Home

Περί εκτροπών της αναρχίας

Leave a comment

Όταν ο αναρχικός λόγος «χωρίζει» με την αναρχική πρακτική και αντίστροφα

 «Εάν συμπεριφερόμαστε όπως οι αντίπαλοί μας, τότε είμαστε σαν αυτούς. Αντί να αλλάξουμε τον κόσμο, θα επιτύχουμε απλώς μια αντανάκλαση αυτού που θέλουμε να καταστρέψουμε».

Η ιστορία των κοινωνικών αγώνων από τα χρόνια της αρχαιότητας, με τον ομηρικό Θερσίτη και τον ρωμαϊκό Σπάρτακο μέχρι τις μέρες μας και τις εξεγέρσεις όπου γης, συνοδεύεται με τη χρήση βίας, ενάντια στους εκάστοτε εξουσιαστές, τους προστάτες και συνοδοιπόρους τους. Η βία αυτή, όταν χρησιμοποιείται από τους εξεγερμένους, αφ’ ενός δείχνει έμπρακτα και άμεσα την εναντίωση στην εξουσία, αφ’ ετέρου, μέσω της αντιπαράθεσης με το κράτος και τους μηχανισμούς του, είναι δυνατόν να ανοίξει τον δρόμο της απελευθερωτικής διεργασίας. Τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούνται από τους καταπιεσμένους, διαφέρουν κατά καιρούς. Έχει αποδειχθεί όμως, πως όταν δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά μεταξύ τους, συντίθενται μέσα στην πολυμορφία τους και γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνα για την εξουσία, προκαλώντας κλυδωνισμούς στο κρατικό οικοδόμημα. More

Σύντομη ιστορία της λογοκρισίας

Leave a comment

c-768x684

Εν αρχή ην ο Λόγος.
Μετά κάποιοι ξεκίνησαν να τον κρίνουν.

Η λογοκρισία υπάρχει από τότε που υπάρχει εξουσία. Γιατί ο λόγος αποκαλύτπει κι αυτό ήταν και είναι κάτι που αντιπαθούν οι ισχυροί. Η καταπίεση των πολλών απ’ τους λίγους, αυτοκράτορες, ιερείς, δικτάτορες, κοτζαμπάσηδες, έχει πολλά πρόσωπα κι ερείσματα. Ένα απ’ αυτά είναι η λογοκρισία, τόσο αρχαία όσο κι η σοφία. More

«Σουτ ή Ξουτ!»

1 Comment

Εν αρχή ην ο λόγος. Ο αντίλογος ίσα που έσκασε μύτη, είδε πάλι τους ίδιους και τους ίδιους να κυβερνούν και να εξουσιάζουν και μούλωξε στο πυξ και το λάξ το εξώτερον. Βρήκε την ησυχία του και δεκάρα δε δίνει για τα γενόμενα εξ ανθρώπων. Και γενικότερα, δηλαδή, δεκάρα δε δίνει μήτε το Δ.Ν.Τ, μήτε το ΝΔ.Π.Δ (Να Δεις Που Δεν… ο νέος τρικομματικός σχηματισμός της σωτηρίας της Ελλάδας), μήτε η ίδια σου η μάνα. Που θέλει, δηλαδή, η κακομοίρα να βοηθήσει, αλλά δεν… «Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει» έχουμε καταντήσει. Έχουμε, μας έχουνε… τελοσπάντων γίναμε και απογίναμε σκιές της Ελλάδας, της Ελλάδας παιδιά.

Εν αρχή ην ο λόγος και κουβέντα δε σηκώνω επ’ αυτού. Διότι, σου λέει, έθνος χωρίς λόγο, τι λόγο έχει να συνεχίζει να λογάται ως έθνος; Γι’ αυτό και κατά κύριο λόγο, πρώτα το λόγο μας χτυπάνε και μεις λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε και πλέον δε θυμόμαστε για ποιο λόγο γίνεται τόσος λόγος. Ακόμη και αυτοί οι λίγοι λόγιοι που απέμειναν, ξελογιάστηκαν και τρέχουν στο Βράδυ με τον Πέτρο Κωστόπουλο να βγάλουν λόγο, χωρίς κανένα λόγο. More