Home

Η κούραση να γίνει οργή και η οργή να αναμετρηθεί με την κυβέρνηση και την Ε.Ε.

Leave a comment

Είναι δίκαιο να εξεγείρεσαι και μέσα στην πανδημία. Ενάντια σε μια χρεοκοπημένη κυβέρνηση που ένα χρόνο μετά, το μόνο που κάνει είναι διαρκές λοκντάουν και παράλογες απαγορεύσεις. Ενάντια σε μια αποτυχημένη Ε.Ε. που έδειξε ότι δεν προστατεύει, ούτε την οικονομία (μνημόνια), ούτε τα εθνικά (ελληνοτουρκικά), ούτε την υγεία (εμβολιασμοί) των κρατών μελών της. Είναι δίκαιο να εξεγείρεσαι ενάντια σε μια οικτρά αποτυχημένη πολιτική που εμφανίζεται έτοιμη να απαγορεύσει στους πολίτες να μετακινηθούν το Πάσχα, αλλά επιτρέπει στους τουρίστες να πάνε όπου θέλουν. More

Η μέρα που ο κύριος Τσιόδρας έγινε Σωτήρης

Leave a comment

https://www.antapocrisis.gr/wp-content/uploads/2020/11/%CE%A4%CF%83%CE%B9%CF%8C%CE%B4%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%9C%CE%B7%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-e1604607789345.jpg

Του Αntapoκριτή

Η σκοπιμότητα και η υστεροβουλία ξεχειλίζει από κάθε πόρο της πολιτικής παρουσίας του Κ. Μητσοτάκη. Από την εποχή που με προσωπικό τόνο και ύφος Μωυσή εξήγγειλε το πρώτο λοκ ντάουν φορτώνοντας τα πάντα στην ατομική ευθύνη των πολιτών. Μέχρι σήμερα, που έβαλε στο κάδρο των πολιτικών αποφάσεων (και πολύ περισσότερο των πολιτικών ευθυνών) τον καθηγητή Τσιόδρα, αποκαλώντας τον διαρκώς …Σωτήρη.

Το σημερινό διάγγελμα Μητσοτάκη είναι έμμεση ομολογία αποτυχίας. Το ύφος του μοναχικού ηγέτη, με το ασυμπίεστο ΕΓΩ, που παίρνει μόνος του, πάνω του, στους στιβαρούς του ώμους, με τη σιμουλτανέ σκέψη του όλες τις αποφάσεις, επιχειρούσε μέχρι σήμερα να καλύψει το γεγονός ότι η επιτυχία κατά το πρώτο κύμα ήταν αποτέλεσμα των ευνοϊκών συγκυριών της ελληνικής κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας και της απόλυτης συνείδησης που είχε ο λαός για την διάλυση που είχε επέλθει στο σύστημα υγείας. More

Τα θανάσιμα διλήμματα του Λεβιάθαν

Leave a comment

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Εχει δίκιο ο Μητσοτάκης. Απόλυτο δίκιο. Αυτό είναι το δίλημμα: Αυτοπροστασία η καραντίνα. Δίλημμα αναπόφευκτο, σαν το δίλημμα του σκαντζόχοιρου: να πεθάνω μόνος από το κρύο ή να αποδεχτώ τα τραύματα που θα μου προκαλέσει η ακάνθινη ζεστασιά των άλλων σκαντζόχοιρων; Δίλημμα θανάσιμο σαν των εξεγερμένων του ’21 –αν ελέχθη, όσο ελέχθη, απ’ όποιους ελέχθη– και όλων των εξεγερμένων του κόσμου και της Ιστορίας, σε κάθε αιματηρή αναμέτρηση με την τυραννία: Ελευθερία ή θάνατος. Σας φαίνεται πως μαγαρίζουμε τα ιερά και τα όσια με ανιστόρητες συγκρίσεις; Κι όμως, σκεφτείτε πόσο κοντά στον θάνατο μας φέρνει –τουλάχιστον κάποιους από μας– η αναμέτρηση με δυο εχθρούς, έναν αόρατο κι έναν ορατό: τον αφανή κορονοϊό και την κραυγαλέα παραλυσία μιας διακυβέρνησης που και δεν θέλει και δεν μπορεί.

Ο Μητσοτάκης έχει απόλυτο δίκιο. Το δίλημμα είναι αυτοπροστασία ή θάνατος, από τη στιγμή που ο μέγας Λεβιάθαν, αυτή η περίπλοκη κατασκευή την οποία οι ανθρώπινες κοινωνίες εξόπλισαν με κυριαρχία μέχρι να βρουν τρόπους και μορφές αναίμακτης και ευτυχούς αυτοκυριαρχίας, εμφανίζεται ως εξαρθρωμένο ανδρείκελο, ανίκανο κι απρόθυμο να προσφέρει το αγαθό για το οποίο είναι προορισμένος: μια στοιχειώδη ασφάλεια, την αίσθηση ότι δίπλα στην ατομική ευθύνη και στα μέτρα αυτοπροστασίας που καθένας ενστικτωδώς αναλαμβάνει αν δεν έχει φάει πετριά ή δεν είναι βυθισμένος σε βλακώδεις πλάνες, υπάρχει μια πολιτική κοινότητα –το κράτος, ντε!– που αναλαμβάνει τη συλλογική ευθύνη και παίρνει μέτρα κοινωνικής προστασίας. More