι μόνο επειδή αρκετοί αναρωτιούνται για ποιο λόγο οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι επιτίθενται στην ιταλική «λαϊκίστικη» κυβέρνηση για τη στάση της στο μεταναστευτικό* ενώ διαχρονικά αφήνουν στο απυρόβλητο π.χ. την Πολωνία, που αρνείται πεισματικά να δεχθεί έστω και μια χούφτα πρόσφυγες και μετανάστες στο έδαφός της. Η βασική αιτία της αιφνιδιαστικής κατανόησης προς τη Ρώμη (μόλις προχθές η Μέρκελ έσπευσε να διαβεβαιώσει τον Κόντε ότι δεν υπάρχει προκάτ απόφαση για το μεταναστευτικό, κι ότι όλα ήταν «μια απλή παρεξήγηση») είναι άλλη: ότι στην πραγματικότητα η πίεση έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό του γερμανικού πολιτικού συστήματος, που αλληλοσπαράσσεται και θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την παραμονή της Μέρκελ στην καγκελαρία. Κι άρα οι υψηλοί τόνοι αντικαθίστανται από μάλλον συμβιβαστική διάθεση: ακόμη κι ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν αναγκάζεται γρήγορα να συμμαζέψει όσα λέει «αυθορμήτως»… Περισσότερα

Οι Γερμανοί ξανάρχονται;

Σχολιάστε

Φωτογραφία: AP

Του Γιώργου Αναστασίου

Ανακούφιση στις ελίτ από τη συμφωνία Μέρκελ-Σουλτς

Μετά από τέσσερις ολόκληρες μήνες, οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό νέας ομοσπονδιακής κυβέρνησης κατέληξαν την Τετάρτη σε μια συμφωνία που φιλοδοξεί να τερματίσει μια πρωτοφανή, για τα γερμανικά δεδομένα, περίοδο πολιτικής αστάθειας. Η Άνγκελα Μέρκελ και οι Βαυαροί σύμμαχοί της έδωσαν γη και ύδωρ στους Σοσιαλδημοκράτες του Σουλτς ώστε να συνεχιστεί ο Μεγάλος Συνασπισμός. Και φυσικά οι υποχωρήσεις τους δεν αφορούσαν κυρίως αυτά που οι Σοσιαλδημοκράτες προέβαλαν ως «αξιακά ζητήματα», δηλαδή την επανένωση οικογενειών προσφύγων κ.λπ. Η Μέρκελ γνωρίζει ότι δεν είναι τέτοια ανθρωπιστικά θέματα που μπορούν πραγματικά να κάμψουν τις επιφυλάξεις του σοσιαλδημοκρατικού μηχανισμού…

Έτσι, αναγκάστηκε να προσφέρει στον Σουλτς όχι μόνο το ΥΠΕΞ (το οποίο θα αναλάβει ο ίδιος) αλλά και το υπουργείο-φόβητρο όλης της Ε.Ε.: το Οικονομικών – στο οποίο «διέπρεψε» ο Σόιμπλε και μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα οι Χριστιανοδημοκράτες το θεωρούσαν αυτοδικαίως δικό τους. Αυτό θα το αναλάβει ο Όλαφ Σολτς, εκ των αντιπροέδρων του SPD και δήμαρχος Αμβούργου, που φυσικά ανήκει στην ανοιχτά νεοφιλελεύθερη πτέρυγα των Σοσιαλδημοκρατών. Παρ’ όλα αυτά, η προοπτική χαιρετίζεται με ενθουσιασμό από τη Γαλλία και τις Βρυξέλλες, καθώς αναμένεται ότι με αυτόν στο Υπουργείο Οικονομικών η Γερμανία θα ασκήσει μια πολιτική λιγότερο αυστηρή από αυτήν του Σόιμπλε. Περισσότερα

Ο «λαγός» Τουσκ, οι «λύκοι» Βίσεγκραντ και η υποκρισία της Ε.Ε.

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/7_%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%B9-1-e1513629541756.jpg

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Πέρα από τις κορώνες και το αδιέξοδο στο προσφυγικό, εδραιώνεται η στρατιωτικοποίηση της Ένωσης με βασική συνιστώσα την απώθηση των μεταναστευτικών ρευμάτων

Αν και πολλά υποσχόμενη και με εξαιρετικά πυκνή και βαριά ατζέντα- προσφυγικό, Brexit, μεταρρύθμιση Ευρωζώνης, Τραπεζική Ένωση- η τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής εξελίχθηκε σε μια χριστουγεννιάτικη συνάντηση. Με τις εντάσεις και τις αντιπαραθέσεις της μεν, χωρίς διακύβευμα δε. Όλα τα δύσκολα θέματα- με εξαίρεση το Brexit, για το οποίο συμφωνήθηκε να προχωρήσει η δεύτερη φάση της διαπραγμάτευσης, και τα ζητήματα της αμυντικής ένωσης- παραπέμφθηκαν σε επόμενες συνόδους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μέχρι και τον Ιούνιο του 2018. Περισσότερα

Η Γερμανία παραπατάει αλλά δεν υποκύπτει

Σχολιάστε

https://www.e-dromos.gr/wp-content/uploads/2017/12/merkel.png

Του Αποστόλη Αποστολόπουλου

Η ήττα του κυβερνητικού δίδυμου Μέρκελ – Σουλτς είναι το δεύτερο ισχυρό χτύπημα στην ελίτ που κυβερνάει τον δυτικό κόσμο, μετά την πανωλεθρία της Χίλαρυ Κλίντον, εκλεκτής του συστήματος, από τον Τραμπ. Η ήττα είναι τριπλή: Ηττήθηκαν οι εκπρόσωποι της κυρίαρχης ελίτ στις δυο πιο ανεπτυγμένες και ισχυρές χώρες του δυτικού κόσμου, ΗΠΑ – Γερμανία. Δέχθηκαν πλήγμα η παγκοσμιοποίηση και ο νεοφιλελευθερισμός. Τρίτο και χειρότερο, είναι η αδυναμία των ηγετών τους (Ομπάμα, Κλίντον, Μέρκελ και Σουλτς) να διακρίνουν τα σημάδια της επερχόμενης ήττας. Τέτοια είναι η τύφλωση ώστε ο Ομπάμα στο αποχαιρετιστήριο ταξίδι του στην Ευρώπη ανέθεσε στη Μέρκελ την ηγεσία του δυτικού κόσμου, ανυποψίαστος ότι το βασίλειο ήταν ήδη σάπιο. Τυφλωμένοι από αλαζονεία, οι Άρχοντες θεωρούν τις χώρες και τα κράτη φέουδα που μπορούν να κληροδοτήσουν σε επιλεγμένους διαδόχους και όχι δημοκρατίες με καθοριστική τη λαϊκή ψήφο. Περισσότερα

Η Γερμανία σε κλίμα… Νότου

Σχολιάστε

Η Γερμανία σε κλίμα… Νότου

Του Ερρίκου Φινάλη

Συνεχίζεται η πολιτική αστάθεια, με τη Μέρκελ να αγκομαχά

Όσοι εξεπλάγησαν με την «πρωτοφανή» πολιτική αστάθεια στο κράτος που φιλοδοξεί να παραμείνει Επικυρίαρχος μιας Ευρώπης αλληλοσπαρασσόμενης και σε βαθιά, διαρκή κρίση, μάλλον είχαν ξεχάσει μια λεπτομέρεια. Κι αυτή είναι η δίχως προηγούμενο εκλογική κατρακύλα των δύο πάλαι ποτέ κραταιών κομμάτων της Γερμανίας: οι Χριστιανοδημοκράτες δεν πήραν ούτε μία στις τρεις έγκυρες ψήφους, ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες «πέτυχαν» το χαμηλότερο ποσοστό τους εδώ κι έναν… αιώνα. Εξαιτίας αυτής της αποτυχίας, καταρχήν της ίδιας της παιδονόμου της Ε.Ε. Μέρκελ, φτάσαμε στο «πρωτοφανές» που στην πραγματικότητα ήταν πασιφανές αλλά ξορκιζόταν. Δηλαδή την επιβεβαίωση της δυσαρέσκειας και της αστάθειας ακόμη και στα κέντρα του ιμπεριαλισμού (η Γερμανία δεν είναι η μόνη περίπτωση) και την πιθανότητα επανάληψης των εκλογών στο κράτος που κουνούσε δασκαλίστικα το δάχτυλο στον «ανεύθυνο» Νότο.

Κι όλα αυτά σε μια Γερμανία που, υπό το στιβαρό δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε (και με την πλήρη στήριξη των Σοσιαλδημοκρατών), ήταν η μόνη κερδισμένη από την κρίση των τελευταίων χρόνων και την καταλήστευση του Νότου, με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και ελάχιστη ανεργία. Από εκεί ορμώμενη όλο και πιο ακομπλεξάριστα διεκδικεί το «ιστορικό δικαίωμα» του γερμανικού εθνικισμού να έχει το πάνω χέρι. Η εντυπωσιακή εισβολή της ακροδεξιάς AfD στην Μπούντεσταγκ δεν είναι, εξάλλου, η μοναδική έκφραση αυτής της πεποίθησης. Αυτή η… ειδυλλιακή εικόνα κρύβει, βέβαια, μια άλλη πραγματικότητα: τη διαρκή φτωχοποίηση των «κατώτερων» στρωμάτων και την πλήρη ανατίναξη του όποιου κοινωνικού συμβολαίου. Μια πλούσια χώρα που ταυτόχρονα έχει παράξει 1 εκατομμύριο άστεγους και 13 εκατομμύρια νεόπτωχους, ενώ δίνει σε κάθε δεύτερο συνταξιούχο μια σύνταξη κάτω των 800 ευρώ, δεν μπορεί να τη διαχειρίζεται απρόσκοπτα ούτε μια παιδονόμος της κλάσης της Μέρκελ. Εξ ου και ο τωρινός πανικός των ευρωπαϊκών ελίτ που θεωρούσαν ότι η Μέρκελ καταφέρνει να τακτοποιεί τα πάντα, εντός και εκτός συνόρων. Ενώ τώρα έφτασε να παλεύει για την πολιτική της επιβίωση… Περισσότερα

Η Ευρώπη του κεφαλαίου τιμά τα δικά της παιδιά

Σχολιάστε

Μοιάζει ειρωνία, αλλά είναι αληθινό. Ο πρωθυπουργός «μας», μπροστά στη δυσκολία που αντιμετωπίζουν τα κόμματα της Γερμανίας να σχηματίσουν κυβέρνηση, έσπευσε να τους δώσει χείρα βοηθείας. Επικοινώνησε, έτσι, με τον επικεφαλής των σοσιαλδημοκρατών Σουλτς και του συνέστησε να ξεχάσει ό,τι έλεγε μέχρι προχθές και να συμμετάσχει σε μια νέα κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» με τη Μέρκελ και τους χριστιανοδημοκράτες — έστω κι αν αυτό ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία. Περισσότερα

Στη φόρα η γερμανική απάτη με τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Αλλεπάλληλες είναι οι επίσημες εκθέσεις και οι δημοσιεύσεις που αποδεικνύουν ότι τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα ρυπαίνουν περισσότερο την ατμόσφαιρα σε σχέση με τα βενζινοκίνητα.

Πιο πρόσφατη η έρευνα (εδώ η περίληψή της στα ελληνικά) της οργάνωσης Μεταφορές και Περιβάλλον (Transport & Environment), με έδρα τις Βρυξέλλες, που έδειξε ότι ένα μέσο πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο εκπέμπει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του 42,65 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ή 3,65 τόνους περισσότερο από ένα αντίστοιχο βενζινοκίνητο. Η ίδια έρευνα έφερε επίσης στην επιφάνεια και την απάτη στη οποία καταφεύγουν οι αυτοκινητοβιομηχανίες για να δείξουν ότι εκπέμπουν λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα: εστιάζουν μόνο στις εκπομπές της εξάτμισης! Η προαναφερθείσα οργάνωση ωστόσο ερεύνησε το περιβαλλοντικό αποτύπωμα κάθε αυτοκινήτου σε όλη τη διάρκεια της ζωής του: από την παραγωγή του, περιλαμβανομένης της προέλευσης των πρώτων υλών και της ενέργειας που καταναλώθηκε στην κατασκευή, ως τη δυνατότητα ανακύκλωσης των επιμέρους υλικών του μετά την απόσυρση. Περισσότερα

Γερμανία: στο τέλος της συναίνεσης κερδίζει πάντα ο φασισμός!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πολλαπλά μηνύματα έστειλαν οι γερμανοί ψηφοφόροι και προς διαφορετικές κατευθύνσεις με την ψήφο τους στις 24 Σεπτεμβρίου, έστω κι αν αυτό δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Εκ πρώτης όψης η Άνγκελα Μέρκελ ξεκινά μια τέταρτη θητεία στη γερμανική καγκελαρία, κατακτώντας μια θέση δίπλα στον Αντενάουερ που έχτισε την μεταπολεμική Γερμανία και τον Κολ, που έφερε σε πέρας την προσάρτηση της Ανατολικής Γερμανίας. Το επίτευγμα της Μέρκελ αφορά την ενορχήστρωση της επίθεσης του γερμανικού κεφαλαίου στην ίδια της τη χώρα και όλη την Ευρώπη. Δεν είναι και λίγο…

Το τίμημα ωστόσο που πλήρωσε το γερμανικό κατεστημένο δεν είναι κι αμελητέο, καθώς ο πάλαι ποτέ κραταιός ως …θάνατος γερμανικός δικομματισμός ανήκει οριστικά και αμετάκλητα στο παρελθόν. Αιώνες φαίνεται να έχουν περάσει από τη δεκαετία του ’70, όταν η Δεξιά (CDU/CSU) και οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) κέρδιζαν ακόμη και το 90% των ψήφων. Την Κυριακή η Δεξιά συγκέντρωσε 33% (από 41%) χάνοντας 1 εκ. ψήφους και επιτυγχάνοντας το χειρότερο εκλογικό της ποσοστό από το 1949. Οι Σοσιαλδημοκράτες, που κουβάλησαν τον Ιανουάριο μέχρι και τον Σουλτς από το Ευρωκοινοβούλιο (όπου εξελέγη με το χρίσμα της Μέρκελ, για να μην ξεχνιόμαστε) διεκδικώντας έναν αέρα ανανέωσης, συγκέντρωσαν 20,5% των ψήφων, χάνοντας 5 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και πετυχαίνοντας κι αυτοί το χειρότερο αποτέλεσμα τους από το 1933! Περισσότερα

Η Μέρκελ είναι η «σοβαρή ακροδεξιά» της Γερμανίας

Σχολιάστε

του Αρη Χατζηστεφάνου

Με υποσχέσεις να υιοθετήσουν ακόμη περισσότερα στοιχεία από την ακροδεξιά ρητορική του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD, απαντά το γερμανικό πολιτικό κατεστημένο στην εκτίναξη της ακροδεξιάς στην τρίτη θέση (δεύτερη στις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας).

Ήταν όμως ακριβώς αυτή η μετατόπιση ολόκληρου του πολιτικού φάσματος της Γερμανίας προς τα δεξιά που επέτρεψε στο AfD να σημειώσει τέτοια επιτυχία. Καθώς η ακροδεξιά παράταξη υποσχόταν να σταματήσει τις ροές προσφύγων και μεταναστών και να αυξήσει την αστυνομοκρατία, τα κυρίαρχα κόμματα του κέντρου και της δεξιάς προσπαθούσαν να πλειοδοτήσουν με ακόμη πιο αντιδραστικές προτάσεις. Με τον τρόπο αυτό χάρισαν την προεκλογική ατζέντα στους νεοφασίστες. Περισσότερα

Η Ελλάδα στοιχειώνει ακόμη τη Γερμανική Αριστερά (Λίνκε)

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Μέχρι το καλοκαίρι του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελούσε σχεδόν για όλη την ευρωπαϊκή Αριστερά την ελπίδα, δεδομένου ότι μια επιτυχής σύγκρουσή του με την ΕΕ και τη Γερμανία θα έβαζε φρένο στις πολιτικές της λιτότητας. Η συνέχεια είναι γνωστή…

Κι από τότε μέχρι σήμερα όμως το φάντασμα της Ελλάδας εξακολουθεί να υπερίπταται της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Τώρα ως απειλή. Παλιότερα ως ελπίδα. Περισσότερα

Ξέγνοιαστος περίπατος της Μέρκελ με τη βοήθεια των σοσιαλδημοκρατών

Σχολιάστε

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όποιος επιχειρήσει να μεταφέρει στις εκλογές που θα διεξαχθούν στη Γερμανία στις 24 Σεπτεμβρίου τις εκ βάθρων ανατροπές που σηματοδότησαν οι εκλογές στις ΗΠΑ το Νοέμβριο του 2016 με την μετεωρική άνοδο του Τραμπ, ή την απαξίωση του παραδοσιακού πολιτικού σκηνικού που προκάλεσαν οι προεδρικές εκλογές του Μαΐου στη Γαλλία με το δίδυμο Λεπέν – Μακρόν να ανατρέπει τη χρόνια ισορροπία γύρω από το δίπολο κεντροδεξιάς – σοσιαλδημοκρατών, ή ακόμη και τα απογοητευτικά αποτελέσματα για την Τερέζα Μέι στις βρετανικές κάλπες που την οδήγησαν να μετανιώσει την ώρα και τη στιγμή που προκάλεσε πρόωρες εκλογές, θα διαψευστεί οικτρά!

Το Βερολίνο φαίνεται να απέχει έτη φωτός από την Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και το Παρίσι. Η δε Άνγκελα Μέρκελ διεκδικεί την τέταρτη θητεία της στη γερμανική καγκελαρία και μοιάζει σχεδόν ατσαλάκωτη, χωρίς να κουβαλάει κανένα βαρίδι από το μακρινό 2005 όταν κέρδισε τις πρώτες εκλογές, λες και δεν έχει να απολογηθεί για τίποτε απ’ όσα συνέβησαν αυτά τα 12 χρόνια. Περισσότερα

Αναζητώντας την Ε.Ε. μεταξύ Μακρόν και Μέρκελ

Σχολιάστε

του Παύλου Δερμενάκη

Η γαλλική προσέγγιση του προβλήματος

Η άρχουσα τάξη στη Γαλλία, για να αποφύγει ενδεχόμενα ενίσχυσης του «λαϊκισμού» και του αντι-Ε.Ε. ρεύματος, προχώρησε στην κατασκευή του δικού της λαϊκισμού. Με τη βοήθεια των ΜΜΕ δημιούργησε έγκαιρα τον Εμμανουέλ Μακρόν. Και, με το κατάλληλο πλασάρισμα, αξιοποιώντας και τα λάθη των αντιπάλων, πέτυχε να τον κάνει απόλυτο κυρίαρχο –επί του παρόντος– της πολιτικής ζωής στη Γαλλία. Κεντρικές επιδιώξεις της γαλλικής άρχουσας τάξης; Η ενίσχυση του ρόλου της στην Ε.Ε., η απρόσκοπτη συνέχιση της συμμετοχής της Γαλλίας στην τρέχουσα παγκοσμιοποίηση, με κάποιες «βελτιώσεις», και οι νεοφιλελεύθερες αντι-μεταρρυθμίσεις, με έμφαση στην αγορά εργασίας και τη δημοσιονομική «εξυγίανση». Αυτά καλείται να φέρει σε πέρας ένας «πολιτικός του σωλήνα», για τον οποίο αυτοί που τον έφτιαξαν πιστεύουν ότι δεν θα υπολογίζει το «πολιτικό κόστος» όπως κάνουν οι «κλασικοί» πολιτικοί. Περισσότερα

Θείο δώρο για την Μέρκελ ο Τραμπ!

Σχολιάστε

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Άστραψε και βρόντηξε εναντίον του προστατευτισμού η Άνγκελα Μέρκελ από το βήμα της γερμανικής Βουλής την Πέμπτη 29 Ιουνίου δίνοντας τον τόνο και για τη στάση που θα κρατήσει στη σύνοδο των 20 πλουσιότερων κρατών που θα διεξαχθεί στο Αμβούργο την επόμενη εβδομάδα.

Παρότι η γερμανίδα καγκελάριος δεν ονομάτισε τον αμερικανό πρόεδρο ο ασυνήθιστα αυστηρός τόνος της ομιλίας της θεωρείται σίγουρο ότι στρέφεται εναντίον των ΗΠΑ, ανεβάζοντας περαιτέρω τις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στις διεθνείς σχέσεις.

Σημασία ωστόσο έχει ότι το Βερολίνο δεν μένει μόνο στα λόγια, αλλά περνάει και στα έργα, θέτοντας επί τάπητος τη φιλοδοξία του να καλύψει το κενό που αφήνει στην παγκόσμια σκακιέρα η Ουάσινγκτον. Δύο πολύ πρόσφατα γεγονότα είναι ενδεικτικά των προθέσεων του. Περισσότερα

Κυρίαρχη η «σκληρή» γραμμή Μέρκελ στη Γερμανία

Σχολιάστε

της Δανάης Μαραγκουδάκη

Μετά τις δύο εκλογικές νίκες των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) στα κρατίδια του Σάαρλαντ και του Σλέσβιχ-Χόσταϊν, η σημερινή αναμέτρηση στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία -που θεωρείται προπύργιο των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) τα τελευταία 50 περίπου χρόνια- αποτελεί την τελευταία και πιο αξιόπιστη πρόβα τζενεράλε ενόψει των ομοσπονδιακών εκλογών του ερχόμενου Σεπτεμβρίου. Το συγκεκριμένο κρατίδιο, άλλωστε, είναι το πολυπληθέστερο της χώρας, ενώ είναι επίσης γνωστό ως «η Ελλάδα της Γερμανίας», καθώς έχει τα υψηλότερα επίπεδα παιδικής φτώχειας και το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας.

Υπενθυμίζεται ότι και στα δύο παραπάνω κρατίδια που έχουν διεξαχθεί φέτος εκλογές, η CDU κατάφερε να αυξήσει τα ποσοστά της, ενώ το SPD τα είδε να μειώνονται, «κόβοντας» τα φτερά που είχε δώσει στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης η επιλογή του Μάρτιν Σουλτς ως υποψήφιου καγκελάριου. Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι η Μέρκελ κατάφερε επιτέλους να οριοθετήσει και τη δυναμική της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), που απειλούσε να «αφαιμάξει» εκατομμύρια ψήφους από το κόμμα της. Περισσότερα

Οι πέντε φρουροί της παγκοσμιοποίησης, η Μέρκελ και η Ελλάδα

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η «διακήρυξη του Βερολίνου» ως … τελετή ανάθεσης της παγκόσμιας οικονομικής ηγεσίας στη Γερμανία – Η σιωπή της Λαγκάρντ και η αναδίπλωση Σουλτς για το ελληνικό ζήτημα

Η σεμνή τελετή που πραγματοποιήθηκε προχθές στο Βερολίνο, στη συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ με τους επικεφαλής πέντε διεθνών οικονομικών οργανισμών δεν έτυχε της δέουσας προσοχής. Το ενδιαφέρον των ελληνικών ΜΜΕ ήταν εστιασμένο στην κατ’ ιδίαν συνάντηση Μέρκελ -Λαγκάρτν, μήπως και απ’ αυτήν προέκυπτε η «είδηση» για τις προθέσεις του ΔΝΤ σε σχέση με την Ελλάδα, μετά την κατ’ αρχήν συμφωνία της Μάλτας. Η σιωπή της κ. Λαγκάρντ για το θέμα προφανώς απογοήτευσε και υποβάθμισε τη σημασία της «μεγάλης είδησης»: η συνάντηση ήταν κατά κάποιο τρόπο η επίσημη τελετή παράδοσης των ηνίων της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς εμπορικού συστήματος στη γερμανίδα καγκελάριο. Η διακήρυξη του Βερολίνου που συνυπέγραψαν οι επικεφαλής του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου αλλά και του Διεθνούς Οργανισμού Εργασιας (ILO) προβλήθηκε ως-  και είναι- ένα μανιφέστο κατά του «προστατευτισμού». Ερμηνεύτηκε δε ως σαφής απάντηση στις διακηρύξεις της κυβέρνησης Τραμπ για ένα μίγμα προστασίας της αμερικανικής παραγωγής και επαναδιαπραγμάτευσης σειράς διεθνών συμφωνιών για την απελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου. Περισσότερα

Άνγκελα Μέρκελ και oικονομικός γερμανικός εθνικισμός

Σχολιάστε

Βερολίνο, 2012: Ο 94χρονος Χέλμουτ Σμιντ δίπλα στην 58χρονη Άνγκελα Μέρκελ

Τον Οκτώβριο του 2010, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δημοσίευσε μια μελέτη με τίτλο «Θα πονέσει; Οι μακροοικονομικές επιπτώσεις τής δημοσιονομικής εξυγίανσης«. Στα πλαίσια αυτής της μελέτης, οι ερευνητές έβαλαν στο μικροσκόπιο μια περίοδο τριάντα ετών (1980-2009) σε δεκαπέντε αναπτυγμένες χώρες (*), προκειμένου να καταγράψουν ιστορικά τον αντίκτυπο των δημοσιονομικών μέτρων που πάρθηκαν σε όλη αυτή την περίοδο. Με άλλα λόγια, οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία 450 ετών συνολικά (15 χώρες επί 30 χρόνια).

Ένα από τα ευρήματα αυτής της ιστορικής καταγραφής το οποίο σοκάρει, είναι ότι σημειώθηκαν λήψεις μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης σε 173 από τα 450 αυτά έτη, κάτι που αναλογεί σε μια δέσμη μέτρων ανά δυόμισυ χρόνια. Ο ετήσιος μέσος όρος προσαρμογών όλων αυτών των μέτρων υπολογίστηκε σε 1% του ΑΕΠ, ενώ στο 20% των περιπτώσεων ξεπέρασε το 1,5%, πράγμα που σημαίνει ότι τα μέτρα δημοσιονομικών περικοπών που έπαιρναν αυτές οι χώρες, γίνονταν ιδιαίτερα αυστηρά ανά 14 χρόνια κατά μέσον όρο. Περισσότερα

Η «συναίνεση του Βερολίνου» ακριβαίνει την αξιολόγηση

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το deal Λαγκάρντ – Μέρκελ τη διευκολύνει, αλλά ανεβάζει τον λογαριασμό και ελαστικοποιεί το χρονοδιάγραμμά της – Ελλάδα- Γερμανία σε πολιτικά συγκοινωνούντα δοχεία

Η «διευκρίνιση» του Ντάισεμπλουμ , μετά την τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup, ότι η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα ρευστότητας τους επόμενους μήνες, μέχρι τον Ιούλιο που οφείλει να εξοφλήσει δανεισμό 7 δισ. ευρώ, φωτογραφίζει ένα χρονοδιάγραμμα-λάστιχο για την αξιολόγηση, που μπορεί να φτάσει στο παρά πέντε. Κι ακόμη, η έμφαση με την οποία η Λαγκάρντ, μετά τη συνάντηση με τη Μέρκελ στο Βερολίνο, μίλησε για «πολλή δουλειά που χρειάζεται για να μπορέσει να παρουσιάσει ένα αξιόπιστο σχέδιο στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ», παρασύρει την αξιολόγηση προς τον Απρίλιο και τον Μάιο.

Ο χρόνος –δηλαδή, το γεγονός ότι Ευρωπαίοι δανειστές και ΔΝΤ συμφωνούν ότι δεν βιάζονται– είναι ο σημαντικότερος «εχθρός» της προσπάθειας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να κλείσει η αξιολόγηση το συντομότερο δυνατό. Και δουλεύει σε βάρος της, γιατί οι υποχωρήσεις που έκανε στο Eurogroup προφανώς δεν είναι οι τελευταίες. Η επιστροφή του κουαρτέτου και οι ισορροπίες που πρέπει να βρουν οι συνιστώσες τους μετά το deal Λαγκάρντ – Μέρκελ στο Βερολίνο, είναι βέβαιο ότι θα αυξήσουν τον λογαριασμό. Περισσότερα

Μισό ακόμη Μνημόνιο για να διασωθεί το Τρίτο…

Σχολιάστε

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Εξίσωση με πολλούς αγνώστους η απόπειρα συμβιβασμού στις Βρυξέλλες – Σε προληπτικά μέτρα 3,6 δισ. υποχρεώνεται η κυβέρνηση – Απροσδιόριστη η τελική στάση  ΔΝΤ και Βερολίνου

Έναν ακόμη μικρό θρίαμβο ετοιμάζεται να καταγάγει το άδηλο μέτωπο ΔΝΤ- Σόιμπλε –που επισήμως εμφανίζονται απατηλά ως στρατηγικοί αντίπαλοι–, καθώς η κυβέρνηση προτίθεται να αποδεχθεί την προληπτική νομοθέτηση μέτρων περίπου 2% του ΑΕΠ για τη μετά το 2018 περίοδο, προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Το Euro Working Group της περασμένης Πέμπτης περιορίστηκε στο να διαπιστώσει απλώς τη «δυνατότητα να υπάρξει τεχνική συμφωνία μέχρι τις 20 του μηνός», οπότε συνεδριάζει το Eurogroup, και άφησε χώρο στους επικεφαλής του κουαρτέτου να αναλάβουν την «πολιτική πρωτοβουλία» διαμόρφωσης του συμβιβασμού.

Το περιεχόμενο του συμβιβασμού αποτέλεσε αντικείμενο της συνάντησης που έγινε χθες (Παρασκευή, 10/2) στις Βρυξέλλες μεταξύ του υπουργού Οικονομικών Ε. Τσακαλώτου (και του αναπληρωτή Γ. Χουλιαράκη) και εκπροσώπων του κουαρτέτου (Ρέγκλινγκ του ESM, Κερέ της ΕΚΤ, Κοστέλο ως επί κεφαλής του κουαρτέτου, Βίζερ του Euro Working Group, Τόμσεν και Βελκουλέσκου του ΔΝΤ), με πρωτοβουλία και υπό την προεδρία του Ντάισελμπλουμ. Ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup έχει και προσωπικό ενδιαφέρον να κλείσει η εκκρεμότητα και να την πιστωθεί ως «επιτυχία», καθώς στις 15 Μαρτίου, στις ολλανδικές εκλογές, κρίνεται το πολιτικό μέλλον και του ιδίου. Περισσότερα

με Σπαστό διαφορικό…Η ιστορία στην εξέλιξή της…

Σχολιάστε

Η δήλωση της Μέρκελ (σε δημοσιογράφους) μετά την σύνοδο των 27 + 1 (ο+1 μόνος του είναι το υπ’ ατμόν Λονδίνο) της ε.ε. στη Μάλτα ότι …Μάθαμε απ’ την ιστορία των τελευταίων ετών ότι μπορεί κάλιστα να υπάρξει μια ευρωπαϊκή ένωση διαφορετικών ταχυτήτων, όπου δεν θα συμμετέχουν όλοι κάθε φορά σε όλα τα βήματα της ολοκλήρωσης… δεν έτυχε ιδιαίτερης προσοχής στα μέρη μας. Λογικό. Τα φλέγοντα ελληνικά θέματα δεν μπορούν να υποστούν την ταπείνωση του χαρακτηρισμού “βήματα”. Ικανοποιούνται μόνο με τους όρους “κουτσό”, “κρυφτό”, “τυφλόμυγα” – ίσως και “μακρυά γαϊδούρα”.

Κατ’ αρχήν η διατύπωση της γερμανίδας πρωθ. μοιάζει να παραπέμπει σε κάτι ήδη πραγματοποιημένο, αν και από θεσμική άποψη υπάρχουν μόνο δύο ταχύτητες: η ε.ε. και η ευρωζώνη. Αν λάβει όμως κανείς υπ’ όψη του τόσο το “πλαίσιο αναφοράς” των συγκεκριμένων δηλώσεων, όσο την ιστορική συγκυρία και την δυναμική του παγκόσμιου ενδο-καπιταλιστικού ανταγωνισμού, αυτά που είπε η Μέρκελ αφορούν όχι την αποτίμηση του παρελθόντος αλλά τον σχεδιασμό του μέλλοντος της ευρωπαϊκής ένωσης.Δεν το έκρυψε: …θα υπάρχει μια διακήρυξη στη Ρώμη επ’ αυτού συμπλήρωσε.

Στη Ρώμη, τον Μάρτη, πρόκειται να γιορταστούν τα 60 χρόνια απ’ την υπογραφή των δύο διεθνών “Συνθηκών της Ρώμης” (συνθήκη για την ίδρυση της ευρωπαϊκής οικονομικής κοινότητας / εοκ, και συνθήκη για την ίδρυση της ευρωπαϊκής κοινότητας ατομικής ενέργειας). Είναι οι γενέθλιες πράξεις της ευρωπαϊκής ένωσης. Που μετά από 60 χρόνια διαδρομής (60 χρόνια προφητειών, επίσης, ότι θα διαλυθεί…) καλείται τώρα να κάνει (ή να επιχειρήσει) ένα ακόμα αποφασιστικό βήμα εμπρός. Τα σκυλιά γαυγίζουν αλλά το καραβάνι προχωρά που θα έλεγε και ο καϋμένος ο έλληνας πρωθυπουργός; Θα δείξει. Περισσότερα

Ευκαιρία για την Ελλάδα

Σχολιάστε

Με τον Ντόναλντ Τραμπ να έχει βάλει φωτιά στα τόπια, την Ευρωπαϊκή Ένωση να τα έχει χαμένα, την Γερμανία να εμφανίζεται αμείλικτη στο ελληνικό πρόβλημα και να ετοιμάζεται για εκλογές, η Ελλάδα έχει μια ευκαιρία.

Ο Ντόναλντ Τουσκ, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κάλεσε σήμερα σε ενότητα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να αντιμετωπίσουν τις επικίνδυνες προκλήσεις της εποχής, που δεν είναι άλλες από τον Ντόναλντ Τραμπ, τη Ρωσία, την αταξία στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, και το εξτρεμιστικό ισλάμ.

Κατ’ αρχάς, είναι γελοίο να βγαίνει να απαντήσει στις κινήσεις και τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ο Ντόναλντ Τουσκ. Και σημειολογικά είναι λάθος. Ο Τουσκ είναι Ντόναλντ από τα Lidl. Περισσότερα

Με το πρόγραμμα της Εναλλακτικής η Μέρκελ στις εκλογές

Σχολιάστε

http

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Άρον άρον έκλεισε το φάκελο της αιματηρής επίθεσης στο Βερολίνο, που άφησε πίσω της 12 νεκρούς και τουλάχιστον 48 τραυματίες, η εκτέλεση στο Μιλάνο του βασικού υπόπτου του μακελειού, αφού πρώτα διέφυγε από τη Γερμανία, μέσω Γαλλίας, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη και τώρα αδιευκρίνιστες.

Με τη δολοφονία του Τυνήσιου Ανίς Αμρί ωστόσο ποτέ δε θα γίνει γνωστό κατά ποιόν τρόπο κατάφερε να διαφύγει της αδιάκοπης παρακολούθησης του από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, παρά το γεγονός ότι είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση, παρότι είχε μόλις το Φεβρουάριο  του 2016 χαρακτηριστεί εν δυνάμει τρομοκράτης από τις υπηρεσίες ασφαλείας, παρότι ήξεραν πως επιχειρούσε να αγοράσει όπλα, κ.α. Περισσότερα

Older Entries